MUZIEK OVER DE STAD

Aankondiging

...

Lees meer

SINT-HUBERTUS

Het schilderij met de voorstelling van de bekering van Sint Hubertus werd afgenomen voor een grondige renovatie.
Het tafereel van de ontmoeting van Sint Hubertus met het hert met een kruis tussen het gewei betekent een moment van ommekeer voor Hubertus. Tegen de raadgevingen in kon Hubertus zijn passie voor het jagen niet laten op een goede vrijdag. Het zou zijn laatste jacht worden. Toen hij oog in oog stond met het edelhert dat hij zo graag als jachttrofee had meegenomen verscheen hem de gekruisigde. Van dan af zal hij zich wijden aan het gebed en aan de dienst voor de kerk.
Het schilderij had vermoedelijk zijn plaats boven het altaar in de zijkapel.
Verschillende gilden waaronder de schuttersgilde hebben de H. Hubertus als patroon. We vieren zijn feest op 3 november waarop vaak nog de Sint-Hubertus-broodjes worden gezegend.

Jan Abts

...

Lees meer

DE ZIENER

Daar hangt hij, een arme visser, aan het kruis genageld. Verraden, moe getergd, vernederd en gemarteld. Een uitgemergeld lichaam met een lans doorstoken. Het hoofd hangt naar beneden, het lichaam is levenloos. Ik kijk er opnieuw naar, naar de tekening van Albert Servaes die ik zonet een plaats gaf tegen een pas wit geschilderde muur. Het is een oud werk, daterend van 1919. Het was ooit in het bezit van mijn schoonmoeder en sindsdien kreeg het een tekort aan aandacht. Het verhaal achter dit kunstwerk doofde stilaan met de jaren. Wie gelooft er nu nog dat deze gekruisigde een wonderbaarlijk man was. De wonderen die hij verrichte, brachten vroeger bij de mensen een individuele ervaring teweeg van ontzag en diep geloof. Het behoorde tot de cultuur en traditie. Nu hebben we geen nood aan zulke wonderen, de wetenschap geeft wel een verklaring en zoekt steeds verder en dieper naar oplossingen.

Het doodgaan en verrijzenis van deze mens, de Zoon van God, was al een wonder op zich. Het was meer dan pure verbazing, het werd een wonder genoemd. De houtskooltekening van onze Vlaamse expressionist zal niet bij iedereen in de smaak vallen. Wie hangt er nu nog zo een afbeelding tegen de muur. Hoort die niet thuis in een kapel of kerk? Maar ik weet dat wie de tijd neemt om er echt naar te kijken, verwonderd zal staan. Zo een verwondering komt tot leven bij diegene die vanuit het onzichtbare dat in de afbeelding schuilt, de betekenis ervan ontdekt. De kunstenaar noem ik een ziener. Hij laat bij anderen die verwondering opwekken. Zie je het ook, voel je het ook? Raar dat ik dat niet eerder voelde. Nu begrijp ik het! Op zo’n moment komt onze menselijke kleinheid en nietigheid naar boven.

De gekruisigde Christus, morsdood en toch bij ons nog springlevend. Hij toont ons dat niemand zich ongenaakbaar moet voelen. Sterven doen we allemaal. De coronatijd deed ons dat bijna vergeten want elke dode was plots een slachtoffer van het dodelijke virus. Gewoon doodgaan aan een hoge leeftijd kon haast niet meer, werd niet meegerekend bij de doden van de dag. Waren deze mensen dan niet van tel? Ook zij hebben wellicht geleden bij hun stervensproces, net als Jezus die om zijn Vader riep.

Ik zie een Christus die maar al te graag nog een warme hand had gevoeld op zijn lichaam waaruit het leven druppelsgewijs wegebde. Het kon niet. Ik zie een man die vocht voor gerechtigheid en nu vocht tegen de dood die altijd wint. Beneden in de stad klonk gejoel omdat ze dachten dat zij het kwade hadden overwonnen en zich tot grote winnaar uitriepen.

De arme visser aan het kruis gedenken we in onze zondagse rituelen, in de rituelen bij een kerkelijke uitvaart. Het zou bij ons moeten verwondering opwekken hoe Hij ons leerde dat we als kleine mens niet bang moeten zijn om door de dood heen te stappen. Hij gaf ons vertrouwen in het leven en het leven na de dood. Hij is als een engel, als een moeder die met haar stem haar kind zachtjes in slaap zingt na een angstig moment. 

Jezus Christus, jaren geleden kunstig getekend op een vel papier met een stukje verbrand hout, brengt een diepgaande invloed teweeg van zingeving en troost. Het is maar hoe je het “ ziet”.

Hilde Rummens

...

Lees meer

BIJEENKOMST MET DE REGIONALE PASTORES PLOEG (RPP)

"Op 18 juni was er een bijeenkomst met de Regionale Pastores Ploeg (RPP). Iedereen die door de aartsbisschop benoemd werd in de parochies zowel priesters, diakens als pastoraal werkenden werden uitgenodigd.  Ieder kon tijdens deze bijeenkomst even op adem komen en vertellen hoe ze deze moeilijk periode beleefd hadden. Het coronavirus heeft overal wonden geslagen. We hebben een luisterend oor willen bieden aan de pastores en ook geluisterd naar hun verzuchtingen. Het is een eerste aanzet geweest om de bijeenkomsten van het nieuwe werkjaar 2020-2021 in te zetten. 
Hopelijk kan deze hartelijke ontmoeting ons verder doen groeien als regio en kerkgemeenschap in onze regio.”

...

Lees meer

FEEST SINT MARGRIET - SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Wij danken allen die tot de heilige Margarita hebben gebeden aan de kapel of bij hun thuis, en hopen dat tegen volgend jaar de coronacrisis gemilderd is, zodat we onze patrones meer officieel kunnen eren.
 

...

Lees meer

CORONA OPLINTER

Door de goede zorgen van de parochieploeg werd de kerk ingericht om de eredienst vlot te laten verlopen met in acht neming van de veiligheidsvoorschriften. Stewards (vr) onthalen de gelovigen en leiden het te communie gaan. Ontsmettende handgel, mondmaskers en bladen met uitleg bevinden zich bij de inkom. Wegwijzers en grondmarkeringen zorgen dat de 1,5 meter afstand gehandhaafd blijft. En we stellen tot onze vreugde vast dat de aanwijzingen ingevolgd worden.
Samen kunnen we meer.

...

Lees meer

GEDOOPT OPLINTER

Victor Dewaelheyns

...

Lees meer

OVERLEDEN HAKENDOVER

Op 1 juli 2020 overleed Jo Verhoeven (° 28-01-1930) op  90 jarige leeftijd in Schijndel (NL). Hij nam meer dan 80 jaar deel aan de jaarlijkse processie in Hakendover vanuit de broederschap “ De Meierij” waarvan hij 47 jaar secretaris en penningmeester was. De parochie en de kerkfabriek van de Goddelijke Zaligmaker en het Processiecomité bieden zijn familie hun Christelijke deelneming aan.

...

Lees meer

FERM OPLINTER

We trokken al enkele malen samen op uit met de fiets. Wat een verademing na die maanden zonder activiteiten. Na een bevraging bij de deelnemers hebben we besloten om te vertrekken om 19 u in plaats van om 19.30 u. Zo kunnen we een mooie tocht maken in het avondlicht.
Bijeenkomen aan het parochiecentrum. Begeleidster Magda Holsbeek. We rijden langs rustige wegen met hoogstens 20 personen en houden voldoende afstand van elkaar. In het belang van jezelf en de anderen: Schat zelf in of je gezond bent en of je tot een risicogroep behoort. 

...

Lees meer

Regeling doopsels

©Jan Abts

Vele ouders hadden reeds afgesproken voor een doopsel voor hun kind, maar door de lock down konden die niet doorgaan.
Vele nieuwe aanvragen dienen zich aan voor de toekomst.
Wij mogen nog geen grote vieringen doen met veel families samen. Wij gaan wel dopen voor wie dat wenst nu maar dan elk afzonderlijk.
Het is wel nodig om u eerst in te schrijven in de dekenij op de Veemarkt, maar ook daar moeten wij nog op afspraak werken. Dus bel liefst 016 81 13 43.
Dan spreken wij bij uw komst daar af voor het doopsel van uw kindje en vullen er ook de nodige documenten in. Ouders die vroeger reeds hun doopaanvraag indienden kunnen nu gewoon een uur van dopen afspreken. Zij hoeven niet meer te komen op voorhand.
De dopen zullen nu in dit systeem een kwartier duren en wij moeten ook de nodige veiligheidsmaatregelen volgen

U hebt de keuze tussen volgende plaatsen:
- St.-Germanus: Hier zijn door het grote aantal dopen twee zondagen na elkaar nl. op 28 juni en  5 juli. Tussen 14u. en 15.30u.
- Goddelijke Zaligmaker Hakendover: Tweede zondag van juli vanaf 14u.
- St.-Genoveva Oplinter: Derde zondag van juli vanaf 14u.
Dank voor uw begrip en beste groeten,

Joris Hardiquest, zonepastoor Tienen

...

Lees meer

EIND JUNI: BIJZONDERE HEILIGENFEESTEN

©Jan Abts

Op het einde van juni zijn er enkele bijzondere feesten.
Het hoogfeest van de geboorte van Johannes de doper, het hoogfeest van de HH Petrus en Paulus, feest van de H.Thomas maar ook het feest van de Patroon van het aartsbisdom de H.Rumoldus.

Johannes de Doper
“De Heer heeft mij vanaf de moederschoot geroepen, vanaf de schoot mijner moeder heeft Hij mijn naam genoemd.” - “Ik stel u aan tot licht van de heidenvolkeren om mijn heil te zijn tot aan het uiteinde der aarde.” (Jesaja 49,1-6)
Jesaja schrijft over het ganse Volk Israël. God heeft te beginnen bij Abraham zich het lot van dit volk aangetrokken. En steeds weer zal Jahwe trachten dit volk te verzamelen om een licht te zijn voor alle volken. Jesaja beseft al dat de boodschap van hoop die de Heer aan hem heeft bekendgemaakt veel verder reikt dan het eigen volk van Israël. 
Binnen de christelijke traditie heeft men deze teksten van Jesaja over de dienaar van Jahwe verbonden met het leven en het werk van Johannes die later de bijnaam ‘de doper’ heeft gekregen. Zes maanden voor de geboorte van Jezus vieren we het feest van de geboorte van Johannes, zoon van Zacharias en Elisabeth. Johannes wordt geplaats in die lange rij van dienaren: aartsvaders, koningen, priesters en profeten, die het volk hebben trachten te verzamelen als één volk van God. Maar ook hem zullen ze niet sparen. Uiteindelijk zal God zijn eigen Zoon zenden. De taak van Johannes is de paden recht te maken, de komst van de Zoon voor te bereiden, de harten ontvankelijk te maken voor het woord dat reeds midden onder ons woont. En uiteindelijk zal Johannes Jezus aanduiden als het Lam Gods. “Hij die na mij komt is sterker…”

Petrus en Paulus
De eerste prediking van Petrus zal hierin bestaan: Jezus aan te duiden als degene die verrezen is, die niet kon worden vastgehouden door de dood (Hand. 2,22-24) en ervoor zorgen dat ieder die in Hem gelooft de gave van de Geest kan ontvangen.
Paulus zal Jezus onmiddellijk  verbinden met de Hemelse Vader: “Deze is de Zoon van God – Deze is de Messias” (Hand.9,20-22)
Petrus en Paulus worden samen gevierd op 29 juni als de pijlers van de kerk. Petrus , de rots, meestal afgebeeld met de sleutels van het koninkrijk van God. In de volksmond Sint Pieter die aan de hemelpoort ons staat op te wachten. Paulus, vaak afgebeeld met een boek in de ene hand en een zwaard in de andere, zijn prediking richtte zich voorbij de grenzen van het volk van Israël. De boodschap van heil, van verlossing, van opstanding moest verspreid worden over de grenzen van volk, ras of taal. Maar steeds wordt verwezen naar de Zoon van God, die de dood heeft overwonnen.

Apostel Thomas
Het is niet steeds eenvoudig om dit mysterie aan te nemen, niet gemakkelijk om zonder materiële bewijzen aan te nemen dat er voor God geen grenzen zijn in de liefde, dat zelfs de afgrond van de dood door de Zoon is overwonnen opdat wij zouden leven. Maar als we ons overgeven aan Jezus zelf, als we Hem durven opwachten, Hem de kans geven binnen te treden in ons leven, dan is Hij zeer ontwapenend. “kom hier met je hand, en leg die in mijn zijde” waarop Thomas Jezus herkent en van Hem getuigt: “Mijn Heer en mijn God”. (Joh.20,27-28) De evangelist Johannes die het gebeuren met Thomas heeft opgetekend besluit: “maar deze (tekenen van Jezus) zijn opgetekend, opdat gij moogt geloven, dat Jezus de Christus is, de Zoon van God, en opdat gij door te geloven leven moogt bezitten in Zijn Naam.” (Joh.20,31)

H. Rumoldus
Een laatste figuur in het rijtje heiligen die we rond eind juni vieren en die voor onze streken belangrijk was, is de heilige Rumoldus, patroon van ons aartsbisdom Mechelen-Brussel. Zijn voorspraak werd ingeroepen voor besmettelijke ziekten en koorts volgens de volkstraditie. In tijden van Corona misschien een kans om deze Patroon wat op te waarderen. Het bijzondere aan deze Ierse bisschop is dat hij, na een pelgrimstocht naar Rome, zich in onze streken heeft gevestigd om te leven als kluizenaar. Zo heeft hij kunnen getuigen van de onmetelijke schat die hij in het geloof had ontdekt. Later zou hij worden vermoord omwille van de vermeende schat in geldwaarde die hij zou bezitten. Maar in feite was het zijn geloof dat maakte dat hij ieder mens met respect en eerbied behandelde. Zo zou hij een billijke vergoeding betalen aan de bouwvakkers die op zijn woord een kleine kerk bouwden rond Mechelen. Het leven van iemand die gelooft dat Jezus de Messias is wordt wel eens door elkaar geschut. De consequenties vragen vaak een ommekeer, een bekering.

God heeft ook mij geroepen vanaf de moederschoot. Hij heeft jou en mij bij onze naam genoemd. Je noemt iemand maar bij de naam als deze persoon iets betekent, omdat er liefde uitgaat naar die persoon. Laten we deze liefde van God die ons bij onze naam noemt, eren door de namen te noemen van hen die met hun leven getuigenis hebben afgelegd van Jezus die voor ons zijn leven heeft gegeven. Laten we Johannes de doper, Petrus en Paulus, Thomas, maar ook de vele gekende en minder gekende heiligen zoals Rumoldus eren om Gods grote daden.

Diaken Jan Abts

...

Lees meer

MISDIENAARS (KLEREN) WORDEN ONTSMET

Zaterdag 13 juni werd alles in gereedheid gebracht voor de viering van de eucharistie op zondag 14 juni.  Ook de grotere misdienaars waren paraat, zij zullen hun dienst hernemen, rekening houdend met de nodige maatregelen. 
 

...

Lees meer

HEROPENING KERK OPLINTER

Dank aan allen die de kerk geschikt hebben gemaakt om opnieuw Eucharistie te vieren, en om het verloop ook letterlijk in goede banen te leiden. Zoals u weet is door de strenge veiligheidsnormen het aantal aanwezigen sterk beperkt.
Bij het ’heropenen’ speelde onze organist Pachelbel’s variaties op een koraal, waarvan de tekst wel enigszins toepasselijk is.

Tekst
Werde munter, mein Gemüte,
und ihr Sinnen geht herfür,
dass ihr preiset Gottes Güte,
die er hat getan an mir,
da er mich den ganzen Tag
für so mancher schweren Plag
hat erhalten und beschützet,
dass mich Satan nicht beschmitzet. 

Vrije vertaling
Wees verheugd, gij mijn gemoed,
en verstand, denk gij eraan 
dat ge God prijst voor het goed
dat Hij aan mij heeft gedaan:
daar Hij mij de ganse dag
voor zo menig zware plaag
heeft behouden en behoed,
zodat Satan mij niets doet.

...

Lees meer

OVERLEDEN: KONINKLIJKE FANFARE SINT-ISIDORUS

Op 23 mei is onze oudste muzikant, Georges Pierlet, overleden.
Georges was decennialang met voorsprong onze trouwste muzikant: steevast bij de eerste aanwezigen op de repetities, en niet zelden ook bij de laatsten na de repetitie.
Georges verstond de kunst om schijnbaar moeiteloos meer dan één generatiekloof te overstijgen. Hij was een vriend van alle muzikanten, van jong tot oud. Met zijn eeuwige glimlach en optimisme zal hij voor eeuwig in onze harten voortleven.

Nog geen twee weken later, kregen we helaas alweer droevig nieuws: op 4 juni verloren we ere-muzikant, Paul Kinnaer, de schoonvader van muzikant Wim Grossen. Paul heeft als muzikant, als bestuurslid, en als auteur van het fanfareboek en van talloze artikels in het Isidoruske letterlijk en figuurlijk mee de geschiedenis van onze fanfare geschreven.

De muzikanten en de bestuursleden van de Koninklijke Fanfare Sint-Isidorus Hakendover-Wulmersum bieden aan beide families hun oprechte deelneming aan.

...

Lees meer

OVERLEDEN: ZANGKOOR SINT-CECILIA

In korte tijd zijn twee leden van het zangkoor Sint-Cecilia Hakendover van ons heengegaan.
Op 23 mei is Georges Pierlet overleden, op 4 juni Paul Kinnaer (ere- voorzitter). Allebei hebben ze zich jarenlang ingezet voor ons koor. Voor een repetitie, eucharistieviering of uitvaart, altijd kon je op hen rekenen. Hun basstem zal gemist worden in het koor.  Paul Kinnaer hield de archieven van het zangkoor nauwgezet bij. Voor meer informatie over het ontstaan en belevenissen van het koor kon je bij hem terecht. Onze koorleden konden helaas geen afscheid nemen. In naam van gans het zangkoor Sint-Cecilia wil ik als voorzitter Georges en Paul  bedanken voor hun inzet en toewijding. Oprechte deelneming aan beide families.
Guido Vanhelmont

...

Lees meer

JEUGDBAND OPLINTER

Goed nieuws voor onze jeugd! Er is groen licht voor de kampen en jeugdactiviteiten in de zomer. We kunnen dus met de Jeugdband van de harmonie Sint-Genoveva naar Daverdisse in de Ardennen gaan, van 7 tot 14 augustus. Het zal er wel een tikkeltje anders uit zien. Maar muziek maken, ontspanning, samen aan tafel, gezelligheid, het staat allemaal op het programma. We zorgen spoedig voor een leidraad en meer informatie.
 

...

Lees meer

Heropstart erediensten tienen

Vooreerst bijzondere dank aan allen die gedurende 11 zondagen de eucharistie hebben gevolgd
langs onze website en You Tube. Velen hebben zo samen gebeden zonder mekaar te zien.
En ik ben dankbaar dat wij zo de boodschap van de Heer zijn blijven beluisteren.

Want wat je niet meer beluisterd kun je ook niet beleven. Dank zij onze camaraman Gilbert Gijsens
werd dit mogelijk. Zo een 7500 mensen stemden af op onze zondagsvieringen. Nu echter mogen
wij weer echt samenzijn.

Wij zullen de eucharistievieringen in de kerken hervatten ook in Tienen vanaf het week-end 13 en
14 juni. Zoals in alle geledingen van de samenleving vraagt men ons om bepaalde gekende
veiligheidsmaatregelen na te volgen.

Vanaf dan hernemen wij het gekende schema in de verschillende kerken.
Aangezien er maar maximum 100 personen zijn toegelaten is dat een probleem voor Tienen-
centrum. In de kerk van OLV-Ten-Poel zal er pas weer eucharistie zijn op zaterdag 27 juni om
16.30u. kwestie van de herschikkingen in het gebouw in orde te krijgen.

Maar in ST.-Germanus zijn er steeds tussen de 250 a 300 mensen daarom zijn er in Germanus op de
zondagen: 14, 21 en 28 juni TWEE missen Om 9u en om 10.30u.

Vanaf juli wordt het ook in Germanus nog één mis om 10.30u. want dan mogen er weer 200
mensen binnen. En hopelijk vlug ook meer.

Het secretariaat in de dekenij op woensdagavond voor dopen en huwelijken begint weer vanaf
woensdag 10 juni. U moet echter telefonisch een afspraak van uur maken. Tel 016 81 13 43.

Met dank voor uw begrip en beste groeten,
Joris Hardiquest zonepastoor en de zoneploeg.

...

Lees meer

Speciale regeling dopen

Vele ouders hadden reeds afgesproken voor een doopsel voor hun kind, maar door de lock
down konden die niet doorgaan.

Velen nieuwe aanvragen doen zich aan voor de toekomst.
Wij mogen nog geen grote vieringen doen met veel families samen. Wij gaan wel dopen
voor wie dat wenst nu maar dan elk afzonderlijk.

Het is wel nodig om u eerst in te schrijven in de dekenij op de Veemarkt, maar ook daar
moeten wij nog op afspraak werken. Dus bel liefst 016 81 13 43.

Dan spreken wij bij uw komst daar af voor het doopsel van uw kindje en vullen er ook de
nodige documenten in. Ouders die vroeger reeds hun doopaanvraag indienden kunnen nu
gewoon een uur van dopen afspreken.En hoeven niet meer te komen op voorhand.
De dopen zullen nu in dit systeem een kwartier duren en wij moeten ook de nodige
veiligheidsmaatregelen volgen.

U hebt de keuze tussen volgende plaatsen:

-St.-Germanus: Hier zijn door het grote aantal dopen twee zondagen na elkaar nl. op 28 juni
en 5 juli. Tussen 14u. en 15.30u.

-St.-Salvator Hekendover: Tweede zondag van juli vanaf 14u.

-St.-Genoveva Oplinter: Derde zondag van juli vanaf 14u.

Dank voor uw begrip en beste groeten,
Joris Hardiquest, zonepastoor Tienen

...

Lees meer

ONBEVLEKT HART VAN MARIA 2020

Drie-eenheid, Sacramentsdag, H. Hart van Jezus…  Deze bijzondere feestdagen in de liturgie in de dagen na Pinksteren vertellen ons iets over het grote mysterie van Gods liefde voor de mensen. In heel dit plaatje krijgt Maria een bijzondere plaats toegewezen. Het feest van het Heilig Hart van Maria werd ingesteld door Paus Pius XII ter gelegenheid van de 25ste verjaardag van de verschijningen in Fatima, met de hervorming van de kalender werd dit het feest van het onbevlekte Hart van Maria, verplaatst daags na het feest van het Heilig Hart van Jezus.
Zo worden Maria en Jezus steeds weer verbonden met elkaar. Onze devotie tot Maria is dus niet los te maken van de Christus die zich heeft gegeven voor ons mensen en die ons voedt met Zijn Lichaam en Zijn bloed. Paus Johannes Paulus II verwijst ons naar de Maagd Maria als onze lerares bij de beschouwing van het gelaat van Christus. Maria heeft haar eucharistisch geloof al beleden voor de instelling ervan. Door haar ‘Ja-woord’ kon God ‘mens’ worden: lichaam en bloed. Later bij de instelling van de eucharistie tijdens het laatste avondmaal zal Jezus zijn lichaam en bloed opdragen aan de Vader opdat het ook voor ons echt voedsel zou zijn. Er is daarom een diepe overeenkomst tussen het ‘Ja-woord’ van Maria en ons ‘Amen’ bij het ontvangen van de communie als wij het lichaam van de Heer ontvangen.
Maria is het model, ons grote voorbeeld, onze hulp en inspiratie om te kunnen groeien als eucharistische christenen… d.w.z. om te leven in intense verbondenheid met Jezus zelf. Heel het leven van Maria, van haar onbevlekte ontvangenis tot haar kroning in de hemel is steeds in innige verbondenheid geweest met Jezus. Dank zij haar ‘Ja-woord’ is Jezus mens geworden. Maria zag Hem opgroeien in haar huis, ze heeft met Hem rondgereisd en onder het kruis werd ze moeder van smarten. Wijzend naar Johannes heeft Jezus haar aangewezen als ook onze moeder. Haar hart werd doorboord samen met dat van Jezus (H.Hart van Jezus) naar het woord van Simeon toen ze de kleine Jezus voor het eerst naar de tempel bracht: “… en uw eigen ziel zal door een zwaard worden doorboord.” (Lc 2, 35b). Na de verrijzenis heeft ze de jonge kerk bijgestaan en is ze niet geweken van de leerlingen totdat de helper de heilige Geest zou zijn neergedaald.(Pinsteren) De geest die ze reeds had mogen ontvangen bij de aankondiging door de engel: “De heilige Geest zal over u komen en de kracht van de Allerhoogste zal u overschaduwen; daarom ook zal wat ter wereld wordt gebracht heilig genoemd worden, Zoon van God.” (Drie-eenheid) (Lc 1,35). De verbondenheid van Maria met Jezus is zo fundamenteel dat we Jezus maar kunnen begrijpen door Maria en we geen grotere eer kunnen brengen aan Maria door Hem te vieren in zijn grootste gave aan de mensen, door het vieren van zijn leven, zijn woord, zijn dood en verrijzenis, door het vieren van de eucharistie. 

Wil je dit mysterie verder uitdiepen, lees de encycliek van Johannes Paulus II “Ecclesia de eucharistia” nrs.53-58.
Diaken Jan Abts

...

Lees meer

VISSENAKEN IN JAARBOEK HKG

HKG, Heemkundige Kring Glabbeek, geeft sinds 1993 een jaarboek uit met telkens diverse onderwerpen over de geschiedenis van Glabbeek en zijn directe omgeving.
Ook Vissenaken komt hierbij wel eens aan bod. Zo verscheen in het jaarboek 2019 een vrij uitgebreid artikel over 'Jan Frans Vande Gaer (1782-1820) - Boerenzoon uit Vissenaken die uitgroeide tot 'vader van het stedelijk onderwijs' van Antwerpen' (er is vandaag nog steeds een straat in Antwerpen met zijn naam).
En in het jaarboek van 2020 zit het verslag van een gesprek met pater Jan Moriaux uit de Waterstraat.

Onderwerpen behandeld in het jaarboek 2020:
- De familie Polleunis uit Bunsbeek in WO II - Herinneringen van de kinderen Polleunis, samengevat door André Bruyninckx en bewerkt door Edmond Denruyter
- Glabbeekse 'heilige' bronnen (Zuurbemde en Bunsbeek) - Staf Vandegaer
-De Mobilisatiekern 29 in Glabbeek - Peter Reekmans
- Het bestuur van Bunsbeek onder Hollands Bewind - Staf Vandegaer
- Corona: het virus en de heilige - Edmond Denruyter
- Het verhaal van Denis Geyskens: beenhouwer op de Kongoboot, vrachtwagenchauffeur, bedrijfsleider, politieker, … - Staf Vandegaer
- 125 jaar Landelijke Gilde in Bunsbeek - Maria Saelmaekers
- Pater Jan (Moriaux): priester, leraar, journalist … - Magda Guelinckx en Staf Vandegaer
- Wereldoorlog II in Glabbeek: het ontstaan van de oorlog en de Achttiendaagse Veldtocht - Staf Vandegaer
- Sint Norbertus en de Antwerpse ketter Tanchelm - Dries Ceuppens

Voor wie geïnteresseerd is:
Het jaarboek 2020 telt ongeveer 150 bladzijden, op formaat A5, met geplastificeerde omslag. Het boek wordt voorgesteld op vrijdag 11 september om 20 uur in GC De Roos, Grotestraat 33 in 3380 Glabbeek (behoudens Corona-problemen).
Bij intekening, tot 31 juli 2020, bedraagt de prijs € 17 (€ 14 voor HKG-leden). Nadien wordt de prijs € 20 (€ 17 voor HKG-leden). Eventuele verzendingskosten: € 4.
Intekening of bestelling kan onder meer door overschrijving van het gepaste bedrag op de rekening BE12 7865 6822 7192 van HKG vzw. Niet vergeten uw adres te vermelden!
Meer info: www.heemkunde-glabbeek.be – www.facebook.com/heemkundeglabbeek - info@heemkunde-glabbeek.be –  tel. 0497 53 33 34
Heemkundige Kring Glabbeek vzw, Moutsbornstraat 9, 3380 Bunsbeek

...

Lees meer

OVERLIJDEN GODDELIJKE ZALIGMAKER HAKENDOVER

Paul Kinnaer overleed op 4 juni. Hij werd geboren op 26 augustus 1931. Hij was een icoon in onze parochie- en dorpsgemeenschap en vervulde lang een actieve rol bij de K.fanfare Sint-Isidorus en het zangkoor St. Cecilia. Een eerbetoon zal volgen.
 

...

Lees meer

OVERLEDEN VISSENAKEN

Odille Pittomvils, echtgenote van Henri Collin, geboren te Vissenaken op 21 mei 1932 en overleden H. Hart ziekenhuis campus Mariêndal te Tienen op 31 mei 2020.
 

...

Lees meer

SCHUTTERSGILDE SINT-SEBASTIAAN

Zaterdag 23 mei overleed onze gildebroeder en ouderman Georges Pierlet. Met zijn heengaan wordt een belangrijk hoofdstuk uit de analen van de Sint-Sebastiaansgilde definitief afgesloten. 
Vele jaren was de gilde welkom bij de gebroeders Pierlet voor de koningsschieting. 
Georges en André beschouwden het als een eer dat dit evenement op hun domein mocht plaats vinden. Georges nam intens deel aan het verenigingsleven in Hakendover. In gilde, fanfare en zangkoor kon men altijd op hem rekenen. En op dinsdagnamiddag stonden de taarten en de koffie klaar voor de kaartspelers. 
Voor dit alles dank u Georges, dank u familie Pierlet.
Namens alle gildeleden betuig ik mijn christelijke deelneming aan de familie Pierlet.
Germain Wouters
Hoofdman Sint-Sebastiaansgilde Hakendover

...

Lees meer

SAMANA HAKENDOVER-WULMERSUM

Op het ogenblik dat dit artikel verschijnt zullen de Corona maatregelen waarschijnlijk terug veranderd zijn. Wij duimen voor een gunstige evolutie. De regelingen die moesten getroffen worden werken stilaan op ons gemoed. Daarom zitten we te popelen om zodra het mogelijk is terug samen te komen en een gezellige namiddag te beleven.
Op 23 juni is het de dag van de “mantelzorgers” zij worden zeker niet vergeten.
Bij voldoende belangstelling zullen we de bedevaart naar Scherpenheuvel- op een latere datum zeker laten doorgaan.
Wij wensen jullie nog wat energie om deze rare tijd goed door te brengen en hopelijk tot zo spoedig mogelijk. Het Samana bestuur
 

...

Lees meer

SAMANA KUMTICH

Om onze leden een beetje te steunen in deze moeilijke periode van Corona hebben we hen allemaal een kaartje bezorgd met enkele bemoedigende woorden.
De kernleden

...

Lees meer

TORENUURWERK OPLINTER

In de zomer 1994 organiseerden de eigenaars en de vriendenkring van ‘slagerij Jan en Carine’ in Oplinter  een eerste kermisbarbecue. Het werd een succes. Daarna besloten ze om de inkomsten aan een goed doel te schenken. Zij opteerden voor een torenuurwerk. Dat stond al vele jaren stil. 
In 1995 werd een VZW opgericht samen met Kerkfabriek onder de naam “In Tempore 2000”. 2000 verwijst naar de eeuwwisseling en leek voldoende tijd voor de financiering. 
Vijf opeenvolgende jaren werd de barbecue ingericht, met het team en de vrienden van de slagerij, de leden van de kerkfabriek en van andere verenigingen. Vele mensen kwamen eten om te steunen. Een festijn met wildgebraad, en andere bijdragen, konden eveneens de kas spijzen.
Zaterdagavond 8 januari 2000 werd het uurwerk, na de plechtige Eucharistieviering, onder grote belangstelling en met randanimatie op het Dorpsplein ingewijd.
De VZW werd ontbonden, de naam ludiek veranderd in “Ex Tempore”. Er kwamen nog drie barbecues.
Het torenuurwerk is een blijvende herinnering aan wat voortrekkers en samenwerking voor een dorpsgemeenschap kunnen verwezenlijken.

Foto’s genomen 
1. Voor 1914. Het witte woonhuis-winkel staat nog voor de kerk - wijzerplaat boven de galmgaten. Mechanisch aangedreven met raderwerk, kettingen met gewichten en een grote slinger. Klokken handmatig geluid met klokzelen.
2. Tussen 1918 (monument gesneuvelden) en 1938 (inhuldiging H. Hartbeeld) - wijzerplaat onder de galmgaten. Elektrische aansturing van wijzers en klokken met moederklok.
3. Januari 2000 - nieuwe, verlichte wijzerplaat. Volledig elektronische installatie.
 

...

Lees meer

PROCESSIE (4.8) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

H. Sacrament
Muziekmaatschappij Sint-Genoveva uit Oplinter: tamboer-majoor en majoretten, muzikanten en bestuursleden
Kerkzangers
De vier grote processielantaarns 
Kleine processielantaarns gedragen door leden van de Sint-Ambrosiusgilde 
Het baldakijn, gedragen door leden van de Sint-Seastiaansgilde 
Pastoor-deken en onderpastoor van de Sint-Genovevaparochie in Oplinter
Het Allerheiligste in remonstrans, gedragen door pastoor Paret van Sint-Margriete-Houtem
De kerkeraad, de gemeenteraad, bedevaarders
Einde
Halverwege werd de zegen gegeven aan een rustaltaar, bij het einde aan de kapel van Sint-Margriet, achter de kerk. Altaar, kapel en dorpsplein zijn versierd
 

...

Lees meer

ER STOND WAT IN DE WEG TUSSEN GOD EN MIJ

Er stond wat in de weg tussen God en mij. Mijn geloof en mijn gebed stonden op een laag pitje en het vlammetje wilde maar niet terug opflakkeren. Ik was in een periode gekomen van onverschilligheid. God mocht van mij ook even “in zijn kot” blijven!  
Mijn verhuis en alles wat ermee te maken had, slorpten veel tijd en energie op. Te veel als je het mij vraagt want omwille van de gezondheidsmaatregelen in coronatijd konden we niet rekenen op een helpende hand. Mijn emoties speelden mij parten en werkten destructief op mijn persoonlijkheid. Het was genoeg geweest, die lichamelijke en geestelijke vermoeidheid, een te stresserende periode waaraan geen eind leek te komen. Al die factoren samen stonden in de weg tussen God en mij. En wees gerust, ik heb misschien niet gebeden tot God maar Hij heeft genoeg dialoog naar zijn hoofd gekregen. Hij heeft mijn ontladingen mogen incasseren. En wat deed Hij… Niks! Hij zweeg. Hij liet mij in mijn onmacht. Tot ik besefte dat ik door al dat gedoe mijn nederigheid kwijtgespeeld had. Mijn “ikje” kwam op de eerste plaats. Mijn houding kwam ook voort uit het gemis van familie en vrienden. Een mens is een kuddedier en dit schaap miste de kudde, voelde zich verloren omdat ze de Herder kwijtgeraakt was. 

