Filter

Johannes

Johannes de Doper beeld in O.L.V.-ten-Poelkerk

Het is haast onvoorstelbaar en heel uniek: Jezus heeft amper drie jaar contact gehad met mensen en Hij is er in gelukt de wereld te veranderen. Als mensen met Jezus in contact kwamen, veranderden ze hun gedrag. 

We mogen ons afvragen: hoe komt het dat de Heer zo succesvol was? Het antwoord vinden we in het Evangelie van komende zondag. De Heer was succesvol dankzij de voorafgaande inzet van Johannes de Doper. Johannes riep op tot bekering, tot zich afkeren van al wat slecht en zondig is. Vooral verwees Johannes naar de Heer zelf. In deze voorbereidingstijd op Kerstmis, de Advent, worden wij opgeroepen om (innerlijk) ons hart te bekeren, en (uiterlijk) ons te keren tot de Heer en daden van geloof te stellen. Zo geven we aan de Heer een plaats in deze wereld. 

We moeten eerlijk zijn: tegenwoordig is er voor de Heer geen plaats in onze wereld-herberg. Het gevolg is dat er een schaduw en soms een zware duisternis ligt over de wereld en de mensen. We leven in een tijd die gekenmerkt wordt door onzekerheid. Hoe ziet de toekomst er uit? Als ik mensen spreek zeggen ze wel eens: “In wat voor wereld moeten onze kinderen en kleinkinderen opgroeien? Waar gaat het naartoe?” Voor veel mensen is het Christendom wereldvreemd. Maar hoe meer het Christendom verdwijnt, hoe meer groeit de schaduw en de duisternis. 

Op de adventskrans branden straks twee kaarsen die verkondigen dat het Licht van Jezus Christus de duisternis zal overwinnen. Hij komt met Kerstmis en we bereiden ons voor op Kerstmis, hét moment dat de Zoon van God in de wereld komt om alle duisternis te verdrijven. Johannes de Doper verwees naar de Heer: “Hij die na mij komt, is sterker dan ik (…) Hij zal u dopen met de Heilige Geest en met vuur.” Vuur! Het vuur van de Heer is in staat om alle duisternis te verdrijven, ook in onze tijd. Ook vandaag vraagt Johannes van ons om ruimte te scheppen in ons leven voor de Heer. De Heer wil met Kerstmis ‘geboren worden’ in ons persoonlijk leven van alledag. De Heer zal ons ook “dopen met de Heilige Geest” want op eigen kracht kunnen we niet tot bekering komen. God schenkt ons een Helper, de Heilige Geest, Die in ons hart leeft en geduldig wacht om geactiveerd te worden. 

Hier ligt een taak voor ieder van ons. Onze kinderen en kleinkinderen weten amper wie God en hoe God is. Ze weten amper wie Jezus Christus en Maria zijn. Aan het begin van mijn geloofsweg schaamde ik me om over het geloof te praten. Dus zweeg ik over het geloof en de Kerk, maar wij hebben allemaal een taak om te verkondigen wie en hoe God is. Wij, Christenen, moeten Johannessen worden en verwijzen naar Jezus Christus en zo leraars voor anderen worden. Dan zal de Heer ook in onze dagen succesvol zijn en vrede brengen. 

Onze medemensen hebben het heel hard nodig om het Goede Nieuws te horen. Bijvoorbeeld: wanneer je door de Sahara trekt en je ontdekt een oase, dan zou het toch wel heel egoïstisch zijn als je tegen niemand zegt waar ze hun dorst kunnen lessen. Onze wereld lijkt op de Sahara, droog. Jezus Christus is de enige die in staat is om de dorst in het hart van mensen te lessen. En we vinden de Heer in het gebed en zeker ook in de Kerk. De Kerk is als een oase. We kunnen de mensen naar deze oase verwijzen om de Heer te vinden. Vele mensen voelen zich leeg en willen de leegte opvullen door geld en bezit, of erger: alcohol, drugs of seks. Alle Christenen zouden als Johannes de Doper moeten zijn, want elke dag komen wij mensen tegen die God niet kennen en die hun geluk elders zoeken, tot schade van henzelf en van hun medemensen. 

Mogen wij net als Johannes de Doper verwijzen naar de Heer door woorden en daden. Zo zal deze wereld veranderen waar het goed is om te wonen, ook voor de mensen, kinderen en kleinkinderen, die na ons komen.

Pastor Karel Loodts

...

Lees meer

TE DEUM IN ONZE SINT-GERMANUSKERK.

Naar jaarlijkse gewoonte had op de zondag tussen 11 november en 15 november in onze kerk een herdenkingsviering plaats voor de gesneuvelden van beide wereldoorlogen. Deze plechtigheid werd bijgewoond door afgevaardigden van het stadsbestuur, politie, militaire eenheden, vaderlandlievende verenigingen en het kerkfabriek. Naar aanleiding van de dag van de dynastie werd plechtig het Te Deum gezongen en aansluitend het Belgisch volkslied gespeeld.  
Foto’s ©Michel Vanwinckel.

...

Lees meer

KERKBEZOEK SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Houtem Schilderij H. Margarita

Op vraag van de dekenij om de verwarmingskosten te drukken en geen gebedsvieringen te houden tijdens de winter, zal ter vervanging: 
- De kerk iedere 2de en 4de en eventueel 5de zaterdag geopend zijn van 17.45 u. tot 18.30 u.voor persoonlik gebed. Er is dan geen verwarming.
Op Kerstavond, 24 december om 18 u. zal er een H. Mis met Eucharistieviering doorgaan in een verwarmde kerk. Indien gewenst, kan je misintenties nog doorgeven.
Wij vertrouwen onze parochie toe aan O.-L.-Heer en de H. Margarita.
 

...

Lees meer

MET ENKELE VRIJWILLIGERS VAN DE SINT-GERMANUSKERK NAAR HET LITURGISCH CONGRES.

Naar jaarlijkse gewoonte hebben enkele vrijwilligers ook dit jaar deel genomen aan het Liturgisch Congres in Blankenberge. Dit ging door op 14 en 15 november in de Duinse Polders. Thema dit jaar was: “ WEES ONZE GAST” perspectieven voor huisliturgie. Er werd stilgestaan bij de huisliturgie in de joodse en christelijke traditie. Over huisliturgie vandaag. De tijd heiligen en over zegeningen en bidden in de huiskring. Het werd weer een leerrijk en deugddoend congres. Afspraak volgend jaar. 
Michel Vanwinckel 

foto:  Marina Flaming©

...

Lees meer

Kerstverhaal 2: De kip of het ei ? (vervolgverhaal door Gui Nijs)

Twee dagen later staat hij bij haar voor de deur met een bloemetje. “Welkom buurman. Bedankt, maar dat was echt niet nodig.” stelt ze hem onmiddellijk op zijn gemak. Met haar veelkleurige, artistieke blouse komt ze er goed voor. Ze is een van die vrouwen die mooi oud is geworden: nog slank, beweeglijk en met een gezonde blos, zonder veel make-up.
Het interieur van haar flat lijkt rechtstreeks te komen uit een glossy decoratiemagazine: strak gelijnd in zwart en wit met hier en daar een toets warm rood. Zelfs de sobere kerstversiering lijkt volkomen geïntegreerd.  Op de tafel een wit design servies. Alleen de geelbruine wafels geven een wat ordinaire toets, maar spreken van welkom. “Wat een klasse! denkt Marc blij verrast. Zo had hij haar niet ingeschat. 
“Genoeg gemeneerd en gemevrouwd.” neemt ze weer het initiatief  “ Ik ben Babs.” “Ik ben Marc, aangenaam.” En daarmee sluiten ze de formele kennismaking  af. “Ik kan je naam niet zo goed plaatsen. Babs? Maar op je brievenbus staat  ‘A. Cohen’.” “Babs is mijn roepnaam, mijn officiële Joodse voornaam is Aylin.” “Met je familienaam en je Antwerps accent wist ik je dan wel een plaats te geven. Behoor je tot de Joodse gemeenschap? Mijn excuses als je mij te nieuwsgiering vindt.” “ Dat is een heel lang verhaal. Als ik je dat wil vertellen, kan je best een halve dag uittrekken.” antwoordt ze als ze weer koffie bijschenkt.  “Neem nog een wafel.” “Mijn agenda voor vandaag is blanco, ik zal met veel belangstelling luisteren.” 

Het begon voor mij in 1942. Maar eigenlijk begon het kort na de Eerste Wereldoorlog toen mijn grootvader vluchtte uit het Poolse Wroclaw voor de armoede en de pogroms tegen de Joden. Zo belandde onze familie in Antwerpen. Mijn vader Jacob Cohen werkte er als bediende in een scheepvaartbedrijf. Toen in 1939 het antisemitisme steeds meer opgang maakte, wilde de hele familie voor een tweede keer op de vlucht. Deze keer naar Amerika. Maar de oorlog stak daar een stokje voor. Mijn grootvader heeft het niet lang overleefd. 
Door de verhalen in onze familie waren we zeer alert voor wat er kon gebeuren. Met onze gele Jodenster waren we een gemakkelijk doelwit voor spot en geweld. Ik was nog geen zes en moest dus geen gele ster dragen, maar omdat ik vaak de trui van mijn oudere zus droeg, wist iedereen in de buurt wie ik was. Toen de Antwerpse politie de Duitsers ging helpen om de Joden op te pakken, werd het bijzonder link. Daarom sommeerde mijn vader ons: “Als je op straat bent en je ziet dat soldaten of agenten in ons huis een razzia houden, kom niet naar binnen maar ga rustig zo ver mogelijk weg tot niemand je nog herkent.” 
“Het was augustus en vakantie. Ik speelde met andere kinderen op straat. Opeens werd de weg van twee kanten afgesloten en kwamen gewapende soldaten met agenten in de richting van ons huis.  Al was ik amper vier, ik herinnerde mij maar al te goed de richtlijnen van mijn vader. Aan het eind van de straat stond een camion met open laadbak groenten te leveren in een winkel. Er was geharrewar, geroep en lawaai. Als in een reflex ben ik in die laadbak geklommen. De groenteman begreep onmiddellijk de situatie, duwde mij neer, gooide enkele lege jutezakken op mij en daar bovenop een hele berg prei. Zo raakte ik uit de stad. Ik heb drie dagen lang naar prei gestonken.” Ze lacht. “Amai, jij bent een kloeke. Was je dan niet bang?” “We hadden al zoveel meegemaakt, altijd in wisselende omstandigheden, dat je op een bepaald ogenblik gaat handelen vanuit automatische piloot.”
“Ik was dan wel gered, maar mijn ouders, broer en zussen heb ik nooit meer teruggezien.” Langzaam wordt haar stem donker en hees. Het grijpt haar enorm aan. “Later zag ik hun naam in het vernietigingskamp van Auschwitz-Birkenau.” Nu klapt ze dicht en wordt het heel stil. Vriendschappelijk legt Marc zijn hand op haar schouder. “Ik zou een andere keer willen verder vertellen.” zegt ze stilletjes. Marc knikt begrijpend. Bij de deur houdt hij haar hand nog even langer vast.

Weer twee dagen later staan ze toevallig ’s morgens samen in de lift. “Goed geslapen? Het was nogal heftig.” vraagt Marc. “Niet veel. De balken onder mijn ogen waren de volgende ochtend sterk genoeg om een dak te stutten. maar nu gaat het weer. En je weet het, er zijn nog wafels.” “Het is mijn beurt. Ik koop wel iets om te knabbelen. Heb jij niet graag iets anders om te drinken? “ “Aqua pompa” zegt ze lachend. ”Drie uur” en verdwijnt in haar flat.

Wordt vervolgd

...

Lees meer

BERGRAKKERS VIEREN CHRISTUS KONING IN SINT-GERMANUSKERK.

Het hoogfeest van Christus Koning is ook voor de jeugdbewegingen een groot feest. De scoutsgroep “Bergrakkers” hebben dit ook dit jaar afgesloten met een eucharistieviering. Met ruim 80 leden namen zij deel aan deze viering. Ook de oud-leden van deze fantastische groep tekende present. Onze pastoor K. Loodts ging bij het zien van zoveel enthousiasme met heel veel vreugde voor in deze viering. Een waardige afsluiter voor dit hoogfeest.
Michel Vanwinckel.

Foto’s: ©Michel Vanwinckel.

...

Lees meer

Te Deum in onze Sint-Germanuskerk.

Naar jaarlijkse gewoonte had op de zondag tussen 11 november en 15 november in onze kerk een herdenkingsviering plaats voor de gesneuvelden van beide wereldoorlogen. Deze plechtigheid werd bijgewoond door afgevaardigden van het stadsbestuur, politie, militaire eenheden, vaderlandlievende verenigingen en het kerkfabriek. Naar aanleiding van de dag van de dynastie werd plechtig het Te Deum gezongen en aansluitend het Belgisch volkslied gespeeld.

...

Lees meer

Met enkele vrijwilligers van de Sint-Germanuskerk naar het Liturgisch Congres!

Naar jaarlijkse gewoonte hebben enkele vrijwilligers ook dit jaar deel genomen aan het Liturgisch Congres in Blankenberge. Dit ging door op 14 en 15 november in de Duinse Polders. Thema dit jaar was: “ WEES ONZE GAST” perspectieven voor huisliturgie. Er werd stilgestaan bij de huisliturgie in de joodse en christelijke traditie. Over huisliturgie vandaag. De tijd heiligen en over zegeningen en bidden in de huiskring. Het werd weer een leerrijk en deugddoend congres. Afspraak volgend jaar.

...

Lees meer

Laat het mes vallen

De tijd voor Kerstmis, de Advent, wil ons voorbereiden op de geboorte van de Heer Jezus Christus. Deze periode mag weer een nieuw begin zijn, een herbronning. Wat kun je doen als voorbereiding? De Advent is als een kleine Vastentijd. Men kan letten op wat je eet, op wat je bekijkt (op tv bijvoorbeeld of op de sociale media), je kunt letten op wat je zegt. Je zou wat meer kunnen bidden en de Bijbel lezen. Je kunt iets extra’s doen voor een ander. Zijn er misschien mensen die je moet vergeven of waarmee je in spanning leeft?

Een voorbeeld. Enkele jaren geleden werd Napels getroffen door gewelddadige straatovervallen. Er kwamen zelfs messen aan te pas. De kardinaal van Napels (kardinaal Sepe) startte toen een project: “Lever je mes in”. Hij schreef in een brief die overal gepubliceerd werd: “Open jullie handen! Laat de messen vallen die alleen bloed, dood en rouw verspreiden, die vriendschapsbanden doorsnijden en haat oproepen (…) Breng de wapens naar de Kerk, alle wapens die het leven bedreigen. Laat ze achter voor het altaar van Christus, de messen die jullie jeugd en jullie menselijke waardigheid besmetten.” De kardinaal nodigde in zijn brief de jongeren uit hun mes anoniem in een mandje voor het altaar te leggen. Verwachtte hij veel messen? “Al zijn het er maar vier of vijf” zei hij, “het is een teken dat er jongeren zijn die kiezen voor verandering. Het zou ook mooi zijn als iemand zijn drugs in het mandje zou gooien.” 

Ik hoop dat wij niet met getrokken messen tegenover elkaar staan, maar figuurlijk soms wel. Er zijn families waar spanningen zijn; buren die niet veel van elkaar kunnen verdragen (kijk maar eens naar het tv-programma ‘De Rijdende Rechter’); er zijn zelfs gelovigen, Christenen, die het moeilijk hebben met elkaar. Ieder van ons mag zich de vraag stellen: als er voor het altaar een mandje zou staan, welk ‘mes’ zou ik er kunnen ingooien om straks goed Kerstmis te kunnen vieren? 

De Heer Jezus wil ons helpen. Als we het Evangelie lezen wordt duidelijk dat Hij het Licht van de wereld is, de Verlosser en Geneesheer. De Heer wil ons genezen, misschien lichamelijk, maar zeker geestelijk, zodat wij als vrije en blije mensen door het leven kunnen gaan. Jezus vraagt aan ons om een stap in geloof te zetten. We bereiden ons in de kerkelijke vieringen van de Advent voor op de geboorte van onze Verlosser die onze ogen opent voor Hem en voor elkaar. We ontmoeten Hem in gebed en de Sacramenten, bijzonder in de Heilige Communie. Hij helpt ons een nieuw begin te maken. Laten wij in gedachten alles wat oud is en ‘scherp als een mes’ op het altaar leggen. De Heer staat vóór ons en nodigt ons uit: Lever je mes in. Open jullie handen! Laat de messen vallen die vriendschapsbanden doorsnijden en mensen kwetsen. Laat je wapens achter voor het altaar van Christus en Hij zal je genezen en jouw menselijke waardigheid herstellen. God zij dank! 

Pastoor Karel Loodts

...

Lees meer

Kerstverhaal: De kip of het ei ? (vervolgverhaal door Gui Nijs)

Was er eerst het ei? Of toch de kip? Neen, het ei. Ze weet het zeker als ze vertederd naar Marc kijkt, die in de zetel ligt te dutten. Snurken doet hij niet, beweert hij zelf. Alleen luidruchtig ademen.
“Opstaan luiwammes !” roept ze, terwijl ze zachtjes aan zijn voeten kietelt. “Met de geur van verse koffie, mag je mij altijd wakker maken.” antwoordt hij met een slaapstem. “Dat schilderij zou je best van die muur naar die muur verhangen.” wijst hij. Het obligaat trucje dat hij gebruikt  om zich ongegeneerd uit te kunnen rekken, laat hen telkens opnieuw schaterlachen.  

Het doet hem deugd. Na de dood van zijn vrouw, nu al bijna elf jaar geleden, was hij bang dat er in zijn leven niet veel meer zou gelachen worden. Niet dat zijn huwelijk zo een pretboel was. Hij leerde haar kennen als stagiaire in de school waar hij al een paar jaar Duitse les gaf. Hij zag wel iets in dat frêle,  wat verlegen meisje. Een jaar later waren ze getrouwd, bouwden een fermette in een toen nog groene randgemeente en bereidden zich in alle voortvarendheid voor op hun eerste kras. Kinderen zouden het leven in hun strikt geprogrammeerd gezinnetje in wanorde brengen. Dus kwamen er geen. Ook geen hond of kat. 
Ze leefden een gezapig leven, gingen vaak met vakantie, als het niet te avontuurlijk was tenminste en werden samen bejaard en grijs. Hij trok zich vooral terug tussen zijn boeken. Zij leek gegoten uit de mal van de middelmatigheid waaruit wel meer onderwijsmensen zijn gemaakt: uiterst plichtbewust, volgzaam, gezagsgetrouw, elk jaar wat meer vergroeid met haar vak en haar leerlingen, maar o, zo weinig creatief.  In de jaren van eenzijdige passie kreeg de liefde geen kans om zich te verdiepen.
“Als je met de trein reist, moet je minstens twee stations kennen.” bedacht hij vaak. Hij wilde blijven ontdekken. Een afgebot leven, daar had hij geen talent voor. De zin om schoonheid te beleven en te delen bood hem enige stimulans om niet in alledaagsheid te verzeilen. 

Zij had erg uitgekeken naar haar pensioenleeftijd. Minder dan een jaar later liep hij achter haar kist, richting kerkhof. Er waren weinig vrienden die hem volgden. Hij verkocht de fermette aan een stel met jonge kinderen en zocht zich een flat in het centrum van de stad. Terug tussen de mensen! Dat gaf hem de gelegenheid om geregeld een koffietje te gaan drinken met zijn vroegere collega’s. Na een tijdje merkte hij hoe weinig je mekaar nog te vertellen hebt. Alleen met een vriend-kunstschilder kon hij diepgaande gesprekken voeren en ginnegappend kijken naar de flanerende dames die passeerden.

De geschiedenis werpt een blik opzij. December sluipt naar putje winter. Marc legt de laatste hand aan de kerstversiering. Ook toen hij alleen viel, is hij goed voor zichzelf blijven zorgen: netjes gekleed, eten koken met een wijntje, gezelligheid in huis. 
Een kordate klop op de deur. Van het verschieten laat Marc bijna een kerstbal uit zijn handen glippen. Voor de deur staat een vrouw. Het eerste wat hem opvalt, zijn haar kwetsbare goudkleurige sandaaltjes. Verwonderd klimmen zijn ogen verder. Haar grijze manen, die naar alle richtingen uitschieten, heeft ze geprobeerd te fatsoeneren met een grote grijpspeld. Op haar jukbeen is een veeg bloem achtergebleven en op haar handen flardjes deeg. “Goedemiddag, ik ben Babs, de buurvrouw van schuin tegenover.” Hij kent haar wel. Kennen is veel gezegd. Ze hebben wel eens samen in de lift gestaan en een groet gemompeld. Hij weet zelfs dat ze A. Cohen heet, omdat een brief voor haar per abuis in zijn bus was terechtgekomen. Maar dat is het dan ook. 
“Sorry, dat ik even stoor. Het is een traditie dat ik elk jaar rond Kerstmis wafels bak en nu heb ik een ei te weinig. Kan jij er mij misschien eentje lenen?” 
Voor hij het goed beseft, staat Marc voor haar met een ei in zijn handen. “Bedankt. Tot straks buurman, jij de koffie, ik de wafels.” en weg is ze. Door zijn feeling voor dialecten en haar vlotte branie plaatst hij haar afkomst resoluut in de buurt van de grootste Vlaamse havenmetropool.

Klokslag drie staat ze daar met een berg wafels en een ei. Daarop heeft ze een versierde kerstboom getekend. “Is de koffie klaar?” vraagt ze heel direct. Hij heeft de tafel netjes gedekt en daarvoor het bijna ongebruikt trouwservies nog eens uit de kast gehaald. “Je hebt het mooi gegarnierd voor kerst.” zegt ze. Dat woord heeft hij al lang niet meer gehoord. De ongedwongen babbel en nog eens voor iemand kunnen te zorgen, doen hem duidelijk deugd. Alleen moet hij soms wat wennen aan haar wervelende stijl. Spontaan neemt ze weer het initiatief over. “Bedankt buurman. Morgen  ben ik er niet, maar overmorgen bij mij. Anders raken de wafels nooit op. “

Wordt vervolgd

...

Lees meer

ONBEKENDE SOLDAAT SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Aankomst onbekende soldaat

Op 11 november 1922, de vierde verjaardag van de wapenstilstand, werd de onbekende soldaat met het affuit (houten draagwerk op wielen) van een kanon naar het Congresplein in Brussel overgebracht. Hij was door een blinde oud-strijder, die zijn zicht verloor aan het front, gekozen uit vijf naamloze gesneuvelden van een belangrijk slagveld in Luik, Namen, Antwerpen, West-Vlaanderen en Oost-Vlaanderen. Hij werd tijdens een plechtigheid met koning Albert, prins Leopold en talrijke politici, frontsoldaten en -verpleegsters en andere genodigden bijgezet in een grafkelder tussen twee leeuwen van de Congreskolom.

...

Lees meer

WAT IS HET VERSCHIL TUSSEN ALLERHEILIGEN EN ALLERZIELEN?

Al vieren we bij het eerste vooral de heiligen en herdenken we op het tweede onze dierbare overledenen, de twee feesten zijn nauw verbonden. Niet iedereen sterft in een geur van heiligheid, maar toch verwelkomt God alle mensen die leefden vanuit zijn liefde.
Dat is de betekenis van verrijzenis, het kernpunt van het geloof: de liefde is sterker dan de dood. Onze overledenen vormen dus samen met de heiligen een gemeenschap rond God.

...

Lees meer

Koning Christus

Volgende week begint de Advent als voorbereiding op Kerstmis. Het Hoogfeest van komende zondag is ‘Christus, Koning van het heelal’. Het is een synthese, een samenvatting van het heilsmysterie dat we het afgelopen jaar hebben gevierd. We vierden de menswording van God met Kerstmis (Zijn eerste komst); kort daarna de Openbaring des Heren (Driekoningen); we leefden elke zondag mee met het wel en wee van de Heer; langs Zijn gave van de Eucharistie op Witte Donderdag tot het geven van Zijn leven op Goede Vrijdag vierden we Zijn Verrijzenis met Pasen; veertig dagen later Zijn Hemelvaart; kort daarna het liefdesvuur van Pinksteren; daarna kwamen we in de tijd dat we weer hoorden over het wel en wee van de Heer. Al deze gebeurtenissen mochten we op onszelf toepassen als in een spiegel, want wij zijn in deze wereld het ‘Lichaam van Christus’, oftewel de handen, voeten en stem van de Heer. Het Hoogfeest op het eind van het Liturgisch Jaar leert ons dat Jezus Christus Koning is. Niet zomaar een koning, maar Koning van het heelal, van alles wat er is. Dat verkondigen wij ook vandaag, ja! zelfs in een samenleving die God de rug lijkt toe te keren. Ge moet maar durven!

Jezus Christus is Koning, maar Hij vestigt Zijn heerschappij niet met de kracht van een veroveraar. In de tijd van Jezus waren bijna alle koningen despoten, ze heersten met harde hand. Jezus’ koningschap is helemaal anders. In plaats van toejuichingen en lof en eer, is vooral kommer en kwel zijn deel. Christus is een Koning, aan wie alle macht is gegeven in de Hemel en op aarde, en toch heerst Hij zachtmoedig en nederig van hart door Dienaar van allen te zijn. Want Hij is niet gekomen om gediend te worden, maar om te dienen en zijn leven te geven als losprijs voor velen. Zijn ‘troon’ was eerst de eenvoudige kribbe van Bethlehem en daarna het Kruis van Calvarie. Hij regeert vanaf het Kruis. Daar staan wel soldaten rond Hem, maar niet om Hem te dienen, ze bewaken Hem en steken met een lans in zijn liefdevol Hart. Er zijn ook twee misdadigers naast Hem, ze worden gestraft, maar… niet door Hem! Met een houding van vergeving en liefde heeft God de mensheid bezocht en mensen gezocht. Ja, Jezus is een Koning. Hij verzamelt mensen en maakt hen tot één familie. Hij heeft bijzondere aandacht voor mensen  die eenzaam zijn, die zonder God leven, en die gewond en ziek zijn wil Hij verbinden en genezen. Hij gaat ver, “Zozeer heeft Hij de mensen lief dat Hij zijn leven voor hen geeft”. Als Koning openbaart Jezus Gods liefde voor ieder mens. En de Heer heeft ook een Koninkrijk gesticht, zo bidden we in het ‘Onze Vader’: “Uw Rijk kome (op aarde zoals in de Hemel).” Wij, gedoopten, zijn Koningskinderen; wij worden uitgenodigd om als een zuurdesem te zijn in deze wereld, om deze wereld rechtvaardiger, menselijker, solidairder te maken. Geïnspireerd door Evangelische waarden worden wij uitgenodigd om dag na dag aan de slag te gaan. 

Op het Hoogfeest van komende zondag horen wij Jezus in het binnenste van ons hart zeggen: “Ik wil het e.e.a. door je verwezenlijken; Ik ken de plannen die Ik met je heb: ze hebben jouw geluk, jouw heil op het oog, niet jouw onheil.” Laten wij het voornemen maken om ons hart in orde te brengen en af te stemmen op Jezus Christus en Zijn Evangelische waarden. Dan zullen wij Zijn medewerkers mogen zijn om die geweldige opdracht, Zijn Koningschap, te verspreiden naar mensen die Hem niet of onvoldoende kennen. We hopen en bidden dat ook zij Gods liefde en vrede en geluk mogen ervaren en gevoed worden. Om dat te bekomen hebben wij weer een heel kerkelijk jaar om Zijn aanwezigheid in ons leven te ervaren. Het begint volgende week met de Advent als voorbereiding op Kerstmis. We vieren dan zijn eerste komst. Ondertussen werken we aan de uitbreiding van Jezus’ Rijk mee als we de kleine wereld om ons heen, die we elke dag tegenkomen, menselijker en Christelijker maken. 
Pastor Karel Loodts

...

Lees meer

Wat is tijd ?

Wat is tijd? Wat is eeuwigheid? Probeer eens met andere ogen naar tijd en eeuwigheid te kijken. Bijvoorbeeld: indien men al de zandkorreltjes over geheel de aardbol en op de bodem in de zeeën, de oevers van de meren en de waterplassen, de stromen, de beken en de grachten kon tellen en zou zeggen: “Verander ze in evenveel dagen”, zou er aan dat aantal dagen ooit een einde komen. Als je daaraan zou toevoegen alle regendruppels en waterdruppels uit de zeeën, de meren, de stromen, de beken en de greppels, de dauw trillend op het gebladerte, en dat alles zou samenbrengen en er nog het water zou aan toevoegen van de sneeuw op de Himalaya en alle andere bergen en het ijs en de wolken, dan zou er aan dat aantal dagen ooit een einde komen. Zelfs indien je met een extra inspanning het onder de grond bedolven stof zou samenbrengen, dan zou het aantal dagen en de tijd nog steeds ooit een einde kennen. Ook wanneer je van alle moleculen van planeten, sterren en nevelvlekken dagen zou maken, ook dan zou je nog steeds een begrenst aantal dagen tellen. Het menselijk leven zelf duurt slechts één oogopslag (ogen-blik), onze tijd op aarde is iets meer dan één ademhaling, één zucht... 

Tijd is eindig. Maar de eeuwigheid is oneindig. Wanneer de tijd voorbij is, is Hij er nog steeds, de Eeuwige, Degene die in de tijd gekomen is om dat wat gebroken is te herstellen en die Zelf gebroken werd op een Kruis. Er is een Christelijke hymne die het als volgt verwoordt: “Geef ons het loon der eeuwige vreugd die het hart verheugt, breek de band van ’t kwaad uiteen, leg Uw vrede om ons heen. Getrouwe Vader zie ons aan, wees Zoon van God met ons begaan, vertroost ons Geest in deze tijd, Gij die regeert in eeuwigheid”. Zijn Vrede zij altijd met je. Dat is de eeuwigheid! Zorg dat je het niet misloopt.

Karel Loodts, pastor

...

Lees meer

SAMANA SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Ter gelegenheid van de dag der chronische zieken bezorgden wij onze leden een zak met voedzame versnaperingen en praktische dingen voor het dagelijkse leven. Zowel zij die thuis verblijven als zij die in rust- of verzorgingstehuizen zijn opgenomen werden bedacht. 
 

...

Lees meer

Vacature van een voltijdse koster - logistiek medewerker (m/v/x)

Parochie Sint-Germanus Tienen

Ben je op zoek naar een job waarin je kan bijdragen aan je eigen parochie? Ben je vertrouwd met de christelijke waarden? Ben jij bovendien handig en doe je af en toe klusjes en kleine herstellingen? Dan is deze job jou op het lijf geschreven!

Je takenpakket
- Je zorgt ervoor dat alle erediensten in de kerken waardig en vlot kunnen verlopen. Je doet de praktische voor- en nazorg van alle kerkdiensten. 
- Bovendien sta je in voor het dagdagelijks beheer en toezicht van de kerkgebouwen. Je rapporteert aan de bedienaar van de erediensten en aan de kerkraad.

Logistieke taken:
- Je opent en sluit de gebouwen conform de veiligheidsregels, op de daartoe aangegeven tijden.
- Je bereidt het kerkgebouw (of nevenruimten) voor de geplande liturgische diensten en evenementen.
- Je ruimt op in de kerk en je houdt alle toebehoren zoals het liturgisch vaatwerk en de gewaden netjes.
- Je coördineert grotere reinigingswerken in overleg met de toegewezen firma’s en met vrijwilligersteams.

Technisch ondersteunende taken:
- Je voert kleine herstellingen/klusjes uit in de kerkgebouwen: een lekkende kraan, een verlichting herstellen, een tochtstrip vervangen, … 
- Je stelt defecten vast en neemt contact met de betrokken hersteller

Administratief ondersteunende taken:
 -Je bent het administratief aanspreekpunt van de parochianen inzake: huwelijken, doopselvieringen, uitvaarten … 
- Je overlegt met de bedienaar om deze diensten in te plannen

Wie zoeken we?
- Je bent vertrouwd met de katholieke liturgie en je hebt voeling met de christelijke waarden
- Betrouwbaarheid en correct werken vind je belangrijk
- Zelfstandig werken doe je graag en je waardeert een rustige werkomgeving
- Je bent handig en weet je plan te trekken bij kleine klusjes en herstellingen
- Je bent bereid om in het weekend en buiten de kantoortijd te werken
-  kan omgaan met flexibele werktijden 

Wat bieden we je?
- We bieden je een gepaste verloning en vakantieregeling, de parochie valt onder de regeling van openbare besturen. 
- Een boeiende werkomgeving en een gevarieerde functie.
- Een goede werk-privébalans is belangrijk. Je werkt volgens een dynamisch uurrooster in een 38 urenweek. 

Over ons
Onze parochie Sint-Germanus is een nieuw samengestelde parochie, bestaande uit de vroegere parochies van Sint-Germanus, van het Heilig Hart, van de Onze-Lieve-Vrouw ten Poel en van Sint-Lambertus, allen gelegen in Tienen. Een gedreven kerkraad bestuurt deze nieuwe parochie.  

Hoe solliciteren? 

Bezorg je CV en motivatie aan Staf Thomas, voorzitter van de kerkraad:
staf.thomas@telenet.be
Veemarkt 36 / 3300 Tienen
Heb je vragen over de inhoud van de job? Contacteer Staf Thomas op: 0468/186 756
De indiensttreding is voorzien vanaf 1/1/2023. Je kan solliciteren t.e.m. 25/11/2022.

...

Lees meer

Op naar de top !

Bergbeklimmers kennen topmomenten. Ze jubelen het uit als ze boven op een berg zijn. De weg er naartoe is meestal zwaar en soms moeten ze zelfs door een diep dal. Normaal speelt het dagelijkse leven zich niet af op de top. Wij kunnen topmomenten opzoeken en maken, maar meestal overkomen ze ons zonder dat we er echt vat op hebben. 

God schenkt ons ook topmomenten. Hét topmoment is Pasen, oftewel: Jezus die opgestaan is uit de dood. Een ander topmoment is Hemelvaart, oftewel: Jezus die de deur voor ons geopend heeft naar de eeuwige Hemelse top. Minstens even hoog is Pinksteren, oftewel: de Geest van Jezus die ons inspireert om te klimmen. Nog een topmoment is Kerstmis, oftewel: de Heer die ‘kwam van alzo hoge’ en mens geworden is. Er zijn nog prachtige topmomenten die God ons geeft. Zo’n momenten zijn eenmalig in een jaar, maar ze geven ons wel de kracht om verder te gaan. Wij mogen er naartoe leven en er vanuit verder leven. Het Christelijk leven is een voortdurend klimmen naar de eeuwige top. Ondertussen trekken wij, zoals Jezus en Zijn leerlingen, steeds weer verder door het leven van alledag over de weg die hier beneden voor ons ligt.

Gelukkig kunnen we wekelijks samen komen in de Kerk om een ander topmoment te vieren, oftewel: Jezus Christus die bij ons komt in Brood en Wijn. Het is elke keer weer een bron en hoogtepunt in ons leven. Van daaruit mogen we alles wat ons in het leven overkomt bekijken in Gods Licht. De verten gaan er voor ons open, onze lasten lijken niet meer zo zwaar en onze weg voelt makkelijker begaanbaar. De Heer geeft ons in zo’n viering ook een voorproefje van wat ons eens te wachten staat en het is elke keer weer een startpunt, op weg naar de eeuwige top. Ga je met Hem mee?

Pastor Karel Loodts

...

