Filter

Vriendschap voor het leven

We hebben in onze Westerse samenleving heel veel. We hebben geweldige scholen, goede gezondheidszorg, informatie uit alle hoeken van de wereld, als je werkt verdien je geld en je hoeft niet te werken tot je vijfennegentig bent, je bent vrij om te gaan en staan waar je wilt, er is vrijheid van meningsuiting (tenminste, dat denken we). Zelfs als je uit de materialistische boot valt zijn er maatschappelijke instellingen als vangnet (de gaten worden wel steeds groter, waar ‘Mensen in Nood’ en ‘Bezorgd Om Mensen’ iets aan proberen te doen). Eigenlijk hoeft niemand honger of groot gebrek te lijden. 

Maar… in ons snelvarend Westen voelen velen zich opgejaagd, onder druk staan, moe, eenzaam, leeg. Naast allerlei lichamelijke en materiële zaken, heeft ons hartje nog iets anders nodig. Wat alle mensen gemeen hebben is het verlangen naar vriendschap. Arbeider, student(e), zakenvrouw, pastoor, religieus, politicus of misdadiger: ze zoeken het soms op de vreemdste plaatsen, maar allemaal verlangen ze naar echte vriendschap. 

Echte vriendschap is als een prachtige parel: zeldzaam. Want vriendschap vraagt een bewuste keuze, trouw, tijd, geduld, en zo groeit het vertrouwen. Eigenlijk is vriendschap één van de vele mysteries van het leven. Vriendschap maakt het leven zinvol en schenkt vreugde. Vriendschap motiveert je en verruimt je horizon. Een goede vriend of vriendin geeft je nieuwe inzichten in het leven. In de gesprekken voel je dat je gewaardeerd wordt en belangrijk bent. Je leert praten en delen met elkaar. Daarom is het belangrijk dat een kind een vriend of vriendin heeft. Bij een echte vriend(in) voel je je veilig en je weet dat je niet gekwetst wordt. 

Je kunt vier niveaus van vriendschap onderscheiden. Ten eerste: Kennissen. Dat zijn mensen waar je ‘hallo’ of  ‘goede morgen’ tegen zegt als je elkaar tegenkomt. Het zijn mensen die ooit een vriend(in) zouden kunnen worden. Ieder mens heeft veel ‘kennissen’, ze veranderen gemakkelijk, bij het veranderen van school, werk of woonplaats. De tweede soort: Gelegenheidsvrienden. Dat zijn mensen waarbij je je op je gemak voelt en je deelt met hen bepaalde interesses. Je komt ze tegen op je levensweg en ze lopen een tijd met je mee. De derde soort: Nabije Vrienden. Dat zijn mensen waar je met plezier veel tijd en energie aan besteedt. Het gebeurt dat je iemand ontmoet en denkt “het klikt”. De nabije vrienden komen voort uit gelegenheidsvrienden waarbij je je gewoon goed bij voelt. Deze mensen wil je écht kennen. En als het wederzijds is, dan schenk je elkaar steeds meer vertrouwen. Dan kan een diepe vriendschap groeien. Zo komen we bij de vierde soort: Diepe Vriendschap. Het zijn ‘vrienden voor het leven’. Dit soort vriendschap komt niet dikwijls voor. Als je zo vijf vrienden hebt in één mensenleven, dan ben je rijk, schatrijk! Zo’n echte vriend(in) ken je al heel lang. Meestal komen ze voort uit kennissen en groeien ze van gelegenheidsvriend(in) naar een nabije vriend(in). Zo’n vriendschap is een langzaam proces, je ontvouwt je meer en meer voor de ander. Zo iemand kent je sterktes en ook je zwaktes. Hij/zij kent je verleden, je toekomstplannen, je levensfilosofie. Je durft dingen te zeggen die je tegen een ander niet zegt. Je hoeft je niet beter voor te doen dan je bent, want hij/zij kent je door en door en… aanvaardt je. Het is een vriendschap die kan zwijgen en, wat er ook gebeurt, hij/zij ís er. Eigenlijk, vóór je trouwt zou je elkaar eerst als goede vriend(in) moeten leren kennen. Daarna pas kun je de ander nóg beter leren kennen. In een goed huwelijk zijn man en vrouw allereerst goede vrienden van elkaar. 

Al deze positieve eigenschappen zijn zeker ook van toepassing op God. Deze Grote Vriend heeft aan je Zijn eigen Zoon gegeven. Jezus Christus had ook vrienden, zijn apostelen. Deze ‘vrienden voor het leven’ beleefden samen met Jezus alle gebeurtenissen. Ze trokken met Hem mee door Palestina, ze waren erbij toen Jezus op Witte Donderdag ‘het Brood brak’ en zei “Blijft dit doen om Mij te gedenken”. Ze waren bij Jezus’ beproeving in de Hof van Olijven, ook al vielen ze in slaap… Onder aan het Kruis was er nog maar één vriend die bij Maria gebleven was, de rest was helemaal overstuur en bang weggevlucht. Gelukkig dat Maria er was, anders was Johannes waarschijnlijk ook gevlucht. Toen Jezus aan het Kruis hing zei Hij: “Ik heb dorst”. Daarna waren ze op één na, allemaal weer samen, biddend en hopend op een groot Wonder. En dat gebeurde ook toen Jezus opstond uit de dood. Met Pinksteren werden ze allemaal eropuit gestuurd om als ‘vriend van Jezus’ andere mensen te zoeken die Jezus’ ‘vrienden voor het leven’ wilden worden. Want onze God heeft dorst, dorst naar jouw vriendschap. 

