Filter

Lezing Mgr. Koen Vanhoutte omwille van Corona afgelast

Mgr. Vanhoutte ©kerknet

Mgr. Koen Vanhoutte is de hulpbisschop voor het Vicariaat Vlaams-Brabant en Mechelen. Hij spreekt eenvoudige en duidelijke taal, zelfs als het gaat over moeilijke kwesties van moraal en kerkleer. Op 29 november zou mgr. Koen Vanhoutte in het kader van de Kabbeeklezingen met ons de Advent komen inzetten met een lezing over ‘De betekenis van Maria voor de hedendaagse kerk’.  Voor vele mensen is Maria steun en toeverlaat. Dat zien we in de bedevaartsoorden, dat zien we ook aan de vele kaarsen bij het Mariabeeld in onze kerken en in Tienen in het bijzonder in ons ‘grotteke’. Mensen putten kracht uit hun gebed tot haar, zeker in deze Coronatijden.

Om toch even te kunnen stilstaan bij de betekenis van Maria willen we u de homilie die mgr. Vanhoutte hield ter gelegenheid van 15 augustus laten lezen.
 

...

Lees meer

MOEDER VAN BARMHARTIGHEID

In haar overbekende danklied zingt Maria de lof van God die diep bewogen begaan is met zijn volk.
Maria wil de Barmhartige groot maken, in de hoogte steken, prijzen en danken. Met al haar adem juicht ze om God haar Redder. Want zelf heeft ze op een unieke wijze Gods mededogen in haar leven mogen verwelkomen. Hij heeft immers oog gehad voor haar, zijn kleine dienares. Aan een onaanzienlijke vrouw heeft Hij grote dingen gedaan. In haar schoot mocht ze - in de kracht van de Geest - Gods Woord ontvangen, de Zoon Gods die mens werd. De Heilige heeft haar uitverkoren om in haar hart en schoot zijn verlossend Woord te ontvangen. Ze komt adem tekort om haar Heer te roemen. Ze vertrouwt erop dat alle generaties haar geluk zullen wensen om Gods heilzame werkzaamheid in haar klein leven.
Op die eerste strofe waarin Maria persoonlijk God looft en prijst, volgt het refrein in haar danklied. Ze zingt haar overtuiging uit dat God aan iedere generatie blijk wil geven van zijn barmhartige liefde. Aan ieder die Hem eerbiedigt zal Hij zijn groot en goed Hart laten zien. Met de psalmen zingt Maria mee dat Gods barmhartigheid eeuwig duurt. In de loop der tijden komt er geen sleet op zijn medeleven.
Zo blijkt het Magnificat geen privé-lied waarin Maria zich enkel zou verheugen over de grote dingen die God deed in haar klein leven. In de tweede strofe heeft ze aandacht voor alles wat God deed en doet ten gunste van zijn volk Israël. Dit klein en onooglijk volk heeft gedurende een lange en woelige geschiedenis steeds weer kennis mogen maken met de goedheid en trouw van God, voorbij alle ontrouw en zonde. Voor Maria is het duidelijk: God kiest de kant van wie vernederd is en honger heeft. Hij wil hen opwaarderen en toekomst geven, nieuwe levenskansen. Wie al rijk en verzadigd zijn, komen met lege handen te staan. De troonbezetters vallen van hun voetstuk. God kan immers niets doen voor mensen die vol zijn van zichzelf en Hem niet nodig hebben.  In hun leven kan Hij niet veel betekenen. Zijn klein volkje Israël laat Hij niet aan zijn lot over. Hij komt er voor op en leidt het weg uit Egypte en Babel om in het beloofde land in Verbond te leven.
Na de tweede strofe volgt opnieuw het refrein. God is niet enkel goed en trouw geweest in het verleden. Maria herhaalt een oude belofte aan Abraham gedaan. Hij zal zijn trouw bewijzen aan ieder geslacht opnieuw. Zijn barmhartigheid gaat eeuwig mee en God wil nooit vergeten wie Hij is: één en al erbarmen voor al wie Hem dienen.
Zo wordt het refrein van Maria’s danklied ons nog veel dierbaarder. Het vertelt dat ook wij vandaag mogen rekenen op woorden en tekenen waaruit Gods barmhartigheid blijkt. Als kerk, als christen, mogen we geloven dat ons klein leven kostbaar is in Gods ogen en dat Hij het ook voor ons opneemt als we in nood of crisis verkeren. Het refrein daagt ons uit om in alle omstandigheden van het leven, in goede en in kwade dagen, te rekenen op Gods nabijheid, op zijn medeleven en zorg voor ons.
Wie het danklied van Maria al lang kent en zingt, zal zich vroeg of laat geroepen voelen om zelf te groeien in mededogen in de omgang met onze medemensen. Niemand kan Gods erbarmen bezingen en zelf hardvochtig of onverschillig blijven. Was Maria niet bij haar nicht op bezoek om haar daadwerkelijk medeleven te tonen toen ze haar danklied zong? Mochten we in de komende tijd alle kansen goed benutten om onze hardheid en onverschilligheid te overwinnen door meer te kiezen voor medeleven en daadwerkelijke solidariteit met hen die in nood verkeren.
Maria, Mater misericordiae, ora pro nobis.
Maria, Moeder van barmhartigheid, bid voor ons.

...

Lees meer

DE 3D GELOOFSBELIJDENIS

Retabel Sint-Germanus © Jan Abts

Bij het digitaal volgen van de eucharistie kwam het retabel van het koor in de Sint-Germanuskerk enkele keren zeer mooi in beeld. En toen zag ik het: dit is de geloofsbelijdenis in 3D.

De geschilderde zijpanelen (aan de linkerkant) brengen de aankondiging en de geboorte in beeld, deze kunnen we koppelen aan “die ontvangen is van de Heilige Geest en geboren uit de maagd Maria”.

Het middenstuk in houtsculptuur beeld het bezoek van de drie wijzen uit, vervolgens de kruisdood en de graflegging, dit kunnen we koppelen aan: “die geleden heeft onder Pontius Pilatus, gekruisigd is, gestorven en begraven, die nedergedaald is ter helle, …”

De geschilderde zijpanelen (aan de rechterkant) brengen de verrijzenis van Jezus en de nederdaling van de Heilige Geest in beeld, deze kunnen we koppelen aan ‘…de derde dag verrezen uit de doden;… Ik geloof in de Heilige Geest…’. 
Boven het eerste en laatste tafereel zien we tevens het symbool van de Heilige Geest afgebeeld, een mooie symmetrie. Zijn werk begint klein en onooglijk, met één mens die JA zegt en het onmogelijke laat gebeuren. Zijn werk gaat verder, na de hemelvaart van Jezus is het de Heilige Geest die er voor zorgt dat wij nauw verbonden blijven met Jezus en Zijn Vader en met elkaar in de gemeenschap van gelovigen.

Bij het kijken naar dit retabel komt het hoogtepunt van de heilsgeschiedenis ons voor ogen. Het lijkt wel of we het litugisch jaar in één oogopslag beleven.

Vooruit, van 3D naar 4D.
Als het bij het louter in herinnering brengen van bijbelse verhalen blijft, dan gaan we voorbij aan de 4D dimensie van dit kunstwerk.
4D zal uiteraard een stap vooruit zijn. 4D zouden we ook de spirituele dimensie kunnen noemen, letterlijk betekent dit: leven in en met de Heilige Geest.
 
Dat leven in en met de Heilige Geest is begonnen bij het verlangen naar het doopsel (voor de meesten onder ons zal dit verlangen bij hun ouders, peter en meter begonnen zijn). Dat leven in en met de Heilige Geest werd bekrachtigd bij het vormsel.

In 4D stellen we ons leven de leiding van de Heilige Geest, zoals de Heilige Geest ook over dit retabel heen reikt. Twee personen komen in dit altaarstuk naar voor: Jezus en Maria. Maria is in elk tafereel aanwezig. Met haar weten wij ook Jezus aanwezig, slechts door haar JA kan de menswording zich voltrekken. En zij neemt niet alleen de herders mee in dit verhaal, ook wij mogen aanbidders worden van haar kind, in het kielzog van de wijzen wordt Jezus ook aan ons geopenbaard, mogen ook wij God met ons weten. 

In dit retabel gaan we verder op pad met Maria, doorheen de mooie momenten van geboorte en openbaring, maar ook doorheen het droeve van Jezus’dood en graflegging. Verdriet is ook ons deel in dit leven, ook wij komen lijden en dood tegen. Maria loopt niet weg van het sterven, zij blijft nabij.

De laatste twee taferelen van het retabel zijn heel actueel en geven richting aan ons leven nu, meer nog dan een 4D dimensie kunnen we er een toekomstdimensie in vinden. Verrijzenis, nieuw leven na de dood, hopen we daar niet allemaal op? Voor christenen vormt dit de kern van hun geloof: leven over de dood heen, thuiskomen in de liefde van God, van aangezicht tot aangezicht.

En nu? Vandaag? Ten volle leven is leven in alle dimensies! Levend met die toekomst voor ogen, gaan we samen met alle gedoopten en met alle mensen van goede wil op weg. Een avontuur waarin alle dimensies van onze persoon betrokken worden, hier en nu! Met de hulp van de Heilige Geest bidden we dan ’s morgens ‘JA, kom Heilige Geest’. 
Ga jij mee, elke dag met als hoogtepunt de zondagse ontmoeting met de heer, nu nog digitaal maar hopelijk binnenkort weer in levende lijve!
Tot spoedig,
Anne Mariën

...

Lees meer

PASTOOR SCHODTS

Op 13 december 1970 werd in de Sint Jacobskerk van Leuven Joris Schodts door Kardinaal Suenens tot priester gewijd.
Pastoor Schodts is reeds meer dan 25 jaar herder in de parochie Sint Genoveva Oplinter.
Omwille van de coronacrisis kan er geen viering gehouden worden daarom dit klein huldebetoon.
Namens zijn familie, de kerkraad, de parochieploeg, zijn parochianen en de mede pastoors.
Met dank
Staf Heeren, Voorzitter kerkraad.

...

Lees meer

ALLERHEILIGEN VIEREN IN CORONATIJD

In de namiddag tussen 15 u. en 16 u., wanneer normaal de herdenkingsviering voor de overledenen van het afgelopen jaar zou plaatsvinden, werden de families uitgenodigd om het kruisje en de kaars van hun overledene te komen afhalen. Alleen een kort aanmoedigend gesprek met elke familie apart was mogelijk. Na een begrafenis die veelal in beperkte kring moest plaatsvinden door de coronamaatregelen kregen onze overledenen dit jaar ook geen herdenkingsmoment in onze parochie. 
We hopen dat we in 2021 terug op onze traditionele manier de Hoogfeesten kunnen 
vieren. 
Daarin moeten we blijven geloven en mekaar in dat geloof ook blijven aanmoedigen. 
 

...

Lees meer

Bezinningstekst die op het herdenkingskaartje van de overledenen

De mensen van voorbij
zij blijven met ons leven.
De mensen van voorbij
ze zijn met ons verweven
in liefde, in verhalen,
die wij zo graag herhalen,
in bloemengeuren, in een lied
dat opklinkt uit verdriet.

De mensen van voorbij
zij worden niet vergeten.
De mensen van voorbij
zijn in een ander weten.
Bij God mogen zij wonen
daar waar geen pijn kan komen.
De mensen van voorbij
zijn in het licht, zijn vrij.

Hanna Lam

...

Lees meer

OVERLIJDENS GOETSENHOVEN

Alice Sonval, weduwe van Alfons Preuveneers. Geboren te Goetsenhoven op 4 april 1929 en overleden op 4 november 2020.
Lucie Dendas, weduwe van Guillaume Dumoulin. Geboren te Ukkel op 7 februari 1931 en overleden op 7 november 2020.
We betuigen onze christelijke deelneming aan beide families.
 

...

Lees meer

OVERLIJDENS HAKENDOVER

Op 16 november overleed Edgard Hoebrechts, echtgenoot van Denise Pressé. Hij werd geboren op 12 maart 1940. De parochiegemeenschap biedt aan de familie haar christelijke deelneming aan.
 

...

Lees meer

ABDISSEN (17) OPLINTER

14 Elisabeth Hermeys
Elisabeth van Herimes
Bijgenaamd van Gaver, omdat zij de dochter is van Gerard de Gaure, genaamd Herimes (Herinnes), Ridder, Baron van Steenkerke. Zij werd aangesteld in 1383 door prelaat Martin de Huy, abt van Villers.
Zij bestuurde op een prijzenswaardige wijze en aanvaardde volledig de heilige hervorming die ze deed onderhouden, gedurende 36 jaren en stierf op 7 september 1422.
 

...

Lees meer

Advent 2020

©kerknet 

Betekenis van Advent 
“Het woord 'advent' is afgeleid van het Latijn: adventus (=komst, er aan komen) en advenire (= naartoe komen). 
Voor christenen betekent de advent dan ook: ‘God komt naar ons toe’.

Beweging in de liturgie 
De liturgie van het kerkelijk jaar is geen cyclische beweging, een ronddraaiend wiel dat steeds weer doordraait en een zelfde parcours aflegt. Advent-Kerst-Veertigdagentijd-Pasen-Pinksteren… Christus Koning en dan opnieuw….  Het kan de indruk wekken van een steeds herhalen van een zelfde logaritme, maar dat is het niet. De voortschrijdende beweging van de liturgie, met zijn sterke momenten, is één van verleden over heden naar toekomst. Daar verwijzen ook de tekens op de paaskaars naar. De alfa (α) verwijst naar het begin (het verleden), het jaartal (2020) naar het nu (het heden) en de Omega (Ω) naar de voltooiing (de toekomst).
Dit kan men toepassen op elk moment van het kerkelijk jaar. Maar zeker ook op elk moment van ieders eigen bestaan, op het leven, op ons eigen leven.

De Alpha van de advent
God komt naar ons toe. Hij staat aan het begin van alles. Het lied “alles begon met God” (ZJ 822) brengt dit mooi tot uiting. Alles wat God goed heeft voorzien, staat in het teken van de liefde. Water, licht en vuur zijn de natuurlijke elementen die de mens de kracht geven om iets op te bouwen. Maar, alles begon met God. In de mooie, soms wispelturige schepping heeft God zich voor het eerst kenbaar gemaakt aan de mens. En in heel de geschiedenis van het oude testamant groeit steeds meer het verlangen om die God te ontmoeten. Op de eerste zondag van de advent horen we de Profeet Jesaja in zijn gebed tot God uitroepen: “Scheur toch de hemel open en daal af” (Jes 63,19). En inderdaad, nadat God op talrijke wijzen zich heeft geopenbaard door de profeten, heeft hij zijn Zoon naar de wereld gezonden. Nu reeds meer dan 2000 jaar geleden is God op de roepstem van Jesaja ingegaan en is Hij om zijn liefde voor de mens willen geboren worden uit Maria. Een smeekgebed uit het verleden wordt een verwachting. Na de aankondiging door de engel (25 maart) groeit stilaan het verlangen om Hem te zien. Te zien met het verlangen van een moeder die uitkijkt naar haar eerstgeborene. Zij wil haar kind zien met ogen vol verwondering, met handen vol tederheid en zorg, met heel haar lichaam en met heel haar ‘zijn’ kijkt ze uit naar de komst van Hem die haar geschapen heeft. Het is God die het initiatief heeft genomen, het is een gebaar van liefde om tegemoet te komen aan de nood die de mens neer drukt zoals Jesaja het verwoord: “maar wij volharden in het kwaad: hoe zouden wij ooit redding kunnen vinden?” (Jes 64,4).
Deze verwachting wordt ingelost door de geboorte van Jezus in de tijd. Hiervan zijn de eerste getuigen Maria, Jozef, de herders en de wijzen.

Het heden van de advent
In de advent is er een derde figuur die aan bod komt, naast Jesaja en Maria. Een figuur die tot de verbeelding spreekt door zijn levenswijze, kledij, eetgewoontes. Zijn optreden kan men zeker niet alledaags noemen en zijn boodschap is niet direct één om hoge scores te behalen op de populariteitscurve. Hij roept op om de comfortzone van de vastgeroeste gewoontes te verlaten. Niet zomaar omdat dit goed is voor de portemonnee of om de lichamelijke condities, maar uit verwachtingsovertuiging. Er staat iets te gebeuren! “Na mij komt die sterker is dan ik, en ik ben niet waardig mij te bukken en de riem van zijn sandalen los te maken. Ik heb u gedoopt met water, maar Hij zal u dopen met de heilige Geest.” (Matteüs 3,11). 
Ook hier komen de zo belangrijke natuurelementen naar boven en krijgen ze een nieuw invulling. Het doopsel met water, bekrachtigd de wil tot ommekeer. Het is zich heroriënteren naar iemand die nog komen moet. Het schept ruimte tot verwachting. Het doopsel leidt tot het licht van het geloof dat er werkelijk ‘iemand’ komt die sterker is dan Johannes.
Van Jezus zal gezegd worden dat Hij het licht van de wereld is, het licht dat de duisternis verdrijft en leven schenkt en wel in overvloed. Het is ook uitkijken, nu al, naar het vuur van de Geest van Pinksteren. Water licht en vuur. Advent is verwachten dat Jezus ook in ons hart een warm welkom mag ontvangen. Komen doet Hij, dat werd ons reeds toegezegd, en Zijn belofte maakt Hij waar. Maar zal Hij de harten van de mens bereidt zien Hem te ontvangen?

Kerstmis in 2020 zal niet in mineur verlopen omdat Corona ons dwingt in onze huizen te blijven. Kerstmis zal niet een teleurstelling zijn omdat de kerstmarkten misschien niet of in afgeslankte vorm mogen georganiseerd worden. Kerstmis of het feest van ‘Immanuel’, ‘God met ons’, zal steeds zo groots zijn als ons hart Hem toelaat. Dat is verwachting of advent in het heden.

De Omega of advent van de toekomende
Als advent te maken heeft met de komst van het kerstekind in ieders hart dan heeft het zeker te maken met de wederkomst van de Messias. Inderdaad op het einde der tijden. maar even zeer op het einde van het tijdelijke voor ieder van ons. Ieder op zijn tijd mag de komst van de gezalfde verwachten. 
Het moment van voltooiing, wanneer schepper en schepsel opgaan in de liefde, het moment van eenwording, wanneer beeld en beeldhouwer versmelten in elkaar. En ook hier weer verzinnebeelden de natuurelementen van water, licht en vuur de sterke momenten die de verwachting in de mens doen groeien naar werkelijke ontmoeting.
Door het doopsel in Christus worden wij kinderen van God, erfgenamen van de belofte. Christus heeft zich daadwerkelijk geopenbaard in zijn aanwezig komen op kerstmis opdat het licht van het geloof in ons zou kunnen groeien en de geest die we mochten ontvangen in ons vormsel schenkt ons alles wat we nodig hebben om die verwachting een kans te geven. De lezing van Sint Paulus op de derde zondag drukt het heel goed uit: “Dankt God voor alles. Dit is wat God van u verlangt in Christus Jezus. Blust de Geest niet uit: kleineert de profetische gaven niet, keurt alles, behoudt het goede. Houdt u verre van alle soort van kwaad. De God van de vrede, Hij moge u heiligen, geheel en al. Heel uw wezen: geest, ziel en lichaam, moge ongerept bewaard zijn bij de komst van onze Heer Jezus Christus. Die u roept is getrouw: Hij zal zijn woord gestand doen.” (1Tes 5,16-24). De komst waarvan Paulus spreekt is niet deze van kerstmis, deze was al achter de rug. Paulus spreekt van de wederkomst waar God zich zal openbaren in heel zijn volheid.

Een advent vol verwachting
“Ik wil jubelen en juichen in de Heer. Mijn ziel wil zich verheugen in mijn God, want Hij heeft Mij bekleed met het kleed des heils en Mij de mantel der gerechtigheid omgehangen, als een bruidegom, die zich het hoofd feestelijk omhult of als een bruid, die zich met haar sieraden tooit.” (Jes.61,10) Advent is verwachten, een hoopvol uitkijken naar iemand die een diepe vreugde zal schenken. In de bijbel wordt hiervoor vaak het beeld gebruikt van bruid en bruidegom. Het verlangen naar elkaar groeit dag na dag. Het is steeds weer vol verwachting uitkijken naar het moment dat je elkaar mag in de armen sluiten. 
Ondanks de coronamaatregelen wens ik jullie dit toe, dat je allen zonder onderscheid, het kerstekind in een innige omhelzing moogt ontvangen.
Laat ons vol verwachting naar Hem uitkijken!

Diaken Jan Abts

...

Lees meer

HALLO MISDIENAARS.SINT GERMANUS

Hopelijk zien wij mekaar heel snel terug.
Maar ondertussen blijven wij toch in contact met elkaar.
De examentijd staat voor de deur en daarom wensen wij jullie allemaal veel moed bij het studeren.
Weet dat na blokken en studeren en goede resultaten er een tijd komt van ontspanning.
VEEL MOED EN SUCCES.

Groeten, 

deken J.HARDIQUEST 
Claire - koster

...

Lees meer

PSALMEN (4) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Fra Angelico: De boodschap aan Maria 

Bij het begin van de advent denken wij aan de  engel als boodschapper van God, die aan Maria komt melden dat zij moeder van de Heer zal worden. 

Send me an angel   
The Scorpions vragen hulp van boven:
De wijze man zei: ga langs hier 
van het duister naar het licht.
Hoor de stem diep binnen in jou, 
het is de roep van je hart. 
Sluit je ogen en je vindt 
een uitweg uit het donker.
“Hier ben ik, 
wil je mij een engel zenden
Hier ben ik, 
in het land van de morgenster.”

Beluister
The Scorpions: Send me an angel

Psalm 91  deel 1
In de psalmen zijn de engelen de gezanten van God:
Wie de bescherming geniet van de Allerhoogste 
en die in de schaduw van de Almachtige woont,
Voor u is de Heer: mijn toevlucht, mijn burcht,
mijn God op wie ik vertrouw.
Hij zal u met zijn vleugels beschermen, 
onder zijn wieken vindt gij een toevlucht, 
zijn trouw is uw pantser en schild.

Beluister
Er bestaan vele Nederlandse en Engelse versies van psalm 91 bv. Nederland zingt: U bent mijn schild 

Rechtzetting
Bij Jerusalema in  ‘psalmen 2’ hebben wij u ten onrechte ‘de stad Jeruzalem’ aangeprezen in plaats van ‘de heilige stad’.
 

...

Lees meer

Brief aan de ouders en Eerste communicantjes van O.L.V. ten Poelkerk

Beste ouders,
Beste eerste communicantjes. 

Wij willen heel graag binnenkort met jullie kennismaken, om dan samen op weg te gaan naar het feest van de Eerste Communie. 
Jammer genoeg kan dat voorlopig nog niet… 

Het is al jarenlang de traditie in onze catechesewerking dat we in de periode van de advent, wanneer we uitkijken naar het feest van Kerstmis, met de kinderen speelgoed inzamelen tijdens de adventsviering. 
Jezus leerde ons immers dat het belangrijk is te delen met anderen. 
Dit jaar kunnen we niet meer samenkomen in de kerk. 
Gelukkig kunnen we nog steeds delen met anderen.

Binnenkort is Sinterklaas weer in het land en komen de feestdagen eraan; traditiegetrouw horen hier ook cadeautjes bij. Vele kinderen hebben misschien ook in de voorbije periode al wat cadeautjes gekregen. 
Wie veel speelgoed heeft, vindt het misschien wel fijn om hiervan iets te schenken aan andere kinderen? Speelgoed waar je te groot voor werd, of waar je niet meer mee speelt, of waar je heel veel van hebt… maar wat nog heel mooi of zo goed als nieuw is.
Een ideale gelegenheid om dit weg te schenken aan minder bedeelde gezinnen.

Het speelgoed dat de kinderen zelf graag cadeau willen doen aan andere kinderen, kunnen ze mooi inpakken en erbij noteren of het voor een jongen/meisje is en welke leeftijd ongeveer.
Deze cadeautjes kunnen jullie onder coronaveilige omstandigheden komen afgeven aan de ingang van O.C. Schakel, Withuisstraat 22 in Tienen, op zaterdag 28 november 2020 tussen  10.30 u. en 12 uur. 
Wij zamelen de pakjes in ten voordele van 'Bezorgd om Mensen'.
Het doel van B.O.M. is steun geven aan kansarmen uit de regio, zonder onderscheid. 
Meer info over de werking van B.O.M. vind je op www.bezorgdommensen.be
Een warme oproep dus om samen met jullie kinderen eens te bekijken wat ze kunnen/willen missen om zo een ander kindje héél blij te maken!

Op dit inzamelmoment bieden we elk Eerste communicantje graag een mooie adventskalender aan als eerste stap in de voorbereiding op jullie eerste communie.

Hartelijke dank en warme groeten
De catechisten van O.L.V.-ten-Poelkerk

P.S. Deze actie staat natuurlijk ook open voor iedereen die een geschenkje voor 'Bezorgd om Mensen' wil brengen.

...

Lees meer

PLECHTIGE COMMUNIE BOST EN HAKENDOVER

Op 4 oktober werden de vormelingen van Bost en Hakendover gevormd in de Heilig Hart kerk te Tienen door E.H. Joris Hardiquest.
Omwille van het corona- virus vond dit vormsel plaats in de Heilig Hart Kerk zodat de bubbels op afstand van elkaar konden plaats nemen.
Enkel de vormelingen met het gezin waren aanwezig.
De catechisten wensen alle vormelingen nog veel succes met hun toekomstdromen.
De vormelingen van 2021 moeten nog een beetje wachten om elkaar te leren kennen.
 

...

Lees meer

WALTER MAHO, AFSCHEID VAN EEN VRIEND

Na een slepende ziekte overleed Walter Maho in de nacht van 8 op 9 november. Walter, hij was een trouw koorlid van het Sint-Germanuskoor en verzorgde vaak de volkszang tijdens de vieringen op zondag. Velen zullen zich hem ook herinneren als de man met de prachtige stem die graag liedjes van zijn idool Will Tura ten gehore bracht. Walter was als een stralende zon die je al glimlachend tegemoet kwam en hartverwarmende gesprekken met iedereen kon voeren. We zullen hem missen. Langs deze weg bieden wij zijn vrouw Ilse en gans zijn familie onze innige deelneming aan.

Wegens de coronamaatregelen werd er afscheid genomen in beperkte kring. Onverwachts toonde plotseling de zon tijdens dat moment haar warme stralen en alle aanwezigen zagen en voelden dat Walter in de harten van iedereen aanwezig was. 
Tijdens de viering werd er een bezinningstekst voorgelezen. Deze willen wij graag met jullie delen als een mooie herinnering aan “onze Walter” Bedankt voor wie je was en wat je allemaal deed.
Marina Flaming, Hilde Rummens 

Woorden naar aanleiding van het overlijden van mijn koormaat Walter
Dag Walter,
Het werd me geleerd dat God een weg voor ons uitstippelt. Wij bewandelen Zijn pad. Maar op onze reis hier beneden geeft Hij ons ook een rugzak mee waarin we al onze levenservaringen kunnen bewaren. Zo’n rugzak heeft veel kleinere zijzakjes die gemakkelijk opengaan en waarin we spullen bewaren die we snel kunnen terugvinden omdat we ze meteen nodig hebben. Dingen zoals hoop, vriendschap, troost en liefde. Al deze woorden heb je vaak bovengehaald, uitgesproken en waar gemaakt. Je sprak ze niet alleen uit maar je zong ze ook graag. En als je zong, voor een overvolle kerk, was het steeds met overtuiging. Het kwam recht uit je hart, het was biddend zingen.
Die gezongen woorden klopten bij de mensen aan als een geschenk dat je onverwacht aan de voordeur mag ontvangen van de pakjesdienst. Het maakt een mens gelukkig. En bij jou, lieve Walter, was het alsof het God was die de pakjes leverde. God was altijd in de buurt, Hij leefde in je binnenste en je stuurde Hem uit, naar ons toe.
God heeft je nooit verlaten. Hij is ook bij je gebleven toen de ziekte toesloeg en je de rugzak niet meer moest dragen maar naast je kon zetten. Hijzelf heeft je geholpen met die reistas van je lichaam te nemen. Hij liet je merken dat er in die tas alleen maar dingen kunnen die je wil achterlaten voor hen die hier beneden nog een tijd vertoeven. Het is eigenlijk een tas gevuld met levenslessen.
Walter, de onbekende weg die jij nu mag inslaan vraagt niet om een koffer, valies of rugzak. Die weg gaat immers recht naar het pijnloze volmaakte. Dat wens ik je graag toe, dat verdien je!
En als straks de bel van mijn voordeur gaat en het wellicht de pakjesdienst is, zal ik met een glimlach de deur opendoen. Hij brengt misschien wel een pakje uit je rugzak.
Dag Walter, het ga je goed.

Hilde Rummens

...

Lees meer

OVERLEDENEN OKTOBER 2020 SINT GERMANUS

Vanderstraeten Pauline
Ipers Denise
Willy De Bondt

...

Lees meer

OVERLEDENEN NOVEMBER 2020 SINT GERMANUS

Maho Walter
Boel Henri
Hendrix Bart

...

Lees meer

DOPELINGEN OKTOBER 2020 SINT GERMANUS

Ellis Ladang
Andres Stas
Ellie Hoebrechts
Maxime Thijs
Ellis Vanderveken
Liam Kaluzniak

...

Lees meer

K.L.J. OPLINTER

Met de coronamaatregelen in het achterhoofd hebben wij besloten om voorlopig geen KLJ meer te organiseren, dit zowel voor de Bietels en de Kwispels, als voor de Nestorekes en de Adolo’s. Dit was voor ons geen gemakkelijke beslissing, maar in onze ogen is dit het beste wat we momenteel konden doen, gezien de huidige situatie. De gezondheid van onze leden en leiding primeert, en we willen geen onnodige risico’s nemen. Ook in ons KLJ-lied is dit te horen: “KLJ, is gezond! Stralende ogen en een lachende mond.”
We hopen jullie binnenkort terug te zien. Hou onze Facebook pagina in de gaten om op de hoogte te blijven van nieuwe initiatieven. 
NvdR: Zo werd er bv. een wandelzoektocht in Oplinter uitgestippeld, die een weekend lang te volgen was, met opdrachten die je onderweg kon oplossen en uiteindelijk een sleutelwoord lieten ontdekken. 

...

Lees meer

Een verhaal geschreven in een taal zonder woorden

Einde van de zomer, begin van de herfstmaand. Dit jaar droeg deze maand iets feestelijks mee, iets groots. Mijn vader werd 80. We hadden de jarige willen vieren tussen alle familieleden die we steeds minder horen en zien. Maar corona besliste daar anders over. Het aantal gasten moest aangepast worden aan de opgelegde bubbel. Toch werd het een heel gezellig feest en maakten we van de jarige een gelukkig man. 

Tachtig jaar worden is een prestatie. Vele decennia zijn verstreken en daar wilden we op terugblikken. We gingen op zoek naar de belangrijke momenten in zijn leven en bundelden die samen tot een verhaal geschreven in een taal zonder woorden. Ik maakte een reis doorheen een tijd van 80 levensjaren waarvan ik er zelf al meer dan 50 mag van deel uitmaken. Zonder woorden spreken de beelden veel meer dan ze aan ons laten zien. Elk ziet er zijn eigen herinnering in, tovert op die manier momenten waarbij we de wijzers van de klok graag zouden vastzetten om magische ogenblikken opnieuw te beleven. Maar elk beeld is reeds verjaard. Toch blijft de schoonheid ervan bewaard. 

Het is fijn om samen dit verhaal weer op te dissen want zolang we gedeelde beelden en woorden hebben, is er sprake van gemeenschap en verbondenheid. Maar ook wie het eigenlijke verhaal niet kent, kan getroffen worden door gelijkenissen die zo individuele herinneringen oproepen. 
Raar maar al mijn gedachten werden in beweging gebracht en maakten verbindingen tussen verleden en heden. Hoe zou het verhaal zich verder ontwikkelen in de toekomst, de geschiedenis waarin ikzelf woon en één grote eindeloze zin vormt. Een zin die zich verder zet in de voelbare tijd maar waarvan we de richting niet zelf bepalen.

Het verhaal geschreven in een taal zonder woorden toont “een goed leven van een goed mens.” En als ik zeg “een goed leven” dan bedoel ik een waardevol en deugdvol leven. Ik ben fier op de 80-jarige man die mijn vader is, op zijn vrouw die mijn moeder is. De beelden die verjaard zijn, heb ik beleefd in sereniteit en bezinning. Die taal zonder woorden is de taal van de contemplatie en ze kan leiden tot intens geluk. Alles kan ons worden ontnomen maar niet het verhaal dat geschreven staat in een taal zonder woorden. Gedachten en herinneringen behoren tot ons persoonlijk bezit. Het woord zal nooit het laatste woord krijgen, het laatste woord is bestemd voor de taal van de Liefde. 

Ik eindig met de woorden van Kierkegaard: “Er rest ons niets anders dan het leven voorwaarts te leven en achterwaarts te begrijpen.” 
Hilde Rummens

...

Lees meer

CHRISTUS KONING

Christus Koning ©Pradip Smagge

Het is altijd verwonderlijk hoe de paradoxen in ons geloofsverhaal ons dichter kunnen brengen bij het mysterie van Christus.
Dit jaar realiseerde ik me dat het kerkelijk jaar eindigt met het feest van Christus Koning en dat we aan het einde van de kersttijd ‘Driekoningen’ vieren . En toch lijkt het kerstverhaal op het eerste zicht weinig ‘koninklijk’. 
Volgende zondag vieren we Christus Koning.

Christus Koning
Wat dit feest voor ons kan betekenen en hoe we dit vieren, hangt af van de betekenis die ‘koning’ voor ons heeft. Een sprookjesfiguur die ons doet dromen van harmonie, ridderlijkheid en kracht? Een autoritaire heerser met als leuze ‘verdeel en heers’? Iemand die zweeft en zich het leven van de man in de straat niet kan voorstellen? 
In welke mate beantwoord de Jezus die we kennen uit het Evangelie aan één van deze drie voorstellingen? 
Daarvoor hebben we de lezingen uit de bijbel nodig die de kerk ons biedt op dit feest.
 
De eerste lezing uit de profeet Ezechiël (Ezechiël 34,11-12.15-17) heeft het alvast niet over een koning, maar over een herder. Jawel, zo één die het verdwaalde schaap gaat zoeken, het gewonde schaap verzorgt en het zieke schaap weer kracht geeft. Zijn we niet allemaal wel eens in zo’n benarde situatie?

De tweede lezing uit de eerste brief aan de Korintiërs (1Kor 15,20-26a.28) heeft het wel over een koning, over een koning die recht trekt en geneest wat het kwade heeft aangericht en zo ons aller vijand verslaat: de dood. Het beeld van de heersende koning wordt hier gebruikt voor de kernboodschap van Pasen: de Verrijzenis van Jezus. Deze lezing brengt ons bij onze uiteindelijke hoop en bestemming: “Dan zal God zijn alles in allen.”

In het Evangelie (Mat 25,31-46) heeft Jezus het wel degelijk over de Mensenzoon die als koning zal komen om te oordelen. Laten we ons niet op het verkeerde been zetten, het gaat om een rechtvaardig oordeel, een oordeel dat gebaseerd is op feiten. En die feiten hebben we zelf in de hand: ze zijn samengevat in een eenvoudig zinnetje dat Jezus tot elk van ons zegt:  “Al wat gij gedaan hebt voor een dezer geringsten van mijn broeders hebt gij voor Mij gedaan.” Een wegwijzer ten Leven!

Drie krachtlijnen van Jezus’ Koningschap: zorgend, genezend, rechtvaardig, 
Anne Mariën

...

Lees meer

OVERLEDENEN SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Een repro van de lijst der overleden parochianen uit onze parochie in W.O.I. De lijst hing vele jaren bij de preekstoel vooraan in de kerk.

We konden dit jaar geen Mis opdragen voor de geneuvelden van beide Wereld-Oorlogen. We kunnen wel biddend denken aan hen, en in het bijzonder aan de slachtoffers van de slag van Houtem en de jongens uit onze parochie.
We boden ook mensen die hun gestorven familieleden met Allerheiligen kwamen groeten de kans om in de kerk even te bidden en bezinnen. Dat is goed verlopen op een corona-veilige manier. Het is bemoedigend en voor herhaling vatbaar. Onze dank aan hen die dit mogelijk maakten.
Foto
Een repro van de lijst der overleden parochianen uit onze parochie in W.O.I. De lijst hing vele jaren bij de preekstoel vooraan in de kerk.
 

...

Lees meer

OVERLEDEN OPLINTER

Maria Parys, wed. François Waeckens, 81 j, een gelovige vrouw die regelmatig naar de kerk kwam, ook in de week. Aan haar kinderen en familie bieden wij onze christelijke deelneming aan.
 

...

Lees meer

FEMMA SINT-MARGRIETE-HOUTEM

We hopen dat iedereen nog in een goede gezondheid verkeert. Een woord van dank voor allen die in de zorg werken: artsen en verpleging, maar ook huishoudhulpen, bejaardenhelpsters, mantelzorgers. Zij staan toch in de eerste lijn.
We hadden gedacht jullie nog enkele activiteiten te kunnen aanbieden. Maar de toename van de tweede golf heeft er anders over beschikt. Zou een wandeling tegen het einde van het jaar nog mogelijk zijn ?
Wij blijven de moed erin houden en plannen al voor volgend jaar: wandeling en crealessen. 

