Filter

Familiehulp – we zijn er voor jou !

Familiehulp is dé partner voor zorg, ondersteuning en huishoudelijke hulp in Vlaanderen en Brussel. Wij zijn altijd in de buurt met een aanbod op jouw maat. 

Familiehulp: we zijn er voor iedereen

Gezinnen, jonge ouders, alleenstaanden, mantelzorgers, mensen met een zorgbehoefte, mensen met een psychische kwetsbaarheid of mensen met een handicap,… Iedereen die op een bepaald moment in zijn leven nood heeft aan zorg, ondersteuning of huishoudelijke hulp kan bij Familiehulp terecht.

Verzorgenden verlenen gezinszorg overdag, ’s avonds, ’s nachts of tijdens het weekend. Ze ondersteunen zorgbehoevende personen met persoonsverzorging, huishoudelijke hulp en bieden psychosociale ondersteuning.

Ouderen die overdag vaak alleen zijn en graag via leuke activiteiten sociale contacten leggen, kunnen terecht in één van onze NOAH dagverzorgingshuizen in Kortenberg, Werchter, Tienen of Lubbeek. De karweimedewerkers staan paraat voor het uitvoeren van verschillende klussen in en rond een woning. Onze kraamverzorgenden helpen jonge ouders bij de verzorging van hun baby. Wij staan ook klaar voor mensen die in kansarmoede leven, mensen die chronisch ziek zijn of die zich in een palliatieve situatie bevinden. Mantelzorgers zijn belangrijke partners voor ons. 

Mensen die door een druk gezinsleven extra hulp nodig hebben in het huishouden, kunnen een beroep doen op huishoudhulpen van Familiehulp Dienstencheques. Zij zijn experten in het onderhoud van je woning. 

Familiehulp: altijd in de buurt

Dankzij 18 regiokantoren en een uitgebreide wijkwerking kom je ons in elke gemeente, wijk of straat tegen. Onze 12.500 medewerkers staan elke dag klaar.
Ook in Tienen en omliggende gemeenten zijn we actief met meerdere zorgteams.  Aarzel niet om ons te contacteren, we komen graag langs op een huisbezoek om onze diensten vrijblijvend voor te stellen. 

Meer info: Familiehulp regio Leuven 016 29 81 30 - leuven@familiehulp.be - www.familiehulp.be 

...

Lees meer

ABC VOOR HET GELOOFSGESPREK: MUZIEK

In de Kerk, tijdens de Mis wordt er vaak muziek gespeeld en/of gezongen. Je kan allerlei verschillende soorten muziek tegenkomen in een katholieke context. Graag staan we even stil bij enkele mooie dingen die met muziek, met zingen gepaard gaan.

Muziek is verscheiden. Denk maar aan de liederen uit Zingt Jubilate die in menig parochie gezongen worden. Daarnaast kan je in sommige kerken of abdijen gregoriaanse muziek terugvinden, orgelmuziek, lofprijzingsmuziek is dan weer populairder bij jongeren of charismatischere groepen, …
In elke verschillende cultuur vind je wel muziek die de liturgie ondersteunt. Misschien in een ander jasje, maar de essentie is hetzelfde.
Muziek is woorden. Niet altijd, als alleen instrumenten spelen bijvoorbeeld, maar muziek staat vaak op heel mooie teksten. De mooiste katholieke muziek heeft teksten uit de heilige Schrift of liturgische bronnen. Door de teksten kunnen we groeien in geloof, ze kunnen ons doen nadenken over dingen, maar ons ook laten bidden.
Muziek is vreugdevol. Het zorgt voor de hoop en vreugde die in ons geloof zo belangrijk zijn. Zingen zorgt ervoor dat mensen hun innerlijk open stellen, voor elkaar, voor God. Het brengt vreugde en Liefde teweeg.

Muziek brengt samen. Of nu alleen een orgel speelt of een heel koor zingt, muziek is gemaakt om samen te doen. Al is het dat velen luisteren en slechts enkele musiceren. Het mooist is als iedereen mee kan genieten van het samen zingen. Het zorgt dat een kerkgebouw vol mensen, een gemeenschap wordt en het brengt een gemeenschap dichter bij elkaar.
Muziek is twee keer bidden. Deze uitspraak is zo’n 1600 jaar geleden gedaan door één van onze Kerkvaders, de Heilige Augustinus. Zingen is twee keer bidden.
Geniet dus van de muziek en vooral, vind je vreugde in het maken van muziek met anderen! Het is een prachtige manier om God te loven voor al wat wij gekregen hebben van hem, zingen in liturgie is heel ons zijn gebruiken om Hem te danken die heel ons zijn gegeven heeft! En al is het vals, het is de vreugde en het enthousiasme die tellen. Alleluia!

Reinhilde

...

Lees meer

40 JAAR ZIEKENZORG/ SAMANA KUMTICH- BREISEM

Zaterdag 11 september was het feest in Kumtich. Althans Samana Kumtich vierde feest, vierde haar 40 jarig bestaan.
Met mooie aangeklede tafels, ballonnen en vlaggetjes in de zaal, konden we om 11.00 van start gaan met een gebedsviering ons voorgegaan door Omer en zijn muzikale echtgenote Liliane.
Het was feest en daar hoorden Cava, fruitsap en hapjes bij, tijdens het aperitiefmoment. Van deze gelegenheid maakte Chris (onze voorzitster sedert al enkele jaren) gebruik om kort te overlopen wat Ziekenzorg/Samana Kumtich in die 40 jaar had betekend. Ze had dan ook aandacht voor alle bestuursleden/ kernleden die mee aan de wieg stonden en/of alleszins een groot deel van het traject mee hebben afgelegd. Speciaal werd vernoemd: onze 88 jarige Josée Claes die medestichtster was en nog steeds actief is.
 Deze mensen werden op het eind van de namiddag dan ook in de bloemetjes gezet.

Het was misschien niet verwacht, maar Chris kondigde ook bij deze, het einde aan van de Samana-afdeling Kumtich-Breisem, althans zoals het nu in de huidige vorm bestond. Samana zal in de toekomst deels overgenomen worden door het Kumtichcomité (Buren voor buren).
We wensen deze mensen alvast heel veel succes.
Maar the show must go on.

Er moest gefeest worden en het aperitief werd gevolgd door een zeer lekker diner  soep, voorgerecht en hoofdschotel ons gebracht door onze kok Jo. 
Bij een feest hoort ook wel wijn en daarom konden de mensen deze keer kiezen voor rode en/of witte wijn, of zoals altijd voor bier, frisdrank en water bij de maaltijd.
Daarna was het genieten van een uur geweldig en fantastisch optreden van Herman Vandermeulen ( Ich en eja). Hij maakte het feest compleet.
Maar dát was het nog niet, want na zijn optreden volgde nog een prima dessert en alle mensen werden vóór het naar huis gaan nog verrast met een cadeautje.
Deze cadeautjes werden ook aan al onze leden uitgedeeld die niet op het feest konden aanwezig zijn.

Het was een mooie afsluiter van een mooi feest ,maar ook en vooral van een enorme inzet en een intense werking van al degenen die hebben bijgedragen aan het  40 jarig bestaan van deze nobele vereniging.

...

Lees meer

SCHOOL DE WIJSNEUS OPLINTER

Veel kinderen in de kerk voor de startviering van de Lagere School in Oplinter. Kinderen uit het tweede en vijfde leerjaar lazen en toonden rond de Schoolboom hun wensen voor een boombastisch jaar. Met de Jezus’ parabel van de wijnbouwer en de boekentaswijding rekenen zij daarvoor op de hulp van de Heer.

...

Lees meer

K.L.J. OPLINTER

Veel kinderen en jongeren in de kerk voor de startviering van de K.L.J. in Oplinter. Thema: KLJ d’as voor ’t leven. In het verhaal werd kleine Sara groot en als volwassene was ze nog met de KLJ begaan. Ook de vriendschap werd bezongen. De leden mochten hun wensen en verlangens op een briefje schrijven; de jongsten kregen hiervoor hulp van de leiding. Het krachtig gezongen KLJ-lied (jeugdig, landelijk, katholiek) maakte de band met de rest van de dag: picknick, groepsspel en lichte maaltijden. En van een werkjaar dat zich veelbelovend aankondigt.

...

Lees meer

ABDISSEN (33) OPLINTER

30 Catharina de Valckener
Catharina Valkener

Zij was 46 jaar oud toen zij benoemd werd op 31 december 1645 en aangesteld op 21 januari 1646 door Prelaat Henry Van der Heyden, abt van Villers.
Zij bestuurde 35 jaren met grote moeilijkheden, ellende en onzekerheid door de oorlogen, maar toch rechtvaardig en voorzichtig op geestelijk en materieel gebied. Zij liet een groot gedeelte van de kloostergebouwen herstellen die hadden geleden door de inval van de Frans-Hollandse troepen in 1635.
Zij stierf op 10 mei 1680, 81 jaar oud.

...

Lees meer

OPGELET

Zondag 26 september is de eucharistieviering van 10.30 u. verplaatst naar de H. Hartkerk dit omwille van de vormselviering.
Vrijdag 24 september om 16.00 u. zoneploeg in de dekenij
Maandag 27 september om 19.00 u. kerkfabriek in de dekenij

...

Lees meer

Als wij niet meer praten

© Jon Tyson (Unsplash

Neen, het gaat niet over de super hit van Jaap Reesema en Pommelien Thijs. Het gaat over mijn dialoog, mijn vertrouwen in God. Wat gebeurt er als wij niet meer praten? Ik kwam op het idee om een brief te schrijven aan de God die ik eeuwige trouw beloofde.

Heer,
Verhoor mijn schrijven want als wij niet meer praten dan sta ik voor U in leegte en gemis. Mijn geloofswoorden die ik U hoorbaar wil meedelen, zijn op. Ik vind geen taal meer om mij uit te drukken, om te zeggen dat ik teleurgesteld ben of dat ik kwaad ben. En dat kan ook op U zijn! Ik heb een goed bestaansleven maar mijn gebedsleven is opgedroogd zo niet verdwenen.
Er zijn dagen dat ik mij afvraag of U mij nog de moeite vindt. Zegt het U nog iets dat ik om een dialoog vraag. Staat mijn naam nog geschreven in Uw handpalm of heeft U mij geschrapt net zoals mensen zich uit het doopregister laten schappen. Dan zijn zij het die niets meer met U willen te maken hebben of met Uw instituut Kerk. Wanneer U mij schrapt, heb ik geen God meer waar mijn toekomst geborgen ligt, geen verhaal meer dat van betekenis is of troost verschaft. Ben ik een verloren ziel?

Ik vraag mij af wat ik verkeerd doe. Vraag ik het onmogelijke? Hoe is die diepe kloof tussen ons ontstaan? Hoe is die muur van steen tussen ons gekomen? Wie is begonnen met ze te bouwen en wie doet de eerste stap om hem weer af te breken?

Heer, de zin om te bidden ontbreekt mij vaak. De zondagsviering is na de coronatijd niet meer aan de orde. In mijn agenda staan andere prioriteiten genoteerd dan een uur door te brengen in Uw woning. Ook al staat Uw deur steeds open, ik loop eraan voorbij. Ik hoor U nog nauwelijks roepen. Als excuus gebruik ik het teveel aan stadslawaai en de angst die ik moet overwinnen om terug vertrouwen te krijgen in alles wat ik wil ondernemen. 
Ik heb eens geprobeerd met mij te richten tot Maria. Van vrouw tot vrouw eens mijn beklag doen. Eerlijk, ik voelde mij achteraf schuldig want ik meende niet wat ik allemaal vertelde. Het zit te diep. Ik kom zo geen stap verder maar ik weet geen raad. Het ontbreekt mij aan kracht, aan positieve ingesteldheid, aan energie. Als wij niet meer praten is mijn creativiteit zoek. Dan voel ik mij een nutteloos wezen. Wij zijn hier toch om zinvol door het leven te stappen?

Maar als we elkaar weer willen ontmoeten, moet het wel van twee kanten komen. Ik moet mezelf in de spiegel durven te zien en op zoek gaan waar U precies in mijn lichaam schuilt. In mijn hoofd, hart, in mijn ogen die de spiegel zijn van mijn ziel? Ik weet niet waar ik moet zoeken dus wil ik U vragen om mij nog eens te roepen. Wat staat er ons toch in de weg? Waarom vult U mijn geest niet meer met Uw woorden? Hoe kan ik nog iets zinvol schrijven voor anderen? Mijn taal, Heer, zoekt naar Uw beeld. Woon opnieuw in mijn gedachten, in mijn hart.

Misschien moet ik gewoon laten gebeuren wat er gebeurt. Die dorheid aanvaarden en weten dat het niet altijd rozengeur en maneschijn kan zijn. Laten we opnieuw praten. Vul mijn leegte en verdrijf mijn gemis.
Heer, kijk en lees wat er achter mijn ogen te lezen staat want ik zie het niet. Laat mij niet te snel los maar verlos mij van het kwade. Schud mij wakker als ik doe alsof U niet bestaat. Vind mij terug als ik U dreig te verliezen omdat ik U op alle mogelijke manieren ontwijk. Want als wij niet meer praten, als het niet meer draait om onze verbondenheid dan ben ik verloren.
En na dit aardse leven, Heer, dan wil ik mij graag bij U achterlaten en in alle stilte blijven praten.

Hilde Rummens

...

Lees meer

ABC VOOR HET GELOOFSGESPREK: LITURGIE

©Grant Whitty (Unsplash)

Deze week staan we stil bij het woord liturgie. Volgens de Van Dale is liturgie “het geheel van voorgeschreven plechtige handelingen van een kerkdienst of mis”. Eigenlijk gaat liturgie dus over zowel de eucharistieviering als andere gebedsmomenten zoals bijvoorbeeld het bidden van de vespers. De liturgie (deze handelingen bij gebedsmomenten) verwijst “naar het onzichtbare en onhoorbare via tekens en symbolen. Zo is de Schrift niet een gewoon boek, object van studie en analyse, maar ze is het Woord van God om naar te luisteren en te beleven.”“Symbolen bezitten een enorme spankracht: soms kunnen ze twee tegengestelde dingen ineens uitdrukken. Zo is water symbool van leven en dood tegelijk. Water is bron van leven en vruchtbaarheid, maar het is dodend: water is gevaarlijk. Er zijn frisse bronnen maar ook tsunami’s. Je kan er je dorst mee lessen, maar ook erin verdrinken. Dankzij deze paradox is water zo geschikt bij het doopsel. Het is zo geschikt om leven en dood te suggereren: in de doop wordt de zonde gedood en het nieuwe leven van de genade geschonken, in één en hetzelfde gebaar en met één woord.”

Vaak in de liturgie tijdens de Mis zijn er ook zo’n symbolen of uitdrukkingen in gebeden die meer dan één betekenis hebben, of die naar iets specifiek verwijzen. De liturgie met de eerste oogopslag begrijpen, is dus niet zo eenvoudig. De rijkdom kan gedurende heel ons leven naar boven komen als we nadenken bij één specifieke zin of uitdrukking of symbool. En dat is de schoonheid ervan. Soms wordt er wel eens gezegd dat de Eucharistie saai is, dat het altijd hetzelfde is. Toch is het bij liturgie zo dat, als we aandachtig zijn, we steeds meer ervan kunnen begrijpen. “Dit gaat alleen als we er echt middenin gaan staan. “Liturgie moet verstaanbaar zijn”. Dat hoor je vaak zeggen. Maar wat is ‘begrijpen’ als het gaat om de liturgie. De liturgie begrijpen heeft niet direct te maken met intellectueel verstaan, of rationeel uitleggen en analyseren. Anders wordt de liturgie gereduceerd tot een didactisch gebeuren.” “Je kan liturgie niet verstaan van aan de zijlijn: als men gaat 'spreken over’. Die afstandelijkheid belet alle echt ‘begrijpen’ van de liturgie. 

Het is zoals met de muziek: muziek begrijp je, door er midden in te staan en te luisteren.” Hierbij mijn uitnodiging voor de volgende keer dat je naar de Mis gaat. Luister eens naar de teksten die je misschien al heel vaak gehoord hebt, neem één zin eruit of één gebaar dat je raakt en denk erover na. Niet om het te veranderen of verbeteren, maar om de liturgie meer te begrijpen en de rijke schat die het is te ontdekken. 

Toen ik drie jaar geleden de kans kreeg om als 20-jarige naar de Filipijnen te gaan, was ik bij aankomst even van mijn sus. Ik kon niets doen dan volgen, kijken en luisteren. Zo verdwaast was ik van het lawaai, de geuren en alle prikkels die op me afkwamen. Die avond kwam ik in de kapel en voor het eerst sinds heel de dag voelde ik me rustig. We baden samen de vespers en toen besefte ik nog een prachtig aspect van liturgie waar we vaak de rijkdom niet van beseffen. Het is universeel. Onafhankelijk van op welk continent je bent, de Christus en het geloof  zijn hetzelfde. De gebaren zijn dezelfde, de Mis is dezelfde. Wat een rijkdom!
(Bron: https://www.kerknet.be/icl/artikel/liturgie-een-spel-met-symbolen) 

Reinhilde

...

Lees meer

OKTOBERMAAND IN BOST

Oktobermaand is niet alleen missiemaand maar ook rozenkransmaand. Niet enkel mei, maar ook oktober staat in het teken van de Mariaviering.
Onze kerk zal op 7 oktober a.s. (feest van O.L.V. van de Rozenkrans) geopend zijn in de namiddag van 14 u. tot 16 u. Iedereen is welkom om te bidden of een kaarsje aan te steken.

...

Lees meer

ST-ODULPHUS KERK IN BOST

Op 31 augustus werd de kerk terug helemaal in orde gezet volgens de nieuwe coronamaatregelen. Wij werden enorm geholpen door een aantal jongeren (kleinkinderen van onze medewerkster Godelieve). Alles was in een mum van tijd klaar.
 

...

Lees meer

PSALMEN (23) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

engel klassieke olieverfschilderij

God breathed

De zanger rapt:
Ik weet dat God hierop ademde
God legde zijn handen hierop
Dit is een geluk voor ons
Ik had er nooit op gerekend

Eens zag ik wat de Heer doet
God de Zoon, de heerlijkheid
God de Vader, en Maria

Kanye West
Ik maak me geen zorgen 
over wat jullie van mij zeggen,
ook niet over advocaten of loon
God lost dit alles voor mij op
Mensen kan je niet vertrouwen
God wel, Hij redt je

Vory
Er zit een duivel op mijn schouders
Hij probeert mij iets te zeggen
Ik veeg hem weg met mijn mouw
Ik weet dat een engel over mij waakt
Het is in orde want ik ben in orde
Ik weet dat God op mij ademt

Beluister
Kanye West ft Vory: God breathed. De rap wordt ondersteund door het Sunday Service Choir. Uit op het album ‘Donda’


Psalm 104 (103)
Gods adem verwijst naar de Schepping, die nog altijd voortduurt:

“Heer, wat hebt U veel gemaakt, 
En wat is alles prachtig!
Overal op aarde is het te zien.
Door uw adem komt alles tot leven, 
U maakt de hele aarde nieuw.”

Psalm 91 (90)
Die bescherming blijft:
“De Heer beschermt je, 
bij de allerhoogste God ben je veilig.
Want de Heer stuurt zijn engelen. 
Zij zullen je altijd beschermen,   
waar je ook bent. 
Dit heeft de Heer beloofd:
Omdat je mij liefhebt, zal ik je redden. 
Ik zal je beschermen, omdat je mij kent.”

Beluister
Van zowel psalm 104 als psalm 91 vindt u een keuze van verzen als samenzang, ook bewerkingen in Psalmen voor nu

...

Lees meer

DOOPSELS HAKENDOVER

Op 12 september werden volgende kinderen gedoopt :
-Charline Boel dochtertje van Nicolas Boel en Anne-Sophie Pierard. Zij wonen op de St.-Truidensesteenweg  in Hakendover.
-Jasper Deferme zoontje van Bram Deferme en Debby Durieux. Zij wonen op de Leuvenselaan in Tienen.  
-Livia Ingels  dochtertje van Kristof Ingels en Eefje Janssens. Zij wonen in Eliksem.
-Julie Vangilbergen dochtertje van Bert Vangilbergen en Liese Vranken. Zij wonen in Hélécine. 
Wij wensen hen allen hartelijk welkom in onze christen gemeenschap.  
 

...

Lees meer

SAMANA HAKENDOVER SAMENZIJN

5 September 2021 was voor de leden van Samana Hakendover een toffe dag. Eindelijk durfden  de leden het aan, om eens gezellig samen te zijn.
De voorzitster startte de namiddag met aan iedereen een hartelijk welkom te heten. De verschillende nieuwe leden werden met naam verwelkomd.
Een geurende tas koffie met individuele ingepakte koekjes (corona proof) deden de tongen loskomen.
Het was voor velen een blij weerzien van, bekende mensen, die al een tijdje, door Corona,  uit het het vizier verdwenen  waren.
Er werd veel heen en weer gepraat, het was een gezellige drukke namiddag, de tijd vloog voorbij.
Alvorens naar huis te keren werd er nog genoten van een lekker avondmaal en een  niet te versmaden dessert. 
Allen keerden blijgezind naar huis en keken al uit naar de volgende samenkomst.

...

Lees meer

Een week met 30 misdienaars

Toni Berek, jongerenpastor in de Pastorale Regio Tienen, ging een weekje met wel 30 Tiense misdienaars naar Houffalize.
De kerk in Tienen spant zich al jaren in voor misdienaars in de parochie. En die inspanning blijkt niet tevergeefs: de Sint-Germanuskerk in Tienen is een van de weinige kerken in Vlaanderen waar meer dan 30 jongeren de mis dienen. Deze meisjes en jongens zakken elke zondag af naar de Sint-Germanuskerk. 
 
Geloof en plezier
Misdienaar zijn gaat niet alleen om mis dienen. Het mag ook gewoon leuk zijn. Daarom neemt de Sint-Germanuskerk het initiatief om elk jaar samen met de misdienaars een week door te brengen in Houffalize. Afgelopen zomer waren ze al aan de zesde editie toe. Er is tijd om te amuseren, te rusten, wandelen, zwemmen, sporten, te spelen ... Het essentiële doel is dat de meisjes en jongens elkaar beter leren kennen. 
Als een katholieke jongerengroep is er altijd iets tekort als er geen geloofsdimensie bij is. Daarom zijn er naast een eucharistieviering in de parochiekerk in Houffalize altijd momenten voorzien om te bezinnen en stil te staan bij het evangelie van de dag. Elke avond wordt afgesloten met een avondwoordje: een ‘woordje’ dat wordt meegegeven door de pastoor, de leiding of de jongerenpastor van IJD aan alle leden. Dit woord nemen ze mee naar huis om over te reflecteren als gelovige jongeren in de samenleving. Geloof en plezier: de twee dimensies vullen elkaar aan.

Spirituele vriend
De misdienaars van Tienen zijn een heel gevarieerde groep, met verschillende leeftijden en etnische achtergronden. De jongste is 10 jaar en de oudste is bijna 19, maar iedereen heeft zijn of haar plaats in de groep. De oudste misdienaars krijgen een verantwoordelijkheid als patroon of - met de taal van Amerikaanse jongerenpastor Housten Heflin - als ‘spirituele vriend’ van de jongsten. Deze ‘vriendschapspastoraal’ maakt hen dus tot een vriend van elkaar. Zo kunnen ze elkaar helpen om Christus beter te leren kennen en de betekenis van hun roeping als misdienaars te verdiepen.
Het is deugddoend om deze jongens en meisjes actief te zien in de kerk. Hun aanwezigheid en hun enthousiasme geven ons zeker hoop en optimisme. Wij hopen dat ze verder mogen groeien als goede burgers en inspirerende jonge gelovigen in de maatschappij van vandaag en morgen.

Toni Berek, jongerenpastor in de pastorale regio Tienen
Video te bekijken via kerknet: https://www.kerknet.be/vicariaat-vlaams-brabant-en-mechelen/artikel/een-week-met-30-misdienaars

...

Lees meer

JEUGDBAND OPLINTER

We hielden een workshop Pbone, ook gekend als trombone of schuiftrompet.
Voor het volgend jaar dromen we van een buitenlands kamp in Oostenrijk, n.a.v. 30 jaar muziekkamp. 

Deze zomer ging Jeugdband Oplinter voor een muzikaal bad naar Nieuwpoort. Na een jaar Corona zonder repetities konden de jeugdige muzikanten zich opnieuw muzikaal uitleven. 
Zou je graag meespelen, kom dan eens kijken in ons lokaal, Neerlintersesteenweg 22. De herhalingen en lessen op vrijdag zijn opnieuw gestart:

‘Proevertjes’ Muzieksnack: initiatielessen vanaf 5 jaar maandag/dinsdag
18.00 u. initiatie instrument
18.30 u. instaporkest
19.00 u. jeugdband
20.00 u harmonie

...

Lees meer

Dankwoord bij het afscheid van de Sint Pietersparochie van Grimde

Zoals het zich laat aanzien hebben we vandaag op regelmatige basis hier voor het laatst samen weekend eucharistie gevierd. Voor het afscheid van de Sint-Pieter- en Paulusparochie van Grimde moeten we officieel nog wachten tot de ministeriële omzendbrief is getekend. Tot dan blijft de kerk open. Maar dat blijft de beslissing van de kerkraad.
Op een moment van afscheid is het goed terug te kijken op wat er door de gemeenschap van Grimde is gerealiseerd en mensen te bedanken die zich daarvoor hebben ingezet.
Ik denk op de eerste plaats aan de priesters. Ik wil mij beperken tot de pastoors met hun onderpastoors vanaf Wereldoorlog II: de eerwaarde heren Pycke, Van Hoebroeck, Ceuleers en pater Sylvester. Maar ook de voorgangers die na hun pensionering vaak zijn komen depanneren: pater Andries, de heren Timmermans, zelf een geboren Grimdenaar, Coosemans en Vandermeulen.  En eredeken en zonepastoor Joris Hardiquest die ons de luxe heeft gegund om nog een tijdje maandelijks van een viering te genieten. Bedankt jullie aan God toegewijde mannen om ons voor te gaan.
Bedankt ook de vele misdienaars en lectoren die gedurende vele tientallen jaren hielpen om de vieringen stijlvol te laten verlopen.

Wat is een viering zonder muzikale omlijsting? Toen jaren geleden de koortraditie wegviel, was er eerst Jules Caprasse en later Benny Taverniers die het koor onder hun hoede namen.  Tot vandaag zorgen de vaste koorleden voor een verzorgde begeleiding. Een dikke pluim voor Benny die zowel de gezellige repetities als de uitvoeringen in goede banen weet te leiden en aan de kerstwake telkens een speciaal cachet weet te geven. Daarbij past natuurlijk ook onze dank aan Bruno, onze uitstekende organist en aan Lieve voor de puike bloemstukken.  
Ik dank ook de leden van de kerkraad, de kerkfabriek, over de eeuwen heen. Nog steeds bezorgen zij ons de middelen voor het onderhouden van de kerk en de kapel en de benodigdheden voor het uitoefenen van de eredienst. Maar één persoon wil ik er speciaal uitlichten en dat is Eric Roelens. Alhoewel hij nog maar een vijftiental jaren in de werking van de parochie actief is, heeft hij zich in zowat elke functie in de parochie onmisbaar gemaakt. Daarbij wil ik hem uit mijn persoonlijke naam bedanken als medeoprichter van de Confrérie van Sincte Moor.
Grimde heeft binnen Samana een bedrijvige kern van ziekenbezoekers. Eén naam die hier uitspringt is die van Jeanine Roefmans-Cordie . Vele jaren was zij de bedrijvige voorzitster van Ziekenzorg. Maar daarnaast kennen we haar zeker als gewezen voorzitster van KAV en als bazin van het Polderke. Wat velen minder weten is dat ze vele jaren trouw de kerk heeft gepoetst en zorgde voor het linnen nodig voor de liturgie. Daarvoor kreeg ze in 2013 samen met Joseé Vanderstukken het zilveren Sint- Romboutskruis.

Alhoewel de zorg van de ‘Confrérie van Sincte Moor’ zich meer toespitst op de kapel, hebben zij bewezen dat ze door hun nevenactiviteiten de kerk nog eens bomvol kunnen laten lopen.
In de loop van vele jaren zijn er heel wat vrijwilligers die zich verdienstelijk hebben gemaakt.  Maar we menen dat op een dag als vandaag twee leden van de parochie, gezien hun staat van verdiensten, toch nog extra in de schijnwerper mogen geplaatst worden. 
Guido Vanwelden was vanaf zijn zevende betrokken bij de diensten in de kerk van de paters Dominicanen. Toen hij eind de zeventiger jaren in Grimde kwam wonen, werd hij al snel de rechterhand van pastoor Ceuleers. Misdienaar, lector, koster, koorzanger, ziekenbezoeker, voorganger in de woorddienst en in gebedsvieringen hij was het allemaal. Maar zijn grootste verdienste  ligt misschien wel in zijn dagelijkse gebedsdienst in de kapel van O.L.Vrouw-en-Steen gedurende de maand mei. Voor al deze verdiensten kreeg hij in 2013 het gouden Sint-Romboutskruis.
Vandaag is Gui Nijs in deze Sint- Pieter-en Pauluskerk juist 70 jaar misdienaar en meer dan 50 jaar  koorzanger en even lang lector. In die lange periode is hij daarnaast betrokken geweest bij zowat elke activiteit:  dirigent van de kinderkoren, voorganger in de woord- en gebedsdiensten, de kerkfabriek, de speelpleinwerking en de Scouts, Kerk en Leven, Polderke Voetbal en stichter-hoofdprovoost van de Confrérie van Sincte Moor.   Hij kreeg daarvoor in 2013 het gouden Sint-Romboutskruis.

 Dames en heren, wie namen noemt vergeet er wel eens. Door de veelheid aan informatie kregen sommigen vandaag misschien te weinig aandacht. Zo denk ik  onder meer aan de verantwoordelijken voor de eerste en de plechtige communie, de oud-leiding van de Scouts, de Gidsen en het Chiro. Mijn verontschuldigingen als u zich vandaag ondanks uw verdiensten wat miskend hebt gevoeld.
Als geboren en getogen Grimdenaar doet het pijn dat de kerk dicht gaat. Maar als ik mijn gezond verstand gebruik, besef ik dat een parochie in stand houden, een kerk als deze behouden voor de eredienst zowel qua financies als qua inzet van priesters en vrijwilligers niet langer te verantwoorden is. En dus nemen we vandaag met een zwaar hart afscheid.
Ons kerkgebouw krijgt in de nabije toekomst waarschijnlijk een andere bestemming. . De Oude Sint-Peeterskerk, nu Necropolis, werd ingewijd in 1132. We komen 11 jaar te kort om het millennium te vieren. 

Gelukkig bezitten wij met de kapel ook later nog een gebedshuis om af en toe een misviering op te dragen.
De samenwerking met Hakendover, Bost en Goetsenhoven zal moeten groeien, misschien soms met vallen en opstaan. Maar het komt goed, daar ben ik vast van overtuigd. Ik ben dankbaar voor al het positieve van de voorbije duizend jaar, maar vooral hoopvol voor  een zonnige toekomst van de nieuwe gemeenschap.

Gui G. Nijs

...

Lees meer

ABC VOOR HET GELOOFSGESPREK: KWAAD

©Micheile (Unsplash)

Deze week staan we stil bij het kwade. Niet omdat het ons meer over God leert, integendeel, het toont ons dat wat God niet is. Zo zegt de Heilige….. : het kwade is het ontbreken van het goede.’ Maar toch is er het kwade. We kunnen het niet ontkennen, we zien het op het internet en televisie, we horen het rondom ons, het kwade maakt deel uit van ons aardse bestaan. Hoe kan het kwade dan verenigbaar zijn met een goede God? Waarom laat God dat toe? 

Exact deze vraag heeft een kindje van de sloppenwijken van Manilla aan Paus Franciscus gesteld bij zijn bezoek aan de Filipijnen. Paus Franciscus heeft toen geantwoord: “je stelt de enige vraag waarop geen antwoord is.” Waarom? Omdat elk antwoord ontoereikend is als verklaring.

Wat weten we wel? God laat het kwade toe, Christus heeft ons bevrijd van het kwade en God kan ieder kwaad ten goede keren.
“God laat het kwade toe”, zegt Thomas van Aquino, “om”, zo gaat hij verder, “er een groter goed uit te doen ontstaan”. Zo wordt er tijdens de paasnacht gezegd: “Gelukkige Schuld, waaraan wij de Verlosser danken”. Inderdaad, dankzij het kwaad zijn wij gered, dankzij het kwaad moest Christus in de wereld komen. God keert het kwade ten goede, wij kunnen hem daarbij helpen, want kwaad heeft de tendens kwaad voort te brengen, en het is aan ons de cirkel te stoppen en vrij spel te geven aan God. Laten we dus geen angst hebben tot Christus te gaan met de angsten die leven in ons hart, het kwade dat probeert de overhand te nemen.

Christus heeft de dood overwonnen. Laat hem toe in je hart en leven om ook daar het kwade ten goede te keren. Soms gaat dit op een heel eenvoudige manier. Graag vertel ik even een verhaaltje van iets dat ik deze zomer heb mogen meemaken. Onderweg op pelgrimstocht in Italie, kwamen ik en drie vrienden aan een Heiligdom van de Heilige Maagd. Gezien we vrolijk waren op onze vrije dag, bezochten we heel wat en kwamen uiteindelijk bij een fontein. Het was erg warm en eentje van ons besloot zich erin te verkoelen. Toen hij erin was, merkte hij dat er munten in lagen die mensen in de fontein hadden gegooid om een wens te doen. Gezien hij dit bijgeloof vond, had hij in een mum van tijd enkele munten in zijn handen genomen en was terug uit de fontein geklommen. Gezien de munten in de fontein toch tot niets dienden, wilde hij er een koffie mee kopen, maar voor ons, was dit een beetje stelen, gezien de mensen dit geld in de fontein hadden gegooid. Toen bedachten we, dat we met de enkele euros enkele kaarsjes konden kopen, om die aan te steken bij Onze Lieve Vrouw. Zo gezegd zo gedaan. Zo is het afnemen van iemands geld dat in die vijver was geraakt, omgevormd tot iets moois, iets goeds.

Reinhilde

...

Lees meer

MEDEDELINGEN SINT GERMANUS

Eerste communieviering zaterdag 18 september om 14.30 u. in SINT-GERMANUS.

Donderdag 23 september om 17.00 u.: voor de vormelingen van Sint-Germanus:
Gebedsviering oplegging kruisjes verdere afspraken voor vormsel viering op zondag 26 september om 10.00 u.
 
BELANGRIJK DAT ALLE VORMELINGEN ZEKER AANWEZIG ZIJN.
 

...

Lees meer

SAMANA OPLINTER

Druivenverkoop
Onze huis-aan-huis druivenverkoop kan helaas niet doorgaan. Daarom bieden wij u de mogelijkheid om op vrijdag 24 september druiven te komen kopen in ons kraampje op het Sint-Genovevaplein (van 8u tot 18u). Betalen kan met cash geld of digitaal met payconiq.
Ofwel kan u uw bestelling op voorhand doorgeven aan een bestuurslid, de bestelling wordt dan aan huis geleverd. Bestellen kan tot 17 september.

Kaarten en kienen
Samana verwelkomt jullie graag terug op de kaart- en kiennamiddag, iedere eerste en derde donderdag van de maand (met uitzonering van de feestdagen) van 14 tot 17 u in het parochiecentrum van Oplinter. Iedereen welkom, ook niet leden. Nu: donderdag 16 september.
 

...

Lees meer

HARMONIE OPLINTER

Na de lange corona-onderbreking konden we terug een concertavond houden in onze zaal Sinterviven. 
We maakten van de gelegenheid gebruik om onze Erepenningmeester Marcel Schotsmans in de bloemen te zetten voor zijn honderdste verjaardag. Met zijn gekende ijver en stiptheid heeft hij jarenlang bijgedragen tot de groei en de bloei van onze Harmonie.
De  kermisbarbecue hebben we uitgesteld tot de kermis volgend jaar. 
Voor de kleine kermis had de Hagelandse Blaaskapel een optreden bij het zomerterras van Doe Maar Oplinter. Een blijk te meer van de goede verstandhouding tussen de verenigingen van ons dorp.

...

Lees meer

K.L.J. OPLINTER

Omdat onze KLJ ieder jaar blijft groeien, hebben we een afdeling bijgemaakt: de Kastaars. Ziehier de indeling in groepjes:
Bietels    1e  -  2e  lj
Kwispels    3e  -  4e  lj
Kastaars    5e  -  6e  lj
Nestorekes    1e  -  2e  mb
Adolo’s    3e  -  4e  mb
16    van   5e  mb

Om de twee weken is er op zondagnamiddag van 14u tot 17u een activiteit, verzorgd door onze leiding. Ze wordt iedere maand aangekondigd in onze Gazette. Daarnaast zijn er ook groepsactiviteiten, waarin alle leeftijdsgroepen de kans krijgen om mekaar te leren kennen. Plezier gewaarborgd.

...

Lees meer

ABDISSEN (33) OPLINTER

Martina Pinchart  

Geboortig van Corbais.
Zij was 48 jaar oud toen zij benoemd werd op 8 augustus 1627 en werd aangesteld door prelaat Henry Van der Heyden, abt van Villers.
Aan de verkiezing namen 33 geprofeste nonnen deel, waarvan 17 uit het land van Luik, het prinsbisdom dat niet tot het hertogdom Brabant behoorde. Dit toont dat de klacht tegen de vorige overste gegrond was.
Zij bestuurde gedurende 18 jaren en stierf op 22 juli 1645.

...

Lees meer

Erediensten vanaf 1 september zonder beperking aantal

Gelovigen kunnen vanaf woensdag 1 september 2021 opnieuw samen vieren zonder beperkingen van aantal en afstand; het mondmasker blijft wel verplicht.
De erediensten krijgen  groen licht om vanaf komende woensdag 1 september 2021 samen te vieren zonder beperkingen van aantal en afstand. Enkel het mondmasker blijft verplicht.
Het Ministeriële Besluit, dat op 26 augustus 2021 in het Staatsblad verscheen, stelt in artikel 14 dat de social distancing (1,5 meter afstand ) niet meer van toepassing is in de gebouwen van de eredienst en tijdens de uitoefening van de eredienst. Ook de maximumgrens van het aantal gelovigen valt weg.

Wat wel behouden blijft, is het bedekken van de mond en de neus met een mondmasker bij het betreden van de gebouwen van de eredienst en tijdens de hele duur van de eredienst.
Alle andere maatregelen werden geschrapt. Dit wil niet zeggen dat wij niet meer voorzichtig moeten zijn want het virus is nog niet overwonnen.
Dus we zijn heel erg blij hiermee voor de communie- en Vormsel vieringen.

De bisschoppen danken nogmaals iedereen die zich inzet in de strijd tegen het virus. Zij roepen op de veiligheidsmaatregelen van de overheid te blijven volgen en zich zeker te laten vaccineren.

IPID – Persdienst van de Bisschoppenconferentie van België
Brussel, vrijdag 27 augustus 2021

...