Maar God heeft in mijn ziel een magneetje geplant. Het blijft zorgen voor een aantrekkingskracht. Ik moest weer tijd zien te maken voor Hem. Ook al voelde ik heel sterk dat ik vaak anderen nodig heb om tot een goed gebed te komen. Bidden kun je individueel maar samenkomen en met z’n allen de woorden uitspreken die God ons leerde, dat geeft een warm gevoel van samenhorigheid. Het laat je voelen dat je er niet alleen voor staat, dat anderen ook behoefte hebben aan gebed, troost, hoop of het uitspreken van een welgemeende dank aan de Heer. Ik miste de geur van brandende kaarsen, de stille en ingetogen sfeer van de kerk. Het oogcontact met anderen, een lach, een groet. Samenkomen op zondag is zoveel meer dan alleen maar tijd maken voor God. Het is in stilte samenkomen met anderen. De leegte die je kan overvallen laten volstromen door het gevoel van geliefd te zijn. Een drukdoende geest tot rust laten komen, hoop weer laten koesteren, schoonheid aanschouwen. Tot het besef komen dat we nood hebben aan goddelijke wijsheid. Hij is het immers die ons laat weten of voelen dat we best sterk kunnen zijn wanneer we zwakte voelen. Hij is het die ons op de ene of andere manier altijd weer aanspreekt, bemoedigt en troost. 

Er stond wat in de weg tussen mij en God. Er waren te veel andere dingen die vasthingen in mijn hoofd. God was niet minder werkzaam in mijn hart dan anders en de manier waarop Hij zich aan ons laat kennen zal steeds een mysterie blijven. Ik weet dat Hij er is, niet alleen voor mij maar ook voor jou. Daarop kunnen we vertrouwen.

Hilde Rummens

...

Lees meer

TANTUM ERGO SACRAMENTUM

“Laten wij dan, neergebogen, dit zo heilig Sacrament vereren, dat het oude beeld nu wijke voor de nieuwe plechtigheid; dat het geloof aanvulle wat de zinnen niet begrijpen.”
We schrijven 1264 als de toenmalige paus Sacramentsdag als een officiële kerkelijke feestdag op de kalender zet op de 2de donderdag na Pinksteren.
Het is een feest dat al een lange en zeker ook mystieke voorgeschiedenis heeft gekend. Hierbij zijn de namen van de Heilige Bernardus en Willem van Saint-Thierry, maar ook de mystica Hadewijch van Antwerpen en Juliana van Cornillon uit onze streken, zeker geen onbekenden.
De eucharistische aanbidding is inderdaad gegroeid uit het verlangen om verbonden te zijn, verenigd met Christus zelf. Christus heeft zich volledig gegeven in het offer op het kruis opdat wij één zouden kunnen worden met onze schepper in Christus. Dit mysterie is groot maar velen hebben mogen ervaren wat dit kan betekenen. Het neerbuigen voor het kleine stuk brood in de monstrans, kan de mens omvormen tot bruid van Christus zelf. Jezus heeft de eucharistie zelf ingesteld toen Hij op het laatste avondmaal brood nam en wijn en zei: “dit is mijn lichaam – dit is mijn bloed” Het klein stukje brood is werkelijk Christus zelf. Hem ontmoeten in deze gestalte is Hem werkelijk ontmoeten, uitkijkend naar de ontmoeting van aangezicht tot aangezicht. 
Bij de hemelvaart waren de leerlingen op vraag van Jezus naar een berg gegaan in Galilea. “Toen ze Hem zagen wierpen ze zich in aanbidding neer; sommigen echter twijfelden.” (Mt.28,17).
Het is inderdaad niet evident om met het verstand alleen te vatten wie Jezus werkelijk is en hoe het kan dat Hij werkelijk aanwezig wil zijn, als het ware gevangen in een stukje brood en is tentoongesteld in de monstrans.
En toch voor zij die geloven is het een zekerheid. Vol vertrouwen knielen ze neer en roepen Hem aan wetende dat hij werkelijk nabij is. Niet zomaar in de buurt, of toekijkt vanop grote hoogte. Hij is er werkelijk omdat Hij liefde is en elk van ons bemint. Zo’n liefde kan je niet onbeantwoord laten. Vol dankbaarheid, vol hoop, vol vertrouwen mag en kan de mens zich plaatsen in die blik van de beminde. 

Diaken Jan Abts

...

Lees meer

O goddelijke aanwezigheid

Heer Jezus,
wie liefheeft, wil heel dicht zijn
bij wie hij bemint.
Zo zijt Gij ook.
Toen Gij op deze aarde zijt gekomen 
om mens te zijn zoals wij,
was het om dicht bij ons te zijn.
Daarom hebt Gij ook
zo veel en diep
tot ons gesproken.
Want alleen wie bemint, 
spreekt met zo’n overvloed.
Om dicht bij ons te zijn,
in lijden en dood,
hebt Gij velen genezen,
anderen opnieuw tot leven gewekt.
Maar meest van al blijkt nog
hoe dicht Gij bij ons wilt zijn en blijven
in brood en wijn,
totdat Gij wederkomt.
Ja, in ons wilt Gij zelfs blijven
omdat Gij neerdaalt in ons hart
en daar niet weggaat
zonder ons uw Geest na te laten,
om altijd met ons te zijn.
Wij danken en aanbidden U
dat Gij zo dicht hebt willen komen.

(uit: een jaarkrans van gebeden, Kard. Godfried Danneels)

...

Lees meer

OVERLEDEN GODDELIJKE ZALIGMAKER HAKENDOVER

Georges Pierlet werd geboren op 6 augustus 1927 en overleed op 23 mei 2020. Zijn aanwezigheid in het parochie- en het verenigingsleven gaf kleur en warmte aan de mensen die hem hebben gekend.
Op zijn bidprentje schreef de familie volgende treffende tekst:

“Ik heb een mooi, vol, gelukkig en lang leven gehad.
Nu is het tijd om voor altijd te rusten.
Treur niet dat ik je verlaten heb, ik hoop dat je blij bent dat je mij hebt gekend.

We laten je los, intens verdrietig, maar de vele fijne en mooie herinneringen blijven voor altijd in onze gedachten en in ons hart.
Bedankt voor de vele mooie jaren van samen-zijn“

...

Lees meer

PROCESSIE (4.7) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

II De Processie

Verenigingen

Edelknapen met paneel ‘H. Margarita, waak over onze parochie’ En met wapenschild van baron Jan van Houtem 
Processiekruis en vlaggen van de verenigingen: H. Kindsheid, meisjes- en jongens-Chiro, H. Hartbond, Boerinnengilde, Vrouwengilde, K.W.B.

Vrouwen

Processievaandel en Beeld der Broederschap van O.L. Vrouw van de H. Rozenkrans
O.L. Vrouw: persoon met wit kleed en blauwe schoudermantel beide met gouden bies, en witte sluier, vergezeld door vrouwelijke leden van de Broederschap en vrouwen van de parochie.

Mannen

Boerengilde, vier van de leden dragen het beeld van Sint-Isidorus
Sint-Sebastiaansgilde, twee van de leden dragen het beeld van Sint-Sebastiaan; ‘Koning’ met zilveren ‘breuk’ (18e eeuw)
Sint-Ambrosiusgilde met beeld
Leden van de plaatselijke verenigingen en mannen van de parochie

...

Lees meer

AUGUSTINUS (9) OPLINTER

Een symbolische foto: de kerk van Oplinter midden in akkers gereed om bezaaid te worden. Moge er van de verschillende kerken in de nieuwe parochie Sint-Augustinus: Sint-Joris in Oorbeek, Sint-Egidius in Kumtich, Sint Pietersbanden en Sint-Maarten in Vissenaken, Sint Margaretha in Sint-Margriete Houtem en Sint Genoveva in Oplinter een invloed uitgaan die alle bewoners ten goede komt.
 

 

...

Lees meer

DRIEVULDIGHEID OF DRIEEENHEID

“God is liefde” (1joh 4,8.16) Het mysterie van de éne God die we belijden in de geloofsbelijdenis, laat zich aan ons kennen in de liefde. Zo openbaart de éne God zich in drie personen. 
Het is niet mijn bedoeling een theologische uiteenzetting op poten te zetten, noch de vele kerkleraren, heiligen en theologen achter na te gaan in hun studie en nadenken van dit wonderlijke mysterie van de drie en éne God. Trouwens de mens zal nooit uit zichzelf kunnen vatten wat de draagwijdte is van deze openbaring. Je kan God niet bewijzen en zeker niet dat hij uit drie personen bestaat. We zeggen ‘Hij’, niet omdat hij een mens of een man is, maar omdat hij een persoon is met wie we in relatie kunnen treden, met wie we op een bijzondere wijze kunnen omgaan. God is niet ‘iets’ maar ‘iemand’. Doorheen de geschiedenis heeft de mens vol verwondering gezocht naar het mysterie achter zoveel dingen die hem omringen. De verwondering groeide tot openheid, tot ontvankelijkheid voor wat wij openbaring noemen. God die in de persoon van Jezus van Nazareth kwam vertellen over zijn Vader in de hemel. En dat ook wij Hem ‘Onze Vader’ mogen noemen, een vader die ons oneindig liefheeft.

Liefhebben kan je maar als je in relatie staat met iemand anders, er is de beminde en hij of zij die bemind wordt. Eén persoon alleen is eenzaam en kent geen gemeenschap. Het huwelijk wordt dan ook wel eens het oer-sacrament genoemd of het beeld van God.(Gen)  “God is niet éénzaamheid maar volkomen gemeenschap” (Paus Benedictus XVI)  

Als God volkomen gemeenschap is dan moet die van alle eeuwigheid al zo geweest zijn. Vanaf de aanvang tot het einde der tijden. Dus ook vanaf de schepping, vanaf de Alfa tot de Omega. “De geest zweefde over de wateren” lezen we in het boek Genesis. De geest die voortkomt, die uitgegaan is vanuit het hart van God, vanuit de Vader en de zoon leert ons de geloofsbelijdenis. God Vader, Zoon en Geest. Drievuldig in hun éénheid, één in hun God zijn. Welk een mysterie en waarom wil Hij zich zo aan ons openbaren? Het is de synthese van heel de paaservaring die leerlingen en de eerste christenen hebben neergeschreven. Jezus leerde ons de liefde van de Vader kennen. Hij vertelde er van tijdens zijn rondtrekken onder de mensen en op het einde van zijn leven benadrukte hij aan Filippus“wie mij ziet, ziet de Vader”. Uiteindelijk zou Hij de liefde kenbaar maken door de zelfgave op het kruis.

In zijn afscheidsrede die we vooral in de laatste weken van de paastijd hebben beluisterd belooft Jezus ons een plaats te zullen bereiden. We moeten de moed niet verliezen: “bij mijn Vader is plaats voor velen” (Joh 14). Hij zal ons niet verweesd achterlaten, maar op het woord van Zijn Vader ons een helper sturen: de heilige Geest. Hij is het die leven geeft, die alles in stand houd en ons leert wat de liefde betekent. Een helper die de liefde van de drieéne God, in ons bezig zijn met mensen, gestalte wil geven. God is liefde. God is nabije liefde. Liefde voert tot éénheid, éénheid schenkt vrede. Dit is het beeld van de éne God dat aan ons is geopenbaard.

Het wonderlijke mysterie van die God waarmee we in relatie kunnen treden, waarmee we in gesprek kunnen gaan krijgt zijn uitdrukking in het feest dat we volgende donderdag of zondag vieren. 
Maar dat is voor volgende week.

Diaken Jan Abts

...

Lees meer

SCHOOL DE WIJSNEUS OPLINTER

Nog voor de school terug open zou gaan, werden de Wijsneusjes uitgenodigd om te bewegen. Al wandelend, lopend of fietsend konden ze vele kilometers afleggen, die samengeteld werden. Als aanmoediging zouden er manden met cadeautjes aan zorginstellingen geschonken worden. En jawel, na 1000 km ging een mand naar het Psychiatrische Verzorgings- Tehuis ‘Salvenbos’ in Heverlee, na 2000 km naar de zorginstelling ‘Huis in de stad’ te Tienen, en na 3000 km naar Rust- en Verzorgings- Tehuis ‘Huize Nazareth’ in Goetsenhoven. Deze instellingen werden gekozen omdat ze een band hebben met de school, bv. doordat er een mama werkt.
Proficiat en dank aan de initiatiefnemers en aan alle kinderen die meededen. Jullie hebben jullie echt goed ingezet voor de mensen van de zorg.

...

Lees meer

PROCESSIE (4.6) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Groep 5

‘Margarita weigerde en stierf voor haar geloof’
Een edelknaap draagt een degen uit de 18e eeuw, met geciseleerd koperen gevest dat de marteldood van de H. Margarita voorstelt
Martelaressen in rode gewaden met palm; midden onder hen de H. Margarita, maagd en martelares, eveneens met rood gewaad en palm, en een diadeem met kruisje vooraan
Beulen met marteltuigen, o.m. een groot slagzwaard
Romeinse soldaten
Goedhartige vrouwen in donkere gewaden: hulpbetoon aan veroordeelden
Verheerlijking

Groep 6

‘Hulde aan de patrones van de gelukkige geboorten’
Kleine meisjes in het wit dragen bloemen
Margarita heeft een feestelijk rood gewaad met sleep, gehouden door vier meisjes
Meisjes maken met een groot bloemenfestoen een erehaag achter Margarita
De maagdengroep: rijen jonge vrouwen in witte gewaden zingen het St-Margaritalied en zwaaien ritmisch met zegepalmen; ze worden begeleid door enkele muzikanten met blaasinstrumenten
 

...

Lees meer

AUGUSTINUS (8) OPLINTER

Dood 

Augustinus stierf in 430 in Hippo Regius (het tegenwoordige Annaba), waar hij van 396 tot zijn dood bisschop was, tijdens het beleg en vlak voor de inname van Hippo door de Vandalen. Volgens de overlevering moedigde hij de bewoners van Hippo aan om zich te verzetten tegen de Vandalen, vooral omdat dezen een ketterse variant van het christendom aanhingen.

Geschriften 

Augustinus was een uitermate productief schrijver. Op zijn naam staan onder meer preken, traktaten, verhandelingen, brieven, Bijbelcommentaren, dogmatische, filosofische en theologische teksten, een autobiografisch werk en zelfs een gedicht. Vooral bekend zijn de ‘Confessiones’ (Belijdenissen), een soort autobiografie; ‘De Civitate Dei’ (Over de stad Gods) waarin hij de waarheid van het christendom verdedigt en ideeën weergeeft over de sociale en maatschappelijke orde; en ‘Retractationes’ (Nalezingen) waarin hij zijn vroegere geschriften naleest en ordent. 

De geschriften van Augustinus hebben een grote invloed op het verstaan van de christelijke geloofsleer. Eeuwen later zal de dominicaan Thomas van Aquino een nieuwe synthese maken, de ‘Summa Theologica’, waarnaar nog altijd verwezen wordt. 

Foto: 
Twee figuren van de preekstoel in Oplinter die tot nadenken stemmen: de Tijd, met zandloper en zeis om uw levensdraad door te snijden, en de Dood, een geraamte.

...

Lees meer

Sint-Germanus, patroon van Tienen

©Jan Abts 

Op 28 mei van het jaar 576 stierf Germanus, de eerste bisschop van Parijs. En hij werd veel later heilig verklaard en je weet een heilige wordt gevierd op haar of zijn sterfdag. De dag van de nieuwe geboorte in Gods heerlijkheid.
Deze bisschop is vooral bekend om de stichting van de toen grootste abdij van de wereld met de naam Saint-Germain-des-Prés. De monniken waren Benedictijnen. Door de Franse revolutie werd deze abdij volledig verwoest, men maakte er tabula rasa van. Enkel de kerk bleef over en bestaat nog, met daarin jawel, het graf van bisschop Germanus.
Deze Germanus was afkomstig van Autun, waar hij geboren was in 496. En waar hij ook priester werd gewijd. Zijn inzet zal zich vooral naar de armsten van zijn tijd richten en zo werd hij bekend in groot Frankrijk. In 540 werd Germanus daarom gekozen als bisschop van Parijs, een stad die toen vele armen kende. Hijzelf leefde zeer sober met een uitzinnige inzet voor de armsten.
Germanus werd zeer oud zeker voor die tijd, hij werd 80 jaar.
Veel later in de twaalfde eeuw werd het belang van Tienen als “Getefort” overduidelijk, voor de hertogen van Brabant. En geleidelijk ontwikkelt zich rond de centrale heuvel (de Franse benaming verwijst er nog naar: Tirlemont) een bloeiende stad. Reeds in de middeleeuwen ging er een bepaalde kracht uit van deze heuvel. Hier vestigden zich monniken van Parijs in een klooster en bouwden er een kerkje. In hun grote eerbied voor hun heilige bisschop, wijdden zij dit kerkje toe aan de heilige Germanus, die beschermheilige van de stad werd.
Nog veel later in 1793 gaf Kardinaal Van Franckenberg, van het aartsbisdom Mechelen, een litaniegebed uit ter ere van St.-Germanus. Dat wijst op het belang van deze heilige en van Tienen in het aartsbisdom Mechelen. Daarin staat letterlijk dat hij genezer is van ziekte en koorts. En de machtige beschermer van Tienen is.
Het is misschien wel goed hem in deze coronatijd weer uit de hoek te halen.
Normaal vieren wij zijn feest in de stadsmis de zondag na 28 mei (zijn naamfeest). Dat is op Pinksterzondag 31 mei om 10.30u.
Dat zal nog wel een uitzending op internet zijn.

Maar wij zullen het patroonfeest van de collegiale kerk en van Tienen vieren op:
ZONDAG 11 OKTOBER 2020 OM 10.30U, gevolgd door receptie. Hou die datum vrij!. 

Joris Hardiquest, zonepastoor Tienen.

...

Lees meer

Pinksteren 00..-2020

©idearebel.com 

Met Pinksteren vieren we het feest van de nederdaling van de Heilige Geest over Maria en de apostelen. Feest van de geboorte van de kerkgemeenschap.
Als we ons bij de Vader en de Zoon een voorstelling kunnen maken vanuit onze menselijke ervaring, vanuit de verhalen in het Oude en het Nieuwe Testament, dan lijkt het of de Heilige Geest in dit ‘familietafereel’ niet echt aanwezig is. En toch… we komen Hem in de Bijbelverhalen op het spoort als we er aandacht voor hebben. Denk maar aan de eerste verzen van het boek Genesis, in het scheppingsverhaal dwaalt de Geest van God over de wateren, in de geschriften van de profeten horen we hoe de verwachte Messias aan bepaalde geestelijke karaktertrekken herkenbaar is: 
“Een twijg ontspruit aan de stronk van Isaï, een telg ontbloeit aan zijn wortel. De geest van Jahwe rust op hem, een geest van wijsheid en inzicht, een geest van beleid en sterkte, een geest van kennis en ontzag voor Jahwe” (Jesaja 11,1-2). 
Jezus belooft aan zijn apostelen en aan ons een helper. Die komt er 50 dagen na de verrijzenis. En die is tot op vandaag aan het werk. In de kerkgemeenschap: De Heilige Geest is de voornaamste helper van paus Franciscus, maar ook in ons allen, bij doopsel en vormsel kregen we Hem cadeau. We bidden tot de Vader wiens kind we geworden zijn, we volgende de Zoon die ons is voorgegaan en we krijgen de hulp van de Heilige Geest. Wijsheid, inzicht, raad, sterkte, kennis, vroomheid en ontzag voor God, 7 cadeaus om onze navolging van Christus mee te ondersteunen en waar te maken. Gebruiken we ze? Nuttig zijn ze zeker voor het dagelijkse leven!
Misschien een beetje moeilijk om ze in je eigen leven te herkennen? Geen nood, in de 2000 jaren kerkgeschiedenis herkennen we ook de werking en bijstand van de Heilige Geest. Uiteraard (h)erkennen we ook momenten, personen, gebeurtenissen waar de zondige en wankele mens de overhand lijkt te krijgen. Maar zovele mooie en leven gevende momenten waar we de werking van de Heilige Geest in durven herkennen. Ik ontmoette ze ooit, de Heilige moeder Teresa van Calcutta, ik mocht een week vrijwilligerswerk doen bij haar ‘Missionaries of Charity’, een cadeau van de Heilige Geest, niet alleen aan de kerk, maar aan heel de mensheid. 
En in deze Mariamaand mogen we niet vergeten dat door de werking van de Heilige Geest God zelf mens werd, dat door de werking van de Heilige Geest de apostelen gezonden werden. Tot op vandaag geloven wij in de verrijzenis van Jezus dankzij 2000 jaar wereldwijde verkondiging. En deze begon bij de gave van de Heilige Geest.

Anne Mariën

...

Lees meer

Kom, Geest van Liefde

Kom, Geest van Liefde,
Breng aan de wereld de frisheid van uw heiligende adem.

Kom, Geest van Liefde,
Omgeef alle mensen met de stralen van uw genade.

Kom, Geest van Licht,
Verdrijf alle duisternissen van onze lijdende aarde.

Kom, Geest van Vreugde,
Die alle volheid overtreft, en alle lof en dank bezielt. 

Kom, Geest van Waarheid,
Bevestig in onze harten de smaak voor het heilige

Kom, Heilige Geest, herschep ons,
Hernieuw ons geheel in Jezus Christus.

Kom, Heilige Geest.

Marthe Robin

...

Lees meer

MARIAKAPELLETJES IN HAKENDOVER

Gebed tot Maria

Maria, U bent de Moeder van Jezus.
Het lijden van uw lieve Zoon,
hebt U met pijn in uw hart gedragen.
U weet wat lijden is.

Ik kom tot U, Maria,
met het lijden en de pijn
van zo vele zieke mensen,
eenzame, verlaten mensen.
Lijden van moeders om hun kinderen
en allen die hen dierbaar zijn.
In onze onmacht komen wij naar U toe,
wij mogen naar U opzien.
Uw lieve glimlach bemoedigt ons,
en wij vertrouwen op U.

Bid voor ieder van ons,
en laat ons niet moedeloos worden,
maar met vertrouwen ons kruis dragen,
uit liefde voor Jezus, uw Zoon.
Maria, help ons. Wij geloven in U.
Uw moederhart is zo groot
dat u de hele mensheid opneemt in uw liefde.
Wij vragen uw moederlijke zegen.
Sta ons bij, elke dag van ons leven, tot in eeuwigheid.

Amen.

...

Lees meer

IN MEMORIAM PATER JEF VANDENHOUT

Het nieuws dat pater Scheutist Jef Vandenhout, op de leeftijd van bijna 89 jaar overleden is, grijpt vele parochianen aan; velen koesteren immers mooie herinneringen aan hem. 
Van 1993 tot 1997 was Pater Jef priester-administrator in onze parochie.
Jef werd geboren in Turnhout op 21 november 1931. Hij werd priester gewijd te Scheut in 1958.
Na zijn studie bij Scheut vertrok hij als missionaris naar de Kasayi (Congo) waar hij 16 jaar actief was in het onderwijs maar vooral in de parochiepastoraal.
Nadien was hij legeraalmoezenier in Duitsland, econoom in Scheut Anderlecht en aalmoezenier bij de Rijkswacht te Brussel.
In 1993 verwelkomden wij hem in onze parochie. Onder zijn impuls veranderde er heel wat in onze kerk. Pater Jef was ook de initiatiefnemer voor de oprichting van de eerste parochieploeg in onze regio.
Zijn gedrevenheid was een stimulans voor de parochiemedewerkers en vele parochianen vonden in zijn wijze en rustige woorden steun en bemoediging. 
In 1996 was hij pensioengerechtigd maar samen met Jacqueline, die met grote zorg het huishouden in de pastorij runde, bleef hij nog tot juni 1997 actief in onze parochie.
Dat jaar verhuisden Jef en Jacqueline naar Diksmuide waar hij er nog enkele jaren heel actief in de parochies van de dekenij meewerkte.
Jef begon helaas te sukkelen met zijn gezondheid en om die reden werd hij op 16 augustus 2018 opgenomen in het zorgcentrum van Scheut in Torhout waar hij op 11 mei 2020 overleed.
Wij zullen ons Pater Jef met grote dankbaarheid herinneren omwille van zijn enthousiasme en hartelijkheid waarmee hij onze kerk, onze parochie en de parochianen inspireerde. 
Dankjewel Pater Jef voor wie je voor zo velen geweest bent, rust nu maar zacht in de vrede van de Heer..

Condoleren kan op www.rouwregisters.be
Rouwadres: Missiehuis van Scheut
Bruggestraat 9, 8820 Torhout
scheut.torhout@gmail.com

Familie Vandenhout
Beekstraat17, 2300 Turnhout

...

Lees meer

OVERLEDEN SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Madeleine Fillet, wed. Charles Coeckelbergs, 91 j.
Aan de familie betuigen wij onze christelijke deelneming bij het overlijden van deze gelovige en moedige vrouw.

...

Lees meer

SAMANA OPLINTER

Voor iedereen begonnen de isolatiemaatregelen zwaar door te wegen. Om onze leden een hart onder de riem te steken bezorgden we hen een kleine attentie onder de vorm van een "verrassingsbrief". Daarin zaten een mondmasker en een mooi kaartje met als tekst: “Goeie moed! Hou vol! Wij denken aan jullie!”

...

Lees meer

PROCESSIE (4.5) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Groep 3
‘Door haar vader verstoten weidde zij de schapen van haar voedster’
Herdersgroep met herdertjes en herderinnetjes en enkele grotere jongens met schapen
De herdersstaf van de jonge Margarita eindigt bovenaan met een kruis

Groep 4
‘De heidense landvoogd vroeg haar ten huwelijk’
Bazuinblazers en Romeinse soldaten gaan de dienaars vooraf die de juwelen dragen, door de landvoogd Olybrius aan Margarita aangeboden
De landvoogd, in feestelijk gewaad en met scepter is vergezeld door zijn raad en Romeinse edelen
 

...

Lees meer

AUGUSTINUS (7) OPLINTER

Laten we terugkeren naar de levensbeschrijving van Augustinus.
Bekering
In 384 werd Augustinus tot retor (redenaar) aan het hof in Milaan benoemd. In Milaan hoorde hij eens Ambrosius, de bisschop van Milaan, preken en raakte daardoor geboeid. Deze nam zijn intellectuele bezwaren tegen de Bijbel weg. Maar door het christelijk geloof in het hart geraakt werd Augustinus pas later, door een tekst uit de brief van Paulus aan de Romeinen, die hem aanspoorde anders te gaan leven. In 386 bekeerde hij zich tot het Christendom. Hij werd met Pasen in 387 door Ambrosius gedoopt. Hierna keerde hij terug naar zijn geboorteplaats in Afrika, tijdens welke reis zijn moeder Monica in Ostia overleed.
Bisschop
Na zich in Thagaste een paar jaar in stilte met Bijbelstudie te hebben beziggehouden, werd Augustinus in 389 half tegen zijn wil tot priester gewijd en in 395 tot medebisschop van Hippo Regius. Van 396 tot zijn dood in 430 was hij bisschop van die Kerk. Ook in die functie bleef hij een sober kloosterleven leiden in zijn bisschoppelijke woning.
Als priester en bisschop werd Augustinus een beroemd prediker. Er zijn bijna zeshonderd preken van hem overgeleverd, naar schatting 10% van het totale aantal preken dat hij heeft gehouden. Een deel van zijn predikend leven besteedde hij aan de bestrijding van ketterse stromingen maar vooral was hij pastoraal bewogen en bezorgd om het welzijn van de mensen die aan zijn zorg als bisschop waren toevertrouwd.
 

...

Lees meer

Van Corona spaar ons en verlos ons Heer

Nu na de lock down ons weer wat meer vrijheid wordt gegeven, wil ik even deze voorbije, onwezenlijke weken met u bekijken. Want dat was die voorbije tijd, onwezenlijk. Dat hadden wij nog nooit meegemaakt, een oorlog tegen een onzichtbare vijand, wij wisten niet waar en wanneer hij zou toeslaan.  Nu is het weer een beetje hoopvoller geworden. Maar die  vijand is er nog en wij mogen dus zeker niet te roekeloos worden.

Vooreerst gaan mijn gedachten nu naar het vele lijden dat in heel de wereld, maar ook in Tienen werd veroorzaakt door covid-19. Velen zullen de infectie gelukkig overwinnen, na dikwijls veel lijden en zwaar ziek zijn. Langs hun famileleden had ik contact met hun toestand en het was zielig, je staat daar zo machteloos tegenover. Maar ook velen zijn voor goed weg uit ons midden. Zelf ging ik voor in deze enkele  weken in 12 uitvaarten ten gevolge van dit virus. Ik heb aan de familieleden beloofd dat wij in betere tijden nog een viering zullen doen om hen, die ons ontvallen zijn,  te gedenken als levend in Gods liefde. Dit omdat hun families maar in zeer beperkte mate mochten afscheid nemen. De datum hiervoor zal tijdig worden bekend gemaakt.

Onze dank kan niet groot genoeg zijn voor alle zorggevenden, hier in onze stad. In de eerste plaats in de kliniek, maar ook in de Woonzorgcentra en bij zieken aan huis. Het waren zware en zenuwslopende en gevaarlijke zorgverleningen. Ik zag het ook bij onze Congolese zusters, waarvan er twee dag en nacht gewerkt hebben in de covid-afdeling.
Ik vroeg om in alle Tiense kerken elke avond ter ondersteuning en uit dank, voor hen allen om even een klok te luiden, dat maakte sterke indruk. En riep ook velen op tot een moment van gebed.

Maar ook in onze kerkelijke gewoontes werden wij totaal ontwricht.
GEEN eucharistie meer vanaf zondag 29 maart, dat hadden wij nog nooit meegemaakt. Uitvaarten met het strikt noodzakelijke, geen huwelijksvieringen, geen dopen. Enkel stil gebed kon in de kerken. Zelfs de Goed Week en Pasen verliepen in doodse stilte. Nog nooit werd het kruis zo hevig en dichtbij gevoeld als toen. Dat was geleden van bij de Franse revolutie denk ik. Tot mijn grote vreugde werd de mogelijkheid geboden om de zondagsmis te brengen langs onze website en het internet. Ik dacht toch een zinvolle weg om mensen wat te bemoedigen en met hen te bidden. En wij komen op al die zondagen tot een duizendtal mensen die dat per week bekeken.
Zelfs onze jaarlijkse mooie processies van palmzondag in Tienen-centrum en van Hakendover op paasmaandag konden niet doorgaan. 
En ook de anders zo drukke bezigheden in kerkverband van vele werkgroepen en vergaderingen werden stop gezet, ook het vereningingsleven voor de jeugdbewegingen, de ziekenwerking, de catechese en de gepensioneerden vielen op nul. En onze misdienaars en kerkzangers  werden werkloos.
Gans de pastorale zone sliep in, de zoneraad en zoneploeg en ook de economische bezigheden. Enkel dit parochieblad kwam verder in afgeslankte vorm en onze website kerk-Tienen werd druk bezocht.

Wij hopen nu dat wij vlug terug onze aktivitieten kunnen hervatten, maar wij moeten wachten voor instructies van de Belgische bisschoppen, die onderhandelen met de regering en de andere geloofsbelijdenissen in ons land.
Wanneer wij terug kunnen beginnen met de zondagsmissen en de dopen, huwelijken enz.
Dat kunt u zodra wij het weten ook lezen op onze website (www.kerk-tienen.be)
Ik hoop nu van harte dat eerste en vooral het infectiegevaar verder afzwakt en niet te snel weer oplaait. Het is zeker goed om elke dag een gebed tot God te richten dat Hij zijn H.Geest van wijsheid schenkt,aan de vele wetenschappers die op zoek zijn naar een vaccin en een geneesmiddel, dat zal onze hulp worden.
Ik hoop ook dat de kinderen en jongeren in onze jeugdbewegingen op kamp mogen gaan, zij zijn er enorm op uit dat hoor ik van hen. En ik hoop u weldra te mogen weerzien in de eucharistie, dat zal in het begin wel volgens strikte voorschriften moeten verlopen.
Maar het zal deugd doen terug in persoon te mogen aanwezig zijn, samen biddend, luisteren en zingend. Ik groet u allen van harte en draag u elke dag in mijn gebed.
U hoort nu vlug wel nieuws over wat ons wordt toegestaan.

Joris Hardiquest, zonepastoor Tienen.

...

Lees meer

Hemelvaart 2020

“Ten aanschouwen van hen werd de Heer omhooggeheven” (Hand.1,10) 
Een periode van verbijstering, van vertwijfeling, van ongeloof en ook van genadeloos einde en verdriet zijn niet vreemd aan deze corona periode. Zo moeten ook de apostelen de dood van hun meester hebben beleefd. Na zijn verrijzen bleek er terug wat hoop op te bloeien, maar de dag van afscheid was onherroepelijk. Ze staren hem na en wat nu? Een heel nieuw tijdperk breekt aan. Hij heeft hun een helper beloofd, maar Hemzelf zullen ze niet meer zien, ondanks de belofte dat Hij op dezelfde wijze zal wederkeren. Wat een uitdaging hebben deze eerste christenen aan gegaan na zulk een periode van pijn en rouw. Met deze gedachte nam ik de apostolische exhortatie (brief van Paus Franciscus) “VREUGDE van het EVANGELIE” ter hand. Hierin haalt Paus Franciscus drie gevaren aan die, indien ze samen voorkomen, ze elkaar versterken ten nadele van de roeping van de christen. De twee eerste kunnen een gevolg zijn van deze crisis die we nu doormaken. Het gevaar dat we op onszelf terugplooien en bekommerd zijn met eigen veiligheid, voldoende bescherming, voldoende voorraden, enz. Een tweede, en dat kan een gevolg zijn van de noodzakelijke maatregelen die werden opgelegd (en die we dienen te volgen). Wie ben ik? Wat is de zin van dit alles? We vertrouwden op techniek en wetenschap; maar waar heeft ze ons gebracht? Een onnozel klein virus kan de wereld in een staat van beleg stellen met mondiale proporties. Waarvoor staan mijn idealen? Heeft dit alles nog zin? Waarvoor nog ijveren? En dat is de derde kwaal: de vertwijfeling en verflauwing van de ijver. Uiteindelijk dooft dit de vreugde. Waar is de goede boodschap van het evangelie? De christelijke boodschap krijgt een flinke deuk. Of moet ik zeggen de boodschapper krijgt een opdonder te verwerken. Neen, we mogen ons het missionair enthousiasme van de eerste christenen niet laten ontnemen. Neen, aan de egoïstische verzuring. Neen, aan het steriele pessimisme. “Zelfs al ervaren we pijnlijk onze eigen beperktheden, we moeten doorgaan zonder ons verslagen te voelen en denken aan wat de Heer tot Paulus zei: ”je hebt genoeg aan mijn genade. Kracht wordt juist in zwakheid volkomen”(2kor12,9) …
Ondertussen nodigt het evangelie ons steeds weer uit ons te wagen aan het risico van de ontmoeting met het gelaat van de ander, met zijn fysieke aanwezigheid die ons opvordert, met zijn lijden en zijn vragen, met zijn aanstekelijke vreugde in een totale nabijheid. Het authentieke geloof in de mens geworden Zoon van God is onlosmakelijk verbonden met de gave van zichzelf, het behoren tot een gemeenschap. … In zijn incarnatie heeft de Zoon van God ons uitgenodigd tot een revolutie van de tederheid.” (85-88)
Wat een gewaagde uitspraken als je ze plaats in de context van “safe distance” –“veilig afstand houden”. En ondanks alles blijft de roep van het evangelie om die blijde boodschap niet weg te stoppen maar door woord en daad een kans te geven, het enthousiast naar buiten uit te dragen. Zovelen zijn ons hierin voorgegaan, ook Paulus heeft niet gewacht, na zijn ontmoeting met Jezus is hij dadelijk op pad gegaan. “Leerling zijn verondersteld die blijvende ingesteldheid om Jezus’ liefde naar de ander te brengen en dat gebeurt spontaan op iedere plaats: op straten en pleinen, op het werk en onderweg.”(127) Laat de vreugde van het evangelie onze leuze zijn. Want zo zegt Jezus tot ons in het evangelie van Hemelvaart: “Mij is alle macht gegeven in de hemel en op aarde. Gaat dus en maakt alle volkeren tot mijn leerlingen.”