...

Lees meer

ABDISSEN (16) OPLINTER

13 Beatrix Vanden Winckel
Beatrix vande Winckele  
Dochter van Woutier Van de Winckele, Ridder. Zij werd aangesteld in 1362 door Prelaat Nicolas de Brigodt, abt van Villers.
Zij bestuurde met een grote en prijzenswaardige voorzichtigheid gedurende 21 jaren en stierf op 27 juli 1383.
 

...

Lees meer

MET INGANG VAN DE AVONDKLOK

Velen onder u zullen het zich misschien nog herinneren of ervan hebben horen spreken: de avondklok galmt en iedereen moet snel naar binnen. De samenleving wordt uiteengedreven en elk schuilt in eigen huiskring. We zijn vluchtelingen geworden, willen ontsnappen aan het virus dat ons op de hielen zit. Het is corona, de vreemdeling die je onzichtbaar grijpt en je smaakloos en reukloos maakt. Het is een onbekende die ons treft in het meest kostbare mensenrecht: het leven. Mondmaskers slingeren rond en behoeden ons van al die indringende ziektekiemen. 

Het is donker daarbuiten en de hele wereld draait dol. Zelfs de zon lijkt in deze sombere maanden van het jaar haar zwanenzang te oefenen. Niemand heeft de toekomst in handen en we vervreemden van elkaar. Mensen kijken van achter het gordijn naar buiten. “ Hé, jij daar aan de overkant, hoe breng jij die angstige tijden door? Hoe beleef jij je ingeperkte vrijheid?” De eenzaamheid vergroot haar weg en raakt meer en meer mensen aan op haar langzame tocht.

Terwijl het Godsbesef verder dreigt te krimpen, zijn er gelukkig nog mensen die hun toewijding aan hun medemens overtreffen. Niet altijd vanuit hun geloof maar vanuit medemenselijkheid, barmhartigheid, liefde. Zij dienen, zij staan klaar vanaf het moment dat anderen in nood zijn. Hun geweten is, ook al beseffen ze dat niet, aangesproken door woorden en daden van Christus. Hoe mooi kan dat toch zijn. Zij overstijgen de ik-zucht en spreken de taal van de liefde. Een taal die zovele anderen dreigen te verliezen bij gebrek aan kennis en opgedane ervaring. Zij overstijgen zichzelf en maken onze transcendente of al-overstijgende God zichtbaar. 

De adventstijd is nabij. Het nieuwe licht zal aanbreken en de open ruimte tussen de donkere wolken groter maken. De mens zal verder op zoek gaan naar de kracht om de strijd te winnen. Dromen van beterschap in barre tijden. Een mens heeft meer veerkracht dan hij denkt. En straks zal de avondklok voor een laatste maal ingaan, net als toen. De schaduwkant kent steeds een zonnekant. Het licht en de liefde komen steeds weer tevoorschijn vanachter een donkere hoek. Met het uitkijken ernaar begint ook een hoopvol uitkijken naar bevrijding. Naar opnieuw samenkomen. Samenkomen in gebed, samenkomen met elkaar, samenkomen (T)thuis. 

Hilde Rummens

...

Lees meer

BEDANKT FREDDY!

Aan Freddy Stoop werd het gouden St.-Romboutskruis toegekend door Kardinaal Jozef De Kesel.
Gedurende vele jaren was Freddy beheerder voor de parochie St.-Lambertus Overlaar en meer bepaald voor het St-Jozefcentrum.
Ook was hij dekenassistent in Tienen. De St.-Jozefkerk is nu gedesaffecteerd voor de eredienst en dit is het juiste moment om Freddy de decoreren.
Met veel dank voor zijn inzet!.

...

Lees meer

Psalmen (3) Sint-Margriete-Houtem

De klaprozen in het gedicht ‘In Flanders fields the poppies grow’ staan symbool voor het verlangen van de gesneuvelde soldaten om hun streven naar vrede door te geven aan de levenden.

Nothing compares to you
De zangeres treurt om het verlies van haar geliefde.
‘Alle bloemen die mama 
in de tuin heeft geplant, 
zijn gestorven toen jij 
bent weggegaan. 
Want niets, niets is 
te vergelijken met jou.’

Beluister
Sinead O’Connor: Nothing compares to you (met clip)

Psalm 103 (102)
De psalm koppelt het beeld van de kwetsbare bloemen aan de blijvende liefde van God:
Barmhartige Heer, genadige God.
Ja, wat de hemel is voor de aarde, 
dat is zijn liefde voor hen die geloven.
Hij kent ons toch. Hij is niet vergeten 
dat wij gemaakt zijn uit het stof van de aarde.
Mensen, hun dagen zijn als het gras, 
zij bloeien als bloemen in het open veld. 
Dan waait de wind en zij zijn verdwenen.
Maar duren zal de liefde van God 
voor allen die zijn verbond bewaren, 
zijn woord behartigen en het volbrengen.

Zie ook het lied
Nu gaan de bloemen nog dood, 
nu gaat de zon nog onder,
en geen mens kan zonder 
water en zonder brood.
Stil maar, wacht maar, 
alles wordt nieuw, 
de hemel en de aarde.

Beluister
Psalm 103: Barmhartige Heer, genadige God
En: Nederland zingt: Stil maar, wacht maar

...

Lees meer

De toekomst van de parochiekerken in de sector Tienen-Centrum

Het debat rond de toekomst van de Vlaamse parochiekerken werd institutioneel op 24 juni 2011 in
gang gezet door een nota van toenmalig minister Bourgeois. Hierin verplichtte de minister de
gemeentelijke en kerkelijke overheden om samen te zitten en een toekomstvisie op te stellen voor
de parochiekerken op het grondgebied van de gemeente. Deze toekomstvisie moest rekening
houden met een viertal uitgangspunten: de parochiekerk als monument; de plaats van de kerk in de
ruimtelijke omgeving; het actuele gebruik van de kerk en tenslotte de interesse van andere actoren.
De vraag van de minister beantwoordde aan een opdoemende realiteit die vaak door velen,
praktiserende gelovigen voor zich uit werd geschoven.

De achteruitgang van de traditionele religies en dus ook van het Katholicisme in de Westerse wereld
is niet te ontkennen. Omdat de zondagspraktijk fel terugloopt en omdat steeds minder bedienaars
beschikbaar zijn, worden als maar meer kerken gesloten. In plaats van mee te gaan in een
doemscenario, kan dit fenomeen ook een kans bieden om de kerkgebouwen, al dan niet met behoud
van hun religieuze functies, een rol te laten spelen in het maatschappelijke en culturele leven van de
gemeenschap waarin ze manifest aanwezig zijn.

De verantwoordelijken van het dekenaat Tienen kwamen in januari 2016 een eerste maal samen om
zich te bezinnen over een nieuwe pastorale visie voor de zone, die voortaan zou opgedeeld worden
in drie sectoren: Tienen-Centrum; Tienen -Noord (Oorbeek, Kumtich, Vissenaken, Sint-Margriete-
Houtem en Oplinter); Tienen-Zuid (Grimde, Hakendover, Goetsenhoven, Bost). Na een intensief
proces van overleg werd door het aartsbisdom Mechelen-Brussel op 22 mei 2017 het
kerkenbeleidsplan goedgekeurd. Dit plan werd op de gemeenteraad van 29 juni 2017 door de
raadsleden aanvaard.

In de marge van deze goedkeuringen stelde de aartsbisschop op 29 maart 2017 de leden aan van de
kerkraad van de kerkfabriek Sint-Germanus Tienen. Zij zouden voortaan de materiële belangen
behartigen van het hun toevertrouwde patrimonium dat toebehoort aan de kerk van Sint-Germanus,
de kerk van Onze-Lieve-Vrouw ten Poel, de Heilig Hartkerk en het Sint-Jozefcentrum en Sint-
Lambertuskerk in Overlaar.

Voor het beheer op termijn van deze kerken moet de kerkraad rekening te houden met de
beleidsopties zoals die opgenomen zijn in het kerkenbeleidsplan. De Sint-Germanuskerk blijft
integraal voorbehouden voor de erediensten. De kerk van het Heilige Hart en het Sint-Jozefcentrum
zullen in de toekomst een andere bestemming verwerven.

Voor het Sint-Jozefcentrum vroeg de Kerkraad aan het bisdom de toelating om over te gaan tot
onttrekking aan de erediensten. Met de directie en het bestuur van de Basisschool de ToverWijzer
werd een principieel akkoord bereikt om een erfpachtovereenkomst af te sluiten voor een periode
van 99 jaar. De ToverWijzer zal het Sint-Jozefcentrum ombouwen tot een leuke en kleinschallige
basisschool. Na restauratie van de romaanse Sint-Lambertuskerk zal deze terug gedeeltelijk in
gebruik genomen worden.

In het kerkenbeleidsplan is de kerk van Onze-Lieve-Vrouw ten Poel aangewezen om
nevenbestemmingen te krijgen. Dit wil concreet zeggen dat in de toekomst in het gebouw, met
wederzijds respect, behalve ruimte voor erediensten ook andere activiteiten moeten kunnen
doorgaan. Net rond de optie van nevenbestemmingen ontstond in de loop van de maand juni enige
animositeit na uitspraken van een journalist van ROB TV. Naar aanleiding van een gesprek met de

Tiense burgemeester concludeerde de reporter dat de kerk van Onze-Lieve-Vrouw ten Poel een
andere bestemming zou krijgen. Gelet op de talrijke recaties die we ontvingen, maakte de kerkraad
op 22 juni haar bezorgdheid hierover schriftelijk over aan mevrouw K. Partyka.
In haar antwoord refereert de burgemeester naar de plannen van de stad om samen met het Team
Vlaamse Bouwmeester een ontwerpteam aan te duiden dat een masterplan moet ontwerpen voor
huisvesting van de diensten van het OCMW en van de Stad rondom de Grote Markt. Hierbij wordt
rekening gehouden met de eerdere afspraken rond het principe van nevenbestemmingen voor de
kerk van Onze-Lieve-Vrouw ten Poel.

In december 2016 diende het Centrale Kerkbestuur samen met de stad Tienen een
aanvraagformulier in betreffende het begeleidingstraject haalbaarheidsonderzoek herbestemming
voor de kerk. Dit onderzoek werd op 7 februari 2020 afgerond door TV Studio Thys Vermeulen -
Studio Roma i.s.m. Sven Sterken K.U.Leuven, Util Struktuurstudies en Henk Pijpaert Engineering.
De medewerkers aan dit onderzoek beschrijven vier scenario’s die een aanzet kunnen zijn tot een
ontwerp dat enkel tot stand kan komen door de samenwerking tussen de bouwheer, de architect en
mogelijke andere actoren. In het eerste scenario wordt de kerk ingezet als plek van ontmoeting, wat
een flexibele inrichting voor een breed publiek inhoudt. In dit scenario wordt de kerk maximaal
bewaard in haar huidige toestand met slechts beperkte gevolgen voor het erfgoed en met de
inrichting van een nieuw functioneel inkomgeheel met groot vitrinedeel voor kerkschatten. Om het
polyvalent gebruik te garanderen is erg veel opberging noodzakelijk. Dit is eventueel mogelijk in de
bestaande aanbouwen aan de kerk langs de kant van de Kalkmarkt en van de Heldensquare.
Scenario twee maakt van de kerk een cultureel baken: polyvalente kerkzaal met uitgebreide berging,
Dienst Cultuur en Toerisme. Net als in scenario 1 is een nieuw inkomgeheel voorzien dat dienst kan
doen als decor voor podiumvoorstellingen. In dit scenario wordt bijzondere aandacht besteed aan
de optimalisatie van de opbergmogelijkheden in de twee aanbouwen aan de kerk.
Scenario 3: De kerk als huis van de stad: polyvalente kerkzaal met afsluitbare zijbeuken, Dienst
Cultuur en Toerisme, café en ontsluiting toren. Naast de museumsite wordt de kerk de tweede
culturele pool rond de Grote Markt. In tegenstelling tot de twee eerste scenario’s zijn de
investeringen groter: het nieuwe inkomgeheel blijft bewaard maar de verschillende zones in de kerk
(de zijbeuken en de transepten) kunnen met verplaatsbare wanden opgedeeld worden in functie van
de taken die men er wil laten uitvoeren.

In het vierde scenario wordt de kerk omschreven als een kathedraal voor de geest en wordt de
bibliotheek hiernaar verhuisd. Behalve het inkommeubel wordt in de kerk hoog, vrijstaand meubilair
geïntegreerd waardoor een grote diversiteit aan ruimtes ontstaat. Daarnaast worden de bestaande
aanbouwen verder uitgebreid tot bergruimte, leeszalen …

Het haalbaarheidsonderzoek heeft alleszins de verdienste dat het een aantal ideeën aanreikt om het
gebruik van de kerk te diversifiëren. Het is duidelijk dat binnen het eerder aangehaalde masterplan,
de stad de eerste geïnteresseerde is om de kerk van Onze-Lieve-Vrouw ten Poel te integreren in haar
toekomstvisie rond de ontwikkeling van de zone rond de Grote Markt. De creatie van
nevenbestemmingen zal hoe dan ook gebeuren in samenspraak met de kerkraad, die als eigenaar
van het gebouw, zal waken over een kwaliteitsvolle invulling enerzijds en het behoud van een zone
voor erediensten anderzijds.

...

Lees meer

17 november: Welkom

Een dag van gebed is niet evident in deze tijd.
Verbondenheid met God en de medemens behoort tot de kern van ons religieuze leven.

God is liefde. Wat is ons antwoord op de liefde?

Samen danken en loven.
In gemeenschap vieren van de grote mysteries van een gekruisigde God.
De noden van elkeen in de aandacht brengen van een barmhartige Vader

Gebedsdag -Programma
Sint-Germanus Tienen
Dinsdag 17 november 2020

Ochtend
08:30 u. Ochtendgebed
09:00 u. Eucharistie 

Middaguur
12:00 u. Angelus en Middaggebed

Namiddag
15:00 u. De Lichtmysteries
17:00 u. Avondgebed

Avond
19:30 u. Taizé-wake

Contact: diaken.jan.abts@gmail.com, 0486 168463, www.diaken-jan-abts.jouwweb.be/venite-adoremus

...

Lees meer

AANSTELLING PASTORALE ZONE SINT-FRANCISCUS GLABBEEK

Op 18 oktober, was het een vreugdevolle dag in Glabbeek. Er werd immers de Pastorale Zone Sint-Franciscus Glabbeek officieel geïnstalleerd. Mgr. Vanhoutte ging voor in een feestelijke viering waarin ook de zoneploegleden pastoor Luc, Gert, Agnes, Chris en Jan werden voorgesteld. Zij spraken hun engagement voor de aanwezige gemeenschap luidop uit. 
Er werd gekozen voor de naam van Sint-Franciscus en dat was geen toevallige keuze. Volgens de overlevering sprak Sint-Franciscus met de vogels en zelfs met een wolf die een stad bedreigde. Maar even goed was hij een verbindende figuur waar we ook vandaag nog veel van kunnen leren. 

Ook paus Franciscus is een lichtend voorbeeld in de zorg voor elkaar, met voorkeur voor de meest kwetsbaren, en de zorg voor de wereld. 
Die zorg voor elkaar en de wereld, allen gedragen door Gods handen, zit mooi vervat in het nieuwe logo dat onthuld werd. 

Kiezen voor de naam Sint-Franciscus en in diens voetsporen stappen legt de lat dus hoog. De zoneploeg roept de gemeenschap dan ook op om hun enthousiasme te delen en hun zending mee  handen en voeten te geven. Een niet mis te verstane boodschap op deze Wereldmissiezondag. 

Proficiat aan de nieuwe pastorale zone en proficiat aan de zoneploeg en haar entourage en ook grote dank voor hun enthousiaste inzet!
 

...

Lees meer

ALLERHEILIGEN, HEILIG, HELEND?

Keramiek Max Vanderlinden ©Jan Abts

Een bizarre Allerheiligen hebben we achter de rug. De anders zo gebruikelijke familiebijeenkomsten, het gezamenlijke bezoek aan het graf van een overledene, het is allemaal in mineur geweest.

Heilig
En toch is het mogelijk om even stil te staan bij wat ‘heilig’ juist betekent? In de bijbel en in onze liturgie staat de betekenis van ‘heilig’ altijd voor iets of iemand dat of die in relatie met God staat. Vandaar dat we het vaak toevoegen aan ‘de Schrift’, ‘het sacrament’, ‘de Vader’. Dingen of personen die helpen om uit te stijgen boven het alledaagse, die de spirituele dimensie van ons bestaan helpen uitdrukken.

De schrift
Zij is voor christenen niet zomaar een boek, maar kan de Heilige Schrift worden. Als de lectuur en overweging ervan een persoon helpt om zijn leven in relatie te brengen met de drieëne God. En de gelovige kan dan ook vanuit die relatie richting en zin geven aan ‘vandaag de dag’.

Het sacrament
Het Heilig doopsel is niet zomaar een symbolische wassing met wat water. Het is zoveel meer dan dat. In het doopsel wordt de dopeling verenigd met Jezus Christus en het geeft hem de kracht om Hem na te volgen. Hij wordt een nieuwe schepping, geroepen tot het leven als ‘kind van…’, niet alleen van menselijke ouders, maar ook van God. God is Heilig en wordt nu al helend voor de mensen, voor zijn kinderen. 

En het ‘heilig boontje’?
Bij alles waar we ‘heilig’ voor zetten kunnen we ook die verwijzing naar de Godsrelatie plaatsen, behalve natuurlijk waar het bepaalde uitdrukkingen betreft zoals ‘een heilig boontje’.

Een groeipakket
Het leven als kind van God neemt in het doopsel zijn aanvang. Geen leven en groei als kind zonder voeding, zonder steun, warmte en bemoediging. En de belangrijkste voeding om te groeien als kind van God vinden we in de Heilige Eucharistie. De viering bij uitstek waar ‘heilig’ veel aan bod komt.  Het is zo straf dat de priester durft bidden: ‘Daarom stemmen wij in met de engelen en met alle heiligen roemen wij uw heerlijkheid en wij juichen en zeggen:…’. Durven we het goed begrijpen? Vergezeld de hemelse kerk ons met haar lofzang?

Mogen ook onze overleden dierbaren tot die Hemelse Heilige kerk behoren, dat hopen en vierden we met Allerheiligen. 

Anne Mariën

...

Lees meer

SINT-HUBERTUSVIERING OPLINTER

Sint-Hubertuskapel

In de parochieploeg werd overeengekomen de jaarlijkse Eucharistieviering met dierenwijding van zondag 8 november aan de Sint-Hubertuskapel niet te laten doorgaan. De reglementen voor groepen in verband met Covidis zijn streng en het zal moeilijk zijn ze te respecteren. Ook de doorgang van de honden voor de zegening kan moeilijk georganiseerd worden.
Met enig heimwee naar de muzikale begeleiding en met hoop op betere omstandigheden volgend jaar nemen wij toch een foto over van de verzorgde en verweesde kapel.
 

...

Lees meer

OVERLEDEN VISSENAKEN

Irène TIMMERMANS, weduwe van de heer Jozef Baeken, geboren te Vissenaken op 29 februari 1940 en overleden in het WZC Sorgvliet te Orsmaal op 9 oktober 2020.
 

...

Lees meer

BASISSCHOOL ‘STAP VOOR STAP’ HAKENDOVER

Voor de kleuterleidsters en kleuters van de basisschool ‘Stap voor stap’ in Hakendover was 1 september 2020 niet alleen het begin van het nieuwe schooljaar zij namen op die dag ook hun nieuwe gebouwen in gebruik. Door het groeiend aantal kleuters was het oude gebouw te klein geworden. Op de plaats waar het vroegere ‘kleuterklasje’ stond werd op 1 jaar tijd een nieuw modern gebouw opgetrokken bestaand uit 2 verdiepingen.  Elk verdiep telt 2 ruime kleuterklassen. Gelijkvloers is er naast de keuken een polyvalent lokaal dat gebruikt wordt als refter en als lokaal voor de voor- en naschoolse opvang. Boven deze ruimte hebben de kleuters van de 1ste verdieping een (buiten)speelplaats. Ter gelegenheid van de ingebruikname van de nieuwe kleuterschool wou de parochieploeg een geschenk aanbieden. Het werd een kruisbeeld voor in elk klasje.
Op vrijdag 09 oktober 2020 kwam deken Joris Hardiquest het nieuwe gebouw inzegenen. In elk klasje werden eerst de kleuters gezegend en daarna het kruisje. Elke juf zorgde er voor dat het kruisje een mooie plaats in de catechesehoek krijgt. Wij zijn fier op onze basisschool en wij wensen de directie, leerkrachten en leerlingen veel succes toe met het nieuwe ‘kleuterklasje’.
De parochieploeg

...

Lees meer

FERM OPLINTER

We proefden de afgelopen maanden voorzichtig van enkele activiteiten. Samen zijn deed deugd! Maar… de huidige situatie dwingt ons om extra voorzichtig zijn. Daarom moeten we opnieuw alle geplande activiteiten annuleren, ook de lessen yoga op woensdagavond. Zo jammer, we missen de gezellige sfeer met jullie elke dag. Maar samen kunnen we dit, ook op afstand. We houden jullie op de hoogte van eventuele wijzigingen of nieuwe plannen. Blijf intussen goed zorgen voor jezelf en voor elkaar.
 

...

Lees meer

ORGEL (3) OPLINTER

orgeltafel

Besluit
Na het aanhoren van de berichten over de slechte staat van het orgel en het overwegen van de argumenten komt de kerkraad begin 1870 tot het volgende:
De raad besluit eenstemmig de acties te gebruiken voor de betaling van voormeld orgel,
Zij keuren de plannen en voorwaarden van orgelmaker Loret goed, en laten hem het orgel maken. 
Ze zullen het als het gemaakt is laten goedkeuren eerst bij hem thuis in Mechelen, en daarna als het in de kerk geplaatst is, door bevoegde kenners en muziekliefhebbers, die door beide partijen gekozen worden.
De helft van het verschuldigde bedrag wordt onmiddellijk betaald, de andere helft na een jaar, indien het orgel voldoet aan de vereisten en goedgekeurd wordt
De pastoor krijgt de opdracht de werken nauwkeurig op te volgen en het Bureel der Kerkmeesters moet ervoor zorgen dat de plannen en voorwaarden uitgevoerd worden.
Noot
Uit latere correspondentie blijkt dat men zeer tevreden was over het orgel.
In 1883 verdiende de onderwijzer in Oplinter 150 frank per trimester. Het orgel kostte 10.000 Belgische Frank. Dat zijn dus 200 maandlonen.  
 

...

Lees meer

Feest van de Heilige Germanus

©Gilbert Gijsens 

In de viering van onze patroon de heilige Germanus op 11 oktober, werden drie mensen gehuldigd om hun steeds ten dienste staan om alles in de kerk samen met de koster goed te laten verlopen. Steeds zijn ze bereid tot praktisch werk en dat is veel in zulk een groot gebouw.
Veel dank aan Georges, Michel en Albert.

...

Lees meer

HERFST

Op allerlei manieren toont het nieuwe seizoen zijn intrede. Ik ruik de herfst wanneer de afgevallen bladeren op de stoep hun geur verspreiden. De bomen krijgen een kleurenpalet dat alleen in deze herfstmaanden zichtbaar wordt. Ook al hou ik meer van de lente, de herfst confronteert mij met de vergankelijkheid van natuur en mens. Dat is goed want onze tijdsgeest wordt meer en meer gekenmerkt met een groot gevoel van onvergankelijkheid. Wij egotrippers gebruiken het maar al te graag als voedingsbodem om ons in het centrum van de wereld te plaatsen en ons zelfbeschikkingsrecht op te eisen. 

Niks daarvan wanneer ik mijn stemming laat bepalen door de geuren en kleuren wanneer ik door het park loop. Mijn mondmasker hindert mij, mijn brillenglazen dampen tot vervelens toe aan. Dat mondkapje afzetten is niet aan de orde. We mogen met z’n allen het risico niet lopen van het virus noch te verspreiden noch te ontvangen. Het is al weer herfst geworden en de zon neemt elke dag wat grotere rustpauzes. Het versterkt mijn gevoel van het ongrijpbare, het onomkeerbare aspect van de tijd. Grotere schaduwbeelden, minder licht. Mijn zielenroerselen voeren mij terug tot het punt van de dood. 
 
Mijn diepste zielenroerselen geven mij weliswaar een zekere gemoedsrust. De ruimte tussen mijn overleden familieleden wordt met het jaar groter en groter. Hun beelden vervagen al doe ik nog zoveel moeite om ze mij weer helemaal voor de geest te halen. Ik weet dat ze bij het voorportaal staan waarachter God zich onzichtbaar schuilhoudt. Maar ze zeggen niets meer, ze zwijgen. De stilte heeft elk woord van hen overgenomen. Hier moet ik het mee doen. Ik begrijp dat ze me ook op hun wijze opnieuw dichter bij Hem willen brengen want de verbondenheid, de afstand tussen Hem en mij dreigt door omstandigheden te verkleinen. 

Ik besef plots dat het bijna 1 november is en zit hier ver van de laatste rustplaatsen vandaan, plekken die ik vorig jaar nog regelmatig bezocht. Het zal dit jaar op een ander moment zijn dat ik een bezoek zal brengen aan de plaats waar we hun dode lichamen sereen achterlieten. Op een onverklaarbare manier zeggen ze me dat het goed is, dat wat ik meemaak allemaal rustig moet laten gebeuren. Ze verzekeren mij dat de lente op een dag weer zal doorbreken, dat het nieuwe licht voor verheldering zal zorgen. En dan zal ik het weer voelen: ze zijn er nog allemaal, daar diep binnen in mijn hart, God en diegene die het leven lieten. Geduld is hun antwoord op mijn twijfels en vragen. Want wanneer ik God durf los te laten, wacht Hij gewoonweg tot ik Hem weer binnenlaat. Van achter mijn aangedampte brillenglazen rolt een traan naar beneden. Ze wordt opgevangen door mijn mondmasker. Ondanks mijn wazig zicht zie ik hen plotseling opnieuw verschijnen. Niet meer hun ganse beeld maar wel hun glimlach en hun zachte blik waarin de ziel gevangen zit. Het overweldigt mij met een warm gevoel. Hun glimlach spreekt boekdelen en vertelt mij dat ze gelukkig zijn.

Hilde Rummens

...

Lees meer

BIDDEN MET PSALMEN (2) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Jeruzalem tempelberg 

Omdat onze kerk weinig toegankelijk is, bezorgen wij u teksten om te bidden met psalmen. Wij bieden u ook een keuze uit de talrijke gezongen psalmen op internet. 
Onze ogen staren vol verlangen naar het ogenblik dat we terug in onze kerk zullen bijeenkomen. Dat ‘uitzien naar’ vinden we in deze wensen om in Jeruzalem te zijn. 

Jerusalema
Master KG
Jeruzalem is mijn thuis.
Red me en ga met me mee; 
laat me hier niet achter. 
Ik heb een slechte jeugd gehad, 
in moeilijke tijden. 
Als je in mijn ogen kijkt, 
zie je pijn en ontbering. 
Mijn plaats is hier niet, 
mijn koninkrijk is er niet. 
Jeruzalem is mijn thuis.
 
Beluister: 
Master KG feat Nomcebo: Jerusalema
Misschien herkent u het lied als u de muziek hoort, of het dansje dat er bij past (lied in acht tijden, oorspronkelijk dansje in zes tijden). Het is de zomerhit ‘Jerusalema’. Die herinnert ons aan de psalm:

Psalm 122 (121)
Hoe blij was ik toen men mij riep: 
Wij trekken naar Gods huis.
Nu mag mijn voet, Jeruzalem, 
uw poorten binnentreden. 
Jeruzalem, ommuurde stad,
zo dicht opeengebouwd.
Naar u trekken de stammen op, 
de stammen van Gods volk.

Beluister
Jules Van Nuffel, psalm 122 (121): Laetatus sum in his
De stad Jeruzalem, bv Chr. jongerenkoor Jigdaljahu

...

Lees meer

WERK AAN DE KERK OPLINTER

Noordportaal. Schilderij van Paul Wante (1905-1981), schoonzoon van Senator Verheyden, die ook de glasramen in het koor heeft gemaakt.

In een poging om de duiven te ontraden naar onze kerk te komen, werden de deurtjes die tot de zolder toegang verlenen extra beveiligd en vergrendeld.

...

Lees meer

Ereteken

Aan Freddy Stoop werd het gouden St.-Romboutskruis toegekend door Kardinaal Jozef De Kesel.

Gedurende vele jaren was Freddy beheerder voor de parochie St.-Lambertus Overlaar en meer bepaald voor het St-Jozefcentrum.

ook was hij dekenassistent in Tienen. De St.-Jozefkerk is nu gedesaffecteerd voor de eredienst en dit is het juiste moment om Freddy de decoreren.

Met veel dank voor zijn inzet!

...

Lees meer

Carlo Acutis, een hele uit onze tijd

cyberapostel Carlo Acutis ©Kerknet

Heb jij er ook zo’n plezier in om via internet  een onderwerp uit te diepen, er over te surfen? Zet het internet jou ook in contact met allerlei interessante onderwerpen elders, veraf en dichtbij? Dan ben jij in het goede gezelschap van Carlo Acutis. 
Een tiener, die net als wij allen, geroepen is tot heiligheid. Ook Carlo wist zich door zijn doopsel geroepen tot heiligheid. En onder meer het internet heeft hem daarbij geholpen.

Carlo en zijn ouders
Carlo werd geboren in Londen in september 1991, enkele maanden na zijn geboorte verhuisden zijn ouders naar Milaan, een grote stad in het noorden van Italië. Daar groeide Carlo op, al van in zijn kleuterjaren had hij een bijzondere interesse voor alles wat met Jezus te maken had: een kruisbeeld, een Mariabeeld, een kerkgebouw,… Hij stelde ook heel wat geloofsvragen waarop zijn mama geen antwoord wist. De ouders van Carlo waren geen overtuigde gelovigen, maar om de vragen van haar zoon te kunnen plaatsen en beantwoorden, begon de mama van Carlo haar eigen geloof te verdiepen.
 
Verenigd met Jezus
Al heel vroeg leefde in Carlo het verlangen om de 1e communie te doen. Jezus kwam immers op de eerste plaats: “altijd verenigd zijn met Jezus, dat is het programma van mijn leven”. In de communie  zou hij Hem op een bijzondere, persoonlijke wijze kunnen ontmoeten. Op 7-jarige leeftijd deed hij zijn eerste communie, en alle dagen daarna ontving hij de Heilige communie, de dagelijks eucharistie was de bron waaruit hij kracht putte om met hart en ziel christen te zijn, hij zei het zo: ‘de eucharistie is voor mij de snelweg naar de hemel, wij hebben meer geluk dan de apostelen die 2000 jaar geleden met Jezus geleefd hebben: Om Hem te ontmoeten is het voor ons genoeg om een kerk binnen te gaan. Jeruzalem is naast onze deur’. Voor of na de eucharistie maakte hij altijd tijd om in stilte te bidden bij het heilig sacrament, Jezus komt voor hem op de eerste plaats. In deze zin zei hij ook: ‘hoe meer we de eucharistie ontvangen, hoe meer we worden zoals Jezus, zo dat we op deze aarde een voorsmaak van de hemel hebben”. Ook van Maria houdt hij veel, dagelijks bidt hij de rozenkrans, het gebed tot Maria. Zijn vrienden nodigt hij uit om mee te gaan naar de eucharistie, hij geeft hun ook catechese over de betekenis ervan. 

Christen in het dagelijkse leven
Christen zijn ging voor Carlo ook over het dagelijkse leven. In de studie, bij de hulp aan vrienden, thuis, Carlo straalde goedheid en vertrouwen uit. Heel wat tijdgenoten kwamen dan ook bij hem om raad en een bemoedigend woord, hierbij zijn leuze volgend: “allen worden uniek geboren, maar velen sterven als kopieën”.

Sacrament van verzoening
Het sacrament van verzoening is voor Carlo het moment om ballast af te werpen en dichter bij de hemel te komen: “zoals een luchtballon ballast moet afwerpen om hoger te raken, zo moet de ziel om zich naar de hemel te richten, kleine gewichten zoals de dagelijks zonden, afwerpen”.
In de parochie hielp Carlo bij de catechese. Gefascineerd door de eucharistie en na de kennismaking met de Kleine Eucharistisch Catechismus op een meeting in 2002 te Rimini, besluit hij zijn computervaardigheden in te zetten en een tentoonstelling te maken over de eucharistische wonderen wereldwijd. Geen klein werkje, hij deed er drie jaar over maar het bracht hem in contact met gelovigen over de hele wereld. Hij bracht de verschillende eucharistische wonderen samen op een website zodat heel wat mensen er hun voordeel zouden kunnen uit halen. 
In de straat kende iedereen de jonge Carlo, altijd vriendelijk, voor ieder een goede dag. Met zijn spaargeld koopt hij een slaapzak voor een dakloze, resten van het ontbijt neemt hij mee voor een bedelaar. Hij liep school in het Leo XIII college van de jezuïeten, zijn vrienden konden op hem vertrouwen, ook de niet gelovigen. Toch kwam hij oprecht op voor de christelijke waarden, zo was hij in de klas de enige die tegen abortus was. 

Promo vrijwilligerswerk
In het belang van de naaste maakte hij zich op school verdienstelijk met zijn computerkennis, in september 2006 werkte hij aan een productie om het vrijwilligerswerk bij zijn leeftijdsgenoten te promoten. Zelf was hij vrijwilliger bij de huiswerkbegeleiding van kansarme kinderen.

Een jonge zalige
Begin oktober 2006 voelde hij zich ziek, omdat er geen beterschap kwam werd hij opgenomen in het ziekenhuis. Er is geen genezing meer mogelijk, Carlo heeft acute leukemie. Hij offert zijn lijden op voor de kerk en de paus, tegen de verzorgers zegt hij te beseffen dat er patiënten zijn die erger lijden dan hij. Dinsdag 10 oktober vraagt hij om de ziekenzalving en de heilige communie.
12 oktober 2006 sterft Carlo Acutis, zijn tentoonstelling over de eucharistische wonderen reist de wereld rond. Zijn begrafenis trekt massa’s mensen. In 2013 wordt het proces voor de zaligverklaring gestart,  5 juli 2018 verklaart Paus Franciscus hem eerbiedwaardig.
In heel Europa ontmoeten jongeren Carlo en ontstaan er gebeds- en aanbiddingsgroepen met zijn spiritualiteit als rode draad.
Zaterdag 10 oktober 2020 werd Carlo te Assisi zalig verklaard. 

Anne Mariën

...

Lees meer

EERSTE COMMUNIE PAROCHIE GODDELIJKE ZALIGMAKER

Op 20 september vond de eerste communie plaats in onze kerk. Pater Carlo Loots van Don Bosco Leuven ging de viering voor.

...

Lees meer

VORMSEL TIENEN-NOORD

Zowat 45 meisjes en jongens uit Kumtich, Oplinter en Vissenaken werden gevormd. De plechtigheid had plaats in de Sint-Germanuskerk te Tienen. We danken de catechisten Jolein, Liesbeth, Linde en Nadja en de medewerkers uit de gast- en andere parochies. Wensen van zegen en geluk aan de gevormden en hun ouders, peter en meter en broers en zusters.

...

Lees meer

SAMANA SINT-MARGRIETE-HOUTEM

We kunnen voor onze leden geen feesten organiseren. Om te tonen dat we hen niet vergeten, hebben de bestuursleden hun een geschenk gebracht: een tas met o.a. nuttige dingen om te eten en te drinken. Dit werd zeer op prijs gesteld.

...

Lees meer

HARMONIE SINT-GENOVEVA OPLINTER

In het bestuur kwamen we met pijn in het hart tot het inzicht dat we het jaarlijks concert van 7 en 8 november moeten verdagen naar betere tijden. Er mogen maar een beperkt aantal muzikanten optreden; wie moet je dan uitsluiten? En er mag maar een beperkt aantal personen in de zaal; wie mag je dan binnenlaten? Uitgesteld is niet verloren, en de wekelijkse repetities hebben ook hun charme.

...

Lees meer

ORGEL (2) OPLINTER

Begin 1870 bleek het orgel in slechte staat en niet te herstellen. Op de kerkraad werd beraadslaagd over het aankopen van een nieuw instrument. Volgende argumenten werden aangehaald:
De kerk van Oplinter is een der schoonste gebouwen, het kan zelfs onder de monumenten van het land gerekend worden. En het is in een goedverzorgde toestand, zowel door de gewaden als door de verbeteringen die aan het gebouw zijn toegebracht.
De inkomsten van de kerk door de nieuwe verhuring der goederen zijn verhoogd en de staatsacties brengen een jaarlijkse intrest op. Samen zal er een meer-inkomen zijn dat kan gebruikt worden voor het plaatsen van een nieuw orgel. 
Het is hoogst nodig een nieuw orgel te plaatsen dat beantwoordt aan de grootsheid en de eigen bouwstijl van de kerk.
De plannen en voorwaarden, door de Heer Loret, orgelmaker te Mechelen, vervaardigd, kunnen aan deze veranderingen beantwoorden.
De kostprijs van die verandering wordt geschat op tienduizend francs, hout en alles inbegrepen, volgens de voorgeschreven voorwaarden.

...