Lees meer

ABC VOOR HET GELOOFSGESPREK: JEZUÏETEN

©Ashwin Vaswani (Unsplash)

Jezuïeten, ook wel de sociëteit van Jezus genoemd, is een orde binnen de katholieke kerk. De orde is gesticht in 1540 door de Spaanse Ignatius van Loyola. Vandaag de dag zijn er meer dan 15 000 Jezuïeten ter wereld. De meesten zijn priesters, maar er zijn ook broeders. De meest bekende Jezuïet vandaag is Paus Franciscus. Een Belg, de H. Johannes Berchmans (17e eeuw), bekend vooral in de streken van Diest, was een Jezuïet. Hij was een zeer toegewijde hardwerkende jongeman die stierf in Rome op 22-jarige leeftijd. Hij is beschermheilige van de studerende jeugd, misdienaars, acolieten en zangkoren. 

Net zoals andere ordes en gemeenschappen, leggen de Jezuïeten de gelofte van armoede, kuisheid en gehoorzaamheid af. Bij hen is er nog een 4e gelofte die ze afleggen namelijk directe gehoorzaamheid aan de Paus. Dit wil zeggen dat ze hun missies van de Paus zelf ontvangen. De Jezuïeten hebben als twee belangrijke pijlers van hun activiteiten missies en onderwijs, maar ze kijken breder dan dat. Ze willen antwoorden op de nood van elke specifieke tijd. Dit doen ze door God te zoeken in alle dingen, in alle activiteiten. Jezuïeten zijn vaak gekend als goed opgeleide, ‘slimme’ mensen. Verder staan ze bekend om goed te begeleiden bij onderscheiding. Volgens hen gaat “onderscheidingsvermogen over het vinden van de stem van de Geest van God die tot ons spreekt in de gewone en praktische details van ons leven”. Een hulp hierbij zijn de geestelijke oefeningen die door de H. Ignatius zijn samengebracht en uitgeschreven.

Reinhilde

...

Lees meer

PSALMEN (22) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Giotto, Franciscus predikt voor de vogels

Earth song
Michael Jackson kijkt met weemoed en ongeloof naar wat wij met de aarde gedaan hebben.
“Wat is er gebeurd met het opkomen van de zon, wat met de regen, wat met al die mooie dingen waar wij van droomden?
Wat met de vrede, met de bloemen op het veld, wat met de zee, met de sterrenhemel?
Is gisteren voorbij, ligt het beloofde land buiten ons bereik? 
Zullen we ooit nog vreugde kennen?”

Beluister
Michael Jackson, Earth Song. (muziek met verwijzingen naar Nights in white Satin van Moody Blues)

Zonnelied
Daartegenover plaatsen wij het optimistische Zonnelied van Sint Franciscus.
Almachtige, verheven Heer
Aan U behoort de lof en eer
Wie kan U loven als Gij zijt
Wij zegenen uw heerlijkheid.
Geloofd om gans uw creatuur
Ten eerste om dat blinkend vuur
Die warme schitterende bron
De Heer des hemels, broeder Zon.
Hij is zo heerlijk in zijn pracht, 
verdrijft zo stralende de nacht 
en geeft ons dag aan dag zijn licht, 
als afglans van uw aangezicht.
Volgen: maan, wind, water, 
vuur, aarde, liefde, dood.


Psalm 19 A (18 A) deel 2
Of,  zoals in het tweede deel van de psalm:
Daar plaatste de Heer een tent voor de zon, 
die treedt als een bruidegom uit zijn vertrek, 
om fris en onstuimig zijn baan te doorlopen. 
Hij stijgt van de rand van de hemel omhoog 
en daalt dan weer af naar het andere eind; 
niets kan aan zijn stralen ontkomen.

Beluister 
Psalm 19: Nederland zingt: samenzang; psalmen voor nu: lied
Het zonnelied van Sint Franciscus, b.v.
Almachtige verheven Heer   Keulen  1623
Altissimi omnipotente Bon Signore
Hedendaagse muziek: Saint François d’Asssise: van Liszt, Gounod of Messiaen

...

Lees meer

OP STAP MET SAMANA/FERM HAKENDOVER

Samana /Ferm gingen op uitstap naar Brussel op 23 augustus 2021. Een druilige morgen kondigde zich aan, maar het bleef droog. 
De eerste halte was de Basiliek van Koekelberg. Voor de ingang, van het monumentale prachtige Art Deco gebouw, kon de autocar zijn deuren openen,  de lift uitrollen om de rolstoelen en de mindermobiele mensen op een comfortabele wijze te laten uitstappen. Een welbespraakte gids wachtte ons op en met veel verwondering werd er geluisterd naar de boeiende uitleg van de gids. De Basiliek is de vijfde grootste kerk ter wereld. De kerk is in de eerste plaats een bidplaats voor de vrede en wordt ook nog steeds gebruikt voor parochiale – en nationale vieringen.
In de talrijke gigantische glasramen zijn verschillende onderwerpen behandeld. In het grootste glasraam is Het Laatste Oordeel en de Verheerlijking van het Lam Gods uitgebeeld. Deskundig zijn er moderne glasramen verwerkt. De tijd vliegt voorbij, nog de glazen lift nemen om op de hoogte van 52.80 meter het panorama te bewonderen van Brussel en heel Brabant.
Na het genieten van een heerlijk middagmaal in een gezellig restaurant maakten we de straten van Brussel onveilig. Met een geroutineerde chauffeur en een goede deskundige gids ontdekken we alle bekende gebouwen, en kregen veel informatie over de panden. Nog even langs het Atomium rijden om dan de terugweg aan te vatten. Blij en te vrede over de voorbije dag wensten we ieder een goede thuiskomst en een aangename avond.

...

Lees meer

Fusies van parochies in Tienen.

Sinds een vijftal jaren zijn de parochies van Tienen- centrum samengevoegd tot één parochie. De vroegere parochies St.-Germanus, O-L-V-Ten-Poel, H.-Hart en St.-Lambertus Overlaar werden samengevoegd tot de parochie ST.-GERMANUS.
Nu heeft Kardinaal Jozef De Kesel ook zijn goedkeuring gegeven voor de samenvoeging van de parochies van Tienen -Noord: Oorbeek, Kumtich, St.-Margriet Houtem, Vissenaken (2) en Oplinter tot één nieuwe parochie ST.-AUGUSTINUS.
En ook van Tienen-Zuid: Hakendover, Goetsenhoven, Bost en Grimde, deze worden samengevoegd tot de parochie GODDELIJKE ZALIGMAKER.
Dus blijven er nog drie parochies over in Tienen met elk één kerkfabriek. Vroeger waren dat 14 kerkfabrieken en waren daar 70 mensen voor nodig. Vandaag zijn dat nog 15 mensen. Dat wordt een sterke administratieve vereenvoudiging!

EN WAT MET ALLE KERKGEBOUWEN?

Sommige zullen uitsluitend voor de eredienst blijven dienen, andere zullen een nevenbestemming krijgen en dus dienstdoen als kerk en ook voor een andere bestemming. En nog andere kerkgebouwen krijgen een herbestemming en dus niet meer dienen als gebouw voor de eredienst. Dit zal wel de nodige tijd vragen voor goed overleg. Dit alles is natuurlijk het gevolg van het steeds maar kleiner wordend aantal deelnemers aan de liturgische samenkomsten in de kerkgebouwen, waar zij wonen. En met tien mensen samenkomen in de meestal zeer ruime kerkgebouwen is een zeer kostelijke zaak en ook niet erg gezellig.
In elk van de drie nieuwe parochies zal één kerkgebouw dienstdoen als parochiekerk. Daar wordt de liturgie nog volledig gevierd: de eucharistie, gebedsdiensten, aanbidding, eerste communie, vormsels, biechtvieringen, dopen, advent, vasten, Goede week enz.
Deze parochiekerken zijn St.-Germanus (Veemarkt), St.-Genoveva (Oplinter) en De Goddelijke Zaligmaker (Hakendover).
Uitvaarten en huwelijken zullen wellicht voorlopig in alle kerken kunnen doorgaan in zoverre zij nog geen nieuwe bestemming hebben gekregen. Het zal echter zeker nodig zijn om zich te verplaatsen om de eucharistie of andere sacramentele vieringen bij te wonen, zoals bijvoorbeeld biechtviering en vormsel en doopsel.

DE EUCHARISTIE

Ons verplaatsen zijn wij in deze tijd wel zeer gewoon geworden zoals naar een grote winkel, de dokter, het ziekenhuis, de markt, de school, de muziekschool en culturele activiteiten, het restaurant en sportactiviteiten, voor zovele zaken in ons leven verplaatsen wij ons vandaag, dus zal dat ook wel voor het kerkleven kunnen in de mate dat het kerkleven voor u van belang is.
Wij streven ernaar om elk weekend één eucharistie te vieren in de drie parochies, behalve in Tienen-centrum zolang het kan, twee eucharistievieringen, omwille van meestal 450 deelnemers. De uren van de vieringen zijn: Op zaterdag 16.30 u. O.L.V.-ten-Poel en om 18 u. in Hakendover. Op zondag om 10 u. in Oplinter en om 10.30 u. in St.-Germanus.
Gebedsdiensten kunnen er zijn, maar niet op hetzelfde uur als de eucharistie in uw parochie. Dit om het kapitaalbelang van de eucharistie in de Katholieke kerk te onderstrepen.
Van de eucharistie, het samenkomen rond brood en wij, zei Jezus op het laatste avondmaal: "Blijft DIT doen om mij te gedenken." En dus is te communie gaan ook best verbonden met de eucharistie. Voor wie zich moeilijk kunnen verplaatsen mag men gerust de communie meenemen liefst in een daartoe bestemde pixis, die kun je verkrijgen in de dekenij of in het winkeltje in Kabbeek.

HET PASTORAAL CENTRUM KABBEEK

Dit centrum, het vroegere klooster van de Grauwzusters van de kliniek, is ons pastoraal centrum voor gans de pastorale zone Tienen. Hiermee willen wij mensen steunen in hun geloofsvorming en -verdieping. Zo bijvoorbeeld voor ouders van eerstecommunicanten en vormelingen. Voor doopouders en peters en meters. Voor hen die kerkelijk gaan huwen. Maar ook om de sterke tijden als Advent en Vasten wat meer aandacht en inhoud te geven. Ook allerlei werkgroepen kunnen er terecht zoals ziekenwerking of armenzorg en gespreid over gans het jaar zullen er voordrachten zijn rond algemene geloofsonderwerpen zoals bijvoorbeeld ook Bijbel avonden.
In Kabbeek is ook een winkeltje met mooie houten religieuze voorwerpen waarnaar mensen vaak vragen: rozenkransjes, doosjes om communie mee te nemen, heiligenbeeldjes, kerststallen enz.

WAAROM IS DIT ALLES NODIG?

Als Kerk zijn wij arm geworden aan vrijgestelden maar ook zijn er minder vrijwillige medewerkers dan vroeger en ook minder vrijgestelden. Wij leven in onze streken in een sterk geseculariseerde samenleving en ook vele andere religies zijn hier aanwezig sinds de intocht van mensen uit verre landen. Het is dus nodig dat wij onze Kerkstructuren aanpassen aan de tijd waarin wij NU leven. En wij hopen om zo de mensen beter te kunnen dienen in hun geloofsbeleving. Graag vragen wij u om uw gebed voor deze nieuwe aanpak van de kerk van Jezus Christus in Tienen.

De pastorale zoneploeg van Tienen
Mei 2021

...

Lees meer

2021 - KAMP MISDIENAARS ST.-GERMANUS

Ook dit jaar ondanks de natte zomer gingen onze misdienaars op kamp in Houffalize, wij waren met 26. En er gebeurde een wondertje, ondanks het aangekondigde natte weer, konden wij steeds buiten spelen en stappen. De sfeer was super en de groep is nog wat meer naar mekaar toegegroeid, wat zeker goed is voor jongeren die elke week meebouwen aan een mens nabije zondagsviering. Wij hebben ook heel mooie en deugddoende gebedsmomenten gehouden elke dag en de eucharistie vierden wij in het mooie kerkje van Houffalize.
Graag bedanken wij allen die ons  steunden om dit weer te kunnen bekostigen en kinderen en jongeren die willen meedoen zijn steeds welkom. Hierbij ook een paar foto’s om iets van de leuke sfeer weer te geven. Je kunt met ons contact opnemen elke zondag na de eucharistie of op het nummer 016 81 13 43.

...

Lees meer

ABC VOOR HET GELOOFSGESPREK: INTERNET

De letter I van internet is een heel actuele letter. Hoe vandaag de dag omgaan met alles wat met internet te maken heeft? Met informatica? Met sociale media? Voor sommigen is het een hele opgave hier gebruik van te maken, voor anderen is het niet meer weg te denken uit de maatschappij, voor nog anderen is hun gsm bijna een verlengstuk van hun lichaam. Reeds vorige eeuw, bij het 2e Vaticaans concilie (1963) werd hier extra aandacht aan besteedt. Het tweede document van het concilie heette namelijk Inter Mirifica (onder het mooie), een document over de sociale communicatiemiddelen. Het document vertelt in de eerste plaats over de verschillende mogelijkheden van de ontwikkeling van de communicatiemiddelen (radio/tv/…) : "de media zullen in dit licht belangrijk bijdragen tot de ontspanning en de ontwikkeling van de geest en tot de verbreiding en de bevestiging van het rijk van God". Verder worden we in dit document gewaarschuwd voor mogelijke nadelige gevolgen van sociale media.

10 oktober 2020 is Carlo Acutis, een jongen die in 2006 op 15-jarige leeftijd gestorven is, zalig verklaard. Hij is vandaag de beschermheilige voor de jeugd en internet. Tijdens zijn leven raakte hij geïnspireerd om sociale media te gebruiken om het woord van God te verkondigen. Vandaag de dag zijn er verschillende mensen die evangeliseren via sociale media. Op sociale media zijn verschillende dingen te vinden die mooi, waar en goed zijn. Paus Franciscus maakt elk jaar voor Mediazondag (de laatste zondag van september) een boodschap omtrent media. Elke Paus heeft zijn eigen communicatiestijl en ook Paus Franciscus past zijn communicatiestijl aan aan deze tijd (vaticannews.va). Niet alleen voor onderricht kan media prachtig zijn, maar ook voor praktische informatie, bijvoorbeeld de mis uren op speciale zondagen of informatie omtrent sacramenten.

Naast het mooie en goede worden we in Inter Mirifica ook gewaarschuwd voor mogelijke moeilijke kanten van het gebruik van media. Het waarschuwt dat een suggestieve manier van communiceren vrijheid kan wegnemen en mensen sterk kan beïnvloeden tot op het punt van propaganda en indoctrinatie. Er wordt gezegd dat iedereen uit verantwoordelijkheid en liefde mee moet streven naar goed gebruik van media.

Zijn wij vrij tegenover sociale media? Gebruiken we sociale media op een manier dat we God beter kunnen leren kennen en onze naaste beter liefhebben? Stichten we verdeeldheid in harten door ons gedrag op sociale media of laten we ons meesleuren door bepaalde ideeën die ons opsluiten. Soms kan even afstand nemen ons helpen om op deze media onze vrijheid te waarborgen en terug het mooie en goede hiervan te proeven. Misschien iets voor jou?

Reinhilde

...

Lees meer

DOOPSELS IN SINT-GERMANUS: AUGUSTUS

Ward BLOCKX
Anna-Louna DEBOES
Gerorges ALLARD
Fleur SPIRITUS
Mathéo SWINGS
Floris COCKX

...

Lees meer

UITVAARTEN IN SINT-GERMANUS: AUGUSTUS

Isabelle TANDA-MATA
Anna DE GROOF echtg. van Eduard FROYEN
Reinlinde MOESTERMANS echtg. van Herman HACOUR

...

Lees meer

SAMANA OPLINTER

Vanaf donderdag 2 september verwelkomt Samana jullie graag terug op de kaart- en kiennamiddag, iedere eerste en derde donderdag van de maand (met uitzonering van de feestdagen) van 14 tot 17 u in het parochiecentrum van Oplinter. Iedereen welkom, ook niet leden.

...

Lees meer

ABDISSEN (32) OPLINTER

Catharina Bosmans

Zij was 41 jaar oud toen op zij op 26 februari 1602 werd aangesteld door prelaat Robert Henrion, abt van Villers.
Haar broer, Egidius, was deken van Namen en schonk de abdij een tafereel in Albaster.
Zij bestuurde gedurende 25 jaren en stierf op 20 maart 1627.
De afgevaardigden, gezonden voor de benoeming van een opvolgster, waren niet zo gunstig in hun beoordeling over haar. Aartshertogin Isabella schreef aan de abt van Villers en aan de nieuwe abdis dat de overledene te gemakkelijk was geweest om vreemden te ontvangen en te herbergen, en om te veel personen uit vreemde streken als religieuze te aanvaarden, wat niet bevorderlijk was voor het kloosterleven en schulden met zich meebracht.

...

Lees meer

MARIA HEMELVAART IN DE O.L.V. TEN POELKERK

Zaterdag 14 augustus 19 uur. Het deed goed nog eens samen te komen rond Maria, onze Moeder en beschermvrouwe van onze kerk.
Daar stond ze, fier met haar beste mantel, haar mooiste kroon en haar zoon op de arm. Koningin en moeder.
We vierden haar samen met het koor CBM die de mooiste Marialiederen bracht, begeleid door Bruno die hemelse klanken toverde uit het prachtige orgel.
De homilie van Pastoor Hardiquest over de kracht van de vrouw en moeder maakte van deze viering een inspiratie om mee te nemen. 
Hopelijk kunnen we volgend jaar terug naar buiten om in processie Maria te eren.

Dirk

...

Lees meer

MARIA, WIE BEN JE?

Op dinsdag 10 augustus kwam Mgr. Koen Vanhoutte, hulpbisschop voor het vicariaat Vlaams-Brabant en Mechelen, naar het regiohuis van de Pastorale Regio Tienen. Hij was er op uitnodiging van de regioploeg om te komen vertellen over zijn boekje “Maria, wie ben je?”. In dit boekje gaat de hulpbisschop op zoek naar de identiteit van Maria, de vrouw waarvoor wij katholieken een grote bewondering hebben. We zoeken troost en raad bij haar maar we zijn ook graag gewoon bij haar, in haar aanwezigheid. Maria nodigt ons ook voortdurend uit om haar voorbeeld te volgen en diezelfde beleving te mogen ervaren. Mgr. Vanhoutte stelt enkele kenmerken van Maria in het licht en zo leren we haar beter kennen.
Vanuit de regio waren we zeer verheugd dat onze hulpbisschop tijd kon vrijmaken om enkele dagen voor het hoogfeest van Maria Tenhemelopneming zijn boekje te komen toelichten en ons mee te nemen op die ontdekkingstocht. Hoewel het nog steeds vakantie was, kwamen heel wat mensen uit onze regio maar ook van ver daarbuiten afgezakt naar Scherpenheuvel. Ze werden getrakteerd op een boeiende en toegankelijke lezing die de aanwezigen uitnodigde om zelf stil te staan bij Maria, wie zij was en is en wat zij voor ons vandaag betekent. Het muzikaal intermezzo, gebracht door jongerenpastor Toni Berek en Guy Vermeylen, liet de woorden nog dieper doordringen. We sloten af met een stemmig gebedsmoment. 
Tijdens het informele gedeelte werd er nog heel wat uitgewisseld en bijgepraat. Het was fijn om weer “echt” samen te zijn, samen met anderen een activiteit te mogen beleven. Voor sommige aanwezigen was dit de eerste keer in een zeer lange tijd, om de gekende reden.

Meer info over “Maria, wie ben je?” en bestelinfo vind je op de website van De Peerle www.depeerle.be

Elly Mattheus

...

Lees meer

ABC VOOR HET GELOOFSGESPREK: HEMEL/HEL - HEILIG

We maken weleens het grapje: ‘als er in de hemel dat… maar is’, ook in ons taalgebruik gebruiken we het woord hemel wel eens: ‘hemels’. Ook het woordje hel wordt wel eens gebruikt om moeilijke, haast onmogelijke situaties weer the geven ‘this is the hell’. 
Het is interessant en belangrijk stil te staan bij de hemel. Waarom? Het is ons uiteindelijke doel. We zijn allen geroepen om bij Christus te zijn, om in gemeenschap te treden met God. Dat is uiteindelijk wat de hemel is. Elke beschrijving van de hemel komt te kort en bovendien is er niemand die het ons kan vertellen. Wat we wel weten is dat we in de hemel onze ware identiteit zullen vinden, we vinden onze vervulling. Wat ook duidelijk is, is dat we in de hemel Hem zullen zien “zoals Hij is” (1 Joh. 3,2), “van aangezicht tot aangezicht” (1 Kor 13, 12). De hemel is het uiteindelijke doel en de verwezenlijking van de diepste verlangens van de mens, de hoogste en definitieve staat van geluk. We zullen God zien, bij Christus zijn. 

Wat is de hel dan? De hel is niet meer of minder dan het ontbreken van het bovenstaande: de hel bestaat in het eeuwig van God gescheiden zijn. Laat de liefhebbende God dit zomaar toe? Dat zou zijn eigen essentie toch tegenspreken? Wel, juist niet. God houdt zo belangeloos van de mensen, dat Hij hen niet verplicht, Hij laat de mens vrij om die Liefde te aanvaarden. Die vrijheid die God de mensen schenkt, is juist het bewijs van zijn Liefde. Hij houdt zo van de mensen, dat Hij toelaat dat ze Zijn Liefde weigeren. Niemand wordt door God voorbestemd om naar de hel te gaan, daarvoor is het noodzakelijk zich vrijwillig van God af te keren en daarin tot het einde toe te volharden. 

Dankzij de hemel en de hel weten we waartoe we op deze aarde geroepen zijn. Die Liefde die God is leren kennen, en groeien in die Liefde opdat we Hem mogen zien. Het ‘doel’ van ons leven hier op aarde is, zou je kunnen zeggen, zorgen dat ons kleine hartje groeit in Liefde zodat het ooit in staat zou kunnen zijn om de grote Liefde die God is te bevatten. Dankzij de hemel weten we dat we allemaal geroepen zijn om heiligen te zijn. Neen, heilig worden is niet exclusief voor enkele mensen, we zijn allen geroepen om heilig te zijn om zo uiteindelijk bij Hem te kunnen vertoeven. 

Reinhilde

...

Lees meer

PSALMEN (21) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Amazone regenwoud

Heal the world
Michael Jackson doet een oproep, ook met Bijbelse beelden, om de wereld beter te maken, een woonplaats voor alle mensen.

Genees de wereld, maak het een betere plaats voor jou en voor mij.
Deze wereld, waarin we geloofden, zal weer schitteren.
Deze wereld is hemels; wees de afstraling van God.
We zijn allen broers en zusters van elkaar.
De volken zullen hun wapens omsmeden tot ploegscharen.
Er zal geen pijn of verdriet meer zijn.
Genees de wereld. We kunnen er samen toe komen.

Beluister
Michael Jackson: Heal the world  (muziek met verwijzingen naar: We are the world, we are the children)

Psalm 19 A (18 A)  deel 1
In het oratorium ‘De Schepping’ van G.F. Haydn wordt de taak van de mens belicht, maar vooral de grootheid en goedheid van God, blijvende Schepper van hemel en aarde.
De koorzang daarin neemt de woorden van de psalm

De hemel verkondigt Gods Heerlijkheid, 
het uitspansel toont ons het werk van zijn handen.
De dag roept het toe aan de volgende dag, 
de nacht geeft het door aan de nacht.
Geen woord wordt gesproken, geen stem weerklinkt,
Geen enkel geluid is te horen.
Toch klinkt over heel de aarde hun roep, 
hun boodschap dringt door tot de rand van de wereld.

Beluister
Psalm 19: Nederland zingt: samenzang; Psalmen voor nu: lied
Die Himmlen erzahlen die Ehre Gottes uit Der Messias van G.F. Haydn
Verwante hedendaagse muziek:
For the beauty of the earth John Rutter  Chr koor Jigdaljahu
Canto General  Pablo Neruda Mikis Theodorakis; duur ong. anderhalf uur; uitvoeringen met alleen klank of met beeld van zangers en orkest

 

...

Lees meer

HUWELIJK VISSENAKEN

Robin Celis en Laure Verbruggen
 

...

Lees meer

LANDELIJKE GILDE HAKENDOVER-WULMERSUM

Fietsuitstap elke woensdag om 14 uur aan de kerk.
 

...

Lees meer

LANDELIJKE GILDE OPLINTER

Onze gezinsfietstocht zondag 29 augustus leidt naar de hoeve ‘De Peinwinning’ in Bekkevoort.
Deze oude hoeve is nu melkveebedrijf en hoevewinkel met ook een toeristisch aanbod 
Vanwege de Covid-19 situatie beperken we ons tot een namiddagprogramma:
Bijeenkomen op de parking van het P.C. om 12.30 u en vertrek om 12.45 u
Rond 14.00 u aankomst. Een drankje of ijsje op het terras of binnen, een wandeling, ravotten in de kinderspeeltuin, de weg vinden in de maïsdoolhof, boerengolf spelen…
Om 17.30 u vertrek terug naar Oplinter.

...

Lees meer

HARMONIE OPLINTER

We hopen dat u de antwoorden vindt op onze fotozoektocht, ook op de vraag ‘hors concours’ (buiten wedstrijd): Wanneer werd E.H. Guido Van Gerwen aangesteld tot pastoor van onze Sint-Genovevaparochie?
 

...

Lees meer

De geboorte van een nieuw Utopia

Schepping © Calvin Craig (Unsplash)

Letterlijk en figuurlijk gaat de mens te ver. Te ver in zijn dromen, te ver in het reizen in de ruimte, te ver in het misbruiken van de aarde en alles wat erop leeft, inclusief zichzelf. Hij is naarstig op zoek naar nieuw en ander leven in de grenzeloze ruimte want hier op aarde sleurt hij elk stukje leven mee in zijn eigen graf. De vergankelijkheid zal zijn werk doen en elke ooit bestaande levensvorm reduceren tot wat het ooit was: stof. 

En wanneer de laatste dag ten grave is gelegd en de zon is opgebrand na de aarde te hebben verschroeid, de zeeën te hebben opgedroogd, dan zal de wind opsteken. De zachte bries zal uitgroeien tot zware stormen. Elk recht op nieuw leven zal zo worden stukgeslagen. Alles lijkt dan verloren. Het mensdom heeft gefaald. De ziel van de mens met haar vrije wil, een oerbeginsel afkomstig uit Gods machtig woord, heeft gekozen voor het kwaad. De hoop is niet meer… Hoe ver staan we nog van dit scenario?

Stofdeeltjes dwarrelen rond in het zwarte oneindige niets en zorgen voor de enige beweging. Zullen zij als bij wonder opnieuw aangetrokken worden door Leven, door Liefde, door Diegene die zich geliefd wilde weten door de mens? Als elke ziel teruggedreven is naar haar oorsprong, dan zal er niets meer zijn dat kan ontvangen, niets meer om aan te geven. Geen herinneringen meer, geen dromen, er is alleen nog maar het niets. Opstanding uit de dood blijft over. Of is dit enkel een gedachte? Welke hand schreef het verhaal van de opstanding, het verhaal van het hier-na-maals?

Wie wil geven wat hij heeft, zal leven. Tussen de stofdeeltjes verspreid, is Hij er nog steeds. Doorheen heel de geschiedenis zit er een uittocht verweven en telkens opnieuw leidde dit tot nieuw leven. Hij laat immers Zijn werk niet zomaar verloren gaan. Hij treurde omdat de mens al wat hij had gekregen niet naar waarde kon schatten. 
“Ik ga een nieuwe wereld maken, zegt Hij, en een nieuwe aarde. En aan wat vroeger was, wordt niet meer teruggedacht. ( Jesaja 65 )”. 

God verbande de chaos, bracht opnieuw het licht en verbrandde hiermee de duisternis,  Hij liet zijn geest zweven. Hij begroef zelf de laatste nacht en schiep een gloednieuwe dag. Stofdeeltjes trokken elkaar aan en zochten verbondenheid. Anderen smolten samen en vormden nieuw leven. God maakte alles nieuw. Een nieuwe aarde onder een stralend blauwe hemel. 

Zo werd de laatste pagina van Zijn boek het begin van een nieuw en tijdloos verhaal. Hij schiep de mens zonder te raken aan het beeld van het oude. Alleen gaf Hij man en vrouw een nieuwe kompasnaald mee. Een naald die het Noorden niet verliest maar wijst naar de aantrekkingskracht van het hart. Al deze mensen zouden in staat zijn om Zijn verhaal te vervolmaken en na te vertellen in een verstaanbare taal voor iedereen. Het zou het grote verhaal van de liefde zijn, van hoop. De liefde overwint alles. En God zag dat het weer goed zou komen. Een nieuw Utopia werd geboren.

Hilde Rummens

...

Lees meer

ABC VOOR HET GELOOFSGESPREK: GENADE

Grace ©Brett Jordan (Unsplash)

Zonder twijfel heeft u al wel eens gehoord van het woord “genade”. Maar wat betekent het nu eigenlijk?  Volgens de Van Dale betekent genade “goedertierenheid van God” of “goedheid van God”. Goedheid van God, dat houdt in dat genade iets is dat vrij gegeven wordt, dat we niet door bepaalde verdiensten kunnen ontvangen. Het is een gave van God. 

Wat is het juist? Het is een belangloze hulp die God ons biedt om zijn oproep te beantwoorden. Dit is heel bemoedigend. Soms kan het zijn dat we merken dat God ons ergens toe roept. Dat kunnen kleine en grote dingen zijn. Thuis vraag mijn mama soms “wie voelt zich geroepen om af te wassen”. Wel soms kan het gaan over zo’n dingen, want God leeft in ons dagelijks leven, ook in die kleine dingen. Concreter of duidelijk kan het misschien zijn dat je op een dag denkt of je geroepen weet om iemand te bezoeken die het moeilijker heeft. Dan schenkt God mogelijks jou uit goedheid de kracht, de genade om van dit bezoek iets moois te maken. 

Zo het gaat voor kleine dingen, zo gaat het ook voor de grote dingen. Het is door ja te zeggen tegen de kleine oproepen, dat we leren de genade te ontvangen. Zo leren we ook voor grote dingen ja zeggen en Zijn genade ontvangen. Denk maar aan grote heiligen zoals Don Bosco. Die hebben onwaarschijnlijke dingen gedaan. Dat hebben ze niet op eigen kracht allemaal verwezenlijkt, maar dat hebben ze kunnen doen door de genade die God hen geschonken heeft. 
Omgekeerd kan het mooi zijn als je voor iets moeilijks staat, maar dat goed is, om te vragen om zijn genade. Dat is herkennen dat je wat je wil doen, wil doen voor Hem en je leven wil richten op God.

Reinhilde

...

Lees meer

RESTAURATIE EN CONSERVATIEWERKEN IN DE KERK VAN DE GODDELIJKE ZALIGMAKER VOLOP AAN DE GANG.

In 2018 werd door de kerkraad opdracht gegeven aan het Studiebureau Monumentenzorg en architectenbureau Brasseur-Trekels tot het opmaken van een beheersplan over de cultuurgoederen in onze kerk van de Goddelijke Zaligmaker. Dit beheersplan kadert in het grote geheel van de totaal renovatie van de hele kerksite. In 2019 werd dit beheersplan door Agentschap Onroerend Erfgoed Vlaanderen goedgekeurd. Eind 2020 werd er gestart met de restauratie/conservatie binnen de budgetaire grenzen van de kerkfabriek. Het opmaken en uitvoeren van dit beheersplan, de stabiliteit en restauratiewerken aan de kerk en de kerkhofmuur, zijn een grote financiële uitdaging voor de kerkfabriek ondanks de steun van Agentschap Onroerend Erfgoed en Stad Tienen. Sinds 20 juli zijn de restauratie/conservatiewerken aan het Triomfkruis, Onze Lieve Vrouw en Johannes Evangelist, volop aan de gang. Hiervoor werd een grote stelling opgebouwd in het koor omdat de kans op beschadiging aan het Triomfkruis te groot werd geacht door onze architect en Iparc die de restauratiewerken uitvoeren. De calvarie bestaande uit het Triomfkruis, beeld Onze Lieve Vrouw links en Johannes Evangelist rechts, dateert uit de 16 de eeuw. Het geheel bestaat uit gebeeldhouwde gepolychromeerde houten beelden. De werken aan de calvarie zullen tegen 12 september aanstaande worden voltooid. Tot die tijd zullen de vieringen doorgaan met het altaar in de middenbeuk aan de preekstoel. De kerkraadsleden danken u alleszins voor jullie begrip.
 

...

Lees meer

K.L.J. OPLINTER

Ben je na het kamp naar iets op zoek of vond je in je valies iets dat niet van jou is: foto’s op onze Facebook-pagina helpen misschien bij je speurtocht.
Begin augustus hielden we de Heldenbar open op het speelplein van het Heldenland aan het Martelarenplein nabij de Goossensvest te Tienen, in de volksmond gekend als ‘Steenkensplein’ (in Leuven heeft men het over de ‘Steenkarlissen’ en de ‘Jèèrkarlissen’).
Onze Kwispels namen we een dagje mee naar Bobbejaanland.
En nu komt het nieuwe schooljaar (Hoera!) en werkjaar er aan. Uitgerust?
 

...

Lees meer

ABDISSEN (32) OPLINTER

Maria Happaert  

Zij werd aangesteld in 1560 door prelaat Matthieu de Kortebeke, abt van Villers.
Het klooster werd herhaaldelijk door soldaten bezet en verwoest. Vooral op het einde van de 16e eeuw kwamen er grote moeilijkheden. Maria Happaerts en enkele zusters vluchtten naar hun refugiehuis te Diest. Zij ondervonden er tegenkanting; de abdis werd zelfs in een kerker opgesloten. Als zij terugkwamen, vonden zij het klooster in een ellendige toestand. Op 14 juli 1592 kregen zij van Robert, abt van Cambron, de toelating gronden gelegen in Zoutleeuw en omstreken te verkopen om het klooster weer op te bouwen.
Zij werd zeer oud en verzwakte en was voortdurend ziek, en nam ontslag als abdis eind 1601.
Zij bestuurde gedurende 42 jaren met grote moeilijkheden door de woelige tijden, maar heeft toch met veel toewijding haar huis staande gehouden. Zij stierf op 22 april 1602.
Twee aanwezigen bij de verkiezing van haar opvolgster, Robert Henrion prelaat van Villers en  Philip Boxhorn lid van de Soevereine Raad van Brabant, getuigen dat zij de abdij in goede staat achterliet.
 

...

Lees meer

“Iedereen heeft zijn weg te gaan en gaande weg word je gesteund en geholpen ” Pater Jan Moriaux , Vissenaken 27/11/2011

Zaterdag 17 juli 2021 hebben wij in Vissenaken Pater Jan Moriaux  ten grave gedragen. Naar aanleiding van zijn tachtigste verjaardag had ik een uitvoering gesprek met Pater Jan. Hoe meer het gesprek voort kabbelde hoe duidelijker het  werd dat bovenstaand citaat zijn levensweg weergaf. 

Hij zag het levenslicht op 27 november 1931 in Vissenaken. Hij groeide op in eer en deugd. Als kind al droomde hij ervan om priester te worden. En zo geschiedde. In juni 1958 werd hij tot priester gewijd, als pater Franciscaan. Tijdens zijn zoektocht om priester te worden had hij namelijk  kennis gemaakt met  “De stem van Sint Antonius” , het blad van de Paters Franciscanen. Dat sprak hem aan en zo werd hij Franciscaan en meteen ook  redacteur van hun blad. Iedereen heeft zijn weg . Op die weg komt hij in contact met een medewerker van een West-Vlaams weekblad. Er waren plannen om een nieuw blad te beginnen en zo geschiedde dat Pater Jan de eerste redacteur van het intussen zeer bekende weekblad Knack werd. In de beginjaren is hij  de enige redacteur en zo wat voor alles verantwoordelijk. Dat levert hem de naam op van Pater Knack. Maar de redactie wordt uitgebreid en er komen ook andere invloeden binnen in het redactiegroepje. Pater Jan blijft zichzelf , priester. Gaandeweg wordt het hem duidelijk dat hij een andere weg moet inslaan. Hij geeft zijn ontslag, maar de verstandhouding met de familie van de stichters van Knack blijft tot de laatste dagen van zijn leven uitstekend.

Pater Jan wordt godsdienstleraar in het College van Zoutleeuw. Hij werd een graag geziene leraar. Daarvan getuigen velen van zijn oud-leerlingen vandaag nog. Intussen was Pater Jan terug in Vissenaken komen wonen en werkte actief mee in het parochiewerk in Sint Maarten en Sint Pieter .Zijn zorg ging vooral uit naar de jongeren en via de KLJ probeerde Pater Jan hen meer en meer bij het parochiale leven te betrekken. Geen gemakkelijke weg maar “iedereen heeft zijn weg te gaan….”. Pater Jan  zou Pater Jan niet zijn als hij Sint Hymelinus zou vergeten. De devotie voor deze lokale heilige werd nieuw leven ingeblazen. Het bronneke werd hersteld en de jaarlijkse processie , rond 10 maart , kwam weer meer tot leven. De auteur in  Pater Jan was misschien een beetje ingedommeld maar toch niet hemaal . Samen met enkele kompanen  werd een nieuw toneelgezelschap gesticht. Het kreeg de welluidende naam “Welle de slumme van Vessenaeken”. Pater Jan bewerkte een paar toneelstukken en de “de slummen” waren vertrokken. Ook in Kerk en Leven verschenen liefelijke verhalen met een ‘dubbele bodem’, waar onder andere de zwanen van Pater Jan een mooie rol speelden.

Pater Jan heeft in Vissenaken mooi pastoraal werk verricht, vele kinderen gedoopt, eerste en plechtige communicanten voorbereid en met hen feestgevierd, vele huwelijken ingezegend. Hij heeft ook voor vele parochianen de uitvaartdienst verzorgd. Nu hebben we hem zelf ten grave gedragen en hem een rustplaats gegeven tussen zijn parochianen in zijn Vissenaken.

A Dieu, Pater Jan
FDS

...

Lees meer

O.L.V. Hemelvaart: Het leven zoals het is

Maria ©tofincreations (Unsplash)

Over heel de wereld wordt vandaag het feest gevierd van de Ten Hemelopneming van Maria. Op vele plaatsen zal dit uitbundig gevierd worden door heel de gemeenschap. Op andere plaatsen, waar vele culturen en godsdiensten samen leven, zal dit enkel door de katholieke christenen gevierd worden. 
Overal zal er een beeld, icoon, schilderij, … van Maria te vinden zijn, telkens toch ook wel gemaakt vanuit de eigen ervaringswereld. Op internet vonden we dit beeld van Maria uit … U raadt het vast wel: Maria draagt kleurrijke kleding en het bolletje op haar voorhoofd komt wel meer voor in de indische cultuur. 

Bij dit feest vieren we dat Maria haar eeuwige bestemming bereikt heeft, zij is thuisgekomen in het huis van de Vader. Voor ons allen een hoopvol gegeven. 

Blijven we toch even stil staan bij het leven dat vooraf ging aan Maria’s eeuwige bestemming. Op afbeeldingen (net zoals op foto’s) zien we zelden het leven zoals het is. Wat zal Maria’s leefwereld geweest zijn? Als vrouw, echtgenote en moeder, kan ik me er toch wel iets bij voorstellen. Bezorgd om… kleding (zonder naai- en wasmachine), voeding (zonder Colruyt en afwasmachine), netheid (en dit in het huis van de timmerman) en zoveel meer. We vinden er maar enkele details van terug in het Evangelie. 