Vrede en alle goeds
Diaken jan Abts

...

Lees meer

Bezinning bij de Salvatorbron Hakendover

Heer Jezus,
Ik wil als het water zijn
dat in rivieren klatert
en door het oerwoud stroomt,
dat velden vruchtbaar maakt
en overal leven brengt.
Ik wil als het water zijn
dat al wat vies is wast,
dat iedere mens, hoe hij ook heet,
die heling en bevrijding zoekt
weer hoop op toekomst geeft.

Ik wil als het water zijn,
bron van alle leven,
dat alle mensen samenbrengt
om samen, overal vandaan
lief en leed te delen.
Ik wil als het water zijn
dat in uw richting stroomt,
om in de wereld,
overal uw opdracht waar te maken,
meer mens te zijn voor iedereen.

...

Lees meer

OVERLEDEN

Wij betreuren het heengaan van Corrie Spees op 7 mei 2020 en bieden onze christelijke deelneming aan de familie aan.
Het bestuur van OC Schakel, vroeger PC De Brug.

...

Lees meer

OVERLEDEN KUMTICH

Robert Malcorps, geboren te Willebringen op 26 november 1931 en overleden in het WZC Keienhof te Kumtich op 13 april 2020.

...

Lees meer

OVERLEDEN VISSENAKEN

Hélène De Cock, weduwe van de heer François MAHO, geboren te Péronnes-lez-Binche op 28 oktober 1927 en overleden in het WZC Keienhof te Kumtich op 1 mei 2020.

...

Lees meer

PROCESSIE (4.4) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Historisch gedeelte

Edelknaap met opschrift: ‘Antiochië IIIe eeuw

Groep 1
‘Margarita werd christelijk opgevoed’
De jonge Margarita met haar opvoedster en engelbewaarder
Grote processiekelk met hostie, gedragen en omgeven door misdienaars in witte klederen, als teken van de huidige christelijke opvoeding

Groep 2
‘Haar vader was een heidens priester’
Heidense priesters dragen benodigdheden voor de offerdienst, o.m. een brandende kaars
Eudesius, hogepriester van de oppergod Jupiter, heeft een staf als teken van zijn macht 
Dienaars voeren het offerlam mee

...

Lees meer

AUGUSTINUS (6) OPLINTER

Deze afbeelding van een hart dat brandt van liefde staat op de achterzijde van de preekstoel. Ze is typerend voor de spiritualiteit van Augustinus. Hij schreef: ‘Mijn hart is onrustig, tot het zijn rust vindt bij U’.

Preekstoel Oplinter

In de Franse tijd dienden de Augustijnen hun klooster te verlaten op 17 november 1796. Uit een opgestelde inventaris van hun goederen op 7 oktober, voorafgaand aan hun uitwijzing, weten we dat de preekstoel tot hun bezit behoorde. Het is pater Teeuwen die de gegevens terugvond om de preekstoel uit Oplinter toe te wijzen aan de Augustijnen.
Na de opheffing van het klooster van de Augustijnen door de Fransen op 7 oktober 1796 werden de gebouwen verkocht als nationaal goed. Op 1 oktober 1822 brandde het oude klooster grotendeels af. Het logeerhuis en de Barbarakapel verdwenen omstreeks 1825.
Waar de Augustijnen na hun uitdrijving naar toe trokken is niet geweten. Dat geldt trouwens ook voor alle andere uitgedreven religieuzen. Sporadisch duiken gegevens over hen op. Zo weten we dat de prior van de Augustijnen door de Fransen werd gevangen genomen. Andere paters waren letterlijk op de dool en verbleven bij particulieren in en buiten de stad. De gegevens over hen zijn bijzonder schaars.

Staf Thomas
 

...

Lees meer

Wat betekent de paastijd voor het christelijk geloof?

In de liturgie van de paastijd beluisteren we hoe de leerlingen zoekend en tastend ontdekken dat Jezus leeft en hen inspireert om Kerk te vormen en te groeien in geloof. De toon wordt er duidelijk gezet. De eerste christenen belijden geen algemeen, vaag geloof in God. Ze groeien in de erkenning dat God de gekruisigde Jezus uit de dood heeft doen opstaan. Centraal in hun geloofsbelijdenis staat: Christus vivit, Christus leeft. Hiermee wordt duidelijk hoe uitdagend specifiek, hoe aanstootgevend concreet het geloof is dat in de eerste gemeenschappen groeit. De hele paastijd door herhaalt de liturgie in vele toonaarden het ongelooflijk goede nieuws van Pasen. Er klinkt groeiende vreugde om het best denkbare nieuws: Jezus, gebroken en vernederd in de dood, is door de Liefde van zijn Vader tot nieuw leven gewekt. Er blijft ook aarzeling klinken en zelfs ongeloof omdat de paasboodschap zo sterk indruist tegen ons nuchtere verstand dat vaststelt: dood is dood. In de paastijd overheerst het protest tegen die schijnbare overmacht van de dood, die opengebroken wordt tot een onvoorstelbaar nieuwe dimensie van Leven, niet meer gebonden aan onze ruimte en tijd. Onze zintuiglijke ervaringen en het licht van de rede zijn niet bij machte de volheid van het mysterie van leven en sterven te doorgronden. Pas in het licht van het geloof leren we vertrouwen dat het om een mysterie gaat van leven, sterven én nieuw Leven. Vijftig dagen lang biedt de liturgie ons kansen om sterker vertrouwd te raken met het mysterie van de verheerlijkte Mens Jezus.

Vijftig dagen gelovig Pasen vieren, herinnert er ons aan dat de kerkgemeenschap zoveel meer is dan een religieus genootschap of een zingevingsinstituut. Op weg tussen Pasen en Pinksteren vernemen we dat we als Kerk niet te herleiden zijn tot een waardengemeenschap die inspiratie zoekt bij de historische Jezus. We (her)ontdekken hoe alles in de Kerk staat of valt met onze geloofsontmoeting met de levende Christus. Christenen wagen het er niet op om op eigen kracht het voorbeeld van Jezus te volgen. Ze durven het maar aan in de kracht van Jezus’ Geest die hen immer actueel sterk maakt in de navolging. De paastijd nodigt ons uit om de eigenheid van ons christelijk geloof trouw te bewaren en steeds nieuw te beleven. Zin voor humaniteit en algemene religiositeit dringen niet door tot het kloppende hart van het evangelie. Er is een nieuw soort vertrouwen nodig dat ons ontvankelijk maakt voor de blijde tijding dat de Heer waarlijk is opgestaan. Dit paasgeloof is een gave Gods die ons leert ons hart en hoofd te buigen voor de onverwachte melding dat de Heer leeft. 

Mgr. Koen Vanhoutte 

...

Lees meer

De diaken: Gods liefde gestalte geven

de 7 eerste diakens’

Een paar weken geleden heb ik jullie beloofd iets meer te vertellen over het diaken zijn. De lezingen van vorige en komende zondag spreken hierover. “Zij kozen Stefanus, een man vol geloof en heilige Geest, Filippus, Próchorus, Nikánor, Timon, Parmenas en Nikolaüs, een proseliet uit Antiochië.” De keuze van de eerste diakens is ontstaan uit de bezorgdheid om mensen, om de zorg voor hen die ondersteuning nodig hebben vanuit de oproep van het evangelie, vanuit het gebod van de liefde: “Wie,mijn geboden onderhoudt, die hij heeft ontvangen, hij is het die Mij liefheeft. En wie Mij liefheeft, zal door mijn Vader bemind worden; ook Ik zal hem beminnen en Ik zal Mij aan hem openbaren.” Liefhebben is het eerste gebod van elke christen en ieder mens heeft er nood aan, verlangt om bemind te worden. Dit gebod tracht de diaken gestalte te geven in de liefde voor mensen in verbondenheid met de liefde voor en van God. De verbondenheid met God en zijn Verrezen Zoon is essentieel. 

In de Handelingen van de Apostelen worden de toekomstig diakens voorgedragen aan de apostelen, die hen na gebed de handen opleggen. Gebed en handoplegging verwijzen steeds naar de verbondenheid met de Heilige Geest. Het is vanuit die verbondenheid dat de diaken niet kan zwijgen over God. God is liefde, Hij houdt van ieder mens, zonder onderscheid. En dat gestalte geven in het leven van elke dag is de opdracht van een diaken. Het niet kunnen zwijgen over de liefde van God krijgt gestalte in de prediking. Denk maar aan de Heilige Stefanus die zo vol vuur en wijsheid sprak over God dat hij het uiteindelijk met de dood moest bekopen. Maar ook de H. Philippus trok rond in het gebied van Samaria en getuigde van Gods liefde. Velen worden gedoopt en er is vreugde onder de mensen omwille van het geloof. Toch is het pas na de handoplegging door de apostelen dat ze ook de nieuw gedoopten de H. Geest ontvangen. De taak van de diaken is ontstaan uit de taak van de apostelen, maakt er deel van uit maar niet in zijn totaliteit. De diaken wordt door de handoplegging gezonden om de zorg van de bisschop mee ter harte te nemen. Deze zorg om mensen, door verkondiging, door nabij zijn, door dienstbaarheid, gestalte geven leidt tot vreugde. Vreugde in het hart van mensen, van de gemeenschap en in het hart van God, waarmee de diaken verbonden leeft.

Graag wil ik jullie diaken zijn. In deze tijd van “social distancing” van afstand houden en “blijf in uw kot” is dit niet vanzelfsprekend. Mijn kenniskring in Tienen is nog zeer beperkt en deze uitbouwen gaat niet zonder jullie hulp.

Daarom een warme oproep om te melden waar ondersteuning nodig is. Ik ben zeker dat er mensen zijn die nood hebben, in welke vorm ook. Die graag eens hun verhaal willen delen. Laat het me weten. Ik hoop binnen korte tijd echt op pad te kunnen gaan in onze stad. Als iedere abonnee één persoon vreugde wil bezorgen door de gegevens door te geven, dan kan de liefde van God groeien in onze pastorale zone.

Vrede en alle goeds
Diaken Jan Abts
0486 168463
Diaken.jan.abts@gmail.com

...

Lees meer

GOED ZIJN VOOR ELKAAR

Goed zijn voor elkaar, goed zijn voor andere mensen. Wie wil dat nu niet zijn. We voelen ons pas een volwaardig mens als we er ook kunnen zijn voor anderen, op welke manier ook. God heeft het ons ingebakken. Hij voegde het als een ingrediënt toe aan het hoopje klei waarmee Hij ons boetseerde.
Wie voelt zich niet ongelukkig wanneer hij de beelden van al het lijden in de wereld ziet. Wie is niet bedroefd wanneer hij het onrecht dat mensen, of ze nu gelovig zijn of niet, wordt aangedaan. Ook al kan hij er zelf niets tegen beginnen, hij voelt een pijn door heel het lichaam. Hij stelt zich de vraag hoe het mogelijk is dat niemand ziet wat er gaande is, dat sommigen zo ongevoelig blijven voor het leed en alleen maar het eigen profijt ziet. Hoe komt het dat sommigen zich aan de ellende van anderen trachten te verrijken of macht opbouwen?
De crisis die we nu ondergaan drukt ons met onze neus op de ongelijkheid. Hoe zeer ook mensen hun best doen om er samen sterk tegenaan te gaan en om samen de penibele situatie het hoofd te bieden, ergens staan zij die de kloof tussen arm en rijk groter maken. Ik zie zorgzame hulpverleners die er alles aan doen om onbekenden op de dienst intensieve zorgen het leven te redden. Die vanachter gelaatsschermen hun tranen niet kunnen bedwingen omdat die onbekende persoon plots een naam en betekenis voor hen kreeg en het niet haalde. En dat terwijl er druk gelobbyd wordt om iedereen in gans de wereld zo snel mogelijk te kunnen voorzien van mondmaskers en beademingstoestellen. Voor hen draait het om geld, poenscheppen uit het leed van anderen. Goed zijn voor elkaar moet voor hen geld opbrengen. Zij willen machtiger en rijker uit de crisis komen.
Gelukkig deugen de meeste mensen en zijn wel heel goed en zorgzaam voor elkaar. In alle sectoren vinden we hartverwarmende mensen terug. Mensen die fantastische initiatieven opzetten en creatief omgaan met de situatie. Mensen die hun gaven ontdekken en ermee aan de slag gaan om anderen uit de nood te helpen. Het doet goed om er te zijn voor anderen, hoe klein ook de bijdrage is.
En wie zijn wij? Zijn wij diegene die angsten en frustraties proberen te verleggen? Die het geluk hebben van te kunnen wandelen in vrijheid, drinken en genieten van een goed glas wijn? Zijn wij diegene die niets tekort komen? Zijn wij dezen die hopeloos piekeren over de eenzamen, mensen die samenwonen in veel te kleine ruimtes en waar zich drama’s afspelen, mensen die financieel het water aan de lippen staat omwille van gedwongen sluiten van hun zaak, mensen met leed omwille van het verlies van een dierbare, mensen die vechten tegen psychologisch lijden…?
Wij zijn mensen die hun best doen om er zo goed mogelijk te zijn voor elkaar. Wij zijn mensen met een goed hart en leven in dezelfde geest van verbondenheid. Wij zijn mensen van hoop, geloof en liefde voor elkaar. We vormen één grote familie verbonden met elkaar door onze relatie met God. Een God van trouw en goedheid. Een Vader die ons leert te leven in een wereld waarin iedereen zich verantwoordelijk moet voelen voor zijn naaste. Dat zijn wij, mensen die goed zijn voor elkaar.

Hilde Rummens

...

Lees meer

CAPELLA BEATAE MARIAE AD LACUM IN LOCKDOWN

De Capella Beatae Mariae ad Lacum zingt virtueel 'Une prière intérieure' van Ludo Claesen ter ere van Maria, onder virtuele leiding van dirigent Koen Vits.
Het lied werd opgenomen door elk koorlid afzonderlijk thuis en dan samengevoegd tot één geheel.
Kijk en luister naar dit pareltje op www.olvtenpoel.be

_____

Une priére intérieure

Chez nous soyez Reine, nous sommes à vous.
Fondez votre domaine, chez nous,
Soyez la Madonne 
Qu’on prie à genoux.
Qui sourit et pardonne, chez nous, chez nous

Salut brillante étoile qui nous montres les cieux, par vous
Dieux se dévoile, jetez sur nous les yeux.
Salut brillante étoile qui nous montres les cieux, par vous
Dieux se dévoile, jetez sur nous les yeux.

...

Lees meer

PAASKAARS OPLINTER

De paaskaars, teken van Jezus’ verrijzenis, wachtte sinds Stille Zaterdag geduldig op de komst van de mensen in de kerk van Oplinter. Nu heeft ze haar licht laten schijnen over de parochiane die we met een eenvoudige dienst in Gods handen hebben gegeven.
 

...

Lees meer

OVERLEDEN OPLINTER

Flory Timmermans, wed. Jos Costermans, 85 j.
Slechts de naaste familieleden hebben uitvaart in de kerk van deze gelovige en dienstvaardige vrouw mogen meebidden. Onze deelneming. 
 

...

Lees meer

FERM OPLINTER

Het coronavirus blijft ons leven bepalen. We horen intussen positieve cijfers en kijken uit naar de eerste versoepelingen van de maatregelen. Maar we zijn er nog niet.
Daarom moeten we bij Ferm Oplinter ook alle activiteiten van mei annuleren. Heel jammer, we missen jullie erg. Al weten we ook dat we dit samen tot een goed einde zullen brengen.
Blijf intussen goed zorgen voor jezelf en voor elkaar. Naai mondmaskers, probeer eens iets nieuws in de keuken, wandel en fiets, en blijf applaus geven aan iedereen die zich elke dag voor ons inzet.

...

Lees meer

PROCESSIE (4.3) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

De processie ter ere van de H. Margarita is ontstaan uit de historische stoet bij de inhaling van pastoor Vandergraesen en de jaarlijkse processie
De ommegang bevat een historisch en een godsdienstig gedeelte. De groepen worden aangekondigd op panelen, door edelknapen (pages) gedragen
Deel I. Sint-Margriete-stoet
Opening
Ruiters. In 1972 waren er twee paardenkoetsjes bij en een ruiterijvereniging met vrouwelijke en mannelijke leden
Muziekmaatschappij Sint-Isidorus van Hakendover-Wulmersum: tamboer-majoor en meisjestrommelkorps, fanfarevaandel en muzikanten
Processievaandel van de Broederschap der H. Margarita met drager en begeleider.

...

Lees meer

AUGUSTINUS (5) OPLINTER

Engel met gebedenboek op de preekstoel

Augustijnenklooster

De paters Augustijnen zijn in Tienen aangekomen in 1615. Het stadsbestuur was hen bijzonder genegen omdat zij zouden instaan voor de organisatie van het middelbaar onderwijs in Tienen. Hun college zou in de loop van de 17de en 18de eeuw het enige centrum in de stad worden waar jongens voorbereid werden op een eventuele universitaire opleiding. 
Wanneer de Augustijnen omstreeks 1615 in de stad aankomen, mogen zij door  bemiddeling van bisschop Hovius gebruik maken van de kapel. Zij verbouwen de kapel tot hun eigen kloosterkerk. 
In 1628 hadden de Augustijnen reeds een deel van hun klooster gebouwd. Een steen in de zuidgevel van het nog bestaande pand geeft dit aan. Vandaag staat de woning op de hoek van Danebroekstraat en de Dr.Geensstraat (voormalig huis van dr. E. Vandenbergh).
Tijdens de verwoesting van Tienen in 1635 werd het klooster erg beschadigd en geplunderd. Vooral hun kapel, toegewijd aan de heilige Barbara, werd grondig geplunderd en vernield. In de jaren na 1635 besteedden de Augustijnen handen vol geld aan de renovatie van hun bedehuis. Het belangrijkste, nu nog bewaarde stuk uit die tijd is de zogeheten “Engelenpoort” die vandaag in het Toreke bewaard wordt. Uit dezelfde periode dateert de preekstoel die zich in de kerk van Oplinter bevindt.

Staf Thomas

...

Lees meer

Blijf heel dicht bij mij

De kerkdeur staat open en mijn blik wordt getrokken door het licht van vele brandende kaarsjes. Hier zijn talrijke mensen langs geweest voor een moment van stil gebed, hebben een kaarsje aangestoken. Een klein waakvlammetje als lichtpunt in deze moeilijke tijden of als dank voor iets goeds dat hen is overkomen. Hier in de kerk kunnen mensen op veilige afstand van elkaar zitten en daarentegen zich dicht bij God voelen. Men slaat een kruisje en vouwt de handen, hun blik op de Heer gericht. En dan wordt het stil diep vanbinnen. Het is tijd nemen om het hart de juiste ingesteldheid te geven, de ziel vrij te maken, een verandering in het denken en begrijpen toe te laten. Want een gesprek met God doe je niet zomaar. Je lichaam en geest vragen een kleine voorbereiding. God vraagt geen omhaal van woorden maar een geest van geloof en vertrouwen. Alleen op die manier worden we Hem gewaar. Misschien moet je ook maar eens naar binnen gaan…

Het is donker in de kerk maar de brandende kaarsen geven meteen een gevoel van veiligheid. Hier geen kans op angstige blikken van anderen bij het passeren. Zoek maar een plaats uit en neem je tijd. Hier is God aanwezig, hier hangt de Gekruisigde. Zie je hoe Hij ons de barmhartigheid toont, de liefde? Liefhebben is het krachtige woord waarrond heel zijn Testament is opgebouwd. 

Wanneer je een poos naar Hem kijkt, lijkt het wel alsof je ogen niet meer hoeven te knipperen, zo vast wordt je blik aangetrokken op de Heer. Hij herkent je en kijkt je onlosmakelijk aan. Het lijkt wel net of Hij zijn hand bovenop jouw tot gebed gevouwen handen legt als een teken van geruststelling. Je sluit je ogen en buigt lichtjes het hoofd. Uit nederigheid, uit een gevoel van geborgenheid. Voel , hoe langzaamaan de juiste woorden je hart bereiken. Zonder geluid laat je voorzichtig je boodschap klinken: “Blijf bij mij Heer, blijf dicht bij mij. Verlicht mijn geest, verwarm mijn hart, verzacht mijn pijn. Verlos mij van al mijn angsten want hoe moet het nu verder met de wereld. Ik heb hier bij U niets te verliezen terwijl ik hierbuiten al zovele dierbaren voorgoed heb moeten loslaten. Ik heb hier ook geen schaamte om U mijn ballast te overhandigen of om ze door U lichter te laten maken. Ik heb U zoveel te vragen en weinig te bieden, alleen mijn geloof in U.” Dat was het maar…

Zijn hand is er nog en gebaart je nog even te blijven zitten terwijl Hij je verzoekt: “ Blijf nog even dicht bij mij.” Doe dat maar en bewaar nog voor een tijdje de stilte. Sta niet meteen op om terug vliegensvlug naar buiten te stappen. Je weet toch dat de Heer alleen in de stilte hoorbaar is? Luister naar de stilte die deze plek te bieden heeft, laat je indrukken en je emoties diep tot jezelf doordringen. Daarin zit vaak Zijn antwoord verborgen al besef je het niet meteen. God neemt tijd en vraagt je ook de nodige tijd te besteden om Zijn taal te transponeren naar jouw persoonlijke taal.

De kleine waakvlammetjes van de kaarsen flakkeren nog steeds. Misschien kun je het licht van hoop brandend houden door zelf een kaars te ontsteken. Misschien wil je er wel een teken mee geven dat je zelf een lichtpuntje van Hem hebt ontvangen. 

Wanneer je de kerk verlaat, trede per trede want je lijkt wel onthaast, weet dan dat je hier steeds welkom bent. Dat je hier feilloos de Heer kunt ontmoeten, woordeloos.

Hilde Rummens

...

Lees meer

Meimaand 2020

©Jan Abts

Meimaand, Mariamaand. Start ook van de vele kleine en grote bedevaarten naar die plaatsen waar Maria op een bijzondere wijze moeder wil zijn van ons allen.
Gezegende Vrouw, moeder van Christus, moeder van de mensen.
Uit de vele namen waarmee we Maria aanspreken is zeker de "gezegende" één van de meest veelzijdige. "Wees gegroet Maria, Vol van genade, Gezegend zij Gij...." Een van de oudste afbeeldingen van Maria is deze met open armen, een biddende, zich openstellende vrouw, die smeekt en bid: ‘scheur uw hemel open en daal neer’. En God in zijn oneindige barmhartigheid met de mens wil binnen treden in die wereld van mensen dankzij het ‘fiat’ van Maria: “Zie de dienstmaagd des Heren”. In haar mag geschiede wat God alleen vermag,. "In Hem is onze redding verzekerd".
Kerstmis: Maria wordt moeder, niet enkel van de mens Jezus maar van God zelf: "Moeder Gods" (het feest dat we vieren op 1 januari ): Gezegend zijt Gij boven alle vrouwen omdat God zelf door uw ja woord tot ons is mogen komen. God’s Geest is over u gekomen en heeft zich aanwezig gesteld. Uw maagdelijkheid heb je niet moeten prijsgeven om God in zijn totaliteit tot ons te laten komen, Hij is het die van boven af onze nood heeft bemerkt en messiaans, d.w.z. verlossend; aanwezig is willen komen in onze menselijke wereld
. (Het feest van de aankondiging vieren we op 25 maart).
Voor ons is niet alleen het voorbeeld van Maria een appèl tot totale gegevenheid in vrijheid, maar het toont ons ook dat we onze redding te danken hebben aan een vrije maar totale gegevenheid van God zelf in zijn Zoon. 
Gezegend zijt Gij, onbevlekte: God heeft in de aanvang van uw leven de verlossing reeds bewerkt waarop wij hopen. Pius IX formuleerde het als volgt: "Door een bijzondere genadegave en voorrecht van de almachtige God en met het oog op de verdiensten van Jezus Christus, de verlosser van het menselijk geslacht, bleef Maria gespaard van elke smet van de erfzonde (dit vieren we op 8 december). "Verheug u begenadigde" die zuiver beeld zijt van uw zoon en schepper. U die al binnen gevoerd zijt met lichaam en ziel in de vreugde van hen die gered zijn. (15 augustus, Hemelvaart van Maria) Gij die uw redding reeds bereikt hebt. Bid voor ons .....

Maria, Moeder Gods, altijd maagd, onbevlekt ontvangen en ten Hemel opgenomen. 
De gezegende, meest begenadigde, elk van de Dogma's over Maria zijn dynamische realiteiten die Christus en zijn verlossingswerk in het centrum zetten. Jezus is God zelf die mens is zoals wij, God komt aanwezig als de Messias, de verlosser, Hij bewerkt een radicaal nieuw begin met het oog op onze redding. 
Vandaag nog geen grote bedevaarten, maar we kunnen wel ons keren tot haar. Op elk moment van de dag mogen we haar groeten en noemen: “wees gegroet, gezegende onder de vrouwen.

Vrede en alle goeds
Diaken Jan

...

Lees meer

GEBED: Gebenedijd zijt gij!

Gebenedijd zijt gij!
En onder alle vrouwen, ’t zij wie of waar dat ’t zij,
eerbiedig aan te schouwen; gebenedijd zijt gij.

O Moedermaagd, die Jezus draagt
eerbiedig aan te schouwen;
gebenedijd zijt gij!

Gebenedijd zijt gij.
Voor eeuwen uitverkoren,
Gij moeder, ook van mij,
daar God is uit geboren.
Gebenedijd zijt gij.

O Moedermaagd, die Jezus draagt
Daar God is uit geboren,
gebenedijd zijt gij!

Gebenedijd zijt gij.
Naast u en is er gene
van zond’ en schulden vrij,
O onbevlekt’ allene,
Gebenedijd zijt gij.

O Moedermaagd, die Jezus draagt
O onbevlekt’ allene,
gebenedijd zijt gij!
(Guido Gezelle)

...

Lees meer

OPEN KERKEN VISSENAKEN

De kerken behoren tot het publieke domein en moeten als zodanig voor iedereen toegankelijk zijn. De deuren van zowel Sint-Pieter als Sint-Maarten zullen alle dagen open zijn tussen 9 uur en 18 uur.

Een kerk is niet alleen de moeite waard vanwege haar liturgische functie. Haar functie is veel ruimer en beantwoordt aan diepgaande behoeften. Het spirituele, ongrijpbare erfgoed is zeker de moeite waard om het tot iedereen te laten spreken.
De kerk weerspiegelt een sociaal leven, een plaats van gebed of meditatie, een culturele ruimte een toeristische plaats….

...

Lees meer

OVERLEDENEN VAN DE VOORBIJE WEKEN SINT-GERMANUS

Maart:
Medaer Marie-Thérèse
Mahau Virginie

April:
Vandermeulen José
Moons Marcelle
Baguet Francine
Weselij Anita
Duerinckx Francine
Vanden Eynde Maria
Inghels Daniël 
Peeters Paula

...

Lees meer

OVERLEDENEN GOETSENHOVEN

Roger Kustermans, echtgenoot van Simonne Vancauwenbergs.
Geboren te Goetsenhoven op 6 september 1937 en overleden in het W.Z.C. Huize Nazareth op 13 april 2020 te Goetsenhoven

Georges Wallens, echtgenoot van Anita Geysermans.
Geboren te Overhespen op 23 september 1953 en overleden op 14 april 2020 te Goetsenhoven.

We betuigen aan de families onze christelijke deelneming.

...

Lees meer

OVERLEDENEN GODDELIJKE ZALIGMAKER HAKENDOVER

Op 18 april overleed Monique Jonckers echtgenote van Omer Persoons. Zij was 74 jaar. De kerkelijke uitvaart vond plaats in familiekring. 
 

...

Lees meer

SAMANA OPLINTER

Wegens de verlengde corona-maatregelen kunnen we niet anders dan onze ziekenzorgactiviteiten annuleren en dit voorlopig tot eind augustus. Dus geen kaartnamiddagen, geen bedevaarten en geen ijssalon ... Vele groeten en hou het veilig.
 

...

Lees meer

PROCESSIE (4.2) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Voorop in de processie: paardje met koetsje en drie kinderen. Op de achtergrond: tweede koetsje en ruiters.

...

Lees meer

AUGUSTINUS (4) OPLINTER

Preekstoel: engel met gebedssnoer 

De H. Augustinus, Monica en Barbara werden vereerd door de paters Augustijnen en ook door de Gasthuiszusters en de Reguliere Kanunnikessen Augustinessen. Ze zijn alle drie afgebeeld op de preekstoel afkomstig uit de Barbarakapel in Tienen, die zich nu in Oplinter bevindt. Erestadsarchivaris en -conservator Staf Thomas bezorgde ons inlichtingen die wij met dank overnemen.
Barbarakapel
De kapel bestond reeds in de 14de eeuw en stond op de hoek van de Dr. Geensstraat en de Danebroekstraat. Zij werd in de 15de eeuw reeds de ’oude kapel’ geheten en dit in vergelijking met de nieuwe kapel of beter de kerk van Onze-Lieve-Vrouw ten Poel op de nabijgelegen Grote Markt.  
Tot aan de verplaatsing van de Oude Markt (Veemarkt) naar de huidige Grote Markt was deze laatste bekend als de Dries. De Dries was groter dan de huidige Grote Markt en liep tot aan de huidige Danebroekstraat.  Op het terrein dat gelegen was op de hoek van de huidige Markt en de Dr. Geensstraat lag het oude kerkhof van Sint-Barbara. De laatste sporen van dit kerkhof verdwenen in 1860 en moesten plaats ruimen voor huizen.
In de 16de eeuw mochten de zusters van Danenbroek, die hun oude klooster in het veld tussen Tienen en Vissenaken moesten te verlaten, beschikken over de kapel.

Staf Thomas

...

Lees meer

Misdienaars Sint-Germanus, boodschap aan alle vrienden

“Coronavirus… blijf in uw kot…
Arrivederci Roma”

Hallo allemaal,

Wij misdienaars denken veel aan jullie lieve mensen.
Wij zien jullie allemaal graag.
Wij missen jullie heel erg.
Wij denken ook aan alle kinderen en jongeren die het nu moeilijk hebben thuis.
Wij missen vooral ons samen eucharistie vieren op zondag
Laat ons samen bidden – groot en klein – jong en oud – 
dat alles weer snel goed komt, geen coronavirus meer.
Dank voor de lekkere chocolade PAASHAAS.
Lieve mensen bewaar ons in uw hart – blijft hoopvol en tot snel.
Een knipoog voor onze deken en aan u allen.
ZALIG PASEN.

De misdienaars en Claire, onze coach

...

Lees meer

Roepingenzondag

©Jan Abts

Traditioneel wordt op de 4de paaszondag het evangelie verteld van de goede Herder. Herder zijn is een opdracht, een zending, een roeping. Roepingenzondag is dan ook het moment om stil te staan bij de roeping van ons Christen zijn. 
Alles begint met het binnengeleid worden in het hart van het geloof: Jezus Christus, de goede herder is die deur, het is via de sacramenten dat we toegang krijgen tot het hart van God, tot een God die vol liefde is en barmhartig. Dat gedenken we in het bijzonder rond Pasen maar ook telkens we eucharistie vieren, telkens het brood gebroken wordt en gedeeld, Christus zelfgave voor ons. 

Paus Franciscus schets de roepingenpastoraal in drie trappen of stadia. Hij roept ons op om met de rijkdom die ons ten deel valt naar buiten te komen: “We moeten leren wegtrekken uit onze starheden die ons onbekwaam maken om de vreugde van het Evangelie mee te delen,” en zo vervolgt onze Paus: ”Jullie hebben een ontmoeting beleefd die jullie leven heeft veranderd, door toedoen van anderen: gelovige ouders, catechisten maar vooral de bedienaren van de sacramenten. Zij hebben jullie de schoonheid van de liefde van God doen ervaren. Nu is het aan jullie om naar buiten te gaan en de jonge mensen te beluisteren – daar is geduld voor nodig! – jullie kunnen hen helpen om de bewegingen van hun hart te onderkennen en hun stappen te oriënteren.” 

Naar buiten, zien, roepen!
Naar buiten treden om te luisteren, te zien, te roepen!! Dat is de roeping van iedere Christen, we hebben die verantwoordelijkheid gekregen bij ons doopsel, laten we daar ook werk van maken, zonder angst. Een christen is iemand die alert is voor zijn omgeving, aandacht toont en probeert het verhaal van God te beluisteren in het levensverhaal van zijn medemens. Maar misschien ook om de medemens te helpen in het ontdekken van God in zijn levensverhaal, waar God Zijn liefde en barmhartigheid wil laten kennen.
Tenslotte schets Paus Franciscus een derde noodzakelijke beweging in de roepingenpastoraal naast het ‘naar buiten gaan’, en ‘zien’, namelijk het roepen. Jezus houdt geen lange redevoeringen, Hij ontwerpt geen programma dat men moet aanhangen, Hij roept, vaak zelfs met de korte bewoording: “volg mij”.
“Het verlangend zoeken, dat jongeren vaak drijft, is de schat die de Heer in onze handen legt en die we moeten verzorgen, cultiveren en doen openbloeien. Laten we kijken naar Jezus die voortgaat langs de oevers van het bestaan en toch zich laat kennen in het verlangen van degene die zoekt, in de ontgoocheling van een nacht met een slechte visvangst, in de hevige dorst van een vrouw die aan een put water komt putten, of in de sterke behoefte om anders te gaan leven. Zo kunnen ook wij – in plaats van het geloof te herleiden tot een receptenboek of een geheel van normen die onderhouden moeten worden – de jongeren helpen om zich de juiste vragen te stellen, om zich op weg te begeven en de vreugde van het Evangelie te ontdekken. Ik weet goed” zo zegt Paus Franciscus verder ”dat dit geen gemakkelijke opdracht is en dat – ondanks een edelmoedige inzet – de resultaten heel vaak beperkt kunnen zijn en wij het gevaar lopen gefrustreerd en ontmoedigd te geraken. 

Ik heb er alle vertrouwen in. De roepingenpastoraal is een fundamentele opdracht in de Kerk en van iedere christen. Het is een dringende zending die de Heer ons vraagt te vervullen met edelmoedigheid.” 

Vrede en alle goeds
diaken Jan

...

Lees meer

Roepingsgebed

Heer Jezus,
Gij zijt de goede herder.
Gij komt naar ons toe
en roept ieder bij naam.
j wilt dat wij léven 
en wel in overvloed.

Draag zorg voor de kudde die Gij weidt.
Open onze oren voor uw stem, 
neem onze angst weg om te antwoorden.

Verdiep het vertrouwen van jonge partners
om het met elkaar als gehuwden te wagen.

Geef ons religieuzen en godgewijden,
profeten voor vandaag. 

Beziel allen die zich inzetten voor uw Kerk
met de vreugde van uw evangelie.

Schenk ons de priesters en diakens 
die we nodig hebben.
Vervul hen met uw Geest van hoop en sterkte.

Beziel elk van ons 
die uw naam als christen draagt.
Laat niet toe dat zorgen ons verlammen.
Roep uw Kerk naar buiten
zodat uw Woord van Liefde 
in heel uw schepping wordt gehoord.

Bisschop Lode Aerts

...

Lees meer

ZELFKENNIS IN CRISISTIJD

Met Pasen werd ik weer met stomheid geslagen toen ik naar de nieuwsberichten keek. Een Gentse professor en zijn assistent weigerden zich aan de coronamaatregelen te houden en haalden uit naar de politie met racistische en fascistische uitspraken. Meer en meer mensen lappen de regels aan hun laars en brengen hiermee zichzelf en anderen in gevaar. Hun gedrag is in deze crisistijd beschamend te noemen. En dat terwijl zovele anderen meer dan hun best doen om getroffen mensen te helpen en de verspreiding van het virus proberen een halt toe te roepen. “Waar zijn die mensen met hun verstand”, wordt er uitgeroepen.