Lees meer

GELOOFT GOD NOG IN DE MENS

©Danny Maenhout 

Bestaat God, gelooft de mens nog in God? Ik zou durven stellen: “ Gelooft God nog in de mens?” Want wat blijft er van de mens nog over, de mens die God voor ogen had toen Hij hem schiep en hem de rest van zijn schepping toevertrouwde? De mens zorgt alleen nog maar voor de schepping als hij er zelf baat bij heeft, als er rijkdom mee gemoeid is. We leven er maar op los en zuigen de aarde leeg. Hoeveel beton kan de aarde nog dragen voordat ze ineen zakt? Hoeveel hoger kunnen gebouwen nog worden? Het hoogste gebouw staat momenteel in Dubai en is meer dan 800 meter hoog. Nog niet te spreken over de plannen van een wolkenkrabber van om en bij de kilometer hoogte. Ik had al vraagtekens over mijn verhuis naar de zevende verdieping en de wind die een tandje bij steekt op mijn terras. En dan heb ik het nog niet over de hele klimaatproblematiek waar, als het er op aan komt, weinig mensen van wakker liggen. 

God ligt daar wel wakker van. God stelde al zijn hoop en vertrouwen op de mens. Een liefhebbend, uniek en zeer intelligent wezen dat geschapen is naar Zijn beeld en gelijkenis. Wat moet Hij toch met ons aanvangen? We zijn het vertrouwen in Hem al lang kwijt, zijn Woord wordt niet meer gehoord. De evangelische boodschap, de christelijke moraal zakt als een kaartenhuisje ineen. Het hart van de mens loopt niet meer warm voor Iemand, het hart verlangt alleen nog maar naar rijkdom en macht.  

Is de mens dan niet ten diepste relatie? Moeten we ons niet allemaal met elkaar verbonden voelen, er zijn voor elkaar?  We kunnen het, het menselijk leven terug waardevol vinden. Wanneer mensen in onze omgeving massaal ziek worden en dreigen te sterven, doen we al het mogelijke om die strijd tegen dat virus te winnen. Handen in elkaar en helpen waar het kan. Toch blijven er steeds mensen weerloos aan de zijlijn staan. Denken we maar aan de gehandicapten, de armen, de vluchtelingen. Maar wie heeft er nog weet van het feit dat elke mens een kind van God is als hij God uit zijn leven heeft verbannen. Wie zijn wij als individuele mens als er geen medemens is die ons naar waarde schat?

Gelooft God nog in de mens? De mens mag misschien wel intelligent zijn maar God is wijsheid. Hij ziet zijn creatie door andere ogen, voelt ons met een warmer hart, spreekt in de taal van het hart en is immens genadevol en dankbaar. En zoals ik al eerder schreef, geloven in iemand begint bij vertrouwen in iemand. Je weet wat je aan de ander hebt, wat hij te bieden heeft en wat jezelf voor hem of haar kunt betekenen. Je stelt je ten dienste van elkaar en luistert naar wat de ander te zeggen heeft. Geloven in iemand slaat ook op die ander graag zien en je eigen “ ikje” even durven opzij te zetten om de ander te waarderen. Het slaat op geborgenheid en weten dat ook in het stilzwijgen een boodschap zit. 

God gelooft nog in de mens want de mens bezit al deze eigenschappen. Ook al dreigt de mens van Hem afscheid te nemen, Hij blijft achter ons staan. Hij heeft ons als een vrij mens geschapen en weet dus dat wij die vrijheid kunnen misbruiken en er een puinhoop van kunnen maken. Toch blijf ik geloven: God houdt van ons allemaal, gelooft in ons allemaal.

Hilde Rummens

...

Lees meer

Enkele beelden van de Vomselvieringen

Het was even wachten dit jaar maar de grote dag van het vormsel dan toch aangebroken. Met de “Ontvang het zegel van de Heilige Geest, de gave Gods” kregen de vormelingen de gave van de Heilige Geest. In het doopsel begonnen werd dit nu in het vormsel verder gezet. Indachtig ons eigen vormsel kunnen we in alle omstandigheden bidden: Kom Heilige Geest verlicht mijn verstand, vul mijn hart met liefde, begeleid mij op mijn levensweg.

...

Lees meer

SAMANA KUMTICH

Op 7 september waren we er nog van overtuigd dat we onze lekkere Belgische druiven aan huis zouden verkopen, tenminste, als we genoeg bestellingen binnen kregen.
Op 11 september kwam de ommezwaai:
“ Waarom zouden we onze leden van Samana niet verrassen met een superkort bezoekje en hun daarbij een tros  Belgische druiven SCHENKEN ?”
Zo gezegd, zo gedaan.
Op zaterdag 26 september zijn we, coronaveilig, met mondmaskers, met handschoenen en op 1.5 m. afstand bij al onze leden gaan aanbellen en hebben hun een handig zakje met daarin een tros lekkere druiven en een kaartje met bemoedigende woorden aangeboden.
Al onze mensen reageerden zeer blij en verrast en waren super tevreden met het kort bezoekje en vooral ook met het geschenkje.
Zo kwam er na de regen toch nog wat zonneschijn, letterlijk en figuurlijk   
Het Samana-team Kumtich

...

Lees meer

SCHILDERIJ SINT-MARGRIET - SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Schilderij Sint-Margriet vóór de conservatie, het perspectief is misvormd door de camera

We kregen bericht van het team dat aan de conservatie van het schilderij werkt.
“De conservatie in situ (d.w.z. ter plaatse) van het schilderij ‘Heilige Margaretha’ is ondertussen goed gevorderd. We werken in het atelier verder aan de vervaardiging en de decoratie van de lijst. Als de lijst klaar is om gepast te worden, zullen we opnieuw in de kerk de eindafwerking doen, zowel van de picturale (d.i. de verf-) laag als van de lijst, en nadien de inlijsting. Het resultaat is ondertussen reeds mooi geworden, het schilderij blijft ook goed stabiel. Alles zit goed op schema.”

Foto:
Schilderij Sint-Margriet vóór de conservatie, het perspectief is misvormd door de camera.

...

Lees meer

PAROCHIEBLAD OPLINTER - SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Kortelings begint de herabonnering op het parochieblad ‘Kerk en Leven’. De prijs is bepaald op 40 euro. Wij vestigen er uw aandacht opdat u alleen per overschrijving kan betalen. Omwille van Corona en administratie niet meer aan de deur of in de kerk. Rekeningnummer vindt u weldra in dit blad.

...

Lees meer

GEBEDSDAG 17 NOVEMBER IN SINT-GERMANUS

In het kader van het aanbidding festival "Venite adoremus" zouden we een gebedsdag houden in onze pastorale zone Tienen.
Het is een dag van lofzang en stille momenten, van samen bidden en zingen en stil verblijven voor het sacrament, het is samen eucharistie vieren en de mysteries overdenken bij Maria.
's avonds willen we het slotmoment wat breder opentrekken en op de wijze van Taizé de dag afsluiten.
We denken dan aan de jongeren, misschien ook de vormelingen van 2020 en 2021. Misschien kan iemand ze uitnodigen. Voor dit initiatief is zeker wat hulp welkom .
Jongeren die samen de liederen willen opluisteren. Koorleden en anderen die mee willen zingen (in de veronderstelling dat de maatregelen het toelaten). Enkele lectoren. Ook de jongeren Pastor Toni heeft beloofd dit mee te ondersteunen.
Het zou ook fijn zijn als er enkele Priesters aanwezig konden zijn voor een geloofsgesprek of biecht moment.
Als je je denkt aan mensen die dit project willen ondersteunen, ze zijn hartelijk welkom.

- Meer info: www.diaken-jan-abts.jouwweb.be/venite-adoremus
- Email: diaken.jan.abts@gmail.com

...

Lees meer

BIJ HET VORMSEL VAN ONZE ZOON

‘Ontvang het zegel van de Heilige Geest, de Gave Gods’ ©Kerknet

Zaterdagmorgen, normaal gezien een werkdag, maar vandaag was het feest, een feest van het gezin. Onze zoon werd gevormd, gepland in mei, toegediend op een regenachtige zaterdag in september. En toch werd het een blije en vreugdevolle feestdag.

Meter en peter waren er bij en alle broers en zussen. Allemaal families in groepjes bij elkaar in de kerk, ontsmet en met mondmaskers aan. We beluisterden de bijbelse verhalen over het pinksterfeest en de roeping van de apostelen. Ze kwamen me vreemd voor in deze tijd van het jaar, we hadden Pinksteren toch gevierd, weliswaar met een gebed in het gezin en het online volgen van de eurovisiemis. Pinksteren, de vreugde en overvloed van het geloof dat moet gedeeld worden, het vuur dat niet meer te stoppen was en ons hier en nu, tweeduizend jaar later en vele duizenden kilometers verder, bereikt heeft. Pinksteren, het verhaal van de mensen uit de vele volkeren, die vele verschillende talen spreken en toch de boodschap over het lijden, de dood en de verrijzenis van Jezus verstaan.

Terecht zongen we Alleluia: ‘Looft de Heer’, en hoewel we het verhaal van de roeping van de apostelen al vaak gehoord hadden, werd het toch weer een appèl: “Wie is Hij toch dat zij alles achter gelaten hebben? Wat hebben zij in Hem gezien? Wat zien wij in Hem om toch weer steeds bij Hem te willen zijn, in gebed, in sacramenten, in het lezen van het evangelie, in de schamele poging Hem als voorbeeld te nemen.?”

In zijn homilie zette de vormheer ons met de voeten op de grond: storm Odette en code rood: wat we meemaken vandaag kan ons helpen om de figuur van Jezus verder te ontdekken, om te onderscheiden hoe we Hem, ook vandaag, kunnen navolgen. Pinksteren is het ultieme lentefeest, maar is ook meer: is het vuur in ons hart om de liefde van God uit te dragen. 
Als het gezin de plek bij uitstek is waar de onderlinge liefde kan zorgen voor een warme thuis, dan werd dit in deze vormselviering zichtbaar. Uit noodzaak zaten de vormelingen niet apart, maar in hun ‘gezinsbubbel’ naast meter en peter, bij ouders, broers en zussen. Het werd voor ons catechisten duidelijk dat ouders de eerste catechisten zijn voor hun kinderen. In het gezin zetten kinderen onbewust de eerste stappen in het geloof aan de hand van het geloof van hun ouders. Stil worden, evangelieverhalen beluisteren, ‘alleluia’ zingen, het kruisteken een plaats geven, eucharistie vieren, delen van onze overvloed, dienst en zorg voor elkaar… Het lijken kleine dingen maar het zijn evenzoveel bouwstenen om het christelijk geloof mee op te bouwen.

En dan zullen de vragen komen, ook van mijn zoon. Hoe weten we dat God bestaat? Wat betekent ‘Alleluia’, ‘eucharistie’, ‘genade’,… vanwaar komt het? Mijn klasgenoten… en ik? Heeft Jezus wel echt bestaan? Vragen waar ook wij niet altijd een antwoord op weten, maar die de moeite zijn om te onderzoeken, om zelf op ontdekking te gaan, op weg in het geloof, op weg met de hulp van Gods Geest.

Laat ons bidden voor alle gevormden, dat ze open staan voor de hulp en het inzicht van de Heilige Geest om de tocht door het leven te maken, op weg met en naar de Liefdevolle Vader.

Anne Mariën

...

Lees meer

EEN KRANS VAN ROZEN

©Tiberias.be

"Wees gegroet Maria, …. “
Een krans van rozen, een krans van gebeden, zovele eeuwen door zovelen gehanteerd en gebeden. Door ouden van dagen door kinderen en jongeren, door arm en door rijk, burgerij of boer, ambachtsman of religieus.
“Weesgegroet Maria …"

In dit zo eenvoudig maar rijke mondgebed dat het ‘wees gegroet’ is onderscheiden we 3 delen: de groet van de Engel, vervolgens de woorden van Elisabeth vol vuur uitgesproken en vervuld van de Heilige Geest. Wij die de naam kennen van de wonderlijke vrucht van Maria’s schoot, voegen de naam “Jezus” toe. Daarna volgt een gebed waarin heel de kerkgemeenschap zich vol vertrouwen richt tot Maria. Het nu moment is hierin heel belangrijk en wordt steeds verbonden met het moment van onze dood, het moment dat de eeuwigheid wel heel kort bij het leven komt te staan.

Het rozenkransgebed is ook een meditatief gebed: we be-mediteren de grote mysteries die God aan ons heeft geopenbaard. 
Het is dus geen mensenkennis maar een zich openstellen voor wat God voor ons heeft gedaan. In zijn grote liefde is Hij mens geworden, om door de dwaasheid van het kruis voor ons redding te bewerken. 
De zoon van God die afdaalt naar ons menselijk bestaan, om in zijn grote goedheid, allen weer op te tillen, te doen opstaan, te laten opstijgen naar ons aller hemelse Vader. 
In het overwegen van de grote mysteries verdiepen we ons in het leven van Christus en tevens in het mysterie van ons eigen leven.
In dit wonderlijk gebed ligt de hoofdrol niet bij het verstand dat veel te klein is om Gods raadsbesluit te doorgronden. Het is als een stralend kind dat zijn nieuwjaarsbrief opzegt: niet de inhoud van de woorden komen op de eerste plaats, maar het hart dat stralend naar buiten treedt en opgemerkt wordt door een Vader en Moeder die hun kind teder beminnen.
Zo kan meditatief gebed een contemplatief gebed worden waarin we Maria werkelijk erkennen en beminnen als onze moeder, zoals Jezus het bedoelde als Hij aan het kruis hangend tot Maria zei: “Vrouw ziedaar uw zoon” en tot Johannes: ”ziedaar uw Moeder”
Als we tot Maria bidden mogen we arm en klein zijn. En dat zijn we allemaal wel eens. Het is niet elke dag Rozengeur. Al te vaak voelen we ons versnipperd door allerlei zorgen, zelfs tijdens de korte momenten van gebed dwalen onze gedachten af naar de vele beslommeringen en zorgen die ons omringen. Ook in zulke omstandigheden is het eenvoudige herhalende gebed geen verloren tijd, integendeel, het is een tijd waarin we al wat ons bezig houdt onder de aandacht brengen van Maria en haar Zoon. We mogen ons bewust worden dat het we in goed gezelschap zijn.
Vanuit die innerlijk verbondenheid met onze moeder, de moeder van Jezus, zijn we ook verbonden en zelfs verantwoordelijk voor elke broer of zus die op onze weg wordt geplaatst. Wat is er mooier dan de noden, ook van anderen, in de aandacht te brengen van ons aller Moeder en met haar hulp in de aandacht van haar Zoon.
Samen de Rozenkrans bidden brengt ons korter bij elkaar.
De kansen die je krijgt om dit te doen zijn een zegen voor ieder van ons.

In de oktobermaand wordt in de Sint Germanuskerk de rozenkrans gebeden in de week steeds voor de eucharistieviering.
Als er niet de gelegenheid is om samen te bidden, mogen we niet opgeven en het persoonlijk gebed zeker een plaats blijven geven in ons leven.
“Bid voor ons nu en in het uur van onze dood. Amen.”

Diaken Jan Abts

...

Lees meer

EERSTE COMMUNIEVIERINGEN: WANNEER HET WOORD WEG IS

Vele kinderen mochten ook dit jaar hun eerste communie doen in onze kerken. Zij ontvingen de communie in de schoot van hun gezin, vergezeld van mama en papa. Het werden serene, vreugdevolle vieringen waarbij de kern van de eucharistie goed tot zijn recht kwam: Jezus wil bij ons blijven, in dat kleine stukje brood, wij zijn als gedoopten uitgenodigd door Hem om zo mee zo gemeenschap te vormen met elkaar en met God: Vader, Zoon en Heilige Geest.

...

Lees meer

VORMSELVIERINGEN – EERSTE COMMUNIE SINT GERMANUS!!!!

Vanaf zondag 11 oktober kunnen de foto’s van vormsel- en eerste communievieringen afgehaald worden na de mis.
Een woordje van dank aan de catechisten en alle andere medewerkers voor de fijne samenwerking tijdens de voorbije vieringen.

...

Lees meer

EERSTE COMMUNIE O.L.V.-TEN-POELKERK

Op zondag 20 september was het verzamelen geblazen aan de H. Hartkerk voor de Eerste communie van de, wegens Corona en werken aan de Grote Markt, uitgeweken communicantjes van de O.L.V.-ten-Poelkerk. 
Er was een Corona-proof plan uitgewerkt zodat de families (ouders en kinderen) in bubbels in de kerk konden plaatsnemen.
Met EH. Kristof Struys als voorganger en 2 families als orkest en zangers, een groep enthousiaste catechisten en helpers en de koster kon de dag niet meer stuk.
De prachtige kerk die met haar glasramen schitterde in de zon versterkte nog de feestelijke sfeer.
Toen het ogenblik van de communie gekomen was ging de priester met de kelk de kerk in en konden de communicantjes samen met hun familie op hun plaats de Heer ontvangen.
Tijdens de communiegang konden we nog genieten van de stemmige muziek gebracht door het familie orkest.
Op het einde van de viering mochten de communicantjes naar voor komen om een klein geschenkje te ontvangen en dan naar buiten om voor de kerk nog te poseren voor de groepsfoto.
Daarna konden ook de families naar buiten waar de fotografen klaar stonden om foto’s van de families (in hun bubbel) te maken als herinnering aan de mooie dag.
De werkgroep catechese dankt de ouders voor hun perfecte medewerking aan deze viering.

...

Lees meer

OVERLEDEN KUMTICH

Louisa Geysenbergs, weduwe van Maurice Pittomvils, geboren te  Geetbets op 12 juli 1929 en overleden te Tienen op 20 september 2020.

...

Lees meer

ORGEL (1) OPLINTER

Manufacture d’Orgues d’Eglise  F Loret  Malines

30 jaar geleden kwam de ploeg van ‘Orgelmagazine’ van de radio ’s nachts enkele orgelstukken opnemen, omdat onze kerk een goed instrument bezat van François-Bernard Loret. Dat werd bevestigd door onze organist, die ons langs de Tiense Orgelkring documentatie bezorgde. Wij vonden het verslag van de beraadslaging en aankoop door de toenmalige Kerkfabriek, en zullen het, omgezet in hedendaagse taal, in dit blad weergeven. De feiten dateren van 1870. Het orgel staat dus 150 jaren in onze kerk.
Verslag: de vraag
Op zondag 27 februari 1870 komt de kerkraad na het Lof in buitengewone vergadering bijeen om te beraadslagen over de aankoop van een nieuw orgel.
Pastoor Mesens doet opmerken dat het orgel van de kerk in een buitengewoon slechte staat is, en dat daaraan geen veranderingen of verbeteringen kunnen toegebracht worden.
 

...

Lees meer

Wanneer het woord weg is

Johannes 8,1-11, kunstwerk van pater Marko Rupnik sj 

Elke mens maakt het mee, dagen doorbrengen die je helemaal onderuit halen. Tegenwerkingen, ontgoochelingen en tegenslagen. Met je rug tegen de muur staan, machteloos de situatie ondergaan en hopen dat het ooit beter wordt. Draai of keer het zoals je wilt maar steeds is er geld mee gemoeid, veel geld. En het kwetst, weten dat je alleen maar rechtvaardigheid verlangt maar niet kunt opboksen tegen de macht en eigenbelangen van hoge instanties. Dromen en verwachtingen vallen aan het diggelen. Het maakt je moedeloos, krachteloos. Mildheid slaat om in bitterheid. Daar sta je dan, alleen. Je hebt er geen woorden voor want het woord is weg.

Misschien is het beter van boodschappen van pijn en verdriet niet uit te schrijven op een vel papier maar in het zand. Dan weet je dat er steeds de wind is die de woorden wegwaait en je laat zien dat er telkens een nieuw begin voor je staat te wachten. Wanneer het woord weg is, blijft de geest waaien. Langzaam doet de mooie, onhoorbare stem van Gods Geest zijn werk. De woorden die immers geschreven waren in het zand maakt Hij weer tot stof, stof tot nadenken en bezinnen. Het doet me trouwens denken aan het verhaal waarin Jezus ook in het zand schreef ( Joh 8, 1-11). Iemand werd onrecht aangedaan en daarbij diep geraakt. Jezus werd uitgedaagd en voelde waarschijnlijk ook de woede opborrelen. Maar Hij schreef zijn woorden in het zand, sprak zijn wrok niet uit en liet de Geest zijn werk doen.

God gaf ons de vrijheid. Wij mensen gebruiken tegenwoordig deze vrijheid alleen nog maar om onze eigenbelangen na te streven. Onze plichten zijn nog amper gericht op het erkennen van de rechten van anderen. Meer en meer leven we vanuit het individualisme, eigen belang eerst. Al wat mensen nastreven is verrijking. Toch heeft verrijking weinig met geld te maken maar met liefde, gezondheid en geluk. Tja, als de diepe schoonheid van woorden weg is …

Weet je, het verhaal van je leven, bestaande uit miljoenen woorden, maak je deels niet zelf. Je kunt niet alle woorden kiezen, ze zijn niet allemaal wonderschoon. Dus ze vullen in je dagboek vellen papier die je zou willen verscheuren. Laat ze staan want ze zijn waardevol. Ze behoren bij het verhaal van je leven en geven er betekenis aan.

Wanneer je dagen doorbrengt die je helemaal onderuit halen. Wanneer je vroeger zo rijk was aan zinvolle woorden en nu verstild achterblijft, dan is er nog altijd de moraal van het verhaal. Ooit heeft iemand het ons geleerd, ons voorgedaan. Maar het is allemaal al zo lang geleden en het lijkt niet meer bij de tijd. Misschien moeten we die woorden eens terug ter hand nemen en er opnieuw bij reflecteren. We willen toch allemaal de waarheid kennen en goed behandeld worden? Zijn verhaal zorgt er voor dat al die ongelukkig gekozen woorden, al die ongelukkige boodschappen in staat zijn om nieuw geluk terug een kans te geven. Zijn Woord is nooit weg.

Hilde Rummens

...

Lees meer

VORMSELVIERING PAROCHIE ST.-ODULPHUS BOST EN PAROCHIE GODDELIJKE ZALIGMAKER HAKENDOVER

Door corona werden de communies in het voorjaar uitgesteld naar het begin van het schooljaar 2020-2021. Onlangs beslisten de bisschoppen in samenspraak met de overheid dat mits het naleven van de nodige veiligheidsmaatregelen de communies mogen plaatsvinden in de maand september en oktober. Op zondag 04 oktober 2020 om 11.30u. ontvangen 16 vormelingen uit Bost en 30 vormelingen uit Hakendover het vormsel. Door het hoge aantal vormelingen dienen zij uit te wijken  naar de H. Hartkerk te Tienen. Alleen de gezinsbubbel, dit is mama, papa, broer(s) en/of zus(sen) van de vormeling kunnen meevieren in de kerk. Overige familieleden en andere kerkgangers kunnen we tijdens de vormselviering niet toelaten daar de nodige afstand tussen de bubbels dient bewaard te worden. Wij rekenen hierover op eenieders begrip.
 

...

Lees meer

EERSTE COMMUNIE KUMTICH

Op 5 september deden 16 kinderen tijdens een mooie viering  in de Sint-Gilliskerk hun eerste communie. 
Dank aan allen die de voorbereiding verzorgden en deze sfeervolle viering organiseerden.
 

...

Lees meer

EERSTE COMMUNIE OPLINTER

De viering is rustig en goedgeorganiseerd verlopen. De communicantjes zaten bij hun ouders en broers en zusters per bubbel in de kerk. De juf had de liedjes opgenomen, zodat we hen toch hoorden zingen. Grootouders en familie konden meevolgen met streaming. Veel dank aan juf Kelly en oud-hoofdleider Bart.
 

...

Lees meer

OVERLEDEN HAKENDOVER

Op 12 september overleed René-Pierre Duysters, echtgenoot van Ermelinda Haenen. Hij werd geboren op 24 januari 1951. De uitvaartplechtigheid vond plaats in onze kerk op 17 september.
De parochiegemeenschap biedt aan de familie haar christelijke deelneming aan.
 

...

Lees meer

OVERLEDEN OPLINTER

Marie Josée De Vogelaere, wed. Petrus Maes, 94 j. De uitvaart had plaats in intieme kring omwille van de covid-19 maatregelen. Aan de grote familie van deze gelovige vrouw bieden wij onze christelijke deelneming aan.

...

Lees meer

Opruiming van oude orgelpijpen

In 1988 werd het orgel van de St.-Germanuskerk gerestaureerd en verplaatst.
Uit de hoogste regionen van de middenbeuk kwam het 7 meter lager boven de sacristie, waar het uiteraard nog staat. Maar daar waar het vroeger stond bleven nog een duizendtal orgelpijpen achter in hoofdzaak van de ingrepen door Aneessens uit de romantische tijd. Nu is met de grove middelen alles meegenomen door orgelbouwer Schumacher uit Eupen. Deze zal er verschillende van gebruiken voor een orgelrestauratie in Antwerpen in de Carolus Borromeuskerk. Als je dus binnen enkele jaren in die kerk komt, kun je oude orgelpijpen uit Tienen daar horen spelen.
En nu kan de kerkfabriek het grote doek bovenaan in de middenbeuk laten verdwijnen om de grote nis weer zichtbaar te maken. 
Zo komt er 32 jaar na de orgelrestauratie een nieuwe kans tot een mooier uitzicht bovenaan in de middenbeuk.

...

Lees meer

SAMANA OPLINTER

Het is alweer even geleden ….hoe maken jullie het ? hopelijk is nog iedereen gezond en wel ! 
Dit jaar doen we een omgekeerde druivenslag. Wegens de corona voorschriften kan onze gewone druivenslag niet doorgaan en zullen we niet aan de deuren gaan verkopen. In de plaats daarvan bezorgen we al onze leden een verpakt doosje pitloze druiven en een omslag met daarin: een ‘bemoedigingskaartje’, een briefje voor de ontbijten op 10 oktober en een briefje voor de Mis op de nationale ziekendag.

...

Lees meer

VERSLAG HERFSTFEEST 6 SEPTEMBER 2020 SAMANA HAKENDOVER

Ondanks de regels rond covid-19 slaagde Samana Hakendover er in een veilige en geslaagde samenkomst  te houden voor haar leden.
Om het coronaproof  te laten verlopen diende er eerst overlegd te worden om ieder een aangepaste plaats op de juiste afstand te geven.
Na de temperatuur genomen te hebben, handen ontsmet en mondkapje op, kon iedereen aanschuiven.
Zelfs van op afstand werden  er leuke en fantastische gesprekken gevoerd.
Men was tevreden om wat kennissen en vrienden te zien , zijn wedervaren over de ervaringen met corona te kunnen vertellen.
Een lekkere tas koffie en koekjes brachten nog meer sfeer.
Na een lekker avondmaal en een dessertje werd de dag afgesloten.
Met de hoop elkaar vlug weer te kunnen ontmoeten werd er afscheid genomen, met een vriendelijke knik of handgewuif.

...

Lees meer

WERK AAN DE KERK OPLINTER

Wij trachten niet alleen mensen naar de kerk te brengen, we proberen ook omgekeerd de duiven van de kerk weg te houden. Stalen netten vóór het raam van de ingang verhinderden reeds dat de vogels in het portaal overnachtten en er hun parkeerbewijzen achterlieten. Maar de slimme gevederde diertjes verhuisden naar een ietwat hoger gelegen toevlucht plaats aan de gevel vóór het portaal. Ook daar werden nu netten aangebracht.

...

Lees meer

OPRUIMING van oude orgelpijpen

IN 1988 werd het orgel van de St.-Germanuskerk gerestaureerd en verplaatst.
Uit de hoogste regionen van de middenbeuk kwam het 7 meter lager boven
de sakristie, waar het uiteraard nog staat. Maar daar waar het vroeger stond
bleven nog een duizendtal orgelpijpen achter in hoofdzaak van de ingrepen
door Aneessens uit de romantische tijd. Nu is met de grove middelen alles
meegenomen door orgelbouwer Schumacher uit Eupen. Deze zal er
verschillende van gebruiken voor een orgelrestauratie in Antwerpen in de
Corolus Borromeuskerk. Als je dus binnen enkele jaren in die kerk komt, kun
je oude orgelpijpen uit Tienen daar horen spelen.

En nu kan de kerkfabriek het grote doek bovenaan in de middenbeuk laten
verdwijnen om de grote nis weer zichtbaar te maken.

Zo komt er 32 jaar na de orgelrestauratie een nieuwe kans tot een mooier
uitzicht bovenaan in de middenbeuk.

...

Lees meer

RAAK MIJ AAN MET UW HELENDE HANDEN.

De zorg voor zieken is samen met de zorg voor de armen, het kloppend hart
van het evangelie, dus van Jezus’leven. De verhalen van Zijn bezorgdheid
voor zieken zijn menigvuldig. De meeste tijd van zijn dagtaak is aan hen
besteed. Zeker een derde van de teksten in de vier evangelies vertellen over
de genezingen die hij verricht. Daarom is samen met de zorg voor armen de
ziekenzorg zeker de belangrijkste pastorale opdracht van de kerk van Jezus.
Doorheen de kerkgeschiedenis hebben vooral religieuze congregaties van
zusters en broeders dat werk gedaan. Denk in Tienen aan de broeders
Alexianen en de Grauwzusters.

In recentere tijden zijn in de parochies bij gebrek aan religieuzen,
ziekenzorgkernen ontstaan. En deze mensen deden of doen nog steeds goed
werk. Zij bezoeken zieken thuis als band vooral met de
parochiegemeenschap. Maar zeker ook omdat oudere zieken thuis ook vaak
eenzaam kunnen zijn en een bezoekje zeker deugd doet.
Er is echter een probleem!

De ziekenzorgkernen zijn qua ledenbestand zeer oud geworden en ook sterk
uitgedund. En wat erger is, er komt geen verjonging meer bij. Dit laten
voortduren zonder nieuwe wegen te gaan is weldra het einde van de werking.
Dus is het hoognodig om hieraan iets proberen te doen. Vanaf Nieuwjaar
zullen er in Tienen nog drie parochies zijn, Tienen centrum, Noord en Zuid.
In elk van die drie parochies is er zeker een ziekenwerking nodig.
Daarom zoeken wij nu reeds voor Tienen- centrum naar enkele mensen van
een nog werkbare leeftijd om samen de hand te reiken aan zieken thuis.
Want het gaat vooral om zieken thuis. Die groep is veel kleiner dan vroeger
omdat vele zieken en oudere mensen vandaag in Woon- zorgcentra
verblijven, waar meestal een pastorale dienst is.
Daarom deze oproep om een groepje te kunnen vormen van christenen die
zieken thuis eens willen bezoeken voor een babbel of een gebed met hen te
doen. Om eens communie te brengen of een geschenkje te brengen. Om ze

eventueel eens samen te brengen in een eucharistie met ziekenzalving. Of om
eens een bedevaart te doen en dat hoeft niet te ver te zijn, wij hebben een
bedevaartkerk in Tienen OLV-Ten –Poel. Kortom om een beetje helende
handen te zijn voor hen als gemeenschap van Jezus.
Ziek worden kan elke mens overkomen en niet enkel oudere mensen. Maar
oudere mensen worden daarbij ook nog zwak en behoeftig. Het is de realiteit
van dit leven. In elke mens zit er een zwakke plek die zich op een dag kan
manifesteren en dat kan zeer zwaar om dragen zijn. Wij mogen hen zeker niet
alleen laten. Het evangelie dwingt ons om hen bij te staan.
In onze zorg voor de armen hebben wij twee goed werkbare groepen,
“Mensen in Nood” en “Bezorgd om Mensen”. Maar de zieken mogen wij
zeker niet in de steek laten en deze werking moeten wij wat nieuw bloed
geven. Laat het zeker niet na om ons hierover te contacteren. Ikzelf en diaken
Jan en ook de zusters uit Congo zullen hier zeker aan meewerken. En
natuurlijk zijn zij die tot nu toe in ziekenzorg meewerkten en die nog willen
en kunnen meedoen zeer hartelijk welkom.
Geef een seintje als je interesse hebt voor dit evangelisch werk van
ziekenzorg op: dekenij.tienen@skynet.be of tel 016 81 13 43.

Zonepastoor Joris Hardiquest

...

Lees meer

Bijbelleerhuis: HET EVANGELIE VOLGENS MARCUS

Het evangelie volgens Marcus is het oudste van de vier evangelies. Het werd geschreven rond het jaar 70, mogelijk in Rome. Onder het terreurbewind van keizer Nero beleven Marcus en zijn tijdgenoten hun geloof in een moeilijke situatie. Temidden van spreekverbod, onbegrip en vervolging worden zij uitgedaagd om te verkondigen dat Jezus de Christus is, de Zoon van God.
In het Bijbelleerhuis Ten gronde gaan de deelnemers vanuit het evangelie van Marcus in gesprek met elkaar. De commentaren uit het boek van Luc Devisscher, Ten gronde. Het abc van de evangelielezingen op zondag (Antwerpen: Halwijn, 2018) begeleiden de zoektocht naar de wisselwerking tussen leven en geloof.
Het Bijbelleerhuis is een initiatief van Aartsbisdom Mechelen-Brussel en is in Tienen aan haar 3de jaargang toe (vorige jaren werden Lucas en Matteüs besproken). Marina Gelaude zal de avonden begeleiden. 

Plaats: Pastoraal Centrum Kabbeek, Gilainstraat 104 in Tienen.
Data: woensdagen 7 oktober, 18 november, 2 december 2020 en 13 januari, 27 januari, 3 maart en 17 maart 2021. Op 19 mei 2021 voozien we een gezamenlijk slotmoment met de deelnemers aan de Bijbelleerhuizen van Wezemaal, Grimbergen, Diest, Asse en Tienen in ‘Eenheid’, Aarschotsesteenweg 381 te Wezemaal.
Uur: 19.45 u. tot 22.15 u.
Deelnemersprijs: € 35 (volledige reeks)
Voor deelname heb je het boek Ten gronde. Het abc van de evangelielezingen op zondag van Luc Devisscher nodig (Halewijn, 2018 - €19.95). In het Pastoraal Centrum Kabbeek zijn ook een paar exemplaren ter beschikking.
Inschrijven: www.vlbm.be of greet.denolf@ccv.be vóór 5 oktober 2020.
Het aantal deelnemers is beperkt tot 12. 
De avonden vinden plaats binnen de voorgeschreven maastregelen in verband met Corona-veiligheid.
Voor meer informatie kan je terecht bij Marina: marina.gelaude@skynet.be

...

Lees meer

OVERLEDEN VISSENAKEN

Madeleine Sempels, weduwe van Marcel Staes, geboren te Vissenaken op 14 augustus 1928 en er overleden op 30 augustus 2020.

...

Lees meer

K.L.J. OPLINTER

We nodigen onze leden en alle jongens en meisjes van 6 tot 16 jaar uit mee te komen spelen tijdens onze startdag zondag september van 9 tot 17 u. Zoals op ons kamp bereiden we boeiende activiteiten voor, waar je met plezier zal aan terugdenken. Bijeenkomen in ons lokaal in het parochiecentrum op de Ganzendries.
Omwille van de corona houden we geen restaurant ‘s avonds op de startdag. U kan wel de door u bestelde verpakte warme maaltijden komen afhalen, rekening houdend met de veiligheidsmaatregelen.

...

Lees meer

PAROCHIEBLAD OPLINTER

Vele jaren werd het abonnementsgeld van het parochieblad opgehaald door bereidwillige medewerkers. 
Wij danken hen daarvoor. De parochieploeg is van oordeel dat wegens het coronagevaar het beter is die gewoonte te beëindigen. Zo komen we ook tegemoet aan de vraag van de centrale administratie in de pastorale zone Tienen.
We vragen onze lezers hun abonnement per overschrijving te hernieuwen van zodra de volledige gegevens bekend zijn. Er zal ook een overschrijvingsformulier in het blad verschijnen. Het  parochieblad ‘Kerk en Leven'  blijft u op de hoogte te houden van het plaatselijke kerkelijk nieuws.

...

Lees meer

PAROCHIEBLAD SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Binnen enkele weken begint de herabonnering op het parochieblad ‘Kerk en Leven’. Het is nog niet bepaald wanneer onze kerk terug open gaat. U kan dus niet in de sacristie komen betalen. Daarom vragen we onze lezers hun abonnement per overschrijving te hernieuwen van zodra de volledige gegevens bekend zijn. Er zal ook een overschrijvingsformulier in het blad verschijnen. Het  parochieblad ‘Kerk en Leven'  blijft u op de hoogte te houden van het plaatselijke kerkelijk nieuws.

...

Lees meer

Ging Jezus naar school?

De corona pandemie strooit zowat voor alles en iedereen roet in het eten.

Niets ontsnapt aan dit gevaarlijk beestje en alles moet zich eraan aanpassen. Normaal gaan onze misdienaars de eerste dagen van juli op kamp, maar door dat beestje moesten wij uitstellen en wachten en steeds weer naar een nieuwe periode zoeken. Dit alles om rekening te houden met de voorschriften van de Veiligheidsraad. Uiteindelijk kwam het heuglijk nieuws wij mochten op kamp in Houffalize, bijna op de valreep van de vakantie   en het schooljaar.

Nog meer dan anders, na alle miserie van lock- down en voorschriften was dit kamp een verademing. Uiteraard met de nodige veiligheids voorschriften. Maar het werden zonovergoten dagen, gevuld met spelen, stappen, zingen, zwemmen, lachen, dol plezier maar ook met bezinning, gebed en eucharistie.