Lees meer

GESNEUVELDEN SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Monument gesneuvelden W.O. I  Sint-Margriete-Houtem

Na het einde van Wereld-Oorlog I werden aan kerken en op begraafplaatsen monumenten opgerich tot aandenken aan de soldaten uit eigen dorp of gemeente die gesneuveld waren. Voor ons dorp zijn dat: Vandeput Emile, Herinkx Alfons, Mathues Alfons en Timmermans Henrie.
Symbolisch voor het hele land werd het lichaam van de Onbekende Soldaat op een affuit overgebracht naar een graf bij de Congreskolom te Brussel. in aanwezigheid van Z.M. Koning Albrecht l e en Z.K.H. Prins Leopold en talrijke genodigden. Dat gebeurde in november 1922, dus 100 jaar geleden.
 

...

Lees meer

Aanpassingen gebruik kerken omwille van de energiecrisis

Beste mensen,

De energiecrisis als gevolg van de aanhoudende oorlog tussen Rusland en Oekraïne raakt iedereen. De kosten voor verwarming en elektriciteit zijn enorm toegenomen en als gevolg daarvan ook de prijzen van heel wat levensmiddelen. Het is voor iedereen een moeilijke oefening om alle rekeningen te betalen. Er wordt dan ook meer dan ooit beroep gedaan op de gemeenschap om hulp. De diensten van OCMW, allerhande initiatieven voor hulp aan armen en mensen in nood, worden overstelpt met vragen om bijstand, financieel en materieel. 
In crisistijd is de solidariteit wezenlijk en ze drukt uit dat wij onze verantwoordelijkheid nemen om zorg te dragen voor elkaar. Dank en proficiat aan allen die zich op de een of de andere manier inzetten om het leed dragelijk te maken voor wie het moeilijk hebben.
Onze geloofsgemeenschap in Tienen is zich terdege bewust van deze crisis en wenst dan ook haar verantwoordelijkheid te nemen om de financiële last van de verwarming en verlichting van de kerkgebouwen, die bovendien mede door de hele gemeenschap wordt gedragen, te verlichten. 
In overleg met de kerkbesturen wordt gevraagd om de zondagsvieringen te beperken tot de drie centrumkerken (wat in het kerkenplan van 2017 ook werd voorzien), nl. Sint-Germanus (Tienen-centrum), Goddelijke Zaligmaker (Tienen-Zuid) en Sint-Genoveva (Tienen-Noord). Een uitzondering wordt voorzien voor de zondagsviering op zaterdagavond om in O.-L.-Vrouw ten Poel (Tienen-centrum). Voor alle andere gemeenschappen vragen wij om aan te sluiten bij deze zondagsvieringen en geen extra gebedsdiensten te organiseren. Ook vragen wij om vergaderingen, repetities en bijeenkomsten niet in de kerken te organiseren, maar in een verwarmbare ruimte van een pastorie of een parochielokaal. De temperatuur zal voor de munumentale kerken teruggebracht worden van 14°C tot 12°C, dit in overeenstemming met Onroerend Erfgoed. Voor de vieringen zal niet hoger 18°C worden verwarmd. 
Deze maatregelen doen pijn, dat beseffen wij, maar de crisis noopt ons tot solidariteit, niet enkel onder kerkgangers, maar met alle mensen. Zij bieden ons ook de kans om over het eigen vertrouwde muurtje te kijken en samen Hem te ontmoeten in Woord en in Brood in een warme gemeenschap van broeders en zusters die elkaar graag zien en daarom in de maatregelen veeleer een kans zien tot waarachtige ontmoeting dan een beperking.
Hoe lang deze crisis zal duren, weten wij niet, hoe lang deze maatregelen van kracht zijn, of ze versoepeld of verstrengd moeten worden, weten wij evenmin. Het is crisis en in een crisis geldt de solidariteit. Als geloofsgemeenschap willen wij die tonen en door dit getuigenis bieden wij warmte die kosteloos is, maar onontbeerlijk.
Dank aan allen die zich hiervoor inzetten.
Luc Van Hilst, deken

...

Lees meer

DOPEN OPLINTER

Nathan Niedworak
Arthur Heeren
Abel Gabriel Hillewaere

...

Lees meer

OVERLEDENEN ST.-GERMANUS: ALLERHEILIGEN

1 november 2021 tot 1 november 2022

VANBAELEN Willy  91 jaar
DELATTIN Constant 85 jaar
GIACOMELLI Freddy 70 jaar
VANDEBORGHT Théo 86 jaar
HERINCKX Julia 91 jaar
DELVAUX Jenny 67 jaar
KROMPLEWKI Andrzey 47 jaar
DENDOOVEN Jeanne 100 jaar
SUE Lèon 85 jaar
KINNAER Louis 84 jaar
RODEYNS Julien 72 jaar
HARDIQUEST Joris eredeken 72 jaar
NOE Arthur 82 jaar
PEETERS Karel 81 jaar
THOMAS Daniël  63 jaar
BOEL Jean 95 jaar
BAERTS Anne-Marie 89 jaar
SEVOJAN Nadja 83 jaar
NIZEYIMANA Shami- Peyton 13 jaar
BOTTIN Hendriik 86 jaar
LAMBRECHTS José  82 jaar
JORIS Angelica  93 jaar
ALLARD Emiel 92 jaar
HARDIQUEST Jan 84 jaar
ARNAUTS Achille 85 jaar
IANNIMO Carmelo 50 jaar

...

Lees meer

EVENEMENT BOST

Jazz optreden in de kerk van Bost op 30 september ll.
Dank je wel voor jullie deelname aan het Jazz concert. KOM OP TEGEN KANKER, kan dankzij jullie verder blijven werken aan een betere zorg voor de kankerpatiënten, dat is het uiteindelijke doel.

...

Lees meer

Spelregels

“Als je mee wil doen moet je je aan de regels houden.” Dat zeggen kinderen als iemand wil meespelen. Ze roepen het ook wanneer een kind zich niet aan de spelregels houdt. “Als je wil blijven hou je dan aan de spelregels.” Zo’n uitspraken blijven een leven lang klinken, hoe oud je ook wordt. In een gezin met opgroeiende kinderen zullen vader en moeder wel eens zeggen: “Zolang je hier woont zijn dit de huisregels.” En op het werk is het niet anders. Je zult de orders van de baas moeten opvolgen als je wilt blijven. Wie wil blijven moet de richtlijnen en afspraken volgen.

Zo is het ook met Jezus. Hij heeft van alles gezegd, we lezen het in de Bijbel. De Heer nodigt ons uit om Hem te volgen in woorden en gedachten, in doen en laten. Dat lukt niet altijd even goed, maar de Barmhartige Heer nodigt ons uit om steeds weer bij Hem terug te komen en bij Hem te blijven. Laten wij Hem dan zoeken waar Hij zich laat vinden. We leren de Heer kennen in de Bijbel. Daarin lezen we dat Hij heeft gezegd: “Waar er twee of drie in Mijn naam aanwezig zijn, daar ben Ik in hun midden.” Als wij dan verzameld zijn in de gemeenschap van de Kerk, dan is de Verrezen Levende Heer in ons midden. En tijdens de consecratie horen we: “Dit is Mijn Lichaam (…) Blijft dit doen om Mij te gedenken.” Hij is er! onder de gedaante van Brood en Wijn. Hij wil ons voeden/opvoeden, helpen, bemoedigen en kracht geven om bij Hem te blijven en ons in te zetten voor Zijn Rijk op aarde. 

Pastor Karel Loodts

...

Lees meer

Allerheiligen - Allerzielen

Als het licht dooft

Als het licht dooft, is dat wat we niet weten
alleen maar in te vullen door het gevoel 

Elk seizoen heeft een cyclus
Maar het Woord doet mensen herrijzen.

Is dat het vertrouwen?
Is het de hoop op?
Of is het de geest van Hem die ons tot leven roept?

Eindbestemming of de weg terug?

Vraag me niet naar het antwoord
Het staat geschreven in de sterren.
Rob van der Knaap

Op Allerzielen -2 november- herdenkt de kerk alle overleden gelovigen. 
De traditie stamt, voor zover bekend uit de abdij Cluny (klooster uit het Frankische Rijk) waar abt Odilo in 998 bepaalde dat alle met Cluny verbonden kloosters op de dag na Allerheiligen de gestorvenen op bijzondere liturgische wijze moesten herdenken. In de 14de eeuw werd deze herdenkingsdag algemeen in de Rooms-katholieke Kerk.
Allerzielen is een dag van gebed voor allen die uit dit leven zijn heengegaan en nog niet voor altijd bij de Heer zijn. Daarbij hoort ook een bezoek aan het kerkhof, een traditie die tot op de dag van vandaag op vele plaatsen wordt voortgezet. Tijdens de eredienst (de Kerk heeft een eigen liturgie voor de overledenen) worden de namen van de overledenen van het afgelopen jaar genoemd.
Het bidden voor de overledenen werd reeds in de 2de eeuw voor Christus gedaan (zie 2 Makk.12,43-45). Men geloofde dat de overledenen hierdoor van hun zonde zouden worden vrijgesproken.
Tijdens het Concilie van Trente (1545-1563) werd de geloofsleer vastgelegd dat er een vagevuur is en dat de overleden gelovigen daar door de gelovigen op aarde kunnen worden geholpen.
Door de vaststelling van de gedenkdag op 2 november wordt de band van deze herdenking met Allerheiligen beklemtoond. Zo wordt benadrukt dat Gods volk, zowel zij die reeds in Gods aangezicht leven als zij die nog onderweg zijn naar de eeuwige zaligheid, één gemeenschap vormt.

...

Lees meer

Aanpassingen gebruik kerken omwille van de energiecrisis

Beste mensen,

De energiecrisis als gevolg van de aanhoudende oorlog tussen Rusland en Oekraïne raakt iedereen. De kosten voor verwarming en elektriciteit zijn enorm toegenomen en als gevolg daarvan ook de prijzen van heel wat levensmiddelen. Het is voor iedereen een moeilijke oefening om alle rekeningen te betalen. Er wordt dan ook meer dan ooit beroep gedaan op de gemeenschap om hulp. De diensten van OCMW, allerhande initiatieven voor hulp aan armen en mensen in nood, worden overstelpt met vragen om bijstand, financieel en materieel. 
In crisistijd is de solidariteit wezenlijk en ze drukt uit dat wij onze verantwoordelijkheid nemen om zorg te dragen voor elkaar. Dank en proficiat aan allen die zich op de een of de andere manier inzetten om het leed dragelijk te maken voor wie het moeilijk hebben.
Onze geloofsgemeenschap in Tienen is zich terdege bewust van deze crisis en wenst dan ook haar verantwoordelijkheid te nemen om de financiële last van de verwarming en verlichting van de kerkgebouwen, die bovendien mede door de hele gemeenschap wordt gedragen, te verlichten. 
In overleg met de kerkbesturen wordt gevraagd om de zondagsvieringen te beperken tot de drie centrumkerken (wat in het kerkenplan van 2017 ook werd voorzien), nl. Sint-Germanus (Tienen-centrum), Goddelijke Zaligmaker (Tienen-Zuid) en Sint-Genoveva (Tienen-Noord). Een uitzondering wordt voorzien voor de zondagsviering op zaterdagavond om in O.-L.-Vrouw ten Poel (Tienen-centrum). Voor alle andere gemeenschappen vragen wij om aan te sluiten bij deze zondagsvieringen en geen extra gebedsdiensten te organiseren. Ook vragen wij om vergaderingen, repetities en bijeenkomsten niet in de kerken te organiseren, maar in een verwarmbare ruimte van een pastorie of een parochielokaal. De temperatuur zal voor de munumentale kerken teruggebracht worden van 14°C tot 12°C, dit in overeenstemming met Onroerend Erfgoed. Voor de vieringen zal niet hoger 18°C worden verwarmd. 
Deze maatregelen doen pijn, dat beseffen wij, maar de crisis noopt ons tot solidariteit, niet enkel onder kerkgangers, maar met alle mensen. Zij bieden ons ook de kans om over het eigen vertrouwde muurtje te kijken en samen Hem te ontmoeten in Woord en in Brood in een warme gemeenschap van broeders en zusters die elkaar graag zien en daarom in de maatregelen veeleer een kans zien tot waarachtige ontmoeting dan een beperking.
Hoe lang deze crisis zal duren, weten wij niet, hoe lang deze maatregelen van kracht zijn, of ze versoepeld of verstrengd moeten worden, weten wij evenmin. Het is crisis en in een crisis geldt de solidariteit. Als geloofsgemeenschap willen wij die tonen en door dit getuigenis bieden wij warmte die kosteloos is, maar onontbeerlijk.
Dank aan allen die zich hiervoor inzetten.

Luc Van Hilst, deken

...

Lees meer

OKTOBER = MARIAMAAND=ROZENKRANSMAAND

Het Mariabeeld is in de kijker gezet in onze kerk en pronkt vooraan naast het altaar.

...

Lees meer

ALLERHEILIGEN SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Vermits we op zaterdag 29 oktober om 18 een gebedsviering mogen hebben, zullen we de teksten van de feestdag van Allerheiligen nemen. Wij bidden voor de overleden parochianen van het voorbije jaar. Philomena Seghers en Rosa Stouthuysen.
De omhaling gebeurt voor de verwarming van de kerk.
 

...

Lees meer

OVERLEDENEN OPLINTER

Overleden parochianen van het voorbije jaar:
- August Polleunis
- Wilma Maes
- Willy Vanparijs
- Josée Laporte
- Nelly Degeest

...

Lees meer

PRIMEUR IN 147 JAAR DAVIDSFONDS-GESCHIEDENIS: VIER AFDELINGEN SLAAN DE HANDEN IN ELKAAR

‘Wanneer hout goud wordt’ © Shutterstock

30 september 2022 - TIENEN, HOEGAARDEN, BIERBEEK, GLABBEEK. Voor het eerst slaan vier verschillende afdelingen van de socio-culturele organisatie Davidsfonds de handen in elkaar om samen een cursusactiviteit te organiseren. Een primeur in 147 jaar Davidsfonds-geschiedenis. 

Sinds het ontstaan van Davidsfonds in 1875 groeiden de lokale afdelingen binnen de socio-culturele organisatie. In iedere afdeling zetten vrijwilligers zich in om een gevarieerd cultureel programma samen te stellen voor cultuurliefhebbers in de buurt. Ondertussen telt Davidsfonds meer dan 350 lokale afdelingen verspreid over heel Vlaanderen en Brussel. 
Samenwerkingen met andere afdelingen en organisaties gingen de vrijwilligers daarbij niet uit de weg. Ook niet bij de cursusactiviteiten van Davidsfonds Academie, de organisatie binnen Davidsfonds vzw die instaat voor de planning van cursussen en evenementen in Vlaanderen en Brussel. Maar een samenwerking van vier afdelingen tegelijk binnen Davidsfonds Academie was tot nu toe ongezien. “We zijn trots dat onze afdelingen de handen in elkaar slaan. Zo kunnen we onze werking nog meer versterken. We zijn er zeker van dat veel mensen dat ook merken. Onze activiteiten staan namelijk open voor iedereen”, vertelt Algemeen Directeur Kris Opdedrynck.

Davidsfonds in Tienen
Om de werking in de omgeving van Tienen te versterken, namen Davidsfonds Academie en hun Tiense vrijwilligers contact op met Davidsfonds-vrijwilligers uit Hoegaarden, Bierbeek en Glabbeek. Zij antwoordden enthousiast op het voorstel om samen te werken. De cursussen worden voortaan ondersteund door vrijwilligers uit verschillende afdelingen. “Onze vrijwilligers uit Tienen, Hoegaarden, Bierbeek en Glabbeek zetten met deze samenwerking het Davidsfonds-motto ‘Cultuur beleef je samen’ extra kracht bij. We zijn blij dat we hen vanuit Davidsfonds Academie extra kunnen ondersteunen om dit initiatief tot werkelijkheid te brengen”, zegt directeur van Davidsfonds Academie An Dodion. Daarnaast blijven Davidsfonds Hoegaarden, Bierbeek en Glabbeek hun eigen lokale verenigingswerking enthousiast verderzetten.  
Bij de lokale Davidsfonds-afdelingen zijn ze blij met het nieuwe initiatief om de krachten te bundelen bij cursussen in de buurt. “De cursussen worden nationaal gepromoot, en dat is belangrijk, maar de actieve regionale onderbouw is minstens even cruciaal en verhoogt de betrokkenheid des te meer”, voegt plaatselijke gangmaker-vrijwilliger Théo Meyvis toe. 

Het eerste initiatief van Davidsfonds Tienen, Hoegaarden, Bierbeek en Glabbeek

In de eerste cursus die de afdelingen samen organiseren onder de titel ‘Wanneer hout goud wordt!’ brengt historicus Sander Berghmans het verhaal over de transformatie van de Zuid-Nederlandse bossen in de achttiende en negentiende eeuw. Afspraak op maandag 21 en 28 november van 14 tot 16 uur in CC De Kruisboog in Tienen. Meer info en inschrijven op davidsfonds.be/academie.
De Davidsfonds Academie-vrijwilligers van Davidsfonds Tienen, Hoegaarden, Bierbeek en Glabbeek organiseren samen de cursus ‘Wanneer hout goud wordt’.

Contactinformatie
An Dodion, an.dodion@davidsfonds.be , 016 31 06 71 (directeur Davidsfonds Academie)
Website: https://www.davidsfonds.be/academie
Vind ons op sociale media: Facebook, Instagram en Twitter 

Over Davidsfonds
Davidsfonds maakt op een unieke manier van Vlaanderen en Brussel een warme, leergierige, trotse… plek, dankzij het beleven en delen van diverse vormen van cultuur.  Onder het motto ‘Cultuur beleef je samen’ organiseren ze tal van nationale, regionale en lokale evenementen, cursusactiviteiten en cultuurreizen. Davidsfonds werkt samen met vrijwilligers over heel Vlaanderen en Brussel.

Over Davidsfonds Academie
Het kenniscentrum Davidsfonds Academie organiseert cursussen en dagevenementen in heel Vlaanderen en Brussel. Docenten maken cursisten wegwijs in diverse onderwerpen zoals geschiedenis, muziek, kunst, taal, actualiteit, wetenschap en meer. Davidsfonds Academie werkt samen met verschillende partners en organiseert evenementen waarbij je een topconcert, theater- of filmvoorstelling of een tentoonstelling meepikt. Vrijwilligers ter plekke leiden iedere cursus in goede banen in samenwerking met medewerkers van Davidsfonds vzw.

...

Lees meer

Twee baby’s

In elke crisis zijn er lichtpuntjes: we hebben goede scholen en ziekenhuizen, er is een sociaal vangnet voor mensen die het moeilijk hebben, de gemiddelde leeftijd is hoog. Toch zijn er mensen, en het zijn er meer dan we denken, die zich niet lekker voelen in hun vel. Mensen vragen zich af: “Wat moet ik met mijn leven? Wat is de zin ervan?” Mensen staan onder druk, onder stoom. Soms vliegt het deksel er af en dan zie en voel je wat er kookt. Je kunt redenen aangeven waarom mensen overkoken of afbranden, maar ik denk te weten wat er aan de hand is: we zijn de richting kwijt. We weten niet meer waar naartoe. Als je gelovig bent kun je het vragen aan de Heer Jezus of aan Maria: “Moeder, Jezus: wat wilt Gij dat ik doe?”

Dat vroeg ook een tweeling in de schoot van een zwangere moeder aan elkaar. De ene was een kleine gelovige, de andere een kleine ongelovige. Tegen het einde van hun negende maand spraken ze over de toekomst. De kleine ongelovige vroeg: “Geloof je nu werkelijk in een leven na de geboorte?” “Jazeker!” antwoordde de kleine gelovige. “Ons leven hier is alleen maar bedoeld om te kunnen groeien en ons voor te bereiden op het leven na de geboorte, zodat we dan sterk genoeg zijn voor wat ons daar te wachten staat.” De kleine ongelovige antwoordde: “Onzin, hoe ziet het leven na de geboorte er uit?” “Dat weet ik ook niet precies. Maar het zal daar lichter zijn dan hier. Misschien kunnen we daar rondvliegen en eten met de mond.” “Onzin! Rondvliegen dat kan niet, eten met de mond… wij worden door de navelstreng gevoed. Trouwens, er kan geen leven na de geboorte zijn, want de navelstreng is nu al veel te kort.” De kleine gelovige hield vol: “Ik weet zeker dat het er is. Het zal gewoon anders zijn.” De kleine ongelovige zei: “Er is nog nooit iemand na de geboorte teruggekomen. Na de geboorte is het leven voorbij. Het leven is alleen maar donker en benauwend.” Tja, alles wees in die richting, maar de kleine gelovige liet zich niet ontmoedigen: “Hoe het leven na de geboorte eruit ziet weet ik niet, maar we zullen in elk geval onze moeder zien en zij zal voor ons zorgen.” Dat ging de kleine ongelovige een paar stappen te ver: “Moeder? Moeder? Geloof jij in moeder? Waar is ze dan?” Met een zekerheid die elke twijfelaar zou overtuigen, antwoordde de kleine gelovige: “Ze is overal om ons heen. We zijn en leven door haar, met haar, in haar. Zonder haar bestaan we niet eens.” Dat ging voor de kleine ongelovige véél te ver: “Ik heb nog nooit iets van moeder gemerkt en dat komt omdat ze niet bestaat.” De kleine gelovige had door zijn gelovig openstaan iets mogen ervaren van wat de toekomst zou brengen: “Soms, als we stil zijn, kun je moeder horen zingen of voelen als zij onze wereld streelt. Ik geloof echt dat er een leven na de geboorte is en dat ons volle leven nog moet beginnen.” Tot zover het verhaal.

Ja, we mogen geloven dat we op weg zijn naar een leven na dit leven. Hoe het eruit ziet weten we niet. Maar de belangrijkste vraag is: hoe komen we daar? In de Bijbel zijn er profeten die verwijzen naar de Messias. Honderden jaren voor de geboorte van Jezus spreekt de profeet Micha over Hem als Degene die alles goed zal maken, als Degene die richting geeft aan het leven. En in het Evangelie wordt Jezus ‘God met ons’ genoemd. Dus kunnen we Hem vragen: “Heer, wat wilt Gij dat ik doe?” De Heer is bij ons in goede dagen en op moeilijke momenten. En ja, zoals die twee baby’s in de moederschoot zullen wij hier op aarde ook nooit helemáál gelukkig worden. Daar is deze aarde te klein en het leven te kort voor, te beperkt, donker en benauwend soms. Met geld, computers en wetenschap kunnen we ook niet alles oplossen en alles wat we zien gaat voorbij. We hebben Iemand nodig: God, Jezus Christus. Hij helpt ons om van het leven iets moois te maken. Hij helpt ons om boven onszelf uit te stijgen zodat we niet alleen voor onszelf leven, maar ook voor andere mensen in vergeving, naastenliefde, dienstbaarheid en solidariteit. We kunnen de Heer ontmoeten in de Heilige Communie. Zoals we ons lichaam voeden om in leven te blijven, zo moeten we ook geestelijk gevoed worden, door gebed, door het Woord van God, door de Heilige Communie. De Heer wil ons ook ‘opvoeden’ en zal richting geven in het leven om er iets moois van te maken. Kortom, het gaat niet om een grote auto, grote vakanties en veel geld. Leuk als je het hebt, je kunt er veel goed mee doen, maar het gaat vooral om vrede, liefde, vreugde, vergeving, solidariteit met medemensen. En dan op het eind van jouw leven zal Hij je het eeuwig leven geven bij God onze Vader in de Hemel.

Karel Loodts, pastoor

...

Lees meer

AANDACHT: VIERINGEN SINT-GERMANUSKERK

- Dinsdag 1 november... géén misviering om 9.00 uur wel om 10.30 uur Hoogfeest van Allerheiligen.
- Woensdag 2 november om 14.00 uur: broodwijding
- Woensdag 2 november Allerzielen om 19.00 uur: eucharistieviering naamafroeping overledenen afhalen kruisjes.

...

Lees meer

CONCERT IN ST.-ODULPHUSKERK BOST

Op 30 september hielden we in onze kerk een concert.
Het was heel mooi en er was veel volk.

...

Lees meer

Vertrouwen!

Er was eens een koorddanser die tussen het gemeentehuis en de kerk een koord had gespannen. Honderden mensen keken hoe hij, hoog in de lucht, over het koord wandelde. Toen hij zijn waagstuk had voltooid, kreeg hij veel applaus van het publiek. 
De koorddanser nam een microfoon en zei: “Nu wordt het wat moeilijker! Ik zal met een kruiwagen over het koord rijden.” Nog veel voorzichtiger dan de eerste keer wandelde hij met de kruiwagen over het koord. Ook dit liep goed af. De kijkers stonden er verwonderd over en applaudisseerden uitbundig.

Toen nam hij opnieuw de microfoon en zei: “Jullie hebben gezien dat het kan. Durft nu iemand in de kruiwagen gaan zitten?” “Hoho,” zeiden de mensen, “wij zijn niet zot!” Niemand bood zich aan. Plots klom een klein meisje naar boven en nam plaats in de kruiwagen. Ademloos keken de mensen toe. De overtocht leek wel een eeuwigheid te duren, maar het liep goed af. Toen het meisje beneden was feliciteerden de mensen haar uitbundig: “Hoe heb je dat gedurfd? Ben je niet bang geweest?” “Bang, ik? Nee hoor, waarom zou ik! Die koorddanser is mijn papa!”

Beste lezer, zo is God ook voor jou! Hij is een Papa, een goede Vader. Daarom nodig ik je uit om jouw leven aan Hem toe te vertrouwen. In elke Eucharistieviering laat Gods Zoon Jezus zien hoeveel Hij van je houdt en wat Hij voor je heeft gedaan. Hij geeft Zich daar helemaal aan jou. Als jij jouw leven helemaal aan Hem geeft, draagt Hij je veilig over elke afgrond heen naar… de Hemelse overkant.

Pastor Karel Loodts

...

Lees meer

DANKWOORDJE VAN EN VOOR ONZE MISDIENAARS.

Elke zondag zijn wij met velen aanwezig om de eucharistieviering mee te vieren en te dienen.
Er komen steeds nieuwe gezichten bij en dat doet deugd en is ook bemoedigend.
Met zijn allen zijn wij ook zeer dankbaar voor de steun die wij steeds mogen ontvangen voor ons jaarlijks kamp in Houffalize.
Lieve mensen wij blijven trouw onze taak vervullen en wij hopen dit ook voor jullie.
Want samen zijn wij sterk en beleven wij zo onze vreugde en dankbaarheid met jullie samen.
Tot volgende zondag.

Claire en haar korps....

...

Lees meer

CHRISTFRIED RODEYNS

Recent kwam Christfried Rodeyns (priester van het bisdom ’s 's-Hertogenbosch) in Tienen wonen. In afspraak met zijn bisschop verblijft hij hier voor zijn ziektepensioen. We hopen dat hij in zijn thuisstad de nodige rust mag vinden.
Pr. Christfried heeft van kardinaal De Kesel geen benoeming tot pastoraal werk ontvangen. Hij draagt dan ook geen verantwoordelijkheid voor de pastoraal in Tienen. 
Uitzonderlijk en enkel op vraag van pr. Karel Loodts zal pr. Christfried als vervanger een liturgische viering voorgaan.
De goede naleving van deze afspraken zal pr. Christfried toelaten om de rust te vinden die hij nodig heeft. We zijn hem dankbaar om in stilte en gebed de noden en zorgen van velen in Tienen mee te dragen en aan God toe te vertrouwen.
We heten pr. Christfried hartelijk welkom in onze pastorale zone en stad.
Kan. Luc Van Hilst
Deken pastorale regio Tienen 

...

Lees meer

Roeien!!!

Zoals je misschien wel weet, wordt het leven vaak beschreven als een boottocht. Zo was er eens een roeier die op een brede rivier mensen van de ene oever naar de andere oever bracht, naar ‘de overkant’. Op de roeispanen stond aan de ene kant ORA en aan de andere kant LABORA. Een passagier vroeg: “wat betekent dat?” De roeier zei: “Op die roeispanen staat aan de ene kant BID en aan de andere kant WERK. Dat is mijn hele leven zo. Ik bid ’s morgens en ’s avonds en ook wel tussendoor tijdens mijn werk. Ik bid voor de mensen en voor vrede op aarde.” De passagier zei: “Jaja, blijf maar bij jouw werk, er is zoveel te doen, maar dat bidden is tijdverlies.” De roeier zei niets, maar trok de roeispaan waar BID op stond naar binnen. Hij roeide wel verder met de roeispaan waar WERK op stond. Het bootje bleef wél in beweging, het draaide rondjes, maar de oever kwam geen meter dichterbij. De passagier zei: “Hela, ik moet naar de overkant. Ik heb daar een afspraak. Neem die tweede roeispaan en roei normaal!” De roeier zei: “Awel meneer, dat zal ik eens doen. Ik hoop dat je doorhebt dat je er niet komt met werken alleen. Het is bidden én werken, ora et labora. Als je alleen maar werkt kun je veel lawaai maken en flink bewegen, maar je komt in het leven geen meter verder en je geraakt ook niet aan de overkant.” De passagier werd er stil van en dacht na. 
Beste lezer, Wij hebben ook een afspraak aan de overkant van dit leven in het eeuwig leven bij God onze Vader in de Hemel. We bereiken ‘de overkant’ als we blijven roeien met de twee roeispanen: bid en werk. Als we dat niet doen en één roeispaan verwaarlozen, draaien we rondjes in het leven tot we er helemaal dol van worden. Daarom: graag tot zaterdag/zondag in de kerk!

Pastor Karel Loodts

...

Lees meer

SCHOOLVIERING DE TOERMALIJN

Op 15 september om 9 u. was er in de St Odulphuskerk te Bost een viering voor en met de schoolkinderen van de Toermalijn.

...

Lees meer

OVERLIJDENS OPLINTER

Joséé Laporte °22/12/1933 - 16/09/2022?kreeg haar uitvaart in onze Kerk op 24/09/2022

Nelly Degeest °16/09/1935 - 24/09/2022
Kreeg haar uitvaart in onze kerk op 28/09/2022

OVERLIJDEN KUMTICH
Simonne Willems °12/06/1937 - 18/09/2022
kreeg haar uitvaart in onze kerk op 22/09/2022

Moge onze overleden zusters thuiskomen in de heerlijkheid van de Vader.

...

Lees meer

Hoe raakt mijn emmer vol ?

Je kunt een mensenleven vergelijken met een emmer. Waarmee wordt ons leven, onze emmer, gevuld? Met de overdonderende stroom informatie die op ons afkomt? Of met ervaringen waar je beter van wordt en het leven een nieuwe wending geven? Voor Christenen is het de bedoeling om onder de stromende kraan van Gods liefde te komen. Jammer genoeg zijn er nog maar weinigen die weten wie God is en wat Hij voor ons gedaan heeft. Vele mensen kennen Gods liefde niet. Zo ging het ook bij mij, ik werd gedoopt en mijn ouders hadden het beste met me voor. Toch had ik de indruk dat mijn emmer niet vol raakte. Aan God lag het niet, maar ik was het die me van Hem afgewend had.

Gelukkig leerde ik gelovige Christenen kennen. Het contact met hen bracht mij in contact met de levende Heer, Jezus Christus. Hij wou mijn leven, mijn emmer, vullen en zin geven. Door het contact met de Heer was het alsof mijn emmertje eindelijk weer onder de grote Kraan stond. Langzaamaan leerde ik de Christelijke waarden kennen, en dan vooral het dubbelgebod van de liefde: liefde tot God én de medemensen. Deze Christelijke waarde kan slechts beleefd worden door de verbondenheid met de levende Heer. Daarom een oproep (waar het hart van vol is, loopt de mond van over): kom naar de kerk! De levende Heer wil ons daar Zijn liefde geven en ons inspireren om van deze wereld een betere wereld te maken. Het Evangelie, Gods brief aan ons, leidt tot een tegenbeweging die onze samenleving hard nodig heeft!
Karel Loodts, pastoor

...

Lees meer

TERUGBLIK OP DE CATECHISTENONTMOETING

Catechist zijn, dat is een roeping. Het is een ernstig engagement dat voor veel vreugde zorgt. Tegelijk stelt het catechist-zijn de betrokkene ook voor heel wat uitdagingen.
Onze hulpbisschop, Monseigneur Vanhoutte, nam het initiatief om alle catechisten uit onze Pastorale Regio samen te roepen en hen te bedanken voor hun engagement en hun geloof.
Ze kwamen samen op woensdag 14 september in het Regiohuis, Huis van Maria, te Scherpenheuvel. De regioploeg zorgde voor het onthaal en deken Luc Van Hilst heette iedereen van harte welkom. Tijdens een sereen gebedsmoment getuigden twee catechisten over hun catechist-zijn. Over hun inzet en hun vreugdes. Over hoe je als catechist telkens weer verrast wordt zodat het niet enkel geven maar zeker ook ontvangen is. Zo mag je als catechist ook steeds zelf groeien in geloof, je leven lang.
Na een hartelijk dank- en zendingswoord van de hulpbisschop was er tijd en ruimte voor ontmoeting bij een hapje en een drankje. Het was bemoedigend voor de groep om te zien met hoeveel ze waren. Tips en tricks werden gedeeld en uitgewisseld.  Het samenzijn smaakte duidelijk naar meer.
 

...

Lees meer

DOPEN OPLINTER

De Schamphelaire Emma
Minschart Tuur
Pelegrin Nore
Morris Mille
Van Capellen Dehaes Vleminckx Thiago Lio
 

...

Lees meer

DOPEN GODDELIJKE ZALIGMAKER HAKENDOVER

Op 10 september werd Owen Asselberghs gedoopt. Hij is het zoontje van Davy en Sophie Joseph uit Bost. Welkom in onze parochiegemeenschap.
 

...

Lees meer

FEMMA SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Het ontmoetingsfeest van vrijdag 16 september werd een blij weerzien en een aankondiging van enkele activiteiten.

Toneel

Er waren toegangskaarten voor de toneelvoorstelling ‘De dame met het busje’ met Leah Thijs, maar nu zijn alle plaatsen uitverkocht. Bijeenkomen aan CC De Kruisboog in Tienen vrijdag 5 oktober om 20 u.

Lijn dans

We plannen twee avonden van line dance met Werna Verschelde: woensdag 26 oktober en maandag 21 november van 19 tot 21.30 u., in Centrum Houtem. Muziek en bewegen doen wonderen voor lichaam en geest en hebben een gunstig effect op het humeur. Laat je daarom meeslepen op de tonen van eigentijdse muziek, met eenvoudige pasjes en patronen. Voor iedereen haalbaar en geen danseraring vereist (cowboylaarzen zijn dus niet nodig). Ontdek de wereld van de moderne lijndans.

Haakclub

U kan ook mee doen met de Femma Haakclub. Via een facebook groep krijg je elke week een deel van de beschrijving van de stukken die we haken. Inlichtingen bij het bestuur.

...

Lees meer

Zin of onzin

Jesaja 53

Iedereen zoekt naar de zin van zijn of haar leven. Men vult het tegenwoordig zelf graag in. Maar waar komt het leven vandaan en waar gaat het naartoe? Als God bestaat en goed is, MOET het leven zin hebben. Ik ben telkens weer verwonderd dat mensen, die waarschijnlijk wel van goede wil zijn, God niet zoeken waar Hij te vinden is. Men zoekt overal, maar niet in het Christendom, laat staan in de Katholieke Kerk.