Het leven zoals het is, is voor Maria (en voor ons?) meer dan de dagelijkse, noodzakelijke beslommeringen. Het is ‘JA’ aan het werk van de Heilige Geest, het is opvoedingsstress, het is loslaten en als het nodig is: ER ZIJN. 

Met dit feest kijken we, voorbij het leven zoals het is, naar de toekomst, naar onze hemelse moeder, de vrouw die ons voorging en in dienstbaarheid aan Gods heilsplan, haar leven gegeven heeft.  

Zalig Hoogfeest van O.L.V. Hemelvaart
Heilige Maria, bid voor ons

Anne

...

Lees meer

DE UIL

Stenen Uil ©picsbyjameslee (Unsplash)

Ik heb zo van die dagen dat ik wegvlucht uit de stad. Dan heb ik rust nodig in mijn hoofd, in mijn geest. Aan de rand van deze provinciestad ligt een mooi aangelegd en wijds uitgestrekt park. De fietspaden zijn er gescheiden van de wandelpaden en dat is nodig want Limburg is een fietsparadijs. Ik wandel liever. In het ondiepe deel van de vijver grondelen de eenden. Met hun kop en borst in het water zoeken ze op de bodem naar voedsel terwijl hun staart en poten boven de waterspiegel blijft uitsteken. Het is een grappig zicht voor elke voorbijganger die er steevast even blijft bij stilstaan. In de bomen daarentegen kwetteren de vogels erop los. Hier zet ik me even neer op een bankje om te luisteren naar het lied van de merel. Hier voel ik Gods ondoorzichtige aanwezigheid. Op zulke plekken leert Hij mij Zijn verhaal te begrijpen. 

Midden in de stad ontdek ik een heel minuscuul stukje aards paradijs. Mens en natuur die zich vredig als één gedragen. Zo moet God het bedoeld hebben en zo toont Hij zijn portaal van de oneindige ruimte waarin we ons allemaal begeven. Ongemerkt komt er een wat oudere dame op een veilige afstand bij me zitten. Ze heeft een prachtige wandelstok bij zich en om haar hals zit een gouden ketting met dito horloge. “Wat zo’n stukje natuur in de stad met mens en dier kan doen hé”, zegt ze. “Hier kijk ik nooit naar mijn horloge, hier vliegt de tijd zonder dat ik me er druk om maak. De bomen en de bloemen overweldigen me met hun geuren en kleuren. Ik heb thuis dure parfums maar geen enkele kan evenaren aan wat ik hier ruik.” We raken aan de praat en ik laat haar op verhaal komen.

“Mijn man zaliger leerde me de wonderen van de natuur te ontdekken. En die natuur was niet ver weg, die lag in een groot park met bos waar ook zijn praktijk was gelegen. Hij was arts, steeds bekommerd om het welzijn van zijn patiënten. Er groeide een onuitgesproken band tussen ons beiden en die hebben we later bezegeld met een huwelijk en 4 kinderen.” 

Ze zuchtte diep en ik voelde hoe ze hem nog steeds miste. “Geloof je in God”, vroeg ze. “Hij schenkt ons na iedere nacht een nieuwe dag. Door onze aanwezigheid geven wij vorm aan die dag. Daarom is ook geen enkele dag dezelfde. En niemand ervaart de dag zoals jij of ik die ervaar want ook geen enkele mens is gelijk. Wat zit de aardse wereld toch subliem in elkaar. Ik ben elke morgen nieuwsgierig naar wat God voor mij in zijn mars heeft. Naar deze plek komen is voor mij een verademing. Hier luister ik eens naar wat anders dan alleen maar woorden. We worden al zoveel overspoeld door woorden en flitsende beelden. Hoeveel vangen we erop en hoeveel laten we hiervan niet aan ons voorbijgaan. Wat de natuur mij aanbiedt, is een zwijgzame meditatie met de Schepper op de achtergrond.” Samen luisteren we naar het concert van de vogels. 

En ze vervolgde. “Wist je dat hier uilen zitten? Ik heb al wel eens braakballen gevonden. Vroeger in ons park hoorden we ’s avonds de jonge uiltjes piepen en dan wisten we dat hun populatie in het bos gegarandeerd was. Mijn man en ik namen dan een dekentje mee om over onze schouders te leggen als we het koud kregen. Uilen, het zijn wijze vogels. Later wil ik op mijn graf een beeldje staan hebben van een uil. Mijn kinderen weten dat. Ik wil niet alleen herinnerd worden als madame van den doktoor maar als een gelovige vrouw die haar levenswijsheid graag deelde met haar medemens. Een vrouw die God en zijn schepsels lief had en, net zoals haar man dat deed, zorg besteedde aan anderen.” Het werd tijd om weer naar huis te gaan. Ik hielp haar met rechtkomen. We zouden mekaar zeker nog eens weerzien in dit park. “Als God het belieft”, zei ze. De ontmoeting en het gesprek hadden me deugd gedaan. 

Ik heb haar door de coronapandemie niet meer teruggezien. Ik vermoed en hoop stilletjes, dat ze samen met haar man voorgoed onder een dekentje is gekropen. Dat ze haar gouden horloge heeft afgedaan om de tijd langzaam te laten versmelten met de tijdloze eeuwigheid. Ergens op een graf staat er steevast een wijze uil van steen.

Hilde Rummens

...

Lees meer

ABC VOOR HET GELOOFSGESPREK: FEEST

Het Katholieke geloof is een geloof waarbij vreugde en feest belangrijk zijn. Eénmaal per week, op zondag, komen gelovigen samen om Christus’ overwinning door zijn dood en opstanding te vieren. Zondag is dan ook de dag voor elkaar, voor God. In het scheppingsverhaal ruste God op de 7e dag uit. Daarom nodigt de Kerk ons uit om een dag per week te nemen om tot rust te komen, om terug te keren naar het essentiële, dat is God en de naaste. In de Catechismus wordt zelfs gezegd over de zondag-rustdag dat “de gelovige erop dient toe te zien, dat deze excuses (om geen rustdag te houden) geen gewoonte gaan worden, die nadelig is voor de godsdienst, voor het gezinsleven en de gezondheid”. De heilige Augustinus zegt het als volgt: “De liefde voor de waarheid zoekt de zalige ontspanning, de dwang van de liefde aanvaardt de verantwoorde arbeid” of eenvoudiger gezegd volgens de uitdrukking: de mens leeft niet om te werken, maar werkt om te leven.

Christenen zijn heel vreugdevolle en feestvierende mensen en dit niet alleen op zondag. Er zijn talrijke feesten verspreidt doorheen heel het kerkelijk jaar, sommigen gekend, andere minder. Zo zijn er in de Katholieke kerk 23 hoogfeesten per jaar, daarnaast een 32-tal feesten en eindeloos veel gedachtenissen, waar vaak afhankelijk van streek tot streek meer aandacht gegeven wordt aan de ene of andere gedachtenis. Soms vergeten we dat we een geloof van leven zijn, een geloof vol hoop. Graag nodig ik jullie uit om de volgende zondag extra tijd te nemen om met familie of naaste te eten, misschien iemand uit te nodigen die alleen is en er echt een feest van te maken. 

Reinhilde

...

Lees meer

PSALMEN (20) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Bruegel: de val van Icarus

Mâneskin, de Italiaanse winnaar van Eurosong 2021, zingt:

Zitti e buoni

Ze weten niet waarover ik praat
Ik ben zeker dat ik deze sprong kan wagen 
zelfs als de weg omhoog leidt
Daarvoor ben ik aan het oefenen

Ik werd te veel nachten buitengesloten
Nu ga ik rond om deuren in te stampen
Ik kijk omhoog zoals bergbeklimmers doen
Ik ben wel gek, maar niet zoals die anderen
Zij praten en weten niet waarover ze praten

Ik heb veel meegemaakt, bladzijden vol
Ik heb vreugde gezien en ook tranen
Op een grafsteen staat geschreven
“In dit huis is er geen God”
Maar als je de betekenis van de tijd vindt  
zal je opstaan uit de vergetelheid.

Je kan het bewegen van de wind voelen
Met wassen vleugels op mijn rug  
zal ik de hoogten opzoeken
Je zal me moeilijk kunnen tegenhouden
Breng me naar boven waar ik kan zweven  
hier beneden krijg ik geen lucht

Zie ook
‘De hoogte opzoeken’ heeft een positieve betekenis: ‘het aardse ontstijgen’, zoals in ‘Eagle’ van Abba of ‘Jonathan Livinson Seaull’ van Neil Diamond. Ook ‘opstaan uit de vergetelheid’ is goed.
De vleugels verwijzen naar de mythe van Icarus. Om het eiland Kreta te ontvluchten had zijn vader Daedalus vleugels uit was gemaakt  Overmoedig als hij was, steeg Icarus naar de zon toe. De was smolt en hij viel in de zee.

U vindt het in het lied ‘In cirkels’ van Bazart:
Ik vloog zo hoog, zag geen gevaar  
hoe kwam ik daar, hoog tot ik smolt
Doorheen de jaren ben ik ontwaakt

Beluister
Mâneskin: Zitti e buoni (Wees stil en braaf)
Bazart: In cirkels, laatste lied op album Onderweg

De psalmist stelt het negatieve vast:

Psalm 14 (13) of 53 (52)

De dwazen beweren: er is geen God.
Bedorven zijn ze, verfoeilijk hun daden,  
geen één die het goede doet.
De Heer beziet uit de hemel de mensen  
of er begrip is en zoeken naar God.
Maar allen zijn afgedwaald, lopen verloren;
geen mens die nog goed doet, niet één!  
Komen die boosdoeners nooit tot bezinning,  
zij die God niet willen erkennen.
Zij keren zich tegen de arme, 
maar die vindt zijn toevlucht bij God.

Beluister
U vindt psalm 14 en 53 met de melodie van de Geneefse Psalter en Nederlandse teksten bij ‘Nederland zingt’ en met nieuwere melodieën en teksten bij ‘Psalmen voor nu’

...

Lees meer

OVERLEDEN KUMTICH

Simonne Cauberghs, weduwe van Marcel Vandenput, geboren te Kumtich op 26 februari 1927 en er overleden op 17 juli 2021.
 

...

Lees meer

OVERLEDEN OPLINTER

Jef Pittomvils, weduwnaar Irma Beelen, bijna 102 jaar
 

...

Lees meer

OVERLEDENEN MAAND JULI 2021 SINT-GERMANUS

2 juli : Hias Emile
7 juli : Rodeyns Georges
23 juli : Preud’homme Dehaen Simonne
28 juli : Jans Michaël
31 juli : Reniers Wivine
31 juli : Zuster Tanguy Lucienne

...

Lees meer

GEDOOPT OPLINTER

Zupko Anastasia
 

...

Lees meer

SAMANA EN FERM HAKENDOVER

Samana en Ferm richten samen een uitstap in naar het mooie en bezienswaardige Brussel op maandag 23  augustus. Wij brengen een bezoek aan de gekende Basiliek van Koekelberg, de vijfde grootste kerk ter wereld.
Vanuit de glazen lift in de Basiliek krijg je een panoramisch zicht over Brussel en Vlaams-Brabant.
Per autocar rijden we door hartje Brussel om alle merkwaardige gebouwen te bezichtigen .
Wie wil kan met ons mee.
Inlichtingen:  Marie-Louise 016/81.8066  Kathleen 0494.86.14.88

...

Lees meer

FAMILIEHULP – WE ZIJN ER VOOR JOU!

Familiehulp is dé partner voor zorg, ondersteuning en huishoudelijke hulp in Vlaanderen en Brussel. Wij zijn altijd in de buurt met een aanbod op jouw maat. 

Familiehulp: we zijn er voor iedereen

Gezinnen, jonge ouders, alleenstaanden, mantelzorgers, mensen met een zorgbehoefte, mensen met een psychische kwetsbaarheid of mensen met een handicap,… Iedereen die op een bepaald moment in zijn leven nood heeft aan zorg, ondersteuning of huishoudelijke hulp kan bij Familiehulp terecht.

Verzorgenden verlenen gezinszorg overdag, ’s avonds, ’s nachts of tijdens het weekend. Ze ondersteunen zorgbehoevende personen met persoonsverzorging, huishoudelijke hulp en bieden psychosociale ondersteuning.

Ouderen die overdag vaak alleen zijn en graag via leuke activiteiten sociale contacten leggen, kunnen terecht in één van onze NOAH dagverzorgingshuizen in Kortenberg, Werchter, Tienen of Lubbeek. De karweimedewerkers staan paraat voor het uitvoeren van verschillende klussen in en rond een woning. Onze kraamverzorgenden helpen jonge ouders bij de verzorging van hun baby.  Wij staan ook klaar voor mensen die in kansarmoede leven, mensen die chronisch ziek zijn of die zich in een palliatieve situatie bevinden. Mantelzorgers zijn belangrijke partners voor ons.

Mensen die door een druk gezinsleven extra hulp nodig hebben in het huishouden, kunnen een beroep doen op huishoudhulpen van Familiehulp Dienstencheques. Zij zijn experten in het onderhoud van je woning.

Familiehulp: altijd in de buurt

Dankzij 18 regiokantoren en een uitgebreide wijkwerking kom je ons in elke gemeente, wijk of straat tegen. Onze 12.500 medewerkers staan elke dag klaar.
Ook in Tienen en omliggende gemeenten zijn we actief met meerdere zorgteams.  Aarzel niet om ons te contacteren, we komen graag langs op een huisbezoek om onze diensten vrijblijvend voor te stellen.

Meer info: Familiehulp regio Leuven 016 29 81 30 - leuven@familiehulp.be - www.familiehulp.be 
 

...

Lees meer

OVERSTROMING KAMPPLAATS SCOUTS KRIKOBEA

De VZW OC Schakel stelde het terrein aan de Elsenbosweg te Tienen, het vroegere Sparta voetbalterrein, gratis ter beschikking aan de scouts Krikobea (jong-givers en givers).
Op die manier konden zij hun kamp verder zetten in alle veiligheid na de overhaaste ontruiming in Hotton en het verlies van tenten en materiaal.
De keuken van de feestzaal Schakel kon gebruikt worden om eten te bereiden.
Bedankt aan alle leiders voor de zeer goede zorgen voor de groep.
 

...

Lees meer

MISDIENAARS MOGEN WEER OP KAMP

Maandag 16 augustus is het weer zover. Met pak en zak en met veel leute en plezier gaan wij naar onze favoriete Ardennen – Houffalize.
Corona en lockdown hebben ons toch beperkt in het organiseren van een activiteit om een beetje geld in het bakje te krijgen.
Wij willen dan ook dat alle misdienaars meekunnen en wij een paar toffe dagen doorbrengen met uitstapjes en veel amusement.
Wie ons wil steunen kan dit op ons rekeningnummer : BE72 0689 3170 3316
t.a.v. Misdienaars SINT-GERMANUS
Hartelijk dank en tot de volgende zondagen.
Wij kijken er naar uit om weer op post te zijn en te vieren.

Groeten, 
Claire, verantwoordelijke misdienaars Sint-GERMANUS

...

Lees meer

PAROCHIECENTRUM OPLINTER

De bestelde ontbijten worden op zondag 15 augustus 2021 aan huis gebracht binnen Oplinter, en kunnen worden afgehaald door de anderen. Geniet van de mand gevuld met 2 pistolets, 2 koffiekoeken, beleg, een drankje, fruit en zoveel meer lekkere dingen. En draag bij tot het in stand houden van de werking, ten voordele van alle gebruikers van het PC.
 

...

Lees meer

K.L.J. OPLINTER

De kermis-feesten op het Dorpsplein zijn goed verlopen. Het weerzien na een zo lange afwezigheid was hartversterkend. 
Op het kamp begonnen we met de zon. De eerste activiteiten brachten iedereen in kampsfeer: heel fijn, goed gezelschap. Maar daarna teisterde de regen ook Lille. We bleven binnen en maakten ontzettend veel plezier met een film en gezelschapsspelletjes, met de KLJ-classics in groep en een spetterende stop-de-band ronde.
Na deze enkele dagen wat slechter weer kwam het zonnetje opnieuw opdagen. Zaterdag vertrokken de oudere vendels op tweedaagse. Daar was voor de Kwispels een verfrissende namiddag voorzien in de Lilse Bergen, voor de Nestorekes, Adolo’s en 16 een bezoek aan Bobbejaanland. Zondag namiddag kwamen de ouders van het jongste vendel, de Bietels, hun kinderen halen. Het fantastische weer en het ongelofelijk lekkere eten gaven de laatste dagen een extra glans. 
Veel blije gezichten, veel mooie herinneringen. Dank aan allen die voor of achter de schermen deze belevenis hebben mogelijk gemaakt. Volgend jaar gaan we van 11 tot 21 juli op kamp in Zutendaal.
 

...

Lees meer

KERK OPLINTER

De uilenwachters hebben vastgesteld dat er in de uilenbak een nest van uilen is geweest, maar dat de jongen de kerk verlaten hebben. Niets nieuws onder de zon. Wel weer een bijdrage voor de instandhouding van de soort.
 

...

Lees meer

PATER JAN MORIAUX OVERLEDEN

Op maandag 12 juli 2021 overleed Pater Jan Moriaux in zijn ouderlijk huis op de leeftijd van 89 jaar. Pater Jan is een minderbroeder van St.-Franciscus. Heel zijn leven was bezield door Franciscus van Assisi,en zoals zijn grote voorbeeld diende Jan de mensen in alle eenvouwd.

Gedurende vele jaren was hij Godsdienstleerkracht in het college van Zoutleeuw. En ook werd hij op latere leeftijd nog pastoor van Vissenaken zijn geboorteparochie, waar hij bleef wonen tot zijn laatste levensdag.

Het was een minzame man om mee om te gaan en Vissenaken verliest een belangrijke bewoner die zich heeft ingezet voor de mooie levenssfeer bij de bewoners van zijn dorp.

Nu is pater Jan voor altijd geborgen in zijn grootste voorbeeld Jezus van Nazareth.

Wij danken u Pater Jan en bid bij de heer voor ons.

De uitvaart heeft plaats op zaterdag 17 juli 2021 om 10.30u.

Joris Hardiquest, zonepastoor..

...

Lees meer

PASTORESONTMOETING

Op dinsdag 22 juni kwamen we in het regiohuis te Scherpenheuvel samen met de pastores uit onze pastorale regio. Na een raar werkjaar met vele beperkingen en gemis die iedereen uit het pastorale werkveld dwongen tot creativiteit en flexibiliteit was het bijzonder fijn om elkaar weer werkelijk te “zien”. Vanuit de regio zijn we bijzonder dankbaar voor al die betrokkenheid. Het werd die dinsdag een avond vol ontmoeting en uitwisseling, terugkijkend op het voorbije werkjaar maar ook vooruitblikkend. Zo zijn we Kerk met het oog op morgen.
Elly Mattheus | begeleider gemeenschapsopbouw
Aartsbisdom Mechelen-Brussel
Vicariaat Vlaams-Brabant & Mechelen

...

Lees meer

KERK SINT-MARGRIETE-HOUTEM

We zullen weer Eucharistie vieren zoals vroeger: de tweede, vierde en eventueel vijfde zaterdag van de maand om 18 u. Mondmasker, handgel en afstand blijven van kracht. We kunnen 35 (vijfendertig) personen toelaten. Stewards helpen u aan de kerkpoort en in de kerk.
 

...

Lees meer

ABC VOOR HET GELOOFSGESPREK: CREDO

Ik geloof in God, de almachtige Vader,
Schepper van hemel en aarde.
En in Jezus Christus, zijn enige Zoon, onze Heer,
die ontvangen is van de heilige Geest,
en geboren uit de Maagd Maria;
die geleden heeft onder Pontius Pilatus,
gekruisigd is, gestorven en begraven;
die neergedaald is ter helle,
de derde dag verrezen uit de doden;
die opgevaren is ten hemel,
en zit aan de rechterhand van God, zijn almachtige Vader;
vandaar zal Hij komen oordelen de levenden en de doden.
Ik geloof in de heilige Geest;
de heilige katholieke kerk,
de gemeenschap van de heiligen;
de vergiffenis van de zonden;
de verrijzenis van het lichaam;
het eeuwig leven.


Regelmatig bidden Christenen overal ter wereld samen het ‘Credo’ (Latijn voor ‘Ik geloof’), de geloofsbelijdenis. Daarin zeggen we als Christenen waarin we geloven, wat de essentiële dingen zijn in ons geloof. Sinds het jaar 1014 wordt de geloofsbelijdenis elke zondag samen gebeden tijdens de zondags-eucharistie. Eigenlijk is dit een heel sterk moment van geloofsgemeenschap. Elkeen spreekt voor zich uit dat hij gelooft en dit wordt samengevoegd met het gebed van de hele gemeenschap.

De eerste geloofsbelijdenis kan men vinden bij de brieven van de Heilige Paulus, of bij de woorden die uitgesproken worden bij het doopsel. De geloofsbelijdenis die hier neergeschreven is, noemt men de ‘apostolische’ geloofsbelijdenis, geschreven in het jaar 170.

Er is een andere geloofsbelijdenistekst, uitgebreider dan deze nl. de geloofsbelijdenis van Nicea. De teksten van de geloofsbelijdenis zijn teksten waar sterk over nagedacht is door verschillende geloofsleraren door de eeuwen heen en zijn dus meer dan gewoon woorden die opgezegd worden ter traditie, het heeft een diepere inhoud en waarde. Daarom kunnen we er veel uit leren of kan het ons helpen ons geloof beter te leren kennen.

Ik nodig jullie uit de tekst van de geloofsbelijdenis te lezen, en als we hem samen op zondag mogen uitspreken en bidden, in ons hart ook een ja te laten groeien voor het geloof dat je op dat moment uitspreekt samen met de wereldkerk.

Reinhilde

...

Lees meer

ABC VOOR HET GELOOFSGESPREK: DIACONIE

Naast bidden en catechese (geloofsonderricht) is diaconie een essentieel onderdeel van de opdracht van een christelijke gemeenschap en van elk christen in het bijzonder. Heel bekend zijn onze jaarlijks terugkerende diaconale acties voor Welzijnszorg en Broederlijk Delen. Minder zichtbaar zijn de dagelijkse kleine acties van dienstbaarheid die christenen kenmerken. Dienstbaar aan elkaar in het gezin, dienstbaar op het werk, dienstbaar waar nood is, niet in de schijnwerpers, maar wel voedingsbodem voor positief en toegewijd samen leven. De Heer Jezus ging ons voor: in het gezin, onderweg,... tot op het kruis.

Voor de eerste christengemeenschappen maakte diaconie deel uit van hun DNA, zelfs in die mate dat er een ambt uit ontstond. In de handelingen van de apostelen wordt verhaald: “In die dagen, toen het aantal leerlingen steeds groter werd, begonnen de hellenisten te mopperen op de Hebreeën, ze vonden dat hun weduwen bij de dagelijks ondersteuning werden achtergesteld. De twaalf riepen daarop de hele groep leerlingen bij elkaar en zeiden: “Het is onverantwoord dat wij het woord van God verwaarlozen om te kunnen zorgen voor de ondersteuning. Zie daarom uit, broeders, naar zeven personen uit jullie midden, die goed bekend staan, vol van de Geest en van wijsheid. Hen zullen wij dan met deze taak belasten, terwijl wij ons blijven toeleggen op het gebed en de bediening van het woord.” De hele groep stemde met dit voorstel in. (Han 6,1-5a)

Het diaconaat was geboren. In de katholieke kerk belichamen de diakens de dienstbare opdracht van de Kerk. Een opdracht, vaak achter de schermen waar we allen deel aan hebben. 
Anne

...

Lees meer

ABC VOOR HET GELOOFSGESPREK: EERSTE GEBOD

© Nick Fewings

In het oude testament werd er veel gesproken over verschillende geboden, wetten en regels waaraan het joodse volk zich moest houden. De Christenen geloven in een heel ander gebod. Zo zei Jezus :“U zult de Heer uw God liefhebben met heel uw hart en met heel uw ziel en met heel uw verstand. Dat is het grootste en eerste gebod. Het tweede is daaraan gelijk: U zult uw naaste liefhebben als uzelf.” (Mat 22,37) Jezus geeft ons een wet niet meer gebaseerd op regels, verplichtingen en plichten, maar een wet van Liefde. Soms wordt er als woord van kritiek wel eens gezegd dat er veel wetten of regels zijn waaraan we ons moeten houden. Als we dieper kijken is de essentie van alles wat een Christen probeert te doen de Liefde: God liefhebben en elkaar liefhebben.

Wanneer je jezelf de vraag stelt of het goed is het ene of het andere te doen, kunnen deze twee enige geboden je vaak al een heel eind op weg helpen. Draagt dit bij aan Liefde? Heeft het als vrucht Liefde? Is het uit Liefde dat ik dit wil doen. En deze Liefde is hierbij dan geen oppervlakkige Liefde, maar een diepe Liefde die van God komt en naar God gericht is. 
Reinhilde

...

Lees meer

KAARSJESPROCESSIE OPLINTER

Beeld O.L.V. 100 j Landelijke Gilde

De Landelijke Gilde kan terug de kaarsjesprocessie organiseren op de vooravond van O.L.Vrouw ten Hemelopneming. Dit jaar dus op zaterdag 14 augustus. Bijeenkomen aan de kerk, waar kaarsen te verkrijgen zijn. Vertrek van de ‘afstandsprocessie’ om 20.30 u. Korte tocht door enkele straten van het dorp. Eucharistieviering op het terrein vóór de pastorij.
Dank aan het bestuur, dat zo het christelijk karakter van de vereniging in het licht stelt en een dienst bewijst aan alle parochianen.
 

...

Lees meer

CATECHESE EERSTE COMMUNIE O.-L.-VROUW TEN POELKERK

Enkele weken terug hebben we aan de ouders per mail gevraagd Stap 4 te zetten in het boekje WAT EEN GELUK.
Dan nodigden we de ouders nu uit om samen Stap 5 te zetten.

Een bijzondere maaltijd
Lucas 22:14-20
Toen nam Jezus een brood. Hij brak het brood in stukken, deelde het uit en zei: ‘Kijk, dit is mijn lichaam. Ik zal sterven voor jullie. Houd deze maaltijd steeds opnieuw om aan mij te denken’.

Waarom is dit een bijzondere maaltijd?
Jezus wil dat zijn vrienden steeds opnieuw met elkaar zo’n maaltijd houden. Waaraan mogen ze denken als ze deze maaltijd vieren?
In de kerk wordt deze maaltijd nog steeds gevierd. Hoe heet dat? Wat gebeurd er dan?
Het woord ‘eucharistie’ betekent danken. Waar zou jij Jezus willen voor danken?

In het boekje krijg je op blz. 30-31 als ouder wat achtergrond over wat de evangelist Lukas ons vertelt; Jezus viert het Paasfeest samen met zijn leerlingen.
Na het lezen van het verhaal blz. 32-33 kan je aan de slag met de eerste tip. We wensen dat jullie er samen veel deugd aan mogen beleven!
(u kan de catechese ook volgen op https://www.olvtenpoel.be/  en klik door naar Eerste communie)
 

...

Lees meer

DOOPSELS HAKENDOVER

Op 11 juli werden in onze kerk gedoopt : 
Vanluyten Heder, dochtertje van Vanluyten Kian en Cans Elisabeth uit Tienen en
Manshoven Jill, dochtertje van Manshoven Kevin en Schroeders Wendy uit Eliksem.
Welkom in onze Christelijke gemeenschap en proficiat aan de ouders.
 

...

Lees meer

DOOPSELS OPLINTER

Anna Minschart
Emma Pira

...

Lees meer

ABDISSEN (31) OPLINTER

26 Elisabeth Vander Bist
    Elisabeth vander Biest  
Zij werd aangesteld in 1555 door prelaat Jacques Van der Meeren, abt van Sint-Bernardus aan de Schelde.
Zij bestuurde gedurende 5 jaren en stierf op 22 april 1560.
 

...

Lees meer

Vader

Ik heb mezelf als kind wel eens afgevraagd: als ik bid tot God met de woorden “Onze Vader”, wanneer vieren wij dan zijn Vaderdag? Moet er voor God wel een Vaderdag bestaan, we vieren Hem toch elke zondag? En de plechtigheden die wij allemaal bedacht hebben om Hem te vieren schieten zeker niet te kort. 

Ik moet nu eerlijk toegeven dat ik God op die manier bekijk als een Iemand, een persoon. Vaak voorgesteld als de oude, wijze man met lange witte haren en een baard. Anderen zullen zich God wel anders voorstellen. Mensen kunnen tot de meest uiteenlopende denkbeelden en gedachten komen. Daar is niks mis mee zolang we mekaar blijven respecteren. En daarbij, we kunnen altijd nieuwe inzichten opdoen als we luisteren en openstaan voor de overtuiging van anderen. 

Voor een christen is God de basis van veel. Hij is de Schepper van hemel en aarde, gaf de mens een plaats in zijn creatie en ga zo maar door. In het Oude Testament is God ook de Vader van een volk, het volk van Israël. In het Nieuwe Testament zien we God evolueren tot een Vader van alle mensen. En een vader zorgt voor zijn kinderen. Hij die ons de aarde onder onze voeten gaf, moet nu toezien hoe generatie na generatie de wereld verder versmacht, uitput en schade toebrengt. Ooit gaf Onze Vader ons fundamenten mee waar we verder konden aan bouwen. Maar we misbruiken ze op alle terreinen en we vergaderen erop los zonder een consensus te bereiken. Elke klimaattop loopt uit tot een falen. Daarmee brengen we onszelf steeds meer in gevaar. Onze Vader zit met zijn handen in het haar. Wat bezield de mens van de 21ste eeuw?

Hetzelfde geldt voor onze moraal. God Onze Vader gaf ons 10 geboden mee. Hiermee konden we gelukkig en vredevol leven. Nu hebben we kasten vol wetboeken en liggen er steeds opnieuw wetsvoorstellen klaar om goedgekeurd te worden. Toch blijven we in angst en ontevredenheid leven, voelen we ons onrechtvaardig en ongelijk behandeld. Waar we het meest om geven is geld. Geld vereren we meer dan Onze Vader. En opnieuw zit Hij met de handen in het haar.

Jammer dat vele van Zijn kinderen niet meer spontaan bij Hem aankloppen. Nu de coronacrisis ons duidelijk heeft laten voelen dat we mekaar nodig hebben, is er weer een sprankeltje hoop dat we de draad weer opnemen en terug de zin van ons bestaan gaan herontdekken. We zijn er voor elkaar als broeders en zusters die mogen genieten van Moeder aarde en haar schoonheid mogen bewonderen onder het toeziend oog en de beschermende hand van God Onze Vader. 

Hilde Rummens

...

Lees meer

OPNIEUW SAMEN

Sinds 9 juni mogen we opnieuw samenkomen, vieren, bidden, samen groeien en samen dienen. Hulpbisschop Koen Vanhoutte sprak die dag iedere gelovige in het vicariaat Vlaams-Brabant toe en hij verwoordde het zo: ‘Ik wens jullie allen een goede heropstart. Opnieuw samenkomen bij elkaar, opnieuw samen bij de Heer. Laat het een bron van zegen en vreugde zijn.’ Een week later verwoordde hij die wens uitgebreider aan de hand van een brief in de bisdom bladzijden van Kerk & Leven: ‘Het is deugddoend elkaar als broers en zussen in het geloof te mogen ontmoeten,’ schreef hij toen. ‘Zo zijn we een grote steun voor elkaar. Hopelijk hebben we de smaak voor dit zondags samenzijn niet verloren. Hopelijk geven we die goede gewoonte weer volop kansen.’
Het vicariaat Vlaams-Brabant & Mechelen wil iedereen bij deze heropstart ondersteunen onder het motto ‘Opnieuw samen’. Want we zitten allen met vragen en twijfels. Hoe bereiken we opnieuw iedereen? Hoe verruimen we die kring? Hoe zorgen we ervoor dat iedereen zich opnieuw veilig voelt? 
Op de website www.vlbm.be/opnieuwsamen vind je enkele impulsen die aan deze vragen tegemoet komen, waaronder ook heel wat praktisch materiaal zoals affiches, een logo en postkaartjes die je zelf kan afdrukken.
 

...

Lees meer

KERK SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Door de versoepeling van de coronamaatregelen mogen we weer Eucharistie vieren zoals vroeger: de tweede, vierde en eventueel vijfde zaterdag van de maand, om 18 u. Mondmasker, handgel en afstand blijven van kracht. Wij zijn verheugd dat we 35 (vijfendertig) personen kunnen toelaten. Stewards helpen u bij het innemen van de plaatsen en verwittigen aan de kerkpoort als het maximumaantal bereikt is.
U zal ook merken dat het gerestaureerde schilderij van de H. Margarita schittert in al zijn schoonheid.
 

...

Lees meer

ABC VOOR HET GELOOFSGESPREK: ZALIGSPREKINGEN

Gelukkig die arm van geest zijn, want hun behoort het koninkrijk der hemelen. 
Gelukkig die verdriet hebben, want zijn zullen getroost worden. 
Gelukkig die zachtmoedig zijn, want zij zullen het land erven. 
Gelukkig die hongeren en dorsten naar de gerechtigheid, want zij zullen verzadigd worden. 
Gelukkig die barmhartig zijn, want zij zullen barmhartigheid ondervinden. 
Gelukkig die zuiver van hart zijn, want zij zullen God zien. 
Gelukkig die vrede brengen, want zij zullen kinderen van God genoemd worden. 
Gelukkig die vervolgd worden van wege de gerechtigheid, want hun behoort het koninkrijk der hemelen.

Een groot stuk van zijn leven, heeft Jezus een verborgen leven geleid. Zijn openbaar leven begint bij de doop door Johannes in de Jordaan en de daaropvolgende ‘Bergrede’ op de berg Tabor. Bij het begin van deze ‘Bergrede’, die in het evangelie van Mattheus verschillende hoofdstukken inneemt (5-18), spreekt Jezus de 8 zaligsprekingen uit. Zalig de armen van geest, de bedroefden, de zachtmoedigen, de hongerenden en dorstigenden naar gerechtigheid, de barmhartigen, de zuiveren van hart, de vredebrengers, de omwille van de gerechtigheid vervolgden. 
Dit moet revolutionair geweest zijn. Kijken we bijvoorbeeld naar de uitspraak “Zalig de zuiveren van hart, want zij zullen God zien”. Joden geloofden dat men God niet kon zien, want dan zou men sterven. Dit om aan te tonen hoe vernieuwend de boodschap van deze onbekende timmerman was. Waartoe zegt Jezus deze woorden? Eerst en vooral, toont Hij dat God nabij is in deze zaken, in verdriet, in de zoektocht naar het goede, ook al is die zoektocht soms moeilijk of pijnlijk. Daarnaast wil Hij ons aanwijzen waarop wij kunnen hopen. Hij wil ons tonen waartoe wij Hem navolgen. Niet alleen geeft hij ons aan op welke manier we hem kunnen volgen, maar Hij geeft ons een richting waarom deze dingen te doen. “Hoop doet leven” wordt wel eens gezegd. Deze zaligsprekingen maken van deze uitspraak, die soms gebruikt wordt in benarde situaties, iets heel concreet, reëels, moois. Onze hoop op God, die doet leven. Onze hoop bij het navolgen van Jezus’ voorbeeld, doet leven.

Paus Franciscus heeft al meermaals de zaligsprekingen speciaal in het licht gezet. Zo bijvoorbeeld ook in de Exhortatie Gaudete et Exultate (Jubel en juich) die hij in 2018 schreef over de Heiligheid. Volgens Paus Franciscus worden de zaligsprekingen met reden ‘zalig’ genoemd, daar ze ons helpen op onze weg naar Heiligheid. -

Reinhilde

...

Lees meer

ABC VOOR HET GELOOFSGESPREK: ALLELUIA

© Suor Gloria Rubio

Alleluia is een woord afkomstig uit het Hebreeuws en betekend: “Prijs de Heer!”. Het is een woord dat je wel eens hoort vallen als uiting van opluchting, en terecht, gezien de betekenis.

Ook in de liturgie komt ‘alleluia’ aan bod. Het heeft een plaats vlak na de lezingen. Meestal is de eerste lezing een stuk uit het oude testament, de tweede uit het nieuwe testament, vaak uit de geschriften over de apostelen. Hierna wordt het alleluia refrein gezongen gevolgd door het evangelie. Bij het evangelie wordt er gelezen uit één van de 4 evangelies, deze gaan over Jezus’ leven.

In het liturgisch jaar is er een periode waarin het woord alleluia niet aan bod komt. Dat is in de periode voor Pasen. Dan wordt het alleluia refrein vervangen door een andere tekst. Het maakt dit stukje uit de liturgie soberder en meer ingetogen. Het uitbundige alleluia is pas terug te horen in de Paaswake! 

Reinhilde

...

Lees meer

ABC VOOR HET GELOOFSGESPREK: BARMHARTIGHEID

© Kerknet

De zondag na Pasen vieren we barmhartigheidszondag. Enkele jaren geleden vierden we een bijzonder heilig jaar op vraag van Paus Fransiscus: het jaar van Barmhartigheid.
Ter herinnering, de werken van barmhartigheid:
Zeven lichamelijke werken:
1. De hongerigen spijzen
2. De dorstigen laven
3. De naakten kleden
4. De vreemdelingen herbergen
5. De zieken verzorgen
6. De gevangenen bezoeken
7. De doden begraven

en de zeven geestelijke werken van barmhartigheid:
1. De onwetenden onderrichten
2. In moeilijkheden goede raad geven
3. De bedroefden troosten
4. De zondaars vermanen
5. Het onrecht geduldig lijden
6. Beledigingen vergeven
7. Voor de levenden en overledenen bidden

Een hint voor de vakantietijd?

Reinhilde

...

Lees meer

PSALMEN (19) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

El Greco: Jezus geneest de blindgeborene

My sweet Lord
George Harrison van The Beatles zingt een lied dat een litanie of een aanroeping wordt:

Lieve Heer, 
ik verlang er echt naar U te zien, 
ik verlang er echt naar bij U zijn, 
Maar het duurt zo lang, Heer.
Ik verlang er echt naar U te leren kennen, 
ik verlang er echt naar met U op te trekken, 
ik verlang er echt naar U te aanschouwen
Moge het niet te lang duren, Heer.

 

Beluister
George Harrison, My sweet Lord

Psalm 63 (62)

God, mijn God zijt Gij. 
Ik zoek U met groot verlangen. 
Naar U dorst mijn ziel en hunkert mijn hart, 
als dorre akkers naar regen. 
Zo zie ik omhoog naar de plaats waar Gij woont, 
beschouw ik uw macht en uw glorie. 
Want Gij zijt altijd mijn beschermer geweest, 
ik koester mij onder uw vleugels.

Beluister
Psalm 63 in ‘Nederland zingt’ (Geneefse psalm) of ‘Psalmen voor nu’
Psalm 63, U bent mijn God, door Christian Verwoerd 
Laudes Carolae of  Laudes Regiae
Litanies, Marie-Claire Alain

...

Lees meer

SINT GERMANUS DOOPSELS MAAND JUNI EN JULI

Loua PEETERS
Matheo LEBEGGE
Noa TURRION
Calisi en Tiziano DEVROEY
Valentinao D’ANNA
Alexis VANBORREN

...