Als priester in de zone Tienen is het mijn taak om te verwijzen naar de Grootste Vriend van mensen: Gods Zoon Jezus Christus. Vaak lopen mensen gekwetst rond omdat ze niet meer weten dat ze geschapen zijn naar het beeld en de gelijkenis met God. Het menselijke hart vindt vreugde en rust wanneer de Heer erin aanwezig mag zijn. In de vriendschap met Hem vinden wij onze levensvreugde. Want wat Diepe Vriendschap is zien wij in de Drie-ene God: Vader, Zoon en Heilige Geest. De vriendschap tussen mensen is een afspiegeling van deze innige Vriendschap. 

Voor Christenen komt de vriendschap met Jezus Christus op de eerste plaats. Verbonden met Hem zorgt Hij ervoor dat menselijke vriendschap steeds weer gevoed wordt en niet ontspoort of uit de bocht vliegt. Trouwens, als je ‘vriend(in) voor het leven’ wegvalt, blijft Zijn Vriendschap als een prachtige parel. Gelovige mensen kunnen ook vriendschap sluiten met Heiligen en Engelen. Zo kun je een relatie opbouwen met je Engelbewaarder of met een Heilige die je inspireert. Maria bijvoorbeeld. Zij zorgt ervoor dat – wat er ook gebeurt – je met Jezus verbonden blijft. Je kunt bijvoorbeeld meer gaan lezen over een Heilige die je inspireert, je kan op zijn/haar voorspraak bidden tot God. Het wordt een ‘hemelse’ vriendschap. 

Aardse en hemelse vriendschap geven het leven kleur. Ik wens je minstens één trouwe vriend(in), die je steunt in goede en kwade dagen, in ziekte en gezondheid, alle dagen van jouw leven. Onvoorwaardelijke vriendschap, vrienden voor het leven, arm in arm door het leven. Trouwens, weet je wat er mooier is dan een jong koppel arm in arm? Het antwoord is: datzelfde koppel vijftig jaar later, arm in arm. 
Pastoor Karel Loodts

...

Lees meer

ZONDAG 22 JANUARI 2023: VIERING MEDEWERKERS

Beste mensen,

We ervaren allemaal, vroeg of laat, dat de wereld rondom ons verandert: soms te traag maar veelal te snel. We proberen dat wel te managen … daarmee om te gaan … maar eenvoudig is dat niet.
Vorig jaar werd nog maar eens pijnlijk duidelijk dat we nauwelijks greep hebben op de gebeurtenissen. Het heengaan van onze betreurde pastoor Joris was een schok en tevens luidde dit het einde van een tijdperk in. Wat we zo gewoon waren, was dat plots niet meer. Feitelijk werd onze parochiegemeenschap letterlijk en figuurlijk wakker geschud. Veranderingen drongen zich op, of we het wilden of niet.
De verschillende kerkelijke overheden moesten ingrijpen. Met priester Karel Loodts kregen we een nieuwe voorganger, die in zijn eigen stijl een nieuwe schwung moet brengen in de parochie. De kerkraad moest actie ondernemen in een razendsnel evoluerend kerkenlandschap, dat bovendien niet gespaard bleef van covid-maatregelen en van opgelegde energiebesparingen. 
Vandaag willen wij op passende wijze een stukje geschiedenis afsluiten. Dit doen we door een aantal trouwe medewerkers in de schijnwerpers te plaatsen en onze dankbaarheid en waardering te betuigen voor hun jarenlang engagement in de Tiense parochiegemeenschap.
Allereerst willen wij de ploeg van het Heilig Hart bedanken voor hun onvoorwaardelijke inzet. Sofie, Marina, Jacques en Joan. Zij bleven, ondanks de spanningen die er zeker waren, zich volle 100% inzetten voor hun H. Hartkerk. In hun plaats kan ik me best voorstellen dat dit niet altijd evident was in toch wel ondankbare omstandigheden. Hun volharding en toewijding verdienen dan ook ons grootste respect en waardering.
We nemen ook afscheid van Vianney, de Afrikaanse zon in de kerk van Onze-Lieve-Vrouw ten Poel. Ik leerde Vianney de afgelopen jaren kennen als een bijzonder aimabel man die graag discussieerde over geloof gerelateerde problemen en ook bijzonder leergierig uit de hoek kon komen. Vianney is het levende bewijs van de wereldkerk. Ik heb de grootste bewondering voor zijn inzet in een omgeving die hem niet altijd onvoorwaardelijk accepteerde en met open armen ontving. 
Tenslotte komt ook aan de carrière van Claire als koster een einde. Als ik zeg dat zij een monument was in onze parochie dan overdrijf ik zeker niet. Claire was de regulator in de parochie, de onbetwiste beheerser van de agenda en de onvolprezen sidekick van pastoor Hardiquest. Ik vermoed dat we ons moeilijk kunnen voorstellen wat zijn heengaan voor haar betekende en toch bleef zij zich met meer dan gewone toewijding inzetten voor haar kerk. Claire was veel meer dan koster. Zij was met instemming van de pastoor de mederegisseur van het liturgisch gebeuren in de kerk, kortom zij werd onmisbaar. En toch verlaat Claire eind januari de dekenij op de Veemarkt en zo neemt ze letterlijk afscheid van haar vertrouwde omgeving. Ik weet ook dat men langs alle kanten aan haar mouw trekt om toch maar niet de misdienaars in de steek te laten, om toch maar de boekhouding van de stichting te blijven doen, om toch maar mensen in nood verder te managen … om toch maar….. Claire het betekent dat velen je zullen missen om wat je deed en betekende voor de parochie van Sint-Germanus; en hiervoor kunnen we je niet voldoende bedanken. 
Maar beste parochianen, afscheid nemen betekent niet dat we letterlijk en figuurlijk gaan stilvallen, integendeel. Met plezier en veel verwachting kan de kerkraad meedelen dat zij in de figuur van Mario Ogiers een nieuwe koster heeft aangeworven. Voortaan staat Mario in voor de kostertaken in alle Tiense kerken. Een niet te onderschatten opdracht waarvan ik weet dat hij ze heel graag doet. Wij hopen dat een aantal parochianen zich als vrijwilliger willen engageren om zijn taken te verlichten.
Om dit allemaal te bezegelen biedt de kerkraad aan alle aanwezigen een drankje aan in de kerk.