Er zijn mensen die denken dat Christenen/Katholieken niet nadenken: verstand op nul, ogen en oren dicht, en dan springen in de afgrond van het geloof. Ja, om Christen te worden is een sprong nodig, maar dan wel een doordachte sprong. Er zullen altijd zoekende mensen zijn en mensen die niet in God willen geloven. Wie niet wil en besloten heeft om ondanks goede argumenten te volharden in het ongeloof, ziet in Jezus alleen maar een goed mens. Maar er zijn weldoordachte argumenten om aan te nemen dat Jezus méér is. Daarom is het goed om eens na te denken waar het Christendom vandaan komt.

De komst van Jezus Christus, Zijn leven, dood en Verrijzenis, werd al honderden jaren tevoren voorspeld door de profeten van het Oude Testament. Men verwachtte de komst van een Verlosser. Van andere godsdienststichters kan men niet zeggen dat hun komst al honderden jaren tevoren was voorspeld. Nog straffer, Jezus vervulde méér dan 300 uitspraken van profeten waarvan 29 op één dag, de dag waarop Hij stierf. Nu kun je wel menen dat Jezus een handige oplichter was, maar op vele van die voorzegde gebeurtenissen had Hij geen vat. Bijvoorbeeld de wijze waarop Hij gedood werd staat in het boek Jesaja exact beschreven (Jes.53). Profeten na Jesaja brachten die grote Boodschap: Hij komt, de Verlosser komt! En Hij is gekomen: Jezus Christus, de Zoon van God, 2 de Persoon van de Drie-eenheid. Daarom, als je wilt weten hoe God eruit ziet, kijk dan naar Jezus. En Hij heeft gezegd en dat zegt Hij ook tot jou: “Volg Mij.” Dat mogen wij doorgeven aan anderen. 

Profeten geloofden dat de Verlosser zou komen. Ze hoopten Hem te zien. Wij Christenen weten dat de Verlosser gekomen is: Jezus Christus, en we kunnen Hem ontmoeten in de Eucharistie. Hij geeft zichzelf totaal aan je in de gedaante van Brood. En als Hij dan zo dicht bij je is, kun je Hem van alles vragen, je kunt bijvoorbeeld bidden om vrede. In de Eucharistie vragen we: “Heer, verlos ons van alle kwaad, geef vrede in onze dagen.” In ‘onze dagen’, in ‘onze’ tijd wil de Heer de Verlosser zijn en Zijn vrede geven. Jezus heeft namelijk tot zijn apostelen gezegd, en dat zegt Hij ook tot ons, in onze dagen: “Vrede laat Ik u, Mijn vrede geeft Ik u.” Als je erom bidt, geeft de Heer je Zijn vrede.

Ondertussen maakt de toestand in de wereld velen onrustig. Al maanden horen we over oorlog in Oekraïne en dichter bij huis rommelt het ook. Onze boodschappen worden duurder en de maandelijkse energierekening is al een paar keer over kop gegaan. Daarnaast zijn er de economische- en klimaatzorgen. Het wereldbeeld van veel westerse burgers wankelt. De gedachte dat de boom van de vooruitgang tot in de hemel groeide én dat we de Hemel niet meer nodig hebben verdwijnt. Wordt er weer houvast gezocht bij God de Heer en Zijn Kerk? Ik hoop van wel. In elk geval is iedereen welkom.

Pastoor Karel Loodts

...

Lees meer

SAMANA SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Eind augustus organiseerden wij een ‘praatcafé’ ofte praatnamiddag. Leden konden in het zaaltje terecht om mekaar te zien, herinneringen op te halen en nieuwsjes uit te wisselen. Koffie en later een ijsbol in een warme pannenkoek bevorderden de gezelligheid. Het initiatief droeg de algehele goedkeuring weg en is voor herhaling vatbaar. Dank aan wie dit mogelijk maakten
 

...

Lees meer

SAMANA VISSENAKEN

Hoe de leden van Samana Vissenaken samen met het bestuur de hitte getrotseerd hebben om op woensdag 10 augustus jl. op bedevaart te gaan naar Scherpenheuvel!
Vanzelfsprekend werden ze nadien uitgenodigd op een welverdiende frisdrank en heerlijke pannenkoeken en in onze vertrouwde theeroom!
 

...

Lees meer

LANDELIJKE GILDE KUMTICH

Besten Allemaal
Wegens andere activiteiten werd de voordracht over voeding voorzien voor 15 september verplaatst naar 23 september om 14 uur .
Ik verwacht jullie zonder fout.
Vriendelijke groeten
Rummens Noël

...

Lees meer

Mahatma Gandhi en de Bijbel

Over heel de wereld, in alle tijden en eeuwen, heeft men gezocht naar vrede. Hoe bekomen we de vrede? Een van de grote figuren uit de 20ste eeuw is Mahatma Gandhi ( 1948). Hij streefde naar een wereld waarin mensen vreedzaam zouden samenleven. Deze wereldberoemde niet-christen heeft eens over de Bijbel gezegd: “Jullie Christenen hebben de Bijbel, een geschrift dat zoveel dynamiet in zich heeft, dat het mogelijk is de wereld zo op z’n kop te zetten zodat er alleen nog maar vrede is, in plaats van mensenverscheurende oorlogen. Maar jullie Christenen gaan met de Bijbel om alsof het alleen maar een stuk literatuur is”. Deze niet-christen Gandhi houdt ons Christenen een spiegel voor. 

Wat is de Bijbel? Een stuk literatuur? Een paar mooie oude ‘verhalen’? Maar er worden vandaag de dag méér Christenen vervolgd dan in heel de begintijd van de Kerk! Waarom worden ze vervolgd? Soms omdat ze een kruisje rond hun hals dragen en zo willen getuigen van de Verrezen en dus Levende Heer Jezus Christus. Ze worden soms veroordeeld tot zware straffen omdat ze gewoon een Bijbel hebben. De Bijbel moet dus wel een heel gevaarlijk boek zijn, zo gevaarlijk dat je in vele landen wordt behandeld alsof je in je kleerkast een voorraad handgranaten en Kalasjnikovs hebt verstopt. 

Volgens mij heeft de vredesapostel Mahatma Gandhi gelijk als hij zegt dat de Bijbel dynamiet in zich heeft. Een bijzonder soort dynamiet. Niet om de wereld op te blazen, maar om de wereld te hervormen tot een plaats van vrede. Hoe? De Bijbel is als Woord van God een licht voor deze soms duistere wereld. Als Christen zoeken wij niet als een blinde tastend in het duister, want God heeft door de profeten en op heel bijzondere wijze door Zijn Zoon Jezus tot ons gesproken. We lezen het in de Bijbel. De grote God is geen onbekende meer, maar heeft zichzelf getoond. Het zijn geen oude ‘verhalen’. Als het alleen maar leuke ‘verhaaltjes’ zouden zijn, een sprookjesboek, dan kan men tegen die vele vervolgde Christenen zeggen: “Wat dom. En dat voor gewoon wat oude verhaaltjes?!” Maar zo is het niet. God heeft tot ons gesproken door de profeten en door Zijn Zoon Jezus Christus, de Koning van de Vrede. 

Het thema van komende zondag is: Vrede. Mensen van goede wil, gelovigen en ongelovigen, streven naar vrede voor iedereen. Vrede verbindt mensen. En toch heeft de Kerk – als spreekbuis van de Heer – een bijzondere opdracht in deze wereld om de vrede handen, voeten en stem te geven. Zoals Paus Franciscus een aantal jaren geleden zei: “De Kerk is een veldhospitaal”. Een hospitaal? Ja, we moeten oppassen te denken dat wij kerkgangers volmaakt zijn. Gods Zoon Jezus is perfect, zijn voetvolk – wij dus – zijn niet perfect. Een Engels politicus heeft eens gezegd: “Als al mijn gedachten openbaar zouden worden, ik zou me nergens meer durven vertonen!” Kortom, ieder van ons is een zondaar op wie de Heer zijn liefdevolle blik heeft laten vallen. In de Kerk, een ‘veldhospitaal’, worden wij door de Heer verpleegd en verzorgd, en voedt Hij ons op om mensen van vrede te zijn. De Heer is als een dokter of verpleger die mensen verbindt met elkaar, vrede herstelt, een verband aanlegt, het verbond herstelt. Hij is de Geneesheer. De Heer Jezus zorgt voor vrede in het hart en van daaruit vrede in de wereld, waardoor mensen naar elkaar kunnen toegroeien en wonden kunnen genezen. De Kerk – en door ons doopsel zijn wij allemaal zijn Kerk – wij zijn allemaal geroepen om Christus’ vrede en barmhartigheid te verspreiden in onze omgeving. 

Laat je daarom inspireren door Gods Woord zodat Mahatma Gandhi gelijk krijgt dat het mogelijk is de wereld zo op z’n kop te zetten zodat er alleen nog maar vrede is, echte vrede, de vrede in het hart en van daaruit in deze wereld.
Pastoor Karel Loodts

...

Lees meer

HEILIGEN SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Versiering Dorp bij feest patrones H. Margarita in 1972: Spandoek ‘H. Margarita BVO’ (bid voor ons)

Wij houden kerk en kapel in orde uit eerbied voor wat, of beter gezegd voor Wie wij vertegenwoordigen: God en de heiligen. Het restaureren b.v. van het schilderij van Sint Margarita is een uiting van ons vertrouwen in haar. 
Het is dan ook spijtig (of wraakroepend) dat een televisiehuis, in een reclameclip voor zijn programma, spot met Wie voor ons zeer heilig is. Jezus wordt daarin opgevoerd als deelnemer aan een quiz, hangend aan zijn kruis. Omdat hij het antwoord niet weet, slaakt Hij een vloekwoord. Aan de andere twee kruisen hangen de moordenaressen. Een woordspeling ‘Jezus - je zus’ doet Jezus roepen: Halleluja. Er wordt gezinspeeld op de bruiloft van Kana. Het lied van twee Romeinse soldaten verwijst naar een Vlaamse komiek die lachte met de geboorte van Jezus en met het Laatste Avondmaal. Ook de verrijzenis moet het ontgelden: Jezus verrees maar éénmaal, onze quiz is er al de twintigste maal. 
Pater Stracke schreef begin vorige eeuw een boek ‘Arm Vlaanderen’ over de materiele armoede in onze streken. Misschien zou iemand een studie kunnen maken over de huidige geestelijke armoede van sommige instellingen.

...

Lees meer

DOPEN OPLINTER

13 augustus: Julien en Charles Avermaete
28 augustus: Gaston Ilsbrouks
Camiel Weenen

...

Lees meer

HUWELIJKEN OPLINTER

13 augustus: Nele Kempeneers en Philippe Avermaete
27 augustus: Nathalie Somers en Ronny Meunier

...

Lees meer

OVERLIJDEN KUMTICH

13 augustus: Rosette Laermans – weduwe Jos Ausloos

...

Lees meer

SAMANA HAKENDOVER

Na hun zeer geslaagde reis naar Limburg ontvingen ze op 19 augustus Dokter Borghgraef.
De  dokter heeft interessante en goed verstaanbare informatie gegeven over geheugenstoornissen, vergeetachtigheid en dementie.
We kregen een duidelijk inzicht in de werking van onze hersenen, hoe zij ingedeeld zijn in verschillende schijven en waarvoor elke schijf dient.
Zo weten we dat iets vergeten zeker geen dementie is.
Op 28 augustus werd 45 jaar bestaan, van toen ”Ziekenzorg,” gevierd.
Na een sfeervolle gebedsviering die door iedereen gevolgd kon worden in het
 boekje werd het aperitief aangeboden.
We genoten van een lunch om duimen en vingers af te likken .
Daar stond de woordkunstenaar al klaar om ons in vervoering te brengen door zijn liedjes en zijn sketches.
Nog een lekkere tas koffie met een versnapering en de namiddag was zo voorbij
gevlogen.
Met veel spijt namen we afscheid, want het was veel te vlug voorbij.
De volgende activiteit die Samana aanbiedt is het ontbijt op 18 september, waaraan iedereen kan deelnemen. 
 

...

Lees meer

Laat u vinden

Als je in God gelooft zul je jezelf wel eens afgevraagd hebben: “Hoe kan God zo’n oorlog in Oekraïne toelaten?” Of als je wat dichter bij huis iets overkomt: “Als God bestaat, waar is Hij dan? Als God van mensen houdt, waarom laat Hij dit of dat gebeuren?” We mogen geloven dat mensen geschapen zijn naar het beeld van God, we gelijken op God. Er is iets verhevens in de mensen, we zijn vrije mensen en we kunnen kiezen. We kunnen ervoor kiezen goed en aardig te zijn, maar we kunnen ook kiezen voor het kwade. Daarnaast is het beeld van God in ons in meer of mindere mate beschadigd, aangetast, en in sommige situaties lijken we in de verste verte niet meer op de goede God. De lijn tussen goed en kwaad loopt niet door landen, staten en politieke partijen; de lijn tussen goed en kwaad loopt door ieder mensenhart.

Als we heel eerlijk zijn hebben we allemaal wel iets dat beter kan. Om ons te helpen is God mens geworden. Paulus zegt het zo: “Christus Jezus is in de wereld gekomen om zondaars te redden. En de eerste van hen, ben ik.” De Heer is voor ieder van ons gekomen omdat Hij ons bemint. Maar het drama van onze tijd… het geloof in Jezus Christus is haast verdwenen. Muziek, New Age, alternatieve stromingen, de milieubeweging en het geloof in de vrije markteconomie, dát zijn de nieuwe zingevers geworden. Mensen zoeken voorbijgaand geluk in alcohol, drugs, seks. De moraal is i.p.v. goed zijn en goed doen (eerder) genieten en geld verdienen, zoveel mogelijk en zo snel mogelijk. Vele mensen leven zonder God, denken dus niet (meer) aan Hem en bidden niet. Dit heeft grote gevolgen. Als je geconfronteerd wordt met ziekte, pijn, honger, lijden, oorlog en uiteindelijk de dood, als je geen geloof hebt, hoe moet je dat verwerken? Je kunt proberen alle leed te ontwijken, maar eens komt het moment dat het er IS. Dan moet je het ondergaan; en tenslotte zal het leed alles verslinden, tot de dood er IS.

Als gelovige Christenen mogen wij hopen op de Levende Jezus Christus, die de Zoon van God is en die zelf God is. Hij gaat op zoek naar diegenen die Hem niet kennen en die verloren gelopen zijn. ’t Is zoals die man met de honderd schapen uit het evangelie: als hij er één verliest, dan gaat hij op zoek naar het verlorene totdat hij het vindt. En als hij het gevonden heeft, legt hij het vol vreugde op zijn schouders en hij gaat naar huis. Hij brengt het verlorene thuis! Zo doet God ook, Hij brengt ons thuis in de Kerk.

Het Christelijk geloof is niet saai. Leven met God is boeiend. Zo wil Jezus Christus heel ons leven bezielen en veranderen, onze woorden, daden en gedachten. Begin er nu mee want ook al worden we honderd jaar, het leven op aarde is kort. De meesten halen de honderd niet. Gelukkig is er de eeuwigheid. De Heer is gekomen om ons daar eens thuis te brengen. Daarom: laat u vinden door de Heer.

Pastoor Karel Loodts

...

Lees meer

EEN WARM ONTHAAL VOOR PASTOOR KAREL

Zaterdag 20 augustus ontvingen wij Pastoor Karel in een volle kerk. Hoe fijn om dat nog eens te mogen meemaken. Een mooie kerk, een mooie viering, een gezellige receptie! 
Merci aan alle aanwezigen en een dikke dankuwel aan de enthousiaste ploeg die dit heeft mogelijk gemaakt. 

...

Lees meer

ORGEL SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Sedert enige tijd klinkt het orgel van Sint-Margriete-Houtem niet alleen meer bij bijzondere gelegenheden. Twee organisten, gevormd in de muziekacademie te Tienen, hebben aangeboden in de zaterdagavond-vieringen de zang te begeleiden en muziekstukken ten gehore te brengen.
Wij zijn blij dat de gelovigen op die wijze een verzorgde gebedsdienst kunnen meemaken, met teksten duidelijk gebracht door de lectoren, in een gebedsruimte die in orde gehouden wordt door mensen achter de schermen.

...

Lees meer

Geloof is géén privé-zaak

Dierbare mensen, De kern van ons Christelijk geloof is duidelijk: Jezus Christus is drie dagen na z’n dood opgestaan uit de dood, Hij leeft. Dit geloof is geen privé-zaak want wij bidden het ‘Onze Vader’, niet het ‘Mijn Vader’ en we doen aan ‘naastenliefde’, niet aan ‘eigenliefde’. Na Jezus’ Hemelvaart mogen de Christenen de handen, voeten en stem zijn van Jezus Christus. We mogen dat gestalte geven in ons dagelijks leven en velen doen dit ook in vrijwilligerswerk. 

In september begint het nieuwe pastorale werkjaar in de parochie. God zij dank zijn er nog vrijwilligers in onze parochie! Onze parochie zou zonder deze mensen alle structuur, handen voeten en stem missen. De tijd dat de parochianen hun verantwoordelijkheid mochten afschuiven op pastoor en religieuzen is voorbij. We zijn samen Kerk, ieder met eigen gaven en talenten, met een bepaalde taak en functie. Doordat vrijwilligers een deel van hun levenstijd opofferen ten dienste van hun medemensen, geven zij aan hoe waardevol zij de medemensen en hun welzijn achten.

In de economie is er ruilverkeer: ‘voor wat hoort wat’; alleen tegen een redelijke vergoeding wordt er iets gedaan. Vrijwilligers daarentegen zetten zich vaak belangeloos in. Dit schept andere banden dan economische en ondersteunt de kwaliteit van het leven. Men voelt zich verantwoordelijk voor elkaar, er ontstaan vriendschapsbanden, en men zet zich in voor het welzijn van de parochie en de parochianen. Zo bouwen we samen aan het Rijk Gods op aarde. ’t Is soms ver weg als we naar het journaal kijken, maar we mogen, beter ‘moeten’ wel aanwezig zijn in onze soms onchristelijke wereld. Onze kracht ligt in onze verbondenheid met de Levende Heer. Onze kracht ligt in het gebed, in de sacramenten, in het samenleven en samenwerken. Vele vrijwillige handen doen Gods werk in Zijn en onze Kerk.

Langs deze weg: hartelijk dank aan alle vrijwilligers en Gods zegen voor de toekomst. Laten we samen onze schouders zetten onder het komende werkjaar en er iets moois van maken.

Pastoor Karel Loodts.

...

Lees meer

SAMANA OP STAP NAAR LIMBURG

Samana Hakendover ging op stap naar Limburg. Op het afgesproken uur stond iedereen klaar om met de autocar te vertrekken.
Na een flinke wandeling door Tongeren bereikten we het Gallo-Romeins museum. Het Museum behoort vandaag tot de top van Europese, archeologische musea. De basis hiervoor werd meer dan 150 jaar geleden gelegd.
Een welbespraakte professionele gids verwelkomde ons. We vernamen het boeiende verhaal van de mens in onze regio, van de prehistorie, het einde van de Romeinse tijd, de eerste boeren, Kelten, Gallo-Romeinen en Germanen, ze lieten allen hun sporen na voor onze beschaving.  De tijd was veel  te kort om het informatieve geheel te kunnen beschouwen en verwerken. Het verre verleden laat je nooit meer los, je kijkt met ander ogen naar het heden.   
Na een lekkere lunch trokken we naar de Yunus Emre - Turkse moskee in Genk. Schoenen uit om de weidse gebedsruimte van  1200 m² met kleurrijk vast tapijt  te betreden. Een gids maakte ons wegwijs in de  serene architectuur, indrukwekkend spreekgestoelte en sierlijke Arabische geschriften, over de fascinerende koepel en minaret. De moskee is niet alleen een gebedsruimte, er worden ook socioculturele -  sport en religieuze activiteiten georganiseerd. Na nog een verfrissend drankje in de ontmoetingsruimte keerden we voldaan en met veel opgedane kennis huiswaarts.
 

...

Lees meer

FEMMA SINT-MARGRIETE-HOUTEM

We zijn blij dat onze leden na de coronabeperkingen de weg naar hun vereniging teruggevonden hebben. Het werden twee activiteiten voor fijnproevers: het hartige en hartelijke feestontbijt en de gezellige en warme barbecue. De wandeltocht werd omwille van het weer uitgesteld, maar is niet verloren. 
Misschien heeft u reeds de nieuwe Femma agenda. Dan kan u alvast het ontmoetingsfeest van 16 september en de toneelvoorstelling met Leah Thijs en haar busje van woensdag 6 oktober noteren.

...

Lees meer

14 augustus Kaarsenprocessie O.L.V.-ten-Poelkerk

Na 2 jaar corona kon de Kaarsenprocessie terug uitgaan. De werkgroep had alles goed voorbereid. Het processiebeeld stond klaar voor de Misviering om 19.30 uur. Het koor Capella Beatae Mariae ad Lacum met versterking van het Germanuskoor zou de viering opluisteren. In de dwarsbeuk was alles opgesteld voor de receptie na de processie.
Voor pastoor Karel was het de eerste keer dat hij zou voorgaan in de 14 augustus viering in de O.L.V.-ten-Poelkerk. 
Tijdens de viering werd ook de Kruidwis gezegend, een traditie van halfoogst om dank te zeggen voor de vruchten van het veld die ons voeden en genezen.
Na de mooie en deugddoende viering kon de processie vertrekken. De sterke dragers zouden het beeld omringd door flambeeuwen, begeleid door de Harmonie van Hoegaarden en de gelovigen met kaarsjes, zingend en biddend door de stad dragen. Voor de ramen van verschillende huizen brandde een kaarsje voor een Maria beeld. Terug aan de kerk gekomen ging men door de kerktuin naar de Grote Markt om dan tussen de rijen kaarsjes de kerk binnen te gaan.
Na het zingen van “Lieve Vrouwe van ons land” was het tijd voor een natje en een droogje, aangeboden door de parochie.

...

Lees meer

1931

Onze wereld is gekwetst. De oorlog in Oekraïne maakt dit pijnlijk duidelijk. Maar hoe groot de miserie ook is, we worden gedragen door ons geloof dat God ons barmhartig nabij is. Het woord ‘misericordia’ (barmhartigheid) verwijst naar de menselijke ‘miserie’ en naar ‘cor’, het hart. God heeft een Hart voor wat mensen overkomt. 

Zo kwam Jezus Christus in het jaar 1931 de mensheid tegemoet. Hij zei in een visioen tegen de Poolse Zuster Faustina: “Verkondig de wereld Mijn grote ondoorgrondelijke barmhartigheid. Bereid de weg voor op Mijn tweede komst. Voordat Ik kom als Rechter zal Ik eerst de poorten van Mijn Barmhartigheid wijd openen. Ik wil de mensheid niet straffen, maar genezen, haar aan Mijn barmhartig Hart drukken.” De Verrezen Jezus verscheen aan deze Zuster, de éne hand opgeheven als een teken van zegen en de andere hand wijzend naar Zijn Goddelijk Hart. Uit Zijn Hart kwamen twee stralen: een rode en een witte. De witte straal verwijst naar het doopsel, de rode naar de liefde. Jezus zei tegen Zuster Faustina: “Schilder een afbeelding van wat je nu ziet en schrijf eronder: Jezus, ik vertrouw op U”. De Heer zei ook dat Hij wenst dat deze afbeelding over de hele wereld vereerd wordt. Jezus verscheen meermaals aan Zuster Faustina. Ze hield een dagboek bij met troostvolle woorden van Jezus erin, bijvoorbeeld: “Geen enkele zonde, al was zij een afgrond van slechtheid, kan Mijn barmhartigheid uitputten”. En ook: “Al waren de misdaden van een zondig mens zo zwart als de nacht, als hij in het uur van de dood roept om ontferming, zal Ikzelf voor hem opkomen”. Anderzijds waarschuwt Jezus: “Hij die weigert te gaan door de deur van Mijn barmhartigheid, zal moeten gaan door de deur van Mijn gerechtigheid”. Zuster Faustina werd tijdens een mystieke ervaring meegevoerd naar Hemel, vagevuur en hel. Dit laatste greep haar zo aan, dat ze sindsdien bijna onophoudelijk smeekte om Gods barmhartigheid voor de zondaars. 

In onze wetenschappelijke technische wereld klinkt dit voor veel mensen onrealistisch en wereldvreemd, maar Zuster Faustina is in het jaar 2000 heilig verklaard. Ze was de eerste heilige van het nieuwe Millennium. Paus Johannes Paulus II verklaarde toen de zondag na Pasen tot ‘Zondag van de Goddelijke Barmhartigheid’, iets wat Jezus aan Zuster Faustina gevraagd had. Deze Poolse Paus stierf in 2005 op de vooravond van de zondag van de Goddelijke Barmhartigheid. Als je gelovig bent is dit meer dan toevallig.

In de Bijbel wordt geen enkele eigenschap van God zo benadrukt als de barmhartigheid. Vele mensen geloven tegenwoordig nog wel in ‘iets’. Maar God is niet ‘iets’, Hij is ‘Iemand’ en Hij is niet onbereikbaar. God is een Vriend en Redder. Ieder mens is voor Hem waardevol: oud, jong, gehandicapt of niet, je bent een parel in Gods Hand. Hoewel ieder mens vroeg of laat onderworpen is aan lijden en dood en allerlei miserie kan meemaken, komt de Heer de mens barmhartig tegemoet. God is mens geworden, we vieren het met Kerstmis, een fantastische gebeurtenis! Jezus’ leven op aarde, Zijn woorden en daden, Zijn parabels en wonderen, Zijn dood aan het Kruis en Zijn Verrijzenis, de stichting van de Kerk die de eeuwen door geleid wordt door de Heilige Geest, dat alles verkondigt aan alle mensen van alle tijden de barmhartigheid van God. De zondag na Pasen zegt Jezus: “Vrede zij u!” En Hij zegt het niet één keer, maar drie keer. Hoe hardleers kunnen mensen zijn... Open uw hart voor de Heer want Hij wil u Zijn vrede geven. Een vrede die niet van deze wereld is en die de wereld niet kan geven. Jezus geeft vrede en als het goed is, is het daarna ook te zien op uw gezicht, te horen in uw woorden, te zien in uw daden. Als niet gelovige mensen u dan ontmoeten hoop ik dat vele mensen twijfelen, niet aan uw geloof maar aan hun eigen ongeloof. Jezus zei ook nog tegen Zuster Faustina: “De wereld zal geen vrede kennen, als ze zich niet richt tot Mij”. Ik nodig u dan ook uit regelmatig, liefst wekelijks, Jezus te ontmoeten in de Mis. Hij komt in de Heilige Communie ons tegemoet. Laten we dankbaar zijn dat Hij naar ons komt om ons Zijn barmhartige liefde te geven.

Pastoor Karel Loodts

...

Lees meer

ONTMOETING OVER DE EEUWEN HEEN

Deze zomer mochten we enkele dagen op stap gaan in Rome. Omdat de temperaturen erg hoog opliepen, was een bezoek aan de catacomben van Priscilla erg welkom. Omdat de catacomben zich onder de grond bevinden, heerst er een constante temperatuur van 15 graden, zeer welkom!

In deze catacomben zijn uitzonderlijk mooie fresco’s ontdekt uit de eerste eeuwen van het christendom. Deze fresco’s raken ook aan ons geloof vandaag. We herkennen handelingen die ook vandaag nog gebruikt worden in de christelijke eredienst of  in onze kerkelijke feesten. 

We ontmoetten de ‘orante’ schildering: een vrouwenfiguur in een roodachtig kleed die beide handen symmetrisch omhoog houdt, op haar schouders een witte sjaal.  Haar ogen zijn ten hemel gericht, naast haar aan beide zijden figuren in het wit. We herkennen de gebedshouding van de priester/diaken bij de gebeden in de kerk, ook charismatische groepen en gebedsgroepen maken wel eens van deze gebedshouding gebruik. 

Wetenschappers verschillen van mening over de betekenis van deze biddende figuur. Wij voelden ons er niet vreemd bij omdat deze houding ook vandaag nog één van de vele gebedshoudingen is. En het is net het gebed dat ons met de figuren in de catacomben verbindt. christenen begroeven er hun doden, zoals ook de joden en de Romeinen die in het veelgodendom geloofden, dit deden. Maar christenen kwamen er ook bidden bij de graven van de martelaren, bij hen die ondanks vervolging, Jezus niet wilden verloochenen door voor de keizer te knielen of de Romeinse goden te aanbidden. Straffe gasten die eerste christenen! (wordt vervolgd)
Anne

...

Lees meer

ABC VAN DE GELOOFSFIGUREN: QUINTINUS

Al onze kerken en kathedralen dragen de naam van een patroonheilige, of van een geloofsgebeuren. Maar hoeveel weten we over die patroonheiligen? Om maar dadelijk de patroonheilige van twee kathedralen te noemen: Sint Quintinus en Sint Rombout.

Inderdaad de kathedraal van het bisdom Hasselt is de Sint Quintinuskathedraal. Het bisdom Limburg is een erg jong bisdom, het werd in 1967 afgesplitst van het bisdom Luik. Tot 1967 was dit een gewone parochiekerk, daarna werd ze verheven tot kathedraal. Heel wat kerken in  Vlaanderen zijn ook toegewijd aan Sint Kwinten (Linden, de kerk in de Naamsestraat in Leuven, ...)

Maar wie is Sint Quintinus? We gingen te rade op ‘Heiligen.net’: 
“Behalve zijn naam en de plaats die naar hem is genoemd is er over hem bijzonder weinig met zekerheid bekend. Volgens de overlevering was hij een zoon van een Romeins senator, die naar men zegt Zeno heette. Rond 245 werd hij tezamen met Sint Lucianus van Beauvais († ca 290; feest 8 januari) vanuit Rome naar het noordelijke Gallië gezonden om er het evangelie te verkondigen. Dat deed hij in de streek rond de Noord-Franse stad Amiens. Uiteindelijk zou hij tezamen met twee diakens de marteldood zijn gestorven op een plek langs de rivier de Somme. Zijn lijk werd in de rivier gegooid.“

Volgens de legende werd zijn lichaam vele jaren later ongeschonden terug gevonden. Toen kwam er een stroom van bedevaarders op gang en mensen vroegen zijn hulp. De volksverering maakte de weg vrij om tot op vandaag naam te geven aan… een kathedraal!
Anne

...

Lees meer

OVERLEDEN HAKENDOVER

Op 10 augustus overleed Jeanne Melaerts (27 juni 1927). 
 

...

Lees meer

PROCESSIE SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Versiering kapel St Margarita 1966

Dit jaar is het 50 jaren geleden dat de toen bekende Margarita-processie voor de laatste maal uitging, en 75 jaren dat ze de eerste maal de ronde door het dorp maakte. Zij was uitgedacht door pastoor Vandergraesen, op basis van een kleine historische stoet bij zijn inhaling, en de bestaande sacramentsprocessie bij de feestdag van Margarita. Ze werd een groepsgebeuren waarbij heel de parochie, van jong tot oud, betrokken was. 
Met de uitbreiding van het betaald verlof en de veranderende vakantiegewoontes werd het van langsom moeilijker volk te vinden om mee op te stappen. Met het gekende gevolg.
De H. Margarita wordt nu nog bijzonder vereerd op haar feestdag 20 juni en de zaterdag erna. Men kan ook altijd gaan bidden aan haar kapel, achter de kerk.

...

Lees meer

Ontmoeting

Een paar jaar geleden zei een jongeman: “De wereld van de toekomst zal gebouwd worden zonder Kerk en geloof in God.” Ja, er zijn mensen die denken zonder God en Kerk te kunnen leven. Ze hebben niet het gevoel dat ze iets missen. Tja, ‘wat’ moet er toch gebeuren om de Kerk in onze streken op te bouwen? Ik denk dat we de vraag anders moeten stellen: ‘wie’ bouwt de Kerk op? 

In de 12de eeuw had Paus Innocentius een droom. Het begon als een nachtmerrie: de Kerk dreigde in te storten. Maar plots zag hij in zijn droom een klein manneke die met zijn schouders de instortende Kerk ondersteunde en oprichtte. Toen deze Paus de volgende dag de kleine en eenvoudige Franciscus ontmoette, herkende hij hem als de man die die nacht in zijn droom de Kerk opgericht had. 

Een paar jaar daarvoor hoorde Franciscus toen hij in de kleine kapel van San Damiano aan het bidden was de woorden van Jezus: “Ga, en bouw mijn Kerk weer op”. Franciscus dacht dat dit letterlijk bedoeld was en begon de kapel te herstellen en metselde en timmerde erop los. Later begreep hij dat het niet ging om het herstellen van een stenen gebouw, maar om de mensen. Want wat is de Kerk, beter wie is de Kerk? Dat zijn de mensen die geloven in Jezus Christus, die Hem liefhebben en willen volgen. 

Ja, de Kerk groeit door zo’n geloof en liefde. Wat of beter: Wie is er nodig om de Kerk weer op te bouwen? Ik denk dat een ervaring van de Verrezen Heer Jezus nodig is, een ontmoeting. Zoiets moet Franciscus meegemaakt hebben alvorens hij Jezus volgde en beminde. Tijdens die ervaring moet Franciscus in heel zijn hart en lijf gevoeld hebben wie Jezus is: de Zoon van God. Ik hoop dat u het ook meegemaakt heeft, en we mogen hopen, bidden en geloven dat onze medemensen ook zoiets mogen meemaken, zodat ze Jezus leren kennen als hun Redder en Verlosser en beste Vriend, dat ze zichzelf mogen zien als kinderen van God, verlost door Jezus de Zoon van God. Als mensen zoiets ervaren gaat hun een licht op, dan straalt de kern van Jezus’ persoonlijkheid door tot in hun verstand, hart en daden. 

Zo’n ervaring van de Verrezen Heer is mogelijk. Wij mogen bidden dat velen zoiets mogen ervaren en dat de Heer dan zegt: “Wees niet bang, sta op, volg Mij.” Zoals aan Sint Franciscus vraagt de Heer dan: “Bouw mijn Kerk op”. Het gaat niet om de stenen, ook wel een beetje, maar het gaat vooral over mensen die Gods Woord spreken, Zijn Licht verder geven, Zijn liefde handen, voeten en stem geven in deze wereld. 

In navolging van Sint Franciscus weet paus Franciscus de juiste toon te zetten. Met hem aan het hoofd kunnen wij bewijzen dat de Kerk van Jezus Christus geen overblijfsel is uit de oude tijd, geen stenen huis, maar levende gelovige mensen voor vandaag en morgen die samen in liefde en vrede het Brood blijven breken en zo Jezus Christus ontmoeten in de Heilige Communie. Een topontmoeting.

Pastoor Karel Loodts

...

Lees meer

SLAG VAN HOUTEM SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Militaire begraafplaats Sint-Margiete-Houtem

Nadat in augustus 1914 de forten rond Luik ingenomen waren, trokken de Duitsers verder westwaarts, naar de verdedigingslinie aan de Gete. Op 18 augustus in de vroege namiddag kwam het bevel vanuit het hoofdkwarier van koning Albert om die linie op te geven. Om de terugtocht naar de Dijle-linie mogelijk te maken en de opmars van de Duitsers te vertragen, bleven enkele eenheden achter, rond Grimde en rond Sint-Margriete-Houtem. Het werd een bloedig treffen. De Duitsers hadden zwaardere kanonnen en zes maal zoveel voetvolk als de Belgen. Er vielen talrijke doden en gekwetsten. In de late namidag konden de overgebleven Belgen zich riching Leuven begeven. ’s Avonds marcheerden de Duitsers de stad Tienen binnen.
Later werden de gesneuvelde soldaten: Belgen, Duitsers en enkele Fransen, bijgezet: in een leegstaande kerk in Grimde, de ‘Necropolis’, en in een aangekochte grond in Sint-Margriete-Houtem, de ‘Militaire Begraafplaats’.