Lees meer

PERSBERICHT

Pastorale Zone Sint-Franciscus Glabbeek en Toerisme Glabbeek brengen fietsers naar bekende en minder bekende kapelletjes in de gemeente.

Groot-Glabbeek telt meer dan 200 kapelletjes, waarvan de meeste opgedragen zijn aan Onze-Lieve-Vrouw. 
In de jaren ’90 bedacht het toenmalige Vakantiegenoegens (nu: Pasar) een fietstocht langs heel wat van deze grote en minder grote kapelletjes in de gemeente. 
De Pastorale Zone Sint-Franciscus en de toeristische dienst Glabbeek hebben de fietstocht geactualiseerd, uitgebreid en nieuw leven ingeblazen. De lancering van dit project is voorzien op zondag 20 juni’21 om 15 uur.

De nieuwe route is 35 km. lang en doet de zes Glabbeekse parochies/dorpen aan. Voor wie dat wenst zijn er ook kortere routes beschikbaar. Er is een routeplan voorzien, zowel op papier, als digitaal (gps/smartphone). Er is ook een folder beschikbaar met daarin foto’s en een korte beschrijving van de belangrijkste kapelletjes en de zes kerken, die langs de route gelegen zijn. Beide zijn beschikbaar op www.kerkglabbeek.be/kapellekesfietstocht en in de bibliotheek van Glabbeek. Het gemeentebestuur steunt dit project en heeft permanente bewegwijzering voorzien. 

Vertrek en aankomst zijn voorzien aan de pastorie van Glabbeek, Dries 9 (naast zaal Glazuur). Daar wordt op 20/06 het startschot gegeven van de Kapellekesfietstocht en wordt er ook een Mariakapelletje aan de voorgevel van de pastorie ingewijd door pastoor Luc Thiry. Het is een beeldje van Onze-Lieve-Vrouw van Scherpenheuvel, geschonken door deken Luc Van Hilst. De gemeente heeft vier mooie zitbanken voorzien inde voortuin. Deze voortuin wordt vanaf heden door de kerkfabriek permanent opengesteld voor fietsers en buurtbewoners. 

De Pastorale Zone Sint-Franciscus heeft verschillende redenen om de “Kapellekesfietstocht” opnieuw in de aandacht te brengen:-Paus Franciscus deed in mei 2020 een warme oproep om, tegen de achtergrond van de gigantische uitdagingen en noodsituaties waarmee de corona pandemie onze wereld confronteert, in het bijzonder tot Moeder Maria te bidden;-Lokaal religieus erfgoed kan extra belangstelling gebruiken;-En velen hebben het fietsen herontdekt in deze coronatijden: altijd fijn om dichtbij huis op ontdekkingstocht te gaan. 

Wedstrijden
1. Tot en met 31 augustus ’21 loopt er een wedstrijd rond de betrokken kapelletjes, waarmee je mooie prijzen kan winnen. Deze is te vinden op bovenstaande website.
2. Neem een selfie met daarop één van de kapelletjes, en post deze openbaar (!) op Facebook of Instagram onder de hashtag #kapellekesfietstochtglabbeek, uiterlijk op 31 augustus. Inspireer zo anderen om Glabbeek te ontdekken en maak ook hiermee kans opeen mooie prijs!

Meer info op gert.janssens@kerkglabbeek.be of op het nummer 0474 / 72 14 82. 
De link www.kerkglabbeek.be/kapellekesfietstocht wordt actief op zondag 20 juni ’21 om 12 uur.
 

...

Lees meer

PAROCHIECENTRUM OPLINTER

Op het ogenblik dat deze tekst naar de drukker gaat, is het nog niet uitgemaakt of we een barbecue zullen inrichten of een ontbijtkorf samenstellen, of … We brengen u op de hoogte langs de geëigende kanalen.
 

...

Lees meer

HARMONIE OPLINTER

De Koninklijke Harmonie Sint Genoveva van Oplinter heeft een miniprogramma voor de kermis kunnen uitvoeren. De inlichtingen die de redactie langs een doorgaans welingelichte bron had ingewonnen waren onvolledig. Excuus. Er werd dus wel gefeest, en dat is toch het principaalste.
 

...

Lees meer

ABC voor het geloosgesprek: Youcat

Youcat © Kerk In Nood.be

In 2011, bij de wereldjongerendag in Madrid, werd een boek voorgesteld voor de jongeren: de YouCat (youth Catechismus). Het is, in de vorm van vraag en antwoord, een boek dat de basis van het geloof begrijpelijk uitlegt. Het wordt voorgesteld als zijnde voor jongeren, maar is eigenlijk voor allen een handig hulpmiddel. Net als in de Catechismus zijn er vier delen: Wat geloven we als gelovigen – Hoe vieren we de Christelijke geheimen – Hoe kunnen we Christus in het ware leven vinden – Hoe kunnen we bidden. Initiatief voor het schrijven hiervan werd genomen door de aartsbisschop van Wenen en het voorwoord werd geschreven door Paus Benedictus XVI.

In 2016 verscheen bij de wereldjongerendagen in Krakau het zusterboek van de YouCat: de DoCat (to do Catechismus). Deze beschrijft de sociale leer van de Kerk, hoe Katholieken zich sociologisch en politiek kunnen engageren. Wederom is dit in de vorm van vraag en antwoord. Net als bij de Youcat zijn er mooie illustraties in te vinden en is het gemaakt in samenwerking met jongeren. Het initiatief kwam opnieuw van de aartsbisschop van Wenen en het voorwoord werd geschreven door Paus Franciscus.

Deze twee boeken willen ons helpen ons geloof beter te leren kennen en actief ons geloof te beleven in ons dagelijks leven. Laten we deze uitnodiging niet afslaan, maar ons gebedsleven met de levende God voeden. We kunnen hem beter leren kennen door te lezen over de geloofsschat van de Kerk, de Bijbel, de verhalen van gelovigen die ons voorgingen. Wat Hij ons heeft voorgedaan kunnen we toepassen in ons dagelijks leven met onze naasten.

Reinhilde

...

Lees meer

KERK SINT-MARGRIETE-HOUTEM

kerk zuidkant

Door de versoepeling van de corona maatregelen mogen we weer Eucharistie vieren zoals vroeger: de tweede, vierde en eventueel vijfde zaterdag van de maand, om 18 u. Mondmasker, handgel en afstand blijven van kracht. Wij zijn verheugd dat we 35 (vijfendertig) personen kunnen toelaten. Stewards helpen u bij het innemen van de plaatsen en verwittigen aan de kerkpoort als het maximumaantal bereikt is.
U zal ook merken dat het gerestaureerde schilderij van de H. Margarita schittert in al zijn schoonheid.
 

...

Lees meer

EUCHARISTIE OPLINTER

Door de versoepeling van de corona maatregelen kunnen wij terug Eucharistie vieren op zondag om 10 u. Wij  mogen tot maximum 100 personen toelaten mits het respecteren van de afstand van 1.50 meter, het dragen van het mondmasker en het ontsmetten van de handen bij het binnenkomen.
 

...

Lees meer

ORGANISTEN OPLINTER

De wijzigingen in het pastorale landschap van Tienen heeft ook gevolgen voor de organisten.
 

...

Lees meer

Dank Bruno Bruyninckx

Sinds september 1990, na zijn betreurde voorganger Marcel Holsbeek, was Bruno Bruyninckx organist in onze kerk. Hij had tevoren al een paar malen geholpen bij grote feestdagen. Wij konden genieten van zijn vakkennis en inzicht, van zijn ijver om door studie en oefening de orgelliteratuur zo rijk mogelijk weer te geven. Zijn doorwrochte begeleiding van koor en volkszang was een lust voor het oor.
Bruno zal voortaan de liturgie in het centrum van Tienen verzorgen. Wij zullen hem wellicht nog af en toe ontmoeten bij ons. Wij danken hem voor de wijze waarop hij al die tijd de kerkgangers hielp hun hart tot God te verheffen.
 

...

Lees meer

Welkom Raluca Rusnac

Onze kerk en enkele andere kerken van Tienen worden toevertrouwd aan Raluca Rusnac. U heeft haar misschien al gehoord in de Sint-Germanuskerk, of bij de uitzendingen van Missen langs internet in de coronatijd. Haar opleiding, ervaring en aanvoelen staan garant voor een blijvende muzikale gebedssfeer. Wij heten Raluca hartelijk welkom, en wensen dat zij ons vele jaren met haar orgelspel zal kunnen verblijden.
 

...

Lees meer

Opnieuw samen

Sinds 9 juni mogen we opnieuw samenkomen, vieren, bidden, samen groeien en samen dienen. Hulpbisschop Koen Vanhoutte sprak die dag iedere gelovige in het vicariaat Vlaams-Brabant toe en hij verwoordde het zo: ‘Ik wens jullie allen een goede heropstart. Opnieuw samenkomen bij elkaar, opnieuw samen bij de Heer. Laat het een bron van zegen en vreugde zijn.’ Een week later verwoordde hij die wens uitgebreider aan de hand van een brief in de bisdombladzijden van Kerk & Leven: ‘Het is deugddoend elkaar als broers en zussen in het geloof te mogen ontmoeten,’ schreef hij toen. ‘Zo zijn we een grote steun voor elkaar. Hopelijk hebben we de smaak voor dit zondags samenzijn niet verloren. Hopelijk geven we die goede gewoonte weer volop kansen.’
Het vicariaat Vlaams-Brabant & Mechelen wil iedereen bij deze heropstart ondersteunen onder het motto ‘Opnieuw samen’. Want we zitten allen met vragen en twijfels. Hoe bereiken we opnieuw iedereen? Hoe verruimen we die kring? Hoe zorgen we ervoor dat iedereen zich opnieuw veilig voelt? 
Op de website www.vlbm.be/opnieuwsamen vind je enkele impulsen die aan deze vragen tegemoet komen, waaronder ook heel wat praktisch materiaal zoals affiches, een logo en postkaartjes die je zelf kan afdrukken.

Elly Mattheus

...

Lees meer

DOPEN HAKENDOVER

Swa Bavo Hombroux en Fien Janssens werden op 11 juni gedoopt, proficiat en welkom.

...

Lees meer

HARMONIE OPLINTER

Dit jaar geen Oplinter-Kermis festiviteiten… ook niet op het Melkerijplein. Maar gelukkig hebben we de jaarlijkse zoektocht wel klaar. Tijd om Oplinter te ontdekken. Opgave en uitleg worden u bezorgd. Succes en veel plezier.
 

...

Lees meer

ABDISSEN (30) OPLINTER

grafsteen de Liefkenrode

Maria van Liefkenrode
In het noordportaal ligt, achter het voetstuk, een grafsteen dwars over de gangrichting. Doordat de poort dichtgemetseld werd, is slechts de rechterhelft zichtbaar. Uit de leesbare stukken ‘Marie’ ‘abdisse’ en ‘XVcLV’ blijkt het om Maria van Liefkenrode te gaan, overleden in 1555. In het midden van de steen staat vaag een wapenschild; daarnaast de letter ‘L’ (Liefkenrode?). Aan de zijden is hij versierd met gebogen lijnen of ‘voluten’. 

Grafsteen
Bovenaan is de hoek van de steen afgeschuind; de andere vloerstenen zijn daaraan aangepast. Het is onwaarschijnlijk dat de abdis hier begraven werd. Documenten uit het archief van Maagdendal tonen dat de zusters hun laatste rustplaats in het klooster kregen. De abdij werd tijdens de Franse Revolutie opgeheven in 1796. Het noordportaal werd omgevormd tot grafkapel in neogotische stijl voor burgemeester Petrus de Wouters de Oplinter, overleden in 1855.
 

...

Lees meer

Hoeve van de Heer van Liefkensrode

voorgevel poortgebouw © Cornelissen, Tom

Liefkensrode is een gehucht van Kortenaken nabij de grens met Halen. Er staat de Hoeve van de Heer van Liefkensrode, met een kapel uit de 16e eeuw. Ze werd in de loop van de geschiedenis uitgebouwd tot vierkanthoeve. 
 

...

Lees meer

DANK U WEL GRAUWZUSTERS VAN TIENEN

Op vrijdag 11 juni vierden wij feestelijk het feest van het heilig hart van Jezus.

Samen in de kapel van Kabbeek, met mensen van de parochie en het ziekenhuis.

Het was een dankviering voor alle Grauwzusters die hun leven ten dienste stelden voor de zorg van oude- en zieke mensen. En dat deden zij gedurende vele eeuwen in deze stad.

Nog een van hen is levend in deze wereld zuster Juliana die met ons dankend en biddend de zovelen heeft herdacht op dit feest van het heilig hart.

Dat was de naam die zij ooit gegeven hebben aan hun ziekenhuis en daarom was dit feest een gunstig moment om al die zusters in een eucharistie te gedenken. Zij gaven ons enorme geschenken mee. De kliniek schonken zij aan de VZW kliniek H.Hart, hun klooster aan de Kerkgemeenschap van Tienen en hun woonzorgcentrum van Goetsenhoven aan de broeders van liefde. Hierbij een paar foto’s van deze feestelijke viering waarop naast zuster Juliana ook de zusters passionisten die vandaag het Kabbeekklooster bewonen samen zijn.

...

Lees meer

FEESTELIJKE VIERING VAN EEUWELING

Op woensdag 9 juni 2021 werd Jeanne Dendooven 100 jaar.

Hierbij een paar foto’s als dankbare herinnering aan zovelen die met haar deze

Feestelijke verjaardag vierden, op gelovige wijze!

De eeuweling stapte de Wolmarkt op naar de St-Germanuskerk, zonder enige hulp.

En daar beleefde zij de viering van haar leven. En zingen dat ze deed, zelfs luid en duidelijk

“Goria in exelsis Deo.” Haar zoon Willy schetste haar leven dat een eeuw lang zich afspeelde rond de Veemarkt: Een grote tocht doorheen haar vele levensdagen.

Wij wensen haar nog een heel fijne tijd toe in deze wereld.

...

Lees meer

ABC voor het geloofsgesprek: XP

© Kerknet

Door veel jongeren wordt het gezien als een lachende smiley met een tongetje dat naar buiten steekt. Het is echter ook een veel gebruikt teken in het Christendom. Waar dit teken vandaan komt, is niet helemaal duidelijk, er zijn verschillende oude bronnen terug te vinden. Wat wel duidelijk is, dat dit een symbool werd van Christus in de klassieke oudheid. In het Grieks is wat wij nu kennen als de letter ‘X’ de letter Chi. Wat wij zien als de letter ‘P’, is de Griekse letter Rho. XP zijn dus volgens de Griekse schrijfwijze de eerste 2 letters van Christus in het Grieks. 
Volgens overleveringen zou het voor het eerst gebruikt zijn door Keizer Constantijn de Grote, die het teken op de schilden van zijn soldaten liet plaatsen, en daarna een klinkende overwinning behaalde.
De twee tekens die regelmatig naast de XP staan, zijn ook twee Griekse letters: het zijn de alfa en de omega. De eerste en de laatste letter van het Griekse alfabet. Het staat niet zomaar naast Christus. Voor ons is Christus de alfa en de omega: het begin en het einde. In de paasnacht wordt hier speciaal aandacht aan gegeven. Kijk in de kerk maar eens naar de Paaskaars. Daar zal je normaal een teken van de alfa en de omega terugvinden. In de Bijbel komt deze verwijzing terug in het boek Openbaring, het boek waar de Bijbel mee afrondt.

Naast dit symbool, zijn er nog andere om Christus weer te geven of letters die naar Christus verwijzen. Zo denken we aan een vis (Ichtus), of de letters INRI.
Reinhilde

...

Lees meer

KERK SINT-MARGRIETE-HOUTEM

In de kerkraad is overeengekomen terug Eucharistie te vieren vanaf 12 juni, zoals vroeger de tweede, vierde en eventueel vijfde zaterdag van de maand, om 18 u. De corona maatregelen, o.m. mondmasker, handgel en afstand blijven van kracht. Tot onze spijt kunnen wij daardoor slechts een beperkt aantal personen toelaten. Stewards helpen u bij het innemen van de plaatsen en verwittigen aan de kerkpoort als het maximum aantal bereikt is.
Wij geloven dat het gezamenlijk gebed een weldoende invloed uitoefent op onze parochiegemeenschap.

...

Lees meer

EUCHARISTIE OPLINTER

Door de versoepeling van de corona maatregelen kunnen wij terug Eucharistie vieren op zondag om 10 u. Wij  mogen tot maximum 100 personen toelaten mits het respecteren van de afstand van 1.50 meter, het dragen van het mondmasker en het ontsmetten van de handen bij het binnenkomen.
Kardinaal De Kesel beklemtoont in zijn pas verschenen boek ‘Geloof en Godsdienst’ het belang van een biddende gemeenschap die het geloof naar buiten uit gestalte geeft.
 

...

Lees meer

PSALMEN (18) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Arend (bij een opwekkingslied)

Eagle

De zanger streeft naar het hogere en zoekt het gezelschap van de arenden, die hoog in de lucht zweven.

Ze kwamen aangevlogen van ver,
nu behoor ik tot hun groep.
Ik luister graag naar hun verhalen
en ik kan hun taal begrijpen.
Zij hebben veel streken bezocht 
en nieuwe einders ontdekt.

Ik droom dat ik een arend ben
en mijn vleugels wijd open spreid.
Ik ben een vogel die vliegt 
hoog boven in de lucht,
een arend die zweeft op de wind
over bergen en wouden en zeeën,
overal waar ik maar wens.

Als vrienden praten we de hele nacht,
we vliegen vleugel aan vleugel.
Het is een overweldigende ervaring.
We klimmen hoger en hoger.
Is dit een droom of is het echt ?

Beluister
Abba  Eagle


De psalmist streeft naar het hogere en zoekt de aanwezigheid van God hoog boven de bergen in de hemel.

Psalm 121 (120)
Omhoog naar de bergen richt ik mijn ogen: 
van waar kan ik hulp verwachten.
Mijn hulp zal komen van God de Heer, 
die hemel en aarde gemaakt heeft.

Psalm 25 (24)
Tot U in den hoge richt ik mijn geest, 
tot U, Heer mijn God.  
Op U stel ik altijd mijn hoop, 
omdat ik vertrouw op uw goedheid.

Psalm 123 (122)
Tot U sla ik mijn ogen op, 
tot U, die woont in de hemel.
Ons oog richt zich op de Heer onze God  
tot Hij zich om ons bekommert.

Beluister
Psalm 25, 121 en 123 zijn geliefde psalmen. U vindt ze in ‘Nederland zingt’ (melodie van Genéve) en in ‘Psalmen voor nu’ (recente melodie)
 

...

Lees meer

VORMSELCATECHESE OPLINTER

Twee jonge enthousiaste catechisten, met ervaring in het jeugdwerk en werkzaam in het lager onderwijs, hebben dit schooljaar de vormelingen begeleid. Zij gebruikten daarbij de mogelijkheden die de corona maatregelen hun boden, ook de digitale.

Wat
Vertrekkend van de belevingswereld van de vormelingen hielpen zij hen over het geloof na te denken, op een zinvolle manier, zonder hen te overvragen.
Kernpunt was: Wat betekent het om een goed mens en een goede christen te zijn? Dit werd concreet gemaakt met de tien geboden als leidraad. Deze werden gekoppeld aan hedendaagse thema’s en de actualiteit. Welke geboden zijn gemakkelijk of moeilijk om uit te voeren en waarom.

Hoe
Natuurlijk kregen de actieve methodes hun plaats: vrije bespreking, een tekst voor een rap over de geboden opstellen, in kleine groepjes een gebod kiezen en het uitbeelden voor de grote groep, die dan mocht raden over welk gebod het ging. Ook de muziek die de jeugd aanspreekt werd aangewend en de waarde daarvan binnen het geloof onderzocht. En de structuur van het vormsel werd doorgelicht als vooruitblik op de plechtigheid begin oktober. 

Waartoe
De meisjes en jongens hadden al in de eerste bijeenkomst voor mekaar verwoord waarom ze graag zouden gevormd worden. Ze zijn gegroeid in hun jeugdig geloof en kijken er al naar uit dat ze elkaar na de zomervakantie terug zullen aantreffen. Wij wensen hun veel deugddoende dagen toe. En we danken de catechisten voor hun inzet en toewijding.
 

...

Lees meer

CATECHESE EERSTE COMMUNIE O.-L.-VROUW TEN POELKERK

Enkele weken terug hebben we aan de ouders per mail gevraagd Stap 3 te zetten in het boekje WAT EEN GELUK.
Dan nodigden we de ouders nu uit om samen Stap 4 te zetten.

Jezus zegent de kinderen
(Marcus 10,13-16)
Jezus legt zijn handen op de hoofden van de kinderen.
Het teken dat God voor hen zorgt en dat ze bijzonder zijn in Gods ogen.
Zo is er altijd iemand die met hen mee op weg gaat.
KINDEREN ZIJN BELANGRIJK
 
Er waren mensen die kinderen bij Jezus brachten. Ze wilden graag dat hij de kinderen zou aanraken. Maar de leerlingen hielden die mensen tegen.
Marcus 10,13

Waarom wilden de leerlingen de mensen tegenhouden? Is geloof alleen voor grote mensen? Vandaag zijn kinderen meer van betekenis dan in de tijd van Jezus. Toen telden ze nog niet mee. Ze hadden nog geen duidelijke plaats in de samenleving. Het was dan ook opmerkelijk dat Jezus bijzondere aandacht had voor hen. 

Toen Jezus dat zag, werd hij kwaad. Hij zei: 'Laat die kinderen bij me komen. Houd ze niet tegen. Want Gods nieuwe wereld is er juist voor hen. Marcus 10,14

Wie klein is en nog niet meetelt, is voor Jezus juist belangrijk. Hij is er ook van overtuigd dat kinderen een voorbeeld zijn voor iedereen die hem wil volgen. Want zij begrijpen soms meer van Gods nieuwe wereld dan grote mensen.

'Luister goed naar mijn woorden: Je moet openstaan voor Gods nieuwe wereld. Net zoals een kind dat doet. Anders kun je er niet binnenkomen. 
Marcus 10,15

De kracht van kinderen is dat ze open en onbevangen in het leven staan. Het zijn pure mensjes die zich laten verwonderen. Zij zijn nog niet berekenend of beredeneerd en hebben een sterk vertrouwen. Net dat vindt Jezus de juiste houding om gelukkig te worden.

Denk eens aan een onbevangen of puur moment van je kind. Wat doet dat met jou?
Wanneer was jij voor het laatst blij verwonderd om iets?

In het boekje krijg je op blz. 26-27 als ouder wat achtergrond over wat de evangelist Marcus ons vertelt; Jezus legt zijn handen op de hoofden van de kinderen.
Na het lezen van het verhaal blz. 28-29 kan je aan de slag met de eerste tip. We wensen dat jullie er samen veel deugd aan mogen beleven!
(u kan de catechese ook volgen op https://www.olvtenpoel.be/  en klik door naar Eerste communie)

...

Lees meer

BEGRAFENISSEN HAKENDOVER

Op 1 juni overleed Jos Vandebroeck. Hij werd geboren op 25 april 1952. Jos was zeer actief in diverse verenigingen zoals de Sint-Sebastiaansgilde en de Landelijke Gilde. Hij ging ook bijna 30 jaar mee als Petrus in “het levend retabel” van de paardenprocessie. Hij was ook gekend bij toneelliefhebbers van “ de Korenbloem”. De parochiegemeenschap biedt zijn christelijke deelneming aan de familie aan. 
 

...

Lees meer

SAMANA HAKENDOVER

De eerste zonnestralen van de lente kondigden zich aan.
Samana was er als de kippen bij om een “Samana terras” te openen.
Op 29 mei werden de leden verwacht. Het was een grote vreugde om elkaar -na zoveel maanden- terug te kunnen ontmoeten. Spijtig moest het nog op veilige afstand. Handen drukken was nog niet aan de orde. Sommigen  opteerden om zich te laten verwennen door het zonneke, anderen verkozen de schaduw , allen op veilige Corona afstand. Het geronk van een grasmachine op de achtergrond maakte  het lente gevoel feilloos.
Na een lekker ijsje werden de schaduw kanten  van Corona opgerakeld maar er waren ook wel positieve bemerkingen.
De vooruitzichten voor de komende maanden werden voorgesteld en besproken.
Een bedevaart naar Scherpenheuvel zit er zeker aan te komen.
Van een lekkere tas koffie of iets fris  werd nog genoten om dan met veel goede moed en fraaie voornemens afscheid te nemen.
 

...

Lees meer

FERM OPLINTER

We hebben al enkele keen goed weer gehad voor het fietsen op maandag, en doen ermee voort. We komen bijeen aan het parochiecentrum en vertrekken om 19.00 u.; we denken om 21.30 u. terug te zijn. Iedereen heeft een mondmasker op zak. Hopelijk is het weer weer mooi, dan kunnen we onze conditie verbeteren en genieten van het gezelschap.

...

Lees meer

Sacramentsdag

© Josh Applegate

De liefde tot elkaar vertaalt zich door samen te willen zijn, je wil elkaar ontmoeten. De laatste maanden hebben we pijnlijk moeten ervaren wat het is dit te moeten missen. Benoemen we het niet met ‘een warme knuffel’? Het lichamelijk contact dringt doorheen onze gevoelens door tot wie we echt zijn: mensen die willen liefhebben en liefde nodig hebben. Het is goed dat dit verlangen naar innerlijke warmte en ontmoeting wat aandacht krijgt en we ons bewust worden dat we dit met de nodige aandacht dienen te koesteren. Maar hoe ga je er mee om als je machteloos ervaart dat er blijkbaar geen gepast antwoord komt op dat innerlijk verlangen?

Doorheen het evangelie heeft Jezus de Vader leren kennen als iemand die heel nabij wil zijn en ook de helper, de H. Geest heeft Hij ons geschonken om met ons door het leven te gaan. Maar Jezus hoewel weergekeerd naar de Vader, wou heel tastbaar onder ons aanwezig blijven. Hij schenkt zichzelf als voedsel en wil diep in ons komen wonen als bruidegom van ons hart.
De instelling van de eucharistie en de blijvende aanwezigheid in brood en wijn is een wonderlijk geschenk van zijn liefde. Dat vieren we met Sacramentsdag, bij het Heilig Sacrament mogen vertoeven is zich laten aanraken, omhelzen, knuffelen door Jezus zelf.
Wat is ons antwoord hierop? Hoe willen wij Jezus het warme gevoel geven dat Hij ook door ons wordt bemind? Ik vond deze mooie gedachten bij de kleine Theresia van Lisieux:

Ach, geef mij duizend harten
om u lief te hebben.
Maar dit is nog te weinig, Jezus,
opperste schoonheid.
Geef me om U lief te hebben
uw goddelijk hart zelf.
Of elders:
Het is uw liefde, Jezus die ik vraag,
het is uw liefde die me moet omvormen.
Breng in mijn hart uw verterende vlam
en ik zal U zegenen en liefhebben.
Dan zal ik, ondanks mijn uiterste armoede,
U liefhebben
zoals men U daarboven liefheeft.
Ik zal U liefhebben met dezelfde liefde waarmee U mij bemint,
Zoon van de Allerhoogste.

...

Lees meer

ABC VOOR HET GELOOFSGESPREK: VRIJHEID UITVERKOREN VOLK

De mens is door God vrij geschapen. Dat, zeggen sommige mensen, wil dus zeggen dat de mens vrij is om bepaalde keuzes te maken of niet te maken: vrijheid is vrij zijn te kiezen wat je wil. Echte vrijheid houdt dat ook in, maar gaat veel verder dan dat. Het is niet alleen kunnen kiezen wat je wil je zegt, maar ook een wil hebben die gericht is op het goede, op God. Het is niet alleen eender wat kunnen kiezen, maar kunnen kiezen wat het goede is. Echte vrijheid kan daarom niet egoïstisch zijn, maar is iets dat los staat van zonden, of andere dingen die je vrijheid beperken. Vrijheid is dus het goede willen, voor alle mensen, niet alleen voor jezelf. Vrijheid brengt dus verantwoordelijkheid met zich mee. Een grote vrucht van vrijheid, is verantwoordelijkheid. 

Hoe kan je vrij worden? Ik denk dat dat een vraag is die velen zich stellen en die ook goed is om te stellen. Helaas is er geen stappenplan waarmee succes verzekerd is. Toch kunnen we uit de vorige paragraaf wel enkele elementen halen die ons helpen om echt vrije mensen te worden. 

Vrijheid is je wil op God richten. Wanneer we dus groeien in de relatie met onze schepper, kunnen we beter verstaan hoe hij zijn koninkrijk van Liefde wil opbouwen, en hoe wij Hem daarbij kunnen helpen. God beter leren kennen, door persoonlijk gebed, door de Eucharistie, door het sacrament van verzoening, door Hem te prijzen in de mensen en natuur rondom ons, in de stilte … zorgt ervoor dat we God meer en meer vertrouwen en toelaten in ons leven, wat ons vrijmaakt, omdat we dan steeds meer zijn wil leren begrijpen en doen.
 
De vrijheid is niet egoïstisch, is niet gebonden door zonden. De zonden zijn als boeien, die ons beperken. Vandaar dat gesproken wordt van “de slavernij van de zonden”. De zonden kunnen ons tegenhouden vrij te zijn. Ik denk dat elk van ons daar wel een persoonlijk voorbeeld bij kan plaatsen. Steeds opnieuw de stap zetten om neen te willen zeggen tegen de zonde, helpt ons om de kettingen van de zonden los te maken en als vrije mensen ‘ja’ te zeggen tegen het goede.

Graag raak ik in het kader van vrijheid even vasten aan. Bij vasten onthouden we ons van zaken, die voor ons misschien een aanleiding tot zonden zijn, of die ons minder vrij maken. Vaak denken we dan aan chocolade of koekjes, maar dat kan eigenlijk alles zijn. Daarnaast kunnen we van ons vasten een gebed maken, door onze offertjes voor een speciale intentie op te dragen. Zo is vasten eigenlijk iets dat ons kan helpen vrijer te worden, omdat het onze relatie met God versterkt door het gebed, en ons vrijmaakt van de slavernij van de zonde. We hebben de 40-tig dagentijd om te vasten. Deze manier van bidden kan daarbuiten ook af en toe helpen om te groeien in vrijheid. Als wij allen vrij worden, kunnen we echt ‘ja’ zeggen tegen God en tegen elkaar. Laten we elkaar daarin helpen en voor elkaar bidden.

Reinhilde

...

Lees meer

MEER DAN EEN VERHAAL

© Nikoline Ams

Ik heb een leeshoekje ingericht. Een fauteuil waarin ik kan neerploffen met naast mij een tafeltje waarop een goed boek ligt. Ik hoef niet meteen te lezen om mij comfortabel te voelen in dat hoekje van de kamer. Dit zeteltje staat niet in het midden van de kamer. Het staat niet vlak bij de sofa maar aan de rand, alleen. Wanneer ik daar plaats neem, zie ik de leefruimte en alles waar mijn blik op kan vallen vanuit een ander perspectief. Van hieruit zie ik de dingen anders en ga ik ook anders beginnen denken, rustiger, minder chaotisch. Vanuit dit hoekje kan ik mij distantiëren van alles wat er rondom mij gebeurt. Hier kan ik ongemerkt in een andere wereld duiken, een wereld waarin alles relatief wordt, de wereld van mijn herinneringen. 

Zo klom ik als kleuter vaak op de schoot van mijn grootvader. Wat kon die generatie nog verhalen vertellen! Elk woord van elk verhaal creëerde een andere werkelijkheid. In elk verhaal stak een levensles, de boodschap had een onderliggende betekenis. Ook de andere kleinkinderen hielden van zijn vertelkunst en kwamen spontaan meeluisteren. Verhalen vertellen, echt luisteren naar het gesproken woord stemde tot verbondenheid. En iedereen werd er stil van. Het kleine grut moest nadien genoeg tijd nemen om weer op adem komen. We hadden niet alleen iets gehoord maar ook weer iets bijgeleerd. Het verbreedde onze horizon.  

Jezus maakte ook gebruik van deze techniek. Mensen rondom zich verzamelen om te luisteren naar een boeiend verhaal die achteraf tot nieuwe gedachten kunnen leiden. Jezus kon het onhoorbare bij iedereen laten klinken. Zijn woorden overstegen de wereld en gaven zin aan ieders leven. Op die wijze liet Hij zijn boodschap verinnerlijken. Kunnen wij dat nog, vertellen en geboeid luisteren?

Vanuit mijn zeteltje kijk ik naar buiten en zie een groep pubers bij mekaar troepen. Hoe zullen zij vandaag hun dag zinvol doorbrengen? Hoe kunnen zij vandaag weer om aandacht vragen. Bij elkaar zijn en toch ook weer met zichzelf bezig zijn want hun mobieltje is het belangrijkst. Steeds bezig zijn met in contact te staan met zoveel mogelijk anderen. Bevestiging zoeken door zich te laten overspoelen met futiliteiten. Op het eind van de dag suf gedraaid. 

Het is zo jammer te zien hoe die jongeren foto’s en filmpjes posten over zichzelf zonder zichzelf te zijn. Ze poseren in een aanlokkelijke houding, zijn overdadig opgesmukt, doen zo stoer mogelijk. Het imago overtreft alles. En anderen identificeren hen met een profiel, een beeld. Morgen zien ze van hen een ander beeld en nog een ander want het vorige was niet perfect genoeg. Kan de ware persoon opstaan a.u.b.? Welke zinvolle boodschap kregen ze mee vandaag? Heeft iemand hen nu een gemeend schouderklopje gegeven nadat er werkelijk naar hen werd geluisterd? Zal er straks, als ze terug thuiskomen, iemand zijn die tijd maakt om echt naar hen te luisteren? Wie vertelt hun nog een verhaal? Het ontbreekt ons aan het door-en navertellen van waardevolle verhalen. 

Ik sta op, verlaat mijn leeshoekje, verlaat mijn wereld waarin ik was ondergedoken. Het was goed om mij even te onttrekken aan de stortvloed van prikkels die onze huidige maatschappij de wereld instuurt. Bedankt voor uw tijd, voor het lezen, het luisteren naar mijn verhaal.

Hilde Rummens

...

Lees meer

De Confrérie van Sincte Moor vernieuwde haar engagementsbelofte in een openluchtmis

De Confrérie van Sincte Moor kende dit jaar een even ongewone als verrassende vernieuwing van haar engagementsbelofte. Om aan alle coronavoorschriften te voldoen kon dat niet in de kapel gebeuren, noch op het plein ervoor omdat die paalt aan de openbare weg. Toch wilden ze de 690ste verjaardag van de wijding van de kapel niet in mineur vieren.

Gelukkig konden ze voor de openluchtmis terecht in de tuin van het ontmoetingscentrum Polderke. En dan maar duimen dat het onstabiel weer geen stokken in de wielen zou steken.
En dan gebeurde het wonder. Er viel geen druppel regen, zelfs het zonnetje kwam geregeld piepen. Op een beschut plekje tussen de bomen was het zelfs aangenaam om te toeven. Handen ontsmetten, mondkapje dragen, de stoelen op de nodige afstand en gedisciplineerd blijven zitten: de maatregelen zijn ons intussen voldoende vertrouwd.
Heel wat gelovigen hadden tot ieders voldoening de weg naar de eucharistieviering gevonden. “Wat ben ik blij om weer eens een echte mis mogen bij te wonen.” hoorde je meermaals.

 De aankomst van de lange, ingetogen stoet van Confreers zorgt elk jaar voor een vleugje ontroering bij de aanwezigen. De proost, pater Pieter, had de viering met aansprekende teksten geplaatst onder het thema van liefde en engagement. Daartussen wist de gedachtenis van Maria mooi in te vlechten. Ook het nieuwe gebed tot O.-L.-Vrouw-ten-Steen, dat samen werd gebeden, kon op veel bijval rekenen. Het uitgebreid parochiekoor van Grimde onder de leiding en met gitaarbegeleiding van Benny Taverniers gaf aan het gebeuren tussen die honderden madeliefjes een heel speciaal cachet.

Aan het einde van de viering klonken de Confreers naar eeuwenoude traditie, maar dit jaar samen met de aanwezigen, tot driemaal toe op hun patroon. Sincte Moor, hoog, hoog, hoog. Ook al zaten ze in afstand ongewoon ver van mekaar, maar zelden hebben ze mekaar zo nabij gevoeld als op deze speciale zondag.
Als hulde aan Maria kreeg elke dame nog een mooi plantje mee naar huis.

Gui Nijs

...

Lees meer

KERK SINT-MARGRIETE-HOUTEM

In de kerkraad is overeengekomen terug Eucharistie te vieren vanaf 12 juni, zoals vroeger de tweede, vierde en eventueel vijfde zaterdag van de maand, om 18 u. De coronmaatregelen, o.m. mondmasker, handgel en afstand blijven van kracht. Tot onze spijt kunnen wij daardoor slechts 15 personen toelaten. Stewards helpen u bij het innemen van de plaatsen en verwitigen aan de kerkpoort als het maxiumaantal bereikt is.
Wij geloven dat het gezamenlijk gebed een weldoende invloed uitoefent op onze parochiegemeenschap.
 

...

Lees meer

GEDOOPT OPLINTER

Xinthe Van Ermen

...

Lees meer

Restauratie van het schilderij “ H. Margaretha van Antiochië” in de kerk van Sint-Margriete-Houtem.

1. H. Margaretha van Antiochië

Volgens de overlevering, is de heilige Margaretha geboren in de 3e eeuw in Antiochië, de hoofdstad van Pisidië, als dochter van de heidense tempelpriester Aedesius. De streek in West-Azië maakte deel uit van het Romeinse Rijk. Haar vader minachtte haar om haar christelijk geloof. Margaretha leefde op het land als herderin. Toen ze vijftien was deed de stadsprefect Olybrius haar een huwelijksaanzoek, op voorwaarde dat ze haar geloof zou afzweren. Ze weigerde. Daarop werd ze gevangengezet en gemarteld. Nadat zij in de gevangenis tweemaal gestreden had met haar vijand en verleider, de duivel, die haar in de gestalte van een vuurspuwende draak verscheen en bedreigde, was het teken van het kruis over de demon voldoende om hem te bedwingen. Ze werd ter onthoofd in het jaar 305.

2. Betekenis van Sint Margriet voor onze parochie en dorp

Houtem ontstond als een woning bij het bos. In 1030 was het gehucht bewoond en een eeuw later werd een gedeelte van de dorpskerk gebouwd als kapel van een ridderhoeve. 
De Parijse abdij van Saint-Germain-des-Prés was in 829 in het bezit van de abdij ”Villa de Thiunas”, een versterkt landgoed op de berg van Tienen waarrond de stad zich uitbreidde. De Parijse abdij was ook het centrum van de margaritadevotie in het Westen. Het lijdt derhalve geen twijfel dat haar Tiense zonen de promotors geweest zijn van de Margarita-devotie te “Houtem”. De deelnemers aan de kruistochten, waaraan de ridderhofstede wel een of meer kruisridders zal geleverd hebben, zorgden voor de verdere inburgering van deze devotie.
In 1247 lezen we “Holthem” en in 1258 “Houtheem”. Mogelijk om Houtem bij Tienen van andere Houtems zoals Houtem bij Hoegaarden (nu Sint-Katrien Hautem) en Houtem bij Landen (Walshoutem) te onderscheiden, kwam de naam van de patrones van de hofkapel bij de plaatsnaam. 
Andere namen van de gemeente waren “Houthem Sancte Margarete” (1312) – “Sinte Margarete Houte bi Thienen” (1407) - en andere schrijfwijzen, om zo tot het huidige “Sint-Margriete-Houtem” te komen.
Tijdens de Franse omwenteling moesten alle tekenen van geloof uit het openbaar leven verdwijnen en vinden we in 1796 “Houtain Margueritte” en “Houtem Marguerite”, om in 1803 opnieuw “Houthem Sainte Marguerite” te worden.