Wij tonen graag hier enkele foto’s van ons kamp, aan de grote zondagsgemeenschap die ons hierin steeds materieel steunt. En wij hopen dat wij dit nog mogen beleven, samen ook met de nieuwkomers die steeds welkom zijn. Hartelijk dank vanwege 24 gelukkige deelnemers.

Tot zondag in de kerk!

...

Lees meer

VORMSEL OPLINTER

Een tiental jaren geleden werd de vormselviering gesplitst in Plechtige Communie in mei in de parochie en Vormsel voor drie parochies samen in het eerste middelbaar. Omdat dit onwerkbaar bleek, verhuisde het Vormsel terug naar het zesde leerjaar. Daardoor hadden we twee vieringen op korte tijd. 
Vorig jaar was er maar één viering meer: het Vormsel. Dat is nu ook zo, zij het uitgesteld tot 3 oktober omwille van corona. Alles wordt in acht genomen om die viering zo veilig mogelijk te laten doorgaan, volgens de opgelegde regels van de overheid. 
In de ons omringende parochies is men al langer overgestapt naar één viering, de vormselviering zelf. Dat zal in de toekomst ook zo blijven voor onze parochie: één viering, in het derde trimester, voor enkele parochies samen.

...

Lees meer

OVERLEDEN - GOETSENHOVEN

Madeleine Sonval, weduwe van Henri Vandevorst.
Geboren te Goetsenhoven op 29 januari 1935 en thuis overleden op 20 augustus 2020, omringd door de liefdevolle zorgen van haar kinderen.
We betuigen aan haar familie onze christelijke deelneming.

...

Lees meer

OVERLEDENEN MAAND AUGUSTUS SINT-GERMANUS

Mevrouw Lindekens – Gillis Fernande van de Veldstraat.
De heer Luc Bollen van de Oplintersesteenweg.
De heer Jean Goffin van de Oorlogsvrijwilligersstraat.

...

Lees meer

WERDEN GEDOOPT MAAND AUGUSTUS SINT-GERMANUS

Smekens Mathis
Ianus Marie-Elena
Cordie Romy
Aerts Ella
Aerts Jasper

...

Lees meer

HUWELIJKEN MAAND AUGUSTUS SINT-GERMANUS

Vanbedts Stieve en Delphine Marchal
Vandebosch Jimmy en Kelly Beelen

...

Lees meer

MAMADEPOT

Word je ouder, grootouder of ben je nog op zoek naar een leuk geschenk? Het Mamadepot is een ontmoetingsplek en een winkel waar 2de handsmateriaal voor kinderen van 0 j tot 18 j kan aangekocht worden tegen een kleine prijs. Je kan ook materiaal binnenbrengen zoals kleding, speelgoed, schoolgerief, kleine meubels, buggy enz. die nog netjes en in orde zijn. Je bent er welkom voor een kleine ontmoeting, een babbel of wil je graag een handje toesteken bij het sorteren.......meer dan welkom! Wil je meer info?

Mamadepot Lubbeek (naast lokaal dienstencentrum)
Staatsbaan 124 3210 Lubbeek
mamadepotlubbeek@gmail.com

Open: dan kan er zowel materialen binnengebracht worden als aangekocht 
Elke 2de zaterdag van de maand van 14 u tot 16 u
Elke 4de donderdag van 17 u tot 19 u 12/09, 24/09, 10/10, 22/10 enz.
Een initiatief van: Werkgroep armoede Lubbeek, Ferm Pellenberg

...

Lees meer

Ging Jezus naar school?

©Wim Hendrix 

We hebben het weer gehad: 1 september, de opstart van het leerplichtonderwijs. Dit jaar om zovele redenen met gemengde gevoelens. En ook al hebben kinderen geproefd van thuisonderwijs, toch is het niet volmondig ‘JA’. Een nieuwe school, een nieuwe leerkracht, een andere klasgroep… zoveel dat kinderen onzeker kan maken. Daarbij komt dat het nu gedaan is met lanterfanten, klusjes doen, uren aan een stuk film kijken of een boek lezen. Terug structuur, ritme, verantwoordelijkheid opnemen. Dit vinden we toch zo belangrijk voor volwassenen: kunnen verantwoordelijkheid opnemen… het wordt al op jonge leeftijd aangeleerd! Ondanks de gemengde gevoelens is het toch een grote verwezenlijking in onze maatschappij: ieder krijgt de mogelijkheid om te leren lezen en schrijven, zijn vaardigheden te ontwikkelen en samen  met anderen op weg te gaan. Niet aan alle kinderen is dit gegeven en soms is het nodig om dat toch even duidelijk te maken als er teveel ‘Bah, school…’ geopperd wordt. 
En dan stel je vroeg of laat de vraag: ging Jezus ook naar school? Uit de oudheid weten we dat heel wat jongens de kans kregen om zich te ontwikkelen, intellectueel of ambachtelijk. Vaak gingen ze in de leer bij een leraar of een leermeester. Maar JEZUS? Leerde hij de stiel van zijn vader, timmerman? Wellicht heeft hij deze stiel van huis uit mee gekregen. We lezen er niets over in de evangelieën, Jezus wordt er wel ‘de zoon van de timmerman’ genoemd. Wat we wel weten en waarover de evangelieën ons wel informeren dat is de geloofsopvoeding die Jezus van Maria en Jozef kreeg. De kleine Jezus wordt, naar Joodse gewoonte, opgedragen in de tempel te Jeruzalem. Op twaalfjarige leeftijd achten zijn ouders hem ook rijp om mee te gaan op bedevaart naar Jeruzalem, met alle gevolgen vandien: Jezus komt er thuis! Toch lezen we dat hij met zijn ouders terug meeging naar Nazareth en hen ‘onderdanig’ was. 
Daarna vinden we in het evangelie Jezus terug als volwassen man in de tempel, hij leest er voor en becommentarieert er de schrifttekst. Lezen en zinvol een schrifttekst bespreken hoorden bij de basisopleiding van de joodse jongens, deze werden aangeleerd in de synagoge. Toch een hele kunst!

Kunnen we uit Jezus’ leerschool enkele opvoedkundige tips halen? 
- Hij leerde van zijn vader en moeder, bij zijn vader en moeder wellicht een stiel, heel praktisch en nodig om in het dagelijks eenvoudige levensonderhoud te voorzien.
- Hij was aan zijn ouders onderdanig! Niet echt een deugd die in onze dagen aangeprezen wordt! Toch opmerkelijk!
- Jozef en Maria wijden Hem in in het joodse monotheïstische geloof van hun volk. Aanvankelijk neemt hij deel aan hun geloofsbeleven, later krijgt hij ook input van de leraren van de geloofsgemeenschap. Tenslotte zien we hem zelf onderricht geven! En dat onderricht komt na 2000 jaar nog tot ons.

De Vader heeft ervoor gezorgd dat we bij Zijn zoon zelf in de leer kunnen, dankzij de Blijde overgedragen Boodschap!

Aan alle jongeren een gezond en leerzaam schooljaar toegewenst! Mogen alle anderen steunen en supporteren!

Anne Mariën

...

Lees meer

Eindelijk eerste communie en Vormsel

In dit artikeltje vind je geen antwoord op de praktisch vragen, daarvoor kan men terecht bij de veldverantwoordelijke. Maar graag sta ik even stil bij de betekenis van het vieren van de liturgie. Meer specifiek de liturgie van de eerste communie en het vormsel.

Iedere groep van mensen, ook een volk bestaat niet zonder feesten, vieringen, herdenkingen. Het is goed bepaalde dingen in de herinnering levendig te houden. Het schept respect voor elkaar en de anderen, het schept eenheid na perioden van verdeeldheid, het schept een verlangend uitkijken naar toekomst.

Voor de christelijke liturgie is dat niet anders. Allereerst gedenken we de wonderwerken die God heeft verricht doorheen de geschiedenis met zijn volk. Maar het meest sterke moment is toch: het intreden van God in de geschiedenis door zijn Zoon die bij ons is komen wonen, werken, lijden en sterven? Het is het ‘suprême’ moment dat God zijn liefde voor de mensen toonde. De christelijke liturgie  is niet het reconstrueren van die geschiedkundige feiten, maar het aanwezig stellen van de liefde van God in deze tijd, hier en nu, op het moment dat we samen bidden en zingen. Dit noemt men actualisering. De goedheid en liefde die door het offer van Jezus aan ieder van ons is geschonken, de bron van goedheid die is ontsprongen met de verrijzenis van Jezus, stort zich in onze harten. Zo ontvangen wij ‘genade op genade’, de kracht van Gods scheppende Heilige Geest.
De liturgie is het hoogtepunt van het leven van de kerk. Maar ook de bron van waaruit alle leerlingen van Jezus worden uitgezonden, om zijn liefde met de hulp van de Heilige Geest uit te dragen over heel de wereld.
Als we dan samen eucharistie vieren dan is dit op de eerst plaats God die werkend aanwezig komt. Hij openbaart zich aan ons door zijn woord en door zijn handelen. Niet wij handelen in de liturgie, niet onze woorden spreken we uit of beluisteren we, maar een liefhebbende God die zich met al zijn liefde aan ons wil schenken.
Wat wij kunnen schenken is enkel onze armoede. Vaak voelen we ons machteloos en zwak om ook maar een klein beetje van Jezus leer en leven gestalte te geven in ons leven.

Eucharistie met communie.
Of het nu eerste communie is of de wekelijkse communie, het is Jezus zelf die ons tegemoet komt. Hij weet dat het leven in de liefde een hele uitdaging is. Dat de liefde in ons hart kans moet krijgen om te groeien, om bron te worden die ons leven een richting geeft, gericht is op de Vader. Daarom wil Hij in ons hart komen wonen. Jezus die zich volledig heeft gegeven zonder voorbehoud, ondanks ons zondaar zijn, ondanks ons gebrek aan liefde. Hij wil in ons wonen als een bron, voortdurend opborrelend tot eeuwig leven.

Beste vriendjes van Jezus die binnen kort jullie eerste communie gaan doen, vraag aan Jezus dat hij jullie de liefde leert waarmee hij ieder van ons bemint. Vraag aan Jezus dat Hij altijd in jullie hartje zou willen blijven wonen. We zien Hem niet, tenzij verscholen achter dat kleine stukje brood, maar we geloven oprecht dat hij in ons aanwezig komt door dit kleine stukje brood.

Vormsel en heilige Geest.
Ook de liturgie van het vormsel heeft een eigenheid die ons bevattingsvermogen overschrijdt. De symbolische handelingen van het opleggen van de handen en de zalving met Chrisma vormen de uiterlijke tekenen van het vormsel. Maar in geloof weten we dat de gave van Gods liefde in de Heilige Geest veel krachtiger is dan de handen van mensen of het beetje olijfolie met geurende balsem. Jezus heeft de Geest geschonken op het kruis, toen Hij stervende uitriep tot zijn Vader, maar ook tot ons, “Ontvang mijn Geest”. Na zijn verrijzenis beloofde Hij ons een helper, die ons zou bijstaan om te getuigen van Gods liefde. “Ontvang het zegel van de heilige Geest” zegt de vormheer op het moment van de zalving. Het is een onuitwisbaar merkteken dat God ons bemint. Het is het teken van de belofte dat Hij ons nooit in de steek zal laten, dat we steeds kunnen rekenen op Zijn liefde en Zijn aanwezigheid. Zevenvoudige gaven wil hij ons schenken in de gaven van de heilige Geest. 

Jongens en meisjes, ik herinner mij nog de belofte die wij als 12 jarigen uitspraken bij onze plechtige geloofsbelijdenis: “Met de hulp van God wil ik Christus en zijn kerk toebehoren voor altijd.” Meer en meer heb ik ontdekt wat dit wil zeggen: het is de liefde van Christus die mijn bron is, het is zijn Geest die mij aanspoort om blijvend te getuigen: God is liefde.

Diaken Jan Abts

...

Lees meer

Parkeren

Er is geen parking aan de kerk. Best is dat u indien mogelijk te voet naar de kerk komt.
Indien niet mogelijk zorgen wij ervoor dat de privé-parking van de Schakel, Withuisstraat 22, opengesteld wordt op 12 en 20 september. We vragen wel dat de parking snel na de bijeenkomst en de viering ontruimd wordt zodat hij terug afgesloten kan worden.
(0,2 km. Een paar minuten te voet naar de kerk)

...

Lees meer

GEDOOPT OPLINTER

Olivia Van Mol
Quinten Vereecken-Vandingenen

...

Lees meer

September: Scheppingsperiode

©Beatrijs Abts 

Deze lente en zomer waren erg intens, voor velen onder ons met minder sociaal contact maar met meer tijd voor het leven in de naaste omgeving. Verschillende keren in de laatste maanden beleefde ik de scheppingsverhalen. De twee verhalen waar ons geloofsboek mee begint kunnen ons een gevoel van vertrouwdheid geven. Als eerste lezing van de paaswake lezen we het begin van het boek GENESIS (ontstaan). Aandacht voor de wereld rondom ons brengt ons terug naar dat oorspronkelijke, naar waar we leven, met wie we leven en hoe we verbonden zijn met elkaar, met de aarde en met God. De vele keren dat we met de aarde in contact komen kunnen we stilstaan bij de verbondenheid met de grond:  tijdens een wandeling, werkend in de groentetuin, de grond van onze schoenen vegend bij het binnenkomen. We mogen ook ervaren hoe de grond water, zon, licht nodig heeft en dit liefst nog in de juiste proporties. Tienen en de Sint-Germanuskerk kregen net iets te veel water, in andere streken moesten de teelten besproeid worden om genoeg water te krijgen. Kinderen en jongeren hebben genoten van zand, water, het zien groeien van groenten en fruit. We stonden vol bewondering stil bij bloeiende en verwelkende bloemen, telkens in vele soorten en variëteiten. Vooral de bloemetjes van aardbeien, frambozen en appelen mochten rekenen op onze aandacht, uiteraard was ons verlangen naar de verse vruchten die ze zouden voortbrengen, mee drijfveer van deze aandacht en zorg. 

Op vakantie namen we ook de tijd om naar een Berenpark te gaan: verwaarloosde en misbruikte dieren kregen er een nieuwe thuis. Het deed ons stilstaan bij de zorg maar ook bij de zwakke plek van de mens om te willen (over)heersen. De leuke, Franse stripverhalen over Loupio  (een weesjongen die  met zijn muziek in levensonderhoud voorziet) en de wolf van Sint-Franciscus, toonden dan weer dat evenwichtig samenleven van mens en dier mogelijk is.
De twee eerste Bijbelverhalen blijven geen mooie vertelling, maar helpen ons om de wereld rondom, mensen en dieren, planten en vruchten, zon en maan, sterren en hemelgewelf, aarde en land, … dankbaar te aanvaarden als een geschenk, een opdracht om er het mooie in te bewonderen, om de keten van leven, overleven, dood (en voor christenen: Verrijzenis!) te waarderen en te aanvaarden. 

Paus Franciscus riep 1 september uit tot gebedsdag voor de zorg tot behoud van de schepping.
Het sluit aan bij het tweede artikel van de geloofsbelijdenis. “Schepper van hemel en aarde, van al wat zichtbaar en onzichtbaar is.” Hierbij kunnen we terugdenken aan de geloofswaaier die enkele jaren geleden door KBS uitgegeven werd. Hij geeft hier wat meer uitleg bij: “Het christendom ontstond en groeide midden in Grieks en Romeins gebied. De Grieken en Romeinen aanbaden vele goden -  goed voor dit en goed voor dat, hoge goden, lage goden. Ook de maatschappij was zo geordend, en er was slavernij. 
Joden en christenen geloofden in één God als schepper en drager van alles! Dat was een welkome boodschap voor steeds meer mensen in die cultuur. Die boodschap bevrijdde hen van vastgeroeste verhoudingen: hoog en laag, slaaf en meester, man en vrouw. De boodschap ‘we zijn allen gelijk voor God’ gaf enorm veel inspiratie. Er ontstonden nieuwe vormen van samenleven, delen, zorg voor elkaar. De cultuur van Europa en andere werelddelen is er diepgaand door gevormd.”

We bieden u volgend lied als gebed aan om te bidden in de septembermaand:

O Heer God, aan U zij glorie, lof en eer in alle eeuwen.
Altijd blijft uw liefde duren. U zij glorie, lof en eer!

Werken van God,
en gij Gods engelen,
hemel en lucht,
brengt uw Koning lof en eer!

Zon, aarde, maan,
sterren des  hemels, 
regen en dauw, 
brengt uw Koning lof en eer!

Hitte en vuur, 
ijs, rijp en sneeuwjacht,
winden en storm,
brengt uw Koning lof en eer!

Donker en licht,
nachten en dagen, 
wolken en zee, 
brengt uw Koning lof en eer!

Heuvel en dal, 
planten op aarde,
al wat er leeft,
brengt uw Koning lof en eer!

En gij, zijn volk,
priesters des Heren,
gij die Hem dienst,
brengt uw Koning lof en eer!

...

Lees meer

EEN WOORDJE VAN DANK.. MISDIENAARS SINT-GERMANUS TIENEN

Voor allen die ons steunden voor ons kamp in HOUFFALIZE.
Kampverslag volgt in het volgend parochieblad.
Vele groeten van ons allen.
DE MISDIENAARS.

...

Lees meer

OVERLEDEN BOST

Op 9 augustus overleed de heer Jacques Vanderbeken. De plechtige uitvaart vond plaats in onze kerk op 14 augustus.
Wij wensen de familie veel sterkte in deze moeilijke tijden.

...

Lees meer

OVERLEDEN HAKENDOVER

Op 14 augustus overleed mevr Augusta Goen geboren op 3 maart 1937, echtgenote van de heer Romain Leemput. Wij bieden aan de familie onze Christelijke deelneming aan.
 

...

Lees meer

LANDELIJKE GILDE OPLINTER

Graag hadden we dit jaar de 30ste kaarsjesprocessie gevierd, maar Corona heeft de vlammen gedoofd.
Op 14 augustus 1991 organiseerde Landelijke Gilde inderdaad de eerste kaarsjesprocessie. Vele mensen liepen die gebedstocht mee. De voorzitter plaatste een Mariabeeldje in de gevel van de gastboerderij. Het werd het begin van een lange traditie. Voor het 100-jarig bestaan van de Gilde in 1998 maakten enkele leden een groot kruis en een Mariabeeld in hout dat in de processie meegedragen werd. 

Ook de fietstocht van 23 augustus naar Zoutleeuw moest eraan geloven. Hij was al ingekort tot de namiddag, maar dat hielp niet. Wat het lot van de winteractiviteiten betreft durven we nog niets voorspellen. Maar momenteel hangt er niet veel verbetering in de lucht.

...

Lees meer

Apostelfeest: Heilige Bartholomeus

Voor mijn moeder is 24 Augustus de dag dat ze haar eerstgeborene mocht ontvangen in haar armen. Hij zou de naam Bart hebben gekregen naar de  Heilige van de dag maar uiteindelijk is hij met een andere naam door het leven gegaan. Wel voelt hij nog steeds een band met deze wat onbekende heilige.

In het evangelie is er van hem slecht één ontmoeting met Jezus beschreven en leeft hij onopvallend mee in de groep van de apostelen zonder verder bij naam te worden genoemd. Hij wordt door Jezus geloofd om zijn eenvoudig geloof, om zijn geloof om die ene mededeling die Jezus deed: “Omdat Ik u zei dat Ik u onder de vijgenboom zag, gelooft ge? Gij zult grotere dingen zien dan deze.” (Joh.1,50) Het is nog maar het eerste hoofdstuk van het Johannes evangelie en na het getuigenis van Johannes de doper volgt hier het getuigenis van een der apostelen Nathaniël (ook Bartholomeus gemaand) : “Rabbi, Gij zijt de Zoon Gods, Gij zijt de Koning van Israël.”
Hoe is dit mogelijk? Op een eenvoudig woord van die man die je voor het eerst ontmoet antwoorden met zo’n groot geloof. Al de wonderwerken die hij later zal zien verwezenlijken door Jezus staan in schril contrast met wat één enkel woord in Bartholomeus heeft teweeg gebracht.
Welk woord dienen wij te horen om vol vuur te getuigen dat Jezus werkelijk de Zoon van God is. Zonder omslag, zonder maren of andere excuses. Gewoon en onverbloemd Jezus, Gij zijt de koning in mijn leven.
Nu, maar ook in tijden dat er storm komt, dat de dreiging om zoveel te verliezen ons leven onderste boven zet, zonder de angsten en onzekerheid te willen noemen dat dit mee kan brengen … Jezus Gij zijt de Zoon van God, de koning van Israël, de koning van en in mijn hart.
Het geen we verder denken te weten van het leven van Bartholomeus is vaak gestoeld op legenden maar dat hij het geloof heeft uitgedragen als Apostel heeft hij moeten betalen met zijn leven. Martelaar omwille van zijn eenvoudig geloof is zijn bloed voedingsbodem geweest om in vele harten het geloof te laten ontkiemen.
De apostel Bartholomeus, een heilige die mag vernoemd worden en in onze streken niet zo vereerd wordt, maar wel een heilige die ons kan helpen tot geloof te komen.

Grote God, de heilige Bartholomeus is een dapper apostel geweest. 
Wij vragen U, laat ons ook een trouwe leerling van Jezus zijn. 
Heilige Bartholomeus, help ons, dat we altijd van Jezus blijven houden en doen wat Hij graag wil.
Bescherm ons tegen ziekten, maar vooral tegen de gevaren van het kwaad. 
Laat ons na dit leven samen met u bij God zijn. Amen.

Diaken Jan Abts

...

Lees meer

Lourdes 2020

We hadden het gepland: Lourdes 2020, zowel het aartsbisdom als de parochies van Tienen zouden, in de lijn van de opgebouwde gewoontes, op bedevaart gaan naar Lourdes. Vakantie gepland, verblijf gepland… en dan op enkele weken tijd veranderen de vooruitzichten, alle bedevaarten naar Lourdes worden afgelast.

Toch kon ik het niet laten om de webcam ‘Lourdes LIVE’ te bekijken. Effectief, de grot is afgezet, de processie door de grot is niet veilig meer. Enkele priesters leiden het rozenkransgebed, heel wat aanwezigen komen en gaan, houden stil aan de grot, bidden een tijdje mee en gaan dan weer verder. Afstand houden is niet mogelijk, een mondmasker dragen verplicht. Ook al zijn er geen georganiseerde bedevaarten meer, Lourdes is niet verlaten. Wel ontbreken zij die hier altijd op de eerste plaats stonden: de zieken. Voor velen was dit hun vakantie, voor de vrijwilligers een tijd om zich dienstbaar op te stellen, voor ons allen om even stil te staan, te bidden en zoals het lied zegt: ‘de grote vreugde te bezitten om Maria te bekijken’. 

In navolging van de grot van Lourdes, zijn er op vele plaatsen mariagrotten of mariagrotjes gebouwd. Voor heel wat mensen was het niet mogelijk om de bedevaart naar Lourdes te maken en dan kregen ze zo de gelegenheid om toch naar haar te kijken. Eigenlijk zitten we nu ook in zo’n situatie. We kunnen niet naar Lourdes, maar misschien kunnen we een wandeling of fietstocht maken naar een Lourdesgrot in de buurt.

Zo mocht ik in Jette een prachtig parkje ontdekken met daarin een Lourdesgrot, maar het meest was ik getroffen door de moeder die er samen met haar drie kinderen aan het bidden was, luidop, ingetogen. Gelukkige moeder, gelukkige kinderen die zich vertrouwd weten met moeder Maria. 
Op naar Lourdes 2021.

Anne Mariën

...

Lees meer

MARIAVERERING IN O.L.V. TEN POELKERK

Aan de noordzijde van de Onze-Lieve-Vrouw-ten-Poelkerk (van oudsher de zijde van de kerk waar Maria werd vereerd) op de Tiense Grote Markt werd er in de 19 de eeuw, na de verschijningen te Lourdes in 1858, het grotteke gebouwd.
Met de dogmaverklaring van Maria’s Onbevlekte Ontvangenis en de Hemelse bevestiging ervan te Lourdes, sloeg een golf van vurige verering over het land en deed de Tienenaars een grot bouwen onder de kerk en over de bron.
U kan Maria daar vereren, tot haar bidden of een kaarsje branden in een prachtig vernieuwde grot, van een der oudste Mariaoorden. Nu er wegens de corona maatregelen geen kaarsenprocessie kon uitgaan op de vooravond van Maria Hemelvaart, kunt u misschien eens een bezoekje brengen aan Maria, onze Hemelse moeder.
Kijk eens op deze link. Hier kunt u ook het Angelus beluisteren of ga naar YouTube.

...

Lees meer

KLJ OPLINTER

De kosten voor de papierinzameling zijn te hoog geworden en de papierprijzen zijn zeer laag. Daarom zullen we voorlopig geen papierslagen meer organiseren. Wanneer de beperkingen door de coronacrisis zullen opgeheven worden, kunnen we met het stadsbestuur overleggen om de inzameling terug op te starten. Wij begrijpen dat sommigen niet de ruimte hebben om het oud papier te blijven opstapelen, en dat ze er tijdelijk een andere bestemming voor zoeken. Zodra wij over nieuwe informatie beschikken, zullen we deze in het dorp verspreiden.

...

Lees meer

ABDISSEN (16) OPLINTER

13 Beatrix Vanden Winckel
Beatrix vande Winckele  

Dochter van Woutier Van de Winckele, Ridder. Zij werd aangesteld in 1362 door Prelaat Nicolas de Brigodt, abt van Villers.
Zij bestuurde met een grote en prijzenswaardige voorzichtigheid gedurende 21 jaren en stierf op 27 juli 1383.
 

...

Lees meer

MUZIEK OVER DE STAD

Aankondiging

...

Lees meer

SINT-HUBERTUS

Het schilderij met de voorstelling van de bekering van Sint Hubertus werd afgenomen voor een grondige renovatie.
Het tafereel van de ontmoeting van Sint Hubertus met het hert met een kruis tussen het gewei betekent een moment van ommekeer voor Hubertus. Tegen de raadgevingen in kon Hubertus zijn passie voor het jagen niet laten op een goede vrijdag. Het zou zijn laatste jacht worden. Toen hij oog in oog stond met het edelhert dat hij zo graag als jachttrofee had meegenomen verscheen hem de gekruisigde. Van dan af zal hij zich wijden aan het gebed en aan de dienst voor de kerk.
Het schilderij had vermoedelijk zijn plaats boven het altaar in de zijkapel.
Verschillende gilden waaronder de schuttersgilde hebben de H. Hubertus als patroon. We vieren zijn feest op 3 november waarop vaak nog de Sint-Hubertus-broodjes worden gezegend.

Jan Abts

...

Lees meer

DE ZIENER

Daar hangt hij, een arme visser, aan het kruis genageld. Verraden, moe getergd, vernederd en gemarteld. Een uitgemergeld lichaam met een lans doorstoken. Het hoofd hangt naar beneden, het lichaam is levenloos. Ik kijk er opnieuw naar, naar de tekening van Albert Servaes die ik zonet een plaats gaf tegen een pas wit geschilderde muur. Het is een oud werk, daterend van 1919. Het was ooit in het bezit van mijn schoonmoeder en sindsdien kreeg het een tekort aan aandacht. Het verhaal achter dit kunstwerk doofde stilaan met de jaren. Wie gelooft er nu nog dat deze gekruisigde een wonderbaarlijk man was. De wonderen die hij verrichte, brachten vroeger bij de mensen een individuele ervaring teweeg van ontzag en diep geloof. Het behoorde tot de cultuur en traditie. Nu hebben we geen nood aan zulke wonderen, de wetenschap geeft wel een verklaring en zoekt steeds verder en dieper naar oplossingen.

Het doodgaan en verrijzenis van deze mens, de Zoon van God, was al een wonder op zich. Het was meer dan pure verbazing, het werd een wonder genoemd. De houtskooltekening van onze Vlaamse expressionist zal niet bij iedereen in de smaak vallen. Wie hangt er nu nog zo een afbeelding tegen de muur. Hoort die niet thuis in een kapel of kerk? Maar ik weet dat wie de tijd neemt om er echt naar te kijken, verwonderd zal staan. Zo een verwondering komt tot leven bij diegene die vanuit het onzichtbare dat in de afbeelding schuilt, de betekenis ervan ontdekt. De kunstenaar noem ik een ziener. Hij laat bij anderen die verwondering opwekken. Zie je het ook, voel je het ook? Raar dat ik dat niet eerder voelde. Nu begrijp ik het! Op zo’n moment komt onze menselijke kleinheid en nietigheid naar boven.

De gekruisigde Christus, morsdood en toch bij ons nog springlevend. Hij toont ons dat niemand zich ongenaakbaar moet voelen. Sterven doen we allemaal. De coronatijd deed ons dat bijna vergeten want elke dode was plots een slachtoffer van het dodelijke virus. Gewoon doodgaan aan een hoge leeftijd kon haast niet meer, werd niet meegerekend bij de doden van de dag. Waren deze mensen dan niet van tel? Ook zij hebben wellicht geleden bij hun stervensproces, net als Jezus die om zijn Vader riep.

Ik zie een Christus die maar al te graag nog een warme hand had gevoeld op zijn lichaam waaruit het leven druppelsgewijs wegebde. Het kon niet. Ik zie een man die vocht voor gerechtigheid en nu vocht tegen de dood die altijd wint. Beneden in de stad klonk gejoel omdat ze dachten dat zij het kwade hadden overwonnen en zich tot grote winnaar uitriepen.

De arme visser aan het kruis gedenken we in onze zondagse rituelen, in de rituelen bij een kerkelijke uitvaart. Het zou bij ons moeten verwondering opwekken hoe Hij ons leerde dat we als kleine mens niet bang moeten zijn om door de dood heen te stappen. Hij gaf ons vertrouwen in het leven en het leven na de dood. Hij is als een engel, als een moeder die met haar stem haar kind zachtjes in slaap zingt na een angstig moment. 

Jezus Christus, jaren geleden kunstig getekend op een vel papier met een stukje verbrand hout, brengt een diepgaande invloed teweeg van zingeving en troost. Het is maar hoe je het “ ziet”.

Hilde Rummens

...

Lees meer

BIJEENKOMST MET DE REGIONALE PASTORES PLOEG (RPP)

"Op 18 juni was er een bijeenkomst met de Regionale Pastores Ploeg (RPP). Iedereen die door de aartsbisschop benoemd werd in de parochies zowel priesters, diakens als pastoraal werkenden werden uitgenodigd.  Ieder kon tijdens deze bijeenkomst even op adem komen en vertellen hoe ze deze moeilijk periode beleefd hadden. Het coronavirus heeft overal wonden geslagen. We hebben een luisterend oor willen bieden aan de pastores en ook geluisterd naar hun verzuchtingen. Het is een eerste aanzet geweest om de bijeenkomsten van het nieuwe werkjaar 2020-2021 in te zetten. 
Hopelijk kan deze hartelijke ontmoeting ons verder doen groeien als regio en kerkgemeenschap in onze regio.”

...

Lees meer

FEEST SINT MARGRIET - SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Wij danken allen die tot de heilige Margarita hebben gebeden aan de kapel of bij hun thuis, en hopen dat tegen volgend jaar de coronacrisis gemilderd is, zodat we onze patrones meer officieel kunnen eren.
 

...

Lees meer

CORONA OPLINTER

Door de goede zorgen van de parochieploeg werd de kerk ingericht om de eredienst vlot te laten verlopen met in acht neming van de veiligheidsvoorschriften. Stewards (vr) onthalen de gelovigen en leiden het te communie gaan. Ontsmettende handgel, mondmaskers en bladen met uitleg bevinden zich bij de inkom. Wegwijzers en grondmarkeringen zorgen dat de 1,5 meter afstand gehandhaafd blijft. En we stellen tot onze vreugde vast dat de aanwijzingen ingevolgd worden.
Samen kunnen we meer.

...

Lees meer

GEDOOPT OPLINTER

Victor Dewaelheyns

...

Lees meer

OVERLEDEN HAKENDOVER

Op 1 juli 2020 overleed Jo Verhoeven (° 28-01-1930) op  90 jarige leeftijd in Schijndel (NL). Hij nam meer dan 80 jaar deel aan de jaarlijkse processie in Hakendover vanuit de broederschap “ De Meierij” waarvan hij 47 jaar secretaris en penningmeester was. De parochie en de kerkfabriek van de Goddelijke Zaligmaker en het Processiecomité bieden zijn familie hun Christelijke deelneming aan.

...

Lees meer

FERM OPLINTER

We trokken al enkele malen samen op uit met de fiets. Wat een verademing na die maanden zonder activiteiten. Na een bevraging bij de deelnemers hebben we besloten om te vertrekken om 19 u in plaats van om 19.30 u. Zo kunnen we een mooie tocht maken in het avondlicht.
Bijeenkomen aan het parochiecentrum. Begeleidster Magda Holsbeek. We rijden langs rustige wegen met hoogstens 20 personen en houden voldoende afstand van elkaar. In het belang van jezelf en de anderen: Schat zelf in of je gezond bent en of je tot een risicogroep behoort. 

...

Lees meer

Regeling doopsels

©Jan Abts

Vele ouders hadden reeds afgesproken voor een doopsel voor hun kind, maar door de lock down konden die niet doorgaan.
Vele nieuwe aanvragen dienen zich aan voor de toekomst.
Wij mogen nog geen grote vieringen doen met veel families samen. Wij gaan wel dopen voor wie dat wenst nu maar dan elk afzonderlijk.
Het is wel nodig om u eerst in te schrijven in de dekenij op de Veemarkt, maar ook daar moeten wij nog op afspraak werken. Dus bel liefst 016 81 13 43.
Dan spreken wij bij uw komst daar af voor het doopsel van uw kindje en vullen er ook de nodige documenten in. Ouders die vroeger reeds hun doopaanvraag indienden kunnen nu gewoon een uur van dopen afspreken. Zij hoeven niet meer te komen op voorhand.
De dopen zullen nu in dit systeem een kwartier duren en wij moeten ook de nodige veiligheidsmaatregelen volgen

U hebt de keuze tussen volgende plaatsen:
- St.-Germanus: Hier zijn door het grote aantal dopen twee zondagen na elkaar nl. op 28 juni en  5 juli. Tussen 14u. en 15.30u.
- Goddelijke Zaligmaker Hakendover: Tweede zondag van juli vanaf 14u.
- St.-Genoveva Oplinter: Derde zondag van juli vanaf 14u.
Dank voor uw begrip en beste groeten,

Joris Hardiquest, zonepastoor Tienen

...

Lees meer

EIND JUNI: BIJZONDERE HEILIGENFEESTEN

©Jan Abts

Op het einde van juni zijn er enkele bijzondere feesten.
Het hoogfeest van de geboorte van Johannes de doper, het hoogfeest van de HH Petrus en Paulus, feest van de H.Thomas maar ook het feest van de Patroon van het aartsbisdom de H.Rumoldus.

Johannes de Doper
“De Heer heeft mij vanaf de moederschoot geroepen, vanaf de schoot mijner moeder heeft Hij mijn naam genoemd.” - “Ik stel u aan tot licht van de heidenvolkeren om mijn heil te zijn tot aan het uiteinde der aarde.” (Jesaja 49,1-6)
Jesaja schrijft over het ganse Volk Israël. God heeft te beginnen bij Abraham zich het lot van dit volk aangetrokken. En steeds weer zal Jahwe trachten dit volk te verzamelen om een licht te zijn voor alle volken. Jesaja beseft al dat de boodschap van hoop die de Heer aan hem heeft bekendgemaakt veel verder reikt dan het eigen volk van Israël. 
Binnen de christelijke traditie heeft men deze teksten van Jesaja over de dienaar van Jahwe verbonden met het leven en het werk van Johannes die later de bijnaam ‘de doper’ heeft gekregen. Zes maanden voor de geboorte van Jezus vieren we het feest van de geboorte van Johannes, zoon van Zacharias en Elisabeth. Johannes wordt geplaats in die lange rij van dienaren: aartsvaders, koningen, priesters en profeten, die het volk hebben trachten te verzamelen als één volk van God. Maar ook hem zullen ze niet sparen. Uiteindelijk zal God zijn eigen Zoon zenden. De taak van Johannes is de paden recht te maken, de komst van de Zoon voor te bereiden, de harten ontvankelijk te maken voor het woord dat reeds midden onder ons woont. En uiteindelijk zal Johannes Jezus aanduiden als het Lam Gods. “Hij die na mij komt is sterker…”

Petrus en Paulus
De eerste prediking van Petrus zal hierin bestaan: Jezus aan te duiden als degene die verrezen is, die niet kon worden vastgehouden door de dood (Hand. 2,22-24) en ervoor zorgen dat ieder die in Hem gelooft de gave van de Geest kan ontvangen.
Paulus zal Jezus onmiddellijk  verbinden met de Hemelse Vader: “Deze is de Zoon van God – Deze is de Messias” (Hand.9,20-22)
Petrus en Paulus worden samen gevierd op 29 juni als de pijlers van de kerk. Petrus , de rots, meestal afgebeeld met de sleutels van het koninkrijk van God. In de volksmond Sint Pieter die aan de hemelpoort ons staat op te wachten. Paulus, vaak afgebeeld met een boek in de ene hand en een zwaard in de andere, zijn prediking richtte zich voorbij de grenzen van het volk van Israël. De boodschap van heil, van verlossing, van opstanding moest verspreid worden over de grenzen van volk, ras of taal. Maar steeds wordt verwezen naar de Zoon van God, die de dood heeft overwonnen.