...

Lees meer

KAMP MISDIENAARS

Onze misdienaars op kamp in 2021

Onze misdienaars en hun begeleiding trekken op kamp naar Houffalize van zondag 21 augustus tot woensdag 24 augustus 2022.
Het voorbije werkjaar waren ze iedere zondag en elke  feestdag van de partij.
Nu gaan we even uitblazen en nieuwe zuurstof opdoen voor het volgend werkjaar.
Wie ons nog wilt steunen kan dit alsnog op rekeningnummer : 
BE72 0689 3170 3316
Parochie Sint- Germanus –MISDIENAARS
Veemarkt 36 3.300 – Tienen

Alvast hartelijk dank en vele groeten,
De misdienaars en koster Claire
 

...

Lees meer

ONTDEK DE BIJZONDERE KANTJES VAN DE SINT-GERMANUSKERK!

Zoektocht in en rond de Sint-Germanuskerk
Onze kerkgebouwen zijn bakens in het landschap. Wanneer je door de velden rijdt, op zoek naar een dorpje, is het eerste herkenningspunt een toren waar de weerhaan je als het ware toeroep: ‘Hier is ‘t! Je bent er bijna’.?Ook binnen een stad wijzen de kerktorens ons vaak de weg. In Tienen is de Sint-Germanuskerk zo’n herkenningspunt, dat vanop haar heuvel de mensen toelacht.

Kerkgebouwen kennen we in alle toonaarden: van oude Romaanse kerkjes (denk aan het kerkje van Overlaar), over gotische bouwwerken zoals onze Ten-Poelkerk, naar Barokke, Classicistische, neogotische en moderne gebouwen. Sommige kerken zijn getuige van eeuwen religieus leven en architecturale aanpassingen. Onze Sint-Germanuskerk is zo’n getuige, met haar Romaanse Westbouw, haar gotisch schip, haar renaissance boventoren, haar barokke zijkoren en haar neogotisch aangekleed koor. Waar beter dan hier kun je een wandeltocht door de geschiedenis maken, een zoektocht naar eeuwenoude en recentere schatten doen en tegelijk tot rust komen in een open geïnspireerde en inspirerende ruimte?!

Wil je je nieuwsgierigheid voeden, wil je het kerkgebouw leren kennen dat opgedragen is aan de Parijse bisschop die zijn naam ook gegeven heeft aan het ‘Quartier Saint-Germain-des-Prés’, wil je alleen of met enkelen op zoek gaan naar antwoorden? Doe dan mee aan de ‘Zoektocht in en rond de Sint-Germanuskerk’.

In het najaar voorzien we een namiddag waar de antwoorden besproken zullen worden en de winnaar bekend wordt gemaakt.

Enkele tips voordat je aan de zoektocht begint:
- Doe de zoektocht met enkelen samen, dat is veel prettiger.
- Als je goed rondkijkt, vind je zonder veel moeilijkheden de juiste oplossing. 
- De zoektocht bestaat uit 2 delen: een reeks vragen die je kunt oplossen volgens het verloop van de wandeling. Daarnaast heb je ook fotovragen, waarvan de nummering kriskras dooreen staat. Goed rondkijken is dus zeer belangrijk.

Zeer belangrijk:

- Je mag doorheen heel de kerk gaan. 
- Uitzondering: HET HOOGKOOR MAG NIET BETREDEN WORDEN.
- Respecteer zoveel mogelijk de sacrale stilte. 
- Wat je nodig hebt:
Breng zeker een zaklamp mee, zodat je alles beter kunt bekijken.
Ook een verrekijker kan van pas komen.

Voor vragen kan je terecht bij Marina Gelaude (Pastorale Zoneploeg Tienen): marina.gelaude@skynet.be  - 016/81.76.96

...

Lees meer

Maria verenigt haar kinderen

Ik heb veel geleerd van mijn oude pastoor. Eens sprak hij over legeraalmoezenier Willems, Sooi voor de vriende. Elk jaar ging Sooi met militairen uit heel West Europa op bedevaart naar Lourdes. Duizenden soldaten in allerlei soorten uniformen: Spanjaarden, Engelsen, Belgen, Fransen, Duitsers en andere nationaliteiten. 

Aalmoezenier Sooi begeleidde de Vlaamse militairen, waaronder een beroepsmilitair die tijdens de oorlog vier jaar in een Duits concentratiekamp had gezeten. Hij haatte de Duitsers met alle vezels van zijn hart. Zo ging hij de Kruisweg bidden met alle Vlaamse soldaten; allerlei nationaliteiten trokken de berg op, duizenden soldaten. Hoe was het gebeurd… was onze beroepsmilitair verstrooid geweest… of had Maria hem in zijn kraag gegrepen… plots was hij de Vlaamse militairen kwijt. En nog erger, hij stond tussen de Duitse soldaten. Hij hoorde de Duitse aalmoezenier zeggen: “Twaalfde statie: Jezus sterf aan het Kruis”. Die militair vertelde tegen Sooi Willems: “Ik werd er koud van, links… Duitsers… rechts… Duitsers… voor mij… Duitsers… achter mij… Duitsers”. Hij kon geen kant uit. Toen hoorde hij de Duitse aalmoezenier zeggen: “Wij, Duitsers, hebben een verschrikkelijk verleden mee te dragen. Onze misdaden zullen in heel de geschiedenis bekend blijven. Nu we hier onder het Kruis staan, vragen we aan God vergeving voor hen die die misdaden gedaan hebben. We mogen geloven dat God ons vergeeft! Maar, zijn de mensen ook bereid ons te vergeven? Wij willen hier vergiffenis vragen, niet alleen aan God, maar óók aan de mensen. Daarom,” zo zei die Duitse aalmoezenier, “nodig ik u uit om elkaar de hand te geven en in gedachte de hand te drukken van elke mens die geleden heeft door de oorlog, en laten we dan samen het ‘Onze Vader’ en het ‘Weesgegroet’ bidden”. Daar stond onze beroepsmilitair. Voor hij het doorhad waren er twee Duitsers naast hem die zijn hand grepen, de handen gingen omhoog en ze baden samen: “Onze Vader”. De soldaat vertelde: “Ik werd koud tot in het merg van mijn gebeente, ik voelde het zweet langs mijn benen lopen… en toen bad hij mee: “Vergeef ons onze schulden, zoals ook wij vergeven aan onze schuldenaren” en “Heilige Maria, Moeder Gods, bidt voor ons, arme zondaars”. “Toen viel het van mij af” zei hij. De haat van zoveel jaren, de bitterheid in zijn hart. Het waren niet de Duitsers die zijn hand drukten, het was zijn hand die de handen van de Duitsers drukte. Hij voelde zich genezen, diep in zijn hart was er iets veranderd. Dit gebeurde in Lourdes, bij Maria. Zij verenigt haar kinderen rond Jezus, onder aan het Kruis, alle volken, rassen en talen, één familie. 

In het grote plan van God heeft Maria een bijzondere plaats. Zij is als Moeder op een heel unieke wijze verbonden met Jezus, Gods Zoon. Maria is ook de Moeder van de Kerk en van Gods volk. In het boek van de Openbaring stelt Johannes Maria voor als “het groot teken dat aan de Hemel verscheen: een Vrouw, bekleed met de zon, de maan onder haar voeten en op haar hoofd een kroon van twaalf sterren”. Kortom, Maria is door God geroepen om ons te helpen. Zij luistert naar ons, wij willen naar haar luisteren. Daarom kunt u zich op 15 augustus, Onze Lieve Vrouw Tenhemelopneming, toevertrouwen – toewijden – aan Maria en uw ja-woord geven. En als u wilt kunt u de kaarskensprocessie meegaan op zondag 14 augustus, na de Mis van 19.30u in Onze Lieve Vrouw ten Poel. 
Pastoor Karel Loodts

...

Lees meer

Internationale Paardenprocessie Hakendover Tienen erkend als Immaterieel Cultureel Erfgoed 

Wat hebben het Ros Beiaard in Dendermonde, de Hanswijkprocessie in Mechelen, de Gentse Feesten en de Garnaalvisserij te paard in Oostduinkerke gemeen? 
Ze zijn allemaal erkend als Immaterieel Cultureel Erfgoed.

Met enige trots en fierheid kunnen we melden dat de Internationale Paardenprocessie in Hakendover aan deze lijst is toegevoegd.

Immaterieel erfgoed zijn gewoontes, kennis en praktijk van vandaag, die mensen van vroeger hebben gekregen en willen doorgegeven aan toekomstige generaties. 

De Paardenprocessie in Hakendover is zo een traditie die deze erkenning meer dan verdient. 

De processie vindt haar oorsprong in de 7de-eeuwe ontstaanslegende van de Kerk van de Goddelijke Zaligmaker. Jaarlijks zakken op paasmaandag meer dan 20.000 pelgrims en toeschouwers af naar het Tiense dorp. Daarmee is de Hakendoverse paardenprocessie de derde grootste processie in ons land en het grootste gratis evenement in groot Tienen.

Meer dan een jaar geleden is het Processiecomité gestart met de voorbereidingen voor het indienen van een dossier.  Dankzij de steun van CAG, PARCUM, Histories, de dienst Erfgoed van de Stad Tienen en het begeleidingstraject voor erfgoedgemeenschappen van Werkplaats Immaterieel erfgoed, is het  processiecomité erin geslaagd een kwaliteitsvol dossier in te dienen dat geleid heeft tot deze erkenning. 

De commissie vindt het erg mooi dat er veel oog is voor dynamiek en de toekomst. Er zijn veel groepen betrokken in de context van een klein dorp en ook de groep die de processie organiseert is verruimd. Daarnaast looft de commissie de initiatieven die worden genomen om de Paardenprocessie te borgen. Borgen betekent zorg dragen voor het cultureel immaterieel erfgoed zodat het wordt overgedragen naar toekomstige generaties Het initiatief naar de scholen is daar een voorbeeld van. 

Het processiecomité zal nu tweejaarlijkse rapporteren over de genomen initiatieven.

Voor vele dorpsgenoten is de Paardenprocessie het hoogtepunt van het jaar. Velen dragen  hun steentje bij om elk jaar opnieuw van de Paardenprocessie een onvergetelijke dag te maken. Deze erkenning is voor iedereen die deze traditie mogelijk maakt!

 https://immaterieelerfgoed.be/nl/erfgoederen/internationale-paardenprocessie-hakendover-tienen

...

Lees meer

HET VERBORGEN PARELTJE VAN TIENEN.

Naast de internationale paardenprocessie ter ere van de Goddelijke Zaligmaker is Tienen ook bekend voor het bedevaartsoord van Onze Lieve Vrouw ten steen.
Deze kapel is niet alleen gekend als het keerpunt van “het dertienmaal” van Hakendover. Sinds haar ontstaan wordt ook Sint - Maures hier aanbeden. Door het opzetten van de ijzeren kronen door de bedevaarders, worden kwalen als hoofdpijn en kopzorgen voorkomen of genezen. Jaren later kwam er ook de Mariaverering bij en kreeg de kapel haar huidige naam.
Oorspronkelijk werd deze kapel in de 14e eeuw gebouwd op de plaats waar de melaatsen uit de stad werden verzorgd. Eind 17e eeuw werd de kapel voltooid zoals wij ze nu kennen en in de loop van de 18e eeuw werd de kluis met de verbindingsgang naar de kapel gebouwd.
De kapel is elke dag open van 9 tot 17u (winter) of tot 19u (zomer).
De Confrérie van Sincte Moor zorgt voor de promotie van deze site.
Door de fusie van de parochies Tienen zuid, valt het beheer van deze mooie kapelsite onder de huidige kerkfabriek. Tijdens het bezoek aan het te beheren patrimonium, werd door de raadsleden, in overleg met de kapelsitebeheerders Karin en Ivan, een actieplan opgesteld aangaande uit te voeren werken. 
De kapel van Onze Lieve Vrouw ten steen is nu voorzien van permanente camerabewaking en de buitenschilderwerken werden uitgevoerd aan de toegangspoorten en de kroonlijsten van de toren waar vermoedelijk het oudste klokje van Tienen hangt.
Hierbij enkele foto’s van de werken in uitvoering, met een welgemeende dank aan Schilderwerken W.Grossen.

...

Lees meer

MISDIENAARS SINT-GERMANUS EN HUN JAARLIJKSE TREKTOCHT NAAR HOUFFALIZE

De groep jongeren die de hele parochie kent, staat te popelen om te vertrekken naar hun wel ondertussen gegeerde plaats om te ontspannen, te bezinnen, en heel veel leute te beleven.
Elke zondag zijn ze talrijk aanwezig om te vieren, te bidden en het geloofsgebeuren met mekaar te delen en te ondersteunen.
Ook deze vakantie trekken wij samen voor enkele dagen naar de Ardennen.
Zuurstof op doen, sport, bezinning- spel en heel veel ambiance staan op de agenda.
Zondag 21 augustus tot woensdag 24 augustus is het grote moment.
Gepakt en gezakt stappen we de bus in en WEG ZIJN WIJ.
Maar om dit alles mogelijk te maken en opdat iedereen mee kan hebben we ook centen nodig.
Wie wil kan ons een beetje helpen dit waar te maken voor deze toffe bende.
Steunen kunt u op het rekeningnummer : parochie Sint-GERMANUS – MISDIENAARS
BE72 0689 3170 3316, KAMP HOUFFALIZE

Hartelijk dank en wij blijven op post.
Claire en de misdienaars

...

Lees meer

Gebed van Maria

Ten Hemel Opneming van Maria © Parochie-zone Sint Katelijne Waver

“Mijn hart prijst hoog  de Heer.
Van vreugde juicht mijn geest 
om God, mijn redder:
daar Hij welwillend neerzag 
op de kleinheid zijner dienstmaagd.
En zie, van heden af 
prijst elk geslacht mij zalig 
omdat Hij die machtig is 
aan mij zijn wonderwerken deed,
en heilig is zijn Naam.
Barmhartig is Hij,
van geslacht tot geslacht 
voor hen die hem vrezen. 
Hij toont de kracht van zijn arm;
slaat trotsen van hart uiteen.
Heersers ontneemt Hij hun troon,
maar Hij verheft de geringen.
Die hongeren overlaadt Hij met gaven,
en rijken zendt Hij heen met lege handen.
Zijn dienaar Israël heeft Hij zich aangetrokken, 
gedachtig zijn barmhartigheid voor eeuwig 
jegens Abraham en zijn geslacht,
gelijk Hij had gezegd tot onze Vaderen.”
(Lucas 1,46-55)

...

Lees meer

ONTMOETING OVER DE EEUWEN HEEN

Fractio panis © Wikimedia

Deze zomer mochten we enkele dagen op stap gaan in Rome. Omdat de temperaturen erg hoog opliepen, was een bezoek aan de catacomben van Priscilla erg welkom. Omdat de catacomben zich onder de grond bevinden, heerst er een constante temperatuur van 15°, zeer welkom!

In de catacomben werden aan het begin van onze jaartelling, in de glorietijd van het romeinse rijk, de doden begraven. De grond bestaat uit tufsteen, die makkelijk uit te graven is en bij contact met zuurstof, verhardt. Ideaal om kilometers gangen in uit te graven. In deze gangen werden holtes uitgegraven waarin de doden begraven werden. Een plaat uit terracotta of marmer met opschrift, dekte de holte af. Rome telt heel wat van deze ondergrondse begraafplaatsen, een zestal zijn voor het publiek toegankelijk. 

De eerste christenen bezochten de graven van de martelaren, geloofsgenoten die gestorven waren omdat ze bleven vasthouden aan het geloof in Jezus Christus. Vandaar dat in deze begraafplaatsen heel wat getuigenissen van het christelijke geloof te vinden zijn. We kwamen daar onder de grond enkele fresco’s tegen die, ondanks de 1800 jaar tijdsverschil, toch van éénzelfde geloof in Jezus getuigen. We herkenden ook stukken van de geloofsweg die christenen vandaag kunnen afleggen.

Eerst en vooral een fresco van een eetmaal. In een oud-christelijke context denken we dan dadelijk aan het laatste avondmaal. Maar dit klopte niet, het aantal deelnemers bedraagt namelijk 7. De spijzen die op de tafel staan, zijn heel eenvoudig, naast de tafel staan ook enkele manden. De manier waarop de tafelgenoten zitten drukt verbondenheid en samenhorigheid uit. De kleuren zijn levendig en warm. De eucharistie uit de 2 de eeuw, over de eeuwen heen, een getuigenis voor ons vandaag.
(wordt vervolgd)
Anne

...

Lees meer

ABC VAN DE GELOOFSFIGUREN: PETRUS EN PAULUS

Petrus en Paulus, twee bouwstenen van de kerk © Marcello Cerrato (Qumran.net)

Twee geloofsfiguren die we allemaal kennen. We lezen in de Handelingen van de apostelen hoe ze elkaar ontmoeten en aanvullen.

Petrus, aanvankelijk een visser, kennen we uit enkele evangelieverhalen. Telkens komt hij naar voor als een vurig apostel, die wel eens impulsief, maar vanuit zijn hart reageert. We kennen zijn aanhankelijkheid en geloof in Jezus en we kennen zijn zwakheid op het moment dat Jezus voor de rechter moet komen en Petrus hem verloochent. 

In het evangelie is het ook Petrus die als één van de eersten getuige is van de verrijzenis van Jezus. En na het ontvangen van de Heilige Geest, is de angst onder controle en gaat hij deze blijde boodschap dan ook brengen aan de inwoners en gelovigen die in Jeruzalem zijn. 

Over de avonturen van Petrus en de apostelen na de verrijzenis van Jezus, kan je lezen in het boek Handelingen. 

In Handelingen lees je ook over de bekering van Paulus, een spectaculair verhaal. Paulus lijkt op het eerste zicht weinig gemeenschappelijk te hebben met Petrus. En toch… beiden zijn gegrepen door Jezus en het zal Paulus niet meer los laten, zijn leven komt in dienst van het Evangelie te staan. We kennen hem vooral van zijn brieven waarin hij de christengemeenschappen die hij op zijn reis sticht of ontmoet, met raad en daad bijstaat.

Zoals erdeken Joris in één van zijn laatst homilies zei: een boodschap voor de christenen van… en voor de christenen van Tienen. Een aansporing om Paulus te beluisteren en te kijken wat hij ons vadaag nog steeds brengt. 
Anne

...

Lees meer

OVERLEDEN HAKENDOVER

Op 4 juli overleed Raymond Huynen 8 augustus 1937
Op 19 juli overleed Jeanne Hautecler 7 mei 1928
 

...

Lees meer

DOPEN HAKENDOVER

Wij verwelkomen Mathieu en Mathiz Ausloos uit Bost in onze parochiegemeenschap.
 

...

Lees meer

Ontdek de bijzondere kantjes van de Sint-Germanuskerk!

Zoektocht in en rond de Sint-Germanuskerk
Onze kerkgebouwen zijn bakens in het landschap. Wanneer je door de velden rijdt, op zoek naar een dorpje, is het eerste herkenningspunt een toren waar de weerhaan je als het ware toeroep: ‘Hier is ‘t! Je bent er bijna’.
Ook binnen een stad wijzen de kerktorens ons vaak de weg. In Tienen is de Sint-Germanuskerk zo’n herkenningspunt, dat vanop haar heuvel de mensen toelacht.

Kerkgebouwen kennen we in alle toonaarden: van oude Romaanse kerkjes (denk aan het kerkje van Overlaar), over gotische bouwwerken zoals onze Ten-Poelkerk, naar Barokke, Classicistische, neogotische en moderne gebouwen. Sommige kerken zijn getuige van eeuwen religieus leven en architecturale aanpassingen. Onze Sint-Germanuskerk is zo’n getuige, met haar Romaanse Westbouw, haar gotisch schip, haar renaissance boventoren, haar barokke zijkoren en haar neogotisch aangekleed koor. Waar beter dan hier kun je een wandeltocht door de geschiedenis maken, een zoektocht naar eeuwenoude en recentere schatten doen en tegelijk tot rust komen in een open geïnspireerde en inspirerende ruimte?!

Wil je je nieuwsgierigheid voeden, wil je het kerkgebouw leren kennen dat opgedragen is aan de Parijse bisschop die zijn naam ook gegeven heeft aan het ‘Quartier Saint-Germain-des-Prés’, wil je alleen of met enkelen op zoek gaan naar antwoorden? Doe dan mee aan de ‘Zoektocht in en rond de Sint-Germanuskerk’.

In het najaar voorzien we een namiddag waar de antwoorden besproken zullen worden en de winnaar bekend wordt gemaakt.

Enkele tips voordat je aan de zoektocht begint:
- Doe de zoektocht met enkelen samen, dat is veel prettiger.
- Als je goed rondkijkt, vind je zonder veel moeilijkheden de juiste oplossing. 
- De zoektocht bestaat uit 2 delen: een reeks vragen die je kunt oplossen volgens het verloop van de wandeling. Daarnaast heb je ook fotovragen, waarvan de nummering kriskras dooreen staat. Goed rondkijken is dus zeer belangrijk.

Zeer belangrijk:

- Je mag doorheen heel de kerk gaan. 
- Uitzondering: HET HOOGKOOR MAG NIET BETREDEN WORDEN.
- Respecteer zoveel mogelijk de sacrale stilte. 
- Wat je nodig hebt:
Breng zeker een zaklamp mee, zodat je alles beter kunt bekijken.
Ook een verrekijker kan van pas komen.

Voor vragen kan je terecht bij Marina Gelaude (Pastorale Zoneploeg Tienen): marina.gelaude@skynet.be  - 016/81.76.96

...

Lees meer

Steentje in de storm

De wereld is een stormachtige plaats, soms letterlijk als de pannen van het dak vliegen, soms figuurlijk. Kijk maar naar wat er in Oekraïne gebeurt. Daar is een storm losgebarsten waarvan de gevolgen tot in onze streken voelbaar zijn. In de grote buitenwereld kan het stormen, maar ook in het privéleven. Ieder mens maakt vroeg of laat in het leven een storm mee, meestal zelfs meerdere keren in het leven. Wat moet je dan doen? In een hevige stormwind hebben we allemaal houvast nodig om niet weg te waaien. Als je bijvoorbeeld knikkende knieën hebt, grijp je met je hand iets vast om staande te blijven. Ieder mens heeft nood aan zo’n steun. De Heilige Franciscus van Sales heeft een mooie parabel (beeld): “Als een honingbij plots op het veld overvallen wordt door een stormwind, neemt ze tussen haar pootjes een steentje mee om niet door de stormwind heen en weer geslingerd te worden.” Slim! 

Wat zijn jouw steentjes? Wat is de houvast van een Christen? In de eerste plaats ons geloof in Jezus Christus, de Verrezen Heer. Omdat Hij leeft kan Hij ons ook vasthouden in elke storm die over ons komt. Waar ontmoeten we de Heer? In het gebed, vooral in het Sacrament van de Heilige Communie. Daar is het de Heer zelf die dicht bij ons komt en ons voedt. Een ander steentje is ons geloof in Maria, de Moeder van God die ook onze Moeder is. Als wij het toelaten houdt Maria als een goede Moeder onze hand vast en leidt Zij ons door de wisselvalligheden van het leven op weg naar het eeuwig leven. Een ander steentje is de Bijbel. Het is mooi om die beter te leren kennen om daarin de hoop te vinden, ons geloof te verdiepen en sterker te staan in de liefde.

In onze levenstijd mogen wij ons van de kern van ons geloof meer bewust worden. We hebben Maria, de Bijbel, gelovige medemensen en nog veel meer steentjes die er voor zorgen dat ons levenshuis goed gebouwd is op de Rots van ons geloof: Jezus Christus onze Heer. God zij dank!
Pastoor Karel Loodts

...

Lees meer

ABC VAN DE GELOOFSFIGUREN: ONESIMUS

Paulus schrijft aan Filemon ©Julia Watson (Free Bible Images)

Onesimus is een slaaf die gevlucht is en terecht gekomen is in de gevangenis bij Paulus. Het is daar dat hij Jezus leert kennen en door Paulus gedoopt wordt. Paulus zet hem aan om terug te keren naar zijn meester, Filemon. Het is bij die terugkeer van Onesimus dat Paulus een brief schrijft aan Filemon.  

“Paulus is het die u schrijft, een oude man, nu bovendien een gevangene van Christus Jezus, en mijn verzoek geldt het kind dat ik hier in de gevangenis voor de Heer heb gewonnen, ik bedoel Onesimus. Ik stuur hem terug naar u en met hem heel mijn liefde. Gaarne had ik hem hier gehouden als uw plaatsvervanger, om voor mij te zorgen in mijn gevangenschap voor het evangelie. Maar ik wil niets doen zonder uw instemming, ik wil niets afdwingen: uw goedheid moet zich spontaan kunnen uiten! Misschien was dat wel de reden waarom hij een tijd lang bij u is weg geweest: dat ge hem voorgoed terug zoudt krijgen, nu  niet meer als slaaf, maar als veel meer dan een slaaf, als een geliefde broeder. Dat is hij voor mij al helemaal, hoeveel meer dan voor u,  als mens en als christen. Als gij u dus met mij verbonden voelt heet hem dan welkom zoals ge het mij zoudt doen.” (Filemon 9b-10.12-17)

Een sterk staaltje van broederlijkheid, verbondenheid en éénheid in Christus Jezus!
Anne

...

Lees meer

OVERLIJDEN KUMTICH

-Viviane Vanhellemont
Willy Bos echtgenoot van mevrouw Viviane Lonneu
 

...

Lees meer

OVERLIJDEN OPLINTER

Willy Vanparijs weduwnaar van mevrouw Lieve Francen

...

Lees meer

ZANGKOOR ST.- CAECILIA NEEMT AFSCHEID VAN DIRIGENT EN KOORLID

Tijdens de eucharistievering van zaterdag 25 juni werd op een feestelijke manier afscheid genomen van dirigent Stanny Grossen en koorlid Germain Wouters.
Stanny was 42 jaar dirigent en Germain 80 jaar koorlid.
Het werd muzikaal een hoogstaand en hartverwarmend afscheid verzorgd door het zangkoor en enkele solisten.
 

...

Lees meer

Hoop doet leven!

Kent u het spreekwoord: “Waar leven is, daar is hoop”? Of omgekeerd: “Waar hoop is, daar is leven” of “Hoop doet leven”? Volgens mij is hopeloosheid een van de ergste dingen die een mens kan overkomen. Vandaag voelen vele mensen zich hopeloos en verloren om verschillende redenen: armoede, onrecht, gekwetst in de liefde, …, ook ongeloof in God… Heeft God daar iets mee te maken? Ja! God is de Bron van hoop. Vele mensen denken niet aan Hem, hopelijk denkt God wel aan hen… Geloof in God maakt mensen hoopvol. Kijk maar naar gelovige arme of zieke mensen of gelovige onrechtvaardig behandelde mensen, velen zijn toch hoopvol. Ze zeggen zelf dat dit komt omdat ze in God geloven. Daarom: ga naar God, u hoeft nooit zonder hoop te zijn! God zij dank!

Wat mogen wij hopen? De apostel Paulus maakt ons heel duidelijk wat het blijvende fundament van een Christen is: “God zij gedankt, die ons de overwinning geeft door Jezus Christus, onze Heer (…) De dood is verslonden, de zege is behaald! Dood, waar is uw overwinning? Dood, waar is uw angel?” Ja, de angel is er uit, Jezus is opgestaan uit de dood, verrezen. Hij leeft! Veel van wat wij meemaken in het leven is voor een tijdje belangrijk; veel in het leven gaat op en af, het is een komen en gaan, niets is standvastig, veel is wisselvallig. Maar wat vast staat is dat Jezus Verrezen is en leeft. Jezus Christus is onze hoop. Ik geloof dat zo’n gelovige hoop iemand een totaal nieuw zicht kan geven op het leven waardoor men anders gaat leven. In het leven kan er vanalles gebeuren en dan is geloof nodig om de hoop en de liefde vast te houden. Maar als de hoop verdwijnt, lekt ons geloof weg en zal de liefde falen. Hoop is dus geen optie waar u voor kunt kiezen zoals u bij een nieuwe auto getint glas kunt kiezen. Hoop is een noodzakelijk onderdeel voor een leven als Christen, want “Waar hoop is, daar is leven” en “Hoop doet leven”. Als uw hoop, geloof en liefde onzeker is, kom dan in actie. Bid elke dag; ga naar de kerk, liefst elke zondag; lees in de Bijbel, regelmatig. Zoek Jezus waar Hij te vinden is en Hij zal u aanraken, genezen, sterk maken tot een hoopvol mens. Zijn hoop doet Leven.

Pastoor Karel Loodts

...

Lees meer

OVERLEDEN OPLINTER

Wilma MAES

...

Lees meer

UITVAARTEN ST. GERMANUS JUNI 2022.

Karel Peeters
Daniël Thomas
Jean Boel

...

Lees meer

DOPELINGEN MAAND JULI 2022 ST. GERMANUS

Verjans Bartelijne – Annalinde
Phongo Nzau Zalea Maria
Zalea D’Zata Malaika

...

Lees meer

DOOPSELS HAKENDOVER

Op 12 juni werden Renée Meeus, Jules Moreau en Alessia Petrosino gedoopt. Welkom en proficiat aan de ouders.

...

Lees meer

K. FANFARE ST.-ISIDORUS : LENTECONCERT

Op zaterdag 11 juni gaf de fanfare in de pastorietuin een lenteconcert. Onder een stralende zon werd een mooie uitvoering gebracht die voor een leuke sfeer zorgde en werd afgesloten met een verfrissend drankje.

...

Lees meer

De Gouden Regel

De Gouden Regel was gekend door de Romeinse schrijver en filosoof Seneca (65 n.C.), de Chinese filosoof Confucius (479 v.C.) en staat ook in het Oude Testament. Daaruit blijkt dat deze Regel voor alle mensen bestemd is, gelovig of niet gelovig. Deze regel klinkt als een slogan: “Behandel anderen zoals je door hen behandeld wilt worden.” Ook Jezus spreekt er over: “Zoals gij wilt dat de mensen u behandelen, zo moet gij ook hen behandelen.” Deze regel was dus algemeen bekend, maar Jezus roept ons op nog radicaler te zijn: een liefde zonder maat. Want het is gemakkelijk om te beminnen wie u bemint, goed te doen aan wie u goed doet. Jezus leert ons het kwade te overwinnen door het goede, en goed te doen aan wie ons het leven lastig maakt. De Zoon van God maakt de Gouden Regel rijker en sluit niemand uit: sympathiek of onsympathiek, jong of oud, rijk of arm, vriend of vijand, intelligent of iets minder, landgenoot of vreemdeling. Wij kunnen de Heer Jezus daarin navolgen. Ondertussen waarschuwt Hij ook: “De maat die gij gebruikt zal men ook voor u gebruiken.” Daar word ik altijd een beetje stil van… Met de maat waarmee ik anderen meet, met diezelfde maat word ik gemeten... Dus als ik anderen vrijspreek en vergeef, zal ik ook vrijgesproken en vergeven worden. Maar als ik dat niet doe en mijn naaste minacht… tja… 

Laten wij Jezus navolgen en onszelf geven in naastenliefde en dienstbaarheid zoals Hij dat deed. En geloof dat de Heer Zichzelf nog steeds geeft, en wel op een heel bijzondere manier in de Heilige Mis onder de gedaante van Brood en Wijn. Hier geeft Hij ons de kracht om onszelf aan Hem en aan elkaar te geven. Trouwens: “Geeft en u zal gegeven worden: een goede, gestampte, geschudde en overlopende maat zal men u in de schoot storten.” Als wij ons 100% geven aan de Heer en aan elkaar, dan geeft Hij zichzelf ook 100% aan ons in dit leven en straks in het eeuwig leven. 

Pastoor Karel Loodts

...

Lees meer

WELKOM AAN ONZE NIEUWE PASTOOR E.H. KAREL LOODTS IN BOST.

Op 4 juni ll. verwelkomden we onze nieuwe pastoor in onze geloofsgemeenschap van Bost.
Tijdens de eucharistie van 4 juni vierden we het feest van onze patroonheilige.

...

Lees meer

EERSTE COMMUNIE BOST

Op 28 mei deden 13 kinderen hun eerste communie in de St Odulphus kerk in Bost, het was een echt feest.

...

Lees meer

EERSTE COMMUNIE HAKENDOVER

Op zondag 5 juni deden 14 kinderen hun eerste communie in de kerk van de Goddelijke Zaligmaker.
 

...

Lees meer

EERSTE COMMUNIE O.-L.-V.-TEN.POEL

Op zaterdag 4 juni was het dan zover. De communicantjes en hun familie kwamen onder een stralende zon naar de kerk. Terwijl de families naar hun voorbehouden plaatsen werden gebracht, verzamelden de communicantjes in de sacristie. Van daar gingen ze naar de Gouden Madam gaan om de eerste groepsfoto te maken. Dan in processie naar de kerk. Daar volgde een viering met liedjes, werd er gelezen, de offerandegaven aangebracht tot het grote moment aangebroken was dat ze Jezus voor de eerste keer mochten ontvangen. Op het einde van de viering zongen ze nog hun tophit: “Vrolijke vrienden van Jezus”. Daarna kregen ze nog een zakje met een geschenkje en konden ze met hun familie naar het feest.
Wij bedanken de hele catecheseploeg, de muzikanten, priester Kristof en koster Vianney voor de goede zorgen en begeleiding van onze communicantjes en hun ouders.
Het was een prachtige viering, met stralende kinderen!
Iedereen een welverdiende en deugddoende vakantie gewenst.

...

Lees meer

ABC VAN DE GELOOFSFIGUREN: DE PROFEET NATAN

De bijbelse profeten spreken vaak tot onze verbeelding. Elk op zijn manier springen ze in het oog en hebben ze hun steen(tje) bijgedragen aan de relatie van God met zijn volk. Het bijbelse verhaal vertelt ons het verbond tussen God en zijn volk. Een verbond dat stand houdt dankzij de grote liefde van God voor Zijn volk. 

Ook de profeet Natan heeft in Gods naam gesproken en wel tot koning David na diens overspel met Batseba en de onrechtstreekse moord op haar echtgenoot Uria. De profeet Natan durft het aan, hem hierop aan te spreken en wel door het vertellen van een gelijkenis. 
“Twee mannen leefden eens in dezelfde stad, de één was rijk, de ander arm. De rijke bezat heel veel schapen en runderen, de arme had niets, behalve één enkel lammetje dat hij gekocht had. Hij had het in leven kunnen houden en het was bij hem opgegroeid tussen zijn kinderen; het dier at van zijn bord, het dronk uit zijn beker en het sliep op zijn schoot; het was als een dochter. 
Op een dag kreeg de rijke man bezoek, maar hij kon er niet toe komen om een schaap of rund uit zijn eigen kudde te nemen en dat klaar te maken voor de reiziger die bij hem was gekomen. Hij pakte het lam van de arme en maakte dat klaar voor zijn gast. “ (2 Samuël 12,1b-4)
Koning David is verontwaardigd over het gedrag van de rijke man. Het is dan dat de profeet klare taal spreekt en de koning met zijn eigen gedrag confronteert.

Een gebeurtenis en een gelijkenis uit het leven gegrepen. In de geloofsbelijdenis wordt de functie van een profeet dan ook krachtig en kernachtig verwoordt: ‘Ik geloof in God… die gesproken  heeft door de profeten,...’
Natan is één van hen.

Anne

...