3. Patrones

Margaretha is een van de Veertien heilige helpers. Sint-Margriet is de patrones van voedsters, verpleegsters, vroedvrouwen en nierpatiënten. Zij wordt aanroepen bij zwangerschap en barensweeën, onvruchtbaarheid, krampen en borstkwalen. Haar naamdag wordt gevierd op 20 juli. 
De kleine dorpsprocessie met onder meer het beeld van de H. Margarita, die sinds mensenheugenis op de zondag van 20 juli uitging, en dit voor de laatste maal in 1939. Het jaar daarna was er oorlog. Deze traditie zal terug opgestart worden bij de inhuldiging van pastoor Vandergraesen in 1947. Hij zal de bezieler worden van deze processie en ze verder uitbouwen tot “ een indrukwekkende manifestatie van Hagelandse vroomheid en tot één der kleurrijkste en belangrijkste van Oost-Brabant”. Deze processie zal voor de laatste maal uitgaan in 1972.

4. Kunsthistorische situering

Het doek werd vermoedelijk geschilderd tussen 1790 en 1800 door Pieter Jakobus De Craen, tijdens zijn verblijf bij de Broeders Alexianen te Tienen. De schilder is geboren te Diest in 1761 en overleden te Leuven op 18 augustus 1831. Zijn andere werken bevinden zich bij de Broeders Alexianen te Tienen en in Diest.
Het schilderij werd speciaal voor de kerk gemaakt en stelt de patroonheilige van de kerk voor die de duivel bedwingt met het kruis. Het doek meet 2,32 m x 1,46 m.
Het schilderij heeft tot 1905 in het midden op het oude altaar gestaan. Dat altaar werd door E.H. Gysen (pastoor in Houtem van 1903 tot 1910) omschreven als "... Op de koor stond er eene schoon altaar in zwarte marber dat de schilderij van St Margareta bevatte. Het marmeren altaar, het allereenigste stuk van waarde dat het kerkje bevatte...  De kerke vloer lag met dien der koor gelijk …"
Toen in 1905 een nieuw altaar kwam, liet pastoor L. Gysen het schilderij ophangen aan de noordermuur van het koor.
Toelichting: het marmeren altaar was uit hout gemaakt, met een zeer natuurgetrouw geschilderde imitatie van marmer. Dit werd vooral in vroeger eeuwen gedaan als het gebruik van echt marmer te kostbaar was.

5. De restauratie

Gezien de slechte toestand van het schilderij heeft de kerkfabriek H. Margaretha in augustus 2011, een restauratiedossier ingediend bij het Agentschap Onroerend Erfgoed.
In afwachting van de goedkeuring voor restauratie door Onroerend Erfgoed werd in augustus 2016 een noodconservatie uitgevoerd, een ingreep die ook zou moeten gebeuren voor restauratie. Achterwand en kader werden verwijderd omwille van houtworm en het doek werd behandeld tegen schimmels. Alle stoplappen van vroegere herstellingen werden verwijderd. Op een steunplaat werd het doek horizontaal bewaard op het oksaal om spanningen en vervormingen uit het doek te halen. 
Na goedkeuring door Onroerend Erfgoed werd in september 2019 de restauratie aangevat door Atelier Amber uit Tienen. Op de “Dag van de Ambachten” op 17 november 2019 kwamen een 200-tal bezoekers naar de kerk in Houtem om de restauratie te volgen. Na reiniging van de rugzijde van het doek werden ontbrekende stukjes in de drager aangebracht. De verflaag werd gefixeerd zodat het schilderij langs de voorzijde kon gereinigd worden. Daarna werd het schildersdoek op een nieuw extra doek aangebracht en bevestigd op een spieraam. Leemtes werden opgevuld en bijgeschilderd. Een nieuwe lijst werd gemaakt. 
In februari 2021 is het schilderij terug opgehangen op zijn plaats aan de noordermuur van het koor. Binnenkort bij de heropening van de kerken kan je het resultaat komen bewonderen in de kerk van Sint-Margriete-Houtem.
We willen iedereen bedanken die zijn kennis en kunde getoond heeft bij deze restauratie, alsook de Stad Tienen en Onroerend Erfgoed om hun financiële bijdrage. 

J. Laudus

...

Lees meer

ABC voor het geloofsgesprek: Uitverkoren volk

Sinai ©Seif Amr

De God die wij kenen, die wij Vader mogen noemen, heeft zich stapsgewijs aan ons allen bekend gemaakt. Hiermee is hij, zoals in het boek Genesis beschreven staat, begonnen bij onze aartsvader Abraham. Daarna heeft Hij van het volk der Israëlieten zijn uitverkoren volk gemaakt en is met hen op pad gegaan. Het lijkt zo eenvoudig als we nu terugkijken naar heel deze weg die God met het volk Israël afgelegd heeft. Het is duidelijk dat God van het begin af een sterke liefde heeft voor Israël. God heeft zich op drie manieren anders getoond aan het volk van Israël, dan ooit bij een ander volk of bij een andere god gebeurd was.
 
In de eerste plaats heeft God zich aan het volk van Israël getoond als hun Schepper. Daarbij is de schepping, die het volk van Israël stapsgewijs leerde kennen, een universele getuigenis van de Liefde van God. Hij is degene die hemel en aarde gemaakt heeft (Ps. 115, 5).

Daarnaast openbaart God aan het volk Israël zijn wet. Deze is door ons beter gekend en samengevat in de tien geboden. Deze wet legt de fundamenten van de roeping van de mens, ze verbiedt wat ingaat tegen de liefde voor God en de naasten. Met de komst van Christus, zo geloven wij, is er een nieuwe wet gekomen. De wet die God aan het gelovig volk gegeven heeft, wordt zo vervolledigd door de genade van de Heilige Geest, door wat Jezus aan de mensen te kennen geeft en door de Liefde.

Als derde aspect, toont God zich aan het volk van Israël door het openbaren van zijn naam. Een naam hebben is iets speciaal, je naam meedelen, is je door anderen laten kennen, je benaderbaar maken. God werd bekend aan het Joodse volk onder verschillende namen. Toch is de naam die God aan Mozes in de struik bekend maakte de belangrijkste: “Ik ben die is”.

God heeft zich in stappen aan ons door de geschiedenis van de mensheid te kennen gegeven. Hiermee is Hij begonnen bij het Joodse volk. Wat Hij te kennen gaf aan het Joodse volk is vervolledigd bij de komst van Christus. Zo is God, Hij die is, die ons geschapen heeft en die ons roept tot de Liefde. 

Reinhilde

...

Lees meer

SAN SALVATORBRON HAKENDOVER GEWIJD

Naar eeuwenoude traditie wordt op Ons-Heer-Hemelvaart de San Salvatorbron  gewijd.
In een verzorgde dienst voorgegaan door diaken Jan Abts en Katleen Wouters werd het belang van  water als bron van eeuwig leven geduid. Na afloop kon men een flesje van het bronwater meenemen om te mengen in de rijstpap! De gerestaureerde bron werd mooi versierd door Karin Simons en wordt gans het jaar onderhouden door Eddy Vanderstegen.

...

Lees meer

MEIMAAND = MARIAMAAND

In de meimaand wordt traditiegetrouw extra aandacht gegeven aan de devotie tot Maria. Ook in coronatijd vergeten we haar niet. Het Mariabeeld is speciaal versierd en staat op een prominente plaats vooraan in onze kerk.

...

Lees meer

PSALMEN (17) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Op de hoes van haar album ‘Heilig Hart’ staat de Vlaamse singer-songwriter Mira afgebeeld als O.-L.- Vrouw. Zij zingt over wat haar bezighoudt; in het lied ‘Heilig hart’ over mildheid, menselijkheid en goedheid. Zoals Jezus zegt: “Komt tot Mij en ik zal u genezen.”

Heilig Hart
Soms denk ik eng, dan denk ik 
niemand wil mij verwarmen.
Er is geen mens ter wereld 
die een beetje houdt van mij.
Mijn hart gaat hard, het lijkt wel
of het weg wil uit mijn lijf.
Oh ik jaag mezelf op, de bomen in.

Soms denk ik eng, dan weet ik 
niet meer wat ik wil worden.
Dan denk ik: niemand heeft 
een greintje goedheid in zijn lijf.
Ik maak mij geen illusies meer, 
ik maak me enkel zorgen.
Overmorgen zal er heel snel zijn.

Hart, Heilig Hart, waar zit U. 
Hart, Heilig Hart, kom help nu.

O Hart, geheiligd zij uw naam. 
O Hart, waar U gaat zal ik gaan.
O Hart, men zegt mij: ga voor het geld. 
O Hart geprezen, enkel U telt.

Beluister
Mira Heilig Hart  youtube  (provided by N.E.W.S.)  5:03
Mira ‘H. Hart komt eraan’ 2 stukjes als aankondiging

Bij de psalmen vinden we gelijkaardige verlangens over een God die verborgen is en die men kan vinden door zijn weg (wet, geboden) te volgen.

Psalm 88 (87)
Heer mijn God, ik roep U elke dag, 
elke nacht weer kom ik bij U klagen.
Laat mijn bede doordringen tot U, 
luister naar mijn dringend roepen.
Waarom Heer, verstoot Gij mij steeds weer, 
blijft Gij uw gelaat voor mij verbergen.
Toch zal ik U blijven roepen, Heer, 
elke morgen kom ik met mijn bede.

Psalm 25 (24)
Wijs mij uw wegen, Heer, 
leer mij uw paden kennen
Leid mij volgens uw woord, 
want Gij zijt mijn God en Verlosser.
Op U stel ik altijd mijn hoop, 
omdat ik vertrouw op uw goedheid.


Beluister
Van psalm 88 en psalm 25 staan voorbeelden onder ‘Nederland zingt’ en ‘Psalmen voor nu’.

...

Lees meer

CATECHESE EERSTE O.-L.-VROUW TEN POELKERK

Enkele weken terug hebben we aan de ouders per mail gevraagd Stap 2 te zetten in het boekje WAT EEN GELUK.
Dan nodigden we de ouders nu uit om samen Stap 3 te zetten.
Jezus geeft heel veel mensen te eten. want ze hebben honger. En als we het verhaal lezen, dan leren we dat er genoeg is voor iedereen. 
Wie goed leest, ontdekt dat dit verhaal ons vertelt over een dubbele honger; 
mensen hebben honger, omdat ze lange tijd naar Jezus hebben zitten luisteren en gelukkig is er een jongen die wat brood en vis mee heeft – Jezus geeft het voorbeeld om te delen. 
Maar mensen hebben ook honger naar Jezus’ woorden over wat hun leven zinvol kan maken. Want we leven niet van brood alleen…

In het boekje krijg je op blz. 22-23 als ouder wat achtergrond over wat de evangelist Johannes 6,1-15 ons vertelt; De mensen hebben honger, maar wie geeft hun te eten.
Na het lezen van het verhaal blz. 24-25 kan je aan de slag met de eerste tip. Kinderen vinden het heerlijk te ontdekken dat er genoeg is voor iedereen. Hoe? Dat kunnen ze ‘uitvissen’ met de doe-opdrachtjes ;-)
We wensen dat jullie er samen veel deugd aan mogen beleven!
(u kan de catechese ook volgen op https://www.olvtenpoel.be/  en klik door naar Eerste communie)

...

Lees meer

DOPEN HAKENDOVER

Wij verwelkomen Jef Rodeyns en Viktor Grossen in onze parochiegemeenschap. 

...

Lees meer

LANDELIJKE GILDE HAKENDOVER-WULMERSUM FIETST

Dit jaar zal er gefietst worden in de namiddag. Elke woensdag om 13:30, vertrek aan de kerk, aankomst ten laatste om 16:30.
Iedereen die fietst mag mee op een tempo dat we allemaal aan kunnen.
Bij slecht weer wordt er niet gereden.
We proberen ook telkens een terrasje te doen of een ijsje te eten.
We volgen uiteraard ook nog steeds de veiligheidsvoorschriften, mondmasker dus zeker niet vergeten!
Jan Kinnaer is groepsverantwoordelijke.
De wekelijkse fietstochten zullen doorgaan tot en met 29 september.
Wij wensen u heel veel fietsplezier!
Het Bestuur

...

Lees meer

ABC voor het geloofsgesprek: Theresia

Moeder Teresa met H. Johannes Paulus II ©Katholiek Nieuwsblad

Het woord Theresia komt misschien onverwacht. Het is de naam van drie heiligen, die een grote invloed hebben binnen de kerkgemeenschap. De H. Theresa Van Avila, de H. Theresa van het kind Jezus en de H. Moeder Theresa van Calcutta. Het is de moeite waard om deze drie sterke vrouwen beter te leren kennen.
 
Theresia van Avila was een mystica die in de 16e eeuw leefde, ze is ook gekend onder de naam ‘grote Theresa’. Ze was zuster bij de Karmel en maakte in de eerste 20 jaren van haar kloosterleven een moeilijker periode door, mede door haar gezondheid. Ze voelde zich geroepen door God om de Karmel te hervormen, die verslapt was in zijn kloosterregel. Ze stichtte vele nieuwe kloosters die de oorspronkelijke (strenge) regel opnieuw navolgden, ondanks de hevige weerstand van andere kloosters. Ze heeft verschillende mystieke geschriften geschreven die raad geven aan ieder die de weg van inzicht en geloof wil gaan, deze worden tot vandaag de dag gelezen. Ze is de eerste vrouwelijke kerkleraar.

Theresa van Lisieux of ‘de kleine Theresia’ is een zuster die in de vorige eeuw geleefd heeft. Ze is de jongste dochter van een gezin van 5 meisjes. Op 15-jarige leeftijd treedt ze na speciale toestemming van de paus in tot de orde van de Karmel. Daar leidt ze een verborgen eenvoudig leven in het slotklooster. Op 24-jarige leeftijd overlijdt ze aan tuberculose en wordt het boek dat ze uit gehoorzaamheid aan haar overste en zus geschreven heeft wereldwijd bekend. ‘Histoire d’une âme’ of ‘Mijn leven’ wordt in meer dan 40 talen vertaalt en gaat de wereld rond. Ze wordt door Paus Johannes Paulus II tot kerklerares uitgeroepen. Ze is afgebeeld met rozenbloemen omdat ze na haar dood rozen op aarde zou laten sneeuwen. Een gekende uitspraak van haar is: “in het Hart van de Kerk, mijn Moeder, zal ik altijd de Liefde zijn!”. Haar kleine weg inspireert tot vandaag vele mensen.

Moeder Teresa van Calcutta is een gekende en recente heilige. Ze is geboren in het toenmalige Ottomaanse Rijk. Op 17-jarige leeftijd trad ze binnen in de congregatie van Onze Lieve Vrouw van Loreto en koos haar kloosternaam naar de kleine Theresia. Ze werd geraakt door de daklozen, zwervende kinderen, de hongerigen, de armsten der armen. Daarom vroeg ze toestemming aan de Paus om uit haar oorspronkelijke kloosterorde te treden en stichtte de ‘Missionarissen van de Naastenliefde’. De orde doet naast de geloften van armoede, gehoorzaamheid en kuisheid nog een vierder gelofte om oprecht en belangeloos de armsten der armen te dienen. Volgende woorden van haar zijn heel gekend:

De vrucht van stilte is het gebed. 
De vrucht van het gebed is geloof.
De vrucht van het geloof is liefde.
De vrucht van liefde is dienstbaarheid.
De vrucht van dienstbaarheid is vrede.

Deze drie Theresia’s, die elke een heel verschillend leven hebben geleid mogen ons inspireren om ook op onze beurt te zoeken naar hoe wij door God vruchtbaar mogen zijn voor anderen, welke plaats Hij aan ons wil geven in de Kerk. 

Reinhilde

...

Lees meer

MARIA WIE BEN JIJ ?

Bisschop Koen Vanhoutte schreef een boekje met als doel de lezer te laten kennis maken met Maria. Het boekje noemt “Maria, wie ben jij ? en bevat een foto van het O.-L.-Vrouwbeeld van Hakendover dat in 2019 door de straten van Mechelen werd gedragen door onze dames. Het boekje kan besteld worden  via de website : www.depeerle.be en kost 8,50 euro.
 

...

Lees meer

MEIMAAND = MARIAMAAND

In de meimaand wordt traditiegetrouw in Bost extra aandacht gegeven aan de devotie tot Maria. Ook in coronatijd vergeten we haar niet. Het Mariabeeld is speciaal versierd en staat op een prominente plaats vooraan in onze kerk. 
 

...

Lees meer

FERM OPLINTER

We zijn opnieuw gestart met het fietsen op maandag, en zullen dit doen tot de laatste maandag van augustus. We mogen met 25 personen buiten sporten. We komen bijeen aan het parochiecentrum en vertrekken om 19.00 u. We denken om 21.30 u terug te zijn. Iedereen heeft een mondmasker op zak. Hopelijk is het mooi weer en kunnen we weer genieten van gezelschap.
 

...

Lees meer

NAPOLEON OPLINTER

de Wouters d’Oplinter

Jean Lambert de Wouters (Tienen 01.02.1743 - 26.02.1824) was de laatste Heer van Oplinter, Bouchout en Vroenhoven. Hij kreeg in 1792 van de het Oostenrijks bestuur de overdraagbare titel Ridder en mocht ‘de’ aan zijn naam toevoegen. Dit werd in 1820 bevestigd door het bestuur der Nederlanden. J.L. de Wouters was licentiaat in de rechten, advocaat, stadssecretaris van Tienen, voorzitter van de rechtbank van Tienen en gemeenteraadslid van de stad. Hij woonde in Tienen in ‘het Goed van Oplinter’ onderaan in de Veldbornstraat.

Wellington - von Blücher
Jean Lambert de Wouters vermeldt een ontmoeting op 3 mei 1815 in de herberg ‘De Tinnen Schotel’ op de Grote Markt te Tienen tussen de hertog van Wellington, aanvoerder van de geallieerde troepen, die zijn hoofdkwartier in Brussel had, en Veldmaarschalk von Blücher, leider van het Pruisische leger, die toen in Luik verbleef. Volgens de stadssecretaris zou het een belangrijk onderhoud geweest zijn. Waarschijnlijk  werden hier de voorbereidende gesprekken gevoerd over de wijze om het leger van Napoleon te bestrijden, wat leidde tot de beslissende slag van Waterloo op 18 juni 1815, waar Napoleon overwonnen werd.
 

...

Lees meer

BELANGRIJKE MEDEDELING OMTRENT DE UITZENDING VAN DE ZONDAGSMIS.

Door een omvangrijke panne aan de apparatuur nodig voor de opname en de weergave van onze zondagsmis, zullen wij niet meer kunnen uitzenden tijdens de maand mei. Spijtig want het was een enige weg om met velen verbonden te blijven in gebed.
Wij hopen echter dat wij vanaf juni opnieuw mogen samenkomen om te vieren in de kerkgebouwen.
Volg het nieuws langs deze weg, wij houden u zeker op de hoogte.
 

...

Lees meer

In mijn armen

Pietà Aarschot ©Boudewijn Huysmans

Hier in dit ziekenhuis werd ze, nu bijna 50 jaar geleden, geboren. Ze heeft nog geweten hoe er zusters instonden voor de verzorging van de zieken, bijgestaan door verpleegsters. Allebei droegen ze een witte sluier of kap, beiden werden aangesproken met het woord “zuster”. Er heerste discipline en in de gangen werd er stilte geëist. 

Nu loopt ze opnieuw door de gangen van dit ziekenhuis. Na zovele jaren werd het uitgebreid. De verpleegsters hollen door de gangen en niemand zal je hier nog berispen op een te luide stem of lach. Hier werd, nu toch ook al meer dan 20 jaar geleden, haar eigen zoon geboren. Een sterke jongen vol levenslust.

Ze slentert door de gangen en blindelings bereikt ze de ziekenkamer op de palliatieve afdeling waar haar zoon al een tijdje verblijft. Ze mag er maar even bij, hij is sterk verzwakt. De chemotherapie eist een zware tol. Hij weet dat het einde nabij is en stelt zich vragen over de waarde die hij in zijn korte leven gehad heeft op deze aarde. Hij kan niet anders dan zich ermee te verzoenen. Accepteren dat sommige dingen anders hadden gekund, dat er nog zoveel onafgewerkt is, al die mooie toekomstplannen. Hij was zo graag zelf papa geworden, had graag later voor zijn moeder gezorgd. De dokters hadden hem nog hoop gegeven dat die loodzware behandelingen de kanker klein konden krijgen. Niet dus. Hier zal hij sterven. Hier, op de plek waar hij voor het eerst ademde zal hij ook voor de laatste maal naar lucht happen. Zal hij alleen sterven of omringd zijn door zijn ouders? Alleen God weet het. Hij hoopt op het laatste. En wat daarna? Zal God hem opvangen in de hemel of bestaat die plek niet, is het allemaal bedrog? Moeizaam neemt hij een slokje van het water dat zijn moeder hem liefdevol aanreikt. Zijn menselijke waardigheid is hij kwijt en er tegen vechten is nutteloos. Zij voelt zijn onzichtbaar lijden aan en probeert haar diep gekwetste zoon gerust te stellen. Daarna neemt ze haar handtas en laat hem achter. De bezoektijd zit erop. 

Vandaag werd ze opgebeld met de vraag om meteen naar het ziekenhuis te komen. Haar zoon gaat snel achteruit en het zal niet lang meer duren. Dus ze moet zich haasten. Haar hart klopt snel en ze is bang dat ze te laat zal komen. Zachtjes opent ze zijn kamerdeur. Hij lijkt buiten bewustzijn. Voorzichtig gaat ze op het bed zitten en neemt hem in haar armen. Praten doet ze niet, alleen aanraken. Al wat hij nog wil zeggen, streelt ze zachtjes weg. Moeder en zoon zijn weer verstrengeld met elkaar, ze ademen samen in hetzelfde ritme. Zij gaf vorm aan zijn leven en hij hervormde deels haar leven. Ze denkt terug aan zijn geboorte, hoe de stilte werd doorbroken door een schreeuw. Een schreeuw die teken gaf aan een nieuw leven, een eerste keer longen gevuld met lucht. Hier zal het verhaal eindigen met een diepe geluidloze kreet die ditmaal van haar zal komen. 

Zij ademt in het ritme dat hij aangeeft en hij, hij voelt hoe de eeuwige rust langzaam zijn lichaam binnen sijpelt. De zachte ademhaling van zijn moeder is het laatste wat hij hoort. Haar beschermende armen is het laatste wat hij voelt. Hierbij laat hij het. Nog even houdt ze hem vast en voelt daarna hoe zijn krachten wegebben. Dan legt ze haar geliefde zoon neer, sluit zijn ogen en streelt zijn kale hoofd. Daar ligt zijn omhulsel en hij verdwijnt doodgewoon en onzichtbaar van hier naar daar.

Zijn rouwbericht schreven ze samen. Ze zal er nog wat aan toevoegen… Einde van een mooi leven.

Deze tekst schreef ik naar aanleiding van een rouwbericht in de krant. Ik werd getroffen door de woorden: “Verscheurd door verdriet nemen we afscheid van onze lieve zoon. Overleden in de armen van zijn mama na een zware, moedige strijd tegen melanoomkanker.”

Ziet u, ook Maria maakte deze gevoelens mee. Moeder Maria die vol van verdriet haar dode zoon in haar armen houdt. Ook Hij stierf veel te jong na een moedige strijd. Verslagen en verscheurd van verdriet heeft zij Hem overgedragen aan Zijn Vader, onze God. 
Hilde Rummens

...

Lees meer

ABC VOOR HET GELOOFSGESPREK: SACRAMENTEN

Een belangrijke voedingsbodem voor het Christelijk leven zijn de sacramenten. De sacramenten zijn uniek, elk van hen krijgt een andere plaats in ons leven. Sommige worden één keer ontvangen, andere zijn genades die ons meermaals te beurt kunnen vallen. De sacramenten zijn “van de kerk”. Zij zijn “door haar” en “voor haar”. Zij worden door de Kerk gegeven en maken tegelijkertijd de Kerk. Het is de Heilige Geest die ons voorbereid op het ontvangen van de sacramenten.

Over welke sacramenten spreken we dan? Het doopsel, het vormsel, de eucharistie, de verzoening, de ziekenzalving, de priesterwijding, het huwelijk (KKK 1113). Deze zeven sacramenten hebben door de eeuwen heen veranderingen gekend, de kerk beschouwd de sacramenten als ingesteld door Jezus zelf. De sacramenten zijn elk uniek en onmogelijk in enkele zinnen samen te vatten. Toch geef ik graag een aanzet.

Het sacrament van het doopsel, is een sacrament dat heel concreet voorkomt in de Bijbel. Het is het fundament van het christelijk leven. Door het doopsel zijn wij kinderen van God, worden wij ledematen van het lichaam van Christus (Rom 6). Het sacrament van het vormsel is een sacrament dat de gedoopte hechter met Christus en de kerk verbindt, waarbij zij een bijzondere kracht van de heilige Geest ontvangen. 

Het sacrament van het huwelijk en de wijding worden “sacramenten die ten dienste van de geloofsgemeenschap staan” genoemd. Het is niet alleen een verbintenis tussen twee mensen of iemand en God, maar meer nog een gave van zichzelf aan elkaar, aan God aan de hele kerkgemeenschap en aan de maatschappij.

Het sacrament van de ziekenzalving, is een sacrament dat de genade geeft, door de heilige Geest, van troost, van vrede en bemoediging om de moeilijkheden te overwinnen. Ze vernieuwt het vertrouwen en het geloof in God. Daarnaast is ze een vereniging met het lijden met Christus. Hierdoor kan het het lijden een nieuwe zin krijgen: het wordt deelname aan het verlossingswerk van Jezus. Het is een sacrament dat meermaals ontvangen kan worden.

De eucharistie en het sacrament van verzoening zijn twee sacramenten die men, net zoals de ziekenzalving, meermaals kan ontvangen. “De eucharistie is de oorsprong en het hoogtepunt van heel het christelijk leven” (KKK 1324). Over het sacrament van verzoening zegt Paus Franciscus: “Het draait tijdens de biecht niet om de zonden die we noemen, maar om de goddelijke liefde die we ontvangen en die we altijd nodig hebben. Centraal in de biecht staat Jezus die op ons wacht, naar ons luistert en ons vergeeft.” 
(Zie https://www.youtube.com/watch?v=wUoFbPrTTwE )

Laten we, zeker in deze tijden van covid, de waarde van elk sacrament niet uit het oog verliezen. Ze zijn ons gegeven om ons te helpen op onze weg naar God als gelovige. Aarzel dus niet om op zoek te gaan naar een manier om deze sacramenten te beleven.
Reinhilde

...

Lees meer

OPROEP - MARIA BEDEVAART

Vrijwilligers gezocht.
Donderdag 20 mei 2021 namiddag.
Twee groepen van elk 25 bewoners van het WZC Twee Poorten wil op bedevaart in deze Mariamaand, naar het Lourdesgrotje van de grauwzusters (Tuin achter het R.Z. H.Hart-Tienen)
Wie kan/wil helpen met het begeleiden van een rolstoelgebruiker.
Graag aanmelden: Dit kan bij diaken Jan Abts 
GSM 0486 168463
Email diaken.jan.abts@gmail.com

...

Lees meer

MEIMAAND BOST

In de meimaand wordt traditiegetrouw extra aandacht gegeven aan de devotie tot Maria. Ook in coronatijd vergeten we haar niet. Het Mariabeeld is speciaal versierd en staat op een prominente plaats vooraan in onze kerk. Op 11 en 25 mei in de namiddag is iedereen welkom voor gebed en verering van Maria.

MEIMAAND TER ERE VAN MARIA.
Iemand eren doe je om verschillende redenen en kan je ook op verschillende wijzen doen.
Hoe kunnen we de moeder van onze verlosser en onze hemelse moeder de nodige eer geven die haar toekomt.
Het mooiste geschenk is Maria benoemen als onze, als mijn moeder. Inderdaad mogen we haar aanspreken als moeder, als een zeer bijzondere mama.
Niet als onze aardse moeder van wie we afstammen, van wie we onze genen hebben gekregen, van wie we het leven hebben gekregen. Al is de eerbied en de liefde die we onze aardse moeder toedragen zeker een goede start. Maria mogen we aanspraken als onze moeder omdat ze de moeder is van Hem die ons eeuwig leven heeft geschonken. 
Moeder is ze, en daarin schuilen zovele namen en eretitels die haar toekomen en waarmee we haar trachten naar waarde te schatten.
Als we haar aanspreken met mama, met mijn moeder en onze moeder, openen we als het ware ons hart als dit van een kind die iets wil vertellen, die zich opent en alles verteld om het diepste in zichzelf toe te vertrouwen aan de moederlijke zorg van Maria.
Het hart openen, je vreugden en pijnen kenbaar maken aan Maria, is vertrouwen dat zij dit zal toevertrouwen aan het verlossingswerk van haar Zoon. De hemelse Vader die vertrouwde op het ja-woord van Maria kan Haar niets weigeren. De liefde van God is immers door haar kenbaar en tastbaar geworden hier, onder ons mensen. 
Binnen onze traditie zijn er veel mooie liederen en gebeden waarmee we haar kunnen eren. Het mooiste echter is dat we in die liederen en gebeden ons werkelijk tot haar richten die moeder wil zijn van haar kinderen en al de liefde van een moeder aan ons wil kenbaar maken.

Regina caeli
Koningin des hemels verheug u,  alleluja!
Omdat Hij, die gij waardig geweest zijt te dragen, alleluja!
Verrezen is, zoals Hij ,gezegd heeft, alleluja!
Bid God voor ons, alleluja!

Jan Abts
permanent diaken
0486 168463
https://diaken-jan-abts.jouwweb.be/

...

Lees meer

WAT IS EEN GESLOTEN TUIN (HORTUS CONCLUSUS)?

O.L.Vrouw-ten-Poelkerk

Een Maria Tuin is een tuin vol met planten, bloemen en bomen genoemd naar Onze Lieve Vrouw en Jezus. Ze zijn ontworpen als plaatsen van schoonheid die ons herinneren aan onze Heer en Vrouwe, waardoor we Gods schepping kunnen ervaren en uitnodigen tot gebed en contemplatie. Omdat Maria het type is van de Kerk als Bruid, moet de tuin zo mogelijk worden omsloten, op basis van de woorden in het vierde hoofdstuk van Salomo's Hooglied:
“Mijn zus, mijn echtgenoot, is een omsloten tuin, een verzegelde fontein.”

Sint Benedictus had een rozentuin ("rozenkrans") in zijn klooster in de 4e eeuw, maar de eerste tuin die we kennen die specifiek aan Maria was gewijd, was er een die in de 7e eeuw door de Ierse Sint Fiacre was aangelegd. De vroegste vermelding van een tuin die expliciet 'Mary Garden' wordt genoemd, betreft een 'vijftiende-eeuwse monastieke administratie van de aankoop van planten' voor de tuin van S. Mary 'door de koster van Norwich Priory, in Engeland'. 

Vóór de opkomst van het christendom werden veel bloemen geassocieerd met heidense goden - Diana, Juno, Venus, enz. - maar toen het 'Tijdperk van het Geloof' opkwam en het heidense overtrof, werden deze bloemen 'gedoopt' en opnieuw gewijd aan Christelijke thema's. Zoveel bloemen werden genoemd naar Jezus, Maria, de engelen, heilige plaatsen, enz. - genoeg zodat je een tuin kunt creëren die gericht is op specifieke aspecten van Maria en het leven van Jezus, zoals Zijn Passie of haar verdriet. 

De lelie
De lelie komt uit een Bijbeltekst, uit het hooglied, dat vol staat met bruidssymboliek:
”Ik ben een lelie van de Saron, een wilde lelie in het dal.”

De roos
Er zijn veel Maria-liederen waarin een roos centraal staat, zoals: “Er is een roos ontsprongen ter midden van de nacht.”
Middeleeuwse kathedralen kenden ronde roosvensters en natuurlijk de rozenkrans, het gebedssnoer van katholieken.

De wilde aardbei
De wilde aardbei heeft stralende witte bloemen met een goud hartje.
Zo laag bij de grond zijn aardbeien het symbool voor nederigheid.
Het drie-delig blad symboliseert de drie-eenheid van de heilige geest.

Mariadistel
Zelfs de stekelige melkdistel is een Mariaplant
Het verhaal gaat dat toen Maria haar kind zoogde, hij zo gulzig was dat er melk uit Maria’s borsten op de grond viel en over de Mariadistel spetterde, vandaar de witte strepen op de bladeren.

De wilde cichorei
De wilde cichorei is het symbool voor trouwe liefde.
Het behoort tot de bittere kruiden die tijdens het Joodse paasfeest worden gegeten ter herinnering aan de bittere tijden in Egypte.
Het is het symbool voor Maria’s Hemelvaart.

Goudsbloem
Geloof, trouw, gehoorzaamheid. In het Engels draagt ze de naam “Marigold” (goud van Maria). De bloem lijkt op de zon en richt zich op een gehoorzame wijze trouw naar dat licht.

Korenbloem.
Niet alleen de blauwe kleur herinnert aan Maria ook omdat de bloem tussen het koren staat. Het koren is een beeld van Jezus, de graankorrel die moest sterven om brood te worden voor velen.

Er bestaan veel meer Mariabloemen.
Hele waslijsten zijn in het verleden opgesteld.
Vrouwenmantel, Lievevrouwebedstro, Onzevrouwespeenkruid, Mariakrans – meidoorn, enz.

...

Lees meer

PSALMEN (16) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Basiliek H. Hart Koekelberg: Jezus als Heilig Hart staat symbool voor Gods mensgeworden liefde

Begin gebed

Heaven help us all
De hemel helpt ons allemaal:
het kind dat nooit een thuis had
het meisje dat ronddoolt op de straat
de zwarte man die het moeilijk heeft
de witte man die zich van hem afkeert
de jongeman die amper twintig wordt
de mens die in het nauw gedreven is
De hemel helpt ons allemaal.
Heer aanhoor ons als wij tot U roepen.
Nu mag ik mij gerust te slapen leggen 
in deze rusteloze wereld
Ik bid de Heer: 
laat haat de machtigen niet raken 
de machtigen de kleinen niet verdrukken
De hemel helpt ons allemaal

Einde gebed

Beluister
Heaven help us all
Deze soul-spiritual van componist Roy Miller uit 1970 vindt u recent uitgevoerd door Waku & Erauw, official music video  (clip in basiliek H. Hart in Koekelberg); 
hij wordt ook gezongen door o.m.: Stevie Wonder - Ray Charles - Joan Baez.

Begin gebed

Psalm 4
Als ik U roep, geef mij antwoord, 
God die mij recht verschaft.
Gij die mij redt uit verdrukking, 
wees mij genadig, verhoor mijn gebed!
Ziet hoe de Heer zijn getrouwen begunstigt: 
altijd verhoort Hij mij als ik Hem aanroep.
Heer, laat uw licht dan over ons opgaan, 
Gij hebt mijn hart met vreugde vervuld.
Als ik mij neerleg slaap ik gerust, 
Gij maakt mij vrij van zorgen.

Zie ook
Wanneer ik roep, verhoort Gij mij,  
mijn God die recht verschaft.  
Wanneer ik angstig was hebt Gij  
mij adem bijgebracht.
R/ Alleen onder uw hoede 
kan ik veilig slapen gaan

Einde gebed

Beluister
Psalm 4  door Nederland zingt: Geneefse psalm  één- en meerstemmig
Ook in psalmen voor nu

...

Lees meer

KERMIS IN VISSENAKEN

In de Sint-Pieterskerk te Vissenaken pronkt tegen de westgevel een beeld van een mooie jonge knaap met een zwaard in zijn rechterhand. Het beeld is ongeveer 1 meter hoog. Het werd nog voor de komst van Napoleon uit hout gebeeldhouwd en veelkleurig beschilderd. Op de inventaris van het Koninklijk Instituut voor het Kunstpatrimonium (KIK) vind je dit beeld terug onder nummer 8125. 
Deze jongen is blootsvoets, was tot voor enkele jaren gekroond met een martelaarspalm en kijkt smachtend ten hemel. Die blik ondersteunt hij met zijn linkerarm die omhoog reikt. Van de toppen van de vingers van zijn linkerhand daalt een lange denkbeeldige lijn tot aan zijn rechterhand die het zwaard omknelt. Dat zwaard leidt onder een hoek van 90° ten opzichte van die lijn naar zijn voeten om een cirkelvormige dynamiek terug omhoog door zijn lichaam te creëren. Het is een vredevolle jonge man die niet meer op aarde is maar in de hemel wil zijn. Zijn naam is Pancratius. 
Nergens anders wordt hij zo expressief afgebeeld als hier. Het speciale is dat hij ook nergens anders op blote voeten wordt afgebeeld. Blote voeten staan symbool dat hij bij God wil zijn en net zoals de apostelen een ware volgeling van Jezus is. De (verdwenen) kroon uit palm wees op zijn martelaarschap: hij heeft zijn leven geofferd om zijn geloof in de Heer niet te verzaken.
De heilige Pancratius stierf de marteldood door het zwaard rond 303 na Chr. en wel op de zeer jonge leeftijd van 14 jaar. Hij werd geboren in het noorden van het huidige Turkije. Zijn ouders waren volgens zeggen welgestelde Romeinse burgers. In Rome aangekomen als tiener weigerde hij categoriek de Romeinse Keizer te vereren in plaats van Christus en werd daarom prompt ter dood veroordeeld. Als Turk genoot hij niet van de uitzonderingsmaatregel om één god te mogen vereren, die de joden wél bedongen hadden voor henzelf. En hij had echt pech want luttele jaren later, in 313 werden ook de christenvervolgingen afgeschaft door Keizer Constantijn de Grote. 
Wetenswaardig is dat op de plek van de terechtstelling van Pancratius in Rome 200 jaar later, rond 500 na Chr., de San Pancrazio-basiliek gebouwd werd. Daar zouden nu diverse relieken liggen zoals zijn lichaam en hoofd. Zijn schedel lag lange tijd in de St.- Jan van Lateranen aartsbasiliek in Rome.
Zijn naam werd vereeuwigd in een wereldberoemd kopstation te Londen, het ’Saint Pancras Station’.
Pancratius met naamdag op 12 mei is één van de ijsheiligen. Hij vertoeft in het gezelschap van Marmetus (11 mei), Servatius van Maastricht (13 mei), Bonifatius van Tarsus (14 mei) en van Sophia van Rome, ook gekend als koud Sofieke (15 mei). Zij herinneren er ons elk jaar aan dat het nog wel even kan vriezen die dagen. 
Op de twaalfde bidden we tot Pancraas zoals het past en op zijn Vissenaaks want zo vreest het volk van Sint-Pieter niet dat het vriezen zal als het kermis viert! R.S
 

...