Apostel Thomas
Het is niet steeds eenvoudig om dit mysterie aan te nemen, niet gemakkelijk om zonder materiële bewijzen aan te nemen dat er voor God geen grenzen zijn in de liefde, dat zelfs de afgrond van de dood door de Zoon is overwonnen opdat wij zouden leven. Maar als we ons overgeven aan Jezus zelf, als we Hem durven opwachten, Hem de kans geven binnen te treden in ons leven, dan is Hij zeer ontwapenend. “kom hier met je hand, en leg die in mijn zijde” waarop Thomas Jezus herkent en van Hem getuigt: “Mijn Heer en mijn God”. (Joh.20,27-28) De evangelist Johannes die het gebeuren met Thomas heeft opgetekend besluit: “maar deze (tekenen van Jezus) zijn opgetekend, opdat gij moogt geloven, dat Jezus de Christus is, de Zoon van God, en opdat gij door te geloven leven moogt bezitten in Zijn Naam.” (Joh.20,31)

H. Rumoldus
Een laatste figuur in het rijtje heiligen die we rond eind juni vieren en die voor onze streken belangrijk was, is de heilige Rumoldus, patroon van ons aartsbisdom Mechelen-Brussel. Zijn voorspraak werd ingeroepen voor besmettelijke ziekten en koorts volgens de volkstraditie. In tijden van Corona misschien een kans om deze Patroon wat op te waarderen. Het bijzondere aan deze Ierse bisschop is dat hij, na een pelgrimstocht naar Rome, zich in onze streken heeft gevestigd om te leven als kluizenaar. Zo heeft hij kunnen getuigen van de onmetelijke schat die hij in het geloof had ontdekt. Later zou hij worden vermoord omwille van de vermeende schat in geldwaarde die hij zou bezitten. Maar in feite was het zijn geloof dat maakte dat hij ieder mens met respect en eerbied behandelde. Zo zou hij een billijke vergoeding betalen aan de bouwvakkers die op zijn woord een kleine kerk bouwden rond Mechelen. Het leven van iemand die gelooft dat Jezus de Messias is wordt wel eens door elkaar geschut. De consequenties vragen vaak een ommekeer, een bekering.

God heeft ook mij geroepen vanaf de moederschoot. Hij heeft jou en mij bij onze naam genoemd. Je noemt iemand maar bij de naam als deze persoon iets betekent, omdat er liefde uitgaat naar die persoon. Laten we deze liefde van God die ons bij onze naam noemt, eren door de namen te noemen van hen die met hun leven getuigenis hebben afgelegd van Jezus die voor ons zijn leven heeft gegeven. Laten we Johannes de doper, Petrus en Paulus, Thomas, maar ook de vele gekende en minder gekende heiligen zoals Rumoldus eren om Gods grote daden.

Diaken Jan Abts

...

Lees meer

MISDIENAARS (KLEREN) WORDEN ONTSMET

Zaterdag 13 juni werd alles in gereedheid gebracht voor de viering van de eucharistie op zondag 14 juni.  Ook de grotere misdienaars waren paraat, zij zullen hun dienst hernemen, rekening houdend met de nodige maatregelen. 
 

...

Lees meer

HEROPENING KERK OPLINTER

Dank aan allen die de kerk geschikt hebben gemaakt om opnieuw Eucharistie te vieren, en om het verloop ook letterlijk in goede banen te leiden. Zoals u weet is door de strenge veiligheidsnormen het aantal aanwezigen sterk beperkt.
Bij het ’heropenen’ speelde onze organist Pachelbel’s variaties op een koraal, waarvan de tekst wel enigszins toepasselijk is.

Tekst
Werde munter, mein Gemüte,
und ihr Sinnen geht herfür,
dass ihr preiset Gottes Güte,
die er hat getan an mir,
da er mich den ganzen Tag
für so mancher schweren Plag
hat erhalten und beschützet,
dass mich Satan nicht beschmitzet. 

Vrije vertaling
Wees verheugd, gij mijn gemoed,
en verstand, denk gij eraan 
dat ge God prijst voor het goed
dat Hij aan mij heeft gedaan:
daar Hij mij de ganse dag
voor zo menig zware plaag
heeft behouden en behoed,
zodat Satan mij niets doet.

...

Lees meer

OVERLEDEN: KONINKLIJKE FANFARE SINT-ISIDORUS

Op 23 mei is onze oudste muzikant, Georges Pierlet, overleden.
Georges was decennialang met voorsprong onze trouwste muzikant: steevast bij de eerste aanwezigen op de repetities, en niet zelden ook bij de laatsten na de repetitie.
Georges verstond de kunst om schijnbaar moeiteloos meer dan één generatiekloof te overstijgen. Hij was een vriend van alle muzikanten, van jong tot oud. Met zijn eeuwige glimlach en optimisme zal hij voor eeuwig in onze harten voortleven.

Nog geen twee weken later, kregen we helaas alweer droevig nieuws: op 4 juni verloren we ere-muzikant, Paul Kinnaer, de schoonvader van muzikant Wim Grossen. Paul heeft als muzikant, als bestuurslid, en als auteur van het fanfareboek en van talloze artikels in het Isidoruske letterlijk en figuurlijk mee de geschiedenis van onze fanfare geschreven.

De muzikanten en de bestuursleden van de Koninklijke Fanfare Sint-Isidorus Hakendover-Wulmersum bieden aan beide families hun oprechte deelneming aan.

...

Lees meer

OVERLEDEN: ZANGKOOR SINT-CECILIA

In korte tijd zijn twee leden van het zangkoor Sint-Cecilia Hakendover van ons heengegaan.
Op 23 mei is Georges Pierlet overleden, op 4 juni Paul Kinnaer (ere- voorzitter). Allebei hebben ze zich jarenlang ingezet voor ons koor. Voor een repetitie, eucharistieviering of uitvaart, altijd kon je op hen rekenen. Hun basstem zal gemist worden in het koor.  Paul Kinnaer hield de archieven van het zangkoor nauwgezet bij. Voor meer informatie over het ontstaan en belevenissen van het koor kon je bij hem terecht. Onze koorleden konden helaas geen afscheid nemen. In naam van gans het zangkoor Sint-Cecilia wil ik als voorzitter Georges en Paul  bedanken voor hun inzet en toewijding. Oprechte deelneming aan beide families.
Guido Vanhelmont

...

Lees meer

Heropstart erediensten tienen

Vooreerst bijzondere dank aan allen die gedurende 11 zondagen de eucharistie hebben gevolgd
langs onze website en You Tube. Velen hebben zo samen gebeden zonder mekaar te zien.
En ik ben dankbaar dat wij zo de boodschap van de Heer zijn blijven beluisteren.

Want wat je niet meer beluisterd kun je ook niet beleven. Dank zij onze camaraman Gilbert Gijsens
werd dit mogelijk. Zo een 7500 mensen stemden af op onze zondagsvieringen. Nu echter mogen
wij weer echt samenzijn.

Wij zullen de eucharistievieringen in de kerken hervatten ook in Tienen vanaf het week-end 13 en
14 juni. Zoals in alle geledingen van de samenleving vraagt men ons om bepaalde gekende
veiligheidsmaatregelen na te volgen.

Vanaf dan hernemen wij het gekende schema in de verschillende kerken.
Aangezien er maar maximum 100 personen zijn toegelaten is dat een probleem voor Tienen-
centrum. In de kerk van OLV-Ten-Poel zal er pas weer eucharistie zijn op zaterdag 27 juni om
16.30u. kwestie van de herschikkingen in het gebouw in orde te krijgen.

Maar in ST.-Germanus zijn er steeds tussen de 250 a 300 mensen daarom zijn er in Germanus op de
zondagen: 14, 21 en 28 juni TWEE missen Om 9u en om 10.30u.

Vanaf juli wordt het ook in Germanus nog één mis om 10.30u. want dan mogen er weer 200
mensen binnen. En hopelijk vlug ook meer.

Het secretariaat in de dekenij op woensdagavond voor dopen en huwelijken begint weer vanaf
woensdag 10 juni. U moet echter telefonisch een afspraak van uur maken. Tel 016 81 13 43.

Met dank voor uw begrip en beste groeten,
Joris Hardiquest zonepastoor en de zoneploeg.

...

Lees meer

Speciale regeling dopen

Vele ouders hadden reeds afgesproken voor een doopsel voor hun kind, maar door de lock
down konden die niet doorgaan.

Velen nieuwe aanvragen doen zich aan voor de toekomst.
Wij mogen nog geen grote vieringen doen met veel families samen. Wij gaan wel dopen
voor wie dat wenst nu maar dan elk afzonderlijk.

Het is wel nodig om u eerst in te schrijven in de dekenij op de Veemarkt, maar ook daar
moeten wij nog op afspraak werken. Dus bel liefst 016 81 13 43.

Dan spreken wij bij uw komst daar af voor het doopsel van uw kindje en vullen er ook de
nodige documenten in. Ouders die vroeger reeds hun doopaanvraag indienden kunnen nu
gewoon een uur van dopen afspreken.En hoeven niet meer te komen op voorhand.
De dopen zullen nu in dit systeem een kwartier duren en wij moeten ook de nodige
veiligheidsmaatregelen volgen.

U hebt de keuze tussen volgende plaatsen:

-St.-Germanus: Hier zijn door het grote aantal dopen twee zondagen na elkaar nl. op 28 juni
en 5 juli. Tussen 14u. en 15.30u.

-St.-Salvator Hekendover: Tweede zondag van juli vanaf 14u.

-St.-Genoveva Oplinter: Derde zondag van juli vanaf 14u.

Dank voor uw begrip en beste groeten,
Joris Hardiquest, zonepastoor Tienen

...

Lees meer

ONBEVLEKT HART VAN MARIA 2020

Drie-eenheid, Sacramentsdag, H. Hart van Jezus…  Deze bijzondere feestdagen in de liturgie in de dagen na Pinksteren vertellen ons iets over het grote mysterie van Gods liefde voor de mensen. In heel dit plaatje krijgt Maria een bijzondere plaats toegewezen. Het feest van het Heilig Hart van Maria werd ingesteld door Paus Pius XII ter gelegenheid van de 25ste verjaardag van de verschijningen in Fatima, met de hervorming van de kalender werd dit het feest van het onbevlekte Hart van Maria, verplaatst daags na het feest van het Heilig Hart van Jezus.
Zo worden Maria en Jezus steeds weer verbonden met elkaar. Onze devotie tot Maria is dus niet los te maken van de Christus die zich heeft gegeven voor ons mensen en die ons voedt met Zijn Lichaam en Zijn bloed. Paus Johannes Paulus II verwijst ons naar de Maagd Maria als onze lerares bij de beschouwing van het gelaat van Christus. Maria heeft haar eucharistisch geloof al beleden voor de instelling ervan. Door haar ‘Ja-woord’ kon God ‘mens’ worden: lichaam en bloed. Later bij de instelling van de eucharistie tijdens het laatste avondmaal zal Jezus zijn lichaam en bloed opdragen aan de Vader opdat het ook voor ons echt voedsel zou zijn. Er is daarom een diepe overeenkomst tussen het ‘Ja-woord’ van Maria en ons ‘Amen’ bij het ontvangen van de communie als wij het lichaam van de Heer ontvangen.
Maria is het model, ons grote voorbeeld, onze hulp en inspiratie om te kunnen groeien als eucharistische christenen… d.w.z. om te leven in intense verbondenheid met Jezus zelf. Heel het leven van Maria, van haar onbevlekte ontvangenis tot haar kroning in de hemel is steeds in innige verbondenheid geweest met Jezus. Dank zij haar ‘Ja-woord’ is Jezus mens geworden. Maria zag Hem opgroeien in haar huis, ze heeft met Hem rondgereisd en onder het kruis werd ze moeder van smarten. Wijzend naar Johannes heeft Jezus haar aangewezen als ook onze moeder. Haar hart werd doorboord samen met dat van Jezus (H.Hart van Jezus) naar het woord van Simeon toen ze de kleine Jezus voor het eerst naar de tempel bracht: “… en uw eigen ziel zal door een zwaard worden doorboord.” (Lc 2, 35b). Na de verrijzenis heeft ze de jonge kerk bijgestaan en is ze niet geweken van de leerlingen totdat de helper de heilige Geest zou zijn neergedaald.(Pinsteren) De geest die ze reeds had mogen ontvangen bij de aankondiging door de engel: “De heilige Geest zal over u komen en de kracht van de Allerhoogste zal u overschaduwen; daarom ook zal wat ter wereld wordt gebracht heilig genoemd worden, Zoon van God.” (Drie-eenheid) (Lc 1,35). De verbondenheid van Maria met Jezus is zo fundamenteel dat we Jezus maar kunnen begrijpen door Maria en we geen grotere eer kunnen brengen aan Maria door Hem te vieren in zijn grootste gave aan de mensen, door het vieren van zijn leven, zijn woord, zijn dood en verrijzenis, door het vieren van de eucharistie. 

Wil je dit mysterie verder uitdiepen, lees de encycliek van Johannes Paulus II “Ecclesia de eucharistia” nrs.53-58.
Diaken Jan Abts

...

Lees meer

VISSENAKEN IN JAARBOEK HKG

HKG, Heemkundige Kring Glabbeek, geeft sinds 1993 een jaarboek uit met telkens diverse onderwerpen over de geschiedenis van Glabbeek en zijn directe omgeving.
Ook Vissenaken komt hierbij wel eens aan bod. Zo verscheen in het jaarboek 2019 een vrij uitgebreid artikel over 'Jan Frans Vande Gaer (1782-1820) - Boerenzoon uit Vissenaken die uitgroeide tot 'vader van het stedelijk onderwijs' van Antwerpen' (er is vandaag nog steeds een straat in Antwerpen met zijn naam).
En in het jaarboek van 2020 zit het verslag van een gesprek met pater Jan Moriaux uit de Waterstraat.

Onderwerpen behandeld in het jaarboek 2020:
- De familie Polleunis uit Bunsbeek in WO II - Herinneringen van de kinderen Polleunis, samengevat door André Bruyninckx en bewerkt door Edmond Denruyter
- Glabbeekse 'heilige' bronnen (Zuurbemde en Bunsbeek) - Staf Vandegaer
-De Mobilisatiekern 29 in Glabbeek - Peter Reekmans
- Het bestuur van Bunsbeek onder Hollands Bewind - Staf Vandegaer
- Corona: het virus en de heilige - Edmond Denruyter
- Het verhaal van Denis Geyskens: beenhouwer op de Kongoboot, vrachtwagenchauffeur, bedrijfsleider, politieker, … - Staf Vandegaer
- 125 jaar Landelijke Gilde in Bunsbeek - Maria Saelmaekers
- Pater Jan (Moriaux): priester, leraar, journalist … - Magda Guelinckx en Staf Vandegaer
- Wereldoorlog II in Glabbeek: het ontstaan van de oorlog en de Achttiendaagse Veldtocht - Staf Vandegaer
- Sint Norbertus en de Antwerpse ketter Tanchelm - Dries Ceuppens

Voor wie geïnteresseerd is:
Het jaarboek 2020 telt ongeveer 150 bladzijden, op formaat A5, met geplastificeerde omslag. Het boek wordt voorgesteld op vrijdag 11 september om 20 uur in GC De Roos, Grotestraat 33 in 3380 Glabbeek (behoudens Corona-problemen).
Bij intekening, tot 31 juli 2020, bedraagt de prijs € 17 (€ 14 voor HKG-leden). Nadien wordt de prijs € 20 (€ 17 voor HKG-leden). Eventuele verzendingskosten: € 4.
Intekening of bestelling kan onder meer door overschrijving van het gepaste bedrag op de rekening BE12 7865 6822 7192 van HKG vzw. Niet vergeten uw adres te vermelden!
Meer info: www.heemkunde-glabbeek.be – www.facebook.com/heemkundeglabbeek - info@heemkunde-glabbeek.be –  tel. 0497 53 33 34
Heemkundige Kring Glabbeek vzw, Moutsbornstraat 9, 3380 Bunsbeek

...

Lees meer

OVERLIJDEN GODDELIJKE ZALIGMAKER HAKENDOVER

Paul Kinnaer overleed op 4 juni. Hij werd geboren op 26 augustus 1931. Hij was een icoon in onze parochie- en dorpsgemeenschap en vervulde lang een actieve rol bij de K.fanfare Sint-Isidorus en het zangkoor St. Cecilia. Een eerbetoon zal volgen.
 

...

Lees meer

OVERLEDEN VISSENAKEN

Odille Pittomvils, echtgenote van Henri Collin, geboren te Vissenaken op 21 mei 1932 en overleden H. Hart ziekenhuis campus Mariêndal te Tienen op 31 mei 2020.
 

...

Lees meer

SCHUTTERSGILDE SINT-SEBASTIAAN

Zaterdag 23 mei overleed onze gildebroeder en ouderman Georges Pierlet. Met zijn heengaan wordt een belangrijk hoofdstuk uit de analen van de Sint-Sebastiaansgilde definitief afgesloten. 
Vele jaren was de gilde welkom bij de gebroeders Pierlet voor de koningsschieting. 
Georges en André beschouwden het als een eer dat dit evenement op hun domein mocht plaats vinden. Georges nam intens deel aan het verenigingsleven in Hakendover. In gilde, fanfare en zangkoor kon men altijd op hem rekenen. En op dinsdagnamiddag stonden de taarten en de koffie klaar voor de kaartspelers. 
Voor dit alles dank u Georges, dank u familie Pierlet.
Namens alle gildeleden betuig ik mijn christelijke deelneming aan de familie Pierlet.
Germain Wouters
Hoofdman Sint-Sebastiaansgilde Hakendover

...

Lees meer

SAMANA HAKENDOVER-WULMERSUM

Op het ogenblik dat dit artikel verschijnt zullen de Corona maatregelen waarschijnlijk terug veranderd zijn. Wij duimen voor een gunstige evolutie. De regelingen die moesten getroffen worden werken stilaan op ons gemoed. Daarom zitten we te popelen om zodra het mogelijk is terug samen te komen en een gezellige namiddag te beleven.
Op 23 juni is het de dag van de “mantelzorgers” zij worden zeker niet vergeten.
Bij voldoende belangstelling zullen we de bedevaart naar Scherpenheuvel- op een latere datum zeker laten doorgaan.
Wij wensen jullie nog wat energie om deze rare tijd goed door te brengen en hopelijk tot zo spoedig mogelijk. Het Samana bestuur
 

...

Lees meer

SAMANA KUMTICH

Om onze leden een beetje te steunen in deze moeilijke periode van Corona hebben we hen allemaal een kaartje bezorgd met enkele bemoedigende woorden.
De kernleden

...

Lees meer

TORENUURWERK OPLINTER

In de zomer 1994 organiseerden de eigenaars en de vriendenkring van ‘slagerij Jan en Carine’ in Oplinter  een eerste kermisbarbecue. Het werd een succes. Daarna besloten ze om de inkomsten aan een goed doel te schenken. Zij opteerden voor een torenuurwerk. Dat stond al vele jaren stil. 
In 1995 werd een VZW opgericht samen met Kerkfabriek onder de naam “In Tempore 2000”. 2000 verwijst naar de eeuwwisseling en leek voldoende tijd voor de financiering. 
Vijf opeenvolgende jaren werd de barbecue ingericht, met het team en de vrienden van de slagerij, de leden van de kerkfabriek en van andere verenigingen. Vele mensen kwamen eten om te steunen. Een festijn met wildgebraad, en andere bijdragen, konden eveneens de kas spijzen.
Zaterdagavond 8 januari 2000 werd het uurwerk, na de plechtige Eucharistieviering, onder grote belangstelling en met randanimatie op het Dorpsplein ingewijd.
De VZW werd ontbonden, de naam ludiek veranderd in “Ex Tempore”. Er kwamen nog drie barbecues.
Het torenuurwerk is een blijvende herinnering aan wat voortrekkers en samenwerking voor een dorpsgemeenschap kunnen verwezenlijken.

Foto’s genomen 
1. Voor 1914. Het witte woonhuis-winkel staat nog voor de kerk - wijzerplaat boven de galmgaten. Mechanisch aangedreven met raderwerk, kettingen met gewichten en een grote slinger. Klokken handmatig geluid met klokzelen.
2. Tussen 1918 (monument gesneuvelden) en 1938 (inhuldiging H. Hartbeeld) - wijzerplaat onder de galmgaten. Elektrische aansturing van wijzers en klokken met moederklok.
3. Januari 2000 - nieuwe, verlichte wijzerplaat. Volledig elektronische installatie.
 

...

Lees meer

PROCESSIE (4.8) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

H. Sacrament
Muziekmaatschappij Sint-Genoveva uit Oplinter: tamboer-majoor en majoretten, muzikanten en bestuursleden
Kerkzangers
De vier grote processielantaarns 
Kleine processielantaarns gedragen door leden van de Sint-Ambrosiusgilde 
Het baldakijn, gedragen door leden van de Sint-Seastiaansgilde 
Pastoor-deken en onderpastoor van de Sint-Genovevaparochie in Oplinter
Het Allerheiligste in remonstrans, gedragen door pastoor Paret van Sint-Margriete-Houtem
De kerkeraad, de gemeenteraad, bedevaarders
Einde
Halverwege werd de zegen gegeven aan een rustaltaar, bij het einde aan de kapel van Sint-Margriet, achter de kerk. Altaar, kapel en dorpsplein zijn versierd
 

...

Lees meer

ER STOND WAT IN DE WEG TUSSEN GOD EN MIJ

Er stond wat in de weg tussen God en mij. Mijn geloof en mijn gebed stonden op een laag pitje en het vlammetje wilde maar niet terug opflakkeren. Ik was in een periode gekomen van onverschilligheid. God mocht van mij ook even “in zijn kot” blijven!  
Mijn verhuis en alles wat ermee te maken had, slorpten veel tijd en energie op. Te veel als je het mij vraagt want omwille van de gezondheidsmaatregelen in coronatijd konden we niet rekenen op een helpende hand. Mijn emoties speelden mij parten en werkten destructief op mijn persoonlijkheid. Het was genoeg geweest, die lichamelijke en geestelijke vermoeidheid, een te stresserende periode waaraan geen eind leek te komen. Al die factoren samen stonden in de weg tussen God en mij. En wees gerust, ik heb misschien niet gebeden tot God maar Hij heeft genoeg dialoog naar zijn hoofd gekregen. Hij heeft mijn ontladingen mogen incasseren. En wat deed Hij… Niks! Hij zweeg. Hij liet mij in mijn onmacht. Tot ik besefte dat ik door al dat gedoe mijn nederigheid kwijtgespeeld had. Mijn “ikje” kwam op de eerste plaats. Mijn houding kwam ook voort uit het gemis van familie en vrienden. Een mens is een kuddedier en dit schaap miste de kudde, voelde zich verloren omdat ze de Herder kwijtgeraakt was. 

Maar God heeft in mijn ziel een magneetje geplant. Het blijft zorgen voor een aantrekkingskracht. Ik moest weer tijd zien te maken voor Hem. Ook al voelde ik heel sterk dat ik vaak anderen nodig heb om tot een goed gebed te komen. Bidden kun je individueel maar samenkomen en met z’n allen de woorden uitspreken die God ons leerde, dat geeft een warm gevoel van samenhorigheid. Het laat je voelen dat je er niet alleen voor staat, dat anderen ook behoefte hebben aan gebed, troost, hoop of het uitspreken van een welgemeende dank aan de Heer. Ik miste de geur van brandende kaarsen, de stille en ingetogen sfeer van de kerk. Het oogcontact met anderen, een lach, een groet. Samenkomen op zondag is zoveel meer dan alleen maar tijd maken voor God. Het is in stilte samenkomen met anderen. De leegte die je kan overvallen laten volstromen door het gevoel van geliefd te zijn. Een drukdoende geest tot rust laten komen, hoop weer laten koesteren, schoonheid aanschouwen. Tot het besef komen dat we nood hebben aan goddelijke wijsheid. Hij is het immers die ons laat weten of voelen dat we best sterk kunnen zijn wanneer we zwakte voelen. Hij is het die ons op de ene of andere manier altijd weer aanspreekt, bemoedigt en troost. 

Er stond wat in de weg tussen mij en God. Er waren te veel andere dingen die vasthingen in mijn hoofd. God was niet minder werkzaam in mijn hart dan anders en de manier waarop Hij zich aan ons laat kennen zal steeds een mysterie blijven. Ik weet dat Hij er is, niet alleen voor mij maar ook voor jou. Daarop kunnen we vertrouwen.

Hilde Rummens

...

Lees meer

TANTUM ERGO SACRAMENTUM

“Laten wij dan, neergebogen, dit zo heilig Sacrament vereren, dat het oude beeld nu wijke voor de nieuwe plechtigheid; dat het geloof aanvulle wat de zinnen niet begrijpen.”
We schrijven 1264 als de toenmalige paus Sacramentsdag als een officiële kerkelijke feestdag op de kalender zet op de 2de donderdag na Pinksteren.
Het is een feest dat al een lange en zeker ook mystieke voorgeschiedenis heeft gekend. Hierbij zijn de namen van de Heilige Bernardus en Willem van Saint-Thierry, maar ook de mystica Hadewijch van Antwerpen en Juliana van Cornillon uit onze streken, zeker geen onbekenden.
De eucharistische aanbidding is inderdaad gegroeid uit het verlangen om verbonden te zijn, verenigd met Christus zelf. Christus heeft zich volledig gegeven in het offer op het kruis opdat wij één zouden kunnen worden met onze schepper in Christus. Dit mysterie is groot maar velen hebben mogen ervaren wat dit kan betekenen. Het neerbuigen voor het kleine stuk brood in de monstrans, kan de mens omvormen tot bruid van Christus zelf. Jezus heeft de eucharistie zelf ingesteld toen Hij op het laatste avondmaal brood nam en wijn en zei: “dit is mijn lichaam – dit is mijn bloed” Het klein stukje brood is werkelijk Christus zelf. Hem ontmoeten in deze gestalte is Hem werkelijk ontmoeten, uitkijkend naar de ontmoeting van aangezicht tot aangezicht. 
Bij de hemelvaart waren de leerlingen op vraag van Jezus naar een berg gegaan in Galilea. “Toen ze Hem zagen wierpen ze zich in aanbidding neer; sommigen echter twijfelden.” (Mt.28,17).
Het is inderdaad niet evident om met het verstand alleen te vatten wie Jezus werkelijk is en hoe het kan dat Hij werkelijk aanwezig wil zijn, als het ware gevangen in een stukje brood en is tentoongesteld in de monstrans.
En toch voor zij die geloven is het een zekerheid. Vol vertrouwen knielen ze neer en roepen Hem aan wetende dat hij werkelijk nabij is. Niet zomaar in de buurt, of toekijkt vanop grote hoogte. Hij is er werkelijk omdat Hij liefde is en elk van ons bemint. Zo’n liefde kan je niet onbeantwoord laten. Vol dankbaarheid, vol hoop, vol vertrouwen mag en kan de mens zich plaatsen in die blik van de beminde. 

Diaken Jan Abts

...

Lees meer

O goddelijke aanwezigheid

Heer Jezus,
wie liefheeft, wil heel dicht zijn
bij wie hij bemint.
Zo zijt Gij ook.
Toen Gij op deze aarde zijt gekomen 
om mens te zijn zoals wij,
was het om dicht bij ons te zijn.
Daarom hebt Gij ook
zo veel en diep
tot ons gesproken.
Want alleen wie bemint, 
spreekt met zo’n overvloed.
Om dicht bij ons te zijn,
in lijden en dood,
hebt Gij velen genezen,
anderen opnieuw tot leven gewekt.
Maar meest van al blijkt nog
hoe dicht Gij bij ons wilt zijn en blijven
in brood en wijn,
totdat Gij wederkomt.
Ja, in ons wilt Gij zelfs blijven
omdat Gij neerdaalt in ons hart
en daar niet weggaat
zonder ons uw Geest na te laten,
om altijd met ons te zijn.
Wij danken en aanbidden U
dat Gij zo dicht hebt willen komen.

(uit: een jaarkrans van gebeden, Kard. Godfried Danneels)

...

Lees meer

OVERLEDEN GODDELIJKE ZALIGMAKER HAKENDOVER

Georges Pierlet werd geboren op 6 augustus 1927 en overleed op 23 mei 2020. Zijn aanwezigheid in het parochie- en het verenigingsleven gaf kleur en warmte aan de mensen die hem hebben gekend.
Op zijn bidprentje schreef de familie volgende treffende tekst:

“Ik heb een mooi, vol, gelukkig en lang leven gehad.
Nu is het tijd om voor altijd te rusten.
Treur niet dat ik je verlaten heb, ik hoop dat je blij bent dat je mij hebt gekend.

We laten je los, intens verdrietig, maar de vele fijne en mooie herinneringen blijven voor altijd in onze gedachten en in ons hart.
Bedankt voor de vele mooie jaren van samen-zijn“

...

Lees meer

PROCESSIE (4.7) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

II De Processie

Verenigingen

Edelknapen met paneel ‘H. Margarita, waak over onze parochie’ En met wapenschild van baron Jan van Houtem 
Processiekruis en vlaggen van de verenigingen: H. Kindsheid, meisjes- en jongens-Chiro, H. Hartbond, Boerinnengilde, Vrouwengilde, K.W.B.

Vrouwen

Processievaandel en Beeld der Broederschap van O.L. Vrouw van de H. Rozenkrans
O.L. Vrouw: persoon met wit kleed en blauwe schoudermantel beide met gouden bies, en witte sluier, vergezeld door vrouwelijke leden van de Broederschap en vrouwen van de parochie.

Mannen

Boerengilde, vier van de leden dragen het beeld van Sint-Isidorus
Sint-Sebastiaansgilde, twee van de leden dragen het beeld van Sint-Sebastiaan; ‘Koning’ met zilveren ‘breuk’ (18e eeuw)
Sint-Ambrosiusgilde met beeld
Leden van de plaatselijke verenigingen en mannen van de parochie

...

Lees meer

AUGUSTINUS (9) OPLINTER

Een symbolische foto: de kerk van Oplinter midden in akkers gereed om bezaaid te worden. Moge er van de verschillende kerken in de nieuwe parochie Sint-Augustinus: Sint-Joris in Oorbeek, Sint-Egidius in Kumtich, Sint Pietersbanden en Sint-Maarten in Vissenaken, Sint Margaretha in Sint-Margriete Houtem en Sint Genoveva in Oplinter een invloed uitgaan die alle bewoners ten goede komt.
 

 

...

Lees meer

DRIEVULDIGHEID OF DRIEEENHEID

“God is liefde” (1joh 4,8.16) Het mysterie van de éne God die we belijden in de geloofsbelijdenis, laat zich aan ons kennen in de liefde. Zo openbaart de éne God zich in drie personen. 
Het is niet mijn bedoeling een theologische uiteenzetting op poten te zetten, noch de vele kerkleraren, heiligen en theologen achter na te gaan in hun studie en nadenken van dit wonderlijke mysterie van de drie en éne God. Trouwens de mens zal nooit uit zichzelf kunnen vatten wat de draagwijdte is van deze openbaring. Je kan God niet bewijzen en zeker niet dat hij uit drie personen bestaat. We zeggen ‘Hij’, niet omdat hij een mens of een man is, maar omdat hij een persoon is met wie we in relatie kunnen treden, met wie we op een bijzondere wijze kunnen omgaan. God is niet ‘iets’ maar ‘iemand’. Doorheen de geschiedenis heeft de mens vol verwondering gezocht naar het mysterie achter zoveel dingen die hem omringen. De verwondering groeide tot openheid, tot ontvankelijkheid voor wat wij openbaring noemen. God die in de persoon van Jezus van Nazareth kwam vertellen over zijn Vader in de hemel. En dat ook wij Hem ‘Onze Vader’ mogen noemen, een vader die ons oneindig liefheeft.

Liefhebben kan je maar als je in relatie staat met iemand anders, er is de beminde en hij of zij die bemind wordt. Eén persoon alleen is eenzaam en kent geen gemeenschap. Het huwelijk wordt dan ook wel eens het oer-sacrament genoemd of het beeld van God.(Gen)  “God is niet éénzaamheid maar volkomen gemeenschap” (Paus Benedictus XVI)  

Als God volkomen gemeenschap is dan moet die van alle eeuwigheid al zo geweest zijn. Vanaf de aanvang tot het einde der tijden. Dus ook vanaf de schepping, vanaf de Alfa tot de Omega. “De geest zweefde over de wateren” lezen we in het boek Genesis. De geest die voortkomt, die uitgegaan is vanuit het hart van God, vanuit de Vader en de zoon leert ons de geloofsbelijdenis. God Vader, Zoon en Geest. Drievuldig in hun éénheid, één in hun God zijn. Welk een mysterie en waarom wil Hij zich zo aan ons openbaren? Het is de synthese van heel de paaservaring die leerlingen en de eerste christenen hebben neergeschreven. Jezus leerde ons de liefde van de Vader kennen. Hij vertelde er van tijdens zijn rondtrekken onder de mensen en op het einde van zijn leven benadrukte hij aan Filippus“wie mij ziet, ziet de Vader”. Uiteindelijk zou Hij de liefde kenbaar maken door de zelfgave op het kruis.

In zijn afscheidsrede die we vooral in de laatste weken van de paastijd hebben beluisterd belooft Jezus ons een plaats te zullen bereiden. We moeten de moed niet verliezen: “bij mijn Vader is plaats voor velen” (Joh 14). Hij zal ons niet verweesd achterlaten, maar op het woord van Zijn Vader ons een helper sturen: de heilige Geest. Hij is het die leven geeft, die alles in stand houd en ons leert wat de liefde betekent. Een helper die de liefde van de drieéne God, in ons bezig zijn met mensen, gestalte wil geven. God is liefde. God is nabije liefde. Liefde voert tot éénheid, éénheid schenkt vrede. Dit is het beeld van de éne God dat aan ons is geopenbaard.

Het wonderlijke mysterie van die God waarmee we in relatie kunnen treden, waarmee we in gesprek kunnen gaan krijgt zijn uitdrukking in het feest dat we volgende donderdag of zondag vieren. 
Maar dat is voor volgende week.

Diaken Jan Abts

...

Lees meer

SCHOOL DE WIJSNEUS OPLINTER

Nog voor de school terug open zou gaan, werden de Wijsneusjes uitgenodigd om te bewegen. Al wandelend, lopend of fietsend konden ze vele kilometers afleggen, die samengeteld werden. Als aanmoediging zouden er manden met cadeautjes aan zorginstellingen geschonken worden. En jawel, na 1000 km ging een mand naar het Psychiatrische Verzorgings- Tehuis ‘Salvenbos’ in Heverlee, na 2000 km naar de zorginstelling ‘Huis in de stad’ te Tienen, en na 3000 km naar Rust- en Verzorgings- Tehuis ‘Huize Nazareth’ in Goetsenhoven. Deze instellingen werden gekozen omdat ze een band hebben met de school, bv. doordat er een mama werkt.
Proficiat en dank aan de initiatiefnemers en aan alle kinderen die meededen. Jullie hebben jullie echt goed ingezet voor de mensen van de zorg.

...

Lees meer

PROCESSIE (4.6) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Groep 5

‘Margarita weigerde en stierf voor haar geloof’
Een edelknaap draagt een degen uit de 18e eeuw, met geciseleerd koperen gevest dat de marteldood van de H. Margarita voorstelt
Martelaressen in rode gewaden met palm; midden onder hen de H. Margarita, maagd en martelares, eveneens met rood gewaad en palm, en een diadeem met kruisje vooraan
Beulen met marteltuigen, o.m. een groot slagzwaard
Romeinse soldaten
Goedhartige vrouwen in donkere gewaden: hulpbetoon aan veroordeelden
Verheerlijking

Groep 6

‘Hulde aan de patrones van de gelukkige geboorten’
Kleine meisjes in het wit dragen bloemen
Margarita heeft een feestelijk rood gewaad met sleep, gehouden door vier meisjes
Meisjes maken met een groot bloemenfestoen een erehaag achter Margarita
De maagdengroep: rijen jonge vrouwen in witte gewaden zingen het St-Margaritalied en zwaaien ritmisch met zegepalmen; ze worden begeleid door enkele muzikanten met blaasinstrumenten
 

...

Lees meer

AUGUSTINUS (8) OPLINTER

Dood 

Augustinus stierf in 430 in Hippo Regius (het tegenwoordige Annaba), waar hij van 396 tot zijn dood bisschop was, tijdens het beleg en vlak voor de inname van Hippo door de Vandalen. Volgens de overlevering moedigde hij de bewoners van Hippo aan om zich te verzetten tegen de Vandalen, vooral omdat dezen een ketterse variant van het christendom aanhingen.

Geschriften 

Augustinus was een uitermate productief schrijver. Op zijn naam staan onder meer preken, traktaten, verhandelingen, brieven, Bijbelcommentaren, dogmatische, filosofische en theologische teksten, een autobiografisch werk en zelfs een gedicht. Vooral bekend zijn de ‘Confessiones’ (Belijdenissen), een soort autobiografie; ‘De Civitate Dei’ (Over de stad Gods) waarin hij de waarheid van het christendom verdedigt en ideeën weergeeft over de sociale en maatschappelijke orde; en ‘Retractationes’ (Nalezingen) waarin hij zijn vroegere geschriften naleest en ordent. 