...

Lees meer

VORMSEL OPLINTER

Op 23/01/2023 vierden 38 vormelingen van Oplinter, Kumtich en Vissenaken eucharistie
en vertelden aan de talrijke aanwezigen waarom zij wensten gevormd te worden. 
 

...

Lees meer

DOPEN OPLINTER

23/01/2023: Hanne Coeckelberghs
 

...

Lees meer

CONFRÉRIE VAN SINCTE- MOOR

Zondag 15 januari werd de feestdag van de H. Maurus traditiegetrouw herdacht met een plechtige eucharistieviering georganiseerd door de Confrérie van Sincte- Moor in de Kapel van O.L.V.- ten- Steen te Grimde.
De viering werd voorgegaan door de Proost van de Confrérie, E.P. Pieter Joris , Franciscaan en door Adjunct- Hoofdprovoost Gilbert Declercq.
De misviering werd stijlvol opgeluisterd door Benny Taverniers ( zang ) en Bart Debbaut aan het orgel en door samenzang .
Hoofdprovoost Gui Nijs werd onlangs geopereerd . Zijn revalidatie verloopt gunstig .Hij kon echter nog niet deelnemen aan de viering. Onze gedachten en onze gebeden voor een spoedig herstel waren bij hem .
Na de viering werd er door alle aanwezigen geklonken op het Nieuwe Jaar 2023!
De Confrérie nodigt iedereen nu reeds van harte uit voor de volgende Viering in de Kapel op zondag 21 mei om 10.30 u.

...

Lees meer

AFSCHEID VAN BIJNA 1000 JAAR PAROCHIE GRIMDE (4)

I: Ook jij hebt gekozen om meer dan één steen te verleggen  in de parochie van Grimde, terwijl je ook nog vele andere talenten hebt. Waarom heb je gedurende 70 jaar daar je tijd en energie ingestoken?

G: Velen zullen zich mijn moeder herinneren als een zeer werkzame vrouw. Misschien zit het dus in de genen. Maar mijn drijfveer vond ik in de eerste plaats in mijn christelijke overtuiging en mijn voorliefde voor kerkelijke rituelen. Er is nog een derde reden: mijn moeder baatte in Grimde een goed beklante buurtwinkel uit. Het is maar dank zij de klanten uit Grimde en Hakendover dat het financieel mogelijk was dat ik verder kon studeren. Ik wilde voor hen iets terugdoen in de vorm van goed verzorgde kerkelijke diensten. Dat heet dankbaarheid zeker.

I: Is het niet hard nu afscheid te moeten nemen van een parochie, van een kerk waar je je een heel mensenleven voor hebt ingezet?

G: Als ik met mijn hart redeneer, vind ik dat heel erg. Als ik mijn verstand gebruik moet ik toegeven dat het niet anders kan. Er is eerst het probleem van de priesterroepingen. Er zijn nog amper, vaak overvraagde voorgangers en zij kunnen zich niet meer inzetten als motor van het christelijk geïnspireerd gemeenschapsleven. Wij konden in Grimde, dank zij een geëngageerde dirigent, nog rekenen op een behoorlijk kerkkoor en een  beperkt aantal ziekenbezoekers. De Confrérie van Sincte Moor is dan nog een buitenbeentje. En daarmee houdt het op.
Daarbij komt dat de maatschappij een niet religieuze richting is ingeslagen. De bevolking van Grimde is op tien, vijftien jaar tijd grondig veranderd. De ouderen, vaak praktiserende bewoners zijn vervangen door buitenlandse mensen en door jonge gezinnen die zich alleen nog maar tot de kerk wenden op enkele mijlpalen in hun leven. Ik moet bekennen dat langer een parochie in stand houden zowel qua financies als tijd nog moeilijk te verantwoorden is. Het zij zo. 

Met Hakendover hebben we zeker door de relatie tussen de kapel en ‘Het dertienmaal’ sinds jaar en dag een goede relatie. Ik heb er alle vertrouwen in dat het in de toekomst zo zal blijven.
Gui G. Nijs 

...