Lees meer

DE WIJSNEUS OPLINTER

Broederlijk Delen

De kinderen van de school hebben na de paasvakantie hun spaardoosjes voor de landen van ‘Het Zuiden’ meegebracht. De leerlingen van het tweede leerjaar kregen bij die gelegenheid een heel concrete les rond metend rekenen en de euro. Ze telden al de gespaarde briefjes en munten voor Broederlijk Delen van de ganse school. Het geld werd aan de organisatie overgemaakt.
In naam van de parochie danken wij alle Wijsneusjes dat zij met een groot hart aan de kinderen die in armoedige omstandigheden leven denken.

Opvang

Op voorstel van de Stad Tienen werken alle lagere scholen bij de voor- en naschoolse opvang samen met de administratie van Ferm, de vroegere kvlv. In onze school zijn het dezelfde vertrouwde gezichten die het toezicht uitoefenen, een gewaardeerde dienst aan de ouders.
 

...

Lees meer

K.L.J. OPLINTER

Go with the flo
Twee van onze groepen, de kwispels en de nestorekes, hebben meegedaan. Ze moesten live om ter snelst tegen andere KLJ’s opdrachten uitvoeren en hiervan moesten ze dan foto’s sturen en zo konden ze punten verdienen. Onze groepen zijn jammer genoeg laatste geworden, maar hebben zich wel goed geamuseerd. 
Of zoals men zegt: “Meedoen is belangrijker dan winnen”.
Activiteiten
De leiding heeft weer leuke spelen voor jullie uitgedacht: levend ganzenbord, boerderij, bosspel, stadsspel in de Suikerstad, reuze-verstoppertje, battle of the bubbels, waterspelletjes, casino adolo, among us, klj-classics corona edition. Iedere afdeling komt twee maal aan bod. Zorg zelf voor beire vibes.
Amung us
is een spel in een ‘ruimteschip’ met bemanningsleden die trachten te overleven en bedriegers die zorgen dat de anderen niet overleven. De deelnemers weten niet van mekaar wie wie is. De vele opdrachten maken het spel boeiend en verrassend.
 

...

Lees meer

ABC voor het geloofsgesprek: ROEPING

De H. Jozef: de droom van de roeping ©Bovendonk

“God die oneindig volmaakt en gelukkig in zichzelf is, heeft, uit zuivere goedheid, in vrijheid de mens geschapen, om hem te laten delen in zijn eigen gelukzalig leven. Daarom nadert Hij altijd en overal tot de mens. Hij roept hem, biedt hem hulp om Hem te zoeken, te kennen en met al zijn krachten lief te hebben. Alle mensen, door de zonde verdeeld, nodigt hij uit tot de eenheid van zijn gezin, de kerk.” (KKK 1) 
Deze regels zijn niet zomaar enkele eenvoudige regels, maar de eerste regels van de Katechismus, waaruit we al regelmatig fragmenten samen bekeken hebben. Deze woorden zijn ongetwijfeld niet zonder reden de eerste woorden. Uit de eerste twee regels kunnen we enkele conclusies trekken. God heeft de mens uit goedheid geschapen. God heeft de mens vrij geschapen. God wil hem laten delen in zijn leven. Dit lijkt een hele eenvoudig opsomming, maar is eigenlijk een belangrijke inleiding naar de zin die erna komt: God roept hem, biedt hem hulp om Hem te zoeken, te kennen en met al zijn krachten lief te hebben. 

God roept hem. De woorden roeping klinken in onze oren misschien wat oud, maar zijn eigenlijk echt nog veel ouder dan we mogelijks denken. God roept ons. Hoe roept hij ons? Uit goedheid, vrij en voor het leven. De woorden roeping, kunnen in onze oren soms klinken alsof het en privilege is voor enkelingen, voor de priesters en religieuzen en misschien enkele wereldhervormers. Toch is het tot ieder van ons: jij en ik, wij zijn geroepen. Tot wat zijn we dan geroepen? Vaticaan II zegt hierover dat “Wij allen geroepen zijn tot heiligheid” (Lumen Gentium, 11). Paus Franciscus benadrukte dat in 2018 nog eens extra in zijn exhortatie “Gaudete et exultate”.  Waar je ook leeft, wat je ook meemaakt, hoe arm, rijk, dik, dun, groot, klein, jong, oud je ook mag zijn. Dit is een eerste roeping voor alle mensen, in welke levensstaat ook: priester, leek of gepensioneerde, huismoeder, werkende vrouw of zuster. Het kan soms lijken dat dit een onmogelijk iets is, maar de bovenstaande tekst wijst ons erop dat God aan de mensen hulp biedt om Hem te zoeken en ons uitnodigt tot de eenheid van zijn gezin, de Kerk.

De mens is door God geroepen tot heiligheid. Die eerste en belangrijkste roeping is gelijk voor elke mens en kan op verschillende manieren en in verschillende levensstaten nagevolgd worden. God helpt de mens daarbij, Hij biedt hulp om Hem te zoeken, Hem te kennen en met al zijn krachten lief te hebben. Laten wij Gods uitnodiging beantwoorden en Hem antwoorden, zijn hulp aanvaarden bij ons zoeken, Hem leren kennen en Hem met al onze krachten liefhebben. 
Reinhilde

...

Lees meer

MEIMAAND, MARIAMAAND

Naast de gebruikelijke feesten is de maand mei sinds de achttiende eeuw toegewijd aan Maria. Deze toewijding is ontstaan in Spanje en Italië, waar Maria in deze maand met litanieën en gebeden werd vereerd.
De meimaand geldt als dé Mariamaand. 
Aan de oorsprong liggen vieringen van de vruchtbaarheid van mens en natuur maar ook de pest heeft ermee te maken.
De maand mei draagt al in haar naam het moederlijke in zich: ‘mei’ komt van (de Griekse godin) Maia, die staat voor natuur, vruchtbaarheid, liefde en moederschap. Zo werd er (en wordt op sommige plaatsen nog altijd) een meiboom geplant, wat gepaard ging met allerlei vieringen en evenementen zoals bloemen- en bloesemfeesten (Floralia).
Dat Italië de bakermat is van de Mariaverering in mei is, lijdt geen twijfel. Eén van de personen die dat zou hebben beïnvloed, is Carolus Borromeus, de bisschop van Milaan die eind de 16de eeuw op hetzelfde moment als de meivieringen ook gebedsmomenten voor Maria begon te organiseren in de kathedraal van Milaan. Dat werd een succes, volgens geschiedschrijvers ook al omdat de pest uitbrak en heel wat mensen voor genezing kwamen bidden.
Het Milanese gebruik kende navolging in andere Italiaanse steden en werd later overgenomen en gepromoot door de jezuïeten, die er in heel Europa gebedenboekjes over verspreidden.
In verscheidene pauselijke encyclieken zou de meimaand later worden bekrachtigd als Mariamaand, het meest expliciet door Paulus VI in zijn encycliek Mense Maio (De maand mei) uit 1965.
 

...

Lees meer

ORGEL OPLINTER

Loret-orgel Oplinter

Om de gebedsstemming te bevorderen, zal onze organist op zondag tussen 10 en 11 u het orgel bespelen. Het past wel dat hij dan niet enkel orgelstukken brengt, maar tussendoor ook al eens een kerklied laat horen. Hij heeft een aantal begeleidingen uitgediept en verbeterd. Wij danken hem daarvoor, en hopen zoals hij dat het niet te lang meer duurt vooraleer de kerk weer echt zal open gaan om Eucharistie te vieren.
Noot
De welluidende klanken van het orgel helpen dit jaar al 150 jaren om de gebeden van de gelovigen tot bij de Heer te brengen.
 

...

Lees meer

EERSTE COMMUNIE O.L.V.-TEN-POELKERK

De ouders van de communicantjes hebben een 2de mail gekregen om samen met hun kind de 2de stap te zetten in de catechese naar de Eerste communie.

“Beste ouders
Enkele weken geleden hebben we jullie op weg gezet met het boekje WAT EEN GELUK, om samen met jullie kind(eren) een eerste stap te zetten naar het feest van hun eerste communie.
We hopen dat het verhaal van Jezus, die Gods geliefde zoon is, en zijn doopsel gezorgd heeft voor een fijn gesprek met jullie kind.
Misschien vertelden jullie ook over jullie keuze voor het doopsel en wat het voor jullie betekent om met Jezus op weg te gaan?
Dan nodigen we jullie nu graag uit om samen STAP 2 te zetten. 
Jezus vertelt over het echte geluk. Zoveel meer dan succes, diploma’s of geld en ook niet te koop...
In het boekje krijg je als ouder wat achtergrond op p.18-19 over wat de evangelist Matteüs ons vertelt: geluk heeft alles te maken met de keuze om lief te hebben. 
Na het lezen van het verhaal kan je aan de slag met de eerste tip, een kleine attentie om iemand gelukkig te maken. En misschien houdt je kind wel van knutselen? Op een heel eenvoudige manier kunnen jullie een boom vol echt geluk tekenen en kleuren - laat het zeker ook het moment zijn om hierover met je kind in gesprek te gaan. 
We wensen dat jullie er samen veel deugd aan mogen beleven! “
De catechisten

...

Lees meer

BEZORGD OM MENSEN vzw (B.O.M.)

Hamelendreef 100/2, 3300 TIENEN 
Tel. en Fax.: 016 81 03 51 
bezorgdommensen@skynet.be 

!!BELANGRIJK BERICHT!!
Onze SOCIALE WINKEL gaat vanaf 30 april terug open.
De openingsuren zijn van 09:00 uur tot 12:00 uur en van 13:00 uur tot 15:00 uur. 
Alles op RESERVATIE van 5 personen per half uur in de winkel.
Er kunnen ook terug GOEDEREN AFGEGEVEN worden vanaf vrijdag 30 april as vanaf 09:00 uur tot 12:00 uur en van 13:00 uur tot 15:00 uur.
Het bestuur dankt U voor uw begrip.
Bezorgd Om Mensen vzw – B.O.M.

B.O.M. is een welzijnsschakel die zich inzet voor mensen in armoede.
Nog goed bruikbaar materiaal is steeds welkom. Ook uw inzet als vrijwilliger wordt zeer gewaardeerd.

Vrijwilliger worden
Onze vzw draait volledig op vrijwilligers. Momenteel bestaat ons team uit een 50-tal vrijwilligers.
Maar wij zijn steeds op zoek naar nieuwe vrijwilligers.
Mogelijke taken zijn: helpen bij de voedselbedeling, sorteren van goederen voor de sociale winkel, verkoop in de sociale winkel, goederen voor de voedselbedeling bij onze verschillende partners gaan afhalen, meehelpen met het sinterklaasfeest.
We zijn ook op zoek naar mensen die een taak willen opnemen in de coördinatie van de voedselbedeling of de sociale winkel.
Heb je interesse om mee te helpen als vrijwilliger? Neem dan contact op met ons op het nummer 016-81 03 51 of mail naar bezorgdommensen@skynet.be.

Financieel steunen kan op rekening: BE67 0682 0160 1187, vanaf 40 euro wordt u een fiscaal attest toegestuurd.
Voor meer informatie bezoek onze website: www.bezorgdommensen.be 

...

Lees meer

ABDISSEN (28) OPLINTER

Johannes en Maria Magdalena ondersteunen Maria

Abdis Elisabeth Vanden Berghe liet een passieretabel maken dat sommigen vereenzelvigen met een retabel dat in de kerk van Oplinter stond en zich nu in het KIK te Brussel bevindt. Dit kunststuk bevat volgende taferelen uit het Lijdensverhaal: 
-Geseling van Christus
-Doornenkroning
-Pilatus toont Christus aan het volk
-Kruisdraging
-Kruisiging, met bezwijming van Maria
-Bewening van het lichaam van Christus
-Graflegging
-Nederdaling in het voorgeborchte der hel
-Verrijzenis
Het detail op de afbeelding toont de ‘Nood van de Moeder Gods’ of de ‘Mater Dolorosa’. De bedroefde Moeder Maria wordt ondersteund door Johannes en Maria Magdalena.
 

...

Lees meer

1 mei: Feest van Sint Jozef Arbeider

©Kerknet

In zijn apostolische brief ‘Patris Corde’ ‘Met het hart van een vader’, een hoofdstuk aan Sint-Jozef als ‘werkende vader’. Mat het feest van Sint-Jozef Arbeider in zicht, nemen we hier de woorden van Paus Franciscus over.

“Een aspect van Sint Jozef dat werd benadrukt sinds de eerste sociale Encycliek, Rerum Novarum van Paus Leo XIII, is zijn band met werk. Sint Jozef was een timmerman die een eerlijk loon verdiende om te voorzien in de noden van zijn gezin. Het is van hem dat Jezus de waarde, de waardigheid en de vreugde leerde van wat het betekende om brood te eten als vrucht van de eigen arbeid. 

In onze dagen, waar werkgelegenheid opnieuw een belangrijke sociale zaak is geworden, en werkloosheidscijfers soms recordhoogten bereiken, zelfs in naties die gedurende decennia een zekere welvaart hebben genoten, is er nood aan een hernieuwing van de waardering van het belang van waardige tewerkstelling, waar Sint Jozef een voorbeeldige patroon van is. 

Werken is een manier om deel te nemen aan het werk van de verlossing, een mogelijkheid om de komst van het Koninkrijk te versnellen, onze talenten en mogelijkheden te ontwikkelen en hen ten dienst te stellen van de samenleving en broederlijke gemeenschap. Het wordt een gelegenheid voor de vervulling van niet enkel onszelf, maar ook van die primaire cel van de samenleving, het gezin. Een gezin zonder werk is in het bijzonder vatbaar voor moeilijkheden, spanningen vervreemding en zelfs uiteenvallen. Hoe kunnen we spreken over menselijke waardigheid zonder te werken aan de zekerheid dat iedereen in staat moet zijn om een fatsoenlijk bestaan te leiden. 

Werkende personen, wat hun werk ook mag zijn, werken samen met God zelf en worden op de een of andere manier scheppers van de wereld om ons heen. De crisis van onze tijd, die economisch, sociaal, cultureel en spiritueel is, kan dienen als een oproep voor ons allen om de waarde, het belang en de noodzaak van werk te herontdekken, om een nieuw "normaal" tot stand te brengen waarvan niemand wordt uitgesloten. Het werk van de Heilige Jozef herinnert ons eraan dat God zelf, door mens te worden, het werk niet verachtte. Het verlies aan werkgelegenheid dat zoveel van onze broeders en zusters treft en dat is toegenomen ten gevolge van de Covid19-pandemie, moet dienen als een oproep om onze prioriteiten te herzien. Laten we de Heilige Jozef, de Arbeider aansporen om ons te helpen bij het vinden van manieren om uitdrukking te geven aan onze vaste overtuiging dat geen enkele jongere, geen enkele persoon, geen enkel gezin zonder werk mag zijn!”

Paus Franciscus

...

Lees meer

DE DEUR

© Stephan Schmid

Een deur is meer dan een voorwerp dat open en dicht kan, dat je open laat staan of op slot doet. Een deur is een scheidingsmiddel waarmee je twee ruimtes aangeeft. De ruimte voor de deur en de ruimte erachter. Neem die deur weg en je krijgt een nieuwe plaats. Hoe groot of klein dat deurgat ook moge zijn, er is dan een vrije doorgang naar het volgende. 

Toen ik een tijd geleden naar het uitvaartcentrum in Tienen moest om een laatste groet te brengen, voelde ik al dat het stappen van de ene ruimte naar de andere mij in een totaal andere stemming zou brengen. De deuropening bepaalde mijn gemoedstoestand. En tot mijn verbazing bleek die andere gemoedstoestand niet het verdriet en de rouw op te roepen maar blijheid en rust. Hier lag een man te rusten, hij was aan zijn eeuwige slaap begonnen en straalde dat ook uit. Hij nodigde iedereen uit om stil te zijn en het beeld op te nemen van een man die het leven keurig naast zich had neergelegd. Net zoals je je kleren uittrekt en netjes over de stoel legt voor het slapen gaan om ze morgen weer aan te trekken. 

Deze man liet toe om hem zachtjes te benaderen en hem van dichtbij fluisterend toe te spreken. Nog een paar allerlaatste lieve woordjes. Hij zou ze bij het ontwaken misschien wel herinneren en hem tot glimlachen brengen. Maar nu was het genoeg geweest. Het lijden was over, de rust was weergekeerd. De pijn was eindelijk traag overgegaan in moeheid en hunkerde naar vrijheid en licht. 

Na een tijdje bij hem te hebben doorgebracht leek hij ons uit te nodigen om hem nu maar toe te dekken. Hij lag comfortabel genoeg, zijn handen gevouwd en zijn hoofd op een zacht kussentje. Het deken mag tot boven, tot over de kruin van zijn hoofd getrokken worden en het deksel van de kist mag dicht. Doe het zachtjes, maak hem niet wakker. Hij kan het vanaf nu wel alleen aan, alleen in het donker op weg naar het licht. Hij alleen zal de deur openen om vanuit zijn begrensde en eindige leefwereld de stap te zetten naar die andere ruimte, die van een oneindig bestaan. 

Ik ga naar buiten en trek de deur van het gebouw achter me dicht. De klik die ermee gepaard gaat is een eindpunt. Hier sta ik aan de andere kant van diegene die mij voorgoed verliet. Hij is hier vandaan gegaan om ergens heen te gaan. Hij zal, bij zijn ontwaken, een andere ruimtegebruiker geworden zijn. Daar zal hij zich voorgoed kunnen settelen. En ik, ik doe het portier van mijn auto dicht en rij weer richting Hasselt. Stilletjes word ik achternagezeten door een mooi beeld.

Hilde Rummens

...

Lees meer

ABC VOOR HET GELOOFSGESPREK: QUO VADIS?

© yakimadesign

Het heeft me een beetje tijd genomen een tekst te vinden met de letter Q. Het is heel moeilijk een Nederlands woord te vinden, dus heb ik mijn toevlucht genomen tot het prachtige Latijn. De woorden Quo Vadis, betekenen “Waarheen ga je”. Deze woorden hebben sterk te maken met de figuur van Petrus die we vorige week besproken hebben. Hij zegt deze woorden twee keer tegen de Christus, één keer daarvan staat in het evangelie van Johannes, de tweede werd een legende.

In Johannes 13, 36 horen we de woorden “Quo Vadis”. Petrus zegt dit tegen Jezus nadat Jezus tegen hen zegt: “Vrienden, Ik zal niet lang meer bij jullie zijn! … Heb voor elkaar net zoveel liefde als Ik voor jullie heb. Aan de onderlinge liefde zullen de mensen zien dat jullie mijn leerlingen zijn.” (Joh 13, 33-35).  Het is niet zo gek dus en zelfs heel menselijk dat Petrus aan Jezus vraagt waar Hij naar toe gaat. Jezus antwoord dat Petrus Hem niet kan volgen waar hij naar toe gaat, waarna Petrus zegt: “Maar waarom kan ik nu niet met U meegaan? Ik heb alles voor U over!”. We begrijpen het onbegrip van Petrus, die door zijn woorden laat voelend dat hij tot het uiterste wil gaan voor Jezus. Het lijkt zelfs dat Petrus twijfelt of Jezus weet in welke mate hij zich wil geven. Onbegrip heerst alom. Jezus vraagt dingen en doet dingen die Petrus niet begrijpt, niet kan plaatsen… op dat moment.

De tweede keer dat de woorden Quo Vadis door Petrus gebruikt worden, vinden volgens de legende plaats wanneer Petrus in Rome is. De Christenvervolgingen zijn aan de gang, en Petrus wil de stad ontvluchten. Tijdens zijn vlucht langs de Via Appia (die tot vandaag bestaat in Rome), komt hij de Christus tegen die opnieuw zijn kruis draagt. Hij vraagt aan Jezus: “Quo Vadis”. Waarop Jezus antwoord: “Ik ga naar Rome om in jouw plaats gekruisigd te worden.” Christus komt, op het moment dat Petrus bang is en de moeilijkheden en verantwoordelijkheden ontloopt, te hulp. Hij ontmoet Petrus, en toont hem wat de goede weg is. Niet de makkelijke weg, maar de weg die leidt naar de wil van de Vader.

Uit de passage uit de Bijbel kunnen we leren dat het niet altijd duidelijk is waar Christus ons naartoe stuurt of wat Hij van ons vraagt, uit de passage van de legende kunnen we echter wel leren dat Christus ons stuurt op de cruciale momenten in het leven. Dat Hij daar is om ons moed in te spreken en bij te sturen, opdat we de kracht ontvangen de weg ten einde te gaan. 

Reinhilde

...

Lees meer

Meimaand, Mariamaand

Als ik naar Maria kijk
Nog enkele dagen en het is weer meimaand. Misschien geniet je volop van fietstochtjes, de ontluikende bloesems en bloemen, de warmte van de aankomende zomer. Maar voor gelovigen is de meimaand meer dan de bloesemmaand, het is de maand waarin we Maria extra aandacht willen schenken.

Beelden van Maria
In deze moderne geëmancipeerde tijd lijkt het moeilijk om Maria daarin te plaatsen. Hoe staan moderne jonge vrouwelijke of mannelijke gelovigen tegenover het beeld van Maria dat ons voorgehouden werd? Kan je haar ook als sterke vrouw voorstellen? Of blijft ze de stille bescheiden dienstmaagd? Via enkele beelden pogen we een vernieuwde inhoud te geven aan Maria. Misschien een inspiratie voor één van jullie.

Een minder bekend beeld voor sommigen onder ons, Maria als zetel der wijsheid in Leuven. De eerste dergelijke beelden ontstaan in de vroege middeleeuwen. Deze naam komt ook voor in de litanie van de Heilige Maagd Maria. Het is een madonna neergezeten op een troon, met het kind Jezus op haar linkerarm en een scepter in de rechterhand. Het is een type van afbeelding maesta geheten.
De sedes sapientiae wordt afgebeeld in het zegel van de katholieke universiteit van Leuven, en je kan dit beeld ook vinden in Leuven in de St. Pieterskerk, met daaronder het jaar 1425, het stichtingsjaar van de universiteit en de tekst universitas catholica Lovaniensis. Of nog genoemd Alma Mater, toch wel opvallend dat voor een dergelijke instelling Maria als symbool fungeert als zetel der wijsheid tussen het mannenbastion van mannelijke professoren en decanen. Het zou boeiend zijn om eens onderzoek te verrichten hoe dit beeld als symbool voor onze Leuvense universiteit heeft kunnen standhouden.
In de schatkamer in de kerk van Hoegaarden kan je een gelijkaardig beeld vinden.

Veel meer zien we Maria afgebeeld als koningin, getooid met kroon, scepter en mantel zoals in Tongeren, in Scherpenheuvel, in Halle, in Maastricht, in Tienen en God weet waar nog… Ze staat rechtop en trots, in de kerk, in de basiliek, een zee van kaarsjes en bloemen voor haar voeten. Maar tegelijk kijkt ze warm en deemoedig op ons neer.
Ook in de litanie vinden we deze titel terug, koningin van Vlaanderen.

Veelal zien we haar nu in een modernere versie afgebeeld als een vrouw die ja zegt, in verwachting is. Een opstandige vrouw ook die vol vreugde naar Elisabeth loopt. En dan horen we haar samen zingen, met heel haar ziel, haar lichaam en haar wezen, Magnificat! Twee vrouwen die heel solidair (zoals alleen vrouwen dat kunnen met diezelfde ervaring) drie maanden bij elkaar blijven en elkaars bondgenoot worden: bondgenoten in het geloof dat de droom van God met zijn mensen werkelijkheid kan worden (Lucas1, 39 –56).

Maria durfde het aan om haar zoon achterna te gaan, fier op die bijzondere man, maar zeker ook vol zorgen, zoals het voor iedere ouder moeilijk is om te zien dat je kind een andere, een eigen, een eigenzinnige weg gaat. Maria die onder het kruis staat, vol verdriet en als piëta haar kind op haar schoot het verdriet uitschreeuwend.
Dan bid je vanzelf dat geen moeder meer hoeft te rouwen bij het dode lichaam van haar kind, met voor onze ogen de moeders van de schoolkinderen die doodgeschoten werden en worden, de moeders in het Midden-Oosten, en God weet waar.
Moeders die vertwijfeld hun kind opzoeken in de gevangenis, in de psychiatrische ziekenhuizen, die hun verslaafd kind blijven aanmoedigen om los te geraken van die eeuwige cirkel van afhankelijkheid? Niet voor niets zeggen we ook onze moeder de Kerk, haar taak is mensen nabij te blijven en te zeggen kom maar mijn kind in al je wanhoop. Het staat lijnrecht tegenover veroordeling en vasthouden aan de rechte leer, Maria als beeld van moeder die telkens opnieuw zegt kom maar mijn kind.

Maria zien we ook in onze eigen huiskamer aanwezig, een klein beeldje, aan de tuinmuur, op de kast, of op een foto, een prentje als stille vrouw die elke dag, jaar in jaar uit zorgt voor haar mentaal gehandicapt kind, haar demente vader of moeder, de vrouw die teder en vol geduld eten geeft en verzorgt, maar ook de man die zijn eigen lijden hierin herkent. De titel die we hier haar dikwijls schenken is Maria moeder der smarten.

Maria bleef niet bij de dood neerzitten maar ze bleef bij de apostelen, de vrienden als ze helemaal geen toekomst meer zien. Ze deelt hun wanhoop maar ze staat ook open voor de geboorte van Jezus voor het Vuur toen ze riep: Machtigen zullen onze droom niet kapot krijgen, kleine mensen: groot! (Lucas 1, 52).
Groot in liefde, groot in trouw, groot in het zien dat er in de diepste nacht de donkerste uitzichtloosheid, licht en leven is. Maria méér dan een moeder van smarten, een moeder die moedig getuige is van geloof, hoop en liefde. De sterke vrouw die tussen Hemelvaart en Pinksteren in bemoedigt en aanmoedigt en de apostelen opnieuw zal uitzenden om het verrijzenisgeloof te verkondigen. Laat ons niet zwijgen over zijn geloof, zijn hoop maar ons geloof verkondigen.

Maria een gelovige vrouw die de komende maand onze aandacht verdient. Laat ons opmerkzaam kijken naar haar beelden in kerken en kapellen en biddend met haar aanwezig zijn.
(met dank aan de redactie van K&L Hoegaarden)

...

Lees meer

PSALMEN (15 ) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

El Greco: Nederdaling van de H. Geest over de apostelen

Reiziger ‘doet’ Golgotha  III
Gerrit Achterberg

Rome. - Het anker valt. Wij varen thuis.
Ik spoed mij naar de thermen, word ontluisd
van reis en roes en in mijn eigen huis

bij vrouw en vuur en radio gezeten,
ben ik alras Christus en kruis vergeten.
...Toen heeft een S.O.S. mijn ziel doorreten:

'Mijn Geest wordt uitgestort op alle vlees.
Wie niet vóór Mij is, is tegen Mij geweest',
seint een Geheime Zender wit en hees.

Weer onder zeil, over de eenzaamheden
van oceanen die mij van U scheiden,
Christus, wil mij verschijnen aan den einder.

Psalm 51 (50)
Schep in mij een zuiver hart, mijn God, 
geef mij weer een vastberaden geest.
Wil mij niet verstoten van uw aanschijn, 
neem uw heilige Geest niet van mij weg.
Geef mij weer de weelde van uw zegen, 
maak mij sterk in edelmoedigheid.
Heer maak Gij mijn lippen los, 
dat mijn mond uw lof kan zingen.

Zie ook: de Sutter
Open mijn mond om u te loven 
stort in mijn hart een  nieuwe geest.

Psalm 104 (103)
In dit loflied over de Schepping staat een vers dat in de liturgie van Pinksteren aangehaald wordt:
Letterlijk uit het Latijn
Zend uw Geest en zij zullen geschapen worden, 
en Gij zult het aanschijn van de aarde vernieuwen.
In verstaanbaar Nederlands
Zend Gij uw Geest, dan komt er weer leven, 
dan maakt Gij uw Schepping weer nieuw.

Beluister
Psalm 51: Nederland zingt, Geneefse of voor nu (Nieuwe start)
Psalm 104: Nederlandse samenzang (enkele versies) en psalmen voor nu (De vogels dansen). De aangehaalde verzen bevinden zich naar het einde toe
Spiritus Domini  (gregoriaanse introitus) 
Veni Creator  (gregoriaanse hymne) 
Kom tot ons o Heilige Geest (lied uit Taizé)

...

Lees meer

SAMANA HAKENDOVER WERKT VERDER

Toen onze voorzitster mij vroeg om een artikel te schrijven voor Samana, heb ik effekes getwijfeld. Ik ben namelijk Franstalig en niet afkomstig van Hakendover, alhoewel ik er al 18 jaar woon. Een onderwerp legde ze mij ook niet op en zo besloot ik te vertellen hoe ik lid werd van Samana Hakendover.

Ik ben geboren in Bost, een deelgemeente van Tienen, heb er altijd gewoond, ben er getrouwd met een Bostenaar en samen hebben, wij een boerderij gerund tot in 2003. Toen werd mijn echtgenoot zwaar ziek en alle activiteiten werden hem verboden. Wij besloten dus de boerderij te verkopen, en we verhuisden naar Hakendover waar onze zoon verbleef met zijn familie.

Toevallig waren zijn schoonouders de co-stichters van Ziekenzorg Hakendover en zo werd mijn man haast automatisch lid. Ik vond me nog te jong en te fit om aan te sluiten, maar ik vergezelde hem wel bij alle activiteiten als mantelzorger. Enkele jaren later werd ik ook lid.
Zo leerde ik mensen uit het dorp kennen en kwamen er vriendschappelijke banden tot stand.

Bij Samana zijn wij de “oudere” generatie met al onze herinneringen en onze kwaaltjes.  Bij elke samenkomst wordt hierover wel verteld en....gezaagd: reuma, versleten gewrichten, slechte ogen, minder goed horen en noem maar op. We luisteren en als je dan een beetje humor in het gesprek kunt smijten dan tover je een glimlach op de lippen en een glinstering in de ogen en dat doet deugd.  Want dat is Samana: er ZIJN voor anderen met hen SAMENLEVEN.

Corona veranderde dat allemaal: geen samenkomsten, ieder in zijn kot.  Maar onze voorzitster en de kernleden bleven niet stil: een telefoontje, een kaartje, een bezoekje voor de deur... En wij hielden ook onderling contact met een berichtje of een, kaartje met Kerst, Pasen en verjaardagen.

Hopelijk zullen wij binnen kort terug mogen samenkomen. Wat zal dat deugd doen! Koffie, een koekske, een babbeltje, wat knutselen en opnieuw dat warme gevoel van samenzijn!

Voortdoen Samana, niet opgeven, we hebben u nodig!

Yvette

...

Lees meer

KERK NU EN STRAKS (2) OPLINTER

Oplinter Parochiecentrum

Activiteiten en gemeenschapsopbouw
Geloof wordt doorgegeven en overgedragen door vertrouwen. Daarom is het belangrijk dat mensen met mekaar contact houden in een kerk, een ontmoetings- of parochiecentrum, een vereniging, een school, een buurtwinkel, enz.
De pastorale zone moet zich ten dienste stellen van het plaatselijke samenleven om zo te getuigen van de kracht van het evangelie. Een stad, een wijk, een dorp moet ervaren dat er christenen aanwezig zijn, dat er christenen actief zijn die getuigen van de authenticiteit en de kracht van het evangelie.
 

...

Lees meer

ABC VOOR HET GELOOFSGESPREK: PETRUS

© Mateus Campos Felipe

We zijn ondertussen volop in de Paastijd. Met Pasen is Christus verrezen, op het kruis heeft hij de dood overwonnen. Nu is het de periode dat dit goede nieuws niet enkel geweten is door enkele mensen, maar dat we samen dat lichaam van Christus opbouwen (1 Kor 12), dat we het vertellen opdat alle mensen mogen horen en geloven.

Na de verrijzenis begon de mooie Kerk die we vandaag kennen op aarde aan haar opbouw: na Pasen, zeker na Pinksteren trokken de apostelen de wereld rond en verkondigden de blijde boodschap. Toch “heeft de Heer alleen van Simon, aan wie Hij de naam Petrus (“rots”) gaf, de rots van zijn kerk gemaakt. Hij heeft hem de sleutels ervan overhandigd; Hij heeft hem aangesteld tot herder van heel de kudde” (KKK 881). Petrus is van ons, de Kerk op aarde, onze herder, onze rots. Op hem bouwen wij verder naar Christus. Vandaag de dag is de paus, onze paus Franciscus, de opvolger van Petrus die ons door deze tijden heen leidt. Zo is Petrus de eerste die in onze Kerk een soort van eenheid heeft gebracht, een structuur, die ons overal ter wereld met elkaar verbindt.

De Heilige Petrus heeft veel hele mooie dingen gedaan in zijn leven. Zo was hij in het evangelie de eerste die zei: “Gij bent de Christus, de zoon van de levende God” (Mt. 16, 15). Maar het mooiste misschien aan de Heilige Petrus, is zijn menselijkheid. Petrus is een voorbeeld voor ons allen, omdat hij fouten gemaakt heeft en daarna het voorbeeld gegeven heeft dat we altijd opnieuw terug naar Jezus kunnen gaan. Wat hij ook doet, van Jezus verraden, tot eerzuchtig zijn, tot … hij keert altijd terug naar Jezus. Christus wist dit ook van Petrus, nog voor Petrus een apostel was. Petrus heeft het Hem zelf gezegd! “Ga weg van mij, Heer, want ik ben een zondig mens” (Lc 5). En toch wil Jezus met Hem iets opbouwen, toch wil Hij hem gebruiken om zijn Kerk op te bouwen. Hij zegt hierna tegen Petrus: “Wees niet bang”.
Deze mooie conversatie tussen Petrus en Jezus kan ons inspireren. We moeten geen ‘perfecte’ mensen zijn in de ogen van de wereld. God heeft ons zo gewild en houdt van ons zoals wij zijn, zijn perfectie is van een heel andere orde. Wat Hij wel van ons vraagt, is om telkens weer naar Hem te kijken. Hij weet immers wat er leeft in ons hart en wil niet liever dan dat we niet bang zijn om naar Hem te gaan. Zo kan Hij ook ons leven vruchtbaar maken voor anderen. 

Reinhilde

...

Lees meer

Christus is verrezen

Christus is verrezen
 

...

Lees meer

O.L.V. TEN POELKERK

De ouders hebben het boekje WAT EEN GELUK ontvangen, en kunnen de eerste stap van zeven zetten op weg naar het feest van de eerste communie van hun kind. 
Elke maand zullen ze nog een mail ontvangen met een beetje info en tips. 

De inleiding voorziet alvast een ‘samen-op-weg-kalender’ waar zij samen met hun kind een planning kunnen maken.
Zeker een aanrader om te doen, zo kunnen ze telkens weer uitkijken naar de volgende stap.

De (langere) inleiding voor ouders wil voor de nodige achtergrond zorgen en een aantal tips aanreiken om aan de slag te gaan.
Het is immers niet vanzelfsprekend om als ouder nu ook het petje van catechist op te zetten.
Hoe praat je over geloofsverhalen met je kind? Wat kunnen die verhalen voor ons betekenen? Welke rituelen horen daarbij…?

Met de drie grote profeten, Abraham, Mozes en Jezus, helpt WAT EEN GELUK de ouders ook stil te staan bij wat geloven voor hen betekent. En waarom ze het ook belangrijk vinden dit door te geven en te delen met hun kinderen? Misschien wel boeiend om daar zelf bij stil te staan en erover in gesprek te gaan met elkaar!

Stap 1: Jezus wordt gedoopt.
Johannes loopt met Jezus mee de rivier in en hij duwt Jezus kopje-onder. Als Jezus weer boven water komt, gebeurt er iets bijzonders. De hemel gaat open.
Wat komt daar uit de lucht?
Het is de Geest van God.
Hij komt als een duif.
En dan klinkt er een stem.
Het is de stem van God.
“Jij bent mijn zoon.
Ik houd zo veel van je.”
Jezus gaat de rivier uit. En hij gaat verder, de woestijn in. Hij heeft veel om over na te denken.

In de voorbereiding voor ouders wordt stilgestaan bij de betekenis van het doopsel.
Kinderen stellen veel vragen en hiermee gaan zij alvast heel wat achtergrond hebben om hen ook antwoorden te geven.
Ga zeker ook op zoek naar wat doopfoto’s van je kind om hierover te vertellen! Niets zo fijn als samen herinneringen delen.
 

...

Lees meer

SAMANA KUMTICH

De week vóór Pasen werden alle leden van Samana verrast met een zakje paaseitjes. De paaseitjes werden coronaproof aan de deur bij de mensen afgeleverd.
Ook de mensen van Kumtich die verblijven in het WZC van Kumtich kregen paaseitjes. De mensen van Kumtich, die verblijven  in de WZC’s buiten Kumtich kregen een mooi paaskaartje met fijne paaswensen en deze werden bezorgd door Bpost.
Alle mensen waren superblij met de paaseitjes maar ze hadden een bezoekje toch ook zeer op prijs gesteld, hetgeen de pandemie nog altijd onmogelijk maakte.
Er werden 130 zakjes eitjes, besteld bij en geleverd door de Fair Trade winkel aan onze mensen aangeboden.
Toch weer wat troost in deze moeilijke tijd.

...

Lees meer

K.L.J. OPLINTER

“Go with the flo” is een wedstrijd waarbij KLJ-groepen uit de omgeving in Vlaams-Brabant het tegen mekaar opnemen in allerlei behendigheidsproeven en een origineel groepsthema kiezen. Een opvolger a.h.w. van de vroegere sportfeesten, waar naast de atletiekprestaties ook trommel- en klaroenkorpsen de aandacht wekten, en vendelzwaaien en wimpelen figureerden.  
Dit jaar kunnen we niet met de verschillende groepen bijeenkomen, maar organiseren we activiteiten ter plaatse. Voor Oplinter mogen de Kwispels en de Nestorekes (V2 en V3) meedoen. We blijven in contact met de andere deelnemers: Er zal live radio worden gemaakt en er worden ook verschillende berichtjes online gestuurd. Op die manier blijft het wedstrijdkarakter behouden.
Schrijf jullie dus in voor zondagnamiddag 25 april in ons lokaal en breng zo nodig jullie mondmaskers mee. We trachten te tonen dat KLJ Oplinter de sterkste groep in het rond is. 
KLJ moet je doen. “KLJ shark to do todotodo”. 
 

...

Lees meer

ABDISSEN (27) OPLINTER

24 Elisabeth Vanden Berghe
Elisabeth vanden Berghe
Is afkomstig uit een vooraanstaand geslacht van Leuven.
Zij werd aangesteld in 1525 door prelaat Marcus Cruyt, abt van Sint-Bernardus aan de Schelde. Zij was de eerste abdis die benoemd werd door het Hof van Brussel, waardoor de zetel enkele jaren onbezet was.
Zij bestuurde waardig en met een groot gezag gedurende 23 jaar en stierf op 3 juni 1546.
Zij liet in 1524 het prachtig altaarstuk (retabel) maken dat volgens Bets in zijn tijd in de kerk van Oplinter stond. Ria De Boodt van het Koninklijk Instituut voor het Kunstpatrimonium onderzocht of dit zo is en komt tot het besluit dat het over twee verschillende kunstwerken gaat.
 

...

Lees meer

Palmzondag en Corona zonder ommegang.

Palmwijding © Gilbert Gijsens

Met Palmzondag hadden wij een zeer stemmige palmwijding met de apostelengroep en een lege kerk en de palmezel met Christus erop in het midden. Het was eigenlijk een zeer intiem gebedsmoment begeleid door het mooi oude lied:  Lauda Jeruzalem.