De geschriften van Augustinus hebben een grote invloed op het verstaan van de christelijke geloofsleer. Eeuwen later zal de dominicaan Thomas van Aquino een nieuwe synthese maken, de ‘Summa Theologica’, waarnaar nog altijd verwezen wordt. 

Foto: 
Twee figuren van de preekstoel in Oplinter die tot nadenken stemmen: de Tijd, met zandloper en zeis om uw levensdraad door te snijden, en de Dood, een geraamte.

...

Lees meer

Sint-Germanus, patroon van Tienen

©Jan Abts 

Op 28 mei van het jaar 576 stierf Germanus, de eerste bisschop van Parijs. En hij werd veel later heilig verklaard en je weet een heilige wordt gevierd op haar of zijn sterfdag. De dag van de nieuwe geboorte in Gods heerlijkheid.
Deze bisschop is vooral bekend om de stichting van de toen grootste abdij van de wereld met de naam Saint-Germain-des-Prés. De monniken waren Benedictijnen. Door de Franse revolutie werd deze abdij volledig verwoest, men maakte er tabula rasa van. Enkel de kerk bleef over en bestaat nog, met daarin jawel, het graf van bisschop Germanus.
Deze Germanus was afkomstig van Autun, waar hij geboren was in 496. En waar hij ook priester werd gewijd. Zijn inzet zal zich vooral naar de armsten van zijn tijd richten en zo werd hij bekend in groot Frankrijk. In 540 werd Germanus daarom gekozen als bisschop van Parijs, een stad die toen vele armen kende. Hijzelf leefde zeer sober met een uitzinnige inzet voor de armsten.
Germanus werd zeer oud zeker voor die tijd, hij werd 80 jaar.
Veel later in de twaalfde eeuw werd het belang van Tienen als “Getefort” overduidelijk, voor de hertogen van Brabant. En geleidelijk ontwikkelt zich rond de centrale heuvel (de Franse benaming verwijst er nog naar: Tirlemont) een bloeiende stad. Reeds in de middeleeuwen ging er een bepaalde kracht uit van deze heuvel. Hier vestigden zich monniken van Parijs in een klooster en bouwden er een kerkje. In hun grote eerbied voor hun heilige bisschop, wijdden zij dit kerkje toe aan de heilige Germanus, die beschermheilige van de stad werd.
Nog veel later in 1793 gaf Kardinaal Van Franckenberg, van het aartsbisdom Mechelen, een litaniegebed uit ter ere van St.-Germanus. Dat wijst op het belang van deze heilige en van Tienen in het aartsbisdom Mechelen. Daarin staat letterlijk dat hij genezer is van ziekte en koorts. En de machtige beschermer van Tienen is.
Het is misschien wel goed hem in deze coronatijd weer uit de hoek te halen.
Normaal vieren wij zijn feest in de stadsmis de zondag na 28 mei (zijn naamfeest). Dat is op Pinksterzondag 31 mei om 10.30u.
Dat zal nog wel een uitzending op internet zijn.

Maar wij zullen het patroonfeest van de collegiale kerk en van Tienen vieren op:
ZONDAG 11 OKTOBER 2020 OM 10.30U, gevolgd door receptie. Hou die datum vrij!. 

Joris Hardiquest, zonepastoor Tienen.

...

Lees meer

Pinksteren 00..-2020

©idearebel.com 

Met Pinksteren vieren we het feest van de nederdaling van de Heilige Geest over Maria en de apostelen. Feest van de geboorte van de kerkgemeenschap.
Als we ons bij de Vader en de Zoon een voorstelling kunnen maken vanuit onze menselijke ervaring, vanuit de verhalen in het Oude en het Nieuwe Testament, dan lijkt het of de Heilige Geest in dit ‘familietafereel’ niet echt aanwezig is. En toch… we komen Hem in de Bijbelverhalen op het spoort als we er aandacht voor hebben. Denk maar aan de eerste verzen van het boek Genesis, in het scheppingsverhaal dwaalt de Geest van God over de wateren, in de geschriften van de profeten horen we hoe de verwachte Messias aan bepaalde geestelijke karaktertrekken herkenbaar is: 
“Een twijg ontspruit aan de stronk van Isaï, een telg ontbloeit aan zijn wortel. De geest van Jahwe rust op hem, een geest van wijsheid en inzicht, een geest van beleid en sterkte, een geest van kennis en ontzag voor Jahwe” (Jesaja 11,1-2). 
Jezus belooft aan zijn apostelen en aan ons een helper. Die komt er 50 dagen na de verrijzenis. En die is tot op vandaag aan het werk. In de kerkgemeenschap: De Heilige Geest is de voornaamste helper van paus Franciscus, maar ook in ons allen, bij doopsel en vormsel kregen we Hem cadeau. We bidden tot de Vader wiens kind we geworden zijn, we volgende de Zoon die ons is voorgegaan en we krijgen de hulp van de Heilige Geest. Wijsheid, inzicht, raad, sterkte, kennis, vroomheid en ontzag voor God, 7 cadeaus om onze navolging van Christus mee te ondersteunen en waar te maken. Gebruiken we ze? Nuttig zijn ze zeker voor het dagelijkse leven!
Misschien een beetje moeilijk om ze in je eigen leven te herkennen? Geen nood, in de 2000 jaren kerkgeschiedenis herkennen we ook de werking en bijstand van de Heilige Geest. Uiteraard (h)erkennen we ook momenten, personen, gebeurtenissen waar de zondige en wankele mens de overhand lijkt te krijgen. Maar zovele mooie en leven gevende momenten waar we de werking van de Heilige Geest in durven herkennen. Ik ontmoette ze ooit, de Heilige moeder Teresa van Calcutta, ik mocht een week vrijwilligerswerk doen bij haar ‘Missionaries of Charity’, een cadeau van de Heilige Geest, niet alleen aan de kerk, maar aan heel de mensheid. 
En in deze Mariamaand mogen we niet vergeten dat door de werking van de Heilige Geest God zelf mens werd, dat door de werking van de Heilige Geest de apostelen gezonden werden. Tot op vandaag geloven wij in de verrijzenis van Jezus dankzij 2000 jaar wereldwijde verkondiging. En deze begon bij de gave van de Heilige Geest.

Anne Mariën

...

Lees meer

Kom, Geest van Liefde

Kom, Geest van Liefde,
Breng aan de wereld de frisheid van uw heiligende adem.

Kom, Geest van Liefde,
Omgeef alle mensen met de stralen van uw genade.

Kom, Geest van Licht,
Verdrijf alle duisternissen van onze lijdende aarde.

Kom, Geest van Vreugde,
Die alle volheid overtreft, en alle lof en dank bezielt. 

Kom, Geest van Waarheid,
Bevestig in onze harten de smaak voor het heilige

Kom, Heilige Geest, herschep ons,
Hernieuw ons geheel in Jezus Christus.

Kom, Heilige Geest.

Marthe Robin

...

Lees meer

MARIAKAPELLETJES IN HAKENDOVER

Gebed tot Maria

Maria, U bent de Moeder van Jezus.
Het lijden van uw lieve Zoon,
hebt U met pijn in uw hart gedragen.
U weet wat lijden is.

Ik kom tot U, Maria,
met het lijden en de pijn
van zo vele zieke mensen,
eenzame, verlaten mensen.
Lijden van moeders om hun kinderen
en allen die hen dierbaar zijn.
In onze onmacht komen wij naar U toe,
wij mogen naar U opzien.
Uw lieve glimlach bemoedigt ons,
en wij vertrouwen op U.

Bid voor ieder van ons,
en laat ons niet moedeloos worden,
maar met vertrouwen ons kruis dragen,
uit liefde voor Jezus, uw Zoon.
Maria, help ons. Wij geloven in U.
Uw moederhart is zo groot
dat u de hele mensheid opneemt in uw liefde.
Wij vragen uw moederlijke zegen.
Sta ons bij, elke dag van ons leven, tot in eeuwigheid.

Amen.

...

Lees meer

IN MEMORIAM PATER JEF VANDENHOUT

Het nieuws dat pater Scheutist Jef Vandenhout, op de leeftijd van bijna 89 jaar overleden is, grijpt vele parochianen aan; velen koesteren immers mooie herinneringen aan hem. 
Van 1993 tot 1997 was Pater Jef priester-administrator in onze parochie.
Jef werd geboren in Turnhout op 21 november 1931. Hij werd priester gewijd te Scheut in 1958.
Na zijn studie bij Scheut vertrok hij als missionaris naar de Kasayi (Congo) waar hij 16 jaar actief was in het onderwijs maar vooral in de parochiepastoraal.
Nadien was hij legeraalmoezenier in Duitsland, econoom in Scheut Anderlecht en aalmoezenier bij de Rijkswacht te Brussel.
In 1993 verwelkomden wij hem in onze parochie. Onder zijn impuls veranderde er heel wat in onze kerk. Pater Jef was ook de initiatiefnemer voor de oprichting van de eerste parochieploeg in onze regio.
Zijn gedrevenheid was een stimulans voor de parochiemedewerkers en vele parochianen vonden in zijn wijze en rustige woorden steun en bemoediging. 
In 1996 was hij pensioengerechtigd maar samen met Jacqueline, die met grote zorg het huishouden in de pastorij runde, bleef hij nog tot juni 1997 actief in onze parochie.
Dat jaar verhuisden Jef en Jacqueline naar Diksmuide waar hij er nog enkele jaren heel actief in de parochies van de dekenij meewerkte.
Jef begon helaas te sukkelen met zijn gezondheid en om die reden werd hij op 16 augustus 2018 opgenomen in het zorgcentrum van Scheut in Torhout waar hij op 11 mei 2020 overleed.
Wij zullen ons Pater Jef met grote dankbaarheid herinneren omwille van zijn enthousiasme en hartelijkheid waarmee hij onze kerk, onze parochie en de parochianen inspireerde. 
Dankjewel Pater Jef voor wie je voor zo velen geweest bent, rust nu maar zacht in de vrede van de Heer..

Condoleren kan op www.rouwregisters.be
Rouwadres: Missiehuis van Scheut
Bruggestraat 9, 8820 Torhout
scheut.torhout@gmail.com

Familie Vandenhout
Beekstraat17, 2300 Turnhout

...

Lees meer

OVERLEDEN SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Madeleine Fillet, wed. Charles Coeckelbergs, 91 j.
Aan de familie betuigen wij onze christelijke deelneming bij het overlijden van deze gelovige en moedige vrouw.

...

Lees meer

SAMANA OPLINTER

Voor iedereen begonnen de isolatiemaatregelen zwaar door te wegen. Om onze leden een hart onder de riem te steken bezorgden we hen een kleine attentie onder de vorm van een "verrassingsbrief". Daarin zaten een mondmasker en een mooi kaartje met als tekst: “Goeie moed! Hou vol! Wij denken aan jullie!”

...

Lees meer

PROCESSIE (4.5) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Groep 3
‘Door haar vader verstoten weidde zij de schapen van haar voedster’
Herdersgroep met herdertjes en herderinnetjes en enkele grotere jongens met schapen
De herdersstaf van de jonge Margarita eindigt bovenaan met een kruis

Groep 4
‘De heidense landvoogd vroeg haar ten huwelijk’
Bazuinblazers en Romeinse soldaten gaan de dienaars vooraf die de juwelen dragen, door de landvoogd Olybrius aan Margarita aangeboden
De landvoogd, in feestelijk gewaad en met scepter is vergezeld door zijn raad en Romeinse edelen
 

...

Lees meer

AUGUSTINUS (7) OPLINTER

Laten we terugkeren naar de levensbeschrijving van Augustinus.
Bekering
In 384 werd Augustinus tot retor (redenaar) aan het hof in Milaan benoemd. In Milaan hoorde hij eens Ambrosius, de bisschop van Milaan, preken en raakte daardoor geboeid. Deze nam zijn intellectuele bezwaren tegen de Bijbel weg. Maar door het christelijk geloof in het hart geraakt werd Augustinus pas later, door een tekst uit de brief van Paulus aan de Romeinen, die hem aanspoorde anders te gaan leven. In 386 bekeerde hij zich tot het Christendom. Hij werd met Pasen in 387 door Ambrosius gedoopt. Hierna keerde hij terug naar zijn geboorteplaats in Afrika, tijdens welke reis zijn moeder Monica in Ostia overleed.
Bisschop
Na zich in Thagaste een paar jaar in stilte met Bijbelstudie te hebben beziggehouden, werd Augustinus in 389 half tegen zijn wil tot priester gewijd en in 395 tot medebisschop van Hippo Regius. Van 396 tot zijn dood in 430 was hij bisschop van die Kerk. Ook in die functie bleef hij een sober kloosterleven leiden in zijn bisschoppelijke woning.
Als priester en bisschop werd Augustinus een beroemd prediker. Er zijn bijna zeshonderd preken van hem overgeleverd, naar schatting 10% van het totale aantal preken dat hij heeft gehouden. Een deel van zijn predikend leven besteedde hij aan de bestrijding van ketterse stromingen maar vooral was hij pastoraal bewogen en bezorgd om het welzijn van de mensen die aan zijn zorg als bisschop waren toevertrouwd.
 

...

Lees meer

Van Corona spaar ons en verlos ons Heer

Nu na de lock down ons weer wat meer vrijheid wordt gegeven, wil ik even deze voorbije, onwezenlijke weken met u bekijken. Want dat was die voorbije tijd, onwezenlijk. Dat hadden wij nog nooit meegemaakt, een oorlog tegen een onzichtbare vijand, wij wisten niet waar en wanneer hij zou toeslaan.  Nu is het weer een beetje hoopvoller geworden. Maar die  vijand is er nog en wij mogen dus zeker niet te roekeloos worden.

Vooreerst gaan mijn gedachten nu naar het vele lijden dat in heel de wereld, maar ook in Tienen werd veroorzaakt door covid-19. Velen zullen de infectie gelukkig overwinnen, na dikwijls veel lijden en zwaar ziek zijn. Langs hun famileleden had ik contact met hun toestand en het was zielig, je staat daar zo machteloos tegenover. Maar ook velen zijn voor goed weg uit ons midden. Zelf ging ik voor in deze enkele  weken in 12 uitvaarten ten gevolge van dit virus. Ik heb aan de familieleden beloofd dat wij in betere tijden nog een viering zullen doen om hen, die ons ontvallen zijn,  te gedenken als levend in Gods liefde. Dit omdat hun families maar in zeer beperkte mate mochten afscheid nemen. De datum hiervoor zal tijdig worden bekend gemaakt.

Onze dank kan niet groot genoeg zijn voor alle zorggevenden, hier in onze stad. In de eerste plaats in de kliniek, maar ook in de Woonzorgcentra en bij zieken aan huis. Het waren zware en zenuwslopende en gevaarlijke zorgverleningen. Ik zag het ook bij onze Congolese zusters, waarvan er twee dag en nacht gewerkt hebben in de covid-afdeling.
Ik vroeg om in alle Tiense kerken elke avond ter ondersteuning en uit dank, voor hen allen om even een klok te luiden, dat maakte sterke indruk. En riep ook velen op tot een moment van gebed.

Maar ook in onze kerkelijke gewoontes werden wij totaal ontwricht.
GEEN eucharistie meer vanaf zondag 29 maart, dat hadden wij nog nooit meegemaakt. Uitvaarten met het strikt noodzakelijke, geen huwelijksvieringen, geen dopen. Enkel stil gebed kon in de kerken. Zelfs de Goed Week en Pasen verliepen in doodse stilte. Nog nooit werd het kruis zo hevig en dichtbij gevoeld als toen. Dat was geleden van bij de Franse revolutie denk ik. Tot mijn grote vreugde werd de mogelijkheid geboden om de zondagsmis te brengen langs onze website en het internet. Ik dacht toch een zinvolle weg om mensen wat te bemoedigen en met hen te bidden. En wij komen op al die zondagen tot een duizendtal mensen die dat per week bekeken.
Zelfs onze jaarlijkse mooie processies van palmzondag in Tienen-centrum en van Hakendover op paasmaandag konden niet doorgaan. 
En ook de anders zo drukke bezigheden in kerkverband van vele werkgroepen en vergaderingen werden stop gezet, ook het vereningingsleven voor de jeugdbewegingen, de ziekenwerking, de catechese en de gepensioneerden vielen op nul. En onze misdienaars en kerkzangers  werden werkloos.
Gans de pastorale zone sliep in, de zoneraad en zoneploeg en ook de economische bezigheden. Enkel dit parochieblad kwam verder in afgeslankte vorm en onze website kerk-Tienen werd druk bezocht.

Wij hopen nu dat wij vlug terug onze aktivitieten kunnen hervatten, maar wij moeten wachten voor instructies van de Belgische bisschoppen, die onderhandelen met de regering en de andere geloofsbelijdenissen in ons land.
Wanneer wij terug kunnen beginnen met de zondagsmissen en de dopen, huwelijken enz.
Dat kunt u zodra wij het weten ook lezen op onze website (www.kerk-tienen.be)
Ik hoop nu van harte dat eerste en vooral het infectiegevaar verder afzwakt en niet te snel weer oplaait. Het is zeker goed om elke dag een gebed tot God te richten dat Hij zijn H.Geest van wijsheid schenkt,aan de vele wetenschappers die op zoek zijn naar een vaccin en een geneesmiddel, dat zal onze hulp worden.
Ik hoop ook dat de kinderen en jongeren in onze jeugdbewegingen op kamp mogen gaan, zij zijn er enorm op uit dat hoor ik van hen. En ik hoop u weldra te mogen weerzien in de eucharistie, dat zal in het begin wel volgens strikte voorschriften moeten verlopen.
Maar het zal deugd doen terug in persoon te mogen aanwezig zijn, samen biddend, luisteren en zingend. Ik groet u allen van harte en draag u elke dag in mijn gebed.
U hoort nu vlug wel nieuws over wat ons wordt toegestaan.

Joris Hardiquest, zonepastoor Tienen.

...

Lees meer

Hemelvaart 2020

“Ten aanschouwen van hen werd de Heer omhooggeheven” (Hand.1,10) 
Een periode van verbijstering, van vertwijfeling, van ongeloof en ook van genadeloos einde en verdriet zijn niet vreemd aan deze corona periode. Zo moeten ook de apostelen de dood van hun meester hebben beleefd. Na zijn verrijzen bleek er terug wat hoop op te bloeien, maar de dag van afscheid was onherroepelijk. Ze staren hem na en wat nu? Een heel nieuw tijdperk breekt aan. Hij heeft hun een helper beloofd, maar Hemzelf zullen ze niet meer zien, ondanks de belofte dat Hij op dezelfde wijze zal wederkeren. Wat een uitdaging hebben deze eerste christenen aan gegaan na zulk een periode van pijn en rouw. Met deze gedachte nam ik de apostolische exhortatie (brief van Paus Franciscus) “VREUGDE van het EVANGELIE” ter hand. Hierin haalt Paus Franciscus drie gevaren aan die, indien ze samen voorkomen, ze elkaar versterken ten nadele van de roeping van de christen. De twee eerste kunnen een gevolg zijn van deze crisis die we nu doormaken. Het gevaar dat we op onszelf terugplooien en bekommerd zijn met eigen veiligheid, voldoende bescherming, voldoende voorraden, enz. Een tweede, en dat kan een gevolg zijn van de noodzakelijke maatregelen die werden opgelegd (en die we dienen te volgen). Wie ben ik? Wat is de zin van dit alles? We vertrouwden op techniek en wetenschap; maar waar heeft ze ons gebracht? Een onnozel klein virus kan de wereld in een staat van beleg stellen met mondiale proporties. Waarvoor staan mijn idealen? Heeft dit alles nog zin? Waarvoor nog ijveren? En dat is de derde kwaal: de vertwijfeling en verflauwing van de ijver. Uiteindelijk dooft dit de vreugde. Waar is de goede boodschap van het evangelie? De christelijke boodschap krijgt een flinke deuk. Of moet ik zeggen de boodschapper krijgt een opdonder te verwerken. Neen, we mogen ons het missionair enthousiasme van de eerste christenen niet laten ontnemen. Neen, aan de egoïstische verzuring. Neen, aan het steriele pessimisme. “Zelfs al ervaren we pijnlijk onze eigen beperktheden, we moeten doorgaan zonder ons verslagen te voelen en denken aan wat de Heer tot Paulus zei: ”je hebt genoeg aan mijn genade. Kracht wordt juist in zwakheid volkomen”(2kor12,9) …
Ondertussen nodigt het evangelie ons steeds weer uit ons te wagen aan het risico van de ontmoeting met het gelaat van de ander, met zijn fysieke aanwezigheid die ons opvordert, met zijn lijden en zijn vragen, met zijn aanstekelijke vreugde in een totale nabijheid. Het authentieke geloof in de mens geworden Zoon van God is onlosmakelijk verbonden met de gave van zichzelf, het behoren tot een gemeenschap. … In zijn incarnatie heeft de Zoon van God ons uitgenodigd tot een revolutie van de tederheid.” (85-88)
Wat een gewaagde uitspraken als je ze plaats in de context van “safe distance” –“veilig afstand houden”. En ondanks alles blijft de roep van het evangelie om die blijde boodschap niet weg te stoppen maar door woord en daad een kans te geven, het enthousiast naar buiten uit te dragen. Zovelen zijn ons hierin voorgegaan, ook Paulus heeft niet gewacht, na zijn ontmoeting met Jezus is hij dadelijk op pad gegaan. “Leerling zijn verondersteld die blijvende ingesteldheid om Jezus’ liefde naar de ander te brengen en dat gebeurt spontaan op iedere plaats: op straten en pleinen, op het werk en onderweg.”(127) Laat de vreugde van het evangelie onze leuze zijn. Want zo zegt Jezus tot ons in het evangelie van Hemelvaart: “Mij is alle macht gegeven in de hemel en op aarde. Gaat dus en maakt alle volkeren tot mijn leerlingen.”

Vrede en alle goeds
Diaken jan Abts

...

Lees meer

Bezinning bij de Salvatorbron Hakendover

Heer Jezus,
Ik wil als het water zijn
dat in rivieren klatert
en door het oerwoud stroomt,
dat velden vruchtbaar maakt
en overal leven brengt.
Ik wil als het water zijn
dat al wat vies is wast,
dat iedere mens, hoe hij ook heet,
die heling en bevrijding zoekt
weer hoop op toekomst geeft.

Ik wil als het water zijn,
bron van alle leven,
dat alle mensen samenbrengt
om samen, overal vandaan
lief en leed te delen.
Ik wil als het water zijn
dat in uw richting stroomt,
om in de wereld,
overal uw opdracht waar te maken,
meer mens te zijn voor iedereen.

...

Lees meer

OVERLEDEN

Wij betreuren het heengaan van Corrie Spees op 7 mei 2020 en bieden onze christelijke deelneming aan de familie aan.
Het bestuur van OC Schakel, vroeger PC De Brug.

...

Lees meer

OVERLEDEN KUMTICH

Robert Malcorps, geboren te Willebringen op 26 november 1931 en overleden in het WZC Keienhof te Kumtich op 13 april 2020.

...

Lees meer

OVERLEDEN VISSENAKEN

Hélène De Cock, weduwe van de heer François MAHO, geboren te Péronnes-lez-Binche op 28 oktober 1927 en overleden in het WZC Keienhof te Kumtich op 1 mei 2020.

...

Lees meer

PROCESSIE (4.4) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Historisch gedeelte

Edelknaap met opschrift: ‘Antiochië IIIe eeuw

Groep 1
‘Margarita werd christelijk opgevoed’
De jonge Margarita met haar opvoedster en engelbewaarder
Grote processiekelk met hostie, gedragen en omgeven door misdienaars in witte klederen, als teken van de huidige christelijke opvoeding

Groep 2
‘Haar vader was een heidens priester’
Heidense priesters dragen benodigdheden voor de offerdienst, o.m. een brandende kaars
Eudesius, hogepriester van de oppergod Jupiter, heeft een staf als teken van zijn macht 
Dienaars voeren het offerlam mee

...

Lees meer

AUGUSTINUS (6) OPLINTER

Deze afbeelding van een hart dat brandt van liefde staat op de achterzijde van de preekstoel. Ze is typerend voor de spiritualiteit van Augustinus. Hij schreef: ‘Mijn hart is onrustig, tot het zijn rust vindt bij U’.

Preekstoel Oplinter

In de Franse tijd dienden de Augustijnen hun klooster te verlaten op 17 november 1796. Uit een opgestelde inventaris van hun goederen op 7 oktober, voorafgaand aan hun uitwijzing, weten we dat de preekstoel tot hun bezit behoorde. Het is pater Teeuwen die de gegevens terugvond om de preekstoel uit Oplinter toe te wijzen aan de Augustijnen.
Na de opheffing van het klooster van de Augustijnen door de Fransen op 7 oktober 1796 werden de gebouwen verkocht als nationaal goed. Op 1 oktober 1822 brandde het oude klooster grotendeels af. Het logeerhuis en de Barbarakapel verdwenen omstreeks 1825.
Waar de Augustijnen na hun uitdrijving naar toe trokken is niet geweten. Dat geldt trouwens ook voor alle andere uitgedreven religieuzen. Sporadisch duiken gegevens over hen op. Zo weten we dat de prior van de Augustijnen door de Fransen werd gevangen genomen. Andere paters waren letterlijk op de dool en verbleven bij particulieren in en buiten de stad. De gegevens over hen zijn bijzonder schaars.

Staf Thomas
 

...

Lees meer

Wat betekent de paastijd voor het christelijk geloof?

In de liturgie van de paastijd beluisteren we hoe de leerlingen zoekend en tastend ontdekken dat Jezus leeft en hen inspireert om Kerk te vormen en te groeien in geloof. De toon wordt er duidelijk gezet. De eerste christenen belijden geen algemeen, vaag geloof in God. Ze groeien in de erkenning dat God de gekruisigde Jezus uit de dood heeft doen opstaan. Centraal in hun geloofsbelijdenis staat: Christus vivit, Christus leeft. Hiermee wordt duidelijk hoe uitdagend specifiek, hoe aanstootgevend concreet het geloof is dat in de eerste gemeenschappen groeit. De hele paastijd door herhaalt de liturgie in vele toonaarden het ongelooflijk goede nieuws van Pasen. Er klinkt groeiende vreugde om het best denkbare nieuws: Jezus, gebroken en vernederd in de dood, is door de Liefde van zijn Vader tot nieuw leven gewekt. Er blijft ook aarzeling klinken en zelfs ongeloof omdat de paasboodschap zo sterk indruist tegen ons nuchtere verstand dat vaststelt: dood is dood. In de paastijd overheerst het protest tegen die schijnbare overmacht van de dood, die opengebroken wordt tot een onvoorstelbaar nieuwe dimensie van Leven, niet meer gebonden aan onze ruimte en tijd. Onze zintuiglijke ervaringen en het licht van de rede zijn niet bij machte de volheid van het mysterie van leven en sterven te doorgronden. Pas in het licht van het geloof leren we vertrouwen dat het om een mysterie gaat van leven, sterven én nieuw Leven. Vijftig dagen lang biedt de liturgie ons kansen om sterker vertrouwd te raken met het mysterie van de verheerlijkte Mens Jezus.

Vijftig dagen gelovig Pasen vieren, herinnert er ons aan dat de kerkgemeenschap zoveel meer is dan een religieus genootschap of een zingevingsinstituut. Op weg tussen Pasen en Pinksteren vernemen we dat we als Kerk niet te herleiden zijn tot een waardengemeenschap die inspiratie zoekt bij de historische Jezus. We (her)ontdekken hoe alles in de Kerk staat of valt met onze geloofsontmoeting met de levende Christus. Christenen wagen het er niet op om op eigen kracht het voorbeeld van Jezus te volgen. Ze durven het maar aan in de kracht van Jezus’ Geest die hen immer actueel sterk maakt in de navolging. De paastijd nodigt ons uit om de eigenheid van ons christelijk geloof trouw te bewaren en steeds nieuw te beleven. Zin voor humaniteit en algemene religiositeit dringen niet door tot het kloppende hart van het evangelie. Er is een nieuw soort vertrouwen nodig dat ons ontvankelijk maakt voor de blijde tijding dat de Heer waarlijk is opgestaan. Dit paasgeloof is een gave Gods die ons leert ons hart en hoofd te buigen voor de onverwachte melding dat de Heer leeft. 

Mgr. Koen Vanhoutte 

...

Lees meer

De diaken: Gods liefde gestalte geven

de 7 eerste diakens’

Een paar weken geleden heb ik jullie beloofd iets meer te vertellen over het diaken zijn. De lezingen van vorige en komende zondag spreken hierover. “Zij kozen Stefanus, een man vol geloof en heilige Geest, Filippus, Próchorus, Nikánor, Timon, Parmenas en Nikolaüs, een proseliet uit Antiochië.” De keuze van de eerste diakens is ontstaan uit de bezorgdheid om mensen, om de zorg voor hen die ondersteuning nodig hebben vanuit de oproep van het evangelie, vanuit het gebod van de liefde: “Wie,mijn geboden onderhoudt, die hij heeft ontvangen, hij is het die Mij liefheeft. En wie Mij liefheeft, zal door mijn Vader bemind worden; ook Ik zal hem beminnen en Ik zal Mij aan hem openbaren.” Liefhebben is het eerste gebod van elke christen en ieder mens heeft er nood aan, verlangt om bemind te worden. Dit gebod tracht de diaken gestalte te geven in de liefde voor mensen in verbondenheid met de liefde voor en van God. De verbondenheid met God en zijn Verrezen Zoon is essentieel. 

In de Handelingen van de Apostelen worden de toekomstig diakens voorgedragen aan de apostelen, die hen na gebed de handen opleggen. Gebed en handoplegging verwijzen steeds naar de verbondenheid met de Heilige Geest. Het is vanuit die verbondenheid dat de diaken niet kan zwijgen over God. God is liefde, Hij houdt van ieder mens, zonder onderscheid. En dat gestalte geven in het leven van elke dag is de opdracht van een diaken. Het niet kunnen zwijgen over de liefde van God krijgt gestalte in de prediking. Denk maar aan de Heilige Stefanus die zo vol vuur en wijsheid sprak over God dat hij het uiteindelijk met de dood moest bekopen. Maar ook de H. Philippus trok rond in het gebied van Samaria en getuigde van Gods liefde. Velen worden gedoopt en er is vreugde onder de mensen omwille van het geloof. Toch is het pas na de handoplegging door de apostelen dat ze ook de nieuw gedoopten de H. Geest ontvangen. De taak van de diaken is ontstaan uit de taak van de apostelen, maakt er deel van uit maar niet in zijn totaliteit. De diaken wordt door de handoplegging gezonden om de zorg van de bisschop mee ter harte te nemen. Deze zorg om mensen, door verkondiging, door nabij zijn, door dienstbaarheid, gestalte geven leidt tot vreugde. Vreugde in het hart van mensen, van de gemeenschap en in het hart van God, waarmee de diaken verbonden leeft.

Graag wil ik jullie diaken zijn. In deze tijd van “social distancing” van afstand houden en “blijf in uw kot” is dit niet vanzelfsprekend. Mijn kenniskring in Tienen is nog zeer beperkt en deze uitbouwen gaat niet zonder jullie hulp.

Daarom een warme oproep om te melden waar ondersteuning nodig is. Ik ben zeker dat er mensen zijn die nood hebben, in welke vorm ook. Die graag eens hun verhaal willen delen. Laat het me weten. Ik hoop binnen korte tijd echt op pad te kunnen gaan in onze stad. Als iedere abonnee één persoon vreugde wil bezorgen door de gegevens door te geven, dan kan de liefde van God groeien in onze pastorale zone.

Vrede en alle goeds
Diaken Jan Abts
0486 168463
Diaken.jan.abts@gmail.com

...

Lees meer

GOED ZIJN VOOR ELKAAR

Goed zijn voor elkaar, goed zijn voor andere mensen. Wie wil dat nu niet zijn. We voelen ons pas een volwaardig mens als we er ook kunnen zijn voor anderen, op welke manier ook. God heeft het ons ingebakken. Hij voegde het als een ingrediënt toe aan het hoopje klei waarmee Hij ons boetseerde.
Wie voelt zich niet ongelukkig wanneer hij de beelden van al het lijden in de wereld ziet. Wie is niet bedroefd wanneer hij het onrecht dat mensen, of ze nu gelovig zijn of niet, wordt aangedaan. Ook al kan hij er zelf niets tegen beginnen, hij voelt een pijn door heel het lichaam. Hij stelt zich de vraag hoe het mogelijk is dat niemand ziet wat er gaande is, dat sommigen zo ongevoelig blijven voor het leed en alleen maar het eigen profijt ziet. Hoe komt het dat sommigen zich aan de ellende van anderen trachten te verrijken of macht opbouwen?
De crisis die we nu ondergaan drukt ons met onze neus op de ongelijkheid. Hoe zeer ook mensen hun best doen om er samen sterk tegenaan te gaan en om samen de penibele situatie het hoofd te bieden, ergens staan zij die de kloof tussen arm en rijk groter maken. Ik zie zorgzame hulpverleners die er alles aan doen om onbekenden op de dienst intensieve zorgen het leven te redden. Die vanachter gelaatsschermen hun tranen niet kunnen bedwingen omdat die onbekende persoon plots een naam en betekenis voor hen kreeg en het niet haalde. En dat terwijl er druk gelobbyd wordt om iedereen in gans de wereld zo snel mogelijk te kunnen voorzien van mondmaskers en beademingstoestellen. Voor hen draait het om geld, poenscheppen uit het leed van anderen. Goed zijn voor elkaar moet voor hen geld opbrengen. Zij willen machtiger en rijker uit de crisis komen.
Gelukkig deugen de meeste mensen en zijn wel heel goed en zorgzaam voor elkaar. In alle sectoren vinden we hartverwarmende mensen terug. Mensen die fantastische initiatieven opzetten en creatief omgaan met de situatie. Mensen die hun gaven ontdekken en ermee aan de slag gaan om anderen uit de nood te helpen. Het doet goed om er te zijn voor anderen, hoe klein ook de bijdrage is.
En wie zijn wij? Zijn wij diegene die angsten en frustraties proberen te verleggen? Die het geluk hebben van te kunnen wandelen in vrijheid, drinken en genieten van een goed glas wijn? Zijn wij diegene die niets tekort komen? Zijn wij dezen die hopeloos piekeren over de eenzamen, mensen die samenwonen in veel te kleine ruimtes en waar zich drama’s afspelen, mensen die financieel het water aan de lippen staat omwille van gedwongen sluiten van hun zaak, mensen met leed omwille van het verlies van een dierbare, mensen die vechten tegen psychologisch lijden…?
Wij zijn mensen die hun best doen om er zo goed mogelijk te zijn voor elkaar. Wij zijn mensen met een goed hart en leven in dezelfde geest van verbondenheid. Wij zijn mensen van hoop, geloof en liefde voor elkaar. We vormen één grote familie verbonden met elkaar door onze relatie met God. Een God van trouw en goedheid. Een Vader die ons leert te leven in een wereld waarin iedereen zich verantwoordelijk moet voelen voor zijn naaste. Dat zijn wij, mensen die goed zijn voor elkaar.

Hilde Rummens

...

Lees meer

CAPELLA BEATAE MARIAE AD LACUM IN LOCKDOWN

De Capella Beatae Mariae ad Lacum zingt virtueel 'Une prière intérieure' van Ludo Claesen ter ere van Maria, onder virtuele leiding van dirigent Koen Vits.
Het lied werd opgenomen door elk koorlid afzonderlijk thuis en dan samengevoegd tot één geheel.
Kijk en luister naar dit pareltje op www.olvtenpoel.be

_____

Une priére intérieure

Chez nous soyez Reine, nous sommes à vous.
Fondez votre domaine, chez nous,
Soyez la Madonne 
Qu’on prie à genoux.
Qui sourit et pardonne, chez nous, chez nous

Salut brillante étoile qui nous montres les cieux, par vous
Dieux se dévoile, jetez sur nous les yeux.
Salut brillante étoile qui nous montres les cieux, par vous
Dieux se dévoile, jetez sur nous les yeux.

...

Lees meer

PAASKAARS OPLINTER

De paaskaars, teken van Jezus’ verrijzenis, wachtte sinds Stille Zaterdag geduldig op de komst van de mensen in de kerk van Oplinter. Nu heeft ze haar licht laten schijnen over de parochiane die we met een eenvoudige dienst in Gods handen hebben gegeven.
 

...

Lees meer

OVERLEDEN OPLINTER

Flory Timmermans, wed. Jos Costermans, 85 j.
Slechts de naaste familieleden hebben uitvaart in de kerk van deze gelovige en dienstvaardige vrouw mogen meebidden. Onze deelneming. 
 

...

Lees meer

FERM OPLINTER

Het coronavirus blijft ons leven bepalen. We horen intussen positieve cijfers en kijken uit naar de eerste versoepelingen van de maatregelen. Maar we zijn er nog niet.
Daarom moeten we bij Ferm Oplinter ook alle activiteiten van mei annuleren. Heel jammer, we missen jullie erg. Al weten we ook dat we dit samen tot een goed einde zullen brengen.
Blijf intussen goed zorgen voor jezelf en voor elkaar. Naai mondmaskers, probeer eens iets nieuws in de keuken, wandel en fiets, en blijf applaus geven aan iedereen die zich elke dag voor ons inzet.

...