Zelfkennis, daar draait het om. De kennis over onszelf die zich voor het grootste stuk aan de binnenkant begeeft. Een stukje van die zelfkennis hebben we via onze genen meegekregen, een ander deel leerden we door te ervaren en nog een ander deel werd door omstandigheden verworven. Zo denk ik aan de plaats waar we geboren zijn, de cultuur waarin we opgroeiden. We kunnen hiermee maar geluk hebben en leven in goede omstandigheden. Toch heb ik het vermoeden dat we een groot stuk van die levenswijsheid en goede karaktertrekken aan het verliezen zijn. De coronacrisis bracht het aan het licht. We kijken op een heel andere manier naar onszelf en anderen dan voorheen. We herkennen onszelf vaak niet meer wanneer we handelen of uitspraken doen. Mensen houden er wellicht een dubbele moraal op na. Thuis een toegewijd gezinslid zijn maar zich daarbuiten heel meedogenloos gedragen, er geen morele waardeoordelen op nahouden. Moeten wij ons gedrag niet een klein beetje aanpassen naar de toekomst toe en onze verantwoordelijkheid weer opnemen?

Daarom moeten we een stukje van onze verworven vrijheid opgeven. Ons egoïstische gedrag aan banden leggen en de menselijke waardigheid respecteren.
Van een professor had ik wijze en morele uitspraken verwacht. Is hij niet diegene die jongeren in hogescholen en universiteiten wijsheid en beschaving moet bijbrengen? 
Onze samenleving moet het ergens te leren krijgen dat geboden van naastenliefde, rechtvaardigheid en barmhartigheid niet van tafel geveegd mogen worden. We moeten ons terug meer toeleggen op solidariteit onder elkaar. We zijn hier niet alleen, er zijn ook anderen met wie we moeten rekening houden en ons over moeten ontfermen. Wij moeten ons opnieuw realiseren dat gehoorzaamheid, normen en waarden, nodig zijn om de wereld staande en leefbaar te houden.

Toch mogen we bewondering hebben voor al de kennis en wijsheid die we in de loop der eeuwen hebben ontwikkeld. Maar laten we niet de spirituele dimensie vergeten. Onze zelfkennis wordt voor een stuk ook gevoed door onze geest. Gods Geest die ons het vermogen schenkt om de schoonheid te beleven. Hij is het die ons doet beseffen dat we elkaar nodig hebben, veraf en dichtbij. Hij illustreert ons hoe we andere mensen kunnen worden. Mensen die ook in moeilijke omstandigheden anderen de moed kunnen schenken en kunnen doen herleven. Mensen met in hun binnenste een ware zelfkennis gevoed door de wijsheid van God.

Hilde Rummens

...

Lees meer

HAKENDOVER REFLECTIES PASEN 2020

De stilte is in ons dorp te ruiken.
De kerk van de Goddelijke Zaligmaker zou het middelpunt van het Paasfeest moeten zijn, doch het coronavirus heeft ook de feestvreugde van ons allemaal verknald.
De kerk was open vanaf negen tot zeventien uur. Veel bezoekers zijn er niet geweest, maar zij die er waren hebben ervaren dat de Heer is verrezen en zij hopen dat iedere patiënt van corona zal genezen. Want zij die in de kerk waren hebben ervoor gebeden.
En iedereen mag het weten, zij hebben niemand vergeten!
Daarom zeg ik dank aan al diegenen die vandaag in onze kerk een kaarsje hebben ontstoken en tot de Zaligmaker hebben gebeden om welke reden ook.
Het doet zo goed als je zoveel sympathie voelt.
En iedereen mag het weten: mensen hebben mekaar nodig in goede en kwade dagen, en we kunnen Gods hulp dan ook dagelijks vragen!

Frans Goyen.

...

Lees meer

EEN GETUIGENIS VAN EEN ZORGVRAGER EN HULPVERLENER

 "Is dit nu hoe het zal aflopen met mij, nu ik zo oud al ben geworden? Sterven zonder mijn familie, kinderen en kleinkinderen? Weet je ik ben wel oud maar ik weet nog alles en ik kan niet begrijpen dat mijn leven zo zou eindigen,"zegt de bejaarde dame terwijl de zorgverlener haar in bed samen met haar spulletjes naar een andere afdeling brengt. Ze kijkt met bezorgde ogen. " Waarom dragen jullie maskers en schorten als we toch allemaal dat beeske hebben? Weet ge ik ben zo moe, en toch ben ik niet bang om naar Onze Lieve Heer te gaan. Alleen.... " De verpleging probeert haar een beetje te helpen met eten en drinken, maar ze wil resoluut niets hebben." Misschien morgen als het beter gaat. Alleen... Ik ben bang, maar wil je me iets beloven, als mijn tijd komt en je bent aan het werken hou je dan even mijn hand zodat ik weet dat ik er niet alleen voor sta? Wil je dat doen? En vragen dat ze voor mij bidden?" De verpleging zegt er te zullen zijn voor haar. Nu mag ik u ook geen koekske meer geven, maar dat is voor later he! Tot morgen, misschien?" Naamloze getuigenis, parochie Bost.

...

Lees meer

KLJ OPLINTER

Omdat we enkele weken niet kunnen bijeenkomen, heeft de leiding opdrachten voor jullie uitgekozen: 
Elke dag je KLJ-uniform aantrekken
De gezelschapsspellen uit de kast halen en je inzicht tonen
Met je broers/zusters in huis verstoppertje spelen
Het KLJ-lied of het kamplied luidkeels met de CD meezingen
Skypen met je grootouders
Je likes bekijken (dat streelt je trots)
De verfdoos openen en je eigen kunstwerk creëren.
Zo zal je toch het KLJ-gevoel behouden.

...

Lees meer

PROCESSIE (4.1) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Opening: paarden

In 1972, de zondag na 20 juli, ging de processie van Sint-Margarita voor de 25ste en laatste maal uit. Het was, wegens de uitbreiding van het betaald verlof en de vakantiemogelijkheden, van langsom moeilijker geworden voldoende volk te vinden om mee te stappen. 
We kregen twee reeksen met beelden uit de jubileumuitgave, één zwart/wit, één in kleur. De foto’s zijn niet altijd even duidelijk, maar ze kunnen toch de sfeer oproepen van die parochiale gebeurtenis, waar velen gedurende jaren hebben aan meegewerkt.
De processie opent met de paarden. Dit jaar zijn er eerst twee koetsjes, dan volgen de ruiters.
 

...

Lees meer

AUGUSTINUS (3) OPLINTER

Medaillon: H. Barbara met toren 

Vroege carrière
In 375, op 21-jarige leeftijd, werd Augustinus leraar in zijn geboorteplaats, en het jaar daarop vestigde hij zich in Carthago als leraar in de retorica (welsprekendheid). Na kennismaking met het werk van de Romeinse redenaar Cicero besloot hij filosofie te studeren op zoek naar de waarheid, met name over een zuiver Godsbegrip in relatie tot de oorsprong van het kwaad. Hij sloot aan bij een leer die aanneemt dat naast God als het hoogste goed er ook een afzonderlijk principe van het Kwaad bestaat. Later, onder invloed van de Griekse filosofie van Plato en Plotinus, zag hij de oorsprong van het kwaad in de verkeerd gerichte wil van de mens, die zich van God heeft afgewend. Het contact met Vindicius, proconsul van Carthago, bracht hem op het idee naar Rome te gaan om daar zijn carrière uit te bouwen, vermoedelijk in 383.
Geschiedenis
De Gasthuiszusters Augustinessen beheren gezondheidsinstellingen toegewijd aan Barbara o.m. in Geel, Hechtel en Antwerpen. In Leuven bestaat er een Sint-Barbarastraat, niet ver van het voormalig klooster van de Gasthuiszusters in de Brusselsestraat. De universitaire kliniek in Pellenberg bij Leuven is naar Barbara vernoemd. Het Sint-Barbaracollege in Gent was oorspronkelijk een klooster van contemplatieve Augustinessen, enz.
Terloops: eind 1619 reisden twee Gasthuiszusters-Augustinessen uit Tienen met paard en kar naar Diest om het Gasthuis over te nemen. 

...

Lees meer

Gebed van Paus Franciscus tot Maria, heil van de zieken

©Kerknet

O Maria, U verlicht als een baken ons levenspad,
Als een blijvend teken van redding en hoop.
Aan u, Heil van de zieken, vertrouwen wij ons toe,
Aan u die staande bij het Kruis, met uw rotsvast geloof,
Jezus nabij bleef in zijn pijn.
U, weet wat we nodig hebben.
We vertrouwen erop dat u zult voorzien in wat nodig is,
Zoals u eens deed op de bruiloft van Kana in Galilea.
Mogen zo vreugde en feest, 
Na deze tijd van beproeving terugkeren.
Help ons, Moeder van Goddelijke Liefde,
Om ons één te maken met de Wil van de Vader
En te doen wat Jezus zegt.
Hij, die ons lijden en verdriet op Zich nam
Om door het Kruis ons te brengen tot de vreugde van de Verrijzenis.
Amen

...

Lees meer

Van de aarde losgekomen

Wanneer ik door mijn tuin wandel, wordt mijn aandacht plots afgeleid door een plantje dat zich tussen de smalle voegen van het tuinpad een weg baant naar het licht. De ene helft groeit naar onder en zal zijn bovenste helft voeden en laten bloeien. Normaal zou ik dit plantje misnoegd bekijken en trachten te vernietigen want ik duld moeilijk onkruid in mijn hofke. Maar nu raak ik er  door gefascineerd. Dit kleine plantje doet zoveel moeite om te overleven. De wind blies het zaad tot op een onmogelijke plek, diep tussen twee dikke klinkers. De wereld geeft het ruimte om er te zijn. Ik mag dit plantje niet stukmaken. 

De wereld geeft ruimte aan zovele dingen, aan zoveel leven. En wij, mensen, zullen steeds op zoek gaan naar het eerste ontstaan, het begin van het leven, het vertrekpunt van het verleden dat zich een weg baant doorheen het heden naar het eindpunt van de toekomst. Maar we blijven in het duister tasten. En steeds ontdekken mensen nieuwe dingen, moeten ze hun oude gedachtengoed en bevindingen herzien omdat ze niet meer stroken met de nieuwe inzichten. Kennis gaat er op vooruit. Wat zou de mens graag willen weten wat er achter onze zichtbare wereld verscholen ligt. Hoe ziet de hemel er nu eigenlijk uit? Wat moet ik mij daar bij voorstellen? Mijn verstand is te klein en ik laat deze materie liever over aan de wetenschappers en filosofen die zich buigen over het uitdeinen van het heelal, het groter worden van ons universum, de vraag over het “ hoe” en “ waarom”. Toch laat ik het woordje “hemel” liever in handen van God. 

Het kleine plantje, dat van God een plekje kreeg tussen de voegen van mijn tuinpad, brengt in mijn hoofd een hele vragenlijst tot stand. Mijn kennis heeft hier zijn grens bereikt. Ondertussen werken duizenden mensen verder in labo’s, voeren proeven uit en testen hun nieuwe ontwikkelingen en technologieën. Waartoe leiden ze, kunnen ze leiden wanneer men de grenzen overschrijdt. Worden ze dan niet gevaarlijk? Alle vooruitgang heeft ook een keerzijde en daar moet de mensheid zich ook voor hoeden.

Wij mensen zijn kinderen van de schepping, net zoals dat klein stukje groen dat tracht te overleven tussen beton en steen. Heel stil zocht het een weg naar het licht en richt zich naar de hemel. Net zoals Jezus die zonder veel spektakel zich van de aarde losmaakte en verrees naar die hemelse plek, ergens ver weg van hier. Wij mensen leven met zovelen tezamen en stellen ons nog steeds dezelfde vragen over de zin en het waarom van het leven. Al onze vergaarde kennis bracht veel goeds bij tot het welzijn van het leven maar kan misbruikt worden en de hele planeet vernietigen. Laten wij christenen, bezorgd blijven om Gods schepping en zorg besteden aan al het kwetsbare. Laten wij onze kennis van liefde en vrede inzetten om processen op gang te brengen die de eenheid in de wereld kunnen bewaren.
Hilde Rummens

...

Lees meer

Handelen zoals Apostelen (Hand 2,14.22-28)

©Wikipedia 

In deze paastijd geen lezingen uit het oude testament. Wel uit de handelingen van de apostelen en uit de eerste brief van Petrus.
In deze kronieken, verhalen rond het eerste optreden van de apostelen nadat de Heilige Geest over hen was uitgestort, komt vooral de prediking van Petrus aan bod. Later is er sprake van de samenkomsten van de twaalf en daarna van het optreden van de eerste diakens (daar wil ik het later zeker nog over hebben).
Het handelen van de apostelen na Jezus verrijzen en na het ontvangen van de helper kan men meer dan onbesuisd noemen. Neem bijvoorbeeld deze ene zin: “Gij kent de machtige daden die God door Hem (Jezus) onder u heeft verricht, Hem hebt gij door de hand van goddelozen aan het kruis genageld en gedood”. Dit verwijt krijgen de mensen te horen. Als je met zo’n overtuiging nieuwe volgelingen wil aantrekken zal je met betere troeven moeten uitpakken.

Inderdaad, dit is geen argumentatie maar de inleiding op iets veel grootser. Profetische taal kan men het noemen. Een profeet is vaak iemand die naar de mensen toekomt op een moment dat die mens of dat volk er helemaal niet voor open staat, zelf het tegenovergestelde doet dan wat verwacht zou kunnen worden van een volk dat aan God toebehoort. Juist op dat moment bezingt de profeet de lof van God. Zo ook Petrus. Hij verwijst naar de veroordeling en kruisdood van Jezus om de lof van God’s grote barmhartigheid uit te zingen. “Maar God heeft Hem ten leven gewekt” en Petrus verwijst naar een Psalm van Koning David om dit te verklaren: “De Heer had ik voor ogen, altijd door, Hij is aan mijn rechterhand, opdat ik niet zou wankelen; daarom is er blijdschap in mijn hart en jubelt mijn mond van vreugde; ja, ook mijn lichaam zal rust vinden in hoop.” Petrus legt dit gebed van David in de mond van Jezus.

God heeft Jezus niet zomaar doen verrijzen, omdat dat nu eenmaal in zijn macht lag, maar heel doelbewust. En wel met een vooruitblik op de toekomst, met zicht op zijn leerlingen, met zicht op ieder van ons die Christus wil volgen. Vandaar dat Petrus dit gebed ook aan ons wil toevertrouwen: ook ‘ons’ lichaam zal rust vinden in hoop. Ja wegen ten leven heeft Jezus aan ons doen kennen.

Handelen als Apostelen is dus zeker het verleden niet loochenen. Het is dankbaar vooruitkijken om wat Gods barmhartigheid kan teweeg brengen in de mens die bewust kiest om de weg ten leven in te slaan. “Ja, Gij zult mij de weg van het leven wijzen om heel mijn vreugde te vinden bij U, bestendig geluk aan uw zijde”. (psalm 16)

Vrede en alle goeds
diaken Jan

...

Lees meer

IN DE GREEP VAN EEN VIRUS, EEN TEST VOOR ONS GELOOF

 Wat een tijden, een Hoogfeest van Pasen zonder viering in onze parochiekerk. We kunnen alleen maar thuis een viering volgen op de televisie en via andere mediakanalen. Maar hoe zit het met ons geloof? We hoorden een jongere praten die in een rust en verzorgingsinstelling gaat werken. Hij vertelde over de onmacht om tegen dat virus op te boksen. De bejaarden waar ze allemaal zo'n speciale band mee hadden, moeten in afzondering. Ze weten wel dat ouderen en verlies samen gaan maar niemand had dit kunnen voorzien. Een overlijden hoort niet thuis in statistieken, maar laat een diepe wonde in een mensenhart. Wanneer de artsen dan beslissen dat de bejaarden naar een andere afdeling moeten, dan  zie je de angst in de ogen van de zorgvragers, maar ook het verdriet en de ongelooflijke eenzaamheid. De meesten weten dat er  geen weg terug is en beginnen soms spontaan te bidden. Het zijn momenten die de zorgverleners zullen tekenen voor hun leven. Wij hopen dat iedereen behouden en gesterkt door deze beproeving zullen komen.
 

...

Lees meer

O. L. V. TEN POELKERK

Lieve vriendjes van de eerste communie 

Samen met jullie keken wij uit naar het feest van Pinksteren en jullie eerste communie! Maar de voorbije weken heeft het Corona-virus onze wereld en de hele wereld veranderd, we kunnen elkaar niet meer zien en we kunnen in mei nog niet samenkomen om te feesten… 
Wij blijven wel denken aan jullie en hopen jullie gauw terug te zien en in september samen jullie eerste communie te vieren! 
Jullie namen hebben we zelf in een paasboom gehangen, symbolisch voor jullie naamopgave, want jullie willen met de verhalen van Jezus op weg gaan… 
Wij wensen jullie en jullie familie een heel goede gezondheid  en een hoopvolle paastijd! 
Zorg goed voor mekaar. 

Hartelijke groeten van de catechisten

...

Lees meer

AUGUSTINUS (2) OPLINTER

H. Monica medaillon

Jeugd
Augustinus werd geboren te Thagaste in de West-Romeinse provincie Africa (Noord-Afrika) op 13 november 354. Zijn vader Patricius was een Romeinse raadsheer en zijn moeder Monica een vrome Fenicische vrouw. Augustinus genoot lager en voorbereidend onderwijs, en kon ook na de dood van zijn vader nog verder studeren. Tot verdriet van zijn moeder leidde hij tijdens zijn jonge jaren aanvankelijk een weinig voorbeeldig leven. Met 17 jaar begon hij een relatie met een jong meisje. Ze zouden 13 jaar samenblijven. In 372 kregen ze een zoon, Adeodatus (“door God gegeven”) die slechts 18 jaar oud werd.

De H. Monica, moeder van Augustinus, is de geestelijke leidsvrouwe van de zusters Augustinessen. Hier draagt zij het kloosterhabijt zoals in de tijd waarin de afbeelding gemaakt werd.
De Gasthuiszusters Augustinessen in Tienen bestuurden vele eeuwen het Sint-Janshospitaal, ook gekend als ‘Oud Gasthuis’. Dat was oorspronkelijk gelegen aan de Langestraat, Gasthuismolenstraat en de Mene, in 1825 nabij het Groot Begijnhof, later in het S.G.H.I, dat nu opgenomen is als ‘Campus Sint-Jan’ in het H. Hart Ziekenhuis. 
 

...

Lees meer

PASTOORS (24) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Een galmgat van de toren. De stem van de klokken wordt nu aangevuld door de sociale media.

Nabeschouwing
Oorspronkelijk was onze parochiekerk een kapel. Op zon- en feestdagen werd de Mis gedaan door een priester waarvoor de inwoners moesten zorgen. Voor het overige hingen zij af van Bunsbeek, later in feite van Sint-Germanus in Tienen. 
Na veel wederwaardigheden werd in 1785 de bediening aan de abdij van Heylissem toevertrouwd en kwam een van de paters in de nieuwgebouwde pastorij wonen. Bestuurlijk hing de kapelanij af van Bunsbeek en daarna van Oplinter. Op 15 juli 1842 werd de kapel tot een zelfstandige kerk verheven.
Het verliep niet altijd even vlot. In 1600 werden de paters Augustijnen uit Tienen aangeduid voor de zondagsdienst. Omstreeks 1631 kon men maar om de veertien dagen de zondagsmis bijwonen. Pastoor Haelgoet bediende vanuit Oplinter de parochie van maart 1812 tot januari 1821. 
Gelukkig hebben wij zeer lang een eigen pastoor gehad en kunnen we rekenen op priesters uit de buurt. Enkele overtuigde christenen in Sint-Margriete-Houtem houden de vlam van geloof en van Gods- en naastenliefde brandend. Dat bezorgt ons allen goede hoop.
 

...

Lees meer

Vormsels en eerste communies uitgesteld

©Yvette Charpentier

Richtlijnen van de bisschoppen van België 
Het corona-virus verplicht ons tot uiterste voorzichtigheid. Daarom hebben de bisschoppen van België vandaag, 30 maart 2020, beslist dat de vieringen van het Vormsel en de eerste communie die voorzien waren tussen Pasen en Pinksteren niet kunnen doorgaan op de voorziene datum. De vormsels worden verschoven naar de maanden september of oktober. De eerste communies worden verschoven naar het volgende schooljaar.
Elk bisdom zal een regeling voorstellen aangepast aan de eigen situatie. Elk bisdom zal daarover de nodige communicatie verspreiden.

De redenen voor dit uitstel liggen voor de hand. Zelfs wanneer de regering een versoepeling van de huidige maatregelen toelaat, zal zij geen vieringen toelaten met volle kerken met mensen van diverse families en generaties (grootouders!); ongeacht wat ze in de voorbije maanden met corona hebben meegemaakt.

In de laatste maand van het schooljaar zullen de kinderen alles op alles moeten zetten om hun schooljaar goed te voltooien, in het bijzonder de vormelingen uit het 6e leerjaar basisonderwijs die hun kwalificatie moeten halen voor het middelbaar. Het heeft dan ook geen zin hun vormsel nog in juni plaats te laten vinden.

Ook al kunnen parochies of catechisten nu geen bijeenkomsten beleggen, wij vragen dat ze contact houden met hun communicanten of vormelingen. Daarvoor bestaan diverse mogelijkheden, onder andere via post, email, streaming of telefoon. Van zodra een nieuwe datum is vastgelegd, zullen ze hun bijeenkomsten daarop kunnen afstemmen.

De Bisschoppen danken allen die zich inspannen goed met de eerste communicanten en de vormelingen te communiceren, deze moeilijke beslissing te helpen duiden en te helpen werken aan een goede overbrugging naar een nieuwe datum. 

Deze richtlijnen sluiten aan bij de richtlijnen van de Bisschoppen van vorige maandag 23 maart.

De Bisschoppen van België
Maandag 30 maart 2020

...

Lees meer

REGELING VOOR ONZE PAROCHIES

Mgr. Koen Vanhoutte, hulpbisschop voor het vicariaat Vlaams-Brabant & Mechelen nam volgende schikkingen ivm. de eerste communie en vormselvieringen.

1. In het najaar voorzien we twee weekends (26-27 september en 3-4 oktober) voor de vormselvieringen die voorzien waren voor de paastijd. Het vicariaat zal zo spoedig mogelijk een schema uitwerken waarin dit voor de pastorale zones concreet gemaakt wordt. De pastoraal verantwoordelijken zullen de vormelingen en hun ouders vragen om voor 30 juni hun deelname aan de nieuw geplande vormselviering te bevestigen. In de tweede helft van september wordt plaatselijk een korte catechetische voorbereiding voorzien.

2. De eerste communievieringen kunnen in de maanden september en oktober plaatsvinden. Dit gebeurt bij voorkeur in de gewone zondagse viering van de Eucharistie met bijzondere aandacht voor de kinderen die voor het eerst de heilige communie ontvangen. Als de groep eerste communicanten talrijk is, kan die ook verdeeld worden over enkele zondagen. In overleg met alle betrokkenen doen de pastoraal verantwoordelijken een concreet voorstel en nodigen de ouders uit om zich aan te melden voor het meevieren van de zondagse Eucharistie met eerste communie van hun kinderen.
Het doopsel van kinderen op schoolleeftijd, dikwijls met het oog op het meevieren van de Eucharistie, gebeurt best in de eerste weken van het nieuwe schooljaar.

Ik hoop dat we met deze afspraken kinderen, jongeren en hun families een goed voorstel doen om in het najaar met vreugde en vertrouwen de sacramenten van Gods nabijheid te kunnen vieren.

‘k Wens u allen een gezegende tocht naar Pasen,

Koen Vanhoutte
hulpbisschop voor Vicariaat Vlaams-Brabant en Mechelen

We houden u verder op de hoogte over de concrete regelingen voor de parochies van Tienen, Oplinter en Hakendover. (zie rubriek “catechese”)

...

Lees meer

Leven van hoop

Hij deed ons herboren worden tot een leven van hoop (1Petr.1,3-9)

Het is een wat eigenaardige tijd. De meest intense periode, ook in de liturgie, heeft ieder van ons trachten te beleven meestal vanuit de huiskamer.
De verlatenheid die de leerlingen ervaren door het lijden en sterven van Jezus heeft op een heel speciale wijze gestalte gekregen in ons leven. Net als de eerste leerlingen werden we teruggekaatst naar de eenzaamheid van de huiskamer. We worden teruggeplooid op onszelf. De Stilte van het graf maakt velen bezorgd. Gaat dit escaleren? wanneer is het mijn beurt? welk kruis zal ik moeten dragen? De vertwijfeling is groot. De apostelen sloten zich op, niet wetend wat hen te wachten stond.
Het lijden en de dood wensen we niemand toe maar het valt ieder te beurt in de tijd die we hier op deze aarde mogen doormaken. 

En dan krijgen we in de week vanaf Pasen de Bijbelverhalen met de vele getuigenissen over het verrijzen van Jezus: de vrouwen bij het graf, de reizigers naar Emmaüs, de verschijning aan het meer,  het binnen komen bij de leerlingen die zich hadden opgesloten, Thomas. Allen vatten weer moed: Alleluja, Hij is werkelijk verrezen, Alleluja. Dit wordt de kern van ons geloof. Dit wordt ook de kern in de eerste brief van Petrus: “Gezegend is God, hij die ons in zijn grote barmhartigheid deed herboren worden tot een leven van hoop. Dan zult gij juichen, dan zal, lof, heerlijkheid en eer uw deel zijn. Hoe onuitsprekelijk zal uw vreugde zijn. Hoe hemels zal uw vreugde zijn, als gij het einddoel van uw geloof, uw redding bereikt. “ woorden van hoop die tot ons zijn gekomen door de opstanding van Jezus uit de dood.

Al lijkt het erop dat de dood aan het langste eind trekt, door ons geloof is er hoop en hoop doet leven.
De heilige Augustinus vat het zo samen: “Zij die hem hebben gekruisigd, hebben Hem gezien en aangeraakt, en toch zijn er weinigen van hen in Hem gaan geloven. Wij hebben niets gezien en niets aangeraakt, wij hebben gehoord en zijn tot geloof gekomen. Laat in ons, het geluk dat Hij heeft toegezegd, werkelijkheid worden: zowel hier op aarde als in de toekomstige tijd.”
Het verlangen in ons om het geloof te delen en samen te vieren in gemeenschap wordt zwaar op de proef gesteld. Door de eucharistie uit te zenden willen we de gemeenschap samen brengen, troost brengen en bidden om kracht en bescherming. Het brengt me de woorden van Jesaja indachtig, die in de advent aan bod komen: 

“Troost, troost mijn volk’, zegt uw God 
‘Spreek tot het hart van Jeruzalem
en roep het toe dat zijn diensttijd voorbij is, (...)'
De heerlijkheid van de heer zal zich openbaren,
en alle mensen zullen haar zien,
want de mond van de heer heeft gesproken” (Jes. 40, 1.3-5). 

De laatste weken zijn er verschillende mensen heengegaan, zij kregen hun uitvaart in de kleine kring van de familie. Graag willen we hen opnemen in ons gebed opdat zij mogen binnen gaan in de heerlijkheid van de Vader en dat hun familie de kracht mag ervaren dit verlies te dragen. Later willen we ook in de grote kerkgemeenschap een eucharistie opdragen voor hen die in éénzaamheid zijn overleden en voor hun familie die onze steun zo nodig hebben.

De link naar de eucharistievieringen op zondag vind je op de website www.kerk-tienen.be

Vrede en alle goeds
Diaken Jan 

...

Lees meer

BROEDERLIJK DELEN: KOFFIESTOP

Na de gebedsviering van zondag 8 maart organiseerde de parochieploeg haar jaarlijkse koffiestop t.v.v. Broederlijk delen. Mia Vandersteen zorgde traditioneel voor de wafels bij de koffie. De parochieploeg kon een bedrag van 130 euro overmaken.  Dank aan allen die hebben bijgedragen tot de mooie gebedsviering, de helpende handen bij de koffiestop en de milde gevers.
 

...

Lees meer

PASTOORS (23) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Dit glasraam van Frederic Roderburg (Leuven 1884 - Brugge 1963) stelt de patroonheilige voor van de (voorlopig ?) laatste pastoor.
Georgius van Cappadocië of Sint-Joris met de draak
Was volgens de overlevering officier in het Romeins leger, zoals Martinus en Sebastianus. Hij stierf de marteldood rond 303 tijdens de vervolging van Diocletianus
Wordt afgebeeld met een draak, symbool van het kwaad dat hij overwint, zoals Margareta (slang/draak) en Genoveva (monster/draak met blaasbalg).
Hierop entte zich de legende: Sint-Joris doodt de (vuurspuwende) draak die nabij de stad Silena in Libië jonge maagden eiste om te verorberen, en redde zo de koningsdochter.
Houdt dit verband met rituelen voor de vruchtbaarheid van de aarde: offer, jeugd, lente, verkiezing meikoningin, paardengalop tweede Paasdag? (Geoorgios is Grieks voor o.m. landbouwer).
 

...

Lees meer

ABDISSEN (14) OPLINTER

12 Catharina Van den Berghe
Catharine vanden berge  
Dochter van Godefroy (Godfried), Jonkheer, Schepen van de stad Leuven. Zij werd aangesteld in 1360 door prelaat Guilliaume (Willem) van Hoboken, abt van Sint-Berrnardus.
Zij bestuurde 2 jaren en stierf op 16 september 1362.
Bets vond een document over een contact met een inwoner van Zoutleeuw, waaruit blijkt dat zij nog leefde op 24 september 1363.
 

...

Lees meer

AUGUSTINUS (1) OPLINTER

Medaillon met Sint-Augustinus op de preekstoel in Oplinter

Augustinus van Hippo, patroon van de op te richten fusieparochie, beschrijft zijn zoektocht naar God. De dichterlijke vertaling is gemaakt door Huub Oosterhuis.
 

...

Lees meer

EERSTE COMMUNIES VERPLAATST

Beste ouders,

Volgend op de mededeling vanuit het vicariaat Vlaams-Brabant & Mechelen door mgr. Koen Vanhoutte omtrent het uitstellen van de eerste communies (sic“De eerste communievieringen zullen in de maanden september en oktober plaatsvinden.”), is er  besloten dat de Eerste communieviering in de Sint-Germanuskerk zal plaatsvinden op zaterdag 19 september om 14.30 uur en in de Onze-Lieve-Vrouw-ten-Poelkerkzondag 20 september om 11 uur.

De datums voor de verdere voorbereiding en repetities voor de Eerste communie moet met de groep catechisten nog afgesproken worden. Wij zullen u hiervan tijdig op de hoogte brengen.

...

Lees meer

PASEN 2020 … De Heer Jezus leeft

Enkele jaren geleden werd er bij vele Vlamingen een rondvraag gehouden. Een van de vragen was: “Waaraan denk je met Pasen?” Op nummer één als antwoord stond paaseieren, of ook klokken en chocolade. 53 procent dacht aan Jezus Christus en 45 procent aan verrijzenis. Anderen dachten ook aan de paashaas, paaslammetjes en kuikens. Iemand dacht ook dat elk jaar op Witte Donderdag een paus werd gekozen, hij dacht aan de witte rook van de sixtijnse kapel. En een kind stelde dat Jezus verrezen was op de derde dag van de paasvakantie. Dit alles zegt ons  dat niet iedereen bewust is van wat Pasen als feest in oorsprong is. 

Reeds lang voor Christus was Pasen een joods feest: Het vieren van de bevrijding uit de slavernij van Egypte. Voor Christenen werd Pasen het vieren van Jezus opstanding, de gekruisigde op Golgotha die door God hoog verheven werd, die de kruisdood overwon. Ieder jaar de eerste zondag na de eerste volle maan van de lente viert de wereldkerk het Pasen van Jezus Christus.

Van dat gebeuren is er natuurlijk geen zwart op wit bewijs. De verrijzenis van Jezus is geen straf schouwspel. Er wordt wel verteld dat Maria Magdalena als eerste bij het graf kwam, na de terechtstelling van Jezus, daar kwam ze tot geloof in zijn opstanding. Zij wil niet geloven dat Jezus verloren was voor altijd in de dood, zij gelooft dat God hem niet in de steek laat. Hij geeft ons Jezus om voor altijd bij ons te zijn en niet zomaar enkele jaren toen in Israel. En dat verrijzenisgeloof zal snel uitdeinen als een lopend vuur. Het paasgeloof leeft wereldwijd!
Diegenen die Jezus hadden terechtgesteld hadden zich misrekend, zij dachten na het kruis zal hij voor altijd zwijgen…maar vanaf Pasen spreekt de Heer wereldwijd. Nooit zal hij nog zwijgen, altijd dag en nacht vertellen mensen zijn woorden, ieder ogenblik zijn er ergens wel mensen die rond hem bidden of het brood breken, jawel om hem te gedenken. Dat is uiteraard geen positief wetenschappelijk bewijs van de verrijzenis van Jezus. Het is echter wel een hoogst wonderlijk gebeuren, dat een gekruisigde  de  wereld zal veroveren   en voor enorm veel mensen de grote houvast wordt: de zoon van God en dat reeds twintig eeuwen.

Pasen is voor christenen de basis van alles wat wij in de kerk doen, zonder Pasen zegt sint- Paulus is ons geloof waardeloos. Tot ieder die het horen wil zegt het evangelie: HIJ LEEFT.
Ik wens u allen die grote paasvreugde toe en weet dat je bij de levende Heer altijd terecht kunt, hij ziet u graag zoals je bent.

ZALIG PASEN 2020
Zonepastoor Joris Hardiquest

...

Lees meer

DE SCHEPPING BEHOUDT HAAR SCHOONHEID

Er ligt een zekere stilte over de wereld. Het coronavirus houdt lelijk thuis en bedekt de aarde met een laag verslagenheid, kwetsbaarheid, verdriet en eenzaamheid. Hoe onwennig staan we tegenover deze situatie die we met al onze krachten trachten te bestrijden. Onze bedrijvigheid en gejaagdheid wordt plots aan banden gelegd. Het is net alsof er een vreemdsoortige avond valt over de plek waarop wij allen wonen. Ik denk spontaan aan Mozes en de 10 geboden. Het lijkt wel alsof er iemand van de berg afdaalt met nieuwe geboden. Gij zult niet samenscholen, Gij zult mekaar niet de hand drukken, Gij zult afstand houden van elkaar, Gij zult… Geboden en verboden die God, volgens mij, moeilijk zelf ooit zou kunnen uitspreken. Ze komen van de mens. Maar nu zijn ze nodig om de levenskwaliteit te kunnen blijven garanderen. Het is maar goed dat we er ons aan houden zolang het moet. 

En daarom zit ik thuis, veilig achter glas want ik hoest en heb keelpijn. Om alle risico’s op verdere verspreiding van mijn verschijnselen te vermijden houd ik een paar dagen het huis. Ik leer van minder te moeten doen, ik leer van geduldig te wachten op beterschap, ik leer van niets te forceren. Ik heb blijkbaar nog veel te leren in het leven en weet dat ik vooral terug moet leren van te bidden. Want ik mis de zondagsvieringen, de vreugde van samen te mogen bidden en zingen. Het aanschouwen van jong en oud die samen blijgezind de kerk verlaten, zich gesterkt voelen door het samen luisteren naar het Woord van de Heer. Het kan allemaal even niet. We beseffen nu wel wat het betekent om niet meer bij elkaar te kunnen zijn. 