De hamvraag was, gaan er gezien de situatie en de voorschriften wel mensen komen om palmtakjes te halen?

En toen de kerk open ging stond er tot onze verwondering buiten een rij mensen tot op de Veemarkt, iedereen netjes met de nodige afstand tussen mekaar en met mondmaskers op. 
En per groepjes van 15 haalden de mensen palmtakjes af voor zichzelf, voor familie, vrienden of buren. De apostelgroep stond verspreid over gans de kerk met de manden vol takjes. Dat was een gelegenheid om de mensen alvast te groeten en een zalig Pasen toe te wensen.

Aan de ingang stond een misdienaar die goed kan tellen, wat veronderstelt wordt in het laatste middelbaar en hij wilde de mensen tellen.
Vierhonderd kwamen er, dat was buiten onze verwachtingen!

Het toont hoe christenen zeer gedisciplineerd kunnen samen komen in deze coronatijd en zeggen dat wij maar met 15 mogen zijn in een kerkgebouw met 550 stoelen!
Wij hopen echter op volgend jaar om een nieuwe palmwijding, een ommegang en een vreugdevolle eucharistie, die wij met velen mogen beleven.

In elk geval was ondanks alles Palmzondag een sterk lichtpunt in Tienen.

...

Lees meer

Voor nu, voor later

Heer,

Pasen is voorbij. Maar uw dood en verrijzenis brengt ons, mensen van deze tijd, nog weinig op verhaal. 
Door de aanhoudende pandemie hebben we het verleerd van anderen aan te raken. Al wat we doen is anderen raken. Met pijn en verdriet tot gevolg. Eens vormden we een samenhorige gemeenschap van broeders en zusters bij elkaar. Dat ideaal zijn we kwijtgeraakt. Net zoals ons enthousiasme, dat we stilaan onderweg kwijtspelen. En ondertussen laten we een zwaardere ecologische voetdruk achter. Wat is er aan de hand?

En ik vraag me zo dikwijls af hoe we ons christenvolk terug enthousiast kunnen maken voor uw boodschap. Het wordt geen gemakkelijke opdracht wetende dat Uw instituut deels bevolkt blijft met paars en rood geklede kerkleiders die uitspraken maken die niet meer van de wereld zijn. Welke afstand creëren zij tussen kerk en tijdsgeest? Is een vrouw werkelijk minderwaardig wanneer zij met evenveel gedrevenheid als een man een kerkelijk ambt wil uitvoeren? Waarom blijft haar tocht naar gelijke kansen in de kerk nog steeds zo lang en moeizaam? Het mannenbastion wil niet eens beseffen hoeveel talent men zo laat verloren gaan. Mannen en vrouwen zouden harmonieuzer moeten samenwerken en samen beslissingen nemen. 

Iedereen mag gewezen worden op gebreken en tekortkomingen maar zijn die niet juist menselijk? Alleen U Heer bent zonder zonde. En natuurlijk Heer, is een kerk geleid door mensen eveneens een kerk die afwijkt van haar ideaalbeeld. Haar heiligheid vertoont barsten en scheuren die weerspannig blijven bestaan en maar niet te corrigeren blijken.  

Maar laten we niet alles pejoratief bekijken. Gelukkig zijn er nog velen die geloven in U. U die hoop en vertrouwen blijft schenken. U die getuigt van een bovenmenselijk vertrouwen en mensen kunt aanzetten tot het tonen van alle goedheid waartoe we in staat zijn. Want Uw huis blijft een plek van geborgenheid ook al blijven haar regels vaak heel moraliserend. 
De kerk moet een gemeenschap blijven van mensen die metgezellen zijn op eenzelfde tocht van het hiernumaals naar het hiernamaals. 

Heer, laten we het verdriet en de teleurstelling die we binnen Uw kerk ervaren niet blijven verschuilen achter een glimlach. Laten we er samen voor gaan, samen die rugzak dragen om de pijn van eenieder te verzachten. Laten we samen het brood blijven breken en drinken uit de beker met wijn. Laten we samen bidden voor al het goede dat ons verbindt. Aan alles komt een einde maar ook een nieuw en fris begin.

Ik hoop Heer dat we opnieuw geraakt mogen worden door uw goedheid. Nu en altijd.

Hilde Rummens

...

Lees meer

ABC VOOR HET GELOOFSGESPREK: OFFER

© reskp

Deze week staan we stil bij het woord offer. Offer is een woord dat veel voorkomt in het Christelijke geloof. Denk maar aan het offer van Christus op het kruis, maar ook de offers die we voor God kunnen doen, of de kleine offertjes voor elkaar.

Het eerste aspect dat naar voor komt in een offer, is dat een offer een relatie impliceert. Je kan een offer niet doen met en voor jezelf alleen. Het offer van Christus op het kruis, is voor ons mensen.  Wij offeren in de concrete dingen op, voor God of voor anderen. 
Daarnaast gaat een offer altijd gepaard met een zekere pijn. Je ontdoet je van iets, geeft iets af, doorstaat iets, onthoud je van iets voor de ander en het is moeilijk. Het doet pijn, maar heeft als doel de andere iets te geven, blij te maken, te verlichten, … 

Een derde aspect is dat een offer vaak gepaard gaat met een fysieke of uiterlijke handeling (of het onthouden ervan) die het offer ondersteunt of inhoudt. Zo krijgen we in het begin van de vasten allemaal een kruisje op ons voorhoofd, offeren we bij het biechten ons lijden door actief onze zonden te belijden aan de priester. Dit zorgt dat ons lichaam, onze gedachten en onze ziel zich samen in dit offer leggen: Offeren gebeurt met ons hele zijn.

Het offer is een gebed. Door het offer aan God op te dragen, door voor anderen iets op te offeren, bidden wij eigenlijk tot God, spreken we tot God, vragen we iets aan God: wij geloven dat God in het offer aanwezig is, en door dit gebed zegent. 
Het offer verenigt ons met het kruis van Christus. Christus heeft in zijn kruisoffer het offer bij uitstek volbracht, door onze zonden te dragen, ze mee te nemen op het kruis. Door onze offers nemen wij deel aan dat kruis van Christus, nemen wij zelf ook ons kruis op. Zo doen we eigenlijk wat Jezus zegt in Lc 9, 23 (maar ook in Mt 16, 24; Mc 8, 34): ‘Als iemand achter mij aan wil komen, …, moet hij zijn kruis opnemen en mij volgen’. Het offer draagt een zekere hoop in zich. Een hoop op verandering, een hoop op God.

Als laatste en essentieelste aspect is het offer iets dat alleen kan vertrekken vanuit Liefde en Liefde als vrucht heeft. Het offer is een gave van zichzelf voor de ander en voor God. Daardoor nemen wij niet alleen deel aan het lijden van Christus op het kruis door ons offer, maar ook aan zijn verrijzenis.

Reinhilde

...

Lees meer

AAN ALLE MISDIENAARS

Een zalig paasfeest en een fijne vakantie.
Hopelijk tot snel.
Groetjes,
Claire

...

Lees meer

“MENSEN ZIJN MENSEN”.- VASTEN: NIET MINDER MAAR MEER

Met de regioploeg zijn we onderweg geweest in onze regio waar we interviews afnamen in deze speciale Veertigdagentijd. We bieden dus ook graag het volgende artikeltje aan met een interview met Paula Broeders uit Diest
“Mensen zijn mensen”. Ook al ken je de mensen niet, ook al bevinden ze zich ver weg, in een ander land of zelfs op een ander continent, solidariteit is altijd nodig en mogelijk. Mensen ver weg verschillen niet van mensen hier. Het komt er steeds op aan om te kijken naar de concrete mens achter de hulpvraag. Achter elke situatie, achter elke vraag zit er immers een concrete mens.
We laten Paula Broeders uit Diest aan het woord. Paula, een actieve vrijwilliger in de kerk en de Wereldwinkel, is van opleiding verpleegkundige-vroedvrouw. Het is ook vanuit die optiek dat zij in de jaren zeventig vertrok naar Latijns-Amerika voor een sociaal-medisch project. Ze kwam er terecht in het binnenland van Brazilië in een heel landelijke regio. Het sociaal-medisch project waar Paula was ingestapt zette erg in op preventief werk. Zo was er veel aandacht voor opvolging van zwangere vrouwen en hun baby’s. Grote nadruk lag er ook op het vaccineren zodat bepaalde ziektes tot het verleden gingen behoren. Verder ging men de inlandse vroedvrouwen beter opleiden. Tot dan leerden de vroedvrouwen immers het vak van moeder op dochter, zonder een echte opleiding. Een van de prioriteiten was het verhogen van de hygiënische situatie en het beperken van de kindersterfte. Een belangrijke stap in de hygiëne is het steriel werken. 

De landelijke regio waar Paula woonde en werkte is wat oppervlakte betreft vergelijkbaar met de provincie Limburg. Dat betekende dat er steeds grote afstanden moesten worden afgelegd. De vroedvrouwen kwamen te paard wanneer ze gevraagd werden als hulp bij een bevalling en bleven meestal ook enkele dagen ter plaatse. Verder waren er geen voorzieningen en geen infrastructuur.
Gaandeweg werden er kleine medische posten opgericht waarin er bijvoorbeeld vaccinaties konden worden toegediend en waar maandelijks een dokter de consultaties deed. 
Naast die opvolging van zwangere vrouwen en hun baby’s rolde Paula meer in het organisatiewerk. Er ontstonden vrouwengroepen die zich organiseerden en bijeenkwamen rond thema’s zoals bijbel en vrouw. Van groot belang hierbij was dat deze groepen werkten vanuit de basis. Niet enkel voor de mensen maar vooral samen met de mensen. Het inzicht groeide ook dat heel wat vrouwen wel graag naar de bijeenkomsten kwamen maar dat niet konden omdat ze moesten gaan werken. Deze realiteit zorgde er mee voor dat er kleinschalige economische activiteiten zoals brood bakken of uniformen naaien werden uitgebouwd zodat deze vrouwen meer financiële slagkracht kregen. 

Paula heeft in die dertig jaar dat ze er woonde en werkte een zekere evolutie mogen meemaken. Zo werd de educatie meer uitgebouwd. Maar ook op politiek vlak zag zij een positieve verschuiving. Waar zij toekwam in een situatie waar de militairen aan de macht waren groeide er meer democratie. De huidige situatie waar we in Brazilië terug meer dictatoriale trekken zien is dan ook frustrerend. Al bij al kijkt zij op die drie decennia terug als een tijd die op zijn minst boeiend mag genoemd worden door het werken aan de basisgemeenschappen in de kerk én in de bredere maatschappij. Voor Paula is solidariteit een levenshouding. Haar vroegere inzet in Bouworde is daar uiteraard niet vreemd aan. Het is hier dat zij de roep hoorde om zich verder en meer in te zetten. Het maakt haar dan ook heel blij wanneer ze ziet hoe die solidariteit vorm krijgt in haar stad en in de gemeenschap van Diest, maar ook daarbuiten. Er gebeurt heel veel en ondanks de pandemie zijn mensen steeds bereid om solidair te zijn. Paula haalt het grote succes van de ontbijtboxen ten voordele van Broederlijk Delen aan. “Ook dit jaar zijn we genoodzaakt om de ontbijten aan te bieden in een afhaalversie. We hadden nooit kunnen dromen dat we het succes van vorig niet alleen zouden evenaren maar zelfs vergroten. Dat doet deugd.” 

Wat ook deugddoend is tijdens deze bijzondere Veertigdagentijd is dat de mensen de weg vinden naar de open kerk in Diest. We hebben afgesproken op woensdagvoormiddag. Buiten in Diest is het markt en geregeld lopen er mensen de Sint-Sulpitiuskerk binnen, voor een persoonlijk gebed, voor een klein moment van bezinning, om een kaars te komen branden. “De vieringen zijn beperkt tot 15 aanwezigen. De gemeenschap mist de vieringen. Maar we doen ons best om, ondanks de beperktheden, onthalend te zijn. En dat werkt.” 
Je kan het gesprek ook bekijken op https://www.youtube.com/watch?v=sp9hWhUdB2s of onze Facebookpagina https://www.facebook.com/Pastorale-Regio-Tienen-103882801199325.

Elly Mattheus

...

Lees meer

“ALLES KOMT GOED”- VASTEN: NIET MINDER MAAR MEER

Met de regioploeg zijn we onderweg geweest in onze regio waar we interviews afnamen in deze speciale Veertigdagentijd. We bieden dus ook graag het volgende artikeltje aan met een interview met Ivana uit Diest
“Alles komt goed”. Deze uitdrukking hoorden we de laatste 12 maanden heel vaak en ook Ivana uit Diest spreekt ze uit. Met heel veel overtuiging zelfs. 
Ivana is 19 jaar en studeert orthopedagogiek. Daarnaast is zij ook vrijwilliger in de Diesterse kerk bijvoorbeeld als lector. Haar familie is heel belangrijk voor haar. “Zij geven mij inspiratie en zijn mijn drijfveer om te doen wat ik doe.” Het is ook via haar familie dat zij het geloof heeft doorgekregen. “God heeft ons alles gegeven. Het is door Hem dat wij leven, het is dankzij Hem dat wij verder kunnen gaan en niet mogen opgeven.” 

Ivana vindt het heel belangrijk om minstens één keer per week samen te komen met de kerkgemeenschap. Nu, door de coronamaatregelen voelt zij dan ook stevig het gemis. Er mogen slechts vijftien personen aanwezig zijn in de kerk. Vieringen worden gestreamed en dat is zeker een goed alternatief maar net zoals zovele gelovigen verkiest deze jongere het fysieke bijwonen van de erediensten. Als vrijwilliger kan zij ook nu aanwezig zijn in de kerk maar er is geen fysieke gemeenschap. Ondanks het grote gemis vindt zij het wel van groot belang om die verbondenheid ook van thuis uit te bewerkstelligen. Weten dat de hele kerkgemeenschap geconfronteerd wordt met dezelfde beperkingen schept ook een band. En die band, die verbondenheid hebben we nodig, nu meer dan ooit. 
Ook als jongere in de wereld wordt zij geconfronteerd met de beperkingen. Lessen zijn veelal online en er is weinig mogelijkheid tot contact of ontmoeting. Zij beseft heel goed dat het voor veel leeftijdsgenoten zwaar is. Zij heeft dan ook een heel concrete, hoopvolle boodschap voor andere jongeren: “Probeer één moment in de week echt tijd te maken voor God en geloof. En hou vol, want alles komt goed. Echt.”

Je kan ook een filmpje bekijken van dit gesprek via deze link https://youtu.be/daQHd1Jf1uI
of onze Facebookpagina www.facebook.com/Pastorale-Regio-Tienen-103882801199325

Elly Mattheus

...

Lees meer

PSALMEN (14) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

‘Hagia Anastasis’ Verrijzenis. Jezus bevrijdt de gelovigen in de onderwereld Orthodoxe icoon

Reiziger ‘doet’ Golgotha  II
Gerrit Achterberg

Toen heb ik - ’t was op Cyprus - in de krant gelezen:
J.v.N., Christus geheten, 
is, na voor drie dagen gekruist te wezen, 
zoals onze geachte lezers weten,

niet in zijn graf gevonden: het was open.
Hardnekkige geruchten lopen 
dat zijn discipelen de wacht beslopen, 

toen deze sliep, en zo het lijk ontvreemdden. 
Geëxalteerde vrouwen echter meenden, 
dat zij Hem zagen wandelen door de beemden.

Maria moet gestameld hebben: Here!
Er zijn ook vissers, die beweren:
Hij heeft met ons gegeten bij de meren.

Maar dit is van bevoegde zijde wedersproken.
Men late zich geen knol voor een citroen verkopen.

Psalm 16 (15)
De Heer is mijn erfdeel, mijn dronk uit de beker, 
Hij heeft mijn lot in zijn hand.
Ik dank de Heer die mij altijd geleid heeft, 
Hij spreekt ook des nachts in mijn hart.
Steeds houd ik mijn ogen gericht op de Heer, 
ik val niet want Hij staat naast mij.
Mijn ziel laat Gij niet aan het dodenrijk over, 
Gij levert uw dienaar niet uit aan het graf.
Gij zult mij de weg van het leven wijzen 
om heel mijn vreugde te vinden bij U, 
bestendig geluk aan uw zijde.

Beluister
Psalm 16 in Nederland zingt, of in Psalmen voor nu
Psalm 16 (fractures), door Sons of Korah
G.F. Haendel Halleluia  slotkoor uit Der Messias 
Christus is verrezen of: Christus is opgestanden 
Victimae pascali laudes (gelijkmatig ritme is meest bekend)

...

Lees meer

DOOPSELS van JANUARI TOT MAART 2021.

LAURENT Amaury
SCHWAENEN Jules
PREVOT-VAES Estéé
GABOR Sofie

...

Lees meer

UITVAARTEN van JANUARI TOT MAART 2021.

BILLIAU Marie-Rose
VEEKHOVEN Josephine
VAN der MEER Maurice
DEHENNIN Henri
CLAES Hilde
RUYTINX Nicole
LESUISSE Rudiger
ROCK Erna
DEVLEESCHOUWER Emma
KLEMPAR Jan

...

Lees meer

K.L.J. OPLINTER

Doordat we de strenge coronamaatregelen respecteren, konden en kunnen we jullie deze maand weer boeiende activiteiten en spelen aanbieden: een mega Paasspel met eitjes rapen, een reuze tikspel, een mystery activiteit die geheim blijft, een fietstochtje, uitzoeken wie de Mol is, Go IV, Pictionnary en KLJ classics corona edition. Alleen de namen al doen jullie verlangen om KLJ kwaliteits-tijd te beleven. En die vindt je bij de leukste jeugdbeweging van Oplinter en omgeving. 
 

...

Lees meer

JUNIOR JOURNALIST

Ook dit jaar hebben alle lagere scholen uit Glabbeek deelgenomen aan de grootste  schrijfwedstrijd van Vlaanderen en Brussel ‘Junior Journalist’. De leerlingen van de derde graad kregen de uitdaging om rond het thema ‘Schatten’ de pennen te kruisen. Een schat op zolder, een schat van een mens, een idee van onschatbare waarde… De jury van het Davidsfonds Glabbeek ontving 71 werkstukjes. Per school werden de drie beste werkjes gekozen en beloond met een boekenbon. De uitreiking gebeurde op vrijdag 26 maart, buiten op de speelplaats, met mondmasker en op veilige afstand. Voor de nationale selectie viel de keuze op een werkstukje van GBS De Springplank Glabbeek. Het resultaat hiervan weten we pas eind april op de digitale nationale uitreiking.
En voor één keer werd er voor de lokale selectie niet gezeurd over de taal- en spellingsfouten. 
Danny Pieraets, voorzitter DF Glabbeek: “Winnen of niet is eigenlijk niet belangrijk. 
Het doel is om jongeren aan te zetten om te schrijven en te verhalen. De magie van het schrijven zit vooral in de vrijheid waarover je schijft en het plezier dat je voelt bij het schrijven. Verhalen of een opstel schrijven stimuleert verbeelding,  taalvaardigheid en ‘verhaalwijsheid’; vaardigheden die ook nodig zijn om plezierig te kunnen lezen”.
De deelnemers vertelden dat ze plezier hebben gehad aan de opdracht en beloofden nog vaak verhalen te schrijven en veel te blijven lezen. 
Wij hopen op een schrijf- of leesvirus.
Danny Pieraets
Voorzitter Davidsfonds Glabbeek
Tiensesteenweg 164
3380 Glabbeek
0495/598000

...

Lees meer

ABC VOOR HET GELOOFSGESPREK: NATUUR

© jjying

Voor Christenen heeft de natuur altijd een belangrijke plaats ingenomen. Reeds in het scheppingsverhaal wordt verteld hoe God de natuur aan de mens geeft. “Hierbij geef Ik alle zaadvormende gewassen op de hele aardbodem aan jullie, en alle bomen met zaaddragende vruchten; zij zullen jullie tot voedsel dienen” (Gen 1, 29). In het oude testament maakte God regelmatig gebruik van natuurelementen om zich aan het volk van Israël te openbaren. Zo toonde hij zich aan Mozes in een brandende doornstruik (Ex 3, 1-6) of openbaarde hij zich aan Elia in een zachte bries (1 Kon 19, 12-13). In het nieuwe testament maakt Jezus gebruik van zogenaamde parabels (= vergelijkingen) om bepaalde dingen uit te leggen. Hij vergelijkt bijvoorbeeld het geloof met een mosterdzaadje (Mt 17, 20). 

Vandaag de dag, heeft ook de kerk aandacht voor de natuur en met uitbreiding milieu en klimaat. Zo schreef Paus Franciscus in 2015 (dat is 3 jaar voor de klimaatcrisis en voor de eerste klimaatmars) een encycliek genaamd ‘Laudato Si’. Hierin schrijft Paus Franciscus (2015) in de tweede paragraaf het volgende: “Wij vergeten dat wij zelf uit aarde zijn (vgl. Gen. 2, 7). Ons lichaam zelf wordt gevormd door de elementen van de planeet; haar lucht geeft ons adem en haar water schenkt ons leven en verkwikt ons”. Paus Franciscus riep hier al op om meer na te denken over hoe wij omgaan met de natuur, de aarde die ons gegeven is. 

De kerk heeft in haar liturgische kalender al sinds enige tijd een periode voorbehouden voor speciale aandacht voor de schepping. Het meest gekende is misschien wel 4 oktober, het feest van Franciscus van Assisi. Een heilige die dieren en elementen in de natuur aansprak met broeder en zuster. Deze dag is voor sommige mensen beter bekend als ‘wereld dierendag’. Daarnaast wordt de eerste zondag van september ‘Scheppingszondag’ genoemd. 

Ook vandaag is de natuur ons door God gegeven. Ze kan ons helpen Hem meer en meer te kennen. Als we kijken naar de schoonheid van een bloem, dan kan het bijna niet anders dan dat we ons verwonderen over de natuur en daardoor dankbaar zijn dat we haar gekregen hebben, zomaar. De natuur toont ons Gods grootheid, tederheid en goedheid. 
Voor wie meer info wil over de encycliek van de Paus, kan je hier een pdf vinden: https://www.rkkerk.nl/wp-content/uploads/2017/06/Encycliek-van-paus-Franciscus-Laudato-Si.pdf

Reinhilde

...

Lees meer

FRATELLI TUTTI

“Fratelli Tutti”, deze woorden en tevens de titel van de jongste encycliek van paus Franciscus vatten voor monseigneur De Bie samen waar het in het leven en in het bijzonder in het leven van een gelovige over gaat. “Wij zijn allen broeders en zusters van dezelfde vader.”

We mochten voor dit interview bij monseigneur thuis langskomen, uiteraard met de nodige afstand. Thuis is nu voor de hulpbisschop op pensioen zijn huisje in Scherpenheuvel, in de nabije omgeving van de basiliek. In het bedevaartsoord helpt hij dezer dagen bij het pastoraal werk. Dat is o.a. de opvang van de bedevaarders maar ook het bezoeken van zieken en meer bepaald zieke priesters. Uiteraard botst hij hier ook op de coronamaatregelen die beperken. Hij mist dat enorm, het contact met de mensen. “Telefoneren is een goed alternatief maar het is niet hetzelfde als een fysiek gesprek van persoon tot persoon.” Ook de Veertigdagentijd beleven of binnenkort Pasen vieren onder de maatregelen is moeilijk voor monseigneur. Er is het beperkt aantal aanwezigen bij de vieringen en het beperkte contact in het algemeen. Dat is moeilijk. Anderzijds geeft deze periode hem de kans om meer tot persoonlijk gebed te komen en via zelfstudie nog bij te studeren.
Monseigneur De Bie gaf na zijn opleiding aan het seminarie les aan het Collegium pro America Latina (Copal) te Leuven waar hij ook geestelijk directeur wad. Hij zorgde er mee voor de opleiding voor de mensen die wilden vertrekken naar Latijns-Amerika. 

Begin jaren zeventig vertrok hij zelf naar Latijns-Amerika als Fidei Donum-priester. Daar kreeg hij een tweevoudige opdracht te vervullen. Enerzijds ging hij ter plaatse priesters opleiden. Hij was ook rector van het seminarie. Anderzijds kreeg hij als parochiepriester een parochie toegewezen, een parochie in één van de sloppenwijken. Het was een bewuste keuze om een parochie te gaan leiden in zo’n arme buurt. Priesters moeten immers weten waar het om draait in de pastorale werking.
Waar hij hier in België en bij uitbreiding in West-Europa ook toen al een grote secularisatie meemaakte zag hij in Latijns-Amerika en meer bepaald in het noordoosten van Brazilië een grote sterke godsdienstigheid. Omdat heel wat inwoners afstammelingen waren van Afrikaanse slaven hadden zij hun traditionele religies en godsbeelden meegebracht. Die verweefden zij met het christendom. Het kwam erop aan om veel te luisteren en zo tot een samenwerking te komen. 

De parochie waar Mgr De Bie terecht was gekomen was een heel nieuwe parochie. Er was al een fundament gelegd door de vorige priester die gestart was met basisgemeenschappen, kleine groepen die werken rond geloof en dat verbinden met de praktijk. Samen met een pastoraal werkster, die daar net als monseigneur woonde, verzamelde hij een groep rond zich om de parochie vorm te geven. Een parochieploeg avant la lettre, als het ware. Om die mensen uit te nodigen trokken ze naar alle huizen in het gebied. Zo zagen ze ook wat de sociale noden waren. Ze zetten erg in op de jongerenwerking bv via catechese. 

De meeste inwoners waren immigranten vanuit het binnenland. Ze hadden geen identiteitsbewijs. Voor de autoriteiten “bestonden” ze niet. Aan de hand van hun doopbewijs, dat ze wel hadden, kon de lokale kerk druk zetten op de overheden om deze mensen officieel te erkennen. Wanneer ze een identiteitsbewijs hadden was er meer perspectief. Naast opleiding werd het ook mogelijk om hen toe te leiden naar een job. Zo kon de hele site evolueren naar een betere situatie. Dat is uiteindelijk het doel: dat de situatie van mensen verbetert. Hierin een rol kunnen spelen is boeiend op zich maar het is ook wat God van ons vraagt, dat we hen helpen rechtop te komen. “God wil niet dat mensen verknecht worden.”  Hij wil dat hun draagkracht verhoogd wordt zodat ze verder kunnen. Mgr De Bie is heel blij dat hij hierin iets heeft kunnen betekenen. Dat hij heeft kunnen zaaien. 
Na dertien jaar wonen en werken in Latijns-Amerika werd hij teruggeroepen door kardinaal Danneels voor een nieuwe opdracht, hier in België, als hulpbisschop in het vicariaat Vlaams-Brabant en Mechelen. 

Hij kijkt heel dankbaar terug op zijn periode in Latijns-Amerika. Ook nu nog houdt hij contact met de lokale bevolking via de nieuwste communicatiemiddelen. Dat is goed. Toch droomt hij er ook stiekem van om terug te gaan naar dat verre continent en naar de plaats waar eerst niets was. En waar hij mee heeft mogen zaaien zodat er uit niets iets groeide. De plaats waar ook de mensen mochten groeien. 
Dit interview kan je ook bekijken op https://www.youtube.com/watch?v=r4LJlUoMmDs en op onze Facebookpagina https://www.facebook.com/Pastorale-Regio-Tienen.
 

...

Lees meer

WOONZORGCENTRA ONDER CORONA EN HET UITZICHT OP HET VACCIN. (2)

Wim Peels, medewerker Zingeving en Spiritualiteit

(vervolg)
Toen de cijfers van de ziekenhuisopnames en de besmettingen daalden werden versoepelingen schoorvoetend doorgevoerd. Even leek het erop dat we stilaan terug naar een “normale” toestand zouden evolueren. Maar het virus gaf zich niet gewonnen. En de gevreesde tweede golf kwam er. En niet zo’n klein beetje. De tweede golf zorgde ervoor dat heel wat zaken terug op slot gingen. 
Alle hoop werd gericht op de vaccins.  Wereldwijd werd alles al die maanden in het werk gesteld om een vaccin te ontwikkelen. Onderzoekers in labo’s zijn uiteraard niet vanaf nul moeten beginnen om het “corona-vaccin” te ontwikkelen. Men ging er dan ook vanuit dat dit specifieke vaccin er tegen het eind van 2020 zou zijn. Het uitzicht op de vaccinaties bracht ook in O.L.V. Ster der Zee hoop. “Als het goed komt...dan is het eerste dat ik graag zou hebben: al mijn kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen ontvangen, aanraken en omhelzen. Een warme hand voelen, dat zal ons ongelooflijk goed doen.”
Ondertussen zijn we nog enkele maanden verder. En de vaccins zijn er. Sommige weliswaar in mindere aantallen dan nodig. De bewoners en de medewerkers uit de woonzorgcentra kregen absolute prioriteit voor de vaccinatie. Het zijn immers vooral de ouderen en mensen met onderliggende aandoeningen die het meeste risico hebben om te overlijden wanneer ze het virus oplopen. De bewoners in O.L.V. Ster der Zee zijn heel tevreden dat ze gevaccineerd zijn. Toch geven ze aan nog erg voorzichtig te zijn. De zorg om hun familie blijft. Ze leggen voorzichtigheid aan de dag omdat ze het virus zeker niet willen doorgeven aan anderen die nog geen vaccin kregen.
Wanneer de eerste bewoners in woonzorgcentra in ons land de vaccins ontvangen is dat nationaal nieuws. Iedereen leeft mee met deze mensen die door de prikken een nieuw perspectief krijgen. Het is een eerste grote stap naar een nieuw leven. Een nieuw leven waar we allen naar uitkijken. Een nieuw leven dat we allen nodig hebben na een lange, zware periode van moeilijke maatregelen en beperkingen. 
De bewoners in het woonzorgcentrum te Scherpenheuvel kregen door de vaccinatie meer hoop en houvast. Er werd weer meer mogelijk. Zoals een kappersbezoek. Daar hadden heel wat bewoners lang naar uitgekeken. Het deed hen dan ook grote deugd. Bovendien kunnen ze opnieuw naar buiten gaan en genieten van de lucht, de zon, het leven. 
Ook voor de medewerkers in woonzorgcentra geeft het vaccin meer zicht op licht aan het einde van de tunnel. Ze hebben dit voorbije jaar met hart en ziel gewerkt om “hun mensen” die ze graag zien het beste van zichzelf te geven. Dat doen ze anders ook maar nu waren ze noodgedwongen om dit te doen onder de moeilijkste omstandigheden. Het was moeilijk werken, met bewoners die ziek werden, waarvan sommigen zelfs overleden. Collega’s werden ziek en dreigden er mentaal onderdoor te gaan. Het was vechten tegen een onzichtbare vijand. Het was lijden en zien lijden. Met heel veel creativiteit en zin voor flexibiliteit stonden zij er elke dag weer. Hoe zwaar het ook was. 
En ze staan er nu ook. Met de vaccinatie van bewoners en personeel is er wat meer zekerheid gekomen, wat meer rustig vaarwater. Rustig achteroverleunen is er niet bij, want waakzaamheid blijft geboden. Maar het vaccin geeft toch wel wat meer gerustheid. Wanneer ik praat met medewerkers uit woonzorgcentra in onze pastorale regio hoor ik hun moed en hun hoop om verder te gaan. Maar nog meer hoor ik hun liefde voor hun mensen en voor hun beroep. Hun liefde die zij uiten in hun zorg voor een groep kwetsbare mensen uit onze samenleving. Hun liefde die zij vaak uiten in de kleine handelingen die zij stellen. Hun glimlach zit dan wel verborgen achter hun professionele mondmasker maar het zijn hun ogen die glimlachen. Het is hun wezen dat straalt en zegt “het is goed dat je hier bent” en “ik ben er voor jou”.
Elly Mattheus, begeleider gemeenschapsopbouw
 

...

Lees meer

PALMZONDAG OPLINTER

Dit jaar kon Samana weer niet een feest in de zaal organiseren. Maar alle leden kregen een geschenkpakket: gewijde palm, paaseitjes en een kaartje met de wensen:
“Zalige paasdagen vanwege Samana
Houdt onze bescherming stand tegen druk van buitenaf? Of bewegen we nieuwsgierig en enthousiast naar buiten, op zoek naar verbinding? Vrolijk Pasen”
Mede met de hulp van de parochieploeg konden de gelovigen ook gewijde palm bekomen in de kerk.
 

...

Lees meer

ABDISSEN (26) OPLINTER

23 Joanna Van Bausel
Ioanna van Baússel
Zij werd aangesteld in 1516 door prelaat Jean Renault de Malet, Abt van Villers.
Zij bestuurde op een prijzenswaardige wijze gedurende 6 jaren en stierf op 17 december 1522.
 

...

Lees meer

interview met Mgr de Bie

“Fratelli Tutti”, deze woorden en tevens de titel van de jongste encycliek van paus Franciscus vatten voor monseigneur De Bie samen waar het in het leven en in het bijzonder in het leven van een gelovige over gaat. “Wij zijn allen broeders en zusters van dezelfde vader.”

We mochten voor dit interview bij monseigneur thuis langskomen, uiteraard met de nodige afstand. Thuis is nu voor de hulpbisschop op pensioen zijn huisje in Scherpenheuvel, in de nabije omgeving van de basiliek. In het bedevaartsoord helpt hij dezer dagen bij het pastoraal werk. Dat is o.a. de opvang van de bedevaarders maar ook het bezoeken van zieken en meer bepaald zieke priesters. Uiteraard botst hij hier ook op de coronamaatregelen die beperken. Hij mist dat enorm, het contact met de mensen. “Telefoneren is een goed alternatief maar het is niet hetzelfde als een fysiek gesprek van persoon tot persoon.” Ook de Veertigdagentijd beleven of binnenkort Pasen vieren onder de maatregelen is moeilijk voor monseigneur. Er is het beperkt aantal aanwezigen bij de vieringen en het beperkte contact in het algemeen. Dat is moeilijk. Anderzijds geeft deze periode hem de kans om meer tot persoonlijk gebed te komen en via zelfstudie nog bij te studeren.

Monseigneur De Bie gaf na zijn opleiding aan het seminarie les aan het Collegium pro America Latina (Copal) te Leuven waar hij ook geestelijk directeur wad. Hij zorgde er mee voor de opleiding voor de mensen die wilden vertrekken naar Latijns-Amerika. 

Begin jaren zeventig vertrok hij zelf naar Latijns-Amerika als Fidei Donum-priester. Daar kreeg hij een tweevoudige opdracht te vervullen. Enerzijds ging hij ter plaatse priesters opleiden. Hij was ook rector van het seminarie. Anderzijds kreeg hij als parochiepriester een parochie toegewezen, een parochie in één van de sloppenwijken. Het was een bewuste keuze om een parochie te gaan leiden in zo’n arme buurt. Priesters moeten immers weten waar het om draait in de pastorale werking.

Waar hij hier in België en bij uitbreiding in West-Europa ook toen al een grote secularisatie meemaakte zag hij in Latijns-Amerika en meer bepaald in het noordoosten van Brazilië een grote sterke godsdienstigheid. Omdat heel wat inwoners afstammelingen waren van Afrikaanse slaven hadden zij hun traditionele religies en godsbeelden meegebracht. Die verweefden zij met het christendom. Het kwam erop aan om veel te luisteren en zo tot een samenwerking te komen. 

De parochie waar Mgr De Bie terecht was gekomen was een heel nieuwe parochie. Er was al een fundament gelegd door de vorige priester die gestart was met basisgemeenschappen, kleine groepen die werken rond geloof en dat verbinden met de praktijk. Samen met een pastoraal werkster, die daar net als monseigneur woonde, verzamelde hij een groep rond zich om de parochie vorm te geven. Een parochieploeg avant la lettre, als het ware. Om die mensen uit te nodigen trokken ze naar alle huizen in het gebied. Zo zagen ze ook wat de sociale noden waren. Ze zetten erg in op de jongerenwerking bv via catechese. 

De meeste inwoners waren immigranten vanuit het binnenland. Ze hadden geen identiteitsbewijs. Voor de autoriteiten “bestonden” ze niet. Aan de hand van hun doopbewijs, dat ze wel hadden, kon de lokale kerk druk zetten op de overheden om deze mensen officieel te erkennen. Wanneer ze een identiteitsbewijs hadden was er meer perspectief. Naast opleiding werd het ook mogelijk om hen toe te leiden naar een job. Zo kon de hele site evolueren naar een betere situatie. Dat is uiteindelijk het doel: dat de situatie van mensen verbetert. Hierin een rol kunnen spelen is boeiend op zich maar het is ook wat God van ons vraagt, dat we hen helpen rechtop te komen. “God wil niet dat mensen verknecht worden.”  Hij wil dat hun draagkracht verhoogd wordt zodat ze verder kunnen. Mgr De Bie is heel blij dat hij hierin iets heeft kunnen betekenen. Dat hij heeft kunnen zaaien. 

Na dertien jaar wonen en werken in Latijns-Amerika werd hij teruggeroepen door kardinaal Danneels voor een nieuwe opdracht, hier in België, als hulpbisschop in het vicariaat Vlaams-Brabant en Mechelen. 

Hij kijkt heel dankbaar terug op zijn periode in Latijns-Amerika. Ook nu nog houdt hij contact met de lokale bevolking via de nieuwste communicatiemiddelen. Dat is goed. Toch droomt hij er ook stiekem van om terug te gaan naar dat verre continent en naar de plaats waar eerst niets was. En waar hij mee heeft mogen zaaien zodat er uit niets iets groeide. De plaats waar ook de mensen mochten groeien. 

Dit interview kan je ook bekijken op YouTube en op onze Facebookpagina.

...

Lees meer

Pasen 2021

© Kerknet

Reeds twintig eeuwen vieren de christenen elke zondag het Pasen van Jezus met een eucharistie. Maar één keer als de lente nog pril is en alles openbarst tot nieuw leven na de winterdood, dan vieren zij Pasen heel feestelijk. Heel de wereldkerk straalt dan van licht en blijdschap.
En Corona of niet, zeker met veel minder deelnemers dan anders, maar Pasen is er en niets of niemand kan ons dat ontnemen.

Na die bewuste vrijdag in Jeruzalem, de dag van het kruis, leek voor Jezus alles voor goed verloren. Hij werd brutaal verworpen, gemarteld en terechtgesteld. Dat alles na een schijnproces aan het kruis van Golgotha een heuvel buiten de stad Jeruzalem. Toen was er enkel nog diepe droefheid en ontmoediging bij zijn apostelen, Jezus had nochtans tijdens zijn leven zijn hart en handen enkel gebruikt om veel liefde te geven aan zieken, armen en kleine mensen.

Zij die hem terechtstelden triomfeerden, ze hadden hem klein gekregen en waren nu zeker dat hij voor altijd zou zwijgen, want hij was wel een doorn in het oog van de leiders van de joodse gemeenschap. Lang echter duurde dit niet, op de derde dag na het kruis kwam God tussenbeide. Hij gaf zijn leven aan Jezus en zijn leven is onvergankelijk. En de daders hadden zich schromelijk misrekend, met de Vader van Jezus hadden zij geen rekening gehouden en wie dat niet doet misrekent zich. Geen enkele macht of mens of wet kan Gods wil tegenhouden. Hij heeft zijn zoon verheven, levend voor alle mensen van alle tijden.