Lees meer

De wereld rust op twee zuilen


Om met een gerust geweten door het leven te gaan, raadde de Heilige Bernardus zijn medebroeders aan om regelmatig de volgende vragen te overwegen: waar kom je vandaan? wat is je taak in dit ondermaanse? waar moet je uitkomen? Benedictus zei dat als we deze drie vragen overwegen er vandaag, zoals in het verleden, heiligen opstaan. Bernardus liet dan ook geen moment onbenut om de hele dag zijn werk, zorgen en alledaagse vermoeienissen God aan te bieden, als een voortdurend ‘gebed’. Wij kunnen dat ook doen. Wij mogen zelfs beseffen dat sport, muziek, werk en ontspanning middelen zijn om te groeien in geloof, hoop en liefde. 

Ondertussen mogen wij – Christenen – beseffen dat onze wereld op twee zuilen rust zodat ze niet ten onder draait. De eerste zuil is de Eucharistie waarop een van de polen van de wereld rust; de tweede zuil is de verering van de Heilige Maagd Maria. Toevallig zijn dat twee dingen die Jezus ons gegeven heeft vóór Zijn sterven, als een laatste testament. 

Op de avond voordat Jezus Christus zou sterven ging Hij met zijn apostelen aan tafel. Hij nam brood in zijn handen en sprak een dankgebed uit. Toen deelde Hij het Brood met zijn vrienden en zei: “Neemt en eet hiervan, gij allen, want dit is Mijn Lichaam dat voor u gegeven wordt.” Nadat Hij de beker gezegend had, zei Hij tot Zijn vrienden: “Blijft dit doen om Mij te gedenken.” Toen Jezus een paar uur later aan het Kruis hing heeft Hij aan Zijn Moeder een ander Moederschap gegeven: “Vrouw, ziedaar Uw zoon.” Die zoon was Johannes. Maar ieder van ons is ook die zoon of dochter! 

Die Moeder komt op de tippen van haar tenen naar ons toe. Zo is Ze verschenen in Lourdes, Fatima, Banneux, Medjugorje en andere plaatsen. Maria is bezorgd voor haar kinderen en Zij weet wat er omgaat in ons hoofd en hart. Onze Hemelse Moeder voelt met ons mee, leeft met ons mee, lacht met ons mee als het goed gaat en huilt met ons mee als het slecht gaat. Onze Moeder wil ons leren hoe we met moeilijkheden kunnen omgaan. Bovenal wil die Moeder ons verder doen kijken dan onze neus lang is. Ze helpt ons te kijken naar de diepere dingen des levens. Ze wil ons leren stapjes/stappen zetten in het geloof en in de dienstbaarheid aan elkaar. Zij leert ons om stil te staan bij wat er écht toe doet. Zo wil Maria ons opvoeden in het geloof, de hoop en de liefde (liefde tot medemensen én liefde tot God, dat laatste wordt wel eens vergeten). Maria droomt ook over onze toekomst. Het is een eeuwige oneindige toekomst. 

Wanneer je straks naar de kerk gaat kun je daar aan denken. Beeld je dan in dat je in de Eucharistie samen met Maria onder het Kruis staat. Misschien zul je de Heer dan horen zeggen: “Vrouw, ziedaar Uw zoon, ziedaar Uw dochter.” En misschien zal Maria dan antwoorden: “Ik hoop dat je alles zult doen wat Hij je zeggen zal! Ondertussen bid ik voor je, nu en in het uur van jouw dood.” 
Pastoor Karel Loodts

...

Lees meer

AFSCHEID VAN BIJNA 1000 JAAR PAROCHIE GRIMDE (3)

Schilderij van de Confrérie van Sincte Moor uit de eerste helft van de 18e eeuw (hangt in de kapel van Onze-Lieve-Vrouw-ten-Steen)

I: Wat een figuur en deed hij dat helemaal alleen?

G: Van Hoebroeck bezat zoveel charisma maar tevens zoveel dwingende overtuigingskracht dat iedereen het vanzelfsprekend vond om zich voor zijn zaak in te zetten.
Dat zulk een mentor een jonge medewerker kreeg, leek bijna vanzelfsprekend. Kris Thevissen kind van de eigen parochie, werd aangesteld als zijn onderpastoor. Alhoewel ze bijna tegenpolen waren, kwamen ze bijzonder goed overeen. Kris lag goed bij de jeugd, bij de jonge gezinnen en ging met de ‘Jongensclub’ mee op buitenlandse kampen.

Toen pastoor Van Hoebroeck deken werd, liet hij een grote leemte na. Maar meer nog dan zijn stenen verwezenlijkingen is hij belangrijk voor het feit dat hij jonge mensen zodanig heeft gekneed en gevormd dat ze vandaag nog steeds de bezielende, maar beperkte kern uitmaken van het parochiewerk in Grimde.


I Het moet niet gemakkelijk geweest zijn om zo een icoon op te volgen?

G: In 1973 werd Louis Ceuleers pastoor van deze parochie en zou dat 31 jaar blijven. Hij ligt begraven op het kerkhof van Grimde. Hij was vooral een goed mens maar kon de daadkracht van zijn voorganger niet doortrekken. Zijn aandacht ging vooral naar de eucharistieviering. Hij slaagde erin elk weekend vier missen op te dragen, waarvan één heel vroeg in de kapel van O.L.Vrouw-ten-Steen. Gedurende vele jaren heb ik in zijn zondagavondmis op mijn eentje elke functie vervuld behalve die van de pastoor zelf. Toch was zijn verblijf in Grimde niet zonder verdiensten. Hij had veel aandacht voor de minderbedeelden en voor mensen met problemen, hij liet opnieuw de processie uitgaan en de kerk herstellen ter gelegenheid van het 100-jarig bestaan. Om de vernieuwing van het oudere gedeelte van de parochielokalen te bekostigen, verkocht hij ‘De Boshut’. 