Plots word ik afgeleid door een koppel pimpelmezen die samen een nestje bouwen in het nestkastje aan mijn tuinhuis. En ik denk: “ Gelukkig behoudt de schepping haar schoonheid.” Ik zie hoe de heggemus scharrelt naar voedsel onder de hagen en de mannetjesmerel uit volle borst fluit vanuit een blokboom. Zijn vrouwtje zoekt naar voedsel en woelt tussen de aarde zodat alle paden tevergeefs werden schoongeborsteld. Hoe de toestand in de wereld ook mag zijn, in geen enkele situatie is God afwezig. We krijgen allemaal de kans om te proeven wat meer aan stilte ons kan bieden. De vastenperiode is op zijn einde en we hopen dat elke beproeving die we nu moeten doorstaan gauw zal voorbij zijn. Elke crisis in een mensenleven laat ook een groeimoment zien. Het leven dat we leidden moeten we onder de loep nemen. Uit elke wanhoop klinkt er ergens wel een boodschap van hoop en nieuw en anders leven. 

Straks luiden opnieuw de feestklokken. Het is Pasen! De schepping blijft haar werk verrichten en een nieuwe en warme relatie met God wordt ons aangeboden. Hij daagt ons uit om na te denken over onze levenswijze. Hij toont ons dat het mogelijk is om een nieuwe wereld op te bouwen zolang we “ja” zeggen tegen de kansen die we krijgen om het leven een betere richting te geven. Het geloof wordt steeds sterker na elke verrijzenis. 

Een zalig Paasfeest!

Hilde Rummens

...

Lees meer

26 MAART 2020: MIJN STILLE BOODSCHAP

Voor het eerst heeft mijn taal geen woorden waarmee ik zou willen verklaren wat ik momenteel voel. Ik ben volkomen analfabeet geworden. Zoveel mensen die in verplicht isolement leven, afgesneden van familie en vrienden, gekluisterd aan een ziekenhuisbed. Stervenden die alleen maar in ogen kunnen kijken die verscholen liggen achter veiligheidsbrillen. Woorden die verstomd klinken vanachter een mondmasker. Onherkenbare figuren, gekleed in groene schorten en hoofddeksels. Wie zijn zij die een troostende hand bieden, een hand gehuld in een bacterievrije fake huid van een plastiek handschoen?

Wat ik wil weergeven ligt helemaal niet in woorden maar in iets dat mijn taal vooraf gaat. Het speelt zich af in mijn hoofd, mijn hart en het is te groot voor klanken en neergeschreven spraak.  Als pastoraal werkende zou ik troostende en hoopgevende woorden moeten bieden aan zieken, stervenden en rouwenden. Het is de stilte die op dit ogenblik het van mij heeft overgenomen. Begrafenisplechtigheden mogen in België enkel nog plaatsvinden in intieme kring. In Italië daarentegen zijn sommige overledenen al gecremeerd voordat de familie op de hoogte werd gebracht van de dood van hun dierbare. 

Bij wie moesten zij die het leven zagen eindigen, zich nabij weten? Waar moesten zij, die wisten dat hun familielid stervende was nog schuilen? Er is alleen maar loslaten, loslaten op afstand zonder enig hechtingspunt. Het is voortaan bouwen aan een nieuwe manier van samenzijn, van samenhorigheid. Hoe lang houden wij de virtuele verbondenheid nog vol wanneer alle fysieke contact onmogelijk blijft?

Laat de wind mijn onuitspreekbare woorden, mijn stille boodschap de wereld indragen en mensen raken. Laten we straks als christenmens onze lessen trekken uit deze benarde tijden waarbij de hele wereld door elkaar werd geschud. Laten we het verschil uitmaken en het wonder van de naastenliefde opnieuw beleven. Ons landje telt een uitgebreid netwerk aan zorgverlening, kan rekenen op talloze mantelzorgers, kortom we doen ons best om mensen bij te staan in ziekte, lijden en verdriet. Wanneer we deze mensen aan het werk zien, kunnen we alleen maar vaststellen dat er niets warmer is dan een mensenhart, dat niets meer troost kan bieden dan een reikende hand, een warme omhelzing, een liefdevol woord. Laten we bewust worden van het feit dat mensen hartverwarmende wezens zijn die tot zovele liefdevolle dingen in staat zijn. Laat deze hele crisissituatie een harde leerschool zijn. Het gaat hier niet alleen over opdoen van kennis maar vooral over het opdoen van een nieuwe levensvorm. Mensen bepalen nu eenmaal met hun creatieve handelen hoe het verder zal evolueren met de mensheid. 

Plots besef ik dat ik mijn gedachten heb laten varen in een vreemd soort van vrijgekomen ruimte. Op het eerste zicht lege ruimte maar bij nader inzien werd ze opgevuld door woorden en gedachten komende van God. God is en zal nooit de afwezige zijn, hoe eenzaam we ons ook mogen voelen.

Met de volheid en goedheid van God wens ik iedereen een hart onder de riem te steken. Tot later, totdat we mekaar weer de hand mogen schudden en elkaar hartelijk terug kunnen verwelkomen.

Hilde Rummens

...

Lees meer

GEBED IN DEZE MOEILIJKE TIJDEN

In het duister gaat U ons voor, als een vuurzuil in de wereldnacht. De wereld staat op veel plaatsen in brand: U ziet het lijden. Maar U kent ook de plaatsen waar het vuur van de gerechtigheid brandt.  Laten wij het zijn die het aanwakkeren, laten wij het zijn die verhinderen dat de liefde wordt gedoofd. Dat we de nacht doorstaan en gereed zijn voor een nieuw begin.

Amen.

Parochie Sint-Odulphus.
 

...

Lees meer

OVERLEDEN

Op19 maart overleed Maria Bex in het WZC Goetsenhoven. Ze was geboren op 19/11/1929 en huwde met Jan Kinnaert in 1961 . Ze woonde sinds haar huwelijk in Wulmersum. Haar man overleed in 1989. Het afscheid en de begrafenis in Hakendover hebben plaats gehad in intieme kring.
 

...

Lees meer

HAKENDOVER VLAGT ALS TEKEN VAN SOLIDARITEIT EN HOOP

Wij roepen alle inwoners op om hun huis te bevlaggen voorzien van een wit lintje als teken van solidariteit en hoop tot en met Beloken Pasen.
De processievlag “ Hakendover 13 eeuwen” is nog te koop aan € 30 bij de leden van het processiecomité ( zie de bewonersbrief) Johan Dewolfs 016 789574.

...

Lees meer

HAKENDOVER: KAARSJE BRANDEN IN ONZE KERK ?

Wie zich niet kan verplaatsen en een kaarsje wil laten branden in de kerk kan contact opnemen met de leden van het processiecomité ( zie hiervoor de brief die huis aan huis werd bedeeld), Karin Simons 016 7821 28 en Johan Dewolfs 016 789574

...

Lees meer

KERKKLOK LUIDT ELKE AVOND OM 20 UUR ST-ODULPHUS

KERKKLOK GAAT ELKE AVOND LUIDEN OM 20 UUR UIT SOLIDARITEIT IN ONZE PAROCHIE SINT-ODULPHUS 

Een kleine parochie kan ook haar steentje bijdragen. We horen via andere mediakanalen dat dorpsbewoners het erg op prijs stellen dat de kerkklok in Bost elke avond zijn klanken laat horen. Wij hopen dat iedereen behouden uit deze pandemie zal komen en nog meer zal gesterkt zijn in het goede doen tegenover andere mensen. Wij willen langs deze weg iedereen een prettig paasfeest wensen en hou het veilig en gezond!
 

...

Lees meer

PASTOORS (22) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

22. Jozef Paret 
geboren te Schoten 23 september 1928
priester gewijd te Mechelen op 28 april 1957 
onderpastoor te Mechelen St Gummarus op 3 juni 1957 
onderpastoor te St Amands-aan-de-Schelde St Amands op 26 april 1958
tevens diocesaan inspecteur van de Katholieke Boekerijen op 8 mei 1963
onderpastoor te Mechelen O.L. Vrouw van Hanswijk 18 juli 1963 
pastoor te St Margriete-Houtem op 22 oktober 1967 
hij ging op rust eind oktober 2003 en bleef op de pastorij wonen.  
overleed te Tienen op 29 oktober 2009
hij rust nu voor altijd te midden van zijn parochianen van Sint-Margriete-Houtem, aan de kant van de straat 
hij zorgde voor de restauratie van de kerk in begin jaren 1980
foto: Schilderij van de kerk van Houtem

...

Lees meer

ABDISSEN (13) OPLINTER

Gertrúdis van Horne  
Dochter van Gerard, Graaf van Hornes, Altena en Weert. Zij werd aangesteld in 1359 door prelaat Guilliaume (Willem) van Hoboken, abt van Sint Bernardus aan de Schelde, gemandateerd door de abt van Cîteaux.
Zij bestuurde met waardigheid en een voorbeeldige nederigheid gedurende 19 maanden en stierf op 25 september 1360.
 

...

Lees meer

BRIEF VAN DE KARDINAAL

Goede vrienden, Soms gebeuren dingen totaal onverwacht. Dingen waarvan men dacht dat die vroeger wel voorkwamen, maar nu niet meer. En al zeker niet in een zo ontwikkelde samenleving als de onze. Niets is minder waar. Het coronavirus duwt ons met onze neus op de feiten: we zijn en blijven kwetsbare mensen. Niet alleen hier of daar, maar wereldwijd. Even wereldwijd is de solidariteit die nu van allen wordt gevraagd. Niemand mag uitzonderingen maken voor zichzelf. Ook wij als Kerk niet. Net zoals er ook voor armoede en migratie geen louter plaatselijke oplossingen bestaan. We weten dat wel, maar vergeten het veelal. We proberen het zoveel mogelijk buiten onze grenzen te houden. Maar het virus kent geen grenzen. Een mentaliteit van elk voor zich maakt ons juist nog kwetsbaarder. We zijn verantwoordelijk voor elkaar, wereldwijd. De aarde is werkelijk ons gemeenschappelijk huis. Deze coronacrisis valt middenin de veertigdagentijd, juist als we ons zondag na zondag en week na week voorbereiden op Pasen. Gemeenschappelijke vieringen zijn nu niet mogelijk. Ook niet de eucharistie op zondag. Je zou spontaan denken: het was toch beter op een ander moment gebeurd. Maar dat heeft niet veel zin. We zullen de veertigdagentijd dit jaar anders beleven. Dat is waar. Maar we zullen hem daarom niet minder intens beleven. Het zal van elk van ons wel bijkomende inspanningen en grotere creativiteit vragen. De prefatie van deze vastentijd zegt het zo mooi over deze veertigdagentijd: Tijd van meer toeleg op het bidden en van grotere aandacht voor de liefde tot de naaste. We kunnen nu niet meer samenkomen om te bidden. Maar we kunnen het wel alleen doen, in het gezin, in onze religieuze gemeenschap. Tijd van stilte en bezinning, met een aandachtig oor voor het woord van de Schrift die de liturgie voor deze tijd voorziet. En gelukkig zijn er ook de media en in het bijzonder ook de kerkelijke media die ons daarbij helpen. Nu alles meer in stilte moet gebeuren, blijft deze voorbereidingstijd op Pasen ook een tijd van grotere aandacht voor onze naaste.
Uiteraard nu vooral voor hen die door de ziekte getroffen zijn, voor allen die hen bijstaan en voor hen die onderzoek doen naar het virus om de verspreiding tegen te gaan. Maar ook voor hen die arm zijn of eenzaam, op de vlucht voor oorlog en geweld, voor allen die hoe ook in nood zijn en aan onze deur kloppen om hulp. Tijdens de veertigdagentijd worden ook altijd de collectes voor Broederlijk Delen gehouden. Ook deze solidariteit mogen we nu niet vergeten. We zullen in deze dagen meer teruggetrokken leven. Soms wel echt in quarantaine of in heel beperkte kring. We zullen de vieringen en vooral de eucharistie erg missen. Ook in die zin moeten we nu vasten. Maar laten we ons niet alleen voelen. We blijven wel met elkaar diep verbonden: verbonden in gebed en in een wereldwijde solidariteit. En vergeet niet dat in dit alles de Heer zelf ons nabij blijft. Hij is bij machte ook deze tijd tot een tijd van genade te maken.

Kardinaal Jozef De Kesel

...

Lees meer

COVID19 – CORONA VIRUS – NIEUWE MAATREGELEN VANAF 20-03-2020

Wij berichten U dat wij toestemming hebben gekregen van de Burgemeester van de Stad Tienen om onze voedselbedelingen onder zeer strenge voorwaarden, opgelegd door de Heer Gouverneur van de provincie Vlaams Brabant, terug te mogen verder zetten.
Wel maken wij U er attent op dat U de opgelegde veiligheidsmaatregelen zeer stipt en correct zullen moeten opgevolgd worden.
Deze veiligheidsmaatregelen zullen ter plaatse meegedeeld worden.
Dus de voedselbedelingen zullen terug doorgaan alleen op de woensdagen van 09:00 uur tot en met 14:00 uur.
Wij krijgen hiervoor de hulp van de studenten van het RISO (eveneens een Organisatie tegen armoede bestrijding), en vragen U om het nodige respect en dank aan de dag te willen leggen voor deze zeer mooie daad van hulpvaardigheid en burgerzin.

Voor het Bestuur,
Jean-Pierre BEX
Afgevaardigd Bestuurder.

...

Lees meer

CORONA MAATREGELEN

Alle openbare kerkelijke vieringen tot en met 19 april worden afgelast; dat staat te lezen in een uitgebreide reeks richtlijnen van de bisschoppen.

De verspreiding van het coronavirus verplicht alle overheden en instellingen van ons land tot uiterste voorzichtigheid. Ook de katholieke Kerk wil een verdere verspreiding van het coronavirus voorkomen.  Daarom hebben de bisschoppen van België beslist om de schorsing van alle publieke kerkelijke vieringen te verlengen tot en met 19 april. Pas wanneer zowel de burgerlijke als de kerkelijke overheden daartoe de toelating geven, zullen opnieuw publieke kerkelijke vieringen kunnen plaatsvinden. Ze nemen deze maatregelen in overeenstemming met de voorstellen en het voorbeeld van paus Franciscus over mogelijke aanpassingen in de viering van de komende paastijd.

Alle liturgische diensten van de Goede Week (van Palmzondag 5 tot Pasen 12 april 2020) worden geschorst. Om de gelovigen toe te laten deze diensten te volgen via radio, tv of livestream kan de bisschop voor enkele plaatsen een uitzondering maken. Slechts de medewerkers die noodzakelijk zijn voor deze viering met opname, kunnen in de kerk aanwezig zijn. Daarbij zullen zij de regels van social distancing of bewaren van een veilige afstand zorgvuldig in acht nemen.

Informatie over welke liturgische diensten tijdens de Goede Week kunnen gevolgd worden op radio, tv of livestream kan men vinden op Kerknet en Cathobel (zowel op de algemene als op de microsites van de bisdommen).
 

...

Lees meer

Geen Palmprocessie wegens coronacrisis

Naar jaarlijkse gewoonte trekken op Palmzondag twaalf apostelen, gehuld in een prachtig gewaad, door de oude stadskern van Tienen, gevolgd door een mooi houten beeld van een zegenende Christus gezeten op een ezel. Een beeld met liefde bewerkt om gestalte te kunnen geven aan een oude traditie: de Palmprocessie. 
Deze begeesterende getuigenistocht zal dit jaar niet plaatsvinden om de verspreiding van het coronavirus tegen te gaan. De coronacrisis legt een hoge druk op onze gezondheidszorg en vraagt om alle genomen maatregelen te respecteren tot en met zondag 5 april, dus tot en met Palmzondag. Vandaar dat ook de voorafgaande feestelijke liturgische viering in de Sint-Germanuskerk wordt afgelast. 

Laten we in deze crisistijd hoop creëren voor iedereen door ons te blijven focussen op alle goede dingen. Laten we ons verbonden voelen in gebed en Onze Heer Jezus vragen om elkaar veel hoop en goede gezondheid te schenken. Dat er een blijvende solidariteit mag blijven bestaan onder ons allemaal. 
 

...

Lees meer

CHRISMA VIERING

De zegening van de heilige oliën en de wijding van het heilig chrisma (voor het doopsel, het vormsel, de priesterwijding en de ziekenzalving) kan alleen maar plaatsvinden in besloten kring, met de bisschop als voorganger, samen met enkele priesters. De  bisschop kan de chrismaviering ook uitstellen tot wanneer opnieuw publieke liturgische vieringen mogelijk zijn. De verdeling van de heilige oliën zal gebeuren na de pandemie, volgens richtlijnen die elk bisdom daarover zal geven.
 

...

Lees meer

CORONA DOET ONS “HART” NADENKEN

Weet je wat het is, hoorde ik onlangs iemand zeggen, we zijn met teveel op de wereld en de natuur doet haar werk. Dat was een straffe uitspraak voor iemand die de naoorlogse tijd nog moet meegemaakt hebben. Er is over gans de wereld opnieuw chaos uitgebroken, anders weliswaar dan toen maar toch. En juist in deze chaos stelt God ons geweten op de proef. Want ons intelligent lijkt op sommige vlakken wel afgestompt geraakt of ingeslapen. Daarom vraagt Hij om eens goed na te denken over onze houding tegenover iedereen. Het coronavirus heeft alles en iedereen stevig in de greep. Het maakt dodelijke slachtoffers en duizenden strijden moedig om de ziekte te overwinnen. Vanachter mijn computer wens ik hen succes en kracht toe in hun strijd. Met veel geduld en inzet zullen we uiteindelijk deze moeilijke situatie te boven komen. 

Liefde en solidariteit duikt vaak plotseling op wanneer de tijden donker worden. Wanneer de stilte haar werk kan verrichten, lijkt het wel of er wordt een nieuwe soort stem geboren. Geen geroep en getier maar een stem die zacht, liefdevol en begripvol klinkt. Een stem die ons geweten wakker schudt en ons doet inzien dat het menselijk leven moet gerespecteerd worden en ten allen tijde beschermd. Dat we het niet alleen redden maar dat we elkaar nodig hebben. Plotseling beseffen we dat het leven totaal ontwricht wordt wanneer we noodgedwongen op een afstand van elkaar worden gehouden, dat onze vrijheid wordt ingedijkt tot in ons individuele leven toe, boezemt ons angst in. Geen gaan en staan meer wanneer en waar we willen. En dan realiseren we ons dat we elkaar nodig hebben en liefhebben. Dat de ene niet zomaar zonder de ander kan ook al werd dit niet eerder tegen mekaar gezegd. Nu is het gemis sterk. 

Mensen worden door de hedendaagse situatie geraakt in hun bewustzijn, in hun eigenlijke zijn. En wanneer dan, vanuit ons onderbewustzijn, plots de stem van ons geweten opborrelt, dan krijgen we te maken met de vraag van hoe we zelf tegenover de situatie aankijken.  De rekenschap dat er een sterke verbondenheid tussen mensen bestaat en dat onze levensdrang groot is. We hebben elkaar nodig en het wordt dringend tijd dat we de goede eigenschappen van ons verstand en ons hart aanspreken. De vele initiatieven die uit de grond worden gestampt om ouderen, zwakkeren en mensen die momenteel in afzondering leven te helpen, getuigen hiervan. Het zijn bewonderenswaardige mensen die zorg dragen voor de kwetsbaren hier in ons land en over de grenzen heen. Want covid-19 kent geen grensovergangen en wandelt onzichtbaar lustig en vrij de wereld rond.

Straks, als alles voorbij is en we weer gerust kunnen ademhalen, zullen we hopelijk beter naar waarde kunnen schatten van wat we allemaal wel bezitten. Wij mensen moeten het waardevolle altijd eerst een stukje verliezen voordat we het gaan waarderen. En wat bezitten we dan wel? We hebben elkaar en een nooit stervende hoop op een goede gezondheid, liefde en vrede ten allen tijde. Ik hoop dat we onze burgerzin zullen blijven behouden, onze solidariteit zullen blijven tonen en onze kracht mogen blijven putten uit de geest van de Heer.

Hilde Rummens

...

Lees meer

VERDER VIEREN IN DEZE PERIODE?

Wil je graag verder kunnen vieren in deze periode? Dan kan dit o.m. via de Abdij van Averbode. Ga daarvoor naar volgende link: https://www.youtube.com/user/AbdijAverbode/live. Dit zijn uitzendingen uit de abdijkerk zelf, waar de vieringen blijven doorgaan met de paters (maar zonder gelovigen).
Ofwel kan je dagelijks de viering volgen van de universitaire parochie door studentenpastor Jacques Haers via: https://www.youtube.com/user/JacquesHaers of https://www.kuleuven.be/up/vanelkaarvoorelkaar
‘s Zondags kan je de opgenomen mis van de Sint-Pieterskerk in Leuven beluisteren én bekijken via https://www.kerkleuven.be/. Je scrolt dan verder naar beneden tot de afbeelding van de priester bij het altaar en dan klik je gewoon op het pijltje van de eucharistieviering.
Op het Nederlandse tv-kanaal KRO wordt een eucharistieviering uitgezonden op zondag, om10 u.
Wie facebook heeft, kan elke dag ook een viering bekijken van priester Andy Penne uit Holsbeek via https://www.facebook.com/andy.penne.5
 

...

Lees meer

EEN ANDERE KERK IN ONZE PAROCHIE SINT-ODULPHUS TE BOST

Een lege kerk, stoelen netjes op een rij, maar geen gelovigen. Geen gebabbel van christenen op de achtergrond die blij zijn om elkaar terug te zien na een misschien zware week. Het zijn erg moeilijke tijden voor iedereen. We moeten allemaal en nu meer dan ooit voorzichtig en veilig onze weg zoeken en toch nog de weg als christenen niet uit het oog te verliezen. Denk daarom aan dit gedicht in deze moeilijke tijden: Ik droomde eens en zie, ik liep aan 't strand bij lage tij. Ik was daar niet alleen, want ook de Heer liep aan mijn zij. We liepen samen het leven door, en lieten in het zand, een spoor van stappen; twee aan twee, de Heer liep aan mijn hand. Ik stopte en keek achter mij, en zag mijn levensloop, in tijden van geluk en vreugde,van diepe smart en hoop. Maar als ik het spoor goed bekeek, zag ik langs heel de baan, daar waar het juist het moeilijkst was, maar één paar stappen staan. Ik zei toen "Heer waarom dan toch? Juist toen ik U nodig had, juist toen ik zelf geen uitkomst zag, op het zwaarste deel van mijn pad..." De Heer keek toen vol liefde mij aan, en antwoordde op mijn vragen;"Mijn lieve kind, toen het moeilijk was, toen heb ik jou gedragen...". Wij wensen iedereen veel strkte en hou het veilig in deze moeilijke periode.
 

...

Lees meer

FERM/KVLV – VISSENAKEN

Alle activiteiten afgelast tot 3 april
 

...

Lees meer

SAMANA VISSENAKEN

Het paasfeest  voorzien op woensdag 1 april is afgelast omwille van coronavirus..
 

...

Lees meer

KAARSJE BRANDEN IN ONZE KERK ?

Wie zich niet kan verplaatsen en een kaarsje wil branden in de kerk kan met ons contact opnemen: Karin Simons 016 78 21 28 en Johan Dewolfs 016 789574
 

...

Lees meer

RESPECT OOK VOOR KINDERBEGELEIDSTERS

Een positieve boodschap

Kinderbegeleidsters zorgen voor de kinderen van verpleegkundigen, leerkrachten,ouders die niet kunnen thuiswerken of zieke ouders. Zorg ervoor dat zij ’s avonds of in het weekend ook nog kunnen gaan winkelen in de supermarkt of de thuiswinkel en niet voor lege rekken staan.
 

...

Lees meer

STUUR JE OMA EN OPA EEN KRANTJE!

Genscom roept granniedays.be in het leven om de (groot)ouders een gepersonaliseerd krantje te bezorgen!
De voorbije dagen zijn heel wat burgerinitiatieven ontstaan om de coronacrisis door te komen. Ook Genscom en Happiedays dragen graag hun steentje bij. Zo hebben we, zolang de quarantaine loopt, granniedays.be opgestart. Met dit initiatief kan je in een handige tool een krantje maken voor je (groot)ouders in het woonzorgcentrum. 
Door onze nauwe contacten met de woonzorgcentra leven we heel erg mee met het personeel, de bewoners en hun familie. We weten hoe belangrijk de familiale contacten zijn voor de bewoners. Het is voor velen het hoogtepunt van de dag of van de week. Maar ook voor de familie is dit een groot gemis. Om dit leed te verzachten, bieden we de familie nu de mogelijkheid om een krantje te maken voor hun familielid in het woonzorgcentrum en dit voor slechts 4 euro inclusief verzending. 
Deze site is enkel bedoeld om familieleden te ondersteunen die een bewoner hebben in een serviceflat of een woonzorgcentrum. Voor alle andere gelegenheden verwijzen we graag door naar Happiedays.be. 
We hopen dat we met dit initiatief de quarantaine maatregelen voor de bewoners in het woonzorgcentrum wat draaglijker kunnen maken en dat hun gepersonaliseerd krantje een lichtpuntje kan zijn in deze tijd!

Voor verdere inlichtingen:
Koenraad Coppens
Genscom nv
Koenraad.coppens@genscom.be
0486/417602

...

Lees meer

CAMPAGNE VOEREN BUITEN NORMALE CAMPAGNETIJD?

Hoe Broederlijk Delen zijn campagne na de coronacrisis en dus buiten de 'gewone campagnetijd' terug kan oppakken, wordt momenteel onderzocht. Verschillende scholen en vrijwilligersgroepen lieten al weten dat ze hun campagneactiviteiten niet zomaar afschaffen maar op een latere datum opnieuw willen oppakken. De solidariteit wordt niet geannuleerd. Ondertussen roept de ngo haar achterban op tot grote creativiteit en nodigt hen uit alsnog te steunen via overschrijving. "Stort het geld dat je anders zou uitgeven aan een Koffiestop of Culinair Solidair op onze rekening. Zo kunnen wij na de coronacrisis de solidariteit met onze partners in het Zuiden voortzetten. Dankjewel hiervoor. Delen doet goed. Ook met het Zuiden", aldus Lieve Herijgers, directeur van Broederlijk Delen.
 

...

Lees meer

PASTOORS (21) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

21. Eugeen Vandergraesen 
geboren te Edingen op 24 mei 1901
priester gewijd te Mechelen op 18 april 1927
leraar St-Pieterscollege te Leuven 20 september 1927, 
onderpastoor te Hoegaarden St Gorgonius 1930 
onderpastoor te Leuven St Michiel 1936 
godsdienstleraar Provinciale Normaalschool te Tienen 1941 
tevens pastoor te St Margriete-Houtem 19 oktober 1947 
met rust 16 augustus 1967
overleden te Paal 23 oktober 1977.

...

Lees meer

ABDISSEN (11) OPLINTER

10 Jutta
  Iutta van Diest   
Dochter van Jan van Diest alias van Linter, Ridder, Heer van Waenroy (Waanrode). Zij werd aangesteld in 1336 door de prelaat van Alfne.
Zij bestuurde ook met wijsheid gedurende 23 jaren en stierf op 15 februari 1359.
 

...

Lees meer

Paasmaandag Hakendover

De verspreiding van het coronavirus verplicht iedereen tot grote voorzichtigheid.
Daarom hebben de Belgische bisschoppen beslist om de schorsing van alle publieke kerkelijke
vieringen te verlengen tot en met 19 april.

Dat wil dus zeggen dat ook het Paasmaandag gebeuren in Hakendover wordt opgeheven, tot onze
grote spijt.

Het beste wat wij nu kunnen doen is tot de Goddelijke zaligmaker bidden voor alle slachtoffers en
voor alle zorgverstrekkers, dat zij er snel in slagen om dit onheil uit te schakelen. En de Heer van
Pasen zal ons daar zeker in bijstaan.

...

Lees meer

Aan de Kerfabrieken van Tienen

Beste vrienden, wij leven in een tijd van stilte waarin mensen zoeken naar wegen om toch
hoorbaar te zijn, om alle zorgverstrekkende moed in te spreken en zeker te bedanken. De
hedendaagse mediamiddelen bieden hierin zeker goede kansen.

Als kerkgemeenschap in deze stad hebben wij de oudste communicatiemiddelen die er bestaan,
namelijk onze kerkklokken. Ter ondersteunen en als dankbetuiging voor alle inzet van mensen,
vooral voor hen die werkelijk ziek zijn, stel ik voor om elke avond om 20u. in elke kerk de dikste
klok te luiden, gedurende 10 minuten. Dit tot er tegenbericht komt.

Graag wil ik u ook vragen om de kerken zoveel mogelijk open te houden, zodat mensen er kunnen
bidden en eventueel een kaarsje ontsteken. Dat kan voor vele mensen een sterke hulp zijn.
Zeker op zondag, de dag des Heren, is het zeker onze plicht om die kans te bieden aan de
beproefde samenleving.

U hebt ook gelezen wellicht dat de voorgeschreven verkiezingen in april, kunnen uitgesteld worden
tot er bericht komt van het aartsbisdom.

Wij zijn ook bezig met afspraken te maken om op zondag de eucharistie uit te zenden langs de vele
wegen die ter beschikking zijn, juiste info hierover volgt op de website van Kerk Tienen.

Tot zover enkele zaken die ik u wil vragen ik draag u zeker mee in mijn gebed,

Joris Hardiquest,
Zonepastoor Tienen

...

Lees meer

Geen Palmprocessie wegens coronacrisis

Naar jaarlijkse gewoonte trekken op Palmzondag twaalf apostelen, gehuld in een prachtig gewaad,
door de oude stadskern van Tienen, gevolgd door een mooi houten beeld van een zegenende
Christus gezeten op een ezel. Een beeld met liefde bewerkt om gestalte te kunnen geven aan een
oude traditie: de Palmprocessie.

Deze begeesterende getuigenistocht zal dit jaar niet plaatsvinden om de verspreiding van het
coronavirus tegen te gaan. De coronacrisis legt een hoge druk op onze gezondheidszorg en vraagt
om alle genomen maatregelen te respecteren tot en met zondag 5 april, dus tot en met Palmzondag.
Vandaar dat ook de voorafgaande feestelijke liturgische viering in de Sint-Germanuskerk wordt
afgelast.

Laten we in deze crisistijd hoop creëren voor iedereen door ons te blijven focussen op alle goede
dingen. Laten we ons verbonden voelen in gebed en Onze Heer Jezus vragen om elkaar veel hoop en
goede gezondheid te schenken. Dat er een blijvende solidariteit mag blijven bestaan onder ons
allemaal.

...

Lees meer

CHRISMAVIERING

Op maandag 6 april 2020 om 19.30u gaat de kardinaal voor in de “Chrismaviering”.  Hierin worden de oliën gewijd voor doop, wijding, vormsel en ziekenzalving.
Dit gaat door in de kathedraal van Mechelen. Wij zijn allen uitgenodigd om dat samen te vieren, bij het begin van de goede week. Na de viering is er receptie in het Pastoraal centrum.
Wie graag meegaat en geen vervoer heeft laat best iets weten in de dekenij tel.016 81 13 43.
U mag ook andere mensen meenemen.

Terloops wil ik u er ook op wijzen dat de oliën van uw kerkgebouw best elk jaar vernieuwd worden.
U kan daarvoor terecht in CINEX, Kapucijnenstraat 59b. op dinsdag 7 april van 14 tot 15u.

Alvast een mooie vastentijd,
J.Hardiquest, zonepastoor.

...

Lees meer

VERGANKELIJKHEID

Mensen leven niet eeuwig en er wordt al duizenden jaren na elkaar geboren en gestorven. Moesten we de eeuwigheid hebben dan zou ons leven waarschijnlijk symptomen van doelloosheid vertonen. We zijn vergankelijke schepsels die deel uitmaken van een vergankelijke natuur. Dus we zijn imperfect, hebben allemaal onvolmaaktheden en kwetsbaarheden. Maar net deze eigenschappen maken ons uniek. Geen enkel mens is gelijk en we vertonen allemaal heel wat scherpe kantjes. God boetseerde ons. Een klein hompje klei, niet groter dan een kiem, mengde Hij met Liefde en kneedde  het. Hij vormde er een menselijk lichaam mee en gaf het adem en een kloppend hart. Vervolgens gaf Hij aan ieder de vrijheid om een goede en mooie invulling aan het leven te geven. Zo begint ons verhaal.

En God gaf ons een taal waarmee we met iedereen kunnen communiceren ongeacht de taal die we spreken. Een taal die de wereld mooi kan maken. Maar op de een of andere manier blijkt ze moeilijk te spreken en is ze voor velen van ons onverstaanbaar geworden. Het is de taal van ons kloppend hart. Ze is enkel hoorbaar wanneer we onze ogen sluiten en trachten het lawaai van buitenaf af te sluiten. Het geluid van een kloppend hart, het lijkt wel een beetje op het geluid van een kunstenaar die met een beitel zijn eigen werk tracht te verbeteren. Zou het God zijn die met iedere hartklop een lichte tik op zijn beitel geeft om de scherpe kantjes van zijn boetseerwerk er af te halen? Dat moet wel als Hij ons wil dragen. Scherpe kantjes doen pijn bij het dragen. Daarom schaaft God ons elke dag wat bij en maakt ons op die manier wat milder en zachter naarmate we ouder worden. En aan het einde van ons verhaal zegt God: “ Kom, laat mij je dragen. Vergeet je aardse lichaam dat ik ooit boetseerde, dat laten we achter. De zwaartekracht zorgt er wel voor dat het op aarde blijft. Ik neem je mee boven al die krachten van de natuur, Ik gebruik de kracht van de Geest en draag je ver hier vandaan.”
Kwetsbaar en onvolmaakt als we waren, laten we alle ballast achter en laten we onze wonderbare kiem meevoeren. De kiem waarin we onszelf helemaal waren, dat ene minuscule kleideeltje waar alles mee begon.  En terwijl we steeds verder weg zweven, kijken we nog één keer om. Zie, daar ligt een hoopje as. Of zijn het al die afgebeitelde scherpe kantjes, onze onvolmaaktheden en kwetsbaarheden? 
We zijn allemaal vergankelijk, we laten hier alles achter en komen niet meer terug. En wat gebeurt er met dat hoopje scherpe kantjes? Die begraven anderen voor ons in de aarde of laten ze meevoeren door de wind. Zo kunnen ze kiemen en voor nieuw leven zorgen. God laat niets verloren gaan.
Hilde Rummens

...

Lees meer

OP BEDEVAART BIJ PAUS FRANCISCUS

Ik heb de kans gekregen en gepakt om op bedevaart naar Rome te gaan. Het hoogtepunt van de reis was de audiëntie bij de Paus. Zondag 23 februari 2020 was het zover. In de vooravond is ons groepje vertrokken. Gelukkig ondervonden we geen hinder van alle aangekondigde vakbondsacties op de luchthaven van Zaventem. Na een goede vlucht kwamen we omstreeks 23.50 uur aan in ons hotel. Daar kregen we te horen dat onze audiëntie bij de Paus reeds de volgende dag zou plaats hebben. Op vraag van de paus zelf werd deze audiëntie verplaatst van vrijdag (zoals eerst voorzien) naar maandagmorgen. Het werd een zeer korte nacht want omstreeks 8u45 werden we bij de Heilige Vader verwacht. 

Wat was dat spannend! Om 8u00 vertrek naar het Vaticaan, door alle veiligheidscontroles waren we maar net op tijd op onze afspraak. Toen was het zover, het grote moment waarop paus Franciscus de audiëntiezaal betrad. Hij zag er wat vermoeid uit. Na enkele toespraken van o.a.  onze alg. aalmoezenier E.H. Dirk Van Kerchove en de paus mochten wij één voor één tot bij de Heilige Vader komen die ons hartelijk begroette. We kregen ieder een klein aandenken van dit bijzonder moment nl. een rozenkrans. Daarna gaf paus Franciscus ons zijn zegen en werden er groepsfoto’s gemaakt. Het hoogtepunt van onze bedevaart was hiermee reeds voorbij. We hebben geluk gehad want alle andere geplande audiënties van die week werden afgelast wegens ziekte van de Paus. 