Lees meer

SAMANA SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Een werkgroep van drie jongere dames heeft een bevraging gehouden bij de leden van Samana om na te gaan hoe men de werking na de covid-crisis terug kon verderzetten. Enkele voorstellen werden verwezenlijkt. Een bijeenkomst met koffie en taart als uitgesteld paasfeest. Een bedevaart naar Scherpenheuvel. En nu een uitstap naar het kasteel van Neerheylissem, met als mogelijkheden: wandeling, minigolf en een terrasje doen.
Gelukwensen en dank aan allen die hieraan meegewerkt hebben. 

...

Lees meer

Ordelijk verslag met een bedoeling

Als u de Bijbel leest of hoort kunt u zich afvragen: Is het waar wat er staat? Is het allemaal echt gebeurd? Heeft Jezus dit werkelijk zo gezegd? Is Jezus wel echt Verrezen uit de dood? Als u de mening van tegenwoordig volgt is de Bijbel een soort sprookjesboek met vrome verhaaltjes. Veel mensen haken ook af als er in het Evangelie sprake is van een wonder, want: “Dat kan toch niet!” Ze gaan dan voorbij aan het feit dat er af en toe wel een wonder gebeurt, in Lourdes bijvoorbeeld of in Medjugorje. 

In het begin van het Evangelie van Lucas staat: “Ik besloot, na alles nauwkeurig te hebben onderzocht, voor u een ordelijk verslag te schrijven” (Lc.1,3). Als wij zeggen dat wij iets ‘ordelijk schrijven’, willen we stap voor stap noteren wat er gebeurd is. Dat doet Lucas ook, maar net iets anders. Lucas is geen journalist. Lucas maakt een keuze uit alles wat hij weet over Jezus en daarmee schrijft hij zijn Evangelie. Oftewel: elke daad of uitspraak van Jezus is een kraaltje, allemaal mooie kralen van verschillende kleuren. Hij kiest er een aantal uit en die rijgt hij aan een draad, een rode draad met een doel. Welk doel? Lucas schrijft: “(Een ordelijk verslag) met de bedoeling u te doen zien, hoe betrouwbaar de leer is waarin gij onderwezen zijt” (Lc.1,4). Lucas wil laten zien dat geloven in Jezus Christus en wat Hij gezegd en gedaan heeft betrouwbaar is. 

Elke Evangelist – er zijn er vier: Marcus, Mattheus, Lucas en Johannes – heeft een eigen rode draad met kralen van verschillende kleuren om ons geloof in Jezus Christus te bevestigen en te versterken. Volgens mij zou elke Evangelist zeggen: “Ik heb Jezus meegemaakt, dat en dat gehoord, Zijn wonderen gezien, en ik ben tot de conclusie gekomen: dit zijn de feiten/kraaltjes die mij overtuigd hebben. Deze geef ik aan u door om uw geloof in Jezus Christus op te wekken en sterker te maken.” Gewoon lezen dus. 
Karel Loodts, pastor

...

Lees meer

EVEN STILSTAAN BIJ SACRAMENTSZONDAG

Een bevoorrechte plek om Jezus te ontmoeten: het Heilig Sacrament. Heilig omdat het niet alleen naar God verwijst, het gaat ook om God ! Het Heilig Sacrament is één van de wegen bij uitstek die ons helpen om bij Hem stil te staan, om Hem op persoonlijke wijze te ontmoeten. Het lijkt allemaal zo gewoon en zo alledaags. Brood. Dagelijks voedsel.

In de eucharistie krijgt het een betekenis van oneindigheid, net omdat Jezus het ons nagelaten heeft, omdat Hij zichzelf er in geeft aan ons. En niet alleen in ons uurtje op zondag ! De rode godslamp die naast het tabernakel brandt herinnert ons eraan dat Hij hier aanwezig blijft. Als de kerk open is kunnen we doorheen de week even bij Hem vertoeven. Als er een zieke is die Hem wenst te ontvangen, kan een bijzonder bedienaar, een priester of diaken Jezus zelf bij de zieke brengen. 

Het heilig sacrament is een grote schat, die ons brengt bij de woorden van het Evangelie: “Wie mijn vlees eet en mijn bloed drinkt blijft in Mij en Ik in hem, zegt de Heer” (Johannes 6,57).
Anne

...

Lees meer

CATECHESE EERSTE COMMUNIE O.L.V.-TEN-POEL

Op dinsdag 31 mei was de laatste bijeenkomst vòòr de Eerste communieviering op 4 juni.
Er werd druk geoefend in het lezen, aanbrengen van de offerande, en het opstellen voor de groepsfoto aan de Gouden Madam op de Kalkmarkt.

...

Lees meer

Twee tegengestelde krachten

Vanuit onze ervaring en vanuit de Bijbel weten we dat er in ieder mens twee krachten zitten. Ieder mens heeft te maken met goed en kwaad. Misschien kent u het verhaal van de oude indiaan die met zijn kleinzoon rond het kampvuur zit. De oude indiaan vertelt zijn kleinzoon over de strijd die zich binnenin mensen afspeelt. Hij zegt: “Jongen, de strijd gaat tussen twee wolven binnen ieder mens. De ene wolf heet ‘kwaad’; het is woede, afgunst, jaloersheid, hebzucht, egoïsme, zelfmedelijden, wrok, leugen, hoogmoed. De andere wolf heet ‘goed’; het is vreugde, vriendelijkheid, trouw, medeleven, waarheid, geloof, hoop, liefde.” De kleinzoon denkt na en vraagt: “Welke wolf zal winnen?” De oude indiaan antwoordt: “De wolf die jij voedt.” Tot zover het verhaal. 

Maar… de goede wolf kan ons niet redden. Als Christen geloven we dat alleen Jezus Christus ons kan redden. Hij is de Verlosser van de mensen. Door het geloof in Hem zijn we met Hem verbonden. Ook de liefde/naastenliefde verbindt ons met Hem. Geloof en liefde zijn de ruggengraat van de Christen. Toch is liefde het sterkste. Ten eerste: omdat God zelf liefde is. Ten tweede: geloof (en ook hoop) zijn vooral gericht op het eigenbelang: je gelooft en hoopt zélf in de Hemel te komen. Maar liefde zoekt het beste voor de ánder. Er is nog een derde reden waarom de liefde het sterkste is: liefde houdt nooit op. In de hemel hoeven we niet meer te geloven en te hopen omdat we dan zien wat we nu geloven en hopen. Maar de liefde blijft, ook in de Hemel. 

Ik nodig u uit om elke week uw ruggengraat in de kerk te versterken door uw liefde voor God en elkaar te voeden door het contact met Jezus zelf, en door ons geloof in Hem te belijden. Samen staan we sterk !
Karel Loodts, pastoor

...

Lees meer

Vormsel Sint-Germanus

Zondag 22 mei was het zover: het vormsel van een zeventigtal jongens en meisjes. Kannunik Kristof Struys was vormheer en in zijn homilie duidde hij de betekenis van het vormsel aan de hand van twee symbolen. Beide symbolen drukken de nabijheid van de Heilige Geest, de trooster en helper uit. Beide symbolen zijn ook al zeer oud, we vinden er sporen van in het oude testament. 

Vooreerst is er de handoplegging. Een gebaar dat we uit het dagelijks leven kennen, een schouderklopje, een hand op ons hoofd, … het drukt nabijheid, troost, sterkte uit. 
De handoplegging gebeurde onder het bidden van een mooi en zinvol gebed:
“Almachtige God, Vader van Jezus Christus, door de doop uti water en Heilige Geest hebt Gij deze meisjes en jongens tot nieuw leven gewekt.
Zend over hen uw Heilige Geest, de trouwe helper. Geef hun de Geest van wijsheid en verstand, van inzicht en sterkte, van kennis, van eerbied en liefde voor Uw Heilige Naam.
Door Christus, onze Heer. Amen”

Daarna volgt de zalving met Chrisma van elke vormeling afzonderlijk. De vormheer moedigde de jongeren aan om (op een afgelegen steen in de tuin) te experimenteren met water en olie! Onze jongens en meisjes wisten goed hoe het resultaat er zou uitzien. Zo is de zalving ook iets dat indringt, dat blijvend is. De woorden die de vormheer er bij bidt zijn duidelijk: ‘x, ontvang het zegel van de Heilige Geest, de gave God’. 

Proficiat aan alle vormelingen!

...

Lees meer

Capella Beatae Mariae ad Lacum: “We have a voice”

28 mei 2022: het tweede concert in het jubileumjaar van de Capella Beatae Mariae ad Lacum, oftewel CBM. 
Dit werkjaar viert de Tiense korenfamilie CBM haar 50-jarig bestaan. Na de majestueuze opening van ons feestjaar in november 2021 waar we het podium deelden met het wereldberoemde ensemble Voces8 was het tijd voor een familie- en vriendenconcert. En hoe kon dat beter dan door met de hele korenfamilie onze stemmen te laten horen? 
Met “We have a voice” presenteerden het kinderkoor, het jeugdkoor en de Capella u een gevarieerd programma. De allerkleinsten brachten leuke en aanstekelijke liedjes. Ze waren niet met veel maar zongen met een ongekend enthousiasme de leien van het dak. Het jeugdkoor was het pad van de musical en de pop ingeslagen en de Capella deed haar naam alle eer aan en bracht een hoofdzakelijk religieus programma met muziek van de renaissance tot vandaag. 
Olivier Van Mullem, voorzitter CBM

De geschiedenis van het koor Capella Beatae Mariae ad Lacum gaat terug tot 1971, met de oprichting van een kinderkoor door E.H. Evrard Vander Velpen, voornamelijk om de vieringen in de parochie Onze-Lieve-Vrouw-ten-Poel op te luisteren. Langzaam maar zeker groeide dit uit tot een echte koorfamilie (CBM) en telde men in de glorieperiode meer dan 200 koorzangers en zangeressen in de verschillende koren. 

Door de jaren heen behaalde het koor mooie resultaten in diverse nationale en internationale wedstrijden en oogstte het koor talrijke successen tijdens vele concerten en festivals in binnen- en buitenland. Zo waren er verschillende uitwisselingen met andere koren en organiseerde de koorfamilie regelmatig koorreizen naar alle uithoeken van Europa. 

CBM heeft enkele zeer bekwame en gedreven dirigenten mogen meemaken. Van 1985 tot 2003 stonden CBM Jeugd en de Capella onder leiding van Kurt Bikkembergs. Nadien werd het koor nog geleid door onder meer Dieter Staelens, Luc Anthonis, Tineke Verlooy en Koen Vits. Sinds 2021 zingen CBM KiKoTi en CBM Jeugd onder de kundige leiding van Nando Tilkin en dirigeert Rachel Perfecto de Capella.

CBM verzorgt jaarlijks enkele concerten in de thuisstad Tienen en verleent graag haar medewerking aan concerten met andere muziekverenigingen in de ruime regio.

Doe met ons mee…
…als koorlid
Onder het motto ‘samen zingen is leuk’ repeteert het kinderkoor met kinderen van de lagere school elke dinsdag van 16 tot 17 uur in het Arcadegebouw van basisschool Immac, Alexianenweg 25, Tienen. 
Jeugd van 12 tot 18 jaar is welkom bij het CBM Jeugdkoor. Zij repeteren wekelijks op donderdag van 16.00 u. tot 17.30 u. in de Kapel van de Alexianen, in de Veldbornstraat. 
Volwassenen repeteren op woensdagavond van 20.15 u. tot 21.45 u. in de Onze-Lieve-Vrouw-ten-Poelkerk aan de Grote Markt. 
Kom gerust een repetitie bijwonen als u geïnteresseerd bent. Voor meer informatie kan u terecht bij bestuur@cbmkoor.be of op www.cbmkoor.be

…als vriend
De CBM-familie wil verder groeien, blijven concerteren op hoog niveau, nieuwe uitdagingen aangaan, haar publiek blijven verrassen en boeien en zo ook bijdragen tot de culturele expansie van onze stad. Daarvoor hebben wij uw vriendschap, sympathie en steun nodig. De oprichting van een vriendenkring biedt die mogelijkheid. 
Wij gaan met u een verbintenis aan: in ruil voor uw steun brengen wij u jaarlijks mooie, originele muziek van alle tijden aan een voordeelprijs. Al voor 20 euro bent u vriend van CBM, voor 50 euro bent u erelid. Voor sponsorformules verwijzen wij graag naar onze website, www.cbmkoor.be. 
 

...

Lees meer

HAKENDOVER

O.-L.-Heer Hemelvaart : Wijding Salvatorbron  in Hakendover

...

Lees meer

EERSTE COMMUNIECATECHESE O.L.V.-TEN-POEL

Dinsdag 24 mei was de eerste repetitie voor de eerste communie. Zij die iets zullen lezen in de viering mochten hun tekst oefenen aan de lezenaar voor de micro.
Er werd ook geoefend hoe ze zullen binnenkomen vanuit de sacristie in de kerk.

...

Lees meer

KAART- EN KIENNAMIDDAG SAMANA OPLINTER

Beste dorpsgenoten, Beste sympathisanten, Beste leden van ziekenzorg Samana Oplinter, 
Samana Oplinter verwelkomt jullie graag op onze kaart- en kiennamiddagen. (Bij voldoende interesse ook rummikub) Dit iedere eerste en derde donderdag van elke maand (met uitzondering van feestdagen) van 14 u tot 17 u in het Parochiecentrum Oplinter. 
Bijkomende info verkrijgbaar bij de hieronder vermelde Samana bestuursleden. 
Colpaert Nelly 016/81 50 33 
Laermans Frieda 0479 71 34 01 
Iedereen van harte welkom !

...

Lees meer

Even voorstellen

Als nieuwe pastoor in de parochie stel ik me even voor. Ik ben 57 jaar geleden geboren in Turnhout, opgegroeid met een broer en een zus in Tielen (met een L) in de Kempen. Hoewel ik gedoopt ben, de Eerste Communie en het Vormsel ontvangen heb en waarschijnlijk wel voor de Kerk getrouwd zou zijn, was het geloof geen fundament in ons gezin. Na een jarenlange zoektocht naar ‘de zin van het leven’ en woelige watertjes doorzwommen te hebben, kwam ik uit bij Jezus Christus, de Verrezen en Levende Heer. In de Bijbel zegt Jezus: “Kom, volg Mij”. Simpel eigenlijk, maar dat was voor mij toch een grote stap en ik vroeg me af: “Wat nu?” De twijfel verdween toen ik gelovige mensen leerde kennen. Een paar jaar na mijn bekering voelde ik in me de roeping om priester te worden en zo begon ik in 1994 de priesteropleiding in Nederland met de bedoeling om ooit in België te beginnen. De laatste twaalf jaar in Nederland werkte ik in Tilburg. Vorig jaar in september was het dan zover: België! Met goede moed begon ik in Diest, met accent op Schaffen en Vleugt. Nadat uw geliefde pastoor en ere-deken Joris Hardiquest overleden was, ben ik op zaterdag een aantal keren in Onze Lieve Vrouw ten Poel geweest en ik zag meteen dat Tienen een mooie locatie is. Een paar weken geleden vroeg de bisschop aan me om in Tienen pastoor te worden. Vreugde en verdriet… Verdriet omdat ik in Schaffen, Vleugt en Diest moest vertrekken, vreugde omdat ik in Tienen mag beginnen. 

Als je in het leven aan een nieuw hoofdstuk begint heb je moed nodig, maar als gelovige moet je het niet alleen doen. We hebben elkaar én ook Jezus Christus! Hij zegt: “Hebt goede moed, Ik heb de wereld overwonnen” (Joh,16,33). Het Evangelie is niet geschreven om alleen maar verteld te worden, we mogen ook meespelen. De eerste Christenen geven ons het voorbeeld. De woorden van Jezus “hebt goede moed” zijn geschreven in een tijd waarin de Christenen het niet gemakkelijk hadden. Ze werden vervolgd, soms gedood. Er was dan ook heel wat moed voor nodig om Christen te worden en te blijven. Toen Johannes deze woorden schreef was Jezus al jaren gestorven, maar… ook Verrezen! en ten Hemel opgestegen! Wij kunnen de Heer ontmoeten in de Heilige Mis, onder de Gedaanten van Brood en Wijn, en we horen Zijn woorden: “Hebt goede moed…”. Kortom, de Heer is niet ver weg en Hij zegt ook vandaag tegen ieder van ons: “Ik ben bij je… Kom, volg Mij”. 

Hoewel ik nog niet iedereen persoonlijk ken, hoop ik u vroeg of laat ergens te ontmoeten.

Hartelijke groeten en Gods zegen,
Karel Loodts, pastoor

...

Lees meer

Adem

Mijn hoofd liet al geruime tijd aan mijn lichaam weten dat het weer eens nodig was om uit de dagelijkse tredmolen te stappen. Mijn geest smeekte om te kunnen vertoeven in een omgeving met minder prikkels. Dus moest ik onderduiken op een andere plek dan mijn woonomgeving. Ik besloot om mijn geest en ook mijn lichaam die luxe te gunnen en vertrok voor een paar dagen naar zee. 

Onderweg dacht ik al: “God, ademt Uw adem wel voldoende in mijn adem? Kan Uw adem voldoende doorstromen in mijn veel te snelle ademhaling? Ik ben het wat verleerd om gelijkmatig en eens diep te ademen. De manier waarop wij mensen ademhalen zegt wat over ons zielenleven. Het staat soms op een laag pitje omdat de stress de zuurstof rond het vlammetje ontneemt en zo beperkt in haar branden. Nu ben ik op weg naar een plek waar ik de harmonie tussen U en Uw schepping beter kan zien en voelen.”

Raar toch dat de mens door de zee wordt aangetrokken. Wie water hoort klateren, trekt er naartoe. Misschien is het wel omdat wij geboren worden nadat het water werd gebroken en wegstroomde. Ik wandel recht naar de zee toe, door het mulle zand tot bij de branding, op zoek naar de smaak en het beeld van God. Ik adem diep in en voel hoe Gods adem mijn binnenste bereikt. Een opluchting voor mijn geest, mijn ziel. 

De zee rolt naar me toe en plots voel ik het begrensbare. Tot hier en niet verder mag ik gaan. De natuur toont haar grens met de aarde, met de mens en drijft mij achteruit. Ze heeft niet de intentie om mijn wandeling te verstoren en ik wil voor haar geen storend element zijn. De zee wijst mij enkel op wat haar toekomt. De Noordzee, kan zij het noorden verliezen?

Hier heeft de aarde geen tekort aan water. Enkele kilometers verder landinwaarts heeft ze dat wel. Volgens de Bijbelverhalen heeft de aarde het lang moeten stellen zonder regen. Van in Adams’ tijd tot aan de zondvloed nam het leven genoegen met dauw. Gelukkig stroomt het water al eeuwen. Hier op deze plek kalmeert de zee mijn ziel en verdrijft mijn beslommeringen. Het is een elixir dat je lichaam binnenstroomt maar je nooit dronken maakt. Het brengt je enkel in een gezonde roes. De zee doet een mens herboren worden. 

Ik blijf nog even staan en voel hoe mijn voeten overspoeld worden door het zilte water en dreigen weg te zakken in het zompige zand. Het gevoel overvalt me van een levensboom die haar wortels vastzet in de aarde en onder de grond zich laat volstromen met water, levend water. 

De wind waait zachtjes. Gods adem heeft verbinding gevonden met mijn hoofd. Mijn lichaam, mijn ziel, mijn ik … wij genieten.
Hilde Rummens

...

Lees meer

Gebed bij Pinksteren

Geest van God,
Je bent als de wind die voorbijraast.
We zien je niet maar we voelen je kracht,
Geef ons nieuwe energie
om te kiezen voor het goede.
Geef ons een duwtje in de rug
om zoals Jezus mensen graag te zien.
Breng ons in de stilte
om zoals Jezus bij zijn Vader te zijn.
Kom, Heilige Geest,
breng pit en spirit in ons jonge leven.
Beweeg ons in het spoor van Jezus,
onze broeder en herder

Gebed van hulpbisschop Koen Vanhoutte
geschreven voor de vormelingen

...

Lees meer

DOPELINGEN SINT GERMANUS

Maart: 
Ella – Julie Libioulle
Emiel Valkeniers
Wies Cox
Joshua Akwe
Michaèl Akwe
Liesje Hespeel
Blanca Ruiz
Martha Ruiz
Lysander Silvano
Brian Tondeur
Bryan Takou
Jaeden – Franck Takou

April:
Nolan Mosselmans
Nora De Keersmaeker
Fabian Joosten

Mei:
Elise Eysermans
Matteo Stas
Annabelle Wijnants
Josiane Poba
Sam Soma
Anthony Shonganya

...

Lees meer

HUWELIJKEN SINT GERMANUS

April: 
Christophe Geerts en Malissa Godwin

Mei:
Anthony Cocozza en Sophie van Olmen
Schmelcher Jonathan en Daisy Huybrechts

...

Lees meer

OVERLIJDENS SINT GERMANUS

Maart:
Rodeyns Julien

April:
pastoor –deken Joris Hardiquest

Mei:
Noé Athur

...

Lees meer

KAART- EN KIENNAMIDDAG SAMANA OPLINTER

Beste dorpsgenoten, Beste sympathisanten, Beste leden van ziekenzorg Samana Oplinter, 
Samana Oplinter verwelkomt jullie graag op onze kaart- en kiennamiddagen. (Bij voldoende interesse ook rummikub) 
Dit iedere eerste en derde donderdag van elke maand (met uitzondering van feestdagen) van 14 u. tot 17 u. in het Parochiecentrum Oplinter. 
Bijkomende info verkrijgbaar bij de hieronder vermelde Samana bestuursleden. 
Colpaert Nelly 016/81 50 33 
Laermans Frieda 0479 71 34 01 
Iedereen van harte welkom !

...

Lees meer

PLECHTIGE FEESTMIS IN DE KAPEL VAN O.L.VROUW-TEN-STEEN.

Al bijna 700 jaar is de kapel van O.L.Vrouw-ten-Steen in Grimde een vermaard bedevaartsoord. In 1331 werd ze ingewijd als kapel bij de huisjes van de mannelijke melaatsen. Sindsdien wordt elk jaar op de zondag na O.-H.-Hemelvaart dat wijdingsfeest herdacht.
Toen in het jaar 2000 de wekelijkse mis in de kapel wegviel, verminderde ook de belangstelling. Het waren twaalf wakkere burgers die zeven jaar later de devotie opnieuw wilden aanwakkeren en daarvoor een historisch genootschap oprichtten: de ‘Confrérie van Sincte Moor’. Sindsdien zorgen zij door het organiseren van zowel godsdienstige als culturele activiteiten dat dit uniek erfgoedpareltje blijvend in de schijnwerpers wordt geplaatst. Zo organiseerden zij dit jaar bij de opening van de meimaand een Vredesviering waarbij gebeden werd voor de vrede in de wereld en in onze eigen buurt.
Op 29 mei om 10.30  uur sluiten de leden van de Confrérie de meimaand in de kapel af met hun jaarlijkse plechtige eucharistieviering. Zij vieren dan onder meer het wijdingsfeest van de kapel met het vernieuwen van hun engagementsbelofte. Dit jaar wordt er opnieuw een twaalfde lid plechtig met een mantel ingekleed. Want met hun rode fluwelen mantel geven de Confreers een extra cachet aan elke viering. De mis wordt speciaal opgeluisterd door het muzikaal duo Vankerkhoven en ze sluiten naar eeuwenoude traditie af met de heildronk ter ere van hun patroon. Hartelijk welkom.

...

Lees meer

CATECHESE BOST

De kinderen voor de eerste communie komen nog samen op de volgende dagen:
Dinsdag 24 mei, woensdag 25 mei en vrijdag 27 mei telkens van 16 u. tot 17 u. ter voorbereiding op de eerste communie op zaterdag 28 mei in de kerk van Bost.

...

Lees meer

CATECHESE O.L.V.-TEN-POELKERK

En Maria zag dat het goed was.

Zaterdag 14 mei Naamopgaveviering
Beste jongens en meisjes, kort na jullie geboorte hebben jullie ouders beslist jullie te laten dopen. Daarmee hebben ze ook beslist om jullie Jezus te leren kennen en om jullie te leren hoe een christen leeft. Tijdens het doopsel heeft de priester aan jullie ouders gevraagd welke naam ze aan hun kindje wilden geven. Toen hebben ze jullie naam genoemd. Jullie naam staat geschreven in het doopregister dat in elke parochie wordt bewaard. Door het doopsel en door het opschrijven van jullie naam in het doopregister zijn jullie opgenomen in de gelovige gemeenschap. Maar ook God kent jullie naam. Zo staat het in de bijbel: je naam staat geschreven in de handpalm van God. Dat betekent dat God jullie kent en dat Hij van jullie houdt. De eerste communie doen, betekent dat jullie voor het eerst de eucharistie mogen meevieren. Daar bereiden jullie je thuis en met de catechisten op voor. En vandaag willen we daar met de hele parochie naartoe leven.
Daarom komen jullie je naam zeggen voor de gelovige gemeenschap. En kunnen jullie je figuurtje in de boot plaatsen.
Het wordt een heel fijn feest!

...

Lees meer

PROCESSIECOMITÉ

Vlaggen Hakendover 13 eeuwen zijn opnieuw beschikbaar aan € 30 bij de comitéleden.

...

Lees meer

BELANGRIJK!!!

Zondag 22 mei zal er geen eucharistie om 10.30 u. zijn in Sint-Germanus, deze wordt verplaatst naar de kerk van Onze-Lieve-Vrouw-ten-Poel!

...

Lees meer

VORMSEL VAN 30 APRIL 2022 VORMELINGEN VAN OPLINTER EN VISSENAKEN

...

Lees meer

VORMSEL HAKENDOVER

Op zondag 1 mei werden 17 kinderen gevormd door Bisschop- emeritus Luc Van Looy. 
Proficiat  aan de vormelingen en hun ouders !

...

Lees meer

TWAALF STERREN AAN EEN HEMEL

Maria hulp der christenen © Jomarc Cala

Maria stopte de kleine Jezus in een bad gevuld met zacht geolied water. Hij was helemaal niet bang van het water. Integendeel, Hij genoot ervan. Water zou in zijn leven meerdere betekenissen krijgen. Als kleine Joodse jongen zou Hij ondergedompeld worden in het water als teken van reiniging. Anderen zouden dan weer hun handen wassen in onschuld. Maria tilde Jezus uit het badje en droogde hem met een zachte doek. Hij kreeg nog wat melk te drinken en werd in bed gestopt. De slaap kwam gauw.

Maria ging naar buiten. Ze was alleen nu, ze moest even niets betekenen voor anderen. Terwijl ze op een bankje plaatsnam, dacht ze terug aan het moment dat ze de liefde van God voor het eerst voelde groeien in haar schoot. Van God naar mens en van mens, doorheen de navelstreng, naar de Zoon van God. Maar het was ook haar kind, Jezus was ook deel van haar. Maria was zijn baar-moeder. Ze was een goed mens en mild van aard. Hoeveel kleine beetjes van haar goedheid zouden in de opvoeding van Jezus niet het verschil gemaakt hebben? Het werd nooit verteld, nooit opgeschreven. Ach, ze was zich ervan bewust dat er vaak geen getuigen zijn bij het stellen van een dagelijkse goede daad. 

Maria stelde er zich tevreden mee en nam haar verantwoordelijkheid als goed mens ter harte, hielp waar ze kon, liet niemand in de steek. Zij diende niet te spreken, de taal der wijsheid van de Liefde sprak genoeg. Het is de goedheid die zich in stilte afspeelt, die bescheiden is, die bij de ander als krachtig kan worden ervaren. Is het niet op die manier dat de vrede bewaard blijft? Als moeder moest ze haar zoon bewust maken dat er steeds mensen zullen zijn met slechte bedoelingen. Mensen die anderen onrechtvaardig behandelen. Moesten zij niet gewezen worden op hun fouten, op hun verantwoordelijkheden in het leven? Toon geen haat! Toon menselijkheid! 

En als haar zoon straks zou huilen van verdriet, zou ze hem troosten en leren om achter elke traan een lach te ontdekken. Maar ze zou hem evenzeer vertellen dat achter elke lach ook een traan van verdriet kan zitten. Elke mens wordt geboren met een sprankeltje menselijkheid dat doorheen de jaren groeit en zorgt voor verbondenheid. Dat het kwade aan banden legt en goedheid laat primeren. 

Zo kon Maria nog uren doorgaan maar de eerste sterren verschenen aan de hemel die van blauw naar zwart overging. Twaalf sterren bleven als een grote kroon boven haar hoofd oplichten. Ze waren in harmonie met elkaar en in eenheid verbonden door de vorm van de kroon. Maria dankte God en ging naar binnen, naar haar zoon die vredig sliep. En Maria dacht: “Hij lijkt wel een kindje uit de hemel gezonden.” Maria glimlachte, ze wist: “ Hij IS uit de hemel gezonden.” Na de dood van haar zoon zal ze zich verder ontfermen over de apostelen. Elk van hen was voor haar een ster aan haar kroon.
Hilde Rummens

...

Lees meer

CATECHESE EERSTE COMMUNIEKANTEN ST.-GERMANUS

Herhalingen  : dinsdag 24 mei van 17.00 u. tot 18.00 u. en woensdag 25 mei van 17.00 u. tot 18.00 u. in de kerk.

...

Lees meer

EERSTE COMMUNIECATECHESE O.L.V.-TEN-POEL

Op dinsdag 3 mei kwamen de communicantjes bijeen voor de les ‘Maaltijd vieren’. Eerst worden de liedjes geoefend voor de viering ‘NAAMOPGAVE’ van zaterdag 14 mei.
Dan worden ze rondgeleid in de kerk, met aandacht voor: de biechtstoel, de doopvont, de communiebank aan het sacramentsaltaar en het tabernakel met de godslamp, het hoofdaltaar en de Paaskaars.
In de sacristie worden de kazuifels getoond.
Daarna wordt de tafel gedekt en daarnaast het altaar klaargemaakt. De (ongewijde) hosties getoond. Dan mogen ze de communiegang een oefenen. Daarna krijgen ze een schaaltje met brood en druifjes.
Het was weer een vruchtbaar catechesemoment.

...

Lees meer

DOPEN HAKENDOVER

Werden gedoopt op 8 mei :  Roekeloos Louis, het zoontje van Roekeloos Björn en Schmelcher Silke uit Drieslinter en Couder-Beulens Renée, het dochtertje van Couder Stijn en Beulens Evi  Hannuitsesteenweg Tienen.
Welkom in onze parochiegemeenschap. Proficiat aan de ouders.

...

Lees meer

22 mei 2022 - Interlevensbeschouwelijke ontmoetingsdag in Vlaams-Brabant

Vlaams Brabant is niet alleen multicultureel, maar ook multireligieus. Om dialoog en respect tussen de verschillende geloofsgemeenschappen te bevorderen, organiseren ORBIT en het Agentschap Integratie en Inburgering samen met de levensbeschouwingen, gebedshuizen en de Vlaams-Brabantse lokale besturen voor de 2de keer een interlevensbeschouwelijke ontmoetingsdag om de religies en levensbeschouwingen in Diest, Landen, Tienen, Halle, Vilvoorde, Leuven… beter te leren kennen.
In TIENEN worden in dit kader twee gegidste wandelingen georganiseerd.

Beide wandelingen vertrekken aan het C.C. De Kruisboog (Sint-Jorisplein 20), de eerste om 13.30 uur, de tweede om 14.00 uur.
We starten met het ontvangst door de Evangelische gemeenschap. Daarna gaat de wandeling naar de moskee Asalam Almadina (Beauduinstraat 138), waar je dit bedehuis kunt bezoeken. Dan trekken we verder naar het Huis van de Mens (Beauduinstraat 91). Hier wordt de vrijzinnig humanistische visie toegelicht. Onze laatste halteplaats is de Sint-Germanuskerk (Veemarkt 36), waar over de basis van de katholieke geloofsbeleving wordt verteld.

Tijdens de wandeling kan je deelnemen aan een fotozoektocht. De oplossingen worden op het einde van de wandeling meegedeeld.

In elke locatie ga je tevens op zoek naar de symbolen van elk van de vier gemeenschappen.

Vertrek: 13.30 of 14.00 uur aan het C.C. De Kruisboog.

Van harte welkom.

...

Lees meer

In het begin was het woord (Joh 1,1-18)

In het begin was het Woord en het Woord was bij God en het Woord was God. Zo begint de proloog van het Johannesevangelie. Een hele mysterieuze zin waarin gepeild wordt naar het oerbegin. De start van alles. Daar en daar alleen, in dat oerbegin, komt Jezus tot leven. Daar bevindt zich de kiem van zijn herkomst. Nog voor er sprake was van licht en donker, van hemel en aarde zweefde Hij mee met Gods geest. Zo bestond Jezus, lang voor zijn geboorte op aarde, als Woord en eeuwigheid. Overstijgende Wijsheid lag aan het begin van alles. 

Het spreken van God was krachtig en gezaghebbend. Hoe moet dat geklonken hebben? Welke klankkleur moet ik mij voorstellen bij de stem van God? Het moet uniek geweest zijn want God spreekt niet enkel met zijn stem maar door heel zijn wezen. Verstaanbaar voor heel Zijn schepping. En Jezus maakte heel dit ongeloofelijke schouwspel mee. Hij bevond zich in de kern ervan en voelde elke opborrelende vreugde van God. Jezus was de taal waarin God sprak, onhoorbaar en toch onmetelijk intens. Het Woord was hoorbaar over heel die oneindige ruimte waarin God zich manifesteerde. Het Woord groeide en was bruisend van leven. Het Woord was warm, vol liefde. En terwijl God eeuwigheid bleef, kreeg Jezus een begin of moet ik zeggen een oorsprong in  tegelijk een beetje onbehagelijk. Niet bang, niet achterdochtig maar eerder klein, machteloos en onwetend zelfs nieuwsgierig. En tegelijkertijd overvalt er mij een gevoel van nederigheid. Ik stel vast dat ik geen woorden heb om uit te drukken wat er zich nu afspeelt, diep in mij.  In geen enkele taal kan ik mijn ervaring met u delen. Vond ik maar een taal of een woord om dat diepere gevoel weer te geven. Eén enkel onverwoordbaar woord zou voldoende zijn. 

Het Woord was bij God en Hij liet al Zijn woorden wortelen in Zijn schepping. Jezus proefde ze en liet alle smaken samenvloeien. Zo werd Het Woord voedsel voor anderen. Het Woord werd Vlees rond een hart vol genade. 

En al zijn woorden zwierven rond tussen het volk op aarde en lieten telkens weer miniscule stukjes achter. Ze zochten een bodem om te wortelen, te groeien en om zich te verspreiden. Het werden woorden die werden opgeschreven, nog steeds worden gelezen en doorverteld, woorden die worden bewaard. 

Door de stilte van het onmetelijk heelal zweeft nog steeds het eeuwigdurende Woord. Wie er voor openstaat kan het horen. Wie er naar luistert, ontvangt een mooie boodschap. Een blijde boodschap die zich ontvouwt tussen de regels, tussen de blanco ruimte van elk woord.
Hilde Rummens

...

Lees meer

KABBEEKLEZING

Regelmatig leest u artikels die door Hilde geschreven worden.
Op maandag 25 april luisterden we geboeid naar haar.
Ze nam ons mee tussen de lijntje van haar artikels. En ja, die lege plek is ook voor ons bestemd. Dank Hilde voor zoveel inspiratie en toewijding.
 

...

Lees meer

PASEN BOST

Ook wij brachten op zaterdag na Pasen met ingetogenheid de nieuwe Paaskaars naar voren in onze kerk.

...