Toen de zondagse vieringen in de kapel van O.L.Vrouw-ten-Steen wegvielen, ging de zorg en de aandacht voor dit 14de eeuws pareltje ook achteruit. Samen met Eric Roelens richtte ik naar eeuwenoude traditie de ‘Confrérie van Sincte Moor’ op. Het zijn twaalf wakkere burgers die de zorg, de traditie en de rituelen van deze kapel in ere willen houden en bewaren. Met onze lange rode mantels vormen wij inmiddels een gekend beeld in onze stad.

I: Kreeg Grimde toen nog een nieuwe pastoor? 

G: Opnieuw waren we twee jaar aangewezen op wisselende celebranten, juist toen ik me als secretaris van de kerkfabriek mee inzette om de continuïteit te garanderen. Ook het invullen van de plaatselijke bladzijden van Kerk en Leven nam ik lange tijd voor mijn rekening.

Het tekort aan priesters begon zich sterker te laten voelen. Of is het eerder het teveel aan kerken, een luxe die wij ons als gelovigen zoveel eeuwen konden permitteren? 
Gelukkig voor ons werkt de missionering in twee richtingen. Pater Sylvester Mpia Bokoma, scheutist, werd aangesteld als pastoor voor de parochies Bost, Goetsenhoven, Hakendover en Grimde. Door zijn goede luim en vriendelijkheid sloten de parochianen hem algauw in hun hart. Doordat hij naast zijn parochiewerk ook nog heel wat andere opdrachten had, moest hij zich vooral richten op zijn pastoraal werk, het opdragen van eucharistievieringen en het toedienen van sacramenten. 

Als hij in 2019 vertrekt, beseffen wij dat hij onze laatste pastoor zal worden. Grimde zal dan geen hoofdkerk meer zijn en het kerkgebouw is op termijn voorzien voor andere bestemmingen. Binnen zeer afzienbare tijd wordt de bijna 1000-jarige parochie opgeheven. In het jaar 956 bestond de kerk van Grimde als behorende tot de hoofdkerk van Hakendover. We zijn nu meer dan duizend jaar later, de cirkel is opnieuw gesloten. Gelukkig is er de kapel van O.L.Vrouw-ten-Steen nog die voor Grimde wat mogelijkheden biedt.  De Confrérie van Sincte Moor blijft er een paar keer per jaar de liturgische vieringen verzorgen.
Wordt vervolgd

...

Lees meer

De twee belangrijkste momenten van het leven

Ieder mens verlangt naar liefde, vriendschap, vrede, vreugde… Velen verlangen ook naar sport, muziek, werk en ontspanning. Op zich prachtige dingen. Toch lijkt het wel of een mens een bodemloze put is. Men kan die ‘put’ telkens opnieuw en opnieuw en opnieuw met allerlei sensaties, dingen en eisen proberen te vullen. Men kan zelfs verslaafd raken aan geld, genot, gemak, ambities, macht of iets anders… Toch mogen we beseffen dat we een ziel hebben en een Vader in de Hemel. 

Deze Vader-God heeft elke mens geschapen met dat ‘oneindig’ verlangen. Op aarde kan niets dat verlangen vullen. We mogen geloven dat de oneindige God het oneindig verlangen in een mens kan vullen omdat Hij de Bron en Oorsprong is van alle goede dingen. We herinneren ons de woorden die Jezus heeft gezegd: “Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven.” Ofwel was Hij zot, ofwel had/heeft Hij gelijk. Het is te gemakkelijk om Jezus Christus bij de zotten te klasseren. Onze Kerk heeft een geschiedenis van 2000 jaar – met vallen en opstaan – die het tegendeel bewijst. 

We horen wel eens dat de Kerk de eigen tijd – de trein – gemist heeft, dat ze een achterhoedegevecht levert en hardnekkig de klok probeert terug te zetten. Vanuit het standpunt van ‘steeds vooruit, nooit achteruit’ klinkt dat logisch. Maar de Kerk zet geen klok terug of stil of vooruit. De Kerk tikt de eeuwen door, door de tijd, en opent voor iedereen de deur naar God. God is elke tijd (al-tijd) aanwezig. In tijden van grote geloofsbeleving is dat vanzelfsprekend want de gelovige mens leeft dan in een wereld waarin God een plaats heeft. In een tijd die zich losmaakt van God – een tijd zoals de onze – is God de grote Onbekende. Toch blijft God de Bron en Oorsprong van alle dingen en Hij kan en wil het oneindig verlangen van een mens vervullen. 

Daarom is het ‘nu’ belangrijk, want – of je het ervaart of niet – het ‘nu’ is gevuld met Gods Aanwezigheid. Een ander belangrijk moment in een mensenleven is ‘het uur van onze dood’. Als we straks in dat uur zijn blijven er twee vragen over: zullen we elkaar na dit uur nog weerzien? en: heb ik zo geleefd dat het straks mogelijk is om elkaar weer te zien? 

We mogen Maria vragen ons te helpen. Trouwens, in het Weesgegroet bidden we voor die twee belangrijkste momenten in het mensenleven. We vragen aan Maria: “Bid voor ons, nu en in het uur van onze dood.” Ondertussen wandelen we hier en nu in geloof, hoop en liefde door het leven, en in het gelovig vertrouwen dat het uiteindelijk goed komt omdat de Heer er is. 
Pastoor Karel Loodts

...