In de namiddag hebben we een bezoekje gebracht aan de Villa Mairani. Dit is het hoogste punt van de stad Rome. De dag werd afgesloten met een eucharistie in de kerk van de Friezen (Nederland). De andere dagen werden gevuld met het bezoeken van allerhande musea. O.a. Ara Pacis, de Vaticaanse musea, musea Napoleonico (alles over Napoleon en zijn familie). Eigenlijk te veel om op te noemen. Een volgend hoogtepunt van deze bedevaart was de Aswoensdagviering in de Sint-Pietersbasiliek. Volledig in het Latijn natuurlijk, maar we waren voorzien van de Nederlandse vertaling van de lezingen. Heel merkwaardig was het feit dat men geen askruisje kreeg zoals in onze streken gebruikelijk is maar: er werd een klein beetje as op het hoofd gestrooid. 

Een ander hoogtepunt was onze ontvangst op de Belgische Ambassade bij de Heilige Stoel. We werden daar ook heel hartelijk begroet door de ambassadeur Jean Cornet d'Elzius. Natuurlijk hebben we iedere dag eucharistie gevierd. In het Nederlands en in verschillende kerken zoals in de crypte van de Sint-Pietersbasiliek  kort bij het graf van Petrus, in de kerk van San Giuliano dei Fiamminghi  (de kerk van België). Als afsluiter hebben we nog een bezoek gebracht aan Castel Gandolfo, beter gekend als het buitenverblijf van de paus. We hebben het kasteel kunnen bezoeken alsook de tuinen. Dit buitenverblijf is zelfs in omvang groter dan het Vaticaan. Het was een deugddoende bedevaart met een onvergetelijke ontmoeting.
Michel Vanwinckel

...

Lees meer

CORONA VERSPREIDING TE BOST

Vanwege de huidige evolutie van de corona-epidemie beslist de Bisschoppenconferentie van België om alle publieke liturgische bijeenkomsten van de katholieke Kerk in ons land te schorsen. De bisschoppen roepen de gelovigen op deze periode van de vasten te beleven als een tijd van gebed, bekering, broederlijk delen en van grotere aandacht voor de medemens. De beslissing gaat in komend weekend (14 & 15 maart) en geldt alvast tot vrijdag 3 april. Een terechte beslissing waar we als geloofsgemeenschap zeker achter staan. We moeten ook zorg dragen voor de zwaksten en ouderen in onze gemeenschap. Bekommer je ook om ouderen en zet eventueel boodschappen aan de deur. Maar zorg dat je als gelovige je het voorbeeld van de Heer volgt. Wij wensen iedereen een veilige haven thuis en hopen alle gelovigen na deze zware periode gezond en wel terug te kunnen ontmoeten.
 

...

Lees meer

OVERLEDEN VISSENAKEN

Aloïs Medaer, echtgenoot van Lea Genoe, geboren te Tienen op 15 mei 1934 en thuis overleden te Vissenaken op 6 maart 2020

...

Lees meer

SCHOOL DE WIJSNEUS OPLINTER

De school is gesloten. Het geld dat de kinderen gespaard hebben zal later aan Broederlijk Delen worden bezorgd.
 

...

Lees meer

PASTOORS (20) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

20. Frans De Coster 
geboren te Mechelen op 4 oktober 1872 
priester gewijd 2 februari 1898
onderpastoor St Gummarus Lier 11 maart 1898
onderpastoor Zichem 28 september 1900
pastoor te Houtem op 23 december 1910 
met rust 30 september 1947 
overleden te Tienen 5 mei 1950
Begraven Sint-Margriete-Houtem 10 mei 1950
Zijn graf bestaat nog op het kerkhof langs de straatkant
Correctie
Pastoor Van  Hemel werd priester gewijd op 22 december 1846 zoals u op het prentje leest, en niet op 23 december zoals de tekst vermeldt.

...

Lees meer

ABDISSEN (11) OPLINTER

9 Maria Hinckart
  Maria van Hoÿe 
Ook Maria Van Hoei geheten, was waarschijnlijk in Hoei geboren.
Dochter van Jan, graaf van Hoye . Zij werd aangesteld in 1324 door prelaat Jacques de Spinet, abt van Villers.
Zij bestuurde op een heilige wijze gedurende 8 jaren en stierf op 28 mei 1336.

...

Lees meer

FINGERSPITZEN-GEFÜHL BIJ HET STRIJKEN

© G. Jadoul

Wat deden die 2 lege stoelen bij het altaar, die staan daar anders nooit? Het bleef een raadsel totdat 2 jonge meisjes hun taak als misdienaar inruilden voor een muzikaal intermezzo. Cello en viool klonken mooi in onze oren. De strijkstok van de cello bleef even ongebruikt want het muziekstuk begon met een opgewekte pizzicato. De tokkelende vingers deden de snaren van het strijkinstrument trillen. De jeugdige violiste wist precies wanneer zij mocht beginnen te strijken op haar viool. Het staaltje fingerspitzengefühl deed elke gelovige opkijken vooraleer er een centje in het mandje werd gegooid. Bedankt meisjes!

BESCHAVING
Duizenden vluchtelingen aan de Turks-Griekse grens. Onmenselijke toestanden in de vluchtelingenkampen. Nog meer onmenselijk leed in Congo waar slechts een paar dokters aanwezig zijn om hulp te verlenen aan 1 miljoen mensen. Waar ziekenhuizen over geen medische voorraad beschikken, waar zieken, die onderweg zijn naar het hospitaal, worden tegengehouden door rebellen. Zovele plekken in deze wereld waar in de ogen van kinderen alleen maar ellende te lezen is en zich afvragen waarom zij geen mens zijn om van te houden. Toestanden anno 2020! Dit kan ik moeilijk beschaving noemen. 
Volgens mij betekent beschaving nog altijd dat wij onze medemensen, van waar zij ook afkomstig zijn, ontvangen en welkom heten. Dat wij bereid zijn om hun problemen voor ogen te zien en trachten een eind aan te maken aan ellendige toestanden. De chaos van angst, haat, uitzichtloosheid waarin zij leven aan te pakken. Vele mensen zijn op zoek naar een nieuwe en betere wereld, een plekje op aarde waar het goed is om samen met anderen als een vrij mens oud te worden. Beschaving, wij Europeanen lijden er aan. Wij, nooit tevreden over wat we bezitten en al bereikt hebben. Wij, slaven van vele grillen en consumptiedrang, wij lijden aan doofheid voor de noodkreten van armen, zieken, vluchtelingen en migranten. Ons innerlijk kompas is het noorden kwijt want de naald is niet meer gericht naar humaniteit en menslievendheid. De naald wordt eerder aangetrokken door het magnetisme van egoïsme, rijkdom en prestatiedrang.  
Ik heb de indruk dat we de aarde en al wat erop leeft slecht blijven behandelen ondanks pogingen tot beterschap. Van onze houding tegenover ecologie tot deze tegenover vluchtelingen. Politici houden het bij het uitspreken van dure woorden en beloftes maar handelen zelden naar wat ze allemaal verkondigen. Zolang het volk volop kan consumeren, is er niks aan de hand. Waar blijft het besef dat wij niet jaar na jaar onze winsten kunnen blijven opdrijven? Dat de aarde eens uitgeput geraakt?
Wij zijn nog steeds in de veertigdagentijd en bijgevolg worden we uitgenodigd om tot inkeer te komen. Vastentijd is proberen van breder te kijken dan onze eigenbelangen. Verder te denken dan dat we tijdelijk zijn. Het is beseffen dat we alleen maar verder in verbondenheid kunnen leven als we solidair zijn met iedereen op deze aarde. Want elke mens heeft recht op geluk en naastenliefde. En laten we elkaar ook niet vergeten te bedanken voor elke gekregen glimlach, elke toegestoken hand. Niet alleen dokters en hulpverleners maken iedere dag het verschil. Ook wij kunnen het verschil maken door ons hart te tonen, de kleine dingen van alledag te doen met een glimlach en een hart dat steeds openstaat voor God en onze medemens. De waarde van de hele aarde is er één om te koesteren, de waarde van elke persoon is er één om te houden.
Hilde Rummens

...

Lees meer

VORMSELKRUISJE

Wij, christenen, zien Jezus als iemand die door een goede kracht bewogen is. Die kracht noemen wij de Geest, de kracht van God. Wij hebben allemaal deze kracht, deze 7 gaven in ons: wijsheid, raad, inzicht, sterkte, kennis, eerbied en liefde. Met het toedienen van het sacrament van het vormsel wordt dit dan ook bevestigd. In het Pinksterverhaal hebben de vormelingen ontdekt dat vuur het symbool is van liefde, kracht en begeesteren. Mensen kunnen als een vuur zijn waaraan wij ons warmen, bij wie we ons goed voelen. Gelovige mensen steken ons aan met hun enthousiasme. We worden uitgedaagd om als vurige, gelovige mensen mee in beweging te komen. Onze jongeren ook dieper ingegaan op de betekenis van het dragen van een kruisje, een kruisje geven en het kruisje als symbool van de christenen. Tijdens de viering worden de vormselkruisjes met doopwater gezegend waarna de pastoor de jongeren hun kruisje omgehangt. We  staan stil bij de verschillende ankerplaatsen in het leven van de gelovige mens. We kijken terug op wat voorbij is en dromen van een mooie toekomst.

...

Lees meer

KEN UW KERK (10) KUMTICH

Ter ere van Sint-Gillis werden tot in de jaren 60 van vorige eeuw pluim- en kleinvee geofferd. Langs een klep kwamen ze in een veilige ruimte. Met de opbrengst van de verkoop werden arme en noodlijdende gezinnen geholpen.
De H. Gillis of Egidius (640-726) was een Griekse kluizenaar die in Frankrijk leefde. Hij had zich in de dichte bossen teruggetrokken om zich alleen op God toe te kunnen leggen. Alleen een hinde was zijn gezelschap. Ooit ving hij een pijl op die voor het dier bestemd was. De levende dieren die aan hem geofferd worden verwijzen naar zijn kompaan.
Sint-Gillis is één van de heilige Noodhelpers en wordt speciaal aanroepen tegen stuipen, vallende ziekte en andere zenuwkwalen. De heilige biedt ook bescherming tegen ziekten bij mens en dier. Sint-Gillis staat mensen in lichamelijke en psychische nood bij en brengt soelaas bij allerlei angsten. Hij gaf zijn naam aan de St.-Egidiusgemeenschap die zich het lot aantrekt van de allerarmsten van de samenleving. 
Zijn feest wordt gevierd op 1 september. Deze dag en het octaaf daarna trekken traditioneel veel bedevaarders naar de kerk van Kumtich.
 

...

Lees meer

ABDISSEN (10) OPLINTER

8 Maria Van Attenhoven
  Maria d’Attenhove 
Dochter van Heer Jan van Attenhove, Ridder. Zij werd aangesteld in 1296 door prelaat Robert de Blocquery, abt van Villers.
Zij bestuurde op een heilige wijze gedurende 26 jaren en stierf op 26 september 1322.
Ook haar familie komt voor op het herdenkingsmonument omdat zij aan het klooster rijkelijk giften schonk.

...

Lees meer

PASTOORS (19) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

19. Ludovicus Gysen 
als pastoor ingehaald op donderdag 18 juli 1901 om 2 1/2 u in de namiddag met een godsdienstige en historische Praalstoet bestaande uit 10 groepen. 
Bleef er tot 1910, ging dan naar Roosbeek 
Hij gaf de binnenkant van de kerk een Neogotische toets.

...

Lees meer

ASWOENSDAG IN SINT-GERMANUS

Ondanks de winterprik die Tienen even bedekte met een wit sneeuwtapijt, kwamen er heel wat gelovigen de Aswoensdagviering bijwonen. De vastentijd werd hiermee ingezet. Samen zijn we op weg, volgen de goede richting en laten de vele zijwegen links liggen. Vol vertrouwen stappen we veertig dagen lang op weg naar Pasen.

...

Lees meer

WAARDIGHEID

“Hé, Emmanuel”, riep een jonge man enthousiast naar zijn president en hij stak zijn hand uit om hem te groeten. Daar was de Franse president niet mee gediend. “Weet u wel wie ik ben, tegen wie u spreekt? Ik ben uw president en met deze titel wil ik aangesproken worden”, repliceerde hij.

Tja, en hoe moet de Samaritaanse vrouw, uit het gelijknamige evangelieverhaal van Johannes, die zonderlinge man aan de bron gaan noemen? Ze houdt het beleefd maar benoemt hem toch voor wat hij is: een Jood. Joden en Samaritanen waren niet bepaald de beste vrienden. De ene eerde God in een tempel, de andere aanbad zijn God op de berg Gerizim. En Jezus antwoordt haar ook met 
“ Als u wist wie het is die tegen u spreekt!” Ik kan mij best voorstellen wat ze dacht: “ Wat een pretentie heeft  die kerel, zorg zelf voor uw slokje water!”

Maar deze vrouw is zo’n taaltje gewoon. Zij mag überhaupt al blij zijn dat een Joodse man haar wíl aanspreken. Ze is een onrein en ketters mens. Want hoe kan iemand nu tegelijkertijd Jahweh en nog 5 afgoden aanbidden? Daarbij weet Jezus ook nog dat zij 5 mannen heeft gehad. 

Maar ook zij heeft zo haar bedenkingen over deze vreemde man die daar bij de bron zit. Wie legt er nu kilometers af in een verzengende hitte zonder een drinkfles bij zich te hebben? Toch tempert ze haar frustratie en geeft toe dat deze vreemdeling haar op de ene of andere manier respecteert. Zonder het te beseffen zal het gesprek tussen beiden een hele andere wending krijgen. Van een simpele slok water uit de bron tot iets dieper, hoger, geestelijker. Ze leert zichzelf ook beter kennen en aanvaarden. En wat ze ook bewonderenswaardig vindt, is dat deze man al haar negatieve kenmerken niet dik in de verf zet en goed uitsmeert. Jezus doet niet wat wij mensen alsmaar doen wanneer we een nieuwtje over iemand weten. Wij gaan alles groter voorstellen dan het in werkelijkheid is. Jezus houdt zich aan de feiten. En zo ontstaat er wederzijds respect , vertrouwen en geloof in elkaar. 

Hier krijgen we een waardevolle boodschap mee van rechtvaardigheid. De vrouw is geen slecht mens omdat ze een andere culturele achtergrond heeft, omdat ze arm is. Mensen moeten gelijkwaardig behandeld worden. Geen enkel mens mag weggegooid worden. Iedereen heeft recht op eten, drinken en een plaats in de maatschappij. Ik wil eindigen met een uitspraak van Paus Franciscus: “ Lieve vrienden, het is beslist noodzakelijk brood te geven aan wie honger heeft, dat is een daad van rechtvaardigheid. Maar er bestaat ook een diepere honger, de honger naar een vorm van geluk die alleen door God kan gestild worden, de honger naar waardigheid.” Het leven is een gave van God en die waarde moeten we ten allertijden beschermen.

Hilde Rummens

...

Lees meer

ASKRUISJE VOOR DE GELOVIGEN

Op 29 februari kwamen de gelovigen naar onze parochiekerk Sint-Odulphus waar ze tijdens de woorddienst een askruisje kregen. Een traditie die het moeilijk zal krijgen gezien de jaarlijkse schaarste van de palmtakken. Zo is het askruisje gezien zijn oorsprong een symbool van berouw, boetvaardigheid en voorbereiding op het Paasfeest. Geef dat wij vergiffenis van onze zonde mogen verkrijgen en zodanig de vastentijd beginnen, dat we met een gezuiverde geest de dag van Pasen tegemoet gaan en in de toekomst de eeuwige glorie ontvangen.

...

Lees meer

OVERLEDEN - GOETSENHOVEN

Albert Pierlé, weduwnaar van Godelieve Rutten. Geboren te Hakendover op 4 februari 1936 en overleden op 16 februari 2020 te Tienen.
We betuigen aan zijn familie onze christelijke deelneming.

...

Lees meer

OVERLEDEN OPLINTER

Willy Bollens, echt. Josée Lefèvre, 76 j.

...

Lees meer

PASTOORS (18) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Kerk Houtem, klokkenkamer zuid. Merk: galmgat, witte steen enkel aan de boog; verankering voorgevel.

18. G. Roggen
De brochure stelt:
Was pastoor van 1889 tot 1901
We vonden, maar de data komen niet helemaal overeen
Roggen Gerard Augustinus
geboren Halle-Booienhoven 29 april 1859
priester gewijd 19 juni 1886
onderpastoor Erps (Erps-Kwerps) 17 juli 1886
pastoor Sint-Margriete-Houtem 27 januari 1891
pastoor Helen-Bos 26 april 1901
aalmoezenier burgerlijk ziekenhuis Sint-Leonardus Zoutleeuw 30 oktober 1911
overleed Zoutleeuw 19 februari 1933

...

Lees meer

ABDISSEN (9) OPLINTER

7 Odilia van Mombeek
Oda de Monbeeck  
Genoemd Odilia, dochter van Werner van Mombeeck, Heer van Villasy. Zij werd aangesteld in 1275 door de prelaat van Cîteaux.
Zij bestuurde prijzenswaardig gedurende 19 jaren en stierf op 23 februari 1296.

...

Lees meer

FUSIES TIENEN-NOORD

Preekstoel in Oplinter met medaillon van Sint-Augustinus, afkomstig uit college en klooster van de paters Augustijnen, blok Grote Markt, Delportestraat, Danebroekstraat en Broekstraat, 1617-1796.

We ontvingen een bericht over de komende fusie van parochies. Het is specifiek geschreven voor de parochie Sint-Genoveva van Oplinter, maar verschaft ook duidelijkheid aan de andere parochies van Tienen-Noord.

Beste mensen
Om alle fabeltjes, speculaties en onwerkelijkheden uit de wereld te helpen is dit schrijven aan jullie gericht.
Onder druk van de politieke overheid en volgend de katholieke overheid dient er overgaan tot een fusie van parochies. Voor onze parochie betekent het dat wij samengaan met Sint Joris Oorbeek, Sint Egidius Kumtich, Sint Pietersbanden en Sint Maarten Vissenaken en Sint Margaretha Houtem.
Het bisdom heeft gevraagd om de samengesmolten parochie een andere naam te geven en er werd op een contact vergadering overeengekomen de nieuwe parochie Sint Augustinus te noemen met als hoofdkerk Sint Genoveva Oplinter.
Dit alles neemt niet weg dat alle kerken, zolang zij niet aan de eredienst onttrokken zijn, hun naam blijven behouden.
Het gevolg van deze fusie is dat er een nieuw kerkfabriek ontstaat waarvan de leden van de nieuwe kerkraad zullen aangeduid worden door de kerkelijke overheid en er nog niet geweten is wie van de huidige leden van onze kerkraad er zullen zetelen.
Op dit ogenblik blijft het voor ons huidige kerkraad nog alles bij het oude met dat verschil dat ze zal functioneren als coördinator voor de fusie. Dit wil zeggen dat de andere kerkraden op papier een groot aantal gegevens moet doorspelen om wanneer alles verzameld is het dossier kan voorgelegd worden aan de diverse overheden die dan de fusie goedkeuren. Pas dan zal de fusie een werkelijkheid zijn.
Alle contracten en overeenkomsten die werden afgesloten voor de fusie blijven in hun oorspronkelijke tekst rechtsgeldig bestaan na de fusie. Vb: pacht, jacht en verhuur overeenkomsten. 
Er werd wel gevraagd om in iedere parochie een parochieploeg op te richten of ze te behouden om zo toch contact te houden tussen de verschillend kerken en de nieuwe kerkraad en om de vieringen in de verschillende kerken te laten doorgaan.

...

Lees meer

NADENKEN OVER ONSZELF

De deuren gaan open en dicht, waar horen we bij? Wie kan zien waar het fout loopt? Durven we nog in ons eigen hart te kijken of zijn we mensen met twee gezichten? Denken we genoeg aan de anderen en lopen we in de voetsporen van de Heer Jezus? Daarom deze nadenker van Alic Nahon....
’t Is goed in ’t eigen hart te kijken, nog even vóór het slapen gaan, of ik van dageraad tot avond geen enkel hart heb zeer gedaan; of ik geen ogen heb doen schreien, geen weemoed op een wezen lei; of ik aan liefdeloze mensen een woordeke van liefde zei. En vind ik, in het huis mijns harten, dat ik één droefenis genas, dat ik mijn armen heb gewonden rondom één hoofd, dat eenzaam was. Dan voel ik, op mijn jonge lippen, die goedheid lijk een avondzoen. 't Is goed in ’t eigen hart te kijken en zó z’n ogen toe te doen. Uit: Op zachte vooizekens (1921), parochie Sint-Odulphus.

...

Lees meer

GEDOOPT OPLINTER

Dean Somers
 

...

Lees meer

TERUGGEROEPEN NAAR HET VADERHUIS PAROCHIE SINT-ODULPHUS BOST

Op vrijdag 21 februari namen wij in onze parochiekerk afscheid van de heer Alfons Vangoidsenhoven,weduwenaar van mevrouw Suzanne Kustermans, 89 jaar. Wij bieden aan de familie en kennissen onze oprechte christelijke deelneming aan en bidden met de ganse geloofsgemeenschap voor zijn zielenrust.

...

Lees meer

PASTOORS (17) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

17. Petrus-Josephus Van Hemel
geboren te Tongerlo op 3 juni 1825 
in ’t Groot Seminarie aanvaard 28 September 1846
priester gewijd 23 december 1849 
hulppriester begijnhof te Mechelen 4 december 1850 
onderpastoor te Ranst tot 24 maart 1871
pastoor te Hauthem gedurende 17 1/2 jaar, 
alhier gestorven 3 november 1888.

Op het doodsprentje kan u waarschijnlijk alleen de naam lezen
 

...

Lees meer

VERGRIJZING

Ik sta voor de spiegel. Het valt mij op dat mijn haar net nog iets grijzer geworden is dan een tijdje geleden. De vergrijzing heeft toegeslagen. Ik zal er lichamelijk niet meer op vooruitgaan, de achteruitgang heeft zijn intrede gedaan. En ik zie het beeld van vroeger verschijnen dat we rond de heerlijke verjaardagstaart zitten en iedereen voor mij zingt: “ Lang zal ze leven, lang zal ze leven,…” Ja, ik ben hier al wel wat luttele jaartjes op deze aarde en ik heb nog het geluk dat mijn beide ouders er ook nog mogen zijn. Zij mogen zich straks kranige tachtigers noemen! En ik, ik kijk sip in de spiegel en bedenk dat ik het grootste deel van mijn volledig leven al heb afgelegd. Hoe hoog schat ik dan mijn levensverwachting in? Wil ik toch ook niet stiekem mijn jeugdigheid bewaren door een zalfje te smeren en een ingreep te ondergaan? Moet ik de verjongingsindustrie geen duwtje in de rug geven? Neen. Ik steek de schuld van al deze negatieve gedachten op mijn nieuwe bril. Die rimpels zaten er al jaren maar ik zie ze nu pas door die nieuwe bril!

Ouderdomsverschijnselen en ouderdomskwalen maken deel uit van het leven. Ik ben een levend wezen. Ik ben leven. En bij leven hoort de dood. Dus zonder dood is er ook geen leven dat dood kan gaan.  Aan elk leven zit een houdbaarheidsdatum vast en als ik spreek over een datum, dan spreek ik over het aspect tijd. Ik heb van God tijd ter beschikking gekregen die ik hier op aarde mag doorbrengen. En gedurende die tijd zal ik heel veel levenservaringen opdoen. Ik zal vreugde mogen beleven maar ook heel wat teleurstellingen moeten verwerken. Dat is nu eenmaal eigen aan het leven van de mens. 

Mensen leven langer dan 100 jaar terug. Dat neemt niet weg dat we onze levenstijd nutteloos moeten doorbrengen op deze wereld. We moeten onze veroudering niet passief en zielig ondergaan. We leven allemaal te midden van een samenleving. Het is belangrijk om ons leven doelbewust te beleven. Een doel voor ogen hebben, een nuttig en zinvol leven te leiden te midden van de samenleving. Misschien moeten we allemaal eens proberen van het verschil te maken. Weer eens wat vriendelijker te zijn voor elkaar, respect te tonen voor elkaars werk. Elk leven is er een om van te houden want elke beleefde dag komt nooit meer terug. Onze tijd slijt en glijdt stilletjes voorbij. Zonder het te beseffen wordt onze huid minder strak, onze zachte ogen worden klein en onze ledematen stram. Bij iedereen wacht de vergrijzing om zachtjes toe te slaan. Het zou zonde zijn om dan pas te beseffen dat we in ons leven nog geen solidariteit hebben getoond. Dat we nog nooit hebben gedeeld met een ander, nog nooit iemand woorden van liefde en hoop hebben toegesproken. Ik ben zelf een mens van middelbare leeftijd. In de ogen van een tiener ben ik oud. Vroeger was ik overal de jongste, de benjamin. Nu is het aan mij om dat tegen anderen te zeggen. Nog een aantal jaren te gaan en dan ben ik een “ Jagger” een jong, actief gepensioneerde. En graag wil ik hier leven, tijden beleven waarvan ik kan zeggen: “ Ik ben de moeite om er te zijn, ik ben waardevol net zoals jij en al mijn andere medemensen.” 

Ik sta voor de spiegel en ik omarm mijn spiegelbeeld ook al weet ik dat het er morgen weer een klein beetje anders en ouder zal uitzien. Medemens van mij, sta eens voor de spiegel en omarm  het leven dat je erin gereflecteerd ziet net omwille van het mens-zijn, een mens gemaakt naar het beeld van God. Een mens om van te houden.

Hilde Rummens

...

Lees meer

VASTEN

Vasten is een avontuur van de geest: de grens overschrijden van het alledaagse en veertig dagen groeien naar de eerste scheppingsdag. De aarde en de mensen durven zien in hun eerste onschuld, puur als nooit tevoren. Vasten is ongelovig worden in de suprematie van het geld en als kind het wonder zien, in kleine en gewone dingen. Vasten is veertig dagen wandelen met God in de tuin van heden en samen kijken hoe de mens zich bevrijdt, langzaam maar zekeruit de zuigkracht van de olie, uit de wurggreep van de banken, uit de dictatuur van de rivaliteit. Veertig dagen wandelen met God, tevreden met weinig, gelukkig om Hem. Naar Manu Verhulst parochie Bost.
 

...

Lees meer

EVEN NADENKEN OVER HET HOE....

Vasten, hoe ver moet ik gaan in tijd of inspanning? Hoeveel moet ik geven van wat ik heb of zelfs over heb? Hoe lang moet ik bidden in de morgen, de avond of de dag? Hoe sterk moet ik staan om beloftes te maken of te volbrengen? Wees jezelf zegt God en voel het kloppen van je hart. Gebruik je ogen en je oren. Ga in op je gevoel en laat het zaadje van goedheid dat in jou leeft opgroeien zodat deze vasten vrucht mag dragen voor velen. Naar Antoon Vandeputte, parochie Bost.

...

Lees meer

DOPELINGEN VAN FEBRUARI ST. GERMANUS

Farkas Dylan
Grigoryan Alisa
Luckermans Déliano
Stroobants Jeroom
Verhelst Sep

...

Lees meer

KEN UW KERK (9) KUMTICH

Tot in de jaren 60 van de 20-ste eeuw was de parochiekerk van Kumtich een belangrijke bedevaartplaats. Als offergave brachten de pelgrims levend kleinvee (kippen, konijnen en duiven, lammetjes of biggetjes) die dan in een speciale offerbus in het portaal van de kerk werden gedropt. De opbrengst van deze offerdieren diende om de armen en de noodlijdende pelgrims ts spijzen.

Achter een klep bevindt zich een trechter die uitgeeft op een speciale ruimte waar de levende dieren werden opgevangen. Men offerde dieren aan de H. Gillis om een gunst af te smeken of om hem te danken voor zijn tussenkomst. Deze devotie werd in Kumtich geïntroduceerd door de monniken van de abdij van Cornelimunster te Inden bij Aken. Zij bouwden hier in de 12-de eeuw een kerk die aan de H. Gillis was gewijd.

...

Lees meer

PASTOORS (16) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Het niveau van de toren met de klokken, noord- en oostkant

16. Martinus Van Ryckelen
geboren Halle-Boeienhoven 27 juli 1799 
onderpastoor Zoutleeuw 31 maart 1830 
onderpastoor Vissenaken 16 augustus 1836 
pastoor te Hauthem op 28 juni 1838
stierf in Hauthem 6 maart 1871 
meestal de beelden die de kerk versieren, alsook het kerkgewaad, heeft men aan zijne zorg te danken (bv. in 1839 het ‘marmeren’ barokaltaar)
 

...

Lees meer

ABDISSEN (8) OPLINTER

Omwille van de verzamelaars geven wij u het wapenschild  Catharina Van Quarebbe in dezelfde schaal als die van de vorige abdissen.

...

Lees meer

Lichtmis, een traditie om van te houden

© M. Vanwinckel

Er wordt vaak gezegd dat oude tradities verdwijnen omdat onze jongeren de betekenis ervan niet meer kennen. Zo is het ook een oude gewoonte om op het feest van Maria-Lichtmis ouders met hun kinderen uit te nodigen om dit feest mee te vieren in de kerk. Immers 40 dagen na de geboorte van Jezus, gingen Maria en Jozef ook met hun jonge zoon Jezus naar de tempel om er de opdracht van de Heer te ontvangen en hun offergave aan te bieden. Offeren doen we al lang niet meer maar de kinderen in de liturgie verwelkomen, daar houden we ons nog aan. Tenslotte is 2 februari niet alleen een Mariafeest maar ook een feest voor de kinderen terwijl de ouders worden gevraagd om nog even stil te staan bij de betekenis van het doopsel. 

Dat men een grote opkomst verwachtte in de Sint-Germanuskerk, bleek uit de grote manden gevuld met kaarsjes, één voor elk gezin. Ze werden bewierookt en besprenkeld met wijwater. Zo gedenken we de terugkomst van het licht na de duisternis van de wintermaanden. En er waren die zondag veel gelovigen om de traditie in ere te houden. Alleen maar blije gezichten die vol bewondering naar de lange rij van kinderen keken. Elk kind werd gezegend en kreeg hierbij nog een snoepje aangeboden ook. Het is fijn om met zovelen samen de liturgie te mogen bijwonen. 

Lichtmis heeft eveneens de traditie om van vers gebakken pannenkoeken te smullen. De misdienaars waren dit niet vergeten. Ze verkochten weliswaar geen  “ koekebakken”, zoals we in Tienen zeggen, maar zelf gebakken wafels en cakes. De opbrengst gaat naar de organisatie van hun misdienarenkamp. Groot en klein, oud en jong verlieten die zondag de kerk met een gelukkig hart, een lichtpuntje in de hand en een wat lekkers voor na de maaltijd. Dat we nog lang dit mooi feest in ere moge houden.
Hilde Rummens

...

Lees meer

MIJN ZIEL, DIE IN HET VERBORGENE ZIT. ( MT 6, 1-6 ; 16-18)

Misschien keek u ook naar de eerste aflevering van het nieuwe seizoen van “ Topdokters.” Ik werd getroffen door de uitspraken van dokter Nasser Nadjmi ( aangezichtschirurg). Hij vond het fantastisch om hier op aarde te mogen leven, om er te mogen zijn. Elke mens, door er te zijn,  heeft op die manier de lotto gewonnen. 

Inderdaad, elke mens in zijn verscheidenheid, mag zich gelukkig prijzen om samen deel te mogen uitmaken van de mensheid hier op aarde. Kleur, ras, geslacht, geaardheid, beperking … we zijn allemaal mensen en kinderen van God. En dokter Nasser vervolgt, wanneer hij in zijn geboorteland Iran kinderen met een gespleten bovenlip en gehemelte gaat opereren, met de uitspraak: “Wat mij altijd weer opvalt: schisiskindjes hebben prachtige ogen. Alsof God, of de natuur, of waar je ook in gelooft, wil zeggen: ‘Ik heb je iets ontnomen, maar je krijgt er iets voor in de plaats.’ Iets wat de aandacht afleidt naar de ogen. Nee, dat is niet wetenschappelijk bewezen, maar ik geloof daar oprecht in. Dat zeg ik ook tegen de ouders. Vooraf kunnen ze het amper geloven, maar na de geboorte zeggen ze: ‘Het is écht zo!’”

Hier heeft alles te maken met de buitenkant van de mens, met zijn lichaam. Maar hij heeft ook een binnenkant en laat ons dat nu de “ ziel” noemen. Een menselijk lichaam rond de kern van zijn bestaan, de ziel. Een vergankelijke zichtbare buitenkant, bestaande uit cellen die propvol gevuld zijn met wonderlijke dingen met een wonderbaarlijk stukje onvergankelijke niet-zichtbare  binnenkant. Het is een klein stukje levensadem van God zelf dat ieder van ons heeft meegekregen. En het zit in ons verborgen op een plaats waar een mens zichzelf is. Onze ziel maakt ons uniek en het laat ons toe om over God na te denken, om schoonheid en geluk aan te voelen. Maar daar, in die diep verborgen kern van ons lichaam, zit ook ons geweten. En ons geweten kunnen we laten spreken en aanspreken. De mens bepaalt in alle vrijheid of hij de goedheid, de waardigheid en de liefde, waarvan de ziel is doordrongen, innerlijk oproept en gebruikt. Het geweten is de stem van onze ziel.

En als elke mens “bezield” is, was Jezus dat zeker. Hij was volledig doordrongen van Gods’ ziel, Hij alleen kon ons zeggen en ons bewustmaken van wat hemelse gelukzaligheid werkelijk betekent. Jezus liet ons, op een manier dat mensen het zich kunnen inbeelden, voelen en verstaan, kennismaken met het Koninkrijk van God. 

Ik kom terug op de mooie uitspraken van de topdokter. In onze huidige maatschappij draait alles om schoonheid en perfectie. Wij willen er allemaal perfect uitzien, lees: zoals de media het ons oplegt. Lichamen worden nodeloos gecorrigeerd omdat we ons schamen over wat leeftijd met een lichaam doet. De schoonheid van het ouder worden, is vandaag niet meer van tel. We willen er eeuwig jong uitzien. Onze binnenkant daarentegen, die dreigt dan weer ten onder te gaan aan stress, drukte. Al wat onze ziel vraagt, is rust. God vraagt om rustig tot Hem te bidden, op een serene wijze Hem toe te spreken. God ziet in het verborgene, Hij weet wat er zich afspeelt in ons. Alleen hebben we het zo moeilijk om wat tijd in afzondering door te brengen.

Daar waar stilte is, daar is God in alle verborgenheid aanwezig. En wanneer we even niet omgeven zijn door rumoer, daar heeft God de tijd om ons via de ziel en de geest aan te spreken. Wanneer we ons gedurende ons aards bestaan laten leiden door de geest van God, zijn bezieldheid in ons laten aanspreken, laten we dan ook wanneer ons einde nadert de richting volgen die Zijn geest ons aanwijst. Gebruik de vastentijd om wat meer de zeldzame stilte op zoeken en onze stem even te doven. Zo kunnen we God, die in het verborgene zit, ons horen toefluisteren. 
Hilde Rummens

...

Lees meer

DONKERE DAGEN OOK IN ONZE PAROCHIE

De koude en donkere dagen hebben ook hun weerslag op de gelovigen die 's avonds hun woning moeten verlaten om naar de woordienst of eucharistieviering te komen  in onze parochiekerk. Ouderen zijn bang om zo laat nog door de verlaten straten te lopen of te vallen over hindernissen die in het donker moeilijk te zien zijn. Daarom moeten we waakzaam zijn naar deze kwetsbare mensen. Een klein bezoek als christenen kan zoveel deugd doen voor deze mensen. Even een kleine boodschap doen of naar de bakker gaan, maar vooral er zijn als we nodig zijn, zoals we van zorgzame mensen die met anderen begaan zijn verwachten. Maar vooral een kleine babbel kan deugd doen.