Lees meer

ST LAURENTIUS GOETSENHOVEN-MEER

Onze gebeden waren voor vrede in Oekraïne

Tijdens het paasweekend waren de mensen welkom in de kerk voor een gebed, een kaarsje en een takje gewijde palm. Ook konden we genieten van de aquarellen van Troet Demey. Zij gaven impressies weer van zijn pelgrimstochten. Bedankt Troet en Trees.

...

Lees meer

Internationale paardenprocessie Hakendover

De processie op paasmaandag werd een topeditie ! Meer dan 15000 mensen woonden de processie onder een stralende zon bij. Niets dan blije gezichten nu de processie eindelijk opnieuw kon doorgaan.

De parochieploeg en de kerkraad van de Goddelijke Zaligmaker en het Hakendover processiecomité danken alle deelnemers en helpers voor hun bijdrage tot de vieringen in de kerk en de processie.

Wij kijken allen al uit naar de volgende editie : paasmaandag 10 april 2023 !

...

Lees meer

ABC VAN DE GELOOFSFIGUREN: DIAKEN LAURENTIUS

Hij leefde in de derde eeuw, was afkomstig uit Spanje en ondernam een bedevaart naar de graven van de apostelen in Rome. Hij bleef ter plaatse en stelde zich ten dienste van de bisschop van Rome. 
In navolging van de diakens uit de Handelingen van de apostelen droeg hij mee zorg voor armen en zieken. 
Het martelaarschap omwille van het geloof was in die dagen van christenvervolging heel actueel. De keizer vroeg dan ook aan Laurentius om de schatten van de kerk te brengen. Laurentius deed wat hem gevraagd werd en bracht armen en zieken tot bij de keizer. 
Laurentius stierf de marteldood.
Er werd een kerk aan hem gewijd in Rome. 

In de ambrosiaanse traditie is een hymne uit de 4e eeuw over Laurentius, we nemen hier een stukje over:

De derde dag beveelt men hem
de schat der kerk te laten zien;
en hij stemt toe, en weigert niet.
besluit zijn zege met een list.
Want dan dat schouwspel, wonderschoon!
Een stoet van armen voert hij aan
en met een armgebaar zegt hij:
‘Dit zijn de schatten van de kerk!’
Omarmen blijft het vrome volk
de armen als haar grootste schat.
Maar de bedrogen droeve vrek
bereidt hem een wraakzuchtig vuur.

Anne

...

Lees meer

Homilie uitvaartdienst priester Joris Hardiquest 08 april 2022

Wat zeggen we van iemand die gestorven is? We delen heel wat herinneringen en anekdotes. We proberen de persoonlijkheid en het karakter van de overledene te typeren. We zeggen soms niets dan goeds over wie gestorven is. In een vrijmoediger spreken komen ook enkele kleine kantjes aanbod. Bij het heengaan van pr. Joris is het niet anders. Vandaag beluisteren en delen we heel wat getuigenissen over hem, ook in deze uitvaartdienst.

Hebben we met al die verhalen ten volle recht gedaan aan wie pr. Joris was als christen, als priester? De zaligsprekingen die we beluisterden, helpen ons om een preciezer portret van de overledene te schetsen. De evangelietekst reikt ons een dieptelezing aan van wie pr. Joris als mens wilde zijn: een leerling van Jezus in het beleven van de zaligsprekingen. Jezus was de eerste om volop voor die levenswijze te kiezen: zachtmoedig, nederig en zuiver van hart; steeds op zoek naar vrede en gerechtigheid; vol mededogen, dichtbij mensen in verdriet; trouw ook bij groeiende tegenkanting. Als christen zocht pr. Joris zijn Meester op de weg van de zaligsprekingen te volgen. Zoals bij iedere mens ging dit met vallen en opstaan. Nooit echter verdween het verlangen uit zijn hart om te worden als zijn Meester. Hij vertaalde de zaligsprekingen in de concrete omstandigheden van zijn leven. Als priester stond hij graag in dienst van Gods volk om Jezus’ Woord te laten klinken in deze tijd, om de tekenen van Jezus’ aanwezigheid te vieren in een verzorgde liturgie en om als goede herder zorg te dragen voor de gemeenschap met bijzondere aandacht voor mensen in armoede, mensen met zorgen. Het was het diepe verlangen van pr. Joris om onze kerkgemeenschap te vernieuwen en in dienst te staan van stad en samenleving. De weg van de zaligsprekingen bewandelen, persoonlijk en met de gemeenschap, was voor pr. Joris een bron van vreugde. Het was ook een weg die veel van hem vroeg, soms moeite kostte, maar hij bleef de weg gaan met vertrouwen en gezegend met een blij gemoed.

Is hiermee alles gezegd over de priester van wie we vandaag gelovig afscheid nemen? Ik denk het niet. Of beter gezegd: Jezus zegt van niet. In zijn zaligsprekingen zit een gelovige doorkijk die het leven van wie Hem volgt in een beloftevol perspectief plaatst. Bij iedere zaligspreking wordt Gods droom ter sprake gebracht. Het visioen van een nieuwe wereld klinkt in vele toonaarden: troost en erbarmen vinden; de hemel, Gods Rijk  binnengaan; God zien en zijn kind worden. Er komt een dimensie van het leven ter sprake die aan ons oog onttrokken is. Maar de boodschap is helder: wie met Jezus de weg van de zaligsprekingen gaat, deelt in het Rijk en het leven van God. Het was de geloofservaring van de christen en priester die Joris was. Hij voelde zich deel van een groter gebeuren, als een geliefd kind gedragen en omarmd door de hemelse Vader. Pr. Joris was een man van geloof die zich niet blind staarde op het zichtbare maar zijn hart geopend hield voor het mensvriendelijk mysterie van God.

Kunnen we nog iets meer zeggen over onze dierbare overledene? Wellicht wel, maar het wordt stamelen. We dienen hiervoor een vreemde taal te leren en te durven spreken. Het is Paastaal die het leven van de mens in een heel nieuw licht stelt. Paulus helpt ons aardig op weg om dit taal te oefenen. Hij herinnert er ons aan dat we als gedoopten de Geest hebben ontvangen en God als onze Abba, Vader mogen kennen. En hij voegt er verrassend aan toe dat wij, kleine mensen,  mogen delen in Jezus’ Pasen. Met Hem kennen we lijden en dood maar we zijn ook geroepen om te delen in zijn verheerlijking, in het nieuwe leven sterker dan de dood. Het zijn grote woorden om stil bij te worden. Niet om erover te zwijgen. Wel om die belofte dankbaar te koesteren. Pr. Joris heeft de Paastaal lange tijd ingeoefend en aan velen aangeleerd. Het is vandaag onze hoop en ons gebed dat hij - nu hij gestorven is - de kracht van Jezus’ opstanding mag gewaarworden. Mocht het licht van het heerlijk leven bij God voortaan zijn deel zijn.

Graag nog dit. Wat zegt onze overleden herder vandaag tot ons? Zijn geestelijk testament spreekt duidelijke taal. Hij nodigt ons allen uit te blijven kiezen voor de weg van de zaligsprekingen, de Weg die Jezus voor ons is. Hij nodigt ons uit te delen in de hoop dat die weg mensen steeds dichter bij elkaar brengt en voor altijd kan Thuisbrengen in God. We blijven nog even stil bij wat pr. Joris ons wil toevertrouwen….

Koen Vanhoutte

...

Lees meer

Palmzondag 2022

Palmzondag luidde de Goede Week in. Het was terug mogelijk om met de palmezel door de straten van Tienen te trekken. Het weer was van de partij. Het werd een belevenis die ons dichter bij het gebeuren van 2000 jaar geleden bracht. 
Met dank aan allen die meehielpen om dit terug mogelijk te maken!

...

Lees meer

KRUISWEG IN O.L.V.-TEN-POELKERK

Mooie, stemmige gebedsdienst. Dank aan de medewerkers.

...

Lees meer

OVERLIJDEN PAROCHIE SINT AUGUSTINUS

Oplinter: August “Gust” Polleunis echtgenoot van Elza Dewil

Kumtich: Andrée Raoult weduwe van Jean Smolders

Vissenaken: Leona Vanparijs, echtgenote Jan Morren , geboren te Vissenaken 28 mei 1938 en er thuis te Vissenaken overleden op 13 april 2022, gesterkt door het sacrament van de zieken.

...

Lees meer

SAMANA SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Houtem Samana Pasen 2022

Op Witte Donderdag konden wij in de kerk mee de Instelling van de Eucharistie vieren, niet met een Eucharistieviering, maar met een gebedsviering geleid door priester en lector en begeleid door orgel en zang.
Alle leden kregen daar of aan huis bezorgd een takje gewijde palm, een wenskaartje en paaseieren. 

...

Lees meer

Joris, ik wil je nog wat zeggen

Deken Joris Hardiquest bij zijn jubileum © Michel Van Winckel

Wat is een kerk? Het huis van God. Een plaats waar mensen samenkomen rond de Heer, waar er gezongen en gebeden wordt. Waar er gevierd wordt in taal en teken. En waar mensen luisteren naar het beklijvende verhaal van een man, over een Blijde Boodschap. Vandaag, Joris, vertel jij dit verhaal niet meer aan ons. Maar de manier waarop jij het toelichtte, staat in ons geheugen gebrand.

Hoog in de toren zingen de doodsklokken over de stad. Velen verstaan hun boodschap niet meer, het ontgaat hun. Ze begrijpen of geloven niet meer dat er na het leven een herleven in de eeuwigheid komt. Dat de stilte en de rust roepen om de storm van het leven te verlaten. Dat iemand door de deur is gestapt om onze onzichtbare werkelijkheid binnen te stappen, de plek waar God zich bevindt. 

Vandaag nemen we van jou Joris, van “onze deken” afscheid, jij bent niet meer. En ik weet het, doodgaan duurt maar even. In een vingerknip is het voorbij maar voor diegene die achterblijven, is er treurnis. En ik vraag me af, Joris…

“Hoe zou het je nu vergaan? Heb je het licht bereikt, het licht dat het donker bang maakt en doet vluchten? Heb je al gevonden waar wij hier steeds naar zoeken: de Waarheid?
Je nieuwe morgen is wellicht aangebroken en je woont nu op een heel andere plek dan je hebt geleefd. Daar is nu je veilige haven. Over de dood valt niet te onderhandelen. Vroeg of laat komt er een moment in het leven waarop je dit alleen maar kunt accepteren, dat je doodgaat. Sterven kun je ook niet leren, alleen maar doen. Het warme mensenhart, het laat het leven. 
 
En wat kan ik nu verder schrijven? Iedereen kende jou, Joris Hardiquest, mens onder de mensen, bezieler onder zijn misdienaars en scouts. Een priester wiens geest nooit rust kende, het katholieke landschap van Tienen mee uittekende van parochie tot zone en bezorgd was om mensen. Voor mezelf mag ik zeggen dat jij deels mijn levenswandel met God mee richting gaf. 

In stilte hoop ik, dat jij jezelf mag laten meevoeren door de wind totdat je Zijn Geest, Zijn Adem vindt waarin jij je kan verankeren. Zo kan jij je verder laten meevoeren zodat je niet kunt verdwalen in dat groot universum, dat hemelrijk. En als je dan je eindbestemming hebt bereikt, dan kan je opnieuw je ogen wagenwijd openen om te kijken naar wat de zin was van je bestaan. Maar God zal het je laten voelen, alle leven is waardevol. Elk leven heeft een doel.

Verder hoop ik dat je elke ster hebt mogen omarmen en begroeten op je weg naar God. Dat je hebt mogen rennen en springen, recht vanuit de dood in het nieuwe leven. Recht vanuit het donker naar het licht. Ik hoop dat jij je plekje in de hemel hebt gevonden, voorgoed. Als we straks de nieuwe Paaskaars zullen ontsteken dan weten we dat je op de plek bent, bij diegene die ons het licht van in het begin schonk. 

Het ga je goed Joris, daar in je wereld boven onze wereld. Ik ben blij dat ik je heb gekend. Al wat ik je nu nog wil aanbieden is mijn gebed en mijn blijvend geloof in de Heer.”
Hilde Rummens

...

Lees meer

PALMPASEN BOST

We herdenken in onze kerk de laatste week in het leven van Jezus.
 

...

Lees meer

PASTOOR PARET SINT-MARGRIETE-HOUTEM

65 jaar geleden, op 28 april 1957, werd E.H. Jozef Paret tot priester gewijd. Hij was 36 jaren onze pastoor, en bleef na zijn pensionering nog zes jaren in ons midden wonen om voor zijn parochianen te bidden.
De naam van pastoor Paret blijft verbonden met de grote restauratie van kerk begin jaren 1980. Zoals u weet zijn er terug dossiers ingediend. Eén ervan, de restauratie van het schilderij van de H. Margarita, is voltooid. U kan de pracht ervan ervaren in het koor van onze mooie en geschiedkundig waardevolle kerk.

...

Lees meer

Overlijden Joris Hardiquest

Foto: "Joris tussen zijn misdienaars."

Op maandag 4 april 2022 overleed op de leeftijd van 72 jaar priester Joris Hardiquest. Hij werd geboren te Tienen op 5 december 1949, hij werd priester gewijd op 8 mei 1976.

In 1977 werd Joris parochievicaris te Tienen, Sint-Germanus en kort nadien ook dekenaal secretaris daar. In 1989 werd hij pastoor in de parochies Sint-Germanus, Sint-Odolphus en Sint-Lambertus. Vanaf 1996 was hij moderator van de ploeg in solidum voor dezelfde parochies en vanaf 1999 tot in 2016 terug pastoor in Sint-Germanus en medeverantwoordelijke voor de pastoraal in de rest van Tienen. Van 2007 tot 2019 was Joris deken van Zoutleeuw en van 2016 tot 2019 parochieadministrator in Hoegaarden. Van 2017 tot 2021 was hij opnieuw pastoor voor heel Tienen.

Als pastoor en als deken was Joris letterlijk grensverleggend om in de wisselende pastorale situatie de schapen te blijven hoeden en voeden in Jezus’ naam. Met wijsheid en enthousiasme nam hij deze uitdaging aan waardoor schijnbare beperkingen nieuwe kansen boden tot evangelisatie.

Zijn liturgische gevoeligheid werd tot zijn grote vreugde door velen gesmaakt. De zondagsviering in zijn Sint-Germanus-kerk was voor hem en voor de vele gelovigen die meevierden, hoogtepunt en bron van christelijk leven. Voedsel werd aangereikt en gevonden in een fijngevoelige verkondiging die op haar beurt vruchten van diaconale initiatieven voortbracht.

Joris was fier en dankbaar voor dit alles en voor allen die daaraan meewerkten. Zoveel jaren heeft hij met een zwakke gezondheid het beste van zichzelf gegeven. Steeds had hij vertrouwen en dikwijls hielp een kwinkslag hem om dapper verder te gaan. De laatste weken raakte hij aan het einde van zijn krachten: een slepende ziekte en dan ook nog covid werden hem teveel.

Zijn uitvaart vond plaats in de Sint-Germanus-kerk in Tienen op vrijdag 8 april om 10.30 u.. Moge de Heer hem de eeuwige rust schenken. Gedenk hem en ook allen die in hem een goede herder verliezen in uw gebed.

...

Lees meer

Internationale paardenprocessie op Paasmaandag

De plechtige hoogmis om 10 uur zal worden voorgegaan door Mgr Koen Van Houtte, hulpbisschop van het Aartsbisdom.
Om 11 uur vertrekt de processie met “ Levend retabel” naar de Tiense berg.

De processie zal geopend worden met een hulde aan de zorg; alle zorgverleners kunnen mee opstappen in het tafereel “Pater Damiaan, patroon van de zorg”. Zij worden om 10 u verwacht in de basisschool stap voor stap. 
Muzikale gastgroepen dit jaar zijn de KSA jachthoorngroep te paard uit Geraardsbergen en de Scoutsharmonie St.-Leo uit Brugge. Samen met de eigen fanfare St.-Isidorus begeleiden zij de processie naar de Tiense berg waar rond 12 u de zegening van de bedevaarders, ruiters, paarden en velden zal gebeuren gevolgd door de spectaculaire paardengalop. Om 13 u vindt de zegening van ruiters en paarden aan de kerk plaats. In de kerk wordt de processie met een slotceremonie afgesloten.

Aan de bewoners wordt gevraagd aan hun woning de gele processievlag “ Hakendover 13 eeuwen” te laten wapperen voorzien van een blauw lintje als uitdrukking van ons medeleven met de Oekraïense bevolking en de slachtoffers van de oorlog. Vlaggen zijn nog te koop bij het processiecomité.

Om een vlotte parkeerstroom te bekomen is er een parkeerroute van kracht vanaf 9.00 u (bewegwijzerd met oranje borden op de St Truidense steenweg). Er zijn parkings voor wagens in de Houbaertstraat en de Zuidelijke en Oostelijke ring. Er is een parking voor mindervaliden aan het ontmoetingscentrum Keienpoelweg en een fietsenparking aan de duivelskuit (Tiense berg).
Er is een busverbinding van het station van Tienen om 9 u 15 en 10 u.

Meer informatie vind je op de website : www.pp-h.be 
Vragen kan je stellen aan: processiecomité @skynet.be  of aan Johan Dewolfs 016 789574

...

Lees meer

De Goede Week: Goede Vrijdag

© Michel Van Winckel

Enkele jaren geleden verscheen een boek waarin paus Franciscus vragen van kinderen beantwoordt. Een van de vragen gaat naar de kern van Goede Vrijdag:
"Lieve Paus Franciscus,
Waarom vereren wij het kruis ?
Hoe gaat het met U ? Met mij gaat het goed.?De uwe,
Tasivanashe (10jaar, Zimbabwe)"

Het antwoord van de Paus is zo eenvoudig en toch zo direct en naar de kern van ons geloof.

“Beste Taniwanashe,
we vereren het kruis omdat Sint-Paulus zegt dat het kruis onze glorie is. Het kruis is de plaats waar Jezus heeft gewonnen en het kwaad en de dood heeft verslagen. Bij de Olympische spelen worden winnaars op een verhoging geplaatst en zij krijgen een mooie trofee. In dit geval is het kruis de trofee van Jezus, zijn triomf. Door zijn dood aan het kruis heeft Jezus de dood overwonnen. Hij heeft gewonnen ! Het kruis is het teken van zijn overwinning en daarom vereren we het. Wij vinden onze overwinning in het  kruis. De Duivel is verslagen, daarom is hij bang voor het kruis. Het kruis is het teken van zijn nederlaag.
Franciscus.”

...

Lees meer

… dat Gij verrezen zijt !

© Joris Vermeulen (Radio Maria)

Deze Paasdagen doen ons om allerlei redenen stil staan bij de kern van ons geloof. Elke week belijden wij het : ‘Heer Jezus, wij verkondigen Uw dood en wij belijden tot Gij wederkeert dat Gij verrezen zijt !’ De moeite om even bij stil te staan in het licht van het paasgebeuren. 

Pasen is geen alleenstaand gebeuren, het maakt deel uit van het Triduüm, drie betekenisvolle dagen waarop we Jezus volgen in lijden, dood en verrijzenis. Straffe en sterke momenten, gekende verhalen die ons helpen God te ontdekken. Want dat is waar Jezus niet over kan zwijgen: Hij wil ons de weg naar de Vader wijzen, ons mee nemen in zijn hechte relatie met de Vader. 

Goede Vrijdag toont ons dat dit niet altijd gemakkelijk is, maar het lijden gaat voorbij, het wordt verleden tijd. De morgen van de eerste dag van de week zetten de vrouwen zich op weg, op weg naar het graf, naar wat was. En dan doorkruist Jezus hun wegen: angst, verwondering, herkenning. Allemaal gevoelens bij de belevenissen van die eerste dag. Verleden wordt toekomst, lijden wordt leven, afscheid wordt samenkomen. 

Pasen is niet het eindpunt, Pasen is het begin. Het begin van de nieuwe hemel en de nieuwe aarde. In het voetspoor van Jezus, met de vrouwen en apostelen voorop gaan we op weg naar toekomst, naar leven, naar samenkomen.

Verleden, heden en toekomst komen elke zondag samen in het herdenken, belijden en verkondigen van het lijden, de dood en de verrijzenis van de Heer Jezus. Dankbaar om wat Hij ons geeft, om zijn voorbeeld, om zijn liefde voor elk van ons, gaan we de toekomst tegemoet. En elke week krijgen we hiertoe voedsel aangereikt: in Woord en Brood.  Zo wordt onze mis een dankzegging en Pasen een Hoog Feest.

Anne

...

Lees meer

TERUGBLIK "NIEUW VERBONDEN"

Onze hulpbisschop Mgr Vanhoutte riep ons op om meer aandacht te schenken aan de integrale ecologie in deze Veertigdagentijd. Tijdens vier zondagen in de Veertigdagentijd waren er in de vier pastorale regio's gebedsmomenten. Voor onze regio ging dit door op zondag 27 maart in de Sint-Germanuskerk te Tienen. Naast gebed en zang waren er ook getuigenissen over de verbondenheid met God, in het gebed en met de medemens. Voor onze regio werd er getuigd door diaken Luc Claeys uit Tielt-Winge, Eddy Van Uytsel uit Diest en Sheila van Shekinah 2.0 uit Diest.

Elly Mattheus

...

Lees meer

KERKKUIS SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Wij zijn fier op onze mooie en historisch waardevolle kerk en danken allen die ze onderhouden. Ook nu weer zien wij de kerk op zijn paasbest door de ijver van een ploeg vrijwilligers. Dyakuyu (Oekraiens voor Dank u).

...

Lees meer

HILDE RUMMENS – “LEES MIJ TUSSEN DE REGELS”

Op maandagavond 25 april om 19.30 uur komt Hilde Rummens vertellen over haar eigen geloofstocht.
Hilde is voor de mensen van Tienen geen onbekende. Ze groeide op tussen twee generaties van begrafenisondernemers.
We kennen haar ook van de vele mooie, inspirerende teksten die we in ‘Kerk en Leven’ van haar hand konden lezen. Als kind reeds schreef ze schriftjes vol met gedichtjes en kleine tekstjes, de ene grappig, de andere ernstig, maar steeds met een boodschap erin vervat. Haar verhalen groeiden en werden steeds een beetje meer ‘van God’, op weg naar diegene die ze te lezen kregen.

Ook zingen is één van haar talenten. In de parochie het Heilig Hart zong ze in het kerkkoor en nadien kwam ze met haar stem ook het Sint-Germanuskoor versterken.

Hilde werd lid van de zoneraad, gaf inhoudelijk mee vorm aan de website ‘Kerk-Tienen’ en werkte mee aan de opbouw van het Pastoraal Centrum Kabbeek. Na haar studies ‘Pastoraal werker’ aan het Hoger Instituut voor Godsdienstwetenschappen werd ze voorganger in kerkelijke uitvaarten in de deelgemeenten van Leuven en werkte ze in het uitvaartcentrum Rummens.

Hilde zal ons in de kapel ons Pastoraal Centrum Kabbeek leren lezen tussen de regels.

Gods boodschap schuilt in duizend kleine dingen, ook waar je het nooit zou verwachten. Hilde neemt je mee doorheen haar eigen geloofstocht. Haar teksten vormen de leidraad doorheen de avond. Ze neemt je mee in haar verhaal dat niet alleen uit woorden bestaat, maar waarin ook een zee van ruimte schuilt. Daar is God te vinden.

Laat u inspireren, luister naar wat er tussen de regels valt en ontdek de onverklaarbare verbondenheid tussen God en mens.  

...

Lees meer

De Goede Week: Palmzondag en Witte Donderdag

Met Palmzondag gaan we de Goede Week in. Een intense week waarin we samen op weg gaan naar ons grootste feest: Pasen.
Een week ook waarin veel menselijke ervaringen samenkomen en dit bij het herbeleven van wat Jezus zelf meegemaakt heeft. 
De evangelies zullen ons in de loop van de Goede Week veel stof tot nadenken brengen.  Hoe valt het ook te rijmen dat die man uit Nazareth eerst bejubeld wordt, tot de dood toe gepijnigd wordt en uiteindelijk niet meer bij de doden te vinden is. 
De evangelies zullen ons ook aansporen om dieper te gaan, om mee op weg te gaan met Jezus zelf. In deze week kunnen we samen ontdekken wat hij ons nagelaten heeft. Die nalatenschap geeft ons de kracht om een zinvol, vreugdevol en toekomstgericht leven te leiden. 
De evangelies helpen ons om tot gebed te komen, om ons te verenigen met de lijdende, dode en verrezen Heer. 

Op Palmzondag lijkt er nog geen vuiltje aan de lucht. Jezus wordt bejubeld en toegejuicht door een grote menigte.
Samen met zijn leerlingen zal hij de geschiedenis van zijn volk herdenken: het joodse paasfeest herdenkt de uittocht uit Egypte, de bevrijding uit de slavernij.
Maar eerst is er die merkwaardige intrede waarbij Jezus duidelijk (h)erkend wordt door de toehoorders als diegene die komt in de naam van de Heer!

In de eucharistie speelt het zich ook zo af: wij zingen ‘Heilig, heilig,… gezegend Hij die komt in de naam van de Heer...’. Enkele minuten later zien en horen we de priester beleven wat Jezus deed op het Laatste Avondmaal. Jezus viert het Joodse Paasfeest, maar geeft er een nieuwe betekenis aan. In die eenvoudige tekenen van brood en wijn, zal hij voortaan, en nu al 2000 jaar lang, bij ons vertoeven. 
Tussen de feestelijke intrede en de ondergang van de dood, staat dit innige samenzijn van Jezus met zijn leerlingen. In de communie kunnen ook wij stilstaan bij dat grote geschenk dat in dit zo kleine stukje brood gegeven wordt.
Dankbaar herdenken we met kleine menselijke materie, dit Grootse gebaar. 

Anne

...

Lees meer

Afscheid van een vriend

Op zaterdag 19 maart is Rik Klewais van ons heen gegaan. Hij was al een tijdje uit ons midden, maar zeker niet uit onze harten en onze gedachten.
Rik was jarenlang onze geliefde koorleider van het Collegiaal koor van Sint-Germanus. De meeste liederen die we op zondag zingen, heeft hij ons ooit aangeleerd. Op die manier blijft hij zeker via de muziek in onze herinneringen. Een warme, zachte man die oog had voor elegantie en detail.
Elk jaar organiseerde hij ook een ledenfeest voor het koor. Geen moeite was hem teveel om het voor iedereen aangenaam te maken. En bij het lekkere eten was er steevast gezang en plezier. Iets om telkens weer naar uit te kijken.
Het was mooi om te zien hoe zorgzaam hij omging met zijn vrouwtje Gaby. Een zware tas nam hij woordeloos uit haar handen, een steunende hand onder haar arm.
Als iemand van ons verdriet had, weende hij met ons mee.
Elk lied was vol van gevoel als hij dirigeerde. “Evenals een moede hinde” ontroerde hem tot tranen toe. Ik zie het nog voor me...
Lieve Rik, in gedachten zingen we dit lied nu voor jou. Nu verschijn jij voor de Heer en vindt je ziel het danklied weer.

Marina Flaming

...

Lees meer

DANK SINT-MARGRIETE-HOUTEM

De herinnering aan de mooie vieringen met Kerstmis en Pasen vóór de coronacrisis had velen naar de parochiekerk Sint Margaretha gebracht. Dat de ruimte gevuld leek bevorderde de gebedsfeer. Dank aan al wie deze Goede Week meehielp tot glorie van God en welzijn van de mensen.

...

Lees meer

EEN FAKKELTOCHT NAAR HET “VREDESKERKJE” IN HELEN, ZOUTLEEUW

Het conflict in Oekraïne groeide razendsnel uit tot een heuse oorlog. Eind februari werd meer en meer duidelijk dat praten niet meer volstond om een gewapend conflict te vermijden. Journaals en kranten werden gedomineerd door berichten over de inval van Rusland in Oekraïne en de grote vluchtelingenstroom die op gang kwam. De beelden en de berichten lieten en laten niemand onberoerd. Nog steeds niet.

De vrede in Oekraïne en bij uitbreiding in de wereld werd meer dan bedreigd. De regioploeg wilde “iets doen” voor de Pastorale Regio Tienen. Ondanks de machteloosheid die wij voelen bij het escaleren van de militaire acties zijn er altijd kleine dingen die wij wel kunnen doen, die wel in onze macht en kracht liggen. Dat “iets” werd na wat overleg een fakkeltocht. In onze regio is er een “Vredeskerkje”, in Helen, Zoutleeuw. Het Vredeskerkje van Helen is een initiatief om de cultuur van geweld om te buigen naar een vredescultuur. Dit kerkje lag tijdens de eerste wereldoorlog in het middelpunt van het geweld. Het wordt niet meer gebruikt voor erediensten maar is wel elke dag open voor ieder die op zoek is naar rust, bezinning, vrede. 

Het lag dus voor de hand dat de tocht naar dat Vredeskerkje moest gaan. Het was kort dag maar de moderne communicatiemiddelen zijn een grote hulp om initiatieven snel op te zetten en bekend te maken. Met wat goede wil en een goede samenwerking met de mensen van de Pastorale Zone Zoutleeuw-Geetbets kreeg de tocht meer en meer vorm. 

Op donderdag 10 maart was het verzamelen geblazen aan de Sint-Leonarduskerk te Zoutleeuw. Vanuit de hele regio waren mensen van alle leeftijden naar Zoutleeuw gekomen. Bijna alle pastorale zones waren vertegenwoordigd. Lutgarde uit Onze-Lieve-Vrouw van Scherpenheuvel verwoordde het zo: “Al die verschillende mensen uit al de verschillende zones uit onze regio daar samen te zien stappen voor vrede. Dat geeft zo een sterk gevoel van verbondenheid. Dat heeft mij speciaal geraakt. “

Fakkels en kaarsen werden verdeeld en niet veel later gingen we op weg. We trokken langs een oude Romeinse heirbaan naar Helen terwijl het meer en meer donker werd. Met dragers van licht stapten wij door de duisternis wat een ontroerend en sterk beeld opleverde. Door het veld zag men de wandelaars van ver aankomen. Aansluitend hielden wij samen halt in het Vredeskerkje dat afgeladen vol zat voor een gebedsmoment. Er werd gebeden en gezongen op een indrukwekkende manier. Ook Bernadette uit Tielt-Winge was geraakt door het gebeuren.  “Heel tevreden dat we namens Sint-Donatus Tielt-Winge deelgenomen hebben aan de optocht voor vrede. Ook in het kerkje raakten de hoopvolle woorden van vrede en de mooie zang ongetwijfeld ieders hart.” 

Hoop en vrede, dat is nu net wat wij vandaag nodig hebben in deze bange dagen. Niet alleen hoop en vrede is er nodig, ook ons geloof is belangrijk. Want kleine acties zijn altijd een begin. Deken Luc Van Hilst drukte ons dit op het hart: “Een conflict begint soms klein voor het escaleert. Maar ook goede dingen beginnen vaak klein en kunnen uitgroeien tot iets groots.”
Elly Matteus

...

Lees meer

PS 23 MIJN HERDER IS DE HEER, NOOIT ZAL HET MIJ AAN IETS ONTBREKEN

De avond valt en door het raam zie ik hoe de zon op haar eigen tempo de hemel verlaat. Ze is rood alsof ze me wil vertellen dat er, niet eens zo ver van hier, bloed wordt vergoten door het heuse geweld van een oorlog… In datzelfde land doen schapen, tussen de dorpen in, zich te goed aan het jonge lentegras. De pasgeboren lammeren blijven dicht bij hun moeder en snuiven haar geur op. Die zullen ze straks nodig hebben om haar terug te vinden in de kudde. Het gras is mals, gezaaid in goede aarde behorende tot het vaderland. Het ontbreekt hen aan niets. Hier, in mijn veilige vaderland ontbreekt het mij ook aan niets

Ik zie beelden van een kudde angstige mensen. Verwarde levens vluchtend voor de strijd die er in hun verwarde vaderland wordt geleverd. Geen veilige paden meer, geen moment van rustig verpozen in het malse gras van een groene weide. Mensen hopen snel terug te keren, de geur van hun geboorteland, van hun schapen op te snuiven en weer tot rust te komen. Maar daar mogen ze nu nog niet te snel van uit gaan.

De jonge vaders mogen het land niet uit. Ze zullen tot de laatste man vechten, en ze verzamelen hun krachten om de vijand op afstand te houden. Dat beloven ze hun vrouw en kind, die samen mee aansluiting zoeken bij de andere moeders, kinderen en ouderen. Wat ze beleven, wat hun buitenkant ondergaat is schrijnend. Wat hun binnenkant ervaart is onbeschrijfelijk. Hun wegen gaan door donkere dalen. Mensen verdwijnen omdat ze ten prooi vallen aan een meedogenloos regime. Ze haten de vijand ook al zit er onder dat kaki legerpak ook een mens die een familie moet achterlaten, een mens die dodelijk getroffen kan worden. Ach, hoe zou het voelen om nu even niemand te moeten zijn? Gewoon wegtrekken uit deze losgeslagen wereld om op een plek terecht te komen waar alles draait om onze diepste kern, ons geloof in een herder die zijn leiderschap over zijn kudde anders aanpakt dan hier gangbaar is. Gij zult niet doden!

De brug over het vredige water is aan flarden geschoten. Het water is ijskoud en niemand bereikt de overkant met droge voeten. Moeders strompelen, bang om in het water te vallen, hun baby dicht tegen zich aangedrukt. Bejaarden slepen hun voeten voort. Op hun zolen rust een lichaam vol wanhoop. Deze onmenselijke toestanden maken ze voor een zoveelste keer mee. Wie had er nu gedacht dat één man in staat zou kunnen zijn om de hele wereld naar de verdoemenis te helpen? 

Hongerige harten en hier is niemand die hen kan uitnodigen aan een rijk gevulde tafel. Het oog van de vijand belet het goede. Elk sprankeltje hoop wordt uit de lucht geschoten door afweerraketten. Al wat deze ontredderde mensen rest is hun verbondenheid, hun vaderlandse gezangen en hun gebed. De Heer is hun nabij en Hij geeft hun moed, ontneemt hun de vrees. Hoever is het nog tot het beloofde land waar ze in vrede opnieuw kunnen leven naar het Woord van de Herder?

Na vele slapeloze nachten bereiken ze uitgeput de grensovergang. Opgelucht halen ze adem en worden overvallen met geluk en genade. Vrijwillige burgers reiken hun de hand en laten hun proeven van bekers vol overvloed. Hun wonden, veroorzaakt door een wereld van machtswellust, worden geheeld. Het zijn gebaren waar de haat geen raad mee weet. Gehuld in warme dekens mogen ze mee met hun gastgezin. Hier worden voorlopig nog wapens gesmeed tot een werktuig van liefde. Samen rijden ze over veilige wegen en paden langs het vredige water die groene weiden doorkruisen. Ergens blaat een schaap als een teken van welkom. Hier ontbreekt het volk aan niets. Ooit keren ze terug naar huis tot in lengte van dagen.
Hilde Rummens

...