Maria Magdalena werd als eerste gegrepen door het verrijzenisgeloof, vlak bij Jezus’graf. En vlug volgden enkele apostelen, waaronder Petrus en Johannes. En het Paasgeloof ging als een lopend vuur de wereld rond tot in alle continenten  en uithoeken en ook tot hier vandaag.
NOOIT MEER ZAL JEZUS NOG ZWIJGEN !!!

Vele duizenden werden toen door de Romeinen gekruisigd, dat was hun doodstraf, maar slechts één blijft spreken langs zovele mensen langs zijn kerken, langs hen ook die tot en met hem bidden.
Geen enkel kruis is bij machte om Jezus nog het zwijgen op te leggen, zelfs de dood maakte hem niet ongedaan. Altijd ergens spreken mensen over hem en over zijn boodschap. En leven zoals hij:in enorme liefde voor God en mensen. 
Dat is Pasen, het leven overwint, niet enkel voor Jezus zelf, maar ook zo zei hij, voor allen die in hem geloven.

Ik wens u allen een zalig Paasfeest en wees zelf Paasmensen. Vertel over Jezus, leef zoals hij, reik de hand aan zieken, armen en zwakke mensen, wees vergevensgezind voor mekaar, kortom leef zoals Jezus, schenk steeds nieuwe kansen en nieuw leven.
Geloof ook dat God ook ons eens over onze dood zal tillen, daar staat Jezus borg voor.
ZALIG EN VREUGDEVOL PAASFEEST

J.Hardiquest, zonepastoor Tienen

...

Lees meer

PAASMAANDAG IN HAKENDOVER

Als teken van verbondenheid en hoop vragen wij om een vlag aan jullie huis te hangen. De processievlag Hakendover 13 eeuwen is nog steeds te koop bij de comitéleden aan 30 euro.
Om 11 uur luiden we de klokken, het ogenblik dat de processie zou vertrekken naar de Tiense berg.
We nodigen inwoners uit om op hun stoep het glas te heffen voor het snel verdwijnen van de pandemie mede dankzij de vaccinaties en de hoop op een vreugdevol Pasen 2022 ! 
Meer informatie in de bewonersbrief. 

...

Lees meer

HET KRUIS IN DE VASTENTIJD

Enige tijd geleden deden we vanuit de regioploeg een oproep naar foto's van het kruis in de vastentijd, opgesteld in jullie parochies. Hiervan werd een collage gemaakt.

Elly Mattheus - ©Gust Deflem

...

Lees meer

PASEN IN HAKENDOVER: EEN GEBED EN WENSEN VAN HOOP

Voor het 2de jaar op rij zal het met Pasen stil zijn in Hakendover aangezien de Covid-pandemie nog steeds overal aanwezig is en de inentingen niet lopen zoals gepland. Toch is er verbetering in zicht, zeker als wij in O.-L.-Heer blijven geloven en bidden tot Hem om deze pandemie te stoppen. Bidden zouden wij meer moeten doen. Want zeg nu zelf, Hakendover zonder het paasgebeuren, zonder de processie en paardengalop, de Nederlanders en kermisattracties, alsook de gelegenheidscafé’s. 
Dat is Hakendover al van oudsher en dat is nog steeds actueel ook in deze onzekere tijd. Iedereen  in het dorp leeft op één of andere manier mee met het paasgebeuren.
Lieve Heer, help ons deze onzekere tijd door te komen om volgend jaar opnieuw het paasfeest in al zijn glorie te mogen beleven. Bewaar onze dorpsgenoten en bedevaarders om mekaar volgend jaar terug te ontmoeten in ons dorp, onze kerk of op de Tiense berg en achteraf in de herberg.
Lieve Heer zegen ons dorp en zijn inwoners en al diegenen die Hakendover in het vaandel dragen. Aan iedereen een zalig paasfeest.

Frans Goyen

...

Lees meer

ABC voor het geloofsgesprek: Maria, moeder van Christus, moeder van de Kerk

© trnavskauni

Deze week bereiden we ons voor op Pasen. Daartoe zijn er verschillende evenementen die we deze week herdenken. Op palmzondag, de intrede van Jezus op een ezel in de stad Jeruzalem en het volk dat hem daarbij verwelkomt. Witte donderdag, het laatste avondmaal dat Jezus houdt met zijn vrienden. Vervolgens wordt Jezus gevangengenomen en zo sterft hij op goede vrijdag aan het kruis. Hierna is het drie dagen stil tot Jezus op Pasen de dood overwint: wij vieren dan de verrijzenis. 

Graag zou ik met jullie even stilstaan bij de rol van Maria in dit alles, en in het bijzonder de rol van Maria bij het kruis. Op Goede Vrijdag, zo lezen we in het evangelie van Johannes (Joh 19, 25-27), zien we Maria, de moeder van Jezus, onder aan het kruis. Velen hebben Jezus in dit uur achtergelaten, zijn gevlucht of hebben zich verborgen. Toch is Maria nabij. Trouw staat zij samen met Johannes, de geliefde leerling bij het kruis. Johannes beschrijft hoe Jezus Maria ziet en tegen haar zegt: “Vrouw, daar is nu je zoon.” En tegen Johannes zegt Jezus: “Daar is je moeder”. Deze passage is maar enkele regels en lijkt heel terloops, maar deze enkele woorden van Jezus, net zoals vele andere woorden die hij aan het kruis heeft gezegd, hebben hele grote gevolgen. Jezus schenkt hier aan Johannes, maar ook aan elk van ons, Maria als moeder. Maria is de moeder van Christus, maar ook moeder van de Kerk, moeder van elk van ons. Sinds 3 jaar is hier ook een speciale feestdag voor, namelijk op pinkstermaandag.

We zouden ons de vraag kunnen stellen waarom het goed zou zijn een ‘extra moeder’ te hebben. Velen van ons hebben een aardse moeder en vader en we hebben reeds een hemelse vader. Toch heeft Jezus hierbij ons een dierbaar cadeau geschonken. Enerzijds draagt ze de bijzondere taak ons de weg te wijzen naar haar Zoon. Dit doet ze in het evangelie al bij de bruiloft van Kanaän (Joh 2, 5), en blijft ze ook vandaag doen. Anderzijds kan ze, net zoals alle heiligen, voor ons bidden bij haar Zoon, voor ons ten beste te spreken. Gezien Maria zo dicht staat bij haar zoon en ook onze moeder is, laat ze ons niet in de kou staan en staat ze ons onvoorwaardelijk bij als een moeder.

Als je je afvraagt hoe je Jezus beter kan leren kennen en je hebt het gevoel er alleen voor te staan: bidt tot Maria. Zij zal je leiden tot de zoon en je steunen op je weg! Zalig Pasen!

Reinhilde

Sequentie van Pasen

Laat ons ’t Lam van Pasen loven,
’t Lam Gods met offers eren.
Ja het Lam redt de schapen,
Christus brengt door zijn onschuld
ons arme zondaren tot de Vader.
Dood en leven, o wonder,
moet strijden tesamen.
Die stierf, Hij leeft, Hij is onze Koning.
Zeg het ons, Maria,
Wat is ’t dat gij gezien hebt?
Het graf van Christus dat leeg was,
De glorie van Hem die opgestaan is,
Eng’len als getuigen,
De zweetdoek en het doodskleed.
Mijn hoop, mijn Christus in leven!
Zie Hij gaat u voor naar Galilea.
Waarlijk Christus is verrezen: stond op uit de doden.
O Koning, onze Held, geef ons vrede.
Alleluia.

...

Lees meer

PSALMEN (13) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Triomfkruis Oplinter (Lijdende Christus, vroeg-gotiek, Maasland   1260)

Reiziger ‘doet’ Golgotha  I

Zij hebben Hem, zonder zich af te vragen
of Hij het kon verdragen,
met nagels aan een kruis geslagen.

En toen Hij daar te lijden hing,
een spijker is een lelijk ding -
zei Hij: Vader vergeef het hun.

Zei Hij: ze weten niet wat ze doen.
Het was hun er immers om te doen,
om eens te zien, wat of Hij nu zou doen!

Zo heeft Hij nog voor hen gebeden,
en in Zijn sterven aan hen meegegeven
een alibi voor hun geweten.

En ik stond in de verte quasi wat te praten
met 'n paar onnodige, onnozele soldaten.
Ze deden immers tóch, wat ze niet konden laten.

Maar Hij beriep zich op het allerlaatste:
de handen van Zijn Vader; - nog vóór Pasen
moest ik me naar mijn schip in Jaffa haasten
Gerrit Achterberg

Psalm 22 (21)

Jezus woorden op het kruis:
Eloï, Eloï, lama sabactani

Mijn God, mijn God, waarom verlaat Gij mij?
Gij zijt zo ver weg voor mijn stem die tot U roept.
Mijn God, ik roep bij dag, maar geen verhoring, 
ik roep des nachts, maar Gij let niet op mij.

Toch woont Gij in uw heiligdom, Gij trots van Israël!
Op U vertrouwden onze vaderen, 
zij rekenden op U en zijn verlost.
Zij riepen tot U en ze zijn gered, 
ze hoopten op U en zijn niet beschaamd.

Ze lachen met mij, allen die mij zien, 
ze grijnzen en ze schudden met het hoofd.
Hij steunt toch op de Heer? Laat Die hem dan bevrijden, 
laat Die hem redden, als Hij hem bemint.
Gij zijt het die mij hebt geleid vanaf de moederschoot,
mij veilig hebt gelegd aan moeders borst.
Bij mijn geboorte werd ik U gegeven, 
vanaf de moederschoot zijt Gij mijn God.

Beluister
Psalm 22 op internet: Nederlandse samenzang; Engelse song; Meerstemmig van F. Mendelssohn
J.S. Bach, Mattheus Passion, bv. Philippe Vanherreweghe  (met ‘O Hoofd vol Bloed en wonden’)
J. Haydn, Die sieben Worte unseres Erlösers am Kreuz (Seven last words of Christ)
Pergolesi, Stabat Mater

...

Lees meer

WOONZORGCENTRA ONDER CORONA EN HET UITZICHT OP HET VACCIN. (1)

Wim Peels, medewerker Zingeving en Spiritualiteit

We leven nu al  ongeveer een jaar onder de coronamaatregelen. In de zomer zagen we versoepelingen maar door de tweede golf was het helaas noodzakelijk om de maatregelen terug te verstrengen. Het virus én de maatregelen hebben een grote impact op de hele samenleving. Een groep die zwaar getroffen werd zijn de woonzorgcentra. Vorig jaar voerde men daar erg strenge beperkingen in die een grote weerslag hadden op de bewoners, het personeel en de bezoekers. 

Zo was tijdens de eerste lockdown bezoek in de woonzorgcentra helemaal uit den boze. In die periode was er nog maar heel weinig geweten over het virus en hoe het aan te pakken. Uiterste voorzichtigheid was dan ook geboden. 

We spreken over de impact op bewoners met Wim Peels, medewerker Zingeving en Spiritualiteit bij OLV Ster der Zee in Scherpenheuvel. “Bewoners mochten niet meer naar de cafetaria, kregen geen bezoek meer. Heel wat activiteiten werden geannuleerd. Er zijn koppels waarvan man en vrouw op verschillende wooneenheden wonen. Die konden niet meer bij elkaar op bezoek. ”Ook fysiek werden zij beperkt.“ Hun fysieke ruimte om te bewegen werd ingeperkt. Wanneer iemand in kamer isolatie moet verblijven omwille van een besmetting, kan die niet meer naar de kiné.”

 Maar Covid-19 bracht ook onrust bij de residenten op psychisch en existentieel gebied. Wat doet het bijvoorbeeld met je wanneer je verteld wordt dat je besmet bent en je onmiddellijk moet denken aan een dierbare die overleden is? Wat doet het überhaupt met je als je weet dat je besmet bent, samen met vele anderen? Bewoners stellen zich de vraag wat hun leven nog voor zin heeft. Het was zoeken naar moed en houvast en dat is niet gemakkelijk. 

Iemand verwoordde het als volgt: “Ik ben aan het verwelken.” De crisis duurt lang en niemand weet hoelang deze moeilijke tijd nog zal duren. Sommigen denken terug aan de oorlogsjaren. Een groot verschil met toen is dat de vijand nu onzichtbaar en niet aanwijsbaar is. “We weten niet waar het virus zich ophoudt en wanneer het opdoemt.”

Maar we mogen ook vooral niet vergeten welke mooie, verbindende momenten ze hebben gekend tijdens de Covid-pandemie. Zo stuurden bewoners uit de ene wooneenheid kaartjes naar bewoners in een andere wooneenheid om hen zo te ondersteunen. Ook leerlingen uit scholen uit de omgeving stuurden kaartjes naar de bewoners zodat zij verbonden bleven met de buitenwereld over generaties heen.

Of denken we maar aan de flexibiliteit van de medewerkers die schuiven met uurroosters om de beste zorg te bieden. Wanneer één van de bewoners besmet blijkt, komen medewerkers op een zeer attente manier een brief voorlezen. Bovendien was er ook een collega verpleegkundige die reeds gepensioneerd is maar die een hand komt toesteken. Of vrijwilligers hielpen waar kon. 

Ondertussen is de wetenschap niet blijven stilstaan en heeft men al heel wat meer kennis opgedaan. Bovendien raakte men er meer en meer van overtuigd dat de negatieve mentale gevolgen niet te onderschatten waren. Mensen hebben nood aan sociaal contact. Alle mensen en zeker ook de mensen die wonen in woonzorgcentra. We kunnen ons allemaal nog de beelden voor de geest halen van familie en vrienden die iemand in woonzorgcentra niet konden bezoeken en dan maar hun toevlucht namen tot “raambezoeken”. U herinnert zich vast nog hoe mensen contact zochten met hun familielid staande voor het raam met vaak de telefoon als hulp in de communicatie. Er worden ook nieuwe communicatiemiddelen gebruikt. Personeelsleden helpen bewoners bij het gebruik van Skype en Whats App. En deze nieuwe communicatiemiddelen zijn een blijver, ook wanneer er meer mogelijk is blijven bewoners gebruik maken van Whats App. Wim vertelt: “Het gemis aan familie is enorm groot. Heel wat bewoners vinden het bijzonder jammer dat ze hun klein- en achterkleinkinderen niet kunnen zien opgroeien. Toch blijven ze ook hoop en moed putten uit wat nog wel kan.”  Ook hun geloof sterkt hen, op een vertrouwde manier. Bij een bewoner klonk het zo: “We mogen de hoop niet verliezen. Mijn dochter komt elke dag hier wuiven aan het raam. En dan bellen we met elkaar. Daar kijk ik naar uit. En vertrouwen hebben in Onze-Lieve-Vrouw. Dat helpt. Bidden zoals ik dat altijd gedaan heb.”

Anderen vertrouwen erop dat anderen hen opnemen in hun gebed. “Bidden kan ik nu niet. Daar heb ik geen adem voor. Ik hoop dat anderen nu bidden in mijn plaats.”
Soms helpt het om “gewoon verder te doen”. “Het leven nemen zoals het komt en er het beste van maken.”

Mooi om te zien was hoe ook heel veel jongeren spontaan individueel of vanuit jongerenbewegingen de ouderen een hart onder de riem wilden steken. Ze schreven brieven of leverden knutselwerkjes af om de eenzaamheid van de bewoners te doorbreken. Ze maakten spandoeken of ze boden hulp aan om met de nieuwe communicatiekanalen contacten te leggen. Hartverwarmend hoe de kloof tussen de generaties overbrugd kan worden ondanks alle vooroordelen. (wordt vervolgd)
Elly Mattheus, begeleider gemeenschapsopbouw

...

Lees meer

De veertigdagentijd in de pastorale regio

De Veertigdagentijd is een bijzondere tijd. En in 2021 al helemaal aangezien we deze periode grotendeels of helemaal onder coronaregime zullen moeten beleven. Al bijna een jaar voelen we de beperkingen en de moeite die daarmee gepaard gaat. Dat betekent echter niet dat de geloofsgemeenschappen in onze pastorale regio zich niet intens voorbereiden op het feest van Pasen. Ondanks de beperkingen of misschien net door die beperkingen is er heel wat creativiteit. In heel wat pastorale zones in onze regio wordt er aan de slag gegaan om de Veertigdagentijd in de aandacht te brengen door bv spandoeken of boodschappen aan de kerkgebouwen te bevestigen.
Ook de solidariteit met mensen ver weg wordt in de pastorale zones niet uit het oog verloren.
Wij van de Pastorale Regio gaan op pad en zetten enkele acties en initiatieven in het licht.

Tweede Veertigdagentijdgesprek
“Laat je af en toe ‘stretchen’ door geloofsgenoten,” zegt Maarten tijdens ons tweede Veertigdagentijdgesprek. En met stretchen bedoelt hij niet de lichaamsoefeningen die sporters doen om hun spieren voor en na hun sport te rekken.

We hebben afgesproken met Maarten Cannaerts uit Meensel-Kiezegem. Maarten is een jonge veertiger, exacte wetenschapper, getrouwd en vader van vier dochters. Het zijn zijn kinderen die hem uitdagen in zijn geloof, die hem doen groeien in zijn geloof. “Toen ik pas papa werd, zag ik de verwondering in de ogen van mijn kleine pagadders wanneer zij meegingen naar de kerk. Ik probeer ook nu meer en meer door hun ogen te kijken en te geloven. De jongste doet weldra haar eerste communie en vroeg me onlangs: ‘Waarom is Jezus zo belangrijk?’” Door deze vraag gaat Maarten met hen in gesprek en daagt hij hen op zijn beurt uit om zelf na te denken over wie Jezus was en is. “In die zin brengen kinderen ons terug naar waar het allemaal om draait, naar de kern van de zaak.”

We mogen ons dus af en toe laten “stretchen” of uitdagen door geloofsgenoten op onze weg van het geloof. Maarten kwam op een gegeven moment uit op een Aramese tekst in schoonschrift, geschreven door een dochter van een bevriende familie die uit Syrië was gevlucht. De familie kwam uiteindelijk terecht in Tielt-Winge. De mensen uit de pastorale zone stonden hen bij in hun integratie en het is zo dat Maarten bevriend raakte met deze familie. De kalligrafische tekst die over de vastentijd gaat, was een aanknopingspunt om samen over hun geloof te praten. En meer bepaald over de beleving van de Veertigdagentijd. Het bracht hen in gesprek over de verschillen, aangezien de familie niet katholiek maar orthodox christelijk is. Zo vieren zij Pasen bijvoorbeeld op een andere datum. Maar meer nog dan de verschillen kwamen de overeenkomsten in geloof en geloven aan het licht. Wanneer de Syrische familie het grote belang aanhaalt van het persoonlijk gebed tijdens, maar ook buiten de vastentijd, is dat een inspiratie voor Maarten en zijn eigen geloofsleven. Immers, wanneer wij drie keer per dag bidden, mogen wij ons ervan bewust zijn dat er wereldwijd miljoenen gelovigen op dat moment hetzelfde doen. Zo voel je je tijdens je individueel gebed opgenomen in die grote wereldkerk. “Het is vaak een ontdekken of eerder een herontdekken van het belang van de zondag of het bidden. Vroeger was het bijwonen van de zondagsviering een sociale verplichting. In deze tijd is het eerder een verplichting die vanuit je innerlijk komt, een niet anders kunnen, niet omdat je anders scheef wordt bekeken, maar omdat je zelf die behoefte voelt. Het is net door er actiever en meer mee bezig te zijn dat je die waarde gaat herontdekken en dieper kunt beleven.”

Ook de diaken van de zone Sint-Donatus Tielt-Winge is iemand die Maarten “stretcht”, iemand die hem uitdaagt om zich als het ware te “uiten” als gelovige. Want getuigen van je geloof is toch ook jezelf kwetsbaar opstellen. Maar vanuit een authentieke en doorleefde getuigenis kan je ook anderen bereiken. Het is niet iets dat je voor jezelf mag houden als een schat. Geloof is er net om te delen, om door te geven zodat ook mensen die nog nooit over Hem hoorden Hem kunnen leren kennen. 

Bovendien is Maarten er ook van overtuigd dat het vaak in de kleine dingen zit. Het is belangrijk dat mensen zich persoonlijk betrokken voelen. Dikwijls willen mensen iets concreets doen. Hij haalt het voorbeeld aan van de heropbouw van de Kapel van de Heilige Bedrukte Moeder, een kapel die meer dan 100 jaar geleden werd gebouwd om het verdriet van een moeder om haar overleden kinderen een plaats te geven. Het kapelletje moest verplaatst worden door de komst van een verkaveling. Vrijwilligers uit de pastorale zone boden zich spontaan aan om de kapel terug op te bouwen op een nadere plaats.
Wanneer we Maarten vragen naar zijn beleving in deze bijzondere Veertigdagentijd geeft hij toe dat het coronaregime het niet makkelijk maakt. Er is zeker een verschil met een “gewone vastentijd”. 

Toch ziet hij ook kansen. Het concept van de open kerken, dat de zone ook al toepaste in de adventstijd, verlaagt voor velen de drempel om een kerk binnen te gaan. “We zien op zo’n open-kerken-dag mensen die we nog nooit gezien hebben in onze kerken. Zij komen binnen en mogen zich welkom voelen. Vrijwilligers zorgen ervoor dat de kerken open kunnen zijn en dat gelovigen en andere bezoekers een warm onthaal krijgen. Dat is ook kerk zijn.”
De Veertigdagentijd is een periode bij uitstek om meer of meer bewust aandacht te schenken aan het geloof voor Maarten en zijn gezin. Zijn jongste dochter ging de uitdaging aan om minder met haar gsm bezig te zijn. Zo komt er meer tijd vrij om aandacht te geven aan anderen. Iedereen kan zijn of haar steentje bijdragen waar hij of zij kan.
“Laat je dus stretchen en durf!”

...

Lees meer

VERLANGEND NAAR DE DOOD

De tijd verstrijkt en Jezus voelt zich vaak inwendig heel onrustig. ’s Nachts wordt hij wakker omdat zijn hart veel te snel klopt. Het jaagt paniek en angst door zijn bloed. Hij heeft een doel te vervullen in dit leven, een opdracht die van God komt en waaraan hij niet kan of wil verzaken. De angst die dagelijks toeneemt is er één die ontstaan is uit Zijn verbondenheid met alles wat er leeft op de aarde. Aan deze verbondenheid zal plots een einde komen. Iedereen die hij hier lief heeft zal hij voorgoed moeten verlaten en hij alleen weet hoe dit scenario zal verlopen…

“Boven op de berg Golgota, met uitzicht op de bruisende stad waar plezier en vermaak overal hoorbaar en zichtbaar zijn, daar heeft men een groot houten kruis geplant. Het werd naar boven gesjouwd door een onschuldig man en bij elke stap die hij nam, doofde langzaam het geluid van de joelende mensen. Al klimmend liet hij het leven achter zich en verloor beetje bij beetje zijn eigen zijn op deze wereld. Hij wist wat Hij droeg want de aaneen gemaakte stammen stonden symbool voor zowel de boom des levens als de doodsboom. Ginder boven, op de top van de berg, zal hij o zo verlangend uitkijken naar de eeuwigheid omdat het leed dat hem werd aangedaan ondraaglijk was geworden. Daar zal hij, die mens geworden is, in het diepste van zijn pijn de menselijke vergankelijkheid ervaren. Zijn aardse leven zal zijn definitieve grens bereiken. De levensadem die God hem aan het begin in zijn lichaam blies, zal als een zucht zijn lichaam weer verlaten en meegevoerd worden door de wind, de wind die ooit over de wateren zweefde. Zo zou zijn tijd ophouden met bestaan, zo zou hij opgevangen worden door God die in alle eeuwigheid op Hem wacht, als een stilzwijgende opstijgende zucht. 

Volgens hun eigen wetten zullen zon, maan en sterren hun weg gaan. Niet omziend naar het verscheurende tafereel dat zich onder hen afspeelt. Langzaam zal een niet doorzichtbare mist van duister over de aarde trekken en de bruisende stad bedekken, het land onttrekken aan goedheid en levenslust. Het licht dat God een vorm gaf en wij zon noemen, zal doven. De stilte zal alles overnemen. Hij die niet meer is, zal verbergen wat nog moet komen.”

De zon komt op en warmt de aarde. Het licht van God ontwaakt, een nieuwe tijd breekt aan. 

Jezus staat op en omarmt de nieuwe dag. De verscheurende beelden die hij net voor ogen zag, duwt hij naar de achtergrond. Hij roept zijn leerlingen samen en zegt dat ze naar de stad gaan. Hij wordt verwacht. De Zoon van God weet dat hij, de aardse Jezus, weldra de verrezen Christus zal zijn. Zijn graf zal leeg zijn en zorgen voor een groot mysterie. Maar wie in Hem gelooft weet dat Hij is opgestaan en voortleeft in de harten van de mensen, dat Hij voortleeft in de eeuwen der eeuwen. 
Hilde Rummens

...

Lees meer

ABC VOOR HET GELOOFSGESPREK: LIEFDE

© Josh Applegate

Het woord Liefde is een woord dat ontzettend veel voorkomt in de Bijbel. Er zijn meer dan 100 prachtige uitspraken met het woord Liefde terug te vinden. De meest gekende is misschien wel de tekst geschreven door de Heilig Paulus in 1 Kor 13, 4: “De liefde is geduldig, zij is vriendelijk, de liefde is niet jaloers, de liefde pronkt niet, zij doet niet gewichtig, zij handelt niet ongepast, zij zoekt niet haar eigen belang, zij wordt niet verbitterd, zij denkt geen kwaad, zij verblijdt zich niet over de ongerechtigheid, maar verheugt zich over de waarheid, zij bedekt alle dingen, zij gelooft alle dingen, zij hoopt alle dingen, zij verdraagt alle dingen. De liefde vergaat nooit.” Deze tekst wordt vaak voorgelezen bij een huwelijk en het is niet moeilijk te begrijpen waarom. Meer dan dat deze tekst een voorspelling is die zich voltrekt bij elk huwelijk, is het een belofte van wat kan gebeuren als de man en de vrouw zich volledig in Liefde aan elkaar geven. Met andere woorden, deze tekst vertelt welke vruchten de Liefde kan voortbrengen in onszelf en in onze relaties met anderen.

In een ander Bijbelfragment, 1 Joh 4, 8, wordt er geschreven waar deze liefde dan vandaan komt, wat de oorsprong van deze liefde is. “God is Liefde”. We kunnen de Liefde en God niet van elkaar scheiden, want God is Liefde. Eens we dit begrepen hebben, staat de tekst van Paulus in een heel ander licht. Ik nodig je uit om de tekst die hierboven staat nog eens te lezen, maar het woord Liefde te vervangen door God. Een hele andere wereld opent zich voor ons.
Johannes zegt even verder (1 Joh 4, 10) “Hierin bestaat de liefde: niet wij hebben God liefgehad, maar Hij heeft ons liefgehad, en Hij heeft zijn Zoon gezonden om onze zonden uit te wissen. Vrienden, als God ons zo heeft liefgehad, moeten wij elkaar liefhebben.” De Liefde van God voor ons mensen is geen passieve aanwezigheid, maar juist heel actief. Dit is zichtbaar in de kruisdood van zijn zoon, die wij in deze tijd van het jaar op goede vrijdag heel speciaal opnieuw vieren. Op het kruis offert Christus zichzelf compleet voor onze zonden… Uit Liefde. 
Reinhilde

...

Lees meer

SINT-MAARTEN VISSENAKEN - OPEN CHURCHES.

Open Churches is een netwerk van open en gastvrije kerken in België, Luxemburg en Frankrijk
De Sint-Germanuskerk is al jaren lid van Open Churches. Nu is ook de SintMaartenskerk Vissenaken dit jaar volwaardig lid geworden.
https://openchurches.eu/nl/ gebouwen/sint-maartens-tienen.
Buiten het betalen van het lidgeld is één van de voornaamste voorwaarden dat uiteraard de kerk open is. We slagen er nu al een jaar in onze kerk alle dagen onafgebroken te openen tussen 9 en 18 uur. Er werd ook een volledige inventaris gemaakt van alle voorwerpen. De toegang tot toren, berging, koorkast en sacristie werden afgesloten voor het publiek. 
De kerk wordt alle dagen bezocht, ook door toevallige passanten. Een kerk heeft een meervoudige betekenis. Daarom staan we open voor vragen om deze kerk meer te gebruiken. De bisschoppen vragen enkel garanties voor niet-onwaardig gebruik. Zelfs als de kerk niet onttrokken is aan de eredienst kan ze multifunctioneel en - met respect - gedeeld gebruikt worden. Het is bijvoorbeeld een perfecte plaats om een boekenruilkast te plaatsen waar boeken ter beschikking staan om door iemand gelezen, geruild of meegenomen te worden. Er heerst een warme en rustgevende sfeer. Misschien is het ook een goede plek om er te komen studeren? Van zodra er sanitaire voorzieningen zijn kunnen er diverse socio-culturele activiteiten doorgaan.
Al enkele jaren neemt de Sint-Maartenskerk deel aan de ‘Open kerkendagen’, die elk jaar het eerste weekend van juni doorgaan. Dit jaar zal het religieus patrimonium op 5 en 6 juni in de kijker staan. Het thema voor 2021 is “Kerk, een rode draad”. Eén facet van dit aanknopingspunt is dat onze kerk een leidraad vormt in de geschiedenis. Eeuwenlang werden er alle kleine en grote gebeurtenissen vol vreugde en verdriet gedeeld. We willen dat nu heel concreet zichtbaar maken. De nazaten van de families die vermeld staan op o.a. de kruisweg in de kerk brengen we samen. We nodigen hen uit aan een koffietafel in ‘onze’ of beter ‘hun’ kerk. Het leven van vele families van Vissenaken was helemaal verweven met deze kerk. Ze droegen indertijd dan ook hun steentje bij, volgens godsvrucht en vermogen. Hopelijk is de kerk te klein… R.S

...

Lees meer

GOEDE WEEK SINT-MARGRIETE-HOUTEM

© Josh Applegate

Houtem kruisweg 

Ter overweging
 Kruiswegstatie uit onze kerk
Jezus troost de wenende vrouwen

Wees gegroet, beschermer van de Verlosser,
echtgenoot van de heilige Maagd Maria.
Aan u vertrouwde God zijn enige Zoon toe;
in u heeft Maria haar vertrouwen gesteld;
met u werd Christus mens.

Gezegende Jozef, laat ook voor ons
uzelf als een vader zien
om ons te begeleiden op het pad van het leven.
Verkrijg voor ons genade, barmhartigheid en moed,
en bescherm ons tegen elk kwaad. 
Amen.

...

Lees meer

OVERLEDEN HAKENDOVER

In memoriam Frans André Wouters °9/8/1937 - 11/3/2021
 In 2001 werd André Wouters, in opvolging van Marcel Hias, voorzitter van de kerkfabriek Goddelijke Zaligmaker. André had zijn eigen visie over het beheren van het patrimonium van onze parochie en was ervan overtuigd dat er een frisse en transparante wind moest waaien doorheen het bestofte parcours van de vorige decennia. Vooreerst werd de pastorie aangepakt zodat de KLJ weer een onderkomen had en de parochie over een lokaal beschikte waar het secretariaat en de catechese hun vaste stek zouden hebben. Het woongedeelte moest een deel van deze renovatie en het toekomstig onderhoud van de pastorie verzekeren. Door bemiddeling van André en gesteund door het gemeentebestuur werd dit de thuisbasis van Regionaal Landschap Zuid Hageland.
 De kerk werd in diezelfde tijd onderworpen aan een grondige doorlichting. Samen met het Agentschap Onroerend Erfgoed Vlaanderen en architect Erwin Trekels, startte de kerkfabriek binnen de budgettaire mogelijkheden, met de restauraties. Zo werden de daken en het gebinte volledig vernieuwd/gerestaureerd, werd de verwarming vernieuwd en geoptimaliseerd, werden nieuwe kerkstoelen aangekocht en begon het vernieuwen van de processievaandels. Het historische beeld van de Goddelijke Zaligmaker en het baldakijn werden door zijn toedoen grondig gerestaureerd. Ondanks de moeilijkere perioden in zijn loopbaan als voorzitter, bleef hij gedreven voor het engagement dat hij zich had opgelegd. Steeds opnieuw zag André tijdens zijn wekelijkse bezoek aan de kerk, andere onvolmaaktheden en rijpte het plan om voor de glasramen, het koorgestoelte en de gevels en toren een restauratiedossier in te dienen. Dit laatste was zijn stokpaardje. Overtuigd dat zijn tijd erop zat en dat de jongere generatie raadsleden aan de toekomst van de parochie diende te bouwen, stopte André in 2014 als raadslid en voorzitter binnen de kerkfabriek. André wist toen niet dat de huidige raadsleden van de kerkfabriek hem zou aanstellen als adviseur. Zo kon hij op een rustige manier de door hem opgestarte restauratiedossiers mee opvolgen en kon hij bijsturen waar nodig. Als hij werd uitgenodigd op de vergadering stond hij altijd klaar.  Alles ging zijn gewone gangetje totdat zijn rug het begaf. Beetje bij beetje brokkelden zijn dagelijkse gewoonten af. Zijn Duitse herder bleef hem trouw en lag ganse dagen naast hem aan zijn zetel. De kat lag op veilige afstand op de vensterbank. De tuin werd door vrienden verder onderhouden. Zijn dochters verwenden hem. En André wist het… Regelmatig ging ik, zolang hij thuis was, verslag uitbrengen van wat er gaande was en we bezorgden hem steevast de verslagen van de kerkraad zodat André op de hoogte bleef van het reilen en zeilen binnen de parochie. Kwam je met een voorstel dan werd er door André onmiddellijk gewikt en gewogen en volgde al snel de raad: “allej dan mar, t’es goewed” André, de parochie en de raadsleden willen u van harte bedanken voor uw inzet en alle goeie raad die we mochten ontvangen.
Martin Kinnaer

...

Lees meer

ABDISSEN (25) OPLINTER

22 Barbara Ussem
Barbara Aússems  
(Wellicht: d’Udekem?) Zij werd aangesteld in 1504 door de prelaat de Campernoille, abt van Villers.
Zij bestuurde zachtmoedig gedurende 11 jaar en stierf op 25 januari 1522, feestdag van de bekering van de H. Paulus.

...

Lees meer

Goede Week 2021 Sint-Germanus Tienen

© Kristof Ghyselinck

Evenals vorig jaar zijn wij zeer beperkt in wat kan en mag omwille van het infectiegevaar.
Toch willen wij deze week niet laten voorbij gaan zoals alle andere weken.

1. Uitzendingen eucharistie op: www.kerk-tienen.be of op Youtube onder de benaming: zondagsmis Tienen datum.
De eucharistie van Palmzondag 28 maart en Pasen 4 april wordt uitgezonden.
Op Paasmaandag is er ook eucharistie in de kerk van Hakendover om 10u. (15 personen)

2. PALMZONDAG 28 maart:
Palmwijding om 10.00 u. enkel met de apostelengroep
Van 10.30 u. tot 11.30 u. Kan men palm afhalen, ingang langs kerkdeur aan kant dekenij  en uitgang langs poort bovenaan Wolmarkt. Er mogen nooit meer dan 15 mensen in de kerk aanwezig zijn.
Dit is ook de dag van Broederlijk Delen, u kan uw gift overmaken op rekening “Mensen In Nood” BE 98 068 2272 970 93 met vermelding gift Broederlijk delen. In de kerk zal op Palmzondag ook een grote kist staan waarin u uw gift kunt neerleggen.

3. WITTE DONDERDAG: Eucharistie om 19.00 u. met maximum 15 personen, geef hiervoor je naam op
Tel. 016 81 13 43(dekenij)

4. GOEDE VRIJDAG 2 april: Kruisweg om 15 u.

5.  ZOALS ALTIJD IS DE KERK DOORLOPEND OPEN VOOR STIL GEBED.
Alles zal verlopen met inachtname van de geldende coronamaatregelen!

Joris Hardiquest, zonepastoor

...

Lees meer

VOOR DE PASTORALE ZONE - TIENEN: GEBED

© Wordpress.com

Elke vrijdagavond om 18 u. willen we samenkomen om het kerkelijk avondgebed te bidden.

19 maart: Sint Germanus (feest van Sint Jozef)
26 maart: Sint Genoveva

...

Lees meer

HET VERHAAL ZONDER BEGIN

© Brett Jordan 

Hoe begint het verhaal ook weer, het verhaal over het begin? Maar het verhaal heeft helemaal geen begin. Alleen God kent het want Hij was daar, Hij alleen. Niemand anders kan het bewijzen of de waarheid tegenspreken. Ik weet wel dat wij mensen ons ergens tussen het begin en het einde bevinden. De geboorte en de dood. Onze weg, ons leven, zit ergens tussen die twee punten. Maar waar die twee punten liggen, dat weet alleen God en Hij kent ook de juiste weg van het begin van het leven naar het einde. Hij is daar steeds te vinden, niet weg te denken.

Kom ik Hem tegen, herken ik Hem? Tja, een goeie vraag. Ik weet dat Hij in het begin een Schepper was. Iemand die vanuit het niets, iets maakte. Wat Hij daarvoor deed, kan ik niet zeggen want ik ken het begin niet. Is er dan iets voor het begin? Dat kan ik niet met zekerheid zeggen want ik weet zelfs niet of met het woordje “begin” een tijdstip wordt bedoeld, een datum. God verscheen plots, laten we zeggen uit het niets want er was nog niets door Hem geschapen. 

Ik denk dat we God het best herkennen in de mens Jezus. Jezus was in de Vader en de Vader in hem ( Joh. 14,10-11). Jezus sprak namens de Vader en de Vader deed zijn werk door Jezus. De Vader was bij hem van in het begin tot het einde. God heeft zich over hem ontfermd. Zelfs het einde liet God niet zomaar gebeuren. Het was de start van een nieuw begin, een schepping vanuit de duisternis die de dood is, naar iets nieuws waar het licht voor verantwoordelijk is. Een onbekende weg door het niets naar een voor ons onbekend iets. En God zal ook op deze weg te vinden zijn naar het begin zonder einde. De verbondenheid blijft in stand want Hij schiep aarde en hemel. Kun je nog volgen?

Het verhaal zonder begin is een mooi verhaal. God zag immers dat het goed was. Hij bedacht alles. Vanuit de chaos en het woeste en het kwade, vanuit de duistere diepte waar de afgrond onmetelijk laag ligt, liet God de aarde aan Zijn voeten verschijnen. Hijzelf vernietigde het geschapene niet. Hij bekeek alles en zag dat het goed was. Hij keek ernaar met een zachte blik die alles tot rust bracht.

Ook Christus heeft al het kwade tot goedheid willen brengen, net zoals zijn Vader al van in het begin deed. Hij gaf zijn werk, zijn spreken, zijn handelen een eigen zijn. In elk van ons zit een beetje God. We zijn bijgevolg één grote familie, één groot volk dat door de Vader, de Zoon en de Geest verbonden blijft. We moeten alleen nog wat langer blijven stilstaan bij het feit dat we dan ook verantwoordelijk zijn voor elkaar, voor elkaar en al het geschapene zorg moeten dragen. Dat is de wil van God van toen Hij zich openbaarde. En dat is al heel, heel lang geleden, gewoon ondenkbaar lang. Het wordt tijd dat we het verhaal zonder begin eens terug oppikken om te komen bij het verhaal van Jezus. De plek waar het nieuwe begin is begonnen. 

Hilde Rummens

...

Lees meer