Lees meer

PROCESSIE (4.3) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

De processie ter ere van de H. Margarita is ontstaan uit de historische stoet bij de inhaling van pastoor Vandergraesen en de jaarlijkse processie
De ommegang bevat een historisch en een godsdienstig gedeelte. De groepen worden aangekondigd op panelen, door edelknapen (pages) gedragen
Deel I. Sint-Margriete-stoet
Opening
Ruiters. In 1972 waren er twee paardenkoetsjes bij en een ruiterijvereniging met vrouwelijke en mannelijke leden
Muziekmaatschappij Sint-Isidorus van Hakendover-Wulmersum: tamboer-majoor en meisjestrommelkorps, fanfarevaandel en muzikanten
Processievaandel van de Broederschap der H. Margarita met drager en begeleider.

...

Lees meer

AUGUSTINUS (5) OPLINTER

Engel met gebedenboek op de preekstoel

Augustijnenklooster

De paters Augustijnen zijn in Tienen aangekomen in 1615. Het stadsbestuur was hen bijzonder genegen omdat zij zouden instaan voor de organisatie van het middelbaar onderwijs in Tienen. Hun college zou in de loop van de 17de en 18de eeuw het enige centrum in de stad worden waar jongens voorbereid werden op een eventuele universitaire opleiding. 
Wanneer de Augustijnen omstreeks 1615 in de stad aankomen, mogen zij door  bemiddeling van bisschop Hovius gebruik maken van de kapel. Zij verbouwen de kapel tot hun eigen kloosterkerk. 
In 1628 hadden de Augustijnen reeds een deel van hun klooster gebouwd. Een steen in de zuidgevel van het nog bestaande pand geeft dit aan. Vandaag staat de woning op de hoek van Danebroekstraat en de Dr.Geensstraat (voormalig huis van dr. E. Vandenbergh).
Tijdens de verwoesting van Tienen in 1635 werd het klooster erg beschadigd en geplunderd. Vooral hun kapel, toegewijd aan de heilige Barbara, werd grondig geplunderd en vernield. In de jaren na 1635 besteedden de Augustijnen handen vol geld aan de renovatie van hun bedehuis. Het belangrijkste, nu nog bewaarde stuk uit die tijd is de zogeheten “Engelenpoort” die vandaag in het Toreke bewaard wordt. Uit dezelfde periode dateert de preekstoel die zich in de kerk van Oplinter bevindt.

Staf Thomas

...

Lees meer

Blijf heel dicht bij mij

De kerkdeur staat open en mijn blik wordt getrokken door het licht van vele brandende kaarsjes. Hier zijn talrijke mensen langs geweest voor een moment van stil gebed, hebben een kaarsje aangestoken. Een klein waakvlammetje als lichtpunt in deze moeilijke tijden of als dank voor iets goeds dat hen is overkomen. Hier in de kerk kunnen mensen op veilige afstand van elkaar zitten en daarentegen zich dicht bij God voelen. Men slaat een kruisje en vouwt de handen, hun blik op de Heer gericht. En dan wordt het stil diep vanbinnen. Het is tijd nemen om het hart de juiste ingesteldheid te geven, de ziel vrij te maken, een verandering in het denken en begrijpen toe te laten. Want een gesprek met God doe je niet zomaar. Je lichaam en geest vragen een kleine voorbereiding. God vraagt geen omhaal van woorden maar een geest van geloof en vertrouwen. Alleen op die manier worden we Hem gewaar. Misschien moet je ook maar eens naar binnen gaan…

Het is donker in de kerk maar de brandende kaarsen geven meteen een gevoel van veiligheid. Hier geen kans op angstige blikken van anderen bij het passeren. Zoek maar een plaats uit en neem je tijd. Hier is God aanwezig, hier hangt de Gekruisigde. Zie je hoe Hij ons de barmhartigheid toont, de liefde? Liefhebben is het krachtige woord waarrond heel zijn Testament is opgebouwd. 

Wanneer je een poos naar Hem kijkt, lijkt het wel alsof je ogen niet meer hoeven te knipperen, zo vast wordt je blik aangetrokken op de Heer. Hij herkent je en kijkt je onlosmakelijk aan. Het lijkt wel net of Hij zijn hand bovenop jouw tot gebed gevouwen handen legt als een teken van geruststelling. Je sluit je ogen en buigt lichtjes het hoofd. Uit nederigheid, uit een gevoel van geborgenheid. Voel , hoe langzaamaan de juiste woorden je hart bereiken. Zonder geluid laat je voorzichtig je boodschap klinken: “Blijf bij mij Heer, blijf dicht bij mij. Verlicht mijn geest, verwarm mijn hart, verzacht mijn pijn. Verlos mij van al mijn angsten want hoe moet het nu verder met de wereld. Ik heb hier bij U niets te verliezen terwijl ik hierbuiten al zovele dierbaren voorgoed heb moeten loslaten. Ik heb hier ook geen schaamte om U mijn ballast te overhandigen of om ze door U lichter te laten maken. Ik heb U zoveel te vragen en weinig te bieden, alleen mijn geloof in U.” Dat was het maar…

Zijn hand is er nog en gebaart je nog even te blijven zitten terwijl Hij je verzoekt: “ Blijf nog even dicht bij mij.” Doe dat maar en bewaar nog voor een tijdje de stilte. Sta niet meteen op om terug vliegensvlug naar buiten te stappen. Je weet toch dat de Heer alleen in de stilte hoorbaar is? Luister naar de stilte die deze plek te bieden heeft, laat je indrukken en je emoties diep tot jezelf doordringen. Daarin zit vaak Zijn antwoord verborgen al besef je het niet meteen. God neemt tijd en vraagt je ook de nodige tijd te besteden om Zijn taal te transponeren naar jouw persoonlijke taal.

De kleine waakvlammetjes van de kaarsen flakkeren nog steeds. Misschien kun je het licht van hoop brandend houden door zelf een kaars te ontsteken. Misschien wil je er wel een teken mee geven dat je zelf een lichtpuntje van Hem hebt ontvangen. 

Wanneer je de kerk verlaat, trede per trede want je lijkt wel onthaast, weet dan dat je hier steeds welkom bent. Dat je hier feilloos de Heer kunt ontmoeten, woordeloos.

Hilde Rummens

...

Lees meer

Meimaand 2020

©Jan Abts

Meimaand, Mariamaand. Start ook van de vele kleine en grote bedevaarten naar die plaatsen waar Maria op een bijzondere wijze moeder wil zijn van ons allen.
Gezegende Vrouw, moeder van Christus, moeder van de mensen.
Uit de vele namen waarmee we Maria aanspreken is zeker de "gezegende" één van de meest veelzijdige. "Wees gegroet Maria, Vol van genade, Gezegend zij Gij...." Een van de oudste afbeeldingen van Maria is deze met open armen, een biddende, zich openstellende vrouw, die smeekt en bid: ‘scheur uw hemel open en daal neer’. En God in zijn oneindige barmhartigheid met de mens wil binnen treden in die wereld van mensen dankzij het ‘fiat’ van Maria: “Zie de dienstmaagd des Heren”. In haar mag geschiede wat God alleen vermag,. "In Hem is onze redding verzekerd".
Kerstmis: Maria wordt moeder, niet enkel van de mens Jezus maar van God zelf: "Moeder Gods" (het feest dat we vieren op 1 januari ): Gezegend zijt Gij boven alle vrouwen omdat God zelf door uw ja woord tot ons is mogen komen. God’s Geest is over u gekomen en heeft zich aanwezig gesteld. Uw maagdelijkheid heb je niet moeten prijsgeven om God in zijn totaliteit tot ons te laten komen, Hij is het die van boven af onze nood heeft bemerkt en messiaans, d.w.z. verlossend; aanwezig is willen komen in onze menselijke wereld
. (Het feest van de aankondiging vieren we op 25 maart).
Voor ons is niet alleen het voorbeeld van Maria een appèl tot totale gegevenheid in vrijheid, maar het toont ons ook dat we onze redding te danken hebben aan een vrije maar totale gegevenheid van God zelf in zijn Zoon. 
Gezegend zijt Gij, onbevlekte: God heeft in de aanvang van uw leven de verlossing reeds bewerkt waarop wij hopen. Pius IX formuleerde het als volgt: "Door een bijzondere genadegave en voorrecht van de almachtige God en met het oog op de verdiensten van Jezus Christus, de verlosser van het menselijk geslacht, bleef Maria gespaard van elke smet van de erfzonde (dit vieren we op 8 december). "Verheug u begenadigde" die zuiver beeld zijt van uw zoon en schepper. U die al binnen gevoerd zijt met lichaam en ziel in de vreugde van hen die gered zijn. (15 augustus, Hemelvaart van Maria) Gij die uw redding reeds bereikt hebt. Bid voor ons .....

Maria, Moeder Gods, altijd maagd, onbevlekt ontvangen en ten Hemel opgenomen. 
De gezegende, meest begenadigde, elk van de Dogma's over Maria zijn dynamische realiteiten die Christus en zijn verlossingswerk in het centrum zetten. Jezus is God zelf die mens is zoals wij, God komt aanwezig als de Messias, de verlosser, Hij bewerkt een radicaal nieuw begin met het oog op onze redding. 
Vandaag nog geen grote bedevaarten, maar we kunnen wel ons keren tot haar. Op elk moment van de dag mogen we haar groeten en noemen: “wees gegroet, gezegende onder de vrouwen.

Vrede en alle goeds
Diaken Jan

...

Lees meer

GEBED: Gebenedijd zijt gij!

Gebenedijd zijt gij!
En onder alle vrouwen, ’t zij wie of waar dat ’t zij,
eerbiedig aan te schouwen; gebenedijd zijt gij.

O Moedermaagd, die Jezus draagt
eerbiedig aan te schouwen;
gebenedijd zijt gij!

Gebenedijd zijt gij.
Voor eeuwen uitverkoren,
Gij moeder, ook van mij,
daar God is uit geboren.
Gebenedijd zijt gij.

O Moedermaagd, die Jezus draagt
Daar God is uit geboren,
gebenedijd zijt gij!

Gebenedijd zijt gij.
Naast u en is er gene
van zond’ en schulden vrij,
O onbevlekt’ allene,
Gebenedijd zijt gij.

O Moedermaagd, die Jezus draagt
O onbevlekt’ allene,
gebenedijd zijt gij!
(Guido Gezelle)

...

Lees meer

OPEN KERKEN VISSENAKEN

De kerken behoren tot het publieke domein en moeten als zodanig voor iedereen toegankelijk zijn. De deuren van zowel Sint-Pieter als Sint-Maarten zullen alle dagen open zijn tussen 9 uur en 18 uur.

Een kerk is niet alleen de moeite waard vanwege haar liturgische functie. Haar functie is veel ruimer en beantwoordt aan diepgaande behoeften. Het spirituele, ongrijpbare erfgoed is zeker de moeite waard om het tot iedereen te laten spreken.
De kerk weerspiegelt een sociaal leven, een plaats van gebed of meditatie, een culturele ruimte een toeristische plaats….

...

Lees meer

OVERLEDENEN VAN DE VOORBIJE WEKEN SINT-GERMANUS

Maart:
Medaer Marie-Thérèse
Mahau Virginie

April:
Vandermeulen José
Moons Marcelle
Baguet Francine
Weselij Anita
Duerinckx Francine
Vanden Eynde Maria
Inghels Daniël 
Peeters Paula

...

Lees meer

OVERLEDENEN GOETSENHOVEN

Roger Kustermans, echtgenoot van Simonne Vancauwenbergs.
Geboren te Goetsenhoven op 6 september 1937 en overleden in het W.Z.C. Huize Nazareth op 13 april 2020 te Goetsenhoven

Georges Wallens, echtgenoot van Anita Geysermans.
Geboren te Overhespen op 23 september 1953 en overleden op 14 april 2020 te Goetsenhoven.

We betuigen aan de families onze christelijke deelneming.

...

Lees meer

OVERLEDENEN GODDELIJKE ZALIGMAKER HAKENDOVER

Op 18 april overleed Monique Jonckers echtgenote van Omer Persoons. Zij was 74 jaar. De kerkelijke uitvaart vond plaats in familiekring. 
 

...

Lees meer

SAMANA OPLINTER

Wegens de verlengde corona-maatregelen kunnen we niet anders dan onze ziekenzorgactiviteiten annuleren en dit voorlopig tot eind augustus. Dus geen kaartnamiddagen, geen bedevaarten en geen ijssalon ... Vele groeten en hou het veilig.
 

...

Lees meer

PROCESSIE (4.2) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Voorop in de processie: paardje met koetsje en drie kinderen. Op de achtergrond: tweede koetsje en ruiters.

...

Lees meer

AUGUSTINUS (4) OPLINTER

Preekstoel: engel met gebedssnoer 

De H. Augustinus, Monica en Barbara werden vereerd door de paters Augustijnen en ook door de Gasthuiszusters en de Reguliere Kanunnikessen Augustinessen. Ze zijn alle drie afgebeeld op de preekstoel afkomstig uit de Barbarakapel in Tienen, die zich nu in Oplinter bevindt. Erestadsarchivaris en -conservator Staf Thomas bezorgde ons inlichtingen die wij met dank overnemen.
Barbarakapel
De kapel bestond reeds in de 14de eeuw en stond op de hoek van de Dr. Geensstraat en de Danebroekstraat. Zij werd in de 15de eeuw reeds de ’oude kapel’ geheten en dit in vergelijking met de nieuwe kapel of beter de kerk van Onze-Lieve-Vrouw ten Poel op de nabijgelegen Grote Markt.  
Tot aan de verplaatsing van de Oude Markt (Veemarkt) naar de huidige Grote Markt was deze laatste bekend als de Dries. De Dries was groter dan de huidige Grote Markt en liep tot aan de huidige Danebroekstraat.  Op het terrein dat gelegen was op de hoek van de huidige Markt en de Dr. Geensstraat lag het oude kerkhof van Sint-Barbara. De laatste sporen van dit kerkhof verdwenen in 1860 en moesten plaats ruimen voor huizen.
In de 16de eeuw mochten de zusters van Danenbroek, die hun oude klooster in het veld tussen Tienen en Vissenaken moesten te verlaten, beschikken over de kapel.

Staf Thomas

...

Lees meer

Misdienaars Sint-Germanus, boodschap aan alle vrienden

“Coronavirus… blijf in uw kot…
Arrivederci Roma”

Hallo allemaal,

Wij misdienaars denken veel aan jullie lieve mensen.
Wij zien jullie allemaal graag.
Wij missen jullie heel erg.
Wij denken ook aan alle kinderen en jongeren die het nu moeilijk hebben thuis.
Wij missen vooral ons samen eucharistie vieren op zondag
Laat ons samen bidden – groot en klein – jong en oud – 
dat alles weer snel goed komt, geen coronavirus meer.
Dank voor de lekkere chocolade PAASHAAS.
Lieve mensen bewaar ons in uw hart – blijft hoopvol en tot snel.
Een knipoog voor onze deken en aan u allen.
ZALIG PASEN.

De misdienaars en Claire, onze coach

...

Lees meer

Roepingenzondag

©Jan Abts

Traditioneel wordt op de 4de paaszondag het evangelie verteld van de goede Herder. Herder zijn is een opdracht, een zending, een roeping. Roepingenzondag is dan ook het moment om stil te staan bij de roeping van ons Christen zijn. 
Alles begint met het binnengeleid worden in het hart van het geloof: Jezus Christus, de goede herder is die deur, het is via de sacramenten dat we toegang krijgen tot het hart van God, tot een God die vol liefde is en barmhartig. Dat gedenken we in het bijzonder rond Pasen maar ook telkens we eucharistie vieren, telkens het brood gebroken wordt en gedeeld, Christus zelfgave voor ons. 

Paus Franciscus schets de roepingenpastoraal in drie trappen of stadia. Hij roept ons op om met de rijkdom die ons ten deel valt naar buiten te komen: “We moeten leren wegtrekken uit onze starheden die ons onbekwaam maken om de vreugde van het Evangelie mee te delen,” en zo vervolgt onze Paus: ”Jullie hebben een ontmoeting beleefd die jullie leven heeft veranderd, door toedoen van anderen: gelovige ouders, catechisten maar vooral de bedienaren van de sacramenten. Zij hebben jullie de schoonheid van de liefde van God doen ervaren. Nu is het aan jullie om naar buiten te gaan en de jonge mensen te beluisteren – daar is geduld voor nodig! – jullie kunnen hen helpen om de bewegingen van hun hart te onderkennen en hun stappen te oriënteren.” 

Naar buiten, zien, roepen!
Naar buiten treden om te luisteren, te zien, te roepen!! Dat is de roeping van iedere Christen, we hebben die verantwoordelijkheid gekregen bij ons doopsel, laten we daar ook werk van maken, zonder angst. Een christen is iemand die alert is voor zijn omgeving, aandacht toont en probeert het verhaal van God te beluisteren in het levensverhaal van zijn medemens. Maar misschien ook om de medemens te helpen in het ontdekken van God in zijn levensverhaal, waar God Zijn liefde en barmhartigheid wil laten kennen.
Tenslotte schets Paus Franciscus een derde noodzakelijke beweging in de roepingenpastoraal naast het ‘naar buiten gaan’, en ‘zien’, namelijk het roepen. Jezus houdt geen lange redevoeringen, Hij ontwerpt geen programma dat men moet aanhangen, Hij roept, vaak zelfs met de korte bewoording: “volg mij”.
“Het verlangend zoeken, dat jongeren vaak drijft, is de schat die de Heer in onze handen legt en die we moeten verzorgen, cultiveren en doen openbloeien. Laten we kijken naar Jezus die voortgaat langs de oevers van het bestaan en toch zich laat kennen in het verlangen van degene die zoekt, in de ontgoocheling van een nacht met een slechte visvangst, in de hevige dorst van een vrouw die aan een put water komt putten, of in de sterke behoefte om anders te gaan leven. Zo kunnen ook wij – in plaats van het geloof te herleiden tot een receptenboek of een geheel van normen die onderhouden moeten worden – de jongeren helpen om zich de juiste vragen te stellen, om zich op weg te begeven en de vreugde van het Evangelie te ontdekken. Ik weet goed” zo zegt Paus Franciscus verder ”dat dit geen gemakkelijke opdracht is en dat – ondanks een edelmoedige inzet – de resultaten heel vaak beperkt kunnen zijn en wij het gevaar lopen gefrustreerd en ontmoedigd te geraken. 

Ik heb er alle vertrouwen in. De roepingenpastoraal is een fundamentele opdracht in de Kerk en van iedere christen. Het is een dringende zending die de Heer ons vraagt te vervullen met edelmoedigheid.” 

Vrede en alle goeds
diaken Jan

...

Lees meer

Roepingsgebed

Heer Jezus,
Gij zijt de goede herder.
Gij komt naar ons toe
en roept ieder bij naam.
j wilt dat wij léven 
en wel in overvloed.

Draag zorg voor de kudde die Gij weidt.
Open onze oren voor uw stem, 
neem onze angst weg om te antwoorden.

Verdiep het vertrouwen van jonge partners
om het met elkaar als gehuwden te wagen.

Geef ons religieuzen en godgewijden,
profeten voor vandaag. 

Beziel allen die zich inzetten voor uw Kerk
met de vreugde van uw evangelie.

Schenk ons de priesters en diakens 
die we nodig hebben.
Vervul hen met uw Geest van hoop en sterkte.

Beziel elk van ons 
die uw naam als christen draagt.
Laat niet toe dat zorgen ons verlammen.
Roep uw Kerk naar buiten
zodat uw Woord van Liefde 
in heel uw schepping wordt gehoord.

Bisschop Lode Aerts

...

Lees meer

ZELFKENNIS IN CRISISTIJD

Met Pasen werd ik weer met stomheid geslagen toen ik naar de nieuwsberichten keek. Een Gentse professor en zijn assistent weigerden zich aan de coronamaatregelen te houden en haalden uit naar de politie met racistische en fascistische uitspraken. Meer en meer mensen lappen de regels aan hun laars en brengen hiermee zichzelf en anderen in gevaar. Hun gedrag is in deze crisistijd beschamend te noemen. En dat terwijl zovele anderen meer dan hun best doen om getroffen mensen te helpen en de verspreiding van het virus proberen een halt toe te roepen. “Waar zijn die mensen met hun verstand”, wordt er uitgeroepen.

Zelfkennis, daar draait het om. De kennis over onszelf die zich voor het grootste stuk aan de binnenkant begeeft. Een stukje van die zelfkennis hebben we via onze genen meegekregen, een ander deel leerden we door te ervaren en nog een ander deel werd door omstandigheden verworven. Zo denk ik aan de plaats waar we geboren zijn, de cultuur waarin we opgroeiden. We kunnen hiermee maar geluk hebben en leven in goede omstandigheden. Toch heb ik het vermoeden dat we een groot stuk van die levenswijsheid en goede karaktertrekken aan het verliezen zijn. De coronacrisis bracht het aan het licht. We kijken op een heel andere manier naar onszelf en anderen dan voorheen. We herkennen onszelf vaak niet meer wanneer we handelen of uitspraken doen. Mensen houden er wellicht een dubbele moraal op na. Thuis een toegewijd gezinslid zijn maar zich daarbuiten heel meedogenloos gedragen, er geen morele waardeoordelen op nahouden. Moeten wij ons gedrag niet een klein beetje aanpassen naar de toekomst toe en onze verantwoordelijkheid weer opnemen?

Daarom moeten we een stukje van onze verworven vrijheid opgeven. Ons egoïstische gedrag aan banden leggen en de menselijke waardigheid respecteren.
Van een professor had ik wijze en morele uitspraken verwacht. Is hij niet diegene die jongeren in hogescholen en universiteiten wijsheid en beschaving moet bijbrengen? 
Onze samenleving moet het ergens te leren krijgen dat geboden van naastenliefde, rechtvaardigheid en barmhartigheid niet van tafel geveegd mogen worden. We moeten ons terug meer toeleggen op solidariteit onder elkaar. We zijn hier niet alleen, er zijn ook anderen met wie we moeten rekening houden en ons over moeten ontfermen. Wij moeten ons opnieuw realiseren dat gehoorzaamheid, normen en waarden, nodig zijn om de wereld staande en leefbaar te houden.

Toch mogen we bewondering hebben voor al de kennis en wijsheid die we in de loop der eeuwen hebben ontwikkeld. Maar laten we niet de spirituele dimensie vergeten. Onze zelfkennis wordt voor een stuk ook gevoed door onze geest. Gods Geest die ons het vermogen schenkt om de schoonheid te beleven. Hij is het die ons doet beseffen dat we elkaar nodig hebben, veraf en dichtbij. Hij illustreert ons hoe we andere mensen kunnen worden. Mensen die ook in moeilijke omstandigheden anderen de moed kunnen schenken en kunnen doen herleven. Mensen met in hun binnenste een ware zelfkennis gevoed door de wijsheid van God.

Hilde Rummens

...

Lees meer

HAKENDOVER REFLECTIES PASEN 2020

De stilte is in ons dorp te ruiken.
De kerk van de Goddelijke Zaligmaker zou het middelpunt van het Paasfeest moeten zijn, doch het coronavirus heeft ook de feestvreugde van ons allemaal verknald.
De kerk was open vanaf negen tot zeventien uur. Veel bezoekers zijn er niet geweest, maar zij die er waren hebben ervaren dat de Heer is verrezen en zij hopen dat iedere patiënt van corona zal genezen. Want zij die in de kerk waren hebben ervoor gebeden.
En iedereen mag het weten, zij hebben niemand vergeten!
Daarom zeg ik dank aan al diegenen die vandaag in onze kerk een kaarsje hebben ontstoken en tot de Zaligmaker hebben gebeden om welke reden ook.
Het doet zo goed als je zoveel sympathie voelt.
En iedereen mag het weten: mensen hebben mekaar nodig in goede en kwade dagen, en we kunnen Gods hulp dan ook dagelijks vragen!

Frans Goyen.

...

Lees meer

EEN GETUIGENIS VAN EEN ZORGVRAGER EN HULPVERLENER

 "Is dit nu hoe het zal aflopen met mij, nu ik zo oud al ben geworden? Sterven zonder mijn familie, kinderen en kleinkinderen? Weet je ik ben wel oud maar ik weet nog alles en ik kan niet begrijpen dat mijn leven zo zou eindigen,"zegt de bejaarde dame terwijl de zorgverlener haar in bed samen met haar spulletjes naar een andere afdeling brengt. Ze kijkt met bezorgde ogen. " Waarom dragen jullie maskers en schorten als we toch allemaal dat beeske hebben? Weet ge ik ben zo moe, en toch ben ik niet bang om naar Onze Lieve Heer te gaan. Alleen.... " De verpleging probeert haar een beetje te helpen met eten en drinken, maar ze wil resoluut niets hebben." Misschien morgen als het beter gaat. Alleen... Ik ben bang, maar wil je me iets beloven, als mijn tijd komt en je bent aan het werken hou je dan even mijn hand zodat ik weet dat ik er niet alleen voor sta? Wil je dat doen? En vragen dat ze voor mij bidden?" De verpleging zegt er te zullen zijn voor haar. Nu mag ik u ook geen koekske meer geven, maar dat is voor later he! Tot morgen, misschien?" Naamloze getuigenis, parochie Bost.

...

Lees meer

KLJ OPLINTER

Omdat we enkele weken niet kunnen bijeenkomen, heeft de leiding opdrachten voor jullie uitgekozen: 
Elke dag je KLJ-uniform aantrekken
De gezelschapsspellen uit de kast halen en je inzicht tonen
Met je broers/zusters in huis verstoppertje spelen
Het KLJ-lied of het kamplied luidkeels met de CD meezingen
Skypen met je grootouders
Je likes bekijken (dat streelt je trots)
De verfdoos openen en je eigen kunstwerk creëren.
Zo zal je toch het KLJ-gevoel behouden.

...

Lees meer

PROCESSIE (4.1) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Opening: paarden

In 1972, de zondag na 20 juli, ging de processie van Sint-Margarita voor de 25ste en laatste maal uit. Het was, wegens de uitbreiding van het betaald verlof en de vakantiemogelijkheden, van langsom moeilijker geworden voldoende volk te vinden om mee te stappen. 
We kregen twee reeksen met beelden uit de jubileumuitgave, één zwart/wit, één in kleur. De foto’s zijn niet altijd even duidelijk, maar ze kunnen toch de sfeer oproepen van die parochiale gebeurtenis, waar velen gedurende jaren hebben aan meegewerkt.
De processie opent met de paarden. Dit jaar zijn er eerst twee koetsjes, dan volgen de ruiters.
 

...

Lees meer

AUGUSTINUS (3) OPLINTER

Medaillon: H. Barbara met toren 

Vroege carrière
In 375, op 21-jarige leeftijd, werd Augustinus leraar in zijn geboorteplaats, en het jaar daarop vestigde hij zich in Carthago als leraar in de retorica (welsprekendheid). Na kennismaking met het werk van de Romeinse redenaar Cicero besloot hij filosofie te studeren op zoek naar de waarheid, met name over een zuiver Godsbegrip in relatie tot de oorsprong van het kwaad. Hij sloot aan bij een leer die aanneemt dat naast God als het hoogste goed er ook een afzonderlijk principe van het Kwaad bestaat. Later, onder invloed van de Griekse filosofie van Plato en Plotinus, zag hij de oorsprong van het kwaad in de verkeerd gerichte wil van de mens, die zich van God heeft afgewend. Het contact met Vindicius, proconsul van Carthago, bracht hem op het idee naar Rome te gaan om daar zijn carrière uit te bouwen, vermoedelijk in 383.
Geschiedenis
De Gasthuiszusters Augustinessen beheren gezondheidsinstellingen toegewijd aan Barbara o.m. in Geel, Hechtel en Antwerpen. In Leuven bestaat er een Sint-Barbarastraat, niet ver van het voormalig klooster van de Gasthuiszusters in de Brusselsestraat. De universitaire kliniek in Pellenberg bij Leuven is naar Barbara vernoemd. Het Sint-Barbaracollege in Gent was oorspronkelijk een klooster van contemplatieve Augustinessen, enz.
Terloops: eind 1619 reisden twee Gasthuiszusters-Augustinessen uit Tienen met paard en kar naar Diest om het Gasthuis over te nemen. 

...

Lees meer

Gebed van Paus Franciscus tot Maria, heil van de zieken

©Kerknet

O Maria, U verlicht als een baken ons levenspad,
Als een blijvend teken van redding en hoop.
Aan u, Heil van de zieken, vertrouwen wij ons toe,
Aan u die staande bij het Kruis, met uw rotsvast geloof,
Jezus nabij bleef in zijn pijn.
U, weet wat we nodig hebben.
We vertrouwen erop dat u zult voorzien in wat nodig is,
Zoals u eens deed op de bruiloft van Kana in Galilea.
Mogen zo vreugde en feest, 
Na deze tijd van beproeving terugkeren.
Help ons, Moeder van Goddelijke Liefde,
Om ons één te maken met de Wil van de Vader
En te doen wat Jezus zegt.
Hij, die ons lijden en verdriet op Zich nam
Om door het Kruis ons te brengen tot de vreugde van de Verrijzenis.
Amen

...

Lees meer

Van de aarde losgekomen

Wanneer ik door mijn tuin wandel, wordt mijn aandacht plots afgeleid door een plantje dat zich tussen de smalle voegen van het tuinpad een weg baant naar het licht. De ene helft groeit naar onder en zal zijn bovenste helft voeden en laten bloeien. Normaal zou ik dit plantje misnoegd bekijken en trachten te vernietigen want ik duld moeilijk onkruid in mijn hofke. Maar nu raak ik er  door gefascineerd. Dit kleine plantje doet zoveel moeite om te overleven. De wind blies het zaad tot op een onmogelijke plek, diep tussen twee dikke klinkers. De wereld geeft het ruimte om er te zijn. Ik mag dit plantje niet stukmaken. 

De wereld geeft ruimte aan zovele dingen, aan zoveel leven. En wij, mensen, zullen steeds op zoek gaan naar het eerste ontstaan, het begin van het leven, het vertrekpunt van het verleden dat zich een weg baant doorheen het heden naar het eindpunt van de toekomst. Maar we blijven in het duister tasten. En steeds ontdekken mensen nieuwe dingen, moeten ze hun oude gedachtengoed en bevindingen herzien omdat ze niet meer stroken met de nieuwe inzichten. Kennis gaat er op vooruit. Wat zou de mens graag willen weten wat er achter onze zichtbare wereld verscholen ligt. Hoe ziet de hemel er nu eigenlijk uit? Wat moet ik mij daar bij voorstellen? Mijn verstand is te klein en ik laat deze materie liever over aan de wetenschappers en filosofen die zich buigen over het uitdeinen van het heelal, het groter worden van ons universum, de vraag over het “ hoe” en “ waarom”. Toch laat ik het woordje “hemel” liever in handen van God. 

Het kleine plantje, dat van God een plekje kreeg tussen de voegen van mijn tuinpad, brengt in mijn hoofd een hele vragenlijst tot stand. Mijn kennis heeft hier zijn grens bereikt. Ondertussen werken duizenden mensen verder in labo’s, voeren proeven uit en testen hun nieuwe ontwikkelingen en technologieën. Waartoe leiden ze, kunnen ze leiden wanneer men de grenzen overschrijdt. Worden ze dan niet gevaarlijk? Alle vooruitgang heeft ook een keerzijde en daar moet de mensheid zich ook voor hoeden.

Wij mensen zijn kinderen van de schepping, net zoals dat klein stukje groen dat tracht te overleven tussen beton en steen. Heel stil zocht het een weg naar het licht en richt zich naar de hemel. Net zoals Jezus die zonder veel spektakel zich van de aarde losmaakte en verrees naar die hemelse plek, ergens ver weg van hier. Wij mensen leven met zovelen tezamen en stellen ons nog steeds dezelfde vragen over de zin en het waarom van het leven. Al onze vergaarde kennis bracht veel goeds bij tot het welzijn van het leven maar kan misbruikt worden en de hele planeet vernietigen. Laten wij christenen, bezorgd blijven om Gods schepping en zorg besteden aan al het kwetsbare. Laten wij onze kennis van liefde en vrede inzetten om processen op gang te brengen die de eenheid in de wereld kunnen bewaren.
Hilde Rummens

...

Lees meer

Handelen zoals Apostelen (Hand 2,14.22-28)

©Wikipedia 

In deze paastijd geen lezingen uit het oude testament. Wel uit de handelingen van de apostelen en uit de eerste brief van Petrus.
In deze kronieken, verhalen rond het eerste optreden van de apostelen nadat de Heilige Geest over hen was uitgestort, komt vooral de prediking van Petrus aan bod. Later is er sprake van de samenkomsten van de twaalf en daarna van het optreden van de eerste diakens (daar wil ik het later zeker nog over hebben).
Het handelen van de apostelen na Jezus verrijzen en na het ontvangen van de helper kan men meer dan onbesuisd noemen. Neem bijvoorbeeld deze ene zin: “Gij kent de machtige daden die God door Hem (Jezus) onder u heeft verricht, Hem hebt gij door de hand van goddelozen aan het kruis genageld en gedood”. Dit verwijt krijgen de mensen te horen. Als je met zo’n overtuiging nieuwe volgelingen wil aantrekken zal je met betere troeven moeten uitpakken.

Inderdaad, dit is geen argumentatie maar de inleiding op iets veel grootser. Profetische taal kan men het noemen. Een profeet is vaak iemand die naar de mensen toekomt op een moment dat die mens of dat volk er helemaal niet voor open staat, zelf het tegenovergestelde doet dan wat verwacht zou kunnen worden van een volk dat aan God toebehoort. Juist op dat moment bezingt de profeet de lof van God. Zo ook Petrus. Hij verwijst naar de veroordeling en kruisdood van Jezus om de lof van God’s grote barmhartigheid uit te zingen. “Maar God heeft Hem ten leven gewekt” en Petrus verwijst naar een Psalm van Koning David om dit te verklaren: “De Heer had ik voor ogen, altijd door, Hij is aan mijn rechterhand, opdat ik niet zou wankelen; daarom is er blijdschap in mijn hart en jubelt mijn mond van vreugde; ja, ook mijn lichaam zal rust vinden in hoop.” Petrus legt dit gebed van David in de mond van Jezus.

God heeft Jezus niet zomaar doen verrijzen, omdat dat nu eenmaal in zijn macht lag, maar heel doelbewust. En wel met een vooruitblik op de toekomst, met zicht op zijn leerlingen, met zicht op ieder van ons die Christus wil volgen. Vandaar dat Petrus dit gebed ook aan ons wil toevertrouwen: ook ‘ons’ lichaam zal rust vinden in hoop. Ja wegen ten leven heeft Jezus aan ons doen kennen.

Handelen als Apostelen is dus zeker het verleden niet loochenen. Het is dankbaar vooruitkijken om wat Gods barmhartigheid kan teweeg brengen in de mens die bewust kiest om de weg ten leven in te slaan. “Ja, Gij zult mij de weg van het leven wijzen om heel mijn vreugde te vinden bij U, bestendig geluk aan uw zijde”. (psalm 16)

Vrede en alle goeds
diaken Jan

...

Lees meer

IN DE GREEP VAN EEN VIRUS, EEN TEST VOOR ONS GELOOF

 Wat een tijden, een Hoogfeest van Pasen zonder viering in onze parochiekerk. We kunnen alleen maar thuis een viering volgen op de televisie en via andere mediakanalen. Maar hoe zit het met ons geloof? We hoorden een jongere praten die in een rust en verzorgingsinstelling gaat werken. Hij vertelde over de onmacht om tegen dat virus op te boksen. De bejaarden waar ze allemaal zo'n speciale band mee hadden, moeten in afzondering. Ze weten wel dat ouderen en verlies samen gaan maar niemand had dit kunnen voorzien. Een overlijden hoort niet thuis in statistieken, maar laat een diepe wonde in een mensenhart. Wanneer de artsen dan beslissen dat de bejaarden naar een andere afdeling moeten, dan  zie je de angst in de ogen van de zorgvragers, maar ook het verdriet en de ongelooflijke eenzaamheid. De meesten weten dat er  geen weg terug is en beginnen soms spontaan te bidden. Het zijn momenten die de zorgverleners zullen tekenen voor hun leven. Wij hopen dat iedereen behouden en gesterkt door deze beproeving zullen komen.
 

...

Lees meer

O. L. V. TEN POELKERK

Lieve vriendjes van de eerste communie 

Samen met jullie keken wij uit naar het feest van Pinksteren en jullie eerste communie! Maar de voorbije weken heeft het Corona-virus onze wereld en de hele wereld veranderd, we kunnen elkaar niet meer zien en we kunnen in mei nog niet samenkomen om te feesten… 
Wij blijven wel denken aan jullie en hopen jullie gauw terug te zien en in september samen jullie eerste communie te vieren! 
Jullie namen hebben we zelf in een paasboom gehangen, symbolisch voor jullie naamopgave, want jullie willen met de verhalen van Jezus op weg gaan… 
Wij wensen jullie en jullie familie een heel goede gezondheid  en een hoopvolle paastijd! 
Zorg goed voor mekaar. 

Hartelijke groeten van de catechisten

...

Lees meer

AUGUSTINUS (2) OPLINTER

H. Monica medaillon

Jeugd
Augustinus werd geboren te Thagaste in de West-Romeinse provincie Africa (Noord-Afrika) op 13 november 354. Zijn vader Patricius was een Romeinse raadsheer en zijn moeder Monica een vrome Fenicische vrouw. Augustinus genoot lager en voorbereidend onderwijs, en kon ook na de dood van zijn vader nog verder studeren. Tot verdriet van zijn moeder leidde hij tijdens zijn jonge jaren aanvankelijk een weinig voorbeeldig leven. Met 17 jaar begon hij een relatie met een jong meisje. Ze zouden 13 jaar samenblijven. In 372 kregen ze een zoon, Adeodatus (“door God gegeven”) die slechts 18 jaar oud werd.