Lees meer

PROCESSIETOREN

Na vakkundige conserveringsbehandeling bevindt de processietoren zich terug op zijn vertrouwde plaats vooraan in de kerk. Het Mariabeeld, met prachtige goudbrokaten mantel, schittert als weleer.

...

Lees meer

GODDELIJKE ZALIGMAKER HAKENDOVER

Wegens vakantie van de koster zal de kerk niet open zijn op dinsdag en vrijdag voor een persoonlijk gebed van 30 januari tot en met 26 februari.
 

...

Lees meer

OVERLEDEN HAKENDOVER

-Wim Grossen geboren op 30/08/1958 en overleden op 10/01/23. Hij was bestuurs- en spelend lid bij de Koninklijke Fanfare St.-Isidorus Hakendover en nam gedurende decennia steevast deel aan de paardenprocessie.

-Ad van Boxtel geboren 26/07/39 en overleden op 8/01/2023.  Hij was broedermeester bij de broederschap van Tilburg die jaarlijks met Pasen de bedevaart naar Hakendover ondernemen en erelid van Hakendover Processiecomité.

...

Lees meer

NIEUWJAARSDRINK 2023 VISSENAKEN

De parochieploeg organiseerde op 11 januari 2023, na 2 jaar onderbreking, opnieuw de jaarlijkse nieuwjaarsreceptie voor alle medewerkers in de kerken en hun partners. Met een hapje en drankje werd het een gezellige avond en kon iedereen bedankt worden voor hun inzet en hulp bij het kerkgebeuren. Alzo werd de onderlinge samenhorigheid aangemoedigd, zodat iedereen enthousiast betrokken blijft.

...

Lees meer

AFSCHEID VAN BIJNA 1000 JAAR PAROCHIE GRIMDE (2)

I: En toen kwam pastoor Van Hoebroeck

Waarschijnlijk besefte men in het bisdom dat de parochie van Grimde nood had aan een dynamische parochieherder. Als onderpastoor van Sint Germanus had hij uitgeblonken door zijn werking met en voor de jeugd: misdienaars, jeugdkoren, Chiro. Maar hij was vooral de grondlegger van de scouts en de bouwer, letterlijk, van het Rakkersveld. Met zijn aanstekelijk enthousiasme heeft hij in die tien jaar Grimde, tot hij vertrok als deken van Landen, meer dan één steen verlegd in de rivier. 
Hij begon met het oprichten van twee jeugdkoren, ‘de Vinken’ voor de jongens en ‘de Viooltjes’ voor de meisjes. Hij zocht en vond in mij als aspirant-onderwijzer een jonge dirigent, die wat van het Gregoriaans afwist. Daarnaast was ik ook lid van het dertigkoppig vierstemmig volwassenenkoor. Het zingen in het kerkkoor van Grimde hield ik meer dan 50 jaar vol, daarvan zelfs 8 jaar tegelijk ook zanger in het kerkkoor van Hakendover.

Als voorstander van een ingrijpende nieuwe wind na het Concilie was hij een voortrekker van vieringen in de volkstaal, hij paste het kerkinterieur aan en liet leken hun taak in de vieringen opnemen. Zo behoorde ik tot een van de eerste lichtingen lekenlectoren.
De pastorie werd omgevormd om tot een echt ontmoetingscentrum. Hij wist zelfs de jonge mensen te enthousiasmeren om een verouderd deel van de pastorie helpen af te breken, de bomen en planten in de verwilderde tuin te helpen verwijderen en de grond te egaliseren om er een sportveld en een speeltuin aan te leggen voor de Grimdense jeugd. Omdat hij toen al besefte dat parochie zijn maar mogelijk was door gemeenschap te vormen, bouwde hij het parochielokaal ‘Het Polderke’.

I: Met zoveel materiële infrastructuur moet er ook veel mogelijk zijn geweest voor het jeugdwerk en het verenigingsleven?

G: Inderdaad. Grimde bloeide met een dynamiek die het daarna nooit nog heeft gekend.
De speelpleinwerking in ‘Den Hof’ van het Polderke kende veel succes en werd met waakzaam oog geobserveerd  door de pastoor en door ons begeleid. De voetbalmatchen elke avond op het sportveld resulteerde in de voetbalploeg ‘Polderke’. Gedurende veertig jaar heeft Polderke in diverse liefhebberscompetities meegedraaid met sportiviteit en kameraadschap als belangrijkste ingrediënten. Zelf heb ik er 28 jaar gevoetbald als speler-voorzitter. Polderke was, zeker onder de vakantie, onze tweede thuis.  

De jaarlijkse kampen met de ’Vinken’ en de ‘Viooltjes’ waren de aanzet voor het oprichten van een afdeling Scouts en Gidsen. Ze kregen elk hun lokalen: de jongens aan de Tommen, de meisjes in de parochielokalen. Voor meerdaagse activiteiten bouwde Van Hoebroeck ‘De Blokhut’ in een bos van 3 ha. gelegen in Stok-Oplinter. Zowel als leider en later ook als foerier heb ik aan mijn engagement in scouting de beste herinneringen.
Wordt vervolgd

...