Lees meer

NIEUWS VANUIT DE PASTORALE REGIO TIENEN

Enkele keren per werkjaar komen alle pastores uit de regio Tienen samen. Door de pandemie was het alweer een hele tijd geleden dat dit kon gebeuren. Maar op maandag 7 maart was het dan toch zover. Code geel van de coronabarometer was net in werking en dus mochten de pastores verzamelen in het Huis van Maria te Scherpenheuvel, het regiohuis van de Pastorale Regio Tienen. 
Thema van die namiddag was “Welzijn op het werk/Welzijn in de kerk”. De Vicariale Raad met hulpbisschop Koen Vanhoutte was aanwezig om dit thema toe te lichten en in te leiden. Waar haal je je vreugde uit in je werk als pastor? En hoe sta je in je kracht? 
We konden luisteren naar drie getuigenissen. Werken als pastor vraagt een bijzondere bezieling. Die bezieling en vreugde halen we in de eerste plaats uit het evangelie. Het is leven vanuit het evangelie zodat we vreugde kunnen beleven in ons werk. Het betekent ook mekaar dragen en zorg dragen voor elkaar want je staat niet alleen. We hebben mekaar nodig in de broze kerk, in de broze wereld. Een bijzondere opdracht is weggelegd voor de zoneploegen van pastorale zones en zones in oprichting. In deze zoneploegen wordt de verantwoordelijkheid samen gedragen. In deze samenwerking is een heldere communicatie met goede afspraken van groot belang.
Uiteraard zijn er ook moeilijkheden en valkuilen waarvoor we onze ogen niet mogen sluiten maar die onze aandacht net zo goed verdienen. Toch kan je vaak het verschil maken door aanwezig te zijn, door te spreken of net door te zwijgen en te luisteren. Als pastor steek je veel energie in je werk maar je krijgt er ook heel veel voor terug. Dit te mogen ervaren zet je in je kracht om samen met Hem Zijn werk te mogen doen. 
Elly Mattheus, begeleider gemeenschapsopbouw

...

Lees meer

ABC VAN DE GELOOFSFIGUREN: DE HEILIGE KATERI TEKAKWITA

Kateri Tekakwita © Commons.wikimedia.org

Kateri leefde in de 17 eeuw. Haar ouders behoorden beiden tot een andere indiase stam, haar moeder was christen. Op jonge leeftijd verloor ze beide ouders, ze stierven aan de pokken. Kateri werd geadopteerd door een oom. 

Samen met de koloniserende machten kwamen ook paters jezuïeten mee, door hun onderricht leerde Kateri de godsdienst van haar moeder beter kennen, op 20-jarige leeftijd liet ze zich dopen. Dit werd niet door iedereen gewaardeerd en Kateri moest vluchten, zij vluchtte naar een missiepost van de jezuïeten in Canada, ten zuiden van Montreal. 

Hier werd zij verder ingewijd in het leven, werken en bidden van christenen. Zij ging steeds meer van Jezus houden en wijdde haar leven toe aan hem. Samen met anderen kon ze zich wijden aan het gebed en het bijstaan van behoeftigen. Omdat haar gezondheid steeds meer achteruit ging, overleed ze op op 34-jarige leeftijd in 1680, op woensdag van de Goede Week. 

Op haar grafsteen staat: “Kateri Tekakwitha, Ownkeonweke Katsitsiio Teonsitsianekaron,” “The fairest flower that ever bloomed among red men.” (“Kateri Tekakwitha, Ownkeonweke Katsitsiio Teonsitsianekaron," "De mooiste bloem die ooit bloeide onder rode mensen."). Al snel werd ze vereerd als “lelie van de Mohawks” (de stam van haar vader). 

Kateri werd eind vorige eeuw heilig verklaard. Zij is één van de vele christenen die ons helpen ontdekken waar het voor christenen op aan komt, van welke stam, taal of ras we ook afstammen, voor christenen is Jezus, de Christus, de boodschapper van Gods liefde voor elk van ons. 
Anne

...

Lees meer

OVERLIJDEN BOST

Op 1 maart ll. vond de uitvaart plaats in onze kerk van de heer Philippe Vereecke, echtgenoot van Francine Verbeke. Wij bieden de familie van de overledene onze diepe blijk van medeleven aan.

...

Lees meer

ABC van de geloofsfiguren: de Heilige Jozef (3): een vader met creatieve moed

Jozef vlucht met Maria en het kind Jezus © Jean-François Kieffer

Als laatste stukje over de Heilige Jozef laten we Paus Franciscus aan het woord. Hij heeft het over Jozef als een vader met creatieve moed. In moeilijke momenten en situaties raads paus Franciscus ons aan om naar Sint Jozef te kijken en hem als voorbeeld te nemen. 

“Creatieve moed komt vooral naar boven wanneer we moeilijkheden ondervinden. Bij een moeilijkheid kunnen we ermee ophouden en het veld ruimen, of we kunnen proberen iets te doen. Soms zijn het juist de moeilijkheden die in ieder van ons mogelijkheden naar boven brengen waarvan we niet eens dachten dat we ze hadden. Bij het lezen van de "kindheidsevangelies" vragen wij ons dikwijls af waarom God niet op een directe en duidelijke manier heeft ingegrepen. Maar God grijpt in door middel van gebeurtenissen en personen. Jozef is de man door wie God zorgt voor het begin van de geschiedenis van de verlossing. Hij is het ware "wonder" waarmee God het Kind en zijn moeder redt. De hemel komt tussenbeide, vertrouwend op de creatieve moed van deze man, die, wanneer hij in Bethlehem aankomt en geen woning vindt waar Maria kan bevallen, een stal inricht en opruimt, opdat het zoveel mogelijk een gastvrije plaats wordt voor de Zoon van God die in de wereld komt (vgl. Lc. 2, 6-7). Geconfronteerd met het dreigende gevaar van Herodes, die het Kind wil doden, wordt Jozef opnieuw in een droom gealarmeerd om het Kind te beschermen, en midden in de nacht regelt hij de vlucht naar Egypte (vgl. Mt. 2,13-14). Bij oppervlakkige lezing van deze verhalen krijgt men altijd de indruk dat de wereld is overgeleverd aan de genade van de sterken en machtigen, maar de "Blijde Boodschap" van het Evangelie is dat het laat zien hoe, ondanks de arrogantie en het geweld van de aardse heersers, God altijd een manier vindt om zijn heilsplan te verwezenlijken. Ook ons leven lijkt soms overgeleverd aan sterke machten, maar het Evangelie zegt ons dat God altijd dat wat telt weet te redden, op voorwaarde dat wij dezelfde creatieve moed aan de dag leggen als de timmerman van Nazareth, die een probleem in een kans weet te veranderen door altijd het vertrouwen op de Voorzienigheid voorop te stellen. Als God ons soms niet lijkt te helpen, betekent dit niet dat Hij ons in de steek heeft gelaten, maar dat Hij op ons vertrouwt, op wat wij kunnen plannen, uitvinden, verzinnen. Dit is dezelfde creatieve moed die de vrienden van de verlamde aan de dag legden toen zij hem langs het dak naar beneden lieten zakken om hem bij Jezus te brengen (vgl. Lc. 5,17-26). De moeilijkheid hield de stoutmoedigheid en de vasthoudendheid van die vrienden niet tegen. Zij waren ervan overtuigd dat Jezus de zieke kon genezen en "omdat ze vanwege de menigte geen weg vonden waarlangs ze hem konden binnenbrengen, gingen ze het dak op en lieten hem met bed en al door een opening in het tegeldak midden tussen het volk zakken, voor de voeten van Jezus. Toen Jezus hun geloof zag, zei Hij: ‘Vriend, uw zonden zijn u vergeven’ " (vv. 19-20). Jezus erkent het creatieve geloof waarmee die mannen hun zieke vriend bij Hem proberen te brengen. Het Evangelie geeft geen informatie over de tijd dat Maria en Jozef en het Kind in Egypte bleven. Maar ze zullen wel hebben moeten eten, een huis en werk hebben moeten vinden. Er is niet veel verbeeldingskracht voor nodig om de stilte van het Evangelie hierover op te vullen. 

De Heilige Familie had te kampen met concrete problemen, zoals alle andere gezinnen, zoals veel van onze migrantenbroeders en -zusters die ook vandaag nog hun leven riskeren, gedwongen door rampspoed en honger. In die zin geloof ik dat Sint Jozef inderdaad een bijzondere patroon is voor allen die hun land moeten verlaten vanwege oorlogen, haat, vervolging en ellende. Aan het eind van elk verhaal waarin Jozef de hoofdpersoon is, merkt het Evangelie op dat hij opstaat, het Kind en zijn Moeder met zich meeneemt, en doet wat God hem heeft opgedragen (vgl. Mt. 1,24; 2,14.21). Jezus en Maria zijn Moeder zijn inderdaad de kostbaarste schatten van ons geloof. In het heilsplan kan men de Zoon niet scheiden van de Moeder, van haar die "op de pelgrimstocht van het geloof is voortgegaan en de vereniging met haar Zoon standvastig heeft volgehouden tot onder het kruis". Wij moeten ons steeds afvragen of wij Jezus en Maria, die op mysterieuze wijze aan onze verantwoordelijkheid, onze zorg en onze hoede zijn toevertrouwd, wel met al onze kracht beschermen. De Zoon van de Almachtige komt in de wereld in een conditie van grote zwakheid. Hij maakt zich afhankelijk van Jozef om verdedigd, beschermd, verzorgd en opgevoed te worden. God vertrouwt deze man, zoals Maria dat doet, die in Jozef degene vindt die niet alleen haar leven wil redden, maar die ook altijd voor haar en het Kind zal zorgen. In die zin kan het niet anders dan dat de heilige Jozef de Behoeder van de Kerk is, want de Kerk is de uitbreiding van het Lichaam van Christus in de geschiedenis, en tegelijk is in het moederschap van de Kerk het moederschap van Maria verzinnebeeld. Jozef, die de Kerk blijft beschermen, blijft het Kind en zijn moeder beschermen, en ook wij, die de Kerk liefhebben, blijven het Kind en zijn moeder liefhebben. Dit Kind is Hij die zal zeggen: "Al wat gij gedaan hebt voor een dezer geringsten van mijn broeders hebt gij voor mij gedaan" (Mt. 25,40). Zo is elke behoeftige, elke arme, elke lijdende, elke stervende, elke vreemdeling, elke gevangene, elke zieke "het Kind" dat Jozef blijft behoeden. Daarom wordt de heilige Jozef aangeroepen als beschermer van de armen, de behoeftigen, de ballingen, de bedroefden, de armen, de stervenden. En daarom kan de Kerk niet nalaten bovenal de minsten lief te hebben, omdat Jezus aan hen een voorkeur heeft gegeven, zich met hen heeft geïdentificeerd. Van Jozef moeten wij dezelfde zorg en verantwoordelijkheid leren: het Kind en zijn moeder liefhebben; de Sacramenten en de naastenliefde beminnen; de Kerk en de armen liefhebben. Elk van deze werkelijkheden is altijd het Kind en zijn moeder. 

Paus Franciscus 

...

Lees meer

Ps 23: Mijn herder is de Heer, nooit zal het mij aan iets ontbreken

De avond valt en door het raam zie ik hoe de zon op haar eigen tempo de hemel verlaat. Ze is rood alsof ze me wil vertellen dat er, niet eens zo ver van hier, bloed wordt vergoten door het heuse geweld van een oorlog… In datzelfde land doen schapen, tussen de dorpen in, zich te goed aan het jonge lentegras. De pasgeboren lammeren blijven dicht bij hun moeder en snuiven haar geur op. Die zullen ze straks nodig hebben om haar terug te vinden in de kudde. Het gras is mals, gezaaid in goede aarde behorende tot het vaderland. Het ontbreekt hen aan niets. Hier, in mijn veilige vaderland ontbreekt het mij ook aan niets

Ik zie beelden van een kudde angstige mensen. Verwarde levens vluchtend voor de strijd die er in hun verwarde vaderland wordt geleverd. Geen veilige paden meer, geen moment van rustig verpozen in het malse gras van een groene weide. Mensen hopen snel terug te keren, de geur van hun geboorteland, van hun schapen op te snuiven en weer tot rust te komen. Maar daar mogen ze nu nog niet te snel van uit gaan.

De jonge vaders mogen het land niet uit. Ze zullen tot de laatste man vechten, en ze verzamelen hun krachten om de vijand op afstand te houden. Dat beloven ze hun vrouw en kind, die samen mee aansluiting zoeken bij de andere moeders, kinderen en ouderen. Wat ze beleven, wat hun buitenkant ondergaat is schrijnend. Wat hun binnenkant ervaart is onbeschrijfelijk. Hun wegen gaan door donkere dalen. Mensen verdwijnen omdat ze ten prooi vallen aan een meedogenloos regime. Ze haten de vijand ook al zit er onder dat kaki legerpak ook een mens die een familie moet achterlaten, een mens die dodelijk getroffen kan worden. Ach, hoe zou het voelen om nu even niemand te moeten zijn? Gewoon wegtrekken uit deze losgeslagen wereld om op een plek terecht te komen waar alles draait om onze diepste kern, ons geloof in een herder die zijn leiderschap over zijn kudde anders aanpakt dan hier gangbaar is. Gij zult niet doden!

De brug over het vredige water is aan flarden geschoten. Het water is ijskoud en niemand bereikt de overkant met droge voeten. Moeders strompelen, bang om in het water te vallen, hun baby dicht tegen zich aangedrukt. Bejaarden slepen hun voeten voort. Op hun zolen rust een lichaam vol wanhoop. Deze onmenselijke toestanden maken ze voor een zoveelste keer mee. Wie had er nu gedacht dat één man in staat zou kunnen zijn om de hele wereld naar de verdoemenis te helpen? 

Hongerige harten en hier is niemand die hen kan uitnodigen aan een rijk gevulde tafel. Het oog van de vijand belet het goede. Elk sprankeltje hoop wordt uit de lucht geschoten door afweerraketten. Al wat deze ontredderde mensen rest is hun verbondenheid, hun vaderlandse gezangen en hun gebed. De Heer is hun nabij en Hij geeft hun moed, ontneemt hun de vrees. Hoever is het nog tot het beloofde land waar ze in vrede opnieuw kunnen leven naar het Woord van de Herder?

Na vele slapeloze nachten bereiken ze uitgeput de grensovergang. Opgelucht halen ze adem en worden overvallen met geluk en genade. Vrijwillige burgers reiken hun de hand en laten hun proeven van bekers vol overvloed. Hun wonden, veroorzaakt door een wereld van machtswellust, worden geheeld. Het zijn gebaren waar de haat geen raad mee weet. Gehuld in warme dekens mogen ze mee met hun gastgezin. Hier worden voorlopig nog wapens gesmeed tot een werktuig van liefde. Samen rijden ze over veilige wegen en paden langs het vredige water die groene weiden doorkruisen. Ergens blaat een schaap als een teken van welkom. Hier ontbreekt het volk aan niets. Ooit keren ze terug naar huis tot in lengte van dagen.

Hilde Rummens

...

Lees meer

Aswoensdagviering

Bij de start van de veertigdagentijd werden we uitgenodigd om deel te nemen aan de aswoensdagviering met as oplegging. Deze viering werd voorgegaan door diaken Jan Abts en bijgewoond door heel wat gelovigen. Het was dan ook een heel intense viering met ook aandacht voor ons gebed voor vrede. Deze gebedsdienst werd opgeluisterd door het Germanuskoor, zij brachten de gelovigen door hun mooie zang in de juiste stemming. Iedere gelovige die het wou werd coronasafe getekend met het askruisje. Na de viering kon men een vastenkalender mee naar huis nemen.

...

Lees meer

ABC VAN DE GELOOFSFIGUREN: DE HEILIGE JOZEF (2) BIJ MATTHEUS

‘Jozef met Kind’  © Kerk in Nood

We zijn volop in de maand die in de katholieke Kerk is toegewijd aan de heilige Jozef. Daarom publiceren we deze week in ons parochieblad de evangelietekst van Mattheüs waar deze de heilige Jozef aan bod laat komen. De vetgedrukte tekst geeft al aan welke bijzondere eigenschappen of verdiensten we aan de heilige Jozef kunnen toeschrijven. Na de evangelietekst zelf komen we daar even op terug.

"De geboorte van Jezus Christus vond plaats op deze wijze. Toen zijn moeder verloofd was met Jozef, bleek zij, voordat ze gingen samenwonen, zwanger van de heilige Geest. Omdat Jozef, haar man, rechtschapen was en haar niet in opspraak wilde brengen, dacht hij er over in stilte van haar te scheiden. Terwijl hij dit overwoog, verscheen hem in een droom een engel van de Heer die tot hem sprak: Jozef, zoon van David, wees niet bevreesd Maria, uw vrouw, tot u te nemen; het kind in haar schoot is van de heilige Geest. Zij zal een zoon ter wereld brengen, die gij Jezus moet noemen, want hij zal zijn volk redden uit hun zonden. Ontwaakt uit de slaap deed Jozef zoals de engel van de Heer hem bevolen had en nam zijn vrouw tot zich. Toch had hij geen gemeenschap met haar, totdat zij een zoon ter wereld bracht; en hij noemde Hem Jezus." (Mt. 1,18-25)

"Na het vertrek van de wijzen verscheen een engel van de Heer in een droom aan Jozef en sprak: Sta op, neem het kind en zijn moeder, vlucht naar Egypte en blijf daar tot ik u waarschuw, want Herodes komt het kind zoeken om het te doden. Hij stond op en week in de nacht met het Kind en zijn moeder naar Egypte uit. Daar bleef hij tot aan de dood van Herodes opdat in vervulling zou gaan wat de Heer gesproken had door de profeet: Ik heb mijn zoon geroepen uit Egypte." (Mt. 2,13-15)

"Nadat Herodes gestorven was, verscheen in Egypte een engel van de Heer in een droom aan Jozef en zei: Sta op, neem het kind en zijn moeder en trek naar het land Israël, want die het kind naar het leven stonden zijn gestorven. Hij stond op, nam het Kind en zijn moeder en ging naar het land Israël. Toen hij echter hoorde, dat Archelaüs in plaats van zijn vader over Juda heerste, vreesde hij daarheen te gaan; van Godswege in een droom gewaarschuwd, begaf hij zich daarom in het gebied van Galilea. Hier aangekomen vestigde hij zich in een stad, Nazareth geheten, opdat in vervulling zou gaan wat door de profeten gezegd was: Hij zal een Nazareeër genoemd worden." (Mt. 2,19-23)

Band met Maria: Jozef was eerst verloofd en daarna echt gehuwd met de maagd Maria. Hij was ook echt haar man. Dit huwelijk gaf aan het kind en de jongeling Jezus niet alleen een wettelijk kader, maar ook de warmte en de geborgenheid van een gezin, wat Jezus als mens ook nodig had.

Naamgever: Jozef mocht Jezus een naam geven. Dit was wettelijk het recht van de vader. Hiermee wordt aangeduid dat Jozef voor de wet echt beschouwd werd als de zoon van Jozef, de timmerman. 

Zoon van David: Volgens de joodse verwachtingen zou de Messias eens geboren worden uit de stam van David. Jozef was afkomstig uit het nageslacht van Koning David. Als wettelijke vader van Jezus zorgt hij ervoor dat Jezus ook behoort tot de stam van David en dus als Messias kan erkend worden.

Stille werker:  Jozef was een man van weinig woorden. In het evangelie wordt geen enkel woord van hem vermeld. Alleen staat er herhaalde malen dat hij deed wat God van hem vroeg. Zo bezat hij dus de deugd van stille gehoorzaamheid én van werkzaamheid. Ook de voor het Oude Testament zeer waardevolle deugd ‘rechtschapenheid’ wordt aan Jozef door de evangelist toebedeeld.

Nazareth: Doordat Jozef met Maria en de kleine Jezus in Nazareth gaat wonen vervult hij de verwachtingen van de Joden dat de Messias een inwoner van Nazareth zou zijn.

...

Lees meer

PSALMEN (33) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Lourdes, genadeoord

Sweetbox
Op de achtergrond van een met Bach’s Suite nr 3 verwante muziek (namelijk: Air on a G-String - Melodie op een Sol-Snaar) hoort u de strofen in ‘spoken word’, afgewisseld met het refrein begeleid door een koorzang.
Voor zover wij uit de tekst kunnen afleiden, zit de zanger aan het ziekbed van zijn geliefde die niet meer bewust is.

Everything’s gonna be alright

Ik had nooit gedacht dat het zo erg zou zijn
raak je hand aan terwijl ik kijk hoe je slaapt
Ik zoek een manier om je terug te brengen.
Je bent een vechter, vecht dus
Word wakker en leef.

Alles zal goed komen, alles zal in orde komen
Ik waak en bid elke dag
Samen kunnen wij dit aan, één dag tegelijk.
Ik zal je kracht zijn.
Ik wacht op jou, jij bent het doel van mijn leven.
Ik zal er zijn als je wakker wordt.

Beluister
Sweetbox: Everything’s gonna be alright
Noot
‘Air on a G-String’ is een van de melodieën die ‘A whiter shade of pale’ van Procul Harum kunnen geïnspireerd hebben (nummer 1 in zomer 1967 en zomer 1972)
Er bestaat ‘Everything’s gonna be alright’ door Bob Marley and the Wailers, maar dat is een ander lied: andere woorden en andere muziek.


De psalmist vertrouwt: God leidt alles ten goede voor hen die Hem liefhebben.

Psalm 31 (30)

Bij U, Heer, zoek ik mijn toevlucht, 
stel mij toch nimmer teleur.
Rechtvaardige God, bevrijd mij,  
aanhoor mij en red mij met spoed.
Wees mij een rots waar ik vluchten kan, 
een sterke burcht waar ik veilig kan toeven.
Want altijd zijt Gij mijn rots en mijn vesting, 
uw Naam is mijn leider en gids.
Ik blijf op U vertrouwen, Heer, 
steeds zeg ik: Gij zijt mijn God.

Psalm 34 (33)

Ik ging tot de Heer en Hij heeft mij verhoord, 
Hij heeft mij gered van al wat ik vreesde.
Verlaat u op Hem, dan wordt ge gelukkig, 
want Hij stelt u niet teleur.
Die roepen in nood, naar hen luistert de Heer  
en redt hen uit hun ellende.
Let op en bemerkt hoe genadig de Heer is, 
gelukkig is hij die zijn heil zoekt bij Hem.
Het oog van de Heer is gericht op de vrome, 
zijn oor naar hun smeken gekeerd.
Naar vromen die roepen luistert de Heer  
en redt hen uit iedere nood.

Beluister
Als u ‘psalm 31’ of ‘psalm 34’ intikt, krijgt u een keuze van de Geneefse psalm en van hedendaagse bewerkingen

...

Lees meer

ABC VAN DE GELOOFSFIGUREN: JOZEF (1)

Sint-Jozef met kind ©  Radio Maria

Deze maand maart willen we Sint-Jozef onder de aandacht brengen. Deze eerste aflevering nemen we een merkwaardig verhaal over dat een goede vriend ons gaf. 

“Half maart van het jaar 1867 droeg men een protestantse dame, die verlamd was, een bejaardentehuis in Canada binnen, dat onder de bescherming stond van de heilige Jozef. Ze kwam er verlichting zoeken voor haar pijnen en dacht er niet over om katholiek te worden. Ze beweerde zelfs ten overstaan van een vriendin: “Hij die me strikken wil, zal zeer slim moeten zijn.” Ze kende echter Sint-Jozef niet en nog minder al zijn vaardigheden om een ziel te winnen.”
Tijdens de maand maart brachten de inwonende religieuzen dagelijks eer aan de heilige Jozef en baden tot hem voor de arme verlamde vrouw. Buiten haar medeweten hadden ze in de plooien van haar kleed twee medailles genaaid, één van de Heilige Maagd Maria en de andere van de Heilige Jozef. Op een dag bracht een Zuster het gesprek op Sint-Jozef.
– De Heilige Jozef, zei de vrouw, die man ken ik niet, ik heb hem nooit gezien.?– Hoe is dat mogelijk, zei de Zuster, u bent in een huis waarvan u de meester niet kent?
En terwijl ze haar officieboek opende, gaf ze de vrouw een afbeelding van de heilige Jozef. “Wat is hij knap!”, zei ze, terwijl ze hem in stilte bewonderde. “Maar wie is hij eigenlijk?”
De goede Zuster legde het haar zo goed mogelijk uit. En tot haar grote verbazing nam de dame de beeltenis, kuste hem met eerbied en vroeg om hem te mogen houden. Vanaf die dag was haar enige vertroosting te horen spreken over Sint-Jozef en zich te laten vertellen over het leven dat hij had geleid en over de deugden die hij had beoefend.
Deze vrouw had een jonge zoon, die door vrome vrienden van haar tot het katholicisme was gebracht. Hij kwam op zeker moment zijn moeder vragen zijn geloofsbelijdenis te mogen doen, die vastgesteld was op de eerste mei; zij stemde daarin van ganser harte toe. Hij was nauwelijks vertrokken of zij vroeg de rector van het huis te spreken. “Mijnheer, zei ze hem, ik wil katholiek worden; ik wil samen met mijn zoon gedoopt worden! Wees zo goed mij te onderrichten.”
Men voldeed aan haar verzoek en bereidde haar voor. En op de eerste mei zag men moeder en zoon aan de voet van het altaar van Sint-Jozef. Hun tranen vermengden zich met het heilig doopwater dat over hun hoofden vloeide. En de laatste dag van dezelfde maand deden onze nieuwe katholieken hun eerste Heilige Communie en ontvingen samen het Sacrament van het Vormsel.
Zalig zij, die anderen Sint-Jozef doen leren kennen; zalig zij, die zelf de heilige Jozef goed kennen.”

Volgende week beluisteren we Paus Franciscus over de Heilige Jozef.
Anne

...

Lees meer

EERSTE COMMUNIE O.L.V. TEN POELKERK

Beste ouders,
Enkele weken geleden hebben we jullie op weg gezet met het boekje WAT EEN GELUK, om samen met jullie kind(eren) een eerste stap te zetten naar het feest van hun eerste communie.
We hopen dat het verhaal van Jezus, die Gods geliefde zoon is, en zijn doopsel gezorgd heeft voor een fijn gesprek met jullie kind.
Misschien vertelden jullie ook over jullie keuze voor het doopsel en wat het voor jullie betekent om met Jezus op weg te gaan?
STAP 2 te zetten. 
Jezus vertelt over het echte geluk. Zoveel meer dan succes, diploma’s of geld en ook niet te koop…
In het boekje krijg je als ouder wat achtergrond op p.18-19 over wat de evangelist Matteüs ons vertelt; geluk heeft alles te maken met de keuze om lief te hebben.

Na het lezen van het verhaal kan je aan de slag met de eerste tip, een kleine attentie om iemand gelukkig te maken.
En misschien houdt je kind wel van knutselen? Op een heel eenvoudige manier kunnen jullie een boom vol echt geluk tekenen en kleuren - laat het zeker ook het moment zijn om hierover met je kind in gesprek te gaan.
We wensen dat jullie er samen veel deugd aan mogen beleven!

We nodigen jullie uit om met de kinderen hierbij stil te staan en voor kinderen die graag aftellen naar Pasen vinden jullie als bijlage een kalender voor de veertigdagentijd.
 

...

Lees meer

Keer terug

Alle gordijnen gingen dicht. Er wachtte nu nog een bepaalde duur van rouw die bij het leven hoort. Ze ging naar boven en zocht naar de meest geschikte zwarte kledij die ze alleen maar zou dragen op de dag van de uitvaart. Gesloten gordijnen en zwarte kledij voor 1 dag, het waren nog de enige publieke tekenen die aangaven dat er in haar nabije omgeving iemand was gestorven. Het verdriet om het gemis was al vroeger langzaam haar leven binnengedrongen voor dat het bezit van haar had gemaakt. Het deed pijn om die andere helft, waarmee ze zo lang was verbonden, voorgoed los te laten. Het voelde alsof hun knusse bubbel was doorprikt en uiteengespat tot tranen van verdriet. De verwerking van loslaten en verder gaan, kon beginnen.

Hoe kon een belichaamd wezen, een ziel omhuld door een beschermende verpakking van vlees en bloed het zichtbare verlaten? Hoe kon zij nu als een fysieke en denkende mens nog contact bewaren met een naakte ziel? Kon ze maar inschatten hoe ver hij hier nu vandaan was. Ze had nood aan licht en opende het gordijn. Net genoeg om één zonnestraal binnen te laten. 

“Keer tot mij terug,” had de Heer gezegd. Ook al wist Hij dat zij hier op aarde om hetzelfde smeekte, dat haar man terug mocht komen. Maar alles keert terug naar zijn oorsprong om daar voorgoed te blijven. Het was alleen nog wachten tot zij aan de beurt zou komen…

Ze ging zitten in het licht en de warmte van die ene toegelaten zonnestraal en sloot haar ogen. En ze waande zich op een stille, mooie plek. Een plek waar niets moest en waar ze niemand hoefde te zijn dan alleen zichzelf. Ze leek zich wel te bevinden op de top van een berg waar het uitzicht adembenemend was. Hoger kon ze niet klimmen, de plek waar hij nu was, was niet bereikbaar. Wel het zicht en het gevoel van vrede, van geluk en van verbondenheid. De pijn van het gemis kreeg plots een ander perspectief. Het werd dragelijker. De Heer had haar man van zijn zieke lichaam verlost, het zat hem in de weg. Een innerlijke rust overviel haar. Ze daalde dankbaar met haar gedachten weer naar beneden. Gesterkt door haar geloof en met de overtuiging dat in het alleen-zijn ook een samenzijn te voelen was, had ze zich door Hem laten ontmoeten.

Een leven met zicht op de eeuwigheid. Het zou de slogan kunnen zijn van een reisbureau voor een verblijf op een paradijselijke plek. Hoe fascinerend en zalig moet het er wel zijn! Toch heeft vandaag niemand het graag over dat grandioze perspectief dat ons te wachten staat. Jezus praatte er honderduit over, kijkend en wijzend naar de hemel. Over Zijn Vader die iedereen de plek zou laten zien dat zich uitstrekte achter de horizon van het aardse leven. 

Wanneer we straks de vastentijd binnenstappen wordt er voldoende tijd aangeboden om stil te staan bij het leven en de dood. Ons geloof in het eeuwige leven zou ons niet droevig mogen stemmen over het feit dat we eens zullen sterven. We moeten het opnieuw een plaats durven geven. Jezus gaf ons een voorbeeld van hoe te leven hier op aarde, wetende dat we allemaal op weg zijn naar die wondermooie plek in de eeuwigheid. 

Hilde Rummens

...

Lees meer

HEART2HEARTS: VAN JONGEREN, VOOR JONGEREN

Op 14 februari vierden we Sint-Valentijn, een dag waarop geliefden elkaar bijzonder in het licht zetten, mekaar extra aandacht geven. Een dag van liefde dus. Bij IJD Vlaams-Brabant en Mechelen vatten ze het idee op om die liefde breed te verspreiden door hartverwarmende boodschappen van jongeren te verzamelen en deze af te geven aan andere jongeren. Iedereen kon zijn of haar boodschap via een link doorgeven aan de organisatoren. Die kozen er bewust voor om de “heart2hearts”-boodschappen, naar de gelijknamige actie, te brengen aan jongeren die het niet zo makkelijk hebben. De boodschappen die ze mochten ontvangen waren soms hele teksten of net kernachtig, soms heel poëtisch. Een greep uit het diverse aanbod: “Je bent prachtig!”, “Ik ken jou niet en ik weet dat dit maar een klein lichtje is in deze donkere periode. Maar ik zou jou nu willen knuffelen”, “Blijf wie je bent, dat is meer dan genoeg”, “Vandaag steken we een kaarsje aan, speciaal voor jou”.

De jongerenpastores namen contact met VZW Het Balanske in Tielt-Winge. Het Balanske huisvest o.a. een dagcentrum voor volwassenen en een kinderdagverblijf. Verder bieden zij ook begeleiding aan voor volwassenen, jongeren en kinderen met een beperking. Dat kan gaan over sportieve of muzikale activiteiten, maar even goed over allerhande creatieve bezigheden. Hun uitgebreide snoezelruimte is bekend over het hele land en zelfs daarbuiten. Vorming in de brede zin van het woord is een belangrijke pijler waar ze in Het Balanske fel op inzetten, lokaal, nationaal en zelfs internationaal. 

De jongerenpastores werden hartelijk ontvangen door voorzitter en directeur Bert Vanderstappen, die hen met veel passie rondleidde. Ze kregen uitleg over het ontstaan en de visie van Het Balanske en maakten kennis met medewerkers en vrijwilligers.
Bij de overhandiging van de “heart2hearts”-boodschappen waren een aantal gasten uit het dagcentrum erg enthousiast om mee op de foto te gaan. Toni en Hendrik-Jan kregen meteen een warme knuffel alsof ze mekaar al jaren kenden. De gasten sloten Toni en Hendrik-Jan zonder aarzelen in hun hart en omgekeerd zonder twijfel ook.

Elly Mattheus

...

Lees meer

ABC VAN DE GELOOFSFIGUREN: IRENEÜS VAN LYON

©  Kerknet

We vonden heel wat boeiende geloofsfiguren in de catecheses van Paus Benedictus. Een van hen is Ireneüs van Lyon. We laten de Paus emeritus hier aan het woord over deze figuur uit de eerste eeuwen. In dit stukje heeft de paus het over het begrip ‘Traditie’ en hoe het door Ireneüs uitgewerkt wordt. In een tweede stukje heeft hij het over de waardigheid van de mens. 

“Ireneüs beperkt zich niet tot een begripsbepaling van Traditie. Voor hem is overlevering, de ononderbroken Overlevering, geen traditionalisme, want deze Traditie wordt steeds van binnenuit tot leven gewekt door de Heilige Geest, die haar opnieuw doet leven, die maakt dat zij binnen de levendigheid van de Kerk wordt geïnterpreteerd en verstaan. Door te blijven bij haar onderricht, wordt het geloof van de Kerk doorgegeven op een wijze die duidelijk maakt hoe zij moet zijn: namelijk "openbaar", "één", "pneumatisch", "spiritueel". Uitgaande van elk van deze kenmerken kan men met vrucht de authenticiteit toetsen van de hedendaagse geloofsoverdracht in de Kerk.

Meer in het algemeen gezegd, is in de leer van Ireneüs de waardigheid van de mens, naar lichaam én ziel, stevig verankerd in de schepping door God, in het beeld van Christus en in het voortdurende heiligingswerk van de Geest. Zo'n leer is als een "hoofdweg" waarlangs samen met alle mensen van goede wil het object en de grenzen zijn vast te stellen van een dialoog over de waarden, en een steeds weer nieuw elan gegeven kan worden aan de missionaire activiteit van de Kerk, aan de kracht van de waarheid, die de bron is van alle echte waarden in de wereld” (uit de catechese van Paus Benedictus 28 maart 2007)
Anne

...

Lees meer

PAARDENPROCESSIE

Naar eeuwenoude traditie gaat op Paasmaandag de internationale paardenprocessie.
In het eerste deel wordt de stichtingslegende van de kerk uitgebeeld -in een levend retabel– dat dateert van het jaar 690.
Het houten retabel ( jaar 1400-1404) dat werd gerestaureerd, is in de kerk te bezichtigen .
Naar bezoekersaantal is dit de derde grootste processie in België geworden. Zo werd het aantal bezoekers dat Hakendover – een dorp van 1.500 inwoners – overrompelde in 2019 door de politie tussen 15.000 en 20.000 geschat.
Heel wat bedevaarders komen uit Nederland -verenigd in broederschappen uit Breda, Tilburg en de Meierij-(Schijndel)- sedert 1890 Hakendover als bedevaartplaats bezoeken.
In die periode waren processies in Nederland verboden. Omdat Hakendover één van de weinige parochies in België is waar de kerk zelf naar de Christus, de Goddelijke Zaligmaker wordt genoemd, wensten zij aan te sluiten bij deze eeuwenoude processie.
In 2015 vierde de broederschap van Breda haar 125 ste bedevaart en de broederschap van de Meierij haar 80 ste bedevaart naar Hakendover.
In de processie wordt het beeld van de Christus Zaligmaker gedragen dat dateert uit de periode 1330-1340.
Uiteindelijk trekken duizenden bedevaarders en honderden ruiters te paard naar de Tiense berg. Daar volgt de spectaculaire paardengalop. Dan galopperen de paarden drie toeren rond de bedevaarders.
Het hoog aantal ruiters dat deelneemt aan deze processie is tevens een aanduiding en overblijfsel dat Hakendover al in de middeleeuwen een belangrijke bedevaartplaats was waar vele mensen te paard en te voet naartoe kwamen…

...