De H. Monica, moeder van Augustinus, is de geestelijke leidsvrouwe van de zusters Augustinessen. Hier draagt zij het kloosterhabijt zoals in de tijd waarin de afbeelding gemaakt werd.
De Gasthuiszusters Augustinessen in Tienen bestuurden vele eeuwen het Sint-Janshospitaal, ook gekend als ‘Oud Gasthuis’. Dat was oorspronkelijk gelegen aan de Langestraat, Gasthuismolenstraat en de Mene, in 1825 nabij het Groot Begijnhof, later in het S.G.H.I, dat nu opgenomen is als ‘Campus Sint-Jan’ in het H. Hart Ziekenhuis. 
 

...

Lees meer

PASTOORS (24) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Een galmgat van de toren. De stem van de klokken wordt nu aangevuld door de sociale media.

Nabeschouwing
Oorspronkelijk was onze parochiekerk een kapel. Op zon- en feestdagen werd de Mis gedaan door een priester waarvoor de inwoners moesten zorgen. Voor het overige hingen zij af van Bunsbeek, later in feite van Sint-Germanus in Tienen. 
Na veel wederwaardigheden werd in 1785 de bediening aan de abdij van Heylissem toevertrouwd en kwam een van de paters in de nieuwgebouwde pastorij wonen. Bestuurlijk hing de kapelanij af van Bunsbeek en daarna van Oplinter. Op 15 juli 1842 werd de kapel tot een zelfstandige kerk verheven.
Het verliep niet altijd even vlot. In 1600 werden de paters Augustijnen uit Tienen aangeduid voor de zondagsdienst. Omstreeks 1631 kon men maar om de veertien dagen de zondagsmis bijwonen. Pastoor Haelgoet bediende vanuit Oplinter de parochie van maart 1812 tot januari 1821. 
Gelukkig hebben wij zeer lang een eigen pastoor gehad en kunnen we rekenen op priesters uit de buurt. Enkele overtuigde christenen in Sint-Margriete-Houtem houden de vlam van geloof en van Gods- en naastenliefde brandend. Dat bezorgt ons allen goede hoop.
 

...

Lees meer

Vormsels en eerste communies uitgesteld

©Yvette Charpentier

Richtlijnen van de bisschoppen van België 
Het corona-virus verplicht ons tot uiterste voorzichtigheid. Daarom hebben de bisschoppen van België vandaag, 30 maart 2020, beslist dat de vieringen van het Vormsel en de eerste communie die voorzien waren tussen Pasen en Pinksteren niet kunnen doorgaan op de voorziene datum. De vormsels worden verschoven naar de maanden september of oktober. De eerste communies worden verschoven naar het volgende schooljaar.
Elk bisdom zal een regeling voorstellen aangepast aan de eigen situatie. Elk bisdom zal daarover de nodige communicatie verspreiden.

De redenen voor dit uitstel liggen voor de hand. Zelfs wanneer de regering een versoepeling van de huidige maatregelen toelaat, zal zij geen vieringen toelaten met volle kerken met mensen van diverse families en generaties (grootouders!); ongeacht wat ze in de voorbije maanden met corona hebben meegemaakt.

In de laatste maand van het schooljaar zullen de kinderen alles op alles moeten zetten om hun schooljaar goed te voltooien, in het bijzonder de vormelingen uit het 6e leerjaar basisonderwijs die hun kwalificatie moeten halen voor het middelbaar. Het heeft dan ook geen zin hun vormsel nog in juni plaats te laten vinden.

Ook al kunnen parochies of catechisten nu geen bijeenkomsten beleggen, wij vragen dat ze contact houden met hun communicanten of vormelingen. Daarvoor bestaan diverse mogelijkheden, onder andere via post, email, streaming of telefoon. Van zodra een nieuwe datum is vastgelegd, zullen ze hun bijeenkomsten daarop kunnen afstemmen.

De Bisschoppen danken allen die zich inspannen goed met de eerste communicanten en de vormelingen te communiceren, deze moeilijke beslissing te helpen duiden en te helpen werken aan een goede overbrugging naar een nieuwe datum. 

Deze richtlijnen sluiten aan bij de richtlijnen van de Bisschoppen van vorige maandag 23 maart.

De Bisschoppen van België
Maandag 30 maart 2020

...

Lees meer

REGELING VOOR ONZE PAROCHIES

Mgr. Koen Vanhoutte, hulpbisschop voor het vicariaat Vlaams-Brabant & Mechelen nam volgende schikkingen ivm. de eerste communie en vormselvieringen.

1. In het najaar voorzien we twee weekends (26-27 september en 3-4 oktober) voor de vormselvieringen die voorzien waren voor de paastijd. Het vicariaat zal zo spoedig mogelijk een schema uitwerken waarin dit voor de pastorale zones concreet gemaakt wordt. De pastoraal verantwoordelijken zullen de vormelingen en hun ouders vragen om voor 30 juni hun deelname aan de nieuw geplande vormselviering te bevestigen. In de tweede helft van september wordt plaatselijk een korte catechetische voorbereiding voorzien.

2. De eerste communievieringen kunnen in de maanden september en oktober plaatsvinden. Dit gebeurt bij voorkeur in de gewone zondagse viering van de Eucharistie met bijzondere aandacht voor de kinderen die voor het eerst de heilige communie ontvangen. Als de groep eerste communicanten talrijk is, kan die ook verdeeld worden over enkele zondagen. In overleg met alle betrokkenen doen de pastoraal verantwoordelijken een concreet voorstel en nodigen de ouders uit om zich aan te melden voor het meevieren van de zondagse Eucharistie met eerste communie van hun kinderen.
Het doopsel van kinderen op schoolleeftijd, dikwijls met het oog op het meevieren van de Eucharistie, gebeurt best in de eerste weken van het nieuwe schooljaar.

Ik hoop dat we met deze afspraken kinderen, jongeren en hun families een goed voorstel doen om in het najaar met vreugde en vertrouwen de sacramenten van Gods nabijheid te kunnen vieren.

‘k Wens u allen een gezegende tocht naar Pasen,

Koen Vanhoutte
hulpbisschop voor Vicariaat Vlaams-Brabant en Mechelen

We houden u verder op de hoogte over de concrete regelingen voor de parochies van Tienen, Oplinter en Hakendover. (zie rubriek “catechese”)

...

Lees meer

Leven van hoop

Hij deed ons herboren worden tot een leven van hoop (1Petr.1,3-9)

Het is een wat eigenaardige tijd. De meest intense periode, ook in de liturgie, heeft ieder van ons trachten te beleven meestal vanuit de huiskamer.
De verlatenheid die de leerlingen ervaren door het lijden en sterven van Jezus heeft op een heel speciale wijze gestalte gekregen in ons leven. Net als de eerste leerlingen werden we teruggekaatst naar de eenzaamheid van de huiskamer. We worden teruggeplooid op onszelf. De Stilte van het graf maakt velen bezorgd. Gaat dit escaleren? wanneer is het mijn beurt? welk kruis zal ik moeten dragen? De vertwijfeling is groot. De apostelen sloten zich op, niet wetend wat hen te wachten stond.
Het lijden en de dood wensen we niemand toe maar het valt ieder te beurt in de tijd die we hier op deze aarde mogen doormaken. 

En dan krijgen we in de week vanaf Pasen de Bijbelverhalen met de vele getuigenissen over het verrijzen van Jezus: de vrouwen bij het graf, de reizigers naar Emmaüs, de verschijning aan het meer,  het binnen komen bij de leerlingen die zich hadden opgesloten, Thomas. Allen vatten weer moed: Alleluja, Hij is werkelijk verrezen, Alleluja. Dit wordt de kern van ons geloof. Dit wordt ook de kern in de eerste brief van Petrus: “Gezegend is God, hij die ons in zijn grote barmhartigheid deed herboren worden tot een leven van hoop. Dan zult gij juichen, dan zal, lof, heerlijkheid en eer uw deel zijn. Hoe onuitsprekelijk zal uw vreugde zijn. Hoe hemels zal uw vreugde zijn, als gij het einddoel van uw geloof, uw redding bereikt. “ woorden van hoop die tot ons zijn gekomen door de opstanding van Jezus uit de dood.

Al lijkt het erop dat de dood aan het langste eind trekt, door ons geloof is er hoop en hoop doet leven.
De heilige Augustinus vat het zo samen: “Zij die hem hebben gekruisigd, hebben Hem gezien en aangeraakt, en toch zijn er weinigen van hen in Hem gaan geloven. Wij hebben niets gezien en niets aangeraakt, wij hebben gehoord en zijn tot geloof gekomen. Laat in ons, het geluk dat Hij heeft toegezegd, werkelijkheid worden: zowel hier op aarde als in de toekomstige tijd.”
Het verlangen in ons om het geloof te delen en samen te vieren in gemeenschap wordt zwaar op de proef gesteld. Door de eucharistie uit te zenden willen we de gemeenschap samen brengen, troost brengen en bidden om kracht en bescherming. Het brengt me de woorden van Jesaja indachtig, die in de advent aan bod komen: 

“Troost, troost mijn volk’, zegt uw God 
‘Spreek tot het hart van Jeruzalem
en roep het toe dat zijn diensttijd voorbij is, (...)'
De heerlijkheid van de heer zal zich openbaren,
en alle mensen zullen haar zien,
want de mond van de heer heeft gesproken” (Jes. 40, 1.3-5). 

De laatste weken zijn er verschillende mensen heengegaan, zij kregen hun uitvaart in de kleine kring van de familie. Graag willen we hen opnemen in ons gebed opdat zij mogen binnen gaan in de heerlijkheid van de Vader en dat hun familie de kracht mag ervaren dit verlies te dragen. Later willen we ook in de grote kerkgemeenschap een eucharistie opdragen voor hen die in éénzaamheid zijn overleden en voor hun familie die onze steun zo nodig hebben.

De link naar de eucharistievieringen op zondag vind je op de website www.kerk-tienen.be

Vrede en alle goeds
Diaken Jan 

...

Lees meer

BROEDERLIJK DELEN: KOFFIESTOP

Na de gebedsviering van zondag 8 maart organiseerde de parochieploeg haar jaarlijkse koffiestop t.v.v. Broederlijk delen. Mia Vandersteen zorgde traditioneel voor de wafels bij de koffie. De parochieploeg kon een bedrag van 130 euro overmaken.  Dank aan allen die hebben bijgedragen tot de mooie gebedsviering, de helpende handen bij de koffiestop en de milde gevers.
 

...

Lees meer

PASTOORS (23) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Dit glasraam van Frederic Roderburg (Leuven 1884 - Brugge 1963) stelt de patroonheilige voor van de (voorlopig ?) laatste pastoor.
Georgius van Cappadocië of Sint-Joris met de draak
Was volgens de overlevering officier in het Romeins leger, zoals Martinus en Sebastianus. Hij stierf de marteldood rond 303 tijdens de vervolging van Diocletianus
Wordt afgebeeld met een draak, symbool van het kwaad dat hij overwint, zoals Margareta (slang/draak) en Genoveva (monster/draak met blaasbalg).
Hierop entte zich de legende: Sint-Joris doodt de (vuurspuwende) draak die nabij de stad Silena in Libië jonge maagden eiste om te verorberen, en redde zo de koningsdochter.
Houdt dit verband met rituelen voor de vruchtbaarheid van de aarde: offer, jeugd, lente, verkiezing meikoningin, paardengalop tweede Paasdag? (Geoorgios is Grieks voor o.m. landbouwer).
 

...

Lees meer

ABDISSEN (14) OPLINTER

12 Catharina Van den Berghe
Catharine vanden berge  
Dochter van Godefroy (Godfried), Jonkheer, Schepen van de stad Leuven. Zij werd aangesteld in 1360 door prelaat Guilliaume (Willem) van Hoboken, abt van Sint-Berrnardus.
Zij bestuurde 2 jaren en stierf op 16 september 1362.
Bets vond een document over een contact met een inwoner van Zoutleeuw, waaruit blijkt dat zij nog leefde op 24 september 1363.
 

...

Lees meer

AUGUSTINUS (1) OPLINTER

Medaillon met Sint-Augustinus op de preekstoel in Oplinter

Augustinus van Hippo, patroon van de op te richten fusieparochie, beschrijft zijn zoektocht naar God. De dichterlijke vertaling is gemaakt door Huub Oosterhuis.
 

...

Lees meer

EERSTE COMMUNIES VERPLAATST

Beste ouders,

Volgend op de mededeling vanuit het vicariaat Vlaams-Brabant & Mechelen door mgr. Koen Vanhoutte omtrent het uitstellen van de eerste communies (sic“De eerste communievieringen zullen in de maanden september en oktober plaatsvinden.”), is er  besloten dat de Eerste communieviering in de Sint-Germanuskerk zal plaatsvinden op zaterdag 19 september om 14.30 uur en in de Onze-Lieve-Vrouw-ten-Poelkerkzondag 20 september om 11 uur.

De datums voor de verdere voorbereiding en repetities voor de Eerste communie moet met de groep catechisten nog afgesproken worden. Wij zullen u hiervan tijdig op de hoogte brengen.

...

Lees meer

PASEN 2020 … De Heer Jezus leeft

Enkele jaren geleden werd er bij vele Vlamingen een rondvraag gehouden. Een van de vragen was: “Waaraan denk je met Pasen?” Op nummer één als antwoord stond paaseieren, of ook klokken en chocolade. 53 procent dacht aan Jezus Christus en 45 procent aan verrijzenis. Anderen dachten ook aan de paashaas, paaslammetjes en kuikens. Iemand dacht ook dat elk jaar op Witte Donderdag een paus werd gekozen, hij dacht aan de witte rook van de sixtijnse kapel. En een kind stelde dat Jezus verrezen was op de derde dag van de paasvakantie. Dit alles zegt ons  dat niet iedereen bewust is van wat Pasen als feest in oorsprong is. 

Reeds lang voor Christus was Pasen een joods feest: Het vieren van de bevrijding uit de slavernij van Egypte. Voor Christenen werd Pasen het vieren van Jezus opstanding, de gekruisigde op Golgotha die door God hoog verheven werd, die de kruisdood overwon. Ieder jaar de eerste zondag na de eerste volle maan van de lente viert de wereldkerk het Pasen van Jezus Christus.

Van dat gebeuren is er natuurlijk geen zwart op wit bewijs. De verrijzenis van Jezus is geen straf schouwspel. Er wordt wel verteld dat Maria Magdalena als eerste bij het graf kwam, na de terechtstelling van Jezus, daar kwam ze tot geloof in zijn opstanding. Zij wil niet geloven dat Jezus verloren was voor altijd in de dood, zij gelooft dat God hem niet in de steek laat. Hij geeft ons Jezus om voor altijd bij ons te zijn en niet zomaar enkele jaren toen in Israel. En dat verrijzenisgeloof zal snel uitdeinen als een lopend vuur. Het paasgeloof leeft wereldwijd!
Diegenen die Jezus hadden terechtgesteld hadden zich misrekend, zij dachten na het kruis zal hij voor altijd zwijgen…maar vanaf Pasen spreekt de Heer wereldwijd. Nooit zal hij nog zwijgen, altijd dag en nacht vertellen mensen zijn woorden, ieder ogenblik zijn er ergens wel mensen die rond hem bidden of het brood breken, jawel om hem te gedenken. Dat is uiteraard geen positief wetenschappelijk bewijs van de verrijzenis van Jezus. Het is echter wel een hoogst wonderlijk gebeuren, dat een gekruisigde  de  wereld zal veroveren   en voor enorm veel mensen de grote houvast wordt: de zoon van God en dat reeds twintig eeuwen.

Pasen is voor christenen de basis van alles wat wij in de kerk doen, zonder Pasen zegt sint- Paulus is ons geloof waardeloos. Tot ieder die het horen wil zegt het evangelie: HIJ LEEFT.
Ik wens u allen die grote paasvreugde toe en weet dat je bij de levende Heer altijd terecht kunt, hij ziet u graag zoals je bent.

ZALIG PASEN 2020
Zonepastoor Joris Hardiquest

...

Lees meer

DE SCHEPPING BEHOUDT HAAR SCHOONHEID

Er ligt een zekere stilte over de wereld. Het coronavirus houdt lelijk thuis en bedekt de aarde met een laag verslagenheid, kwetsbaarheid, verdriet en eenzaamheid. Hoe onwennig staan we tegenover deze situatie die we met al onze krachten trachten te bestrijden. Onze bedrijvigheid en gejaagdheid wordt plots aan banden gelegd. Het is net alsof er een vreemdsoortige avond valt over de plek waarop wij allen wonen. Ik denk spontaan aan Mozes en de 10 geboden. Het lijkt wel alsof er iemand van de berg afdaalt met nieuwe geboden. Gij zult niet samenscholen, Gij zult mekaar niet de hand drukken, Gij zult afstand houden van elkaar, Gij zult… Geboden en verboden die God, volgens mij, moeilijk zelf ooit zou kunnen uitspreken. Ze komen van de mens. Maar nu zijn ze nodig om de levenskwaliteit te kunnen blijven garanderen. Het is maar goed dat we er ons aan houden zolang het moet. 

En daarom zit ik thuis, veilig achter glas want ik hoest en heb keelpijn. Om alle risico’s op verdere verspreiding van mijn verschijnselen te vermijden houd ik een paar dagen het huis. Ik leer van minder te moeten doen, ik leer van geduldig te wachten op beterschap, ik leer van niets te forceren. Ik heb blijkbaar nog veel te leren in het leven en weet dat ik vooral terug moet leren van te bidden. Want ik mis de zondagsvieringen, de vreugde van samen te mogen bidden en zingen. Het aanschouwen van jong en oud die samen blijgezind de kerk verlaten, zich gesterkt voelen door het samen luisteren naar het Woord van de Heer. Het kan allemaal even niet. We beseffen nu wel wat het betekent om niet meer bij elkaar te kunnen zijn. 

Plots word ik afgeleid door een koppel pimpelmezen die samen een nestje bouwen in het nestkastje aan mijn tuinhuis. En ik denk: “ Gelukkig behoudt de schepping haar schoonheid.” Ik zie hoe de heggemus scharrelt naar voedsel onder de hagen en de mannetjesmerel uit volle borst fluit vanuit een blokboom. Zijn vrouwtje zoekt naar voedsel en woelt tussen de aarde zodat alle paden tevergeefs werden schoongeborsteld. Hoe de toestand in de wereld ook mag zijn, in geen enkele situatie is God afwezig. We krijgen allemaal de kans om te proeven wat meer aan stilte ons kan bieden. De vastenperiode is op zijn einde en we hopen dat elke beproeving die we nu moeten doorstaan gauw zal voorbij zijn. Elke crisis in een mensenleven laat ook een groeimoment zien. Het leven dat we leidden moeten we onder de loep nemen. Uit elke wanhoop klinkt er ergens wel een boodschap van hoop en nieuw en anders leven. 

Straks luiden opnieuw de feestklokken. Het is Pasen! De schepping blijft haar werk verrichten en een nieuwe en warme relatie met God wordt ons aangeboden. Hij daagt ons uit om na te denken over onze levenswijze. Hij toont ons dat het mogelijk is om een nieuwe wereld op te bouwen zolang we “ja” zeggen tegen de kansen die we krijgen om het leven een betere richting te geven. Het geloof wordt steeds sterker na elke verrijzenis. 

Een zalig Paasfeest!

Hilde Rummens

...

Lees meer

26 MAART 2020: MIJN STILLE BOODSCHAP

Voor het eerst heeft mijn taal geen woorden waarmee ik zou willen verklaren wat ik momenteel voel. Ik ben volkomen analfabeet geworden. Zoveel mensen die in verplicht isolement leven, afgesneden van familie en vrienden, gekluisterd aan een ziekenhuisbed. Stervenden die alleen maar in ogen kunnen kijken die verscholen liggen achter veiligheidsbrillen. Woorden die verstomd klinken vanachter een mondmasker. Onherkenbare figuren, gekleed in groene schorten en hoofddeksels. Wie zijn zij die een troostende hand bieden, een hand gehuld in een bacterievrije fake huid van een plastiek handschoen?

Wat ik wil weergeven ligt helemaal niet in woorden maar in iets dat mijn taal vooraf gaat. Het speelt zich af in mijn hoofd, mijn hart en het is te groot voor klanken en neergeschreven spraak.  Als pastoraal werkende zou ik troostende en hoopgevende woorden moeten bieden aan zieken, stervenden en rouwenden. Het is de stilte die op dit ogenblik het van mij heeft overgenomen. Begrafenisplechtigheden mogen in België enkel nog plaatsvinden in intieme kring. In Italië daarentegen zijn sommige overledenen al gecremeerd voordat de familie op de hoogte werd gebracht van de dood van hun dierbare. 

Bij wie moesten zij die het leven zagen eindigen, zich nabij weten? Waar moesten zij, die wisten dat hun familielid stervende was nog schuilen? Er is alleen maar loslaten, loslaten op afstand zonder enig hechtingspunt. Het is voortaan bouwen aan een nieuwe manier van samenzijn, van samenhorigheid. Hoe lang houden wij de virtuele verbondenheid nog vol wanneer alle fysieke contact onmogelijk blijft?

Laat de wind mijn onuitspreekbare woorden, mijn stille boodschap de wereld indragen en mensen raken. Laten we straks als christenmens onze lessen trekken uit deze benarde tijden waarbij de hele wereld door elkaar werd geschud. Laten we het verschil uitmaken en het wonder van de naastenliefde opnieuw beleven. Ons landje telt een uitgebreid netwerk aan zorgverlening, kan rekenen op talloze mantelzorgers, kortom we doen ons best om mensen bij te staan in ziekte, lijden en verdriet. Wanneer we deze mensen aan het werk zien, kunnen we alleen maar vaststellen dat er niets warmer is dan een mensenhart, dat niets meer troost kan bieden dan een reikende hand, een warme omhelzing, een liefdevol woord. Laten we bewust worden van het feit dat mensen hartverwarmende wezens zijn die tot zovele liefdevolle dingen in staat zijn. Laat deze hele crisissituatie een harde leerschool zijn. Het gaat hier niet alleen over opdoen van kennis maar vooral over het opdoen van een nieuwe levensvorm. Mensen bepalen nu eenmaal met hun creatieve handelen hoe het verder zal evolueren met de mensheid. 

Plots besef ik dat ik mijn gedachten heb laten varen in een vreemd soort van vrijgekomen ruimte. Op het eerste zicht lege ruimte maar bij nader inzien werd ze opgevuld door woorden en gedachten komende van God. God is en zal nooit de afwezige zijn, hoe eenzaam we ons ook mogen voelen.

Met de volheid en goedheid van God wens ik iedereen een hart onder de riem te steken. Tot later, totdat we mekaar weer de hand mogen schudden en elkaar hartelijk terug kunnen verwelkomen.

Hilde Rummens

...

Lees meer

GEBED IN DEZE MOEILIJKE TIJDEN

In het duister gaat U ons voor, als een vuurzuil in de wereldnacht. De wereld staat op veel plaatsen in brand: U ziet het lijden. Maar U kent ook de plaatsen waar het vuur van de gerechtigheid brandt.  Laten wij het zijn die het aanwakkeren, laten wij het zijn die verhinderen dat de liefde wordt gedoofd. Dat we de nacht doorstaan en gereed zijn voor een nieuw begin.

Amen.

Parochie Sint-Odulphus.
 

...

Lees meer

OVERLEDEN

Op19 maart overleed Maria Bex in het WZC Goetsenhoven. Ze was geboren op 19/11/1929 en huwde met Jan Kinnaert in 1961 . Ze woonde sinds haar huwelijk in Wulmersum. Haar man overleed in 1989. Het afscheid en de begrafenis in Hakendover hebben plaats gehad in intieme kring.
 

...

Lees meer

HAKENDOVER VLAGT ALS TEKEN VAN SOLIDARITEIT EN HOOP

Wij roepen alle inwoners op om hun huis te bevlaggen voorzien van een wit lintje als teken van solidariteit en hoop tot en met Beloken Pasen.
De processievlag “ Hakendover 13 eeuwen” is nog te koop aan € 30 bij de leden van het processiecomité ( zie de bewonersbrief) Johan Dewolfs 016 789574.

...

Lees meer

HAKENDOVER: KAARSJE BRANDEN IN ONZE KERK ?

Wie zich niet kan verplaatsen en een kaarsje wil laten branden in de kerk kan contact opnemen met de leden van het processiecomité ( zie hiervoor de brief die huis aan huis werd bedeeld), Karin Simons 016 7821 28 en Johan Dewolfs 016 789574

...

Lees meer

KERKKLOK LUIDT ELKE AVOND OM 20 UUR ST-ODULPHUS

KERKKLOK GAAT ELKE AVOND LUIDEN OM 20 UUR UIT SOLIDARITEIT IN ONZE PAROCHIE SINT-ODULPHUS 

Een kleine parochie kan ook haar steentje bijdragen. We horen via andere mediakanalen dat dorpsbewoners het erg op prijs stellen dat de kerkklok in Bost elke avond zijn klanken laat horen. Wij hopen dat iedereen behouden uit deze pandemie zal komen en nog meer zal gesterkt zijn in het goede doen tegenover andere mensen. Wij willen langs deze weg iedereen een prettig paasfeest wensen en hou het veilig en gezond!
 

...

Lees meer

PASTOORS (22) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

22. Jozef Paret 
geboren te Schoten 23 september 1928
priester gewijd te Mechelen op 28 april 1957 
onderpastoor te Mechelen St Gummarus op 3 juni 1957 
onderpastoor te St Amands-aan-de-Schelde St Amands op 26 april 1958
tevens diocesaan inspecteur van de Katholieke Boekerijen op 8 mei 1963
onderpastoor te Mechelen O.L. Vrouw van Hanswijk 18 juli 1963 
pastoor te St Margriete-Houtem op 22 oktober 1967 
hij ging op rust eind oktober 2003 en bleef op de pastorij wonen.  
overleed te Tienen op 29 oktober 2009
hij rust nu voor altijd te midden van zijn parochianen van Sint-Margriete-Houtem, aan de kant van de straat 
hij zorgde voor de restauratie van de kerk in begin jaren 1980
foto: Schilderij van de kerk van Houtem

...

Lees meer

ABDISSEN (13) OPLINTER

Gertrúdis van Horne  
Dochter van Gerard, Graaf van Hornes, Altena en Weert. Zij werd aangesteld in 1359 door prelaat Guilliaume (Willem) van Hoboken, abt van Sint Bernardus aan de Schelde, gemandateerd door de abt van Cîteaux.
Zij bestuurde met waardigheid en een voorbeeldige nederigheid gedurende 19 maanden en stierf op 25 september 1360.
 

...

Lees meer

BRIEF VAN DE KARDINAAL

Goede vrienden, Soms gebeuren dingen totaal onverwacht. Dingen waarvan men dacht dat die vroeger wel voorkwamen, maar nu niet meer. En al zeker niet in een zo ontwikkelde samenleving als de onze. Niets is minder waar. Het coronavirus duwt ons met onze neus op de feiten: we zijn en blijven kwetsbare mensen. Niet alleen hier of daar, maar wereldwijd. Even wereldwijd is de solidariteit die nu van allen wordt gevraagd. Niemand mag uitzonderingen maken voor zichzelf. Ook wij als Kerk niet. Net zoals er ook voor armoede en migratie geen louter plaatselijke oplossingen bestaan. We weten dat wel, maar vergeten het veelal. We proberen het zoveel mogelijk buiten onze grenzen te houden. Maar het virus kent geen grenzen. Een mentaliteit van elk voor zich maakt ons juist nog kwetsbaarder. We zijn verantwoordelijk voor elkaar, wereldwijd. De aarde is werkelijk ons gemeenschappelijk huis. Deze coronacrisis valt middenin de veertigdagentijd, juist als we ons zondag na zondag en week na week voorbereiden op Pasen. Gemeenschappelijke vieringen zijn nu niet mogelijk. Ook niet de eucharistie op zondag. Je zou spontaan denken: het was toch beter op een ander moment gebeurd. Maar dat heeft niet veel zin. We zullen de veertigdagentijd dit jaar anders beleven. Dat is waar. Maar we zullen hem daarom niet minder intens beleven. Het zal van elk van ons wel bijkomende inspanningen en grotere creativiteit vragen. De prefatie van deze vastentijd zegt het zo mooi over deze veertigdagentijd: Tijd van meer toeleg op het bidden en van grotere aandacht voor de liefde tot de naaste. We kunnen nu niet meer samenkomen om te bidden. Maar we kunnen het wel alleen doen, in het gezin, in onze religieuze gemeenschap. Tijd van stilte en bezinning, met een aandachtig oor voor het woord van de Schrift die de liturgie voor deze tijd voorziet. En gelukkig zijn er ook de media en in het bijzonder ook de kerkelijke media die ons daarbij helpen. Nu alles meer in stilte moet gebeuren, blijft deze voorbereidingstijd op Pasen ook een tijd van grotere aandacht voor onze naaste.
Uiteraard nu vooral voor hen die door de ziekte getroffen zijn, voor allen die hen bijstaan en voor hen die onderzoek doen naar het virus om de verspreiding tegen te gaan. Maar ook voor hen die arm zijn of eenzaam, op de vlucht voor oorlog en geweld, voor allen die hoe ook in nood zijn en aan onze deur kloppen om hulp. Tijdens de veertigdagentijd worden ook altijd de collectes voor Broederlijk Delen gehouden. Ook deze solidariteit mogen we nu niet vergeten. We zullen in deze dagen meer teruggetrokken leven. Soms wel echt in quarantaine of in heel beperkte kring. We zullen de vieringen en vooral de eucharistie erg missen. Ook in die zin moeten we nu vasten. Maar laten we ons niet alleen voelen. We blijven wel met elkaar diep verbonden: verbonden in gebed en in een wereldwijde solidariteit. En vergeet niet dat in dit alles de Heer zelf ons nabij blijft. Hij is bij machte ook deze tijd tot een tijd van genade te maken.

Kardinaal Jozef De Kesel

...

Lees meer

COVID19 – CORONA VIRUS – NIEUWE MAATREGELEN VANAF 20-03-2020

Wij berichten U dat wij toestemming hebben gekregen van de Burgemeester van de Stad Tienen om onze voedselbedelingen onder zeer strenge voorwaarden, opgelegd door de Heer Gouverneur van de provincie Vlaams Brabant, terug te mogen verder zetten.
Wel maken wij U er attent op dat U de opgelegde veiligheidsmaatregelen zeer stipt en correct zullen moeten opgevolgd worden.
Deze veiligheidsmaatregelen zullen ter plaatse meegedeeld worden.
Dus de voedselbedelingen zullen terug doorgaan alleen op de woensdagen van 09:00 uur tot en met 14:00 uur.
Wij krijgen hiervoor de hulp van de studenten van het RISO (eveneens een Organisatie tegen armoede bestrijding), en vragen U om het nodige respect en dank aan de dag te willen leggen voor deze zeer mooie daad van hulpvaardigheid en burgerzin.

Voor het Bestuur,
Jean-Pierre BEX
Afgevaardigd Bestuurder.

...

Lees meer

CORONA MAATREGELEN

Alle openbare kerkelijke vieringen tot en met 19 april worden afgelast; dat staat te lezen in een uitgebreide reeks richtlijnen van de bisschoppen.

De verspreiding van het coronavirus verplicht alle overheden en instellingen van ons land tot uiterste voorzichtigheid. Ook de katholieke Kerk wil een verdere verspreiding van het coronavirus voorkomen.  Daarom hebben de bisschoppen van België beslist om de schorsing van alle publieke kerkelijke vieringen te verlengen tot en met 19 april. Pas wanneer zowel de burgerlijke als de kerkelijke overheden daartoe de toelating geven, zullen opnieuw publieke kerkelijke vieringen kunnen plaatsvinden. Ze nemen deze maatregelen in overeenstemming met de voorstellen en het voorbeeld van paus Franciscus over mogelijke aanpassingen in de viering van de komende paastijd.

Alle liturgische diensten van de Goede Week (van Palmzondag 5 tot Pasen 12 april 2020) worden geschorst. Om de gelovigen toe te laten deze diensten te volgen via radio, tv of livestream kan de bisschop voor enkele plaatsen een uitzondering maken. Slechts de medewerkers die noodzakelijk zijn voor deze viering met opname, kunnen in de kerk aanwezig zijn. Daarbij zullen zij de regels van social distancing of bewaren van een veilige afstand zorgvuldig in acht nemen.

Informatie over welke liturgische diensten tijdens de Goede Week kunnen gevolgd worden op radio, tv of livestream kan men vinden op Kerknet en Cathobel (zowel op de algemene als op de microsites van de bisdommen).
 

...

Lees meer

Geen Palmprocessie wegens coronacrisis

Naar jaarlijkse gewoonte trekken op Palmzondag twaalf apostelen, gehuld in een prachtig gewaad, door de oude stadskern van Tienen, gevolgd door een mooi houten beeld van een zegenende Christus gezeten op een ezel. Een beeld met liefde bewerkt om gestalte te kunnen geven aan een oude traditie: de Palmprocessie. 
Deze begeesterende getuigenistocht zal dit jaar niet plaatsvinden om de verspreiding van het coronavirus tegen te gaan. De coronacrisis legt een hoge druk op onze gezondheidszorg en vraagt om alle genomen maatregelen te respecteren tot en met zondag 5 april, dus tot en met Palmzondag. Vandaar dat ook de voorafgaande feestelijke liturgische viering in de Sint-Germanuskerk wordt afgelast. 

Laten we in deze crisistijd hoop creëren voor iedereen door ons te blijven focussen op alle goede dingen. Laten we ons verbonden voelen in gebed en Onze Heer Jezus vragen om elkaar veel hoop en goede gezondheid te schenken. Dat er een blijvende solidariteit mag blijven bestaan onder ons allemaal. 
 

...

Lees meer

CHRISMA VIERING

De zegening van de heilige oliën en de wijding van het heilig chrisma (voor het doopsel, het vormsel, de priesterwijding en de ziekenzalving) kan alleen maar plaatsvinden in besloten kring, met de bisschop als voorganger, samen met enkele priesters. De  bisschop kan de chrismaviering ook uitstellen tot wanneer opnieuw publieke liturgische vieringen mogelijk zijn. De verdeling van de heilige oliën zal gebeuren na de pandemie, volgens richtlijnen die elk bisdom daarover zal geven.
 

...

Lees meer

CORONA DOET ONS “HART” NADENKEN

Weet je wat het is, hoorde ik onlangs iemand zeggen, we zijn met teveel op de wereld en de natuur doet haar werk. Dat was een straffe uitspraak voor iemand die de naoorlogse tijd nog moet meegemaakt hebben. Er is over gans de wereld opnieuw chaos uitgebroken, anders weliswaar dan toen maar toch. En juist in deze chaos stelt God ons geweten op de proef. Want ons intelligent lijkt op sommige vlakken wel afgestompt geraakt of ingeslapen. Daarom vraagt Hij om eens goed na te denken over onze houding tegenover iedereen. Het coronavirus heeft alles en iedereen stevig in de greep. Het maakt dodelijke slachtoffers en duizenden strijden moedig om de ziekte te overwinnen. Vanachter mijn computer wens ik hen succes en kracht toe in hun strijd. Met veel geduld en inzet zullen we uiteindelijk deze moeilijke situatie te boven komen. 

Liefde en solidariteit duikt vaak plotseling op wanneer de tijden donker worden. Wanneer de stilte haar werk kan verrichten, lijkt het wel of er wordt een nieuwe soort stem geboren. Geen geroep en getier maar een stem die zacht, liefdevol en begripvol klinkt. Een stem die ons geweten wakker schudt en ons doet inzien dat het menselijk leven moet gerespecteerd worden en ten allen tijde beschermd. Dat we het niet alleen redden maar dat we elkaar nodig hebben. Plotseling beseffen we dat het leven totaal ontwricht wordt wanneer we noodgedwongen op een afstand van elkaar worden gehouden, dat onze vrijheid wordt ingedijkt tot in ons individuele leven toe, boezemt ons angst in. Geen gaan en staan meer wanneer en waar we willen. En dan realiseren we ons dat we elkaar nodig hebben en liefhebben. Dat de ene niet zomaar zonder de ander kan ook al werd dit niet eerder tegen mekaar gezegd. Nu is het gemis sterk. 

Mensen worden door de hedendaagse situatie geraakt in hun bewustzijn, in hun eigenlijke zijn. En wanneer dan, vanuit ons onderbewustzijn, plots de stem van ons geweten opborrelt, dan krijgen we te maken met de vraag van hoe we zelf tegenover de situatie aankijken.  De rekenschap dat er een sterke verbondenheid tussen mensen bestaat en dat onze levensdrang groot is. We hebben elkaar nodig en het wordt dringend tijd dat we de goede eigenschappen van ons verstand en ons hart aanspreken. De vele initiatieven die uit de grond worden gestampt om ouderen, zwakkeren en mensen die momenteel in afzondering leven te helpen, getuigen hiervan. Het zijn bewonderenswaardige mensen die zorg dragen voor de kwetsbaren hier in ons land en over de grenzen heen. Want covid-19 kent geen grensovergangen en wandelt onzichtbaar lustig en vrij de wereld rond.