Lees meer

Gedragen worden

Je werd negen maanden gedragen in de schoot van moeder. Daar kun je niets van herinneren maar dat was (letterlijk) levensbelangrijk. Daarom kun je dit nu lezen. Nadat je de moederschoot verlaten had werd je opnieuw gedragen. Moeder droeg je op de arm, maanden lang, en na een tijdje begon je, met vallen en opstaan, te stappen. Toch werd je nog jaren gedragen door ouders, familie, leerkrachten, vrienden en mensen die het goed met je voor hadden. Dit was ook levensbelangrijk. Trouwens, alles en iedereen wordt gedragen. Op dit moment, nu je dit leest, word je gedragen door de aarde. Je valt er niet af, maar je wordt vastgehouden. Tegelijk ben je zo vrij als een vogeltje om te gaan en te staan waar je wilt. Het gedragen worden was en is nog steeds levensbelangrijk. We hebben elkaar nodig.

Toch kan het leven wankelen door een ‘aardbeving’. Als mensen iets ergs overkomt geeft dat het gevoel dat alles instort of dreigt in te storten. Trouwens, hoe goed je ook gedragen wordt en of je jong, oud, blank, gekleurd, rijk, arm, christen, niet-christen bent… de dood spaart niemand. Je kunt aan nabestaanden de beste materiële hulp aanbieden, maar het verlies en verdriet is daarmee niet weg. Is er dan nog iets dat je draagt? Ja! Het geloof draagt je ook. Ik denk dan aan Maria, de moeder van Jezus Christus. Zij voelde de grond onder haar voeten trillen en kon niets voor haar Zoon doen toen Hij, slechts 33 jaar oud, stierf aan het Kruis. Toch behield Maria haar geloof. Het geloof hielp haar verder te kijken dan het ‘hier en nu’. Daarom, voel je ook gedragen door het geloof. 

Als pastoor kom ik bij mensen die een dierbare verloren en dan gebeurt het dat men zegt: “Ik kan niet meer in God geloven. Hoe kon God dit laten gebeuren?” Ik zeg dan heel voorzichtig: “Ik geloof dat God er is en we hopen elkaar eens weer te zien.” Vanuit ons geloof weten we dat de dood niet het laatste woord heeft. Jezus is opgestaan uit de dood. Hij leeft, nog steeds! Daarom word je als gedoopte en gelovige ook gedragen door Jezus Christus. Door het doopsel leeft de Heer in je, je bent een tempel van de Heilige Geest. Hij draagt je en de Heer heeft het beste met je voor. Hoe moeilijk het soms ook is om in jezelf een Christus-drager te herkennen, je bent het wel. Dankzij dit jarenlang ‘gedragen worden’, ben je in staat om zelf bepaalde leuke en minder leuke dingen te ‘dragen’ én kun je ook medemensen ‘dragen’. Als gedoopte ben je de voeten, handen en stem van de Heer. En jij, als Christus-drager, mag dat nieuwe leven doorgeven door anderen te dragen en voor te gaan in geloof, hoop en liefde. Zo ben je geroepen om de Heer bij mensen te brengen.

Daarom een uitnodiging: zorg dat je een wakkere gelovige bent. Laat je elke zaterdag of zondag wekken door de Heer zelf. In de Eucharistie komt de Heer aanwezig en krijg je voedsel om van te leven en je krijgt dan de kracht om alles te dragen wat op jouw weg komt. En als je 100 jaar bent en sterft, dan draagt de Heer je het eeuwige leven binnen.

Pastoor Karel Loodts

...

Lees meer

KERK SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Kerk Sint-Margriete-Houtem: binnenzicht

Zoals vorig jaar willen wij parochianen en anderen de kans geven om naar de kerk te komen op de tweede, vierde en eventuele vijfde zaterdag van elke maand. 
Tijdens de winterperiode (januari en februari) van 17.15 u tot 18.30 u voor persoonlijk gebed; er is dan orgelmuziek. Vanaf maart hopelijk voor de gebeds- en communiedienst om 18.00 u., daar is naast orgel ook zang voorzien. 
Enkele feestdagen: palmwijding, Paaszaterdag, Pinksteren, Sint Margriet, O.L.V. ten-Hemel-Opneming, Allerheiligen kunnen we op zaterdag plannen, Kerstavond op zondag.
Wij hopen u hiermee een dienst te bewijzen, en danken allen die erbij helpen.

...

Lees meer

AFSCHEID VAN BIJNA 1000 JAAR PAROCHIE GRIMDE

In het afgelopen jaar verdwenen heel wat parochies, met een eeuwenlange geschiedenis. De stenen die deze parochies uitmaakten, blijven gelukkig voor het merendeel bewaard. Maar het leven van zoveel generaties mensen dreigt te verdwijnen in de plooien van de geschiedenis.  Daarom is het nuttig dat iemand in elke parochie die evolutie vastlegt. Nu het nog kan.

De oude Sint Peeterskerk, die nu dienst doet als Necropolis dateert van rond 1132. Alhoewel we reeds vermeldingen vinden van een houten gebedshuis rond 700,  beschouwen we dit toch als het begin van de parochie. De parochie Grimde bestaat dus meer dan 900 jaar. Vermits de samenvoeging van de parochies dit jaar een feit is en Grimde aan Hakendover toegevoegd wordt, zullen we het duizendjarig bestaan van de zelfstandige parochie Grimde niet meer kunnen vieren.
De geschiedenis van meer dan negen eeuwen binnen deze beperkte ruimte beschrijven, is onmogelijk. Hoe de laatste jaren, zowat van na de tweede wereldoorlog verliepen, kunnen we best vragen aan Gui Nijs, die 70 jaar dienstbaar was voor de parochie in Grimde.