...

Lees meer

KONINKLIJKE FANFARE SINT-ISIDORUS

Wij stappen mee op in de carnavalstoet.
 

...

Lees meer

SCHOOL OPLINTER

De congregatie van de Zusters der Christelijke Scholen bestaat 200 jaar. Een video van de openingsviering van dit jubeljaar op 2 februari in de kapel van het klooster in Vorselaar vindt u op internet. De zusters zien, die heel hun leven hebben gegeven in dienst van de jeugd, de Kerk en O.L. Heer, het is hartverwarmend en wekt bewondering.
Op vraag van het toenmalig gemeentebestuur van Oplinter begonnen twee zusters van Vorselaar op 1 januari 1891 een school in de bestaande gebouwen. Tijdens die nu bijna 130 jaar hebben talrijke kinderen en jongeren genoten van het onderwijs en het opvoedingsproject van de school. Oprechte dank aan de zusters en aan allen die deze christelijke opdracht verderzetten.
 

...

Lees meer

PASTOORS (15) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

15. Guillelmus Swillen 
pater Augustijn, 
geboren Vissenaken 14 oktober 1754 
pastoor Hauthem september 1823 
ging met rust in 1838 
stierf te Tienen 13 januari 1841.

Het rondbogige toegangsportaal heeft een neogotische omlijsting in gobertange steen. De omlijsting is uitgewerkt met een keellijst. Boven de rondboog is er een druiplijst voorzien die uitmondt in een ‘fleuron’ (kruisbloem).

...

Lees meer

PROOST OPLINTER

Jan Van Regenmortel aan KLJ-lokaal

In december 2019 was het 50 jaar geleden dat E.H. Jan Van Regenmortel naar Oplinter kwam om deken Edward Timmermans te helpen. Vanaf november 1974 stond hij ook in voor de geestelijke begeleiding van de patiënten in het H. Hartziekenhuis te Tienen. Hij werd pastoor te Tremelo O.L.Vrouw in september 1980 en is er onverwacht overleden op 4 juli 1992.
Foto’s: Inhuldiging van het vernieuwde KLJ-lokaal.

...

Lees meer

VIERING HAKENDOVERWIJN

Op zondag 19 Januari werd de wijding van de kerk herdacht en gevierd, in de volksmond “ Hakendoverwijn” genoemd. Deze viering is het hoogtepunt van het octaaf dat wordt gehouden na het dertienmaal. Het dertienmaal herdenkt de legende van de kerk waar de Goddelijke Zaligmaker als dertiende man aan de bouw hielp. Dit jaar namen meer dan 200 volwassenen en 80 kinderen hieraan deel. Bijna 50 mensen legde de afstand – bijna 41 km- tussen de kerk en de kapel van Onze-Lieve-Vrouw.ten steen volledig af. Dit jaar heeft Thijs Kinnaer het dertienmaal 13 jaar volledig afgelegd. Hij zal de “dertienmaal” medaille ontvangen tijdens de bedevaardermis op Pasen.

...

Lees meer

TRIDUÜM NAAR BANNEUX VAN 25 TOT 29 APRIL 2020

Ziekenwerk Vlaams-Brabant organiseert jaarlijks een Triduüm naar Banneux.
Dit jaar heeft dit plaats van 25 tot 29 april 2020. Prijs: € 190 (of € 230 voor een kamer alleen) Inschrijven vóór 25 februari 2020.

Wat is een triduüm? 
Een triduüm is de naam die men te Banneux geeft aan een vierdaagse bedevaart (vol pension) georganiseerd door een erkent plaatselijk Banneux comité uit verschillende Belgische (zoals ziekenwerk Vlaams-Brabant) en buitenlandse bisdommen en staat onder de geestelijke leiding van een priester. Bij een triduüm is iedereen welkom. Onder deskundige leiding van een dokter, verpleegsters en vrijwillige begeleiders, trachten zij onze bedevaarders, valide of mindervalide, jong en minder jong, een aangenaam verblijf te geven gedurende deze vierdaagse bedevaart.
Alles doen we er samen, samen eten, zingen, bidden, lachen en huilen. 
Allen vormen we één familie die samenkomt bij de Maagd der Armen.
Bij het einde van een triduüm hebben velen tranen in de ogen, men was er geen “nummer” maar een geliefd mens.
Indien er iemand is die zich geroepen voelt om als vrijwillig(st)er mee te gaan, neem gerust contact, altijd welkom.

Voor verdere inlichtingen kan men steeds terecht bij:
-Gusta Nagels: Leuvenselaan 280 3300 Tienen. Tel: 0473.44.00.07
-Michel Vanwinckel: Werkmanssteeg 21 3300 Tienen. Tel: 0486.61.95.60
-Voorzitster: M-L Polleunis  Tel: 016/77 10 36 of 0494/04 67 74
Opgelet: dit is dus GEEN organisatie van onze plaatselijke ziekenzorgafdelingen “SAMANA

...

Lees meer

WIJ VERKONDIGEN EEN GODDELIJKE WIJSHEID 1 KOR 2,6-10

Een christen wordt verondersteld van zijn medemens ernstig te nemen, een liefdevol geloof te hebben in zijn naaste. Ons kompas moet gericht zijn op naastenliefde, zich bekommeren om de ander. Het veronderstelt een goede attitude van ons allen. Wanneer ik terugblik naar mijn kinderjaren, zag en hoorde ik hoe mensen elkaar nog hun vertrouwen schonken. Nog geen halve eeuw verder draait onze wereld enkel nog om primaire eigenbelangen. Carrière maken, hoge winsten boeken en dit vaak ten koste van anderen. Valse schijn, opgeblazen publiciteit, desinformatie, list en leugens. Kunnen we onze naaste nog wel volop vertrouwen of zijn het enkel loze woorden waaruit zijn belofte bestaat? Is er nog wel een normbesef? Een mentaliteitsverandering dringt zich op.

En dan denk ik aan de apostel Paulus. Zelf afkomstig van de grote stad Tarsus ( Klein-Azië) . Een stad gekend om zijn grote filosofenschool en rivierhaven, een stad met een grote culturele uitstraling. Paulus kende de Schrift, hij was een diep religieuze Farizeeër. Hij sprak vlot Grieks en had een goede kennis van de Griekse filosofie. Paulus groeide op tussen de heidenen, niet-joodse mensen. Wie was Paulus dan van cultuur, een Griek of een jood? 

Vanuit zijn bekeringservaring in Damascus verkondigde hij zijn geloof, interpreteerde hij de joodse wetbeleving. Nieuwe inzichten kwamen tot leven. Zij voerden hem tot bij de goddelijke wijsheid die veel dieper is dan de menselijke wijsheid en intelligentie. Ook in zijn tijd was er nood aan een mentaliteitswijziging, ondeugden terugschroeven om een deugdzaam leven te gaan leiden. Paulus vertrok op bekeringstochten en kwam aan te Korinthe.

Korinthe was een voorname stad in Griekenland en werd beheerst door de Romeinen. Allerlei soorten kooplui kwamen er handel drijven, brachten hun eigen cultuur en denkwijze binnen. Verderf, prostitutie, hoogmoed, overdaad waren schering en inslag. Daar lag een uitdaging voor Paulus: het stichten van een christelijke gemeente. Het ging niet vanzelf, de mens en zijn geloof in God was zwak. De mensen hervielen in de Griekse wijsbegeerte. En de apostel, onder de leiding en de invloed van de Heilige Geest, zette er zich toe om met alle wijsheid en getrouwheid de waarheid te verkondigen.  Een hele uitdaging want waar is die wijsheid van God te vinden als het om geen menselijke wijsheid, wijsheid van deze wereld betreft? Op welke manier moet zo’n wijsheid overgebracht worden, door gesproken taal, door handelen, door… ? Overal krioelden rassen, talen en godsdiensten door elkaar. Vele afgoden zorgden voor een verdeeldheid. En daartussen bevond zich Paulus, gesterkt door de Geest.

Paulus had geleerd om zich op een eenvoudige manier uit te drukken, geen redevoeringen te houden vol dure woorden. Goddelijke wijsheid behoeft geen fraaie woorden. Wetenschappelijke en wijsgerige bewijsstukken zijn niet van toepassing. Hij sprak met voorzichtigheid, vastberadenheid. Hij handelde met veel bescheidenheid en zorg. Hij gedroeg zich zeer nederig en trouw. Maar hij sprak met gezag en predikte de waarheid. Net zoals onze Paus Franciscus ons toespreekt. 

De christelijke gemeenschappen  ten tijde van Paulus lieten zich inpalmen door het individualisme dat het heidendom had veroverd. Deze woorden zijn gemakkelijk te transponeren naar onze huidige maatschappij. “Een nieuw individualistisch heidendom steekt stilaan de kop op. Wij vermaken ons en zijn in de ban van enorme consumptiemogelijkheden en verstrooiing die de maatschappij ons biedt. En zo voltrekt zich een vervreemding die ons allen raakt …  de solidariteit onder de mensen moeilijk maakt.” ( De vreugde van het evangelie. Paus Franciscus )

Het wordt tijd dat we diep binnen onszelf de goddelijke wijsheid herontdekken en toepassen. Het evangelie helpt ons hierbij. God en Zijn Geest zijn ons nabij.
Hilde Rummens

...

Lees meer

MEDEWERKERS VAN ONZE PAROCHIE KOMEN SAMEN TE BOST

De medewerkers van de parochie Sint-Odulphus zijn samengekomen om te praten over de toekomst van parochiekerk. Die parochie wil verder bouwen op de kostbare tradities van haar voorgangers. Elke parochie heeft gebouwd aan een gemeenschap waar de gelovigen, priesters en leken, naar elkaar en naar het evangelie luisterden, en waar een democratische structuur steunde op de actieve inspraak van een grote groep vrijwilligers en we hopen op een positieve samenwerking in de toekomst. Over de uitdagingen van nu en later werd er nagedacht, over de openheid en de dienstbaarheid, over de zin en de functies van een eigentijds kerkgebouw werd gepraat. We wensen iedereen een voorspoedig 2020 en hopen nog op een lange samenwerking langs de wegen van de Heer. 

...

Lees meer

HUWELIJK SINT GERMANUS

Wensen kerkelijk te trouwen: Björn Adriaens en Lisa Cornelis

...

Lees meer

OVERLEDEN – GOETSENHOVEN

Melanie Drossart, weduwe van Georges Basteyns, geboren te Goetsenhoven op 18 februari 1922 en overleden in het R.Z.H. Hart Campus Mariëndal te Tienen op 25 januari 2020.
We betuigen aan haar familie onze christelijke deelneming.

...

Lees meer

SCHUTTERSGILDE SINT-SEBASTIAAN HAKENDOVER

Traditiegetrouw houdt de Sint Sebastiaansgilde van Hakendover haar zogenaamde “Wintergul” de zaterdag na Hakendoverwijn. Op 25 januari begon deze feestelijke avond met een eucharistieviering voorgegaan door pastoor Joris Hardiquest en diaken Jan Abts. Deze viering werd opgedragen voor de overleden gildebroeders en gildezusters. Ook  herdachten we de patroonheilige van onze schuttersgilde, Sint Sebastiaan, die op 20 januari zijn naamfeest heeft. Nadien was het tijd voor een lekkere barbecue en een frisse pint in gelegenheidscafé “Bij Simons”. De sfeer zat goed en de drank vloeide rijkelijk tot in de vroege uurtjes. Tussendoor werd er eventjes tijd gemaakt voor de algemene statutaire vergadering. Hakendover is een dorp van rijke tradities, denken wij maar aan het dertienmaal, Hakendoverwijn en de Internationale paardenprocessie op Paasmaandag. Als gilde willen wij ons constructief blijven inzetten om deze tradities en die van het gildewezen in stand te houden.

...

Lees meer

SCHILDERIJ (9) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

© Daniëlle Depoortere, Ingrid Buelens, Hugo Haesevoets en Jean Huysecom

Bedoekt schilderij.
Het restauratieteam van het schilderij is één dag in de week aan het werk in de kerk. Misschien merk je daar niet zoveel van omdat het een extra inspanning doet om alles netjes en ordelijk terug te plaatsen voor onze misvieringen. Toch wordt er minutieus aan het schilderij gerestaureerd. En het tussentijds resultaat mag gezien worden!
Het schilderij is “bedoekt”, wat wil zeggen dat het oude schilderij op een nieuw doek is aangebracht door bijenwas als kleefmiddel te gebruiken.
De plooien van doorhang weg zijn weg en het vuil is verwijderd, waardoor de diepere kleuren terug te zien zijn. Bovendien is er een grotere picturale laag (schilderlaag) te zien.
Tijdens vorige herstellingen werd het schilderij plaatselijk overschilderd en werden de ergst beschadigde delen weggeknipt, waardoor we langs de buitenzijde het oorspronkelijke werk van Petrus Jacobus De Craen moeten missen.
Hartelijk dank aan het restauratieteam dat dit mogelijk heeft gemaakt! 

...

Lees meer

BISSCHOP OPLINTER

Op 23 augustus zal het 70 jaar geleden zijn dat E.H. Jozef Bisschop naar Oplinter kwam om de oude pastoor Caeyberghs bij te staan. Na diens dood op 22 januari 1953 kreeg hij de opdracht een kerk te bouwen in Nieuw-Overlaar. Dat Sint-Jozef-Centrum is op 9 mei 1971 ingewijd. E.H. Bisschop werd 30 september 1980 aalmoezenier van de zusters en de kliniek van Bonheiden. Daar overleed hij 20 februari 2009.

...

Lees meer

VIERING LICHTMIS IN PAROCHIE SINT-ODULPHUS TE BOST

Pastoor Hardiquest heeft op 1 februari 2020 in onze parochiekerk de viering van Lichtmis voorgegaan. Vormelingen en alle kinderen die hun eerste communie doen, allemaal waren ze aanwezig met hun ouders, grootouders en familie. Hedendaagse liedjes en een kinderzegen waar pastoor Hardiquest de handen vol had om al die kapoenen te zegenen, waren een hoogtepunt voor de gelovigen. Kleine kaarsjes gingen na de viering mee naar huis om ook daar een teken van Lichtmis te zijn.

...

Lees meer

SINT-GERMANUS: WENSEN KERKELIJK TE TROUWEN

Björn Adriaens en Lisa Cornelis

...

Lees meer

OVERLEDEN – GOETSENHOVEN

Roger Cornelis, echtgenoot van Gilberte Francart, geboren te Goetsenhoven op 23 mei 1930 en overleden in het R.Z.H. Hart Campus Mariëndal te Tienen op 17 januari 2020.
We betuigen aan zijn familie onze christelijke deelneming.

...

Lees meer

PASTOORS (14) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Petrus-Joannes Brys
geboren te Nattenhaasdonk op 7 oktober 1776, 
pastoor te Hauthem in januari 1821 
pastoor te Butsel in 1823 
overleed hij aldaar 27 februari 1843.
Aanvulling pastoor Haelgoet 
geboren te Leuven op 1 april 1759

De toren is opgetrokken in kwartsiet. De westergevel werd in 1843 volledig hermetseld in baksteen, en is met een kettingverband verankerd in de zijmuren. Kroonlijst en galmgat zijn een (niet volledig identieke) 19-de eeuwse kopie van de oorspronkelijke drie uit de 13-de  eeuw.

...

Lees meer

ABDISSEN (7) OPLINTER

Catharine Quadrebbe
Dochter van Simon, Heer van Quadrebbe. Zij werd aangesteld in 1266 door prelaat Jean de Saint-Géry, Abt van Villers.
Zij bestuurde met een goede faam, een voorbeeldig leven en godsvrucht gedurende 9 jaren en stierf op 18 augustus 1275.
 

...

Lees meer

KEN UW KERK (8) KUMTICH

Zoals Cornelius, komt ook het beeld van O.L. Vrouw uit de kapel van Breisem. Het werd eveneens in de processie meegedragen. Enkele jaren geleden werd de kapel gesloten en konden de beelden een verblijfsvergunning krijgen in onze kerk, waar ze op een ereplaats prijken.
Ter gelegenheid van O.L.Vrouw Lichtmis hebben de kinderen van de eerste communie hun kaarsjes bij haar beeld gezet.
 

...

Lees meer

Marie-Claire Blondeau, 25 jaar kosteres Sint-Germanus

© M. Vanwinckel

Bim bam beieren
De koster lust geen eieren
Wat lust hij dan
Spek in de pan
O, wat smult de koster dan

Met deze woorden leidde Staf Thomas, voorzitter van de kerkfabriek, zijn toespraak in die hij hield op het einde van de zondagsviering op 12 januari. Want Claire, zo kennen we haar bij naam, mag in 2020 terugblikken op een loopbaan van 25 jaar als koster. “ De kerk is een stuk van mijn leven”, zei ze ooit tegen mij. En dat geloof ik best wanneer ik zie wat zij allemaal doet voor de gelovige gemeenschap. Staf overhandigde haar als dank een mooi boek over het ambt van koster bekeken doorheen de jaren. Kosters behoorden vroeger tot de clerici met een lagere wijding. Ze werden onderricht in specifieke vakken zoals muziek, gregoriaanse gezangen, latijn en zelfs kerkgeschiedenis. Maar ook moest hij op de hoogte zijn van wat er in de kerk dient klaargezet te worden, de liturgische kleuren en gewaden, kortom een stukje liturgie.

Later gingen meer en meer leken de functie vervullen en werd een koster of kosteres eerder iemand die mee zorg draagt voor de geloofsgemeenschap. Hij of zij moet zorg dragen voor de misdienaars en acolieten, gevoel hebben voor schoonheid en zorgen voor het kerkgebouw en de benodigdheden voor de erediensten. 

Claire doet veel meer dan dat en ze oefent haar taken met veel plezier uit. Ze is van alles en iedereen op de hoogte. Daarbij houdt ze van orde en netheid.

Onze Claire, kosteres van de Sint-Germanuskerk, ze is niet groot van gestalte maar wel groot van hart. Dat ze door haar misdienaars letterlijk in de bloemen werd gezet, bewezen de jongeren met een mooi boeket en een dikke groepsknuffel. Een warm applaus van de aanwezige gelovigen volgde hierop. Wij danken haar van harte voor al die jaren van inzet en hopen dat ze nog lang de taken van een goede koster mag uitoefenen. Proficiat Claire!

Hilde Rummens

...

Lees meer

Samenkomst jongeren op Valentijnsdag

...

Lees meer

DE OPDRACHT VAN DE HEER ( LC, 2 22-32)

Simeon, hij is gekend als de oude vrome en rechtvaardige man die niet kan sterven zolang hij de Heer niet heeft gezien. Veel meer weten we niet over hem. Simeon kende zijn klassiekers. Hij leefde met de profeten en de boeken die zij hadden nagelaten. Zijn taal was de taal van Jesaja, de taal van het Oude Verbond. Met de komst van Jezus breekt ook de tijd van het Nieuwe verbond aan. Simeon beseft dat met de komst van Gods Zoon de tijden zullen veranderen. 

Simeon zit in de tempel. Stil, wachtend en wellicht mijmerend over hoe hij zijn leven invulling gaf. Wat leerde hij van zijn ouders, grootouders en hoe ging hijzelf met deze wijsheden om. Gaf hij er een nieuwe betekenis aan, schaafde hij hun kennis bij om zijn toekomst veiliger te stellen? Simeon weet dat hij weldra zal mogen sterven want de H. Geest bracht hem de boodschap dat de Messias de tempel zou betreden. Hij zal het grote licht mogen aanschouwen, hij zal eindelijk God ontmoeten. 

Miljarden jaren lagen voor hem en miljarden jaren zullen er nog na hem komen. Zijn leven in het hiernamaals zal eeuwig duren. Hij was slechts een kleine tijd op aarde aanwezig ook al was hij stokoud geworden. De oude profeten lieten hun wijze woorden achter met voorspellingen dat wat er toen niet werd gerealiseerd, wat nog niet kon zijn of nog niet af was, weldra zou veranderen. Dat was een opdracht die de God gaf aan zijn Zoon en Simeon zou het niet meer meemaken. Ook al pinkte hij wellicht een traan weg toen hij het Goddelijk kind zag, in zijn hart voelde hij vreugde. Dit kind zal de levensstijl van vele mensen doen veranderen. Mensen moeten er zijn voor andere mensen. Mensen moeten lessen trekken uit het verleden, de wijsheid van de profeten opnieuw onder de loep nemen, de boodschap van God leren verstaan. 

En wat leren wij, anno 2020, uit al de wijsheid van een eeuwenlange collectieve geschiedenis? Begrijpen wij de boodschap van de Heer nog? Weten we nog dat God ons een opdracht gaf? Net zoals Jezus een sleutelfiguur was voor zijn tijd, moeten wij ook durven het heft in handen te nemen en het tij durven te keren. We moeten eindelijk eens inzien dat we alle wijsheid uit het verleden aan het verbannen zijn of misbruiken om onze eigenbelangen veilig te stellen. WIJ moeten het goed hebben, dat de volgende generatie haar eigen problemen, die wij vaak veroorzaakt hebben, maar oplossen. Hoe egoïstisch kunnen we geworden zijn! Ik huiver wanneer ik een president hoor verkondigen om cultureel erfgoed in het Oosten plat te bombarderen. Ik huiver wanneer intelligentie alleen maar ingezet wordt in zinloze projecten, dat fondsen voor goede doelstellingen worden teruggeschroefd en het geld wordt besteed aan nutteloos oorlogsgeweld. Hebben onze voorouders hiervoor geleefd, hebben zij ons dat willen bijbrengen? Wanneer gaan wij inzien dat we hiermee de wereld aan het vernietigen zijn? Hebben we verleerd om mee-te-lijden met onze naaste? 

Wij moeten samen anders gaan denken, alle wijsheid bijeenbrengen om een nieuw pad te betreden. Het pad van de Heer opsporen en durven te bewandelen om de toekomst van mens en natuur veilig te stellen. Dat was, is, en zal steeds de opdracht zijn van de Heer!

Hilde Rummens

...

Lees meer

EEN LICHTJE IN ONS HART PAROCHIE SINT-ODULPHUS

Lichtmis, een feest van licht in deze donkere dagen. Wij kunnen allemaal wat steun en de warmte van het Licht in ons leven gebruiken. Maria Lichtmis is eerste en vooral het feest van de opdracht van Jezus in de tempel, maar daarnaast is het tegelijk ook een Maria-, een licht- en een kinderfeest. Naar oud-testamistische gebruik moest de moeder 'gereinigd' worden (Leviticus 12, 2-4). De naam lichtmis komt van de kaarsenwijding en de lichtprocessie vóór de mis. Het feest sluit aan op het relaas van Lukas 2,21-40: Jezus' opdracht in de tempel veertig dagen na zijn geboorte.'Maria Lichtmis' is op sommige plaatsen in de Latijnse wereld vooral nog een christelijk feest waarop kaarsen worden gewijd, processies uitgaan en alle kinderen maar ook de dopelingen van het voorbije jaar worden gezegend in de kerk. Feest van pannenkoeken, maar ook een klein kaarsje dat mee naar huis genomen mag worden en thuis een speciaal plaatsje krijgt? 

...

Lees meer

DERTIENMAALBEDEVAART

Op donderdag 16 januari 2020 vond naar eeuwenoude traditie de “dertienmaalbedevaart” plaats tussen de Kerk van de Goddelijke Zaligmaker Hakendover en de kapel van Onze-Lieve-Vrouw ten Steen in Grimde. Onder een stralende zon namen meer dan 200 deelnemers, waaronder 90 kinderen van de basisschool “Stap voor Stap”, hieraan deel onder de geestelijke leiding van deken-pastoor Joris Hardiquest. 
Bijna 50 deelnemers legden het dertienmaal volledig af ; een afstand van meer dan 40 km !

...

Lees meer

FEEST VAN SINT-MAURUS 2020

Naar jaarlijkse gewoonte vierde de Confrérie van Sincte Moor haar patroon Sint-Maurus in de kapel van O.L. Vrouw-ten-Steen van Grimde. In de voorgaande dagen had de Confrérie huis- aan-huis theelichtjes bedeeld, zodat de ramen van de straat mooi verlicht waren.

Onze proost pater Pieter ging voor in de eucharistieviering. De teksten en de handelingen had hij geplaatst in het kader van onderlinge verbondenheid. Hij prees de leden voor hun engagement in het voortbestaan en beschermen van de gebruiken en relieken van dit bijna 700 jaar oude gebedshuis. Hij bad speciaal voor de intenties van de ‘Vrienden van Sincte Moor’ die met hun bijdragen en hun sympathie de werking ondersteunen. Hoofdprovoost Gui Nijs dankte op zijn beurt de Confreers voor hun plichtsbewuste aanwezigheid en de ‘Vrienden’ voor hun steun aan de kapel en de Confrérie. De plechtigheid werd afgesloten met een heildronk voor alle aanwezigen.

...

Lees meer

WERK IN DE KERK OPLINTER

Enkele maanden geleden kregen de heiligenbeelden terug hun plaats aan de zuilen in de kerk. Ze bleven echter zweven. Nu staan ze weer met beide voeten op de grond, dank zij de herstelde de voetstukken. Om deze hun oorspronkelijke vorm te geven, moesten van sommige figuren mallen gemaakt worden. Het geheel biedt nu een feestelijke aanblik.
Dank aan de restaurateurs, de installateurs en de leden van de kerkraad.

...

Lees meer

TER INFO NACHTMIS IN SINT-GERMANUS

In deze viering waren 550 mensen die de geboorte van Jezus vierden in de nachtmis. 
Wij zijn hen zeer dankbaar om dit belangrijk gebeuren voor christenen met zovelen te vieren. 
De ganse viering werd gefilmd en is te bekijken op You Tube onder de titel ”KERST NACHTMIS TIENEN.” Daar kun je dit alles nog eens rustig beleven.

...

Lees meer

DRIE KONINGEN, DRIE GESCHENKEN.

Drie koningen, de Bijbel noemt hen “wijzen”, Kwamen uit het oosten. Kunstenaars beelden graag het verhaal uit en stoppen er vaak allerlei verborgen betekenissen in. De Drie koningen verwijzen bijvoorbeeld naar alle leeftijden van de mens. Melchior is oud en heeft een grijze baard. Caspar is van middelbare leeftijd en Balthasar, de zwarte koning, is nog jong. Ze staan ook voor alle werelddelen die vroeger bekend waren: Azië, Europa en Afrika. Hun drie geschenkenzijn bijzonder. Jezus krijgt goud, wierrook en mirre. Goud is voor een koning, wierook is voor een god en Mirre is voor een dode. Dat betekent: Jezus is een koning, hij is goddelijk én menselijk. Naar weet je wat je viert.

...

Lees meer

DOPELINGEN JANUARI 2020 SINT GERMANUS

Xander Deferme
Dorian Lefèvre
Arthur Pittevils
Jayden Simons
Lola Steenwinckel

...

Lees meer

VRIENDEKRING ANITA EN MAURICE KOMT OP VOOR DE JONGEREN

Ook goede doelen krijgen aandacht in onze parochie Sint-Odulphus. De mensen van de Vriendenkring van Anita en Maurice organiseerden een spaghetti-avond. De opbrengst hiervan ging naar de jongeren van het Overkophuis te Tienen. Langs deze weg willen wij alle medewerkers en inwoners van onze parochie bedanken voor hun steun.
 

...

Lees meer

PASTOORS (13) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

13. Guillelmus-Norbertus Verlooy bediende de plaats opnieuw gedurende één jaar 1820 werd daarna pastoor te Webbekom en stierf te Diest in februari 1834.

De doopkapel werd begin 19de eeuw tegen de noordermuur aangebouwd. Ze was toegankelijk van buiten af - u ziet nog de sporen van de deur in het metselwerk - en kwam uit achteraan in het schip, vóór de toren. Dit had een symbolische betekenis: het kindje werd eerst gedoopt en kon dan in de grote kerk komen. In de meeste kerken stond de doopvont achteraan in een afzonderlijke ruimte, dichtbij de poort. Nu staat ze eerder vooraan. Dit vergemakkelijkt de deelname van de familie. In onze kerk is de kapel stookruimte geworden.
 

...

Lees meer

GEBRUIK ZALEN

Pastoraal Centrum Kabbeek
Gilainstraat 104
Claire Blondeau
Tel. 016 81 13 43
GSM 0495 73 05 49

OC Schakel Tienen
Withuisstraat 22
Mia Beelen
Tel. 016 81 66 32
Bezichtigen: Donderdag 20 tot 22 uur
www.ocschakel.be
info@ocschakel.be
Nieuw: ELSENBOS – kantine en voetbalterrein
www.ocschakel.be/elsenbos.htm

OC De Buksboom Bost
Sint-Odulphusstraat 15
Els Martens 0475/92 28 55
Casseau Martine 0496 82 98 69
Guido Cornelis 0476 36 08 23
Of via de website.

Parochiezaal Oorbeek
Begijnenstraat 61
Tel. 016 82 03 92

’t Polderke
GSM 0472 70 79 12

Parochiecentrum Oplinter
Erik Rodeyns
gsm. 0496/52 18 10
rodeyns.erik@gmail.com
Irma Lefèvre
tel. 016 81 19 34 

Centrum Houtem
Willy Simonet
gsm. 0498 94 34 44.

“Kronkel” Vissenaken
Emile Defau
tel. 016 88 54 70
Niet op zon- en feestdagen.

...

Lees meer

PAROCHIEONTHAAL

Sint Germanus, Veemarkt 36
Dinsdagmorgen van 9.45 u. tot 10.30 u.
De 1ste en 3de woensdag van de maand: van 18.30 u. tot 20.00 u.
Onder de middag: GESLOTEN van 12.00 u. tot 14.00 u.

H. Hart
-Alles voor Kerk en Leven: Gelieve uw tekst en/of foto’s te sturen naar emailadres: heilighart@olvtenpoel.be
-Bestellen misintentie: (15 euro)
Voor en na de misvieringen in de kerk. 
Doopbewijzen, doopsel- en huwelijksaanvragen: Op de dekenij, Veemarkt 36

O.L.V.-ten-Poel
U kunt terecht voor misintenties (15 euro) in de sacristie, ingang Kalkmarkt op: Zaterdag van 15.30 u. tot 17.30 u.
-Alles voor Kerk en Leven: Gelieve uw tekst en/of foto’s te sturen naar emailadres: info@olvtenpoel.be
Doopbewijzen, doopsel- en huwelijksaanvragen: Op de dekenij, Veemarkt 36

...

Lees meer

EEN VOLTOOIDE STELLING

Menselijke overtuigingen, ze zijn nooit voltooid, nooit compleet. Doorheen de geschiedenis werden ze bijgewerkt, herzien, zodat er weer nieuwe inzichten ontstonden. En deze zullen op hun manier ook weer onderhevig zijn aan nieuwe gedachten en nieuwe ontdekkingen. Maar af… zullen ze nooit zijn. 

Een mens evolueert mee in de toekomst en leert uit zijn traditie, wat hem werd overgeleverd van zijn ouders, grootouders en noem maar op. Ook de cultuur heeft hier haar zegje over. Een jood zal vanuit zijn traditie en cultuur anders over iets denken dan een moslim of een christen. Al die elementen bepalen mee zijn gedachten en zijn oordelen. Dichter bij huis hoeven we maar naar de meningsverschillen te kijken tussen politieke partijen. Ze hebben diverse meningen over allerlei inzichten en vraagstukken. Waarom komen ze niet tot compromissen? 

Hoe kreeg Jezus het in zijn tijd voor elkaar om al die mensen van verschillende origine, verschillende culturen, toch te verenigen? Hoe kon Hij hun gedachtengoed samenbrengen, hun theorieën verzoenen? Eén scheppende God of verschillende goden? Atheïst, heiden of gelovig christen? Jezus had veel respect voor elke mens, elk individu is een waardig individu. God, zijn Vader, vraagt geen offers alleen maar inzet van mensen om gerechtigheid te laten geschieden. God roept mensen op tot verantwoordelijkheidszin voor elkaar en voor de schepping. 

Velen zullen zich in die tijd ook afgevraagd hebben: “ Maar wie is dan God?” God is onuitsprekelijk want er bestaat geen enkele taal om Hem uit te drukken. Om Hem te leren kennen en Zijn mysterie te ervaren, moeten we onze innerlijkheid aanspreken. Hij spreekt ons aan met zijn liefde, liefde die nodig is om ons geweten de juiste normen en waarden te geven. Zo kan een mens onderscheid maken tussen goed en kwaad. Jammer genoeg hebben wij God meer en meer uitgesloten en denken wij alles te weten in Zijn plaats. We beslissen zelf wel wat goed en kwaad is, elk voor zich. En iedereen denkt dat hij het bij het rechte eind heeft. Resultaat: een onleefbare situatie. Wat er werkelijk behoort te zijn, daar denken we niet meer aan. 

Mensen hebben God opnieuw nodig. Jezus bracht Gods aanwezigheid onder ons. Hij liet ons zien en voelen dat God in elke mens aanwezig is. Vandaag de dag worden er vele kerken gesloten, de Godslamp is gedoofd. Hebben wij Hem gedwongen om te verhuizen? God voelt zich overal thuis en Hij huist het liefst in de harten van mensen. Wij zullen God nooit tot iets kunnen dwingen en zeker niet om ons te verlaten. In het verleden werd Zijn tempel ook vernietigd. En wat deed God? Hij wandelde mee, in een tent doorheen de woestijn. God blijft ons nabij. Het is wellicht een overtuiging die we steeds als echte waarheid mogen aannemen. Tot welke inzichten en nieuwe ontdekkingen we ook in de toekomst zullen komen, God omhelst de hele mensheid. Een voltooide stelling, toch?

Hilde Rummens

...

Lees meer

NAAMOPGAVE PAROCHIE SINT-ODULPHUS

Vertrekkend van hun naam die ze gekregen hebben van hun ouders tijdens het doopsel, blijven ze stil staan bij de betekenis ervan. Mijn naam zegt dat ‘ik’ iemand ben, geen nummer maar een persoon, met specifieke eigenschappen, ‘ik’ ben uniek. Het noemen van een naam kan warmte, vriendschap en genegenheid uitdrukken. In religieuze termen zegt men dat de naam van elke mens “in de palm van Gods hand geschreven staat’. God roept mensen bij hun naam om hun een bijzondere taak toe te vertrouwen. De naamopgave van vandaag betekent dat je als jongere uw woord geeft aan de gemeenschap om zo te helpen Gods droom waar te maken. Op een kleine canvas gaven de jongeren hun persoonlijke en kleurrijke interpretatie van hun naam. We wensen hen veel geluk op deze ingeslagen weg.

...

Lees meer

INSCHRIJVINGEN SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Broederschappen, jaargetijden, zondagsgebed voor 2020: u kan het regelen in de sacristie de zaterdagen na de Mis.
 

...

Lees meer

PASTOORS (12) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

12. Guillelmus-Ludovicus Haelgoet,
geboren te Leuven 
bachelier in de Godgeleerdheid
pastoor Oplinter 16 juli 1800 
bediende tevens Sint-Margriete-Houtem van maart van 1812 tot 1 januari 1820 
was pastoor van Oplinter gedurende 38 jaren 
ging op rust in 1838
stierf te Tienen 12 mei 1841
laatste rustplaat in Oplinter naast zijn vriend Ridder Petrus H.C.L. de Wouters d’ Oplinter, burgemeester, in het noordportaal van de kerk (foto)

...