Lees meer

STEUN JE GRAAG HARMONIE OPLINTER & JEUGDBAND OPLINTER?

(bijv. het ideale vaderdagcadeau, enz)
Dan hebben we goed nieuws: jij kan ons steunen door één of meerdere bakken CORNET aan te kopen.
Dit kan op volgende link:
https://www.trooper.be/nl/trooperverenigingen/harmonieoplinter/webshop/cornet

Bij elke bak krijg je een gratis CORNET-glas.

Houten bak CORNET
Inhoud: 18 flesjes CORNET Oaked (33 cl.) & 2 flesjes CORNET Smoked (33cl.). Prijs incl. leeggoed (€ 2).
Per bak krijg je ook 1 CORNET-glas gratis.
39,90 euro / stuk

Kartonnen doos CORNET
Inhoud: 24 flesjes CORNET Oaked (33 cl). Prijs incl. leeggoed (€ 2,4).
Per kartonnen doos krijg je 1 CORNET-glas gratis.
37,95 euro / stuk

Je kan ook rechtstreeks bij muzikanten en bestuur bestellen.
Cash via hen of overschrijven naar KHSGO rekening BE34 0682 0319 2290
Dank voor jullie steun.

...

Lees meer

ABDISSEN (43) OPLINTER

Maagdendal poortgebouw oude foto

Besluit
Hiermee komt er een einde aan de geschiedenis van de abdissen van Maagdendal, die bijna zes eeuwen omspant (1215-1796). Naast een geestelijke rol had de abdij ook een invloed op het economische leven in Oplinter. Door schenkingen verwierf ze eigendommen en werd ze een medespeler naast de van oudsher grondbezitters de Heren van Oppenem en van Neerhem. 
Meer kan u o.a. vinden in de boeken van Bets en Wauters, of in het brochuurtje van deken Edward Timmermans bij de viering “Oplinter 850” in 1989. Ook in de inventaris van het archief van Maagdendal of het E-boek over het grondbezit ten tijde van het Ancien Regime door Johan De Rocker. Op Internet staan enkele artikelen en een fotoreeks van Wikipedia en een Oplinterse Sprokkel nr 15 van Dr  Ph & L P. Kempeneers ‘Hoe groen was mijn dal’.

Op de oude zichtkaart van het poortgebouw is het beeldje van ‘Janneke de Grijzer’ boven het kleine poortje nog niet verdwenen. Hier kwamen jonge moeders bidden als hun kindje onverklaarbare huilbuien had. In het reliëf boven de ingangspoort is alleen het kleed van Maria beschadigd. Bernardus en het kind zijn nog heel. 
Onder de beeldengroep leest men een chronogram met het jaartal 1656: DuCe Deo - et bernarDo - Lacta VIa (Het leven is mooi onder de leiding van God en van Sint Bernardus).
Het zou bijna een eeuw duren voor er terug Zusters in Oplinter waren: twee zusters-onderwijzeressen van de Zusters van de Christelijke scholen van Vorselaar begonnen een school in januari 1891.

...

Lees meer

ZONDAGSGEBED SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Broederschappen, jaargetijden, zondagsgebed kan u regelen in de sacristie na de Viering, mits handgel bij binnenkomen van de kerk, mondmasker en afstand houden.

...

Lees meer

LICHTMISVIERING IN DE SINT-GERMANUSKERK.

Op 6 februari had in onze kerk de lichtmisviering plaats. Deze viering werd geopend met een lichtprocessie waarna de zegening van de kaarsjes plaatsvond. Heel wat ouders hadden er ondanks het gure weer aan gehouden om samen met hun kind(eren) deel te nemen aan deze viering. Ongeveer 140 kinderen ontvingen dan ook de kinderzegen en een medaille als aandenken. Op het einde van de viering kon ieder die het wou een gewijd kaarsje mee naar huis nemen om op momenten dat ze het moeilijk hebben of uit dankbaarheid te laten branden. Het was weeral een deugddoende viering.
Foto’s: © Michel Vanwinckel
 

...

Lees meer

PSALMEN (32) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Inscriptie “Jahweh” op ring

Easy on me
Adèle

De zangeres vraagt geduld in de liefde:

Er zijn wel mogelijkheden in het leven
maar ik durf mij er niet meer aan wagen, 
ik ga ten onder in deze stilte.
Liefste, schenk toch aandacht aan mij.

Er is geen hoop meer voor de toekomst
We hebben onze eigen gewoontes
Je kan het niet ontkennen:
Ik heb geprobeerd mij aan te passen
en u op de eerste plaats te stellen
Maar nu geef ik het op

Ik had goede bedoelingen
en de hoogste verwachtingen
Maar nu weet ik zeker:
het zal waarschijnlijk op niets uitlopen.

Ga rustig met mij om, liefste
Ik was nog maar een kind
Ik had nog niet de gelegenheid
de wereld rondom mij te ontdekken
en te kiezen wat ik zou doen
Ga dus rustig met mij om

Beluister
Adèle: Easy on me

Psalm 17 (16)

Ondanks teleurstellingen blijft de psalmist op God vertrouwen

Luister, Heer, ik vraag om recht
Luister naar mijn smeken
Hoor mijn gebed

Onderzoekt U en peilt U mijn hart, 
U zal niets in mijn nadeel vinden, 
geen kwaad kwam er uit mijn mond.
Ik hield mij aan uw geboden, 
mijn voeten volgden uw spoor, 
mijn stappen wankelden niet

Ik roep om hulp, want U geeft mij antwoord
Wil mij aanhoren Heer, luister naar mijn smeken
Toon mij de wonderen van uw trouw
Wie bij U schuilen redt U met machtige hand
Behoed mij als uw oogappel
Doe mij recht en laat me uw gelaat aanschouwen.

Beluister
Psalm 17: oudere melodie in Nederland zingt, nieuwere in Psalmen voor nu. Wij citeren uit het eerste deel van de psalm
 

...

Lees meer

ABC VAN DE GELOOFSFIGUREN: HIERONYMUS

Heilige Hieronymus (Wikimedia Commons © Jörg P. Anders)

Deze veelzijdige persoonlijkheid situeert zich in de 2e helft van de 4e eeuw. Geboren in het huidige Kroatië krijgt hij de kans om in Rome te studeren. Vervolgens zwerft hij rond tot een ziekte hem in Antiochië houdt, hier maakt hij kennis met het kluizenaarsleven, tevens leert hij er Grieks en Hebreeuws.  Door bisschop Paulinus wordt hij priester gewijd.

Daarna trekt hij terug naar Rome waar hij secretaris wordt van paus Damasus I. Op vraag van deze paus maakt hij een vertaling van de bijbel in het latijn. Het oude testament is oorspronkelijk in het Hebreeuws geschreven en het nieuwe testament in het Grieks.  De latijnse vertaling zal ‘Vulgaat’ genoemd worden en zal heel lang de gangbare Bijbelvertaling zijn. 
De laatste 34 jaar van zijn leven brengt hij als kluizenaar door in Betlehem. Het zal hem de mogelijkheid geven om verder te studeren, te vertalen, te schrijven, te discuteren.

Hieronymus is de patroon van de vertalers en van de exegeten. Hij is een belangrijk figuur geweest die met zijn veelzijdige kennis bruggen bouwde tussen de verschillende culturen van zijn tijd: de joodse en Griekse als ontstaansgrond van het christendom, de Latijnse als cultuur van Rome en het westen. 

Hij was één van de vele schakels die er mee voor gezorgd hebben dat de Blijde Boodschap tot ons gekomen is.
Anne

...

Lees meer

OVERLIJDEN KUMTICH

Josée Laermans echtgenote van de heer Frans Claes
Gilberte Engelen echtgenote van de heer Jos Hautekees

...

Lees meer

KAART- EN KIENNAMIDDAG SAMANA OPLINTER

Beste leden van ziekenzorg  Samana Oplinter,
Beste dorpsgenoten,
Beste sympathisanten,

Vanaf donderdag 3 maart 2022 verwelkomt Samana Oplinter jullie graag terug op onze kaart- en kiennamiddag.  Dit iedere eerste en derde donderdag van elke maand (met uitzondering van feestdagen) van 14 u tot 17 u in het Parochiecentrum Oplinter. 
Iedereen welkom – ook niet leden !

Bijkomende info verkrijgbaar bij de hieronder vermelde Samana bestuursleden.
Colpaert Nelly 016/81 50 33
Laermans Frieda 0479/71 34 01

...

Lees meer

HARMONIE SINT-GENOVEVA

Jeugdband Oplinter op buitenlands kamp!

Tijdens de zomervakantie 2022 gaan we met Jeugdband Oplinter
voor de 30 ste keer op muziekkamp!  Jij kan ook mee!

We trekken naar Stanzach, een dorpje in de prachtige Lechtal te Oostenrijk.
Speel je muziek of wil je graag muziek leren in een ontspannen sfeer?
Van harte welkom van 6 tot 16 augustus.  Topprijs voor 10 dagen: 395 euro

Voor alle details en info, mail naar harmoniesintgenoveaoplinter@gmail.com
Of contacteer Pieter Herinckx, 0473/303152

Wil je graag kennismaken met onze vereniging?
Dat kan op vrijdagavond tijdens onze wekelijkse repetities of tijdens onze 
Concerten.
Reserveer alvast zondag 24 april, dan plannen we eerste concert
na de recente corona pauze, met foodtrucks op ons Melkerijplein.

...

Lees meer

Lichtmisviering in onze Sint-Germanuskerk.

Op 6 februari had in onze kerk de lichtmisviering plaats. Deze viering werd geopend met een lichtprocessie waarna de zegening van de kaarsjes plaatsvond. Heel wat ouders hadden er ondanks het gure weer aan gehouden om samen met hun kind(eren) deel te nemen aan deze viering. Ongeveer 140 kinderen ontvingen dan ook de kinderzegen en een medaille als aandenken. Op het einde van de viering kon ieder die het wou een gewijd kaarsje mee naar huis nemen om op momenten dat ze het moeilijk hebben of uit dankbaarheid te laten branden. Het was weeral een deugddoende viering.

...

Lees meer

Een misdienaar interviewt…

pastoor Hardiquest © Michel Vanwinckel

In de klas van Jan Gautama kregen de leerlingen de opdracht iemand te interviewen die hun droomjob uitoefent. Jan trok naar pastoor Hardiquest. We mochten zijn interview hier overnemen. De vragen zijn rechtstreeks gesteld, het antwoord zette Jan dan eens in de ‘ik’-vorm en dan eens in de ‘hij’-vorm. We respecteren zijn keuze en verbeteren enkele schoonheidsfoutjes die het lezen zouden bemoeilijken. We danken Jan dat we zijn werk met u mogen delen. 

Wat houdt dat beroep in?
Het meeste van zijn tijd besteedt hij aan voorbereidingen van de zeven sacramenten, de zondagspreek, kampen (misdienaars scouts…)

Wat heb je gestudeerd (hoeveel jaar)?
Hij had zijn middelbaar diploma daarna deed hij normaalschool en werd onderwijzer.
Maar hij wou eigenlijk priester worden. Dus is hij naar Johannes XXIII in Leuven gegaan om te kijken wat dat was. Normaal moet je dan nog zes jaar studeren: twee jaar Wijsbegeerte en vier jaar Godgeleerdheid. Maar hij deed nog een jaar master. Het was de schoonste tijd van zijn leven. Elke dag samen bezinning. Het lijkt misschien heel lang maar het was heel snel voorbij.

Hoeveel uur werk je per dag?
De hele dag. Maar er is een groot voordeel: ik mag kiezen hoe ik het indeel. Behalve: de mis, een trouw, doop… dat kan je niet kiezen. Vijf uur te laat komen op een trouw is dus geen optie.
De vergaderingen zijn meestal ‘s avonds voor de rest leest Joris veel. Tot mijn verbazing slaapt hij maar zes uur per dag.

Is het een sociaal beroep?
Ja, want je hebt de hele tijd met mensen te maken. Met jongeren, met volwassenen, met kinderen, met misdienaars, met scouts... 

Heb je veel contact met je collega’s?
Hij heeft wel contact met zijn misdienaars, met Claire en Jan.
Maar met andere priesters heeft hij weinig contact omdat ze met weinig zijn.
Er zijn te weinig priesters, toen hij hier begon waren er in totaal vijfenveertig priesters, nu nog maar één. Maar ze zien elkaar nog wel. Maar er zijn nu wel pastorale werkers en diakens bijgekomen.

Doe je het graag?
Ja, omdat er veel afwisseling is. Niet persé van tijd maar bijvoorbeeld met de misdienaars naar Houffalize en met de scouts op kamp dat is helemaal anders en hij houdt van afwisseling.

Wat is het leukste van jouw beroep?
Het geeft hem veel voldoening om mensen samen te brengen rond Jezus christus. Want dat is de kern van het leven als priester. En mensen begeleiden op weg naar God, want God Zijn boodschap vertellen dat vindt hij superleuk!

Wat is het minst leuke aan je beroep?
Hij vindt het niet zo leuk als mensen moeilijk doen. Maar voor de rest is het gewoon een superberoep!!!

Welke talenten heb je nodig om pastoor te worden?
Eerst en vooral, het is misschien geen ‘kunnen’, maar je moet echt met heel je hart in God geloven. Ten tweede moet je barmhartig met mensen kunnen omgaan. Het is wel handig als je goed kan zingen, spreken en voorlezen...  Maar het belangrijkste is dat je mensen bij elkaar kan brengen rond de Heer en dat gaat alleen als je met de mensen mee leeft.

Heb je eens spijt gehad van je keuze?
Nee nog nooit, elke dag word ik blijer dat ik dit heb gekozen!!

Welk beroep had je anders gedaan?
Hij zou anders wel onderwijzer willen worden. Ze wilden hem directeur van de VIA maken omdat hij een master heeft gedaan.

Was het een kinderdroom om priester te worden?
Vanaf het vierde leerjaar was hij een misdienaar en door in de liturgie bezig te zijn is dat stilaan een kinderdroom geworden die tijdens zijn studies is verminderd maar daarna ging hij met de Chiro mee en daar kreeg hij terug goesting.

Had je missionaris willen worden?
Nee!!!!!!!

Raad je het aan om pastoor te worden?
“Het zou erg zijn moest ik dat niet doen” zei hij. Hij heeft in totaal twee mensen gehad die priester zijn geworden: Wim Collin en Christfried Rodeyns.
Jan Gautama

...

Lees meer

WEEKENDVIERINGEN SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Twee mensen hebben zich spontaan aangeboden om de gebedsdiensten op zaterdag met orgelspel en begeleiding van de liederen een uitstraling te geven. Wij zijn daar blij en dankbaar door.

...

Lees meer

BROEDERSCHAPPEN SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Broederschappen, jaargetijden, zondagsgebed kan u regelen in de sacristie na de Viering, mits handgel bij binnenkomen van de kerk, mondmasker en afstand houden.

...

Lees meer

ABC VAN DE GELOOFSFIGUREN: GEMMA GALGANI

Mijn onlangs overleden mama, geboren in 1932 kreeg de voornaam Gemma. De lessen latijn onthulden me de betekenis van haar naam: ‘edelsteen’. Mijn papa was her er helemaal mee eens dat die naam goed gekozen was. Maar wat ging er verder achter die naam schuil?

Gemma Galgani werd heilig verklaard in 1940. Een van de voorwaarden om iemand heilig te verklaren is de aanwezigheid van devotie, van verspreiding van de specifieke spiritualiteit van de overleden persoon… In die stroom ontving mijn mama de naam Gemma. 

Gemma Galgani groeide op in de tweede helft van de 19 de eeuw, haar vader was apotheker. Maar het gezin kende verschillende tegenslagen: moeder overleed, de zaak van vader ging failliet. Uiteindelijk zouden familieleden zich over de kinderen ontfermen.

Het is in deze moeilijke omstandigheden dat Gemma zich gesterkt weet door de gekruisigde Jezus. Dit zal de kern worden van haar spiritualiteit: lijden en pijn verbinden met dat van de Christus. Zij droomde van een intreden bij de passionistinnen, maar haar zwakke gezondheid liet dit niet toe. Zij ontving ook de stigmata (de wonden van Jezus’ kruisiging). Dit was voor haar familie en omgeving een bizar iets. Maar in de loop van de kerkgeschiedenis komt dit nog voor bij sommige heiligen. Het blijft voor buitenstaanders een eigenaardig gegeven. 

De 25-jarige Gemma stierf op paaszaterdag 1903. Een dag in het kerkelijk jaar die lijden, dood en verrijzenis van Jezus Christus samen brengt in de stilte van het graf. Dit was ook de heel eigen weg waarop Gemma Galgani Christus nagevolgd heeft. 
Anne

...

Lees meer

EERSTE COMMUNIE CATECHESE O.-L.-VROUW TEN POELKERK

De ouders hebben het boekje WAT EEN GELUK ontvangen, en kunnen de eerste stap zetten op weg naar het feest van de eerste communie van hun kind.

De inleiding voorziet alvast een ‘samen-op-weg-kalender’ waar je samen met je kind een planning kan maken.
Zeker een aanrader om te doen, zo kunnen ze telkens weer uitkijken naar de volgende stap. Met het boekje kregen ze ook de agenda mee, daarop zien ze wanneer het mailtje voor elke stap gepland is.

Elke stap in het boekje begint met een (langere) inleiding voor ouders en wil voor de nodige achtergrond zorgen en een aantal tips aanreiken om aan de slag te gaan.
Het is immers niet vanzelfsprekend om als ouder nu ook het petje van catechist op te zetten.
Hoe praat je over geloofsverhalen met je kind? Wat kunnen die verhalen voor ons betekenen? Welke rituelen horen daarbij…?

Met de drie grote profeten, Abraham, Mozes en Jezus, helpt WAT EEN GELUK hen als ouder ook stil te staan bij wat geloven voor hen betekent. En waarom ze het ook belangrijk vinden dit door te geven en te delen met hun kinderen? Misschien wel boeiend om daar zelf bij stil te staan en erover in gesprek te gaan met elkaar!

STAP 1: Jezus wordt gedoopt.
In de voorbereiding voor de ouders wordt stilgestaan bij de betekenis van het doopsel.
Kinderen stellen veel vragen en hiermee gaan de ouders alvast heel wat achtergrond hebben om hen ook antwoorden te geven.
Ga zeker ook op zoek naar wat doopfoto’s van je kind om hierover te vertellen! Niets zo fijn als samen herinneringen delen.

Wij wensen hen een hele boeiende eerste stap op weg naar de eerste communie!
De catechisten

...

Lees meer

OVERLIJDEN KUMTICH

Albert Verlé  - levensgezel van Marie José Verbruggen

...

Lees meer

ABDISSEN (42) OPLINTER

plattegrond klooster: Ferrariskaart van 1775

Maagdendal ten tijde van de Franse Revolutie
De kloosterlingen werden bij decreet 6 december 1796 uit Oplinter verjaagd. Op 30 juni 1798 werd de abdij openbaar verkocht. Verkoopsakte en Ferrariskaart van 1775 beschrijven de gebouwen.
1. Een klein gebouw naast de poort, met keuken en 2 kleine kamers: het poortgebouw.
2. Het vreemdelingenkwartier (12 kamers).
3. Een bloemenhofje en twee remisen (bergruimten), afhangend van het vorige gebouw.
4. Hiertegenover de woning van de ontvanger van de abdij, met 5 plaatsen en 5 cellen
5. Het kwartier van de abdis, beneden 7 zalen, een keuken en een kelder, boven 7 plaatsen en een zolder. Pas na 1748 voltooid. Met bloemenhofje.
6.  Een kerk, en een kapel voor de lekenbroeders.
7. Tussen kerk en klooster een blekerij (blijk, grasveld) en een boomgaard.
8. Het kloostergebouw zelf, beneden keuken, refter, kelder en 4 zalen, boven 46 cellen en een zolder.
9. Een moestuin.
10. De brouwerij van het klooster, langs de Nieuwe Kleine Gete (die ontstond door het rechttrekken van de  Grote Gete langs de abdij).
11. Een beemd bestaande uit akkerland en een boomkwekerij.
12. De abdijhoeve naast het kloostergebouw, die behalve de woning, nog land, weide en bos bevatte. 
 

...

Lees meer

JAARGETIJDEN SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Broederschappen, jaargetijden, zondagsgebed kan u regelen in de sacristie na de Viering, mits handgel bij binnenkomen van de kerk, mondmasker en afstand houden.

...

Lees meer

KAARSWIJDING SINT-MARGRIETE-HOUTEM

De kaarswijding t.e.v. Onze LieveVrouw Lichtmis 2 februari heeft plaats gehad op zaterdag 29 januari, en niet op zaterdag 12 februari zoals verkeerdelijk in vorig parochieblad aangekondigd was. Met onze verontschuldigingen voor die verwarring. De gewijde kaarsen zullen een tijdje aan het altaar blijven staan voor wie er nog verlangt. 

...

Lees meer

PSALMEN (31 ) SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Wij kunnen de hemel bereiken. In zijn droom ziet Jacob, een der aartsvaders, een ladder die tot de hemel reikt, waarop engelen naar beneden komen of naar boven gaan.
Marc Chagall: Jacobsladder

Stairway to heaven
Led Zeppelin

De zanger noemt zijn lied ‘een lied van hoop’
en begint met een beeld: 
“Er is een dame die er zeker van is 
dat alles wat blinkt goud is
en zij is een trap naar de hemel aan het kopen
Als zij daar aankomt weet zij dat, 
zelfs als de winkels allemaal gesloten zijn,
zij met één woord alles kan krijgen waarvoor zij kwam.”

Dan spreekt de zanger over zijn eigen onzekerheid, maar:
“Een nieuwe dag zal aanbreken voor hen die stand houden.
Er zijn twee paden die je kan gaan, maar onderwijl 
is er nog altijd kans om van weg te veranderen.
Er gaat een dame die we kennen, die wit licht uitstraalt 
en ons wil tonen hoe alles nog steeds in goud verandert.
Als alles één is en één alles is, komt het erop aan 
sterk te staan als een rots en niet te wankelen.”

Beluister
Led Zeppelin: Stairway to heaven
Naast de eigen uitvoering is er een hulde in het Kennedy honor centrum, met orkest en koor

Psalm 94 (93)

Volgens de psalmist brengt God het geluk reeds op aarde:
Gelukkig de man die Gij wijsheid geeft, Heer, 
die Gij in uw wet onderwijst.
Na kwade dagen geeft Gij hem rust,
want nooit zal de Heer zijn volk verstoten.
Wanneer ik reeds denk: nu struikel ik zeker, 
dan houdt uw genade, Heer, mij overeind.
Wanneer in mijn hart de zorgen mij drukken 
dan beurt uw vertroosting mij op.
De Heer is voor mij een vesting, 
mijn God is mijn veilige rots.

Beluister 
Psalm 94, Geneefse psalm: de wraakverzen
Psalm 94, Psalmen voor nu: de volledige psalm
Psalm 94, Ian White: The Lord knows the paths of men

...

Lees meer

ABC VAN DE GELOOFSFIGUREN: FILIPPUS, DIAKEN

© FreeBibleimages

Filippus is één van de zeven mannen die door de leerlingen in de eerste periode van de kerk gekozen wordt om de apostelen bij te staan.

Verder in de Handelingen van de apostelen lezen we hoe hij zijn taak volbrengt. Het zijn telkens boeiende verhalen over de eerste bloeiperiode van de kerk. We nemen er hier één over. 

Dit verhaal komt in de zondagse liturgie niet aan bod, maar wordt wel gelezen in de 3e week van Pasen. We komen meer te weten over de opdracht van de diaken binnen de geloofsgemeenschap en over de spiritualiteit van ons doopsel.

“In die dagen sprak een engel van de Heer tot Filippus: ‘Begeef u op reis naar het zuiden en ga de weg op die van Jeruzalem naar Gaza loopt: deze is eenzaam.’ Hij begaf zich op reis. Terzelfder tijd bevond een Ethiopiër zich op de terugweg van een pelgrimstocht naar Jeruzalem; hij was een eunuch, een hoveling van Kandake, de koningin van de Ethiopiërs, en haar opperschatmeester. Gezeten in zijn reiskoets was hij de profeet Jesaja aan het lezen. De Geest sprak tot Filippus: ‘Ga naar die reiskoets en blijf in de nabijheid.’ Toen Filippus er naar toe gegaan was hoorde hij hem de profeet Jesaja lezen. Hij vroeg hem: ‘Begrijpt ge wat ge leest?’ Maar de Ethiopiër antwoordde: ‘Hoe zou ik dat kunnen, als niemand mij daarin behulpzaam is?’ Hij nodigde Filippus uit in te stappen en bij hem te komen zitten. De schriftuurplaats die hij juist las was de volgende: ‘Als een schaap werd Hij ter slachtbank geleid, en evenals een lam, stom tegen zijn scheerder, opende Hij zijn mond niet. Door zijn vernedering is zijn vonnis voltrokken. Wie zal zijn geslacht kunnen beschrijven? Want zijn leven wordt weggenomen van de aarde.’

Nu richtte de eunuch het woord tot Filippus: ‘Mag ik u vragen van wie de profeet dit zegt? Van zichzelf of van iemand anders?’ Filippus begon te spreken en uitgaande van deze tekst verkondigde hij hem Jezus.

Al voortreizende kwamen ze bij een water en de hoveling zei: ‘Hier is water. Wat is er op tegen dat ik gedoopt word?’
Filippus echter zei: ‘Als ge van ganser harte gelooft, mag het.’  Hij gaf ten antwoord: ‘Ik geloof dat Jezus Christus de Zoon van God is.’ Hij liet de koets stil houden en beiden, Filippus en de eunuch daalden af in het water en hij doopte hem. Toen zij uit het water gekomen waren rukte de Geest des Heren Filippus weg, de eunuch zag hem niet meer, en zette vol blijdschap zijn reis voort. Filippus echter werd aangetroffen in Azotus. Daar trok hij rond en predikte de Blijde Boodschap in alle steden totdat hij in Caesarea aankwam.” (Han 8,26-40)

Anne

...

Lees meer

OVERLEDEN HAKENDOVER

Op 24 januari overleed Françine Smets , weduwe van Georges Struyven. Zij werd geboren op 13 december 1937. De parochiegemeenschap biedt haar christelijke deelneming aan de familie aan. 
Als teken van rouw en huldebetoon lieten haar buren de processievlag wapperen.
 

...

Lees meer

13x en Hakendoverwijn

Op zondag 16 januari 2022 werd het 13x gestapt; Er waren 370 deelnemers waarvan 85 mensen de afstand volledig hebben afgelegd ( > 40 km). De zondag nadien 23 januari 2022 vierden we in de parochie van de Goddelijke Zaligmaker ‘Hakendoverwijn’. We herdenken dan de wijding van onze kerk. 

Ter gelegenheid van het 13x en Hakendoverwijn  schreef Frans Goyen deze mijmering.
Waar is de tijd dat het Dertienmaal nog louter een bedevaartstocht was? De bedevaarders met de paternoster in de hand de modder of de sneeuw trotseerden, want winter was het in die jaren zeker. In de kerk van de Goddelijke Zaligmaker en ook in het kapelletje van O.-L.-Vrouw ten Steen werd menig kaarsje ontstoken. De cafés aan de kerk deden ook gouden zaken want de stappers hadden ook spijs en drank nodig. Koffie, pistolets met hesp of kaas, alles ging vlot van de hand om de tocht tot een goed eind te brengen. Enkelen stapten zelfs de ganse nacht door het winterse landschap. Ikzelf heb éénmaal de ganse tocht afgelegd vanaf 23 u. tot omstreeks 5 u. in de morgen samen met Mon, een trouwe dertienmaalganger. Hij was van Berlaar afkomstig en kwam met de fiets naar Hakendover, later met de brommer. De volgende 9 dagen was er dan elke dag om 10 u. ’s morgens een gezongen mis in een volle kerk. Elke dag kwamen er telkens vanuit een ander dorp parochianen hier op bedevaart waarna in de cafés nog duchtig gefeest werd. Zeker de zondag, dan was het kermis. ‘De winterkermis’ op de Grote Steenweg (St.-Truidensesteenweg) ; er was toen net als met de paasdagen in elk café een ‘Jazzke”. Dat was een drummer, een accordeonist en een zanger of zangeres die voor een echt dansfeest zorgden. En of er gedanst en gedronken werd ! Tot in de vroege uurtjes was het feest. Waar is de tijd? Kon ik hem nog maar eens beleven zoals toen. De mensen waren toen met weinig tevreden. Iedereen werkte zich uit de naad maar kon ook feesten gelijk de beesten.
Zo over vervlogen tijden, daar denken en mijmeren sommigen nog wel eens over. Er waren in die jaren ook speciale mensen waar ik ook wel eens aan denk en dat doet me nog glimlachen. Waar is de tijd?

Frans Goyen

...

Lees meer

LICHTMIS in de geloofsgemeenschap Sint-Maarten Vissenaken

Op de veertigste dag na de geboorte gingen joodse ouders naar de tempel om hun kind aan God op te dragen.
Jezus komt zo als kind op de veertigste dag na kerstmis, op 2 februari, voor het eerst in de tempel en ontmoet daar zijn Vader.
Dat gebeuren wordt plechtstatig omschreven als de ‘Opdracht van de Heer in de tempel”. 

Jezus is “het Licht dat voor alle volkeren straalt”.
Hij is de Verlosser èn de Oplossing.
Hij is het licht dat in onze duisternis straalt.

Het licht van Jezus dat wij ontvangen hebben en dat ons leven verlicht, moet ook schijnen om ons heen, door onze manier van leven als christenen.

Als we het kaarslicht naar het altaar dragen, drukken we daarmee uit dat Jezus’ licht ook over ons straalt: dat Jezus ook aan ons, zoekende mensen, de zin van het leven toont en dat ons bestaan een op-weg-gaan is naar de ontmoeting met Hem.
De kerk is alle dagen open van 9 to 18 uur. Kom binnen, gewoon, of stop even als je voorbijkomt of tijdens een wandeling. Kom gerust alleen of spring even binnen met je vader of moeder, of met de (klein)kinderen,  of met je lief(ste) of met vrienden... Zo kan je van woensdag voor tot woensdag na 2 februari achteraan in de kerk een kaarsje komen aansteken aan de paaskaars en het naar voren dragen naar het altaar om te tonen dat we blij zijn met het goede nieuws.

Bij woorden als ‘blij’ moeten we even stilstaan en ze koesteren, ook. Het is oergermaans en omvat vanouds veel betekenissen zoals genadig, vriendelijk, gelukkig, verheugd, welgezind, kalm, barmhartig, helder, licht en vrolijk.

Daar horen pannenkoeken bij!

...

Lees meer

ABC VAN DE GELOOFSFIGUREN: ELISABETH

Elisabeth van Thuringen door A. Elsheimer ©Bijbel in 1000 seconden

Heel wat ziekenhuizen en andere instellingen kregen haar naam.

Elisabeth wordt geboren in de 13e eeuw als dochter van de koning van Hongarije. Zoals toen de gewoonte was wordt ze uitgehuwelijkt, vanaf haar 4e levensjaar groeit ze op in het huis en bij de familie van haar toekomstige echtgenoot. Op 14-jarige leeftijd huwt zij met de landgraaf van Thüringen. Het wordt een gelukkig huwelijk waaruit drie kinderen geboren worden.

Geïnspireerd door het voorbeeld van Franciscus van Assisi, trekt Elisabeth de stad in naar de arme wijken. In tijden van hongersnood deelt ze er brood uit. Dit niet altijd met medewerking van haar schoonfamilie.

Na de dood van haar echtgenoot en omwille van de weigering een nieuw huwelijk aan te gaan, wordt ze uit de familie verbannen. De toenmalige paus zorgt er voor dat ze een gepast onderkomen krijgt. Zij wordt dan lid van de Franciscaanse lekenorde Van dan af zal Elisabeth zich helemaal bekommeren om de zieken en armen.

Op 24-jarige leeftijd sterft zij. Als snel zullen anderen haar voorbeeld in de zorg voor armen en zieken volgen en wordt ze patrones van verpleging en ziekenhuizen.

Zij wordt vaak afgebeeld met een kroon als landgravin. 
Zij wordt ook wel uitgebeeld  met rozen in haar schort. Dit is een verwijzing naar de legende waarin ze, op weg naar de hongerenden, betrapt zou worden met brood uit het kasteel, in haar schort. Het brood blijkt bij nazicht rozen te zijn.
Zij wordt ook afgebeeld aan het bed van zieken.

Heilige Elisabeth van Thuringen, bid voor de verzorgenden en verpleegkundigen.
Heilige Elisabeth van Thuringen, wees voor ons een voorbeeld van zorg voor elkaar.
Anne

...

Lees meer

EERSTE COMMUNIE O.L.V.-TEN-POELKERK

In dit nieuwe jaar kijken jullie samen met jullie kind ook uit naar het feest van de eerste communie.?Omdat het in de huidige omstandigheden zo moeilijk is om met de kinderen samen te komen, hebben we ervoor gekozen jullie een aanbod te doen om het eerste stuk zelf met jullie kinderen op weg te gaan naar die feestelijke dag.

We bestelden voor alle kinderen ‘Wat een geluk’ - een boekje om samen stap voor stap toe te leven naar hun eerste communie.?Dit boekje neemt je als ouder mee om in 6 voorleesmomenten verhalen van en over Jezus te vertellen aan je kind, het begeleidt je in het gesprek met je kind hierover en het geeft tenslotte een leuke aanzet en alle nodige inspiratie om er ook creatief mee aan de slag te gaan in een doe-momentje.

Stap 7 is een uitnodiging om samen terug te kijken naar dat feest van de eerste communie.
Uiteraard willen wij vanuit de catechistenploeg jullie hierbij de nodige ondersteuning geven.

We zullen jullie telkens via mail een uitnodiging sturen en jullie op weg zetten om samen met je kind en het kleurrijke boekje ‘Wat een geluk’ op weg te gaan naar de eerste communie.
Zoals jullie in de agenda kunnen zien, hopen we jullie en jullie kinderen ook te ontmoeten in de bijeenkomst rond maaltijd vieren. Dat doen we samen in de Onze-Lieve-Vrouw-ten-Poelkerk; we maken kennis met elkaar, zingen liedjes en vertellen over het feest van de eucharistie dat we wekelijks vieren. Vervolgens vieren we samen de naamopgave en bereiden we in twee bijeenkomsten het feest van de eerste communie voor, samen met de kinderen!

Hartelijke groeten, de catechisten

...

Lees meer

SAMANA

Beste leden van ziekenzorg Samana Oplinter, 

Door de aanslepende coronacrisis kunnen we tot eind februari 2022 geen kaart- en kienspel organiseren. Ook wij kijken verder hoopvol uit naar een betere situatie om terug een normaal leven te hebben, maar tot zolang moeten ook wij ons koest houden ... maar ooit komt het goed, daar zijn we van overtuigd. 
Hou het veilig en gezond!

Het bestuur Samana Oplinter

...

Lees meer