Lees meer

ER GAAN MENSEN NAAR DE MAAN

Er gaan mensen naar de maan. Inderdaad, er zijn in totaal al 12 astronauten op de maan geweest. Zij betraden het maanoppervlak. Een hele grote prestatie voor de mensheid. Maar “ Er gaan mensen naar de maan” heeft ook een andere betekenis: “ Er gaan mensen naar de bliksem, er sterven nodeloos heel veel mensen.” Deze laatste betekenis treft mij meer en zou ook u moeten raken. We worden allemaal geraakt door een ecologische crisis, opgeschrikt door beelden die tonen hoe mensen in verzet komen tegen sociale onzekerheden. De kloof tussen arm en rijk wordt zienderogen groter omdat we gegijzeld worden door reusachtige economische belangen. De digitale wereld kan ons zo gemakkelijk manipuleren. Ons geweten stompt af. 

Waar staat de mens in dat hele wereldbeeld? De huidige mens leeft meer en meer in angst en onzekerheid. De tekens van de tijd ontnemen ons de mooiste menselijke kwaliteiten. We hebben weer nood aan menselijkheid. De hele wereld zucht naar de komst van iemand die durft op te staan, te spreken en zich het lot van iedereen aantrekt. Geen machthebber of tiran met valse beloften maar een dienaar. Iemand die belangeloos opkomt voor mens en schepping. Geen egotripper maar iemand die de wereldgeest kan ombuigen en van de chaos weer iets moois en goeds kan maken. Iemand die empathie toont en ons leert wat ware liefde en schoonheid is, die de waardigheid van elk levend wezen respecteert. Iemand die ons opnieuw een mooiere manier van menszijn leert te ontdekken. Het is tot nu toe nog niemand gelukt. En ik kan alleen maar blijven hopen op de komst van zo’n mysterieuze dienaar. Iemand die dicht bij God staat. En ik denk aan allen die nood hebben aan de nabijheid van een dienstbaar iemand. 

Een dienstbare mens, dat is de oproep van God aan ieder van ons. Wij lieten ons dopen net zoals Jezus zich door Johannes liet onderdompelen in het water van de Jordaan. Een gebaar van bekering en zuivering. Hij wilde niet beter en groter zijn dan de anderen die stonden te wachten in de rij aan het water. Hij wachtte geduldig zijn beurt af. Hij liet ons de ware betekenis van het doopsel ontdekken: Graag gezien door God en de moeite waard zijn om te beminnen en bemind te worden. Ik ben een dienstbare en beminnenswaardige mens.

Schuilt er in deze enkele woorden geen appél voor elke mens? Worden wij niet opgeroepen om de handen uit de mouwen te steken, kracht te putten uit de woorden en daden van Christus? Een universele oproep tot verbondenheid en betrokkenheid met elkaar en de wereld. Jezus toont ons dat wij mensen barmhartig kunnen zijn, rechtvaardigheid kunnen nastreven. Ons doopsel maakt ons tot kinderen van God, broeders en zusters van elkaar. Wij moeten bijgevolg in staat zijn om voor elkaar te zorgen. Wij zijn het die aan anderen moeten tonen dat ons leven de moeite waard is. De oproep naar iedereen is om zich opnieuw te laten onderdompelen in al het goede dat leeft bij mensen. Grote schoonmaak houden in ons hart. Onze dienstbaarheid weer in de bovenste schuif plaatsen en machtswellust naar het recyclagepark brengen zodat het kan omgebouwd worden tot goedheid en liefde. Wij laten toch geen mensen naar de maan gaan!

Hilde Rummens

...

Lees meer

PASTOORS (11) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

11. H.C. Guiljams
kwam een maand later: november 1809

...

Lees meer

ABDISSEN (6) OPLINTER

Elisabeth de Monbeeck

Dochter van Gerard, Heer van Monbeeck, Ridder. Zij werd aangesteld in 1244 door de prelaat van Cïteaux.
Zij bestuurde  op een heilige wijze gedurende 22 jaren en stierf op 4 oktober 1266. 
Een document uit 1787 aan het Oostenrijks gouvernement van Oostenrijk spreekt over een monument in de kerk van het klooster met de namen van weldoeners zoals de families de Mombeek (met o.m. Arnold, kanunnik van Sint-Lambertus te Luik) en de Attenhoven.
 

...

Lees meer

PASTOORS (10) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

10. Guillelmus Norbertus Verlooy, 
uit het klooster der Oratoren van Mechelen 
geboren op 27 april 1758
kapelaan in oktober 1809
(zie verder nr 13)

...

Lees meer

ABDISSEN (5) OPLINTER

Naast de lijst der abdissen opgesteld door Bets, kregen we ook inzicht in een lijst met de wapenschilden. De schrijfwijze van de naam is niet altijd gelijk; dan geven we ze allebei.
4 Ermengardis van Aa
Dochter van de zalige Bartholomeus, geprofeste zuster van de abdij van La Ramaye, was de eerste overste van het klooster van Maagdendal in 1219, en later aangesteld als abdis in 1832 door prelaat Nicolas van Sombreff, abt van Villers, hiervoor gezonden door de Prelaat van Cîteaux.
Zij bestuurde 23 jaren op een gelukkige wijze en stierf in geest van heiligheid op 15 september 1243.

...

Lees meer

KEN UW KERK (7) KUMTICH

Sebastianus of Sebastiaan groeide op in Milaan. Hij werd officier in de lijfwacht van keizer Diocletianus. Deze vervolgde de christenen. Door zijn positie kon Sebastiaan, die ook christen was, vele christenen redden, tot zijn dubbele rol ontdekt werd. Hij werd gevangen genomen, aan een boom gebonden en met pijlen bestookt en daarna gedood, in 288. Hij is martelaar en én van de veertien noodhelpers.
Sebastiaan is de patroon van de boogschutters. Of er in Kumtich een boogschuttersgilde is geweest zoals bv. in Sint-Margriete-Houtem, konden we niet achterhalen.
 

...

Lees meer

SCHILDERIJ H. MARGARETA (6) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

kerk 1900 / 1919

Het barok altaar met het schilderij was dus geplaatst 180 jaar geleden, op 2 november 1839.
Op een foto van de kerk van rond 1900, vóór de nieuwe sacristie gebouwd werd en de nieuwe meubilering van rond 1903 door E.H. Gysen, is een gedeelte van het middelste venster van het koor dichtgemetseld. Dat zou kunnen zijn om het barok altaar en het schilderij meer tot zijn recht te laten komen. Inderdaad, op een foto uit 1919, van soldaat Van Waerebeke, die terugkeert naar het dorp waar hij gevochten heeft tijdens WO I, is het venster terug open! 
Wat de marmeren trappen aangaat: waarschijnlijk stond het marmeren altaar één trede hoger dan de vloer, gezien het centrale gedeelte van de eerste trede een ander soort marmer heeft dan de stukken die er tussen 1901 en 1905 onder pastoor Gysen zijn aangebracht om het verhoogde koor te vormen. Het barokke altaar was uit “in marmer geschilderd hout” en niet uit steen, gezien het besteld werd bij een schilder Sondervorst te Tienen. De beelden van het altaar waren uit kalk (plaaster).

...

Lees meer

SCHILDERIJ H. MARGARETA (5) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

devotieprent H Margaritha 

Wanneer we verder zoeken vinden we een notitie van E. H. Vanrijckelen over de opdracht voor het maken van een altaar.
"Den hoogen aütaer van de kerk van Ste margarita haüthem is gekoogt voor vierhondert franken op 2 november 1839 bij Sondervorst Schilderer tot thienen, het stellen van den aütaer tot last van den verkooper, het hoüt en steenen kalk ? tot last van de kerk, in deze vierhondert franken heeft de kerk niets betaelt, maar zijn betaelt van almoesse van de goede menschen.
pro memoriâ M. Vanrijckelen pastor in Ste margarita haüthem 16 febrarii 1842"
E.H. Martinus Vanrijckelen was pastoor in St.-Margriete-Houtem van 28 juni 1838 tot eind 1870-begin 1871.
Dat het hier gaat over het marmeren altaar wordt bevestigd door de maker, 
"Den ondergeteekenden bekent eenen marberen aütaer verkoogt te hebben voor de kerk van Ste margarita haüthem op 2 november 1800 negen en dertig voor de somme van vier honderd franken en de stelling der zelven is tot last van den verkooper, voor de boven gemelde somme heeft de kerk om de zelve te betalen vier jaeren volgens ??? aengegaen door den pastoor en bürgemeester janssens van de boven gemeld kerkfabrijk met den verkooper, zonder daer van intrest te moeten betaelen.
Keur goed het boven gemelde geschrift M. Sondervorst."
Foto: oud devotieprentje S. Margaritha
 

...

Lees meer

KEN UW KERK (6) KUMTICH

Beeld van Sint-Cornelius
 

De monniken van de Benediktijner-abdij ‘Cornelimünster van Inden bij Aken, die de parochiekerk gebouwd hadden, lieten ook in het begin van de 14-de eeuw een kapel bouwen in het gehucht Breisem. Het hoeft ons niet te verwonderen dat deze aan hun patroon Cornelius (Cornelis) werd toegewijd.
Cornelius is geboren te Rome uit een voornaam geslacht. Omwille van de vervolging door keizer Decius werd hij pas 14 maanden na de dood van zijn voorganger Fabianus in 251 tot paus verkozen. Hij was sociaalvoelend: de Kerk voorzag in het levensonderhoud van 1500 weduwen en armen. Hij was ook vergevensgezind: christenen die omwille van de vervolging hun geloof hadden afgezworen, mochten toch terugkeren. Toen onder de nieuwe keizer de vervolging weer toenam, werd Cornelius verbannen naar Civitavecchia, waar hij in 523 stierf.
Cornelius wordt afgebeeld met als kentekenen de pauselijke tiara of driekroon en de drievoudige kruisstaf. Omwille van de gelijkenis tussen Cornelius en het Latijnse cornus (hoorn) heeft hij meestal een hoorn als attribuut. Men roept hem daarom ook aan als beschermheilige van de boeren en het rundvee, inzonderheid hoorn- en kleinvee.
 

...

Lees meer

KEN UW KERK (5) KUMTICH

Kerk in Saint Gilles (Frankrijk) voorgevel

Egidius werd begraven in de kerk die gebouwd is op de plek waar hij heeft geleefd, en die naar hem genoemd werd: Saint Gilles, nabij Nîmes. Klooster en stad groeiden uit tot een bedevaartcentrum op de weg naar Compostella. Hij behoort tot de 14 noodhelpers, als enige niet-martelaar. 
De huidige kerk in Frankrijk werd in de 12-de eeuw gebouwd voor die Benedictijnerabdij die Egidius in de 7-de eeuw gesticht had. Ze is bekend om haar Romaanse gevel met beeldhouwwerk over het leven van Jezus.
De kerk van Kumtich werd gebouwd in het midden van de XII-de eeuw door de Benediktijner-abdij ‘Cornelimünster van Inden bij Aken, die hier uitgestrekte landerijen bezat. Een van ‘hun’ heiligen werd patroon van onze kerk. Hij wordt vooral aangeroepen tegen stuipen, allerhande zenuwkwalen en ziekten van het vee.

...

Lees meer

SCHILDERIJ H. MARGARETA (4) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

H. Margareta hoofd

Dag van de ambachten, 17 november 2019.
Daniëlle Depoortere nodigt u alle uit voor een bezoek aan de H. Margarethakerk te Sint-Margriete-Houtem. 
U kan er de restauratie volgen van het schilderij van de kunstenaar Pieter Jacob de Craen (1761 Diest – 1831 Leuven). Het schilderij werd op bestelling gemaakt en beeldt de patroonheilige van de kerk af. De kunstenaar is een navolger van Rubens. Hij was vooral werkzaam te Diest en te Tienen. Hij vervaardigde in Tienen ook 9 monumentale werken in opdracht van de Alexianen.
Zondag 17 november van 13.30 tot 17 u. Een toelichting bij de lopende conservatie, die in situ wordt uitgevoerd, start om 14u, 15 u en 16 u. De behandeling van het schilderij wordt uitgevoerd via interdisciplinaire samenwerking tussen Daniëlle Depoortere - Ingrid Buelens en Hugo Haesevoets.
U kan er tevens degusteren van de erkende streekproducten: Hoegaardse mumbollen en Hagelandse speculaas van Benny Swinnen. Echt handwerk, dus echte ambacht. Benny Swinnen is persoonlijk aanwezig en demonstreert… misschien nog een verrassing.
Noot
Mevrouw Depoortere laat weten: De informatie van pastoor Gysen dat het schilderij een altaarstuk is komt overeen met het perspectief dat gebruikt  werd voor de compositie van het schilderij, het werd niet gemaakt om hoog te hangen maar eerder om vanop een afstand recht naar toe kijken, dit komt overeen met een altaarschilderij. 

...

Lees meer

KEN UW KERK (4) KUMTICH

Beeld van Sint-Gillis met de hinde.

Egidius wordt afgebeeld met een hinde. Dat gaat terug op volgende legende.
Tijdens zijn kluizenaarschap, in een grot nabij een bron, zou hij gezelschap gekregen hebben van een hinde, die hem van melk voorzag. De Wisigotische koning Wamba (of zijn opvolger Flavius) hield eens een jachtpartij waarop de hinde naar de kluis van haar kameraad vluchtte. Daar ontmoette Wamba Egidius, getroffen door een pijl van één van de jagers. Hij werd ontroerd door de vriendschap van Egidius en het hertje, en bood een plaats aan om een abdij te stichten, waarvan Egidius abt werd.
 

...

Lees meer

SCHILDERIJ H. MARGARETA (3) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

binnenzicht schilderij H. Margareta

Later werd het schilderij van de H. Margareta aan de noordwand van het koor gehangen. Hier is het beter te zien vanuit de kerk.
In hun inspectieverslag schreven conservators-restaurators Daniëlle Depoortere en Emma Van Briel:
“ Het schilderij is zeer sterk vergeeld door de verkleurde vernis. Schildertechnisch zien we een zeer mooie picturale kwaliteit. Na de vernisafname zullen de oorspronkelijke kleuren terug zichtbaar worden, en krijgt het schilderij zijn oorspronkelijke diepgang in het coloriet. De schilderij is vlot en soepel geschilderd met duidelijke invloeden van Rubens. De kunstenaar Pieter Jacob De Craen heeft duidelijk veel technische vaardigheden en materiaalkennis. De incarnaten (huidpartijen), gewaden en verschillende materialen worden zeer mooi weergegeven. Let ook op de weergave van de plooival in de kleding. De personages zijn weergegeven met gevoel en uitdrukking.“
Enkele jaren na de aanvraag kregen we nu de toelating om het schilderij te laten restaureren. Hiervoor werd een werkruimte, met werktafel waarop het ligt, afgebakend in de kerk. De werken, in fasen uitgevoerd, zullen ongeveer een jaar in beslag nemen. Op de dag van de ambachten, 17 november, kan u de vooruitgang van het werk komen bewonderen.
 

...

Lees meer

KEN UW KERK (4) KUMTICH

Beeld van Sint-Gillis met de hinde.

Egidius wordt afgebeeld met een hinde. Dat gaat terug op volgende legende.
Tijdens zijn kluizenaarschap, in een grot nabij een bron, zou hij gezelschap gekregen hebben van een hinde, die hem van melk voorzag. De Wisigotische koning Wamba (of zijn opvolger Flavius) hield eens een jachtpartij waarop de hinde naar de kluis van haar kameraad vluchtte. Daar ontmoette Wamba Egidius, getroffen door een pijl van één van de jagers. Hij werd ontroerd door de vriendschap van Egidius en het hertje, en bood een plaats aan om een abdij te stichten, waarvan Egidius abt werd.

SCHILDERIJ H. MARGARETA (3) SINT-MARGRIETE-HOUTEM
Later werd het schilderij van de H. Margareta aan de noordwand van het koor gehangen. Hier is het beter te zien vanuit de kerk.
In hun inspectieverslag schreven conservators-restaurators Daniëlle Depoortere en Emma Van Briel:
“ Het schilderij is zeer sterk vergeeld door de verkleurde vernis. Schildertechnisch zien we een zeer mooie picturale kwaliteit. Na de vernisafname zullen de oorspronkelijke kleuren terug zichtbaar worden, en krijgt het schilderij zijn oorspronkelijke diepgang in het coloriet. De schilderij is vlot en soepel geschilderd met duidelijke invloeden van Rubens. De kunstenaar Pieter Jacob De Craen heeft duidelijk veel technische vaardigheden en materiaalkennis. De incarnaten (huidpartijen), gewaden en verschillende materialen worden zeer mooi weergegeven. Let ook op de weergave van de plooival in de kleding. De personages zijn weergegeven met gevoel en uitdrukking.“
Enkele jaren na de aanvraag kregen we nu de toelating om het schilderij te laten restaureren. Hiervoor werd een werkruimte, met werktafel waarop het ligt, afgebakend in de kerk. De werken, in fasen uitgevoerd, zullen ongeveer een jaar in beslag nemen. Op de dag van de ambachten, 17 november, kan u de vooruitgang van het werk komen bewonderen.
 

...

Lees meer

KEN UW KERK (3) - KUMTICH

Het beeld van Sint-Gillis in de halfronde kapel (absidiool) ten noorden van het koor. 
(De zuidelijke kapel werd vervangen door de sacristie).

In 673 of 674 stond koning Wamba aan Egidius een gebied af om er een klooster op te vestigen. Het werd toegewijd aan Sint Petrus en nieuwe monniken kwamen er zich vestigen.. In 684 werd het door paus Benedictus II erkend. Het klooster werd verwoest tijdens de invallen van de Saracenen in de jaren 720. Waarschijnlijk is Egidius met zijn monniken naar Orléans getrokken, waar hij een tijdlang de bescherming kreeg van Karel Martel, en dan teruggekeerd. Hij is er gestorven ergens tussen 721 en 725.
 

...

Lees meer

SCHILDERIJ H. MARGARETA (2) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

E.H. Ludovicus Gysen, pastoor te Sint-Margriete-Houtem van 18 juli 1901 tot 1910, beschrijft bij zijn afscheid, gedetailleerd de werken die in de kerk en de pastorij werden uitgevoerd in de periode van 1901 tot 1905. Daarin bevestigt hij dat het schilderij deel uitmaakte van het oude altaar. 
“Op de koor stond er eene schoon altaar in zwarte marber dat de schilderij van St Margareta bevatte. Dat altaar was voortkomstig uit Thienen en droeg in zijnen kop het beeld van Didier dat beeld is nu in eenen St Rochus herschapen.
Het marmeren altaar het eenen allereenigste stuk van waarde dat het kerkje bevatte was door de commissie der monumenten veroordeeld en het na den afbraak terug opbouwen had zeer kostelijk geweest vermits het bleek dat er vele stukken vroeger beplekt voor het op heropbouwen zouden moeten vernieuwd geworden zijn. De kerke vloer lag met dien der koor gelijk….”
Foto’s uit 1944, genomen in opdracht van het Kon. Instituut voor het Kunstpatrimonium, tonen dat het schilderij bevestigd werd aan de zuidkant van het koor, boven de deur van de sacristie.

...

Lees meer

KEN UW KERK (2) KUMTICH

Onze kerk is toegewijd aan de H. Egidius of Sint-Gillis. Hij was een ‘zwervende’ monnik die uiteindelijk gelijkgezinden rondom zich verzamelde. Dit werd op basis van oude documenten als volgt ingevuld:
Aegidius was waarschijnlijk van Griekse afkomst. Hij moet rond 640 geboren zijn. Op 25-jarige leeftijd verliet hij zijn vaderland en bereikte over zee de Franse zuidkust. Twee jaar lang woonde hij in de buurt van Arles, of een andere plaats. Van daaruit trok hij met ene Veredemius de eenzaamheid in om als kluizenaar te gaan leven. Ze vestigden zich ergens aan de Gard. Na zo’n twee jaar - dus in 670 of 671 - besloot Aegidius een nog eenzamer plek op te zoeken. Hier werd hij twee jaar later in augustus of september 673 door de Visigotische koning Flavius Wamba aangetroffen.

...

Lees meer

SCHILDERIJ H. MARGARETA (1) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Onze kerk bezit een schilderij van onze patrones de H. Margareta van Antiochië. Olieverf op doek, 145 x 230 cm. Het stelt op allegorische wijze de strijd van Margareta tegen de duivel voor. Het werd geschilderd in opdracht voor onze kerk door Petrus Jacobus De Craen, geboren te Diest in 1761 en gestorven te Leuven op 18 augustus 1831. KIK dateert het 1801 à 1825. De schilder verbleef in die tijd enige jaren bij de broeders Alexianen te Tienen, waar hij een hele reeks kunstwerken voor hun nieuwe kapel schilderde. De Cellebroeders hadden toen als belangrijkste taak het verzorgen van de pestlijders en het begraven van de doden, en nog niet de psychiatrie. Aan de vorm te oordelen is het een altaarstuk, dat deel uitmaakte van een groot barok altaar, boven het tabernakel.
 

...

Lees meer

ABDISSEN (4) OPLINTER

Maagdendal poortgebouw reconstructie

3 Ermentrudis
Komt in vele oorkonden voor. Zij behoort tot een grote familie, want zij en haar zuster Margareta schonken de abdij land, gelegen in Incourt. Ook moest zij, nadat de heer van Neerlinter het patronaat en de tienden van de kerk aan de abdij had afgestaan, een derde van die tienden aan de pastoor van Neerlinter geven als inkomen. Zij liet hem het beste van de drie delen kiezen.
Bets spreekt hier niet over Ermengardis van Aa. Kunstpatrimonium maakte er bij de bespreking van de glasramen in de kerk Ermentrudis van der Aa van.
Tekening: 
Het poortgebouw gezien vanop het erf, reconstructie van de toestand vóór de brand begin 20e eeuw.
 

...

Lees meer

PASTOORS (9) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

kerk zuidkant

9. Petrus-Joseph Vandenputte, 
geboren te Orsmaal (Orsmaal-Gussenhove) 7 april 1766
kapelaan 29 april 1806 
later pastoor te Hoeleden 
stierf te Tienen 12 februari 1831
Al deze genoemde heren waren kanunniken uit de abdij van Heylissem
Foto: zuidkant van de kerk, gezien over de kerkhofmuur

...

Lees meer

PASTOORS (8) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

koor en noordkant

Joannes-Ludovicus Hoebrechts, geboren te Tienen op 30 oktober 1764, kapelaan in juli 1805, later pastoor te St Maarten Tielt, stierf te Averbode op 13 augustus 1840.
 

...

Lees meer

PASTOORS (7) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Koor en noordkant

7. Gerardus Van Berwaer, 
geboren te Waalsch-Wezeren in 1764, 
kapelaan in maart 1800, 
pastoor te Hoeleden in april 1805
pastoor te Glabbeek in augustus 1809
alwaar hij stierf in juni 1829.

...

Lees meer

PASTOORS (6) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

6. F.L. Tomsin 
kwam in juni 1798.

...

Lees meer

KEN UW KERK - KUMTICH

grafmonument Verheyden

In het koor van de kerk van Kumtich, tegen de noordkant, bevindt zich een grafmonument in witte marmer, 161 cm hoog. Het stelt een stèlè of grafzuil voor aan de zijden geflankeerd door twee treurende genieën (genius is Latijn voor geestelijk wezen) uitgebeeld als mooie jongelingen met vleugels. Daaronder twee gloriekronen of zegekransen, waarvan sprake bij de profeet Jesaja of de apostel Paulus. Op het onderste gedeelte van de zuil staat gebeiteld in kapitalen of hoofdletters: ‘in memoriam perpetuam familiae josephi henrici verheyden’ (tot eeuwige gedachtenis aan de familie Jozef Hendrik Verheyden).
We beschikken slechts over getuigenissen uit tweede hand over deze persoon, o.m. een monografie over Kumtich door Mgr Vranckx. We kunnen er uit afleiden dat Jozef Henri Verheyden één van de vele weldoeners van de kerk van Kumtich geweest is. Alleen heeft hij verkregen dat zijn grafsteen in de kerk is geplaatst. We weten ook niet of die daar origineel geplaatst is of later. Het Kon. Instituut voor Kunstpatrimonium dateert het monument in de tweede helft van de 19de eeuw.

...

Lees meer

ABDISSEN (3) OPLINTER

Tekening van het poortgebouw gezien vanuit het erf, huidige toestand.

2 Aleidis
Zij komt voor in een charter van 1233 waarbij Arnold IV, Heer van Diest, de kapel van zijn kasteel met alle tienden afstond aan de abdij van Tongerlo. Onder de getuigen: Aleidis, abdis, en Renerus, lekenbroeder van de abdij van Oplinter.

...

Lees meer

PASTOORS (5) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Sacristie en koor

5. Gregorius Joseph Wauthier, kapelaan in maart 1796, later pastoor te Ohain, alwaar hij stierf op 31 augustus 1822 in de ouderdom van 62 jaar.

...

Lees meer

PASTOORS (4) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

De sacristie

4. Guillelmus Van Entbrouck 
geboren 1 november 1757
kapelaan december 1793. 
pastoor Bunsbeek 22 februari 1796
pastoor Grimde in 1801 
op rust 1833
overleden Begijnhof Tienen 3 juli 1840

...

Lees meer

ABDISSEN (2) OPLINTER

Maagdendal, zicht door de ingang

1 J. Van Sottegem
Van de eerste abdis is de eerste letter van haar voornaam bekend ‘J’ (Joanna?)  Een akte van 1225 spreekt van zuster J, abdis van Maagdendal. Uit een oorkonde van 1229 blijkt dat zij de zuster is van Walterus van Sottegem, die vele van zijn goederen uit Melkwezer en Helen-Bos aan de abdij afstond. Zij had ook een zuster met haar in het klooster. Van de nieuwe stichting ging duidelijk een aantrekkingskracht uit.

...

Lees meer

PASTOORS (3) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

3. C.J. De Busscher 
Werd benoemd op 9 augustus 1791.

...

Lees meer

ABDISSEN (1) OPLINTER

Poortgebouw maagdendal straatkant

De geschiedenis van het ontstaan van de abdij van Maagdendal is genoeglijk bekend. 
Arnold, Heer van Wezemaal, schonk aan de orde van Citeaux een goed, gelegen te Oplinter, om een klooster op te richten. De praktische organisatie werd in handen gegeven van Bartholomeus van Aa. De abdij moet gesticht zijn rond 1215. Volgens sommige kroniekschrijvers was één van de dochters van Bartholomeus, Ermengardis, overste en werd zij in 1232 tot abdis verheven.
Geschiedschrijver Bets betwijfelt dat Ermengardis de eerste abdis was. Hij vond verwijzingen naar anderen vóór haar. Wij zullen met hen beginnen. En daarna zijn tekst vervolledigen uit een lijst van 33 abdissen, van wie de schrijfwijze soms anders is, en wier wapenschilden wij kunnen weergeven.

...

Lees meer

PASTOORS (2) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

toren & schip zuid

2. Adrianus Huygens, 
kapelaan benoemd in december 1790, 
werd het volgend jaar pastoor van Glabbeek, 
alwaar hij overleed op 3 juli 1809 
in de ouderdom van 57 jaar.

...

Lees meer

FRANS VAN GOIDSENHOVEN OPLINTER

65 jaren geleden overleed Prof. Dr. Franz Van Goidsenhoven. Hij was afkomstig uit het klooster van Maagdendal en woonde in Leuven dicht bij de Sint-Rafaëlskliniek. Hij was zeer sociaalvoelend, ook als hij op bezoek was in zijn geboortedorp. Wij geven u tekst van zijn gedachtenisprentje.
Gedenk in uw gebeden de ziel van de Heer Franz Van Goidsenhoven, echtgenoot van Mevrouw Anny Straelen
Doctor in de geneeskunde, Professor aan de Faculteit der Geneeskunde van de Katholieke Universiteit te Leuven, Dienstoverste voor de Inwendige Geneeskunde
geboren te Oplinter op 2 Augustus 1895 en godvruchtig in de Heer ontslapen in Leuven op 13 Augustus 1954, gesterkt door de Troostmiddelen van Onze Moeder de Heilige Kerk en door de Apostolische Zegen “in Articulo mortis”.

Met rustvol gemoed en met stichtende gelatenheid heeft hij, naar Gods heilige Wil, de dood bij voorbaat aanvaard in de liefdevolle omhelzing van de sterkende Heilige Eucharistie, die hij, sinds zijn jeugd, haast dagelijks had ontvangen.
Van hem mag immers, na zijn te kort leven, getuigd worden dat hij was: de minnende en opbeurende echtgenoot, - de liefdevolle en bezorgde vader, - de rusteloze samaritaan, dag en nacht tot de dood toe bekommerd om zijn zieken arm en rijk, - de bevoegde, onbaatzuchtige, toegewijde hoogleraar, - de rechtzinnige, behulpzame, betrouwenswaardige vriend, in goede en slechte dagen.

Hij kende slechts één vreugde, het stipt vervullen van al zijn plichten, tot misprijzens toe van eigen kwaal en ondermijnende verzwakking, met grenzeloos betrouwen op God, met overgave in de beproeving aan de Voorzienigheid, met berusting in de bescherming van Maria, onze lieve Moeder.
Zijn laatste boodschap gold rechtvaardigheid en eerlijkheid, zowel als christelijke liefde.
Om zijn schoon, goed leven, blijven duizenden hem dankbaar.

...

Lees meer

PASTOORS (1) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

1779, inscriptie in het gebinte van de toren.

Sint-Margriete-Houtem is niet altijd een zelfstandige parochie geweest. Ze werd in de loop van de geschiedenis bestuurd vanuit Bunsbeek, Tienen en Oplinter. In september 1785 kreeg zij een eerste kapelaan, Servatius Focqué. Hij werd met een groot genoegen door de inwoners ontvangen. 
In dat jaar beginnen de doop- huwelijk- en overlijdensregisters. 
De eerste negen kapelaans waren kanunniken uit de abdij van Opheylissem.

...

Lees meer

SCHOOL (2) OPLINTER

Om het document over de opening van een ‘Vrije Catholieke School’ in 1879 te kunnen plaatsen, zochten wij in de geschiedenis van onze school. Hier vonden wij dat het eerste schoolgebouw dateert van 1854 en dat de zusters kwamen in 1891, maar geen aanknopingspunten tussen beide scholen. Daarom gingen we zoeken in de algemene geschiedenis van het onderwijs in ons land. 

Wetgeving
1842: Elke gemeente moet een lagere school hebben. Vele bestaande scholen, meestal van katholieke oorsprong, worden door de gemeenten overgenomen. De Rooms-Katholieke Kerk mag instaan voor het godsdienstonderricht en de controle daarop.
1879: Het godsdienstonderricht in deze scholen wordt afgeschaft. Iedere gemeente moet minstens één officiële school onderhouden. Gevolg: talrijke katholieke scholen worden opgericht.
1884: De wet van 1842 wordt grotendeels hersteld. De beslissing of er godsdienstonderricht wordt gegeven in de gemeentescholen, wordt aan de gemeentebesturen overgelaten.
1895: Lager onderwijs kosteloos voor de leerlingen.
1914: Algemene leerplicht vanaf 6 jaar.
Zo vinden we twee data die overeenstemmen: 1879 en 1884.

Besluit
De oprichting van de ‘Vrije Catholieke School’ was een reactie op de wetgeving van 1879, waarbij de liberalen het godsdienstonderricht in de gemeentescholen afschaften. Die vrije school hield op te bestaan toen in 1884 de katholieken deze wet herriepen, zodat er na 1884 in Oplinter enkel nog de gemeenteschool was. 

...

Lees meer

PROCESSIE (3.25) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Vier volwassen deelnemers aan de processie en waarschijnlijk een eerstecommunicantje. Op de achtergrond ziet u een ruiter voor het witte huis van Martinus Minten, de vader van broeder Jos Minten.
Hiermee eindigt de derde reeks foto’s over de processie. Het jaar 1972 ligt gereed.

...

Lees meer

SCHOOL (1) OPLINTER

Opening school
In een oud register vonden we een verwijzing naar een school in Oplinter.
“Vrije Catholieke School geopend te Oplinter den 1 october 1879 in de kamer van het kasteel toebehorende aan den Heer Ridder Alphonsus de Wouters Heer van Oplinter bewoond door Joseph Vanderlinden koster en onderwijzer van de voormelde school.
Leden: President Petrus Deschamps, ontvanger en secretaris C. S’hertoghen Pastoor te Oplinter, leden: Alphonsus Deschamps, August Vranckx, Joseph Van der Waeren en Joannes Michaux.”
Volgen: de rekeningen van 1 oktober 1879 tot 31 december 1884. De inkomsten zijn voornamelijk giften, waaronder een grote som van de pastoor. De uitgaven: pupiters en banken, schoolbenodigdheden, herstellingen enz. Ook het loon van de onderwijzer: tot 1 februari 1883 Joseph Vanderlinden, daarna Henri Schots.
De bestuurders van de nieuwe school waren leden van de kerkfabriek en invloedrijke inwoners

Schets Popp kaart 1865
Het kasteel (volledig donker op de tekening) bevond zich in de Herestraat  (toen Oppenemsche straet), de straat die vanaf het Sint-Genovevaplein langsheen de school naar Bunsbeek leidt. Voorbij de Dalweg (met de ‘zoenk’ naar voetbalplein Rood-Groen) vind je aan je rechterhand eerst een grote weide. Dan stond er het gebouw, tegenover de Hoeve Vranckx (nu woonerf), een stuk van de straat af en meer naar de Beek toe en dus op een lager niveau. Oplinternaren herinneren zich dat ze daar als kwajongen nog stenen konden vinden. Guillaume Cleynen, wiens grootvader langs moederszijde burgemeester van Oplinter Deschamps was, wist dat het kasteel ooit als gemeentehuis gebruikt werd.

...

Lees meer

PROCESSIE (3.24) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

‘Margarita weigerde; zy stierf voor haar geloof’
Achter de misdienaars ziet u een glimp van Margarita, gemodelleerd naar haar beeld in de kerk. Bij de beulen valt het grote slagzwaard op. De troon met de relikwie van de heilige wordt gedragen door martelaressen.

...

Lees meer

PROCESSIE (3.26) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

We kregen ook drie foto’s uit 1955. De opschriften bij de verschillende groepen staan op doek, nog niet op plakkaten. ‘Door haar vader verstoten, weidde zy de kudde van haar voedster’. Een grote groep herders en herderinnetjes, een schaap. Margarita is het groter meisje met een herdersstaf die eindigt in een kruis. De begeleidende priester vooraan lijkt ons de latere deken van Tienen Oberge. Hij is ook op andere foto’s te zien.

...

Lees meer

PROCESSIE (3.25) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

De kapel van de H. Margarita achter de kerk, eindbestemming van de processie. 
Hiermede eindigt onze reeks over de processie in 1966.

...

Lees meer

PROCESSIE (3.24)

Verering van het Allerheiligste aan het rustaltaar.

...

Lees meer

PROCESSIE (3.24)

Lichtdragers van de Sint-Ambrosiusgilde, twee chiroleiders met wierookvat en scheepje, baldakijn en processielantaarns gedragen door leden van de Sint-Sebastianusgilde, het H. Sacrament.

...

Lees meer

PROCESSIE (3.25) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Een van de muziekgezelschappen die mee stapten in de processie. Een fanfare met uitsluitend mannelijke muzikanten. Het was warm. Na afloop kregen de deelnemende maatschappijen elk één van de dorpscafés toegewezen, waar de spelers op twee pinten getrakteerd werden. U ziet ook al de lantaarntjes en het baldakijn met het H. Sacrament.

...

Lees meer

PROCESSIE (3.23) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Processievaandel en Beeld der Broederschap van O.L. Vrouw van de Rozenkrans.

Vrouwelijke leden van de Broederschap en vrouwen van de parochie.

...

Lees meer

CONTACTEER ONS