Interviewer: Zeventig jaar is een heel mensenleven. Ik schat je nog helemaal niet zo oud.  

Gui: Vroeger was het de gewoonte dat je na je eerste communie op 7-jarige leeftijd misdienaar werd. Mijn moeder hoopte vurig dat haar zoon priester zou worden en zag dat als een eerste stap. Maar toen ik later de ‘geneugten des levens’ ontdekte, heeft ze die droom al snel opgeborgen.
Elke zondag diende ik de mis. Eerst als misdienaar, later als acoliet en tenslotte als ceremoniarius, die de plechtigheid in goede banen leidde. We waren toen met een hele groep misdienaars, zodanig zelfs dat je er voor de mis tijdig in de sacristie moest zijn of je had geen kleed meer. 
In het middelbaar in het college moesten we elke dag naar de mis, bevestigd met een wekelijks briefje van de pastoor. Elke morgen om kwart voor zeven present zijn was een hele opgave. Toch vond ik de rituelen van de mis best aangenaam. Tot op de dag van vandaag ben ik de mis blijven dienen. Dat is dus 70 jaar lang.

I: Dan zal je ook veel verschillende pastoors gekend hebben.

G: En onderpastoors in die tijd. Elk met hun verschillend karakter. Dat bepaalde voor een stuk mee de intensiteit van mijn engagement. De eerste waarmee ik in aanraking kwam waren pastoor Pycke en onderpastoor ‘Nainke’ Vermeiren. Het waren twee totaal verschillende karakters, wat in de sacristie soms tot weinig stichtelijke taferelen leidde. Dat duurde tot de onderpastoor aangesteld werd als pastoor in Zuurbemde en opgevolgd werd door de zachtmoedige onderpastoor Hoegaerts, de latere pastoor van Hakendover.  
Gedurende al die tijd brandde het parochieleven in Grimde op een laag pitje en was Grimde een ingedommelde parochie.
Toen zowel pastoor Pycke als onderpastoor Hoegaerts vertrokken kwam er een soort interludium zonder pastoor. Gelukkig was er pater Andries van de paters Dominicanen die de diensten verzorgde en in ware Tirak-traditie activiteiten organiseerde voor de oudere jeugd.
Wordt vervolgd

...

Lees meer

Geloof, roeping, beleving

Sommige mensen die van buitenaf naar de godsdiensten kijken vinden dat er alleen maar narigheid van komt: “O, wat hebben ze toch vaak met elkaar gevochten.” Leidt godsdienst tot narigheid? Christenen vinden van niet. Het Christendom wil dienstbaar zijn aan de samenleving en kan in mensen het beste naar boven halen. Maar zijn alle godsdiensten gelijk? Als we de verschillende godsdiensten bekijken zien we dat er drie treden of niveaus zijn. 

De eerste trede is: geloof. Een gelovige gelooft dat er Iemand is die we God noemen. Joden, Christenen en Moslims geloven dat er maar één God is die Zich voor het eerst geopenbaard heeft aan Abraham, ongeveer 4000 jaar geleden. De tweede trede is: roeping. Het Joodse volk voelt zich geroepen om een licht voor andere volkeren te zijn. Joden geloven dat God hen uitverkoren heeft en uit hen zal de Messias komen die de kloof tussen God en mensen zal dichten. Christenen geloven dat Johannes de Doper degene is die de Messias aangewezen heeft: “Zie, het Lam Gods dat de zonde van de wereld wegneemt.” Jezus Christus, God en mens in één persoon, heeft de kloof tussen God en mensen gedicht. Als wij dat geloven en beleven dan zijn we Christenen. En dat is de derde trap: het beleven van het geloof. Het geloof moet handen en voeten krijgen. Hier zien we grote verschillen tussen de godsdiensten. 

Joden spreken (nog steeds) van: “Oog om oog, tand om tand.” We zien het regelmatig in het journaal tussen Israël en Palestina. Moslims houden zich vast aan wetten die kenmerken uit het verleden dragen: reinheidsvoorschriften, kleding- en voedselwetten, jihad (al of niet geestelijk geïnterpreteerd). Het Christendom komt ook uit een ver verleden maar is ook nieuw. Elke Kerstmis vieren we dat God naar ons toe komt. Waarom? Omdat Hij ons bemint, vergeeft en Zich aan ons wil geven om ons te inspireren. Trouwens, als God liefde is, is Zijn liefde gericht op mensen. Christenen zijn geroepen om Zijn liefde te weerkaatsen zoals een spiegel. De Zon richt haar stralen op de spiegel en die stralen worden weerkaatst. Wij mogen Gods liefde doorgeven/weerkaatsen naar onze medemensen. In deze visie op God die liefde is, is er natuurlijk geen ruimte voor haat, dwang, agressie en geweld. De Christelijke Gods-dienst is ook mensen-dienst. Dit betekent ook verdraagzaamheid en wederzijds begrip voor anders- en niet-gelovigen. 

Ieder mens wordt uitgenodigd te geloven dat het Christendom de beste weg is om God en de naaste te dienen. Natuurlijk kan men niemand dwingen. God de Vader biedt ons Zijn liefde aan in Zijn Zoon Jezus Christus, maar het is een aanbod waarop men “ja” en in volle vrijheid ook “neen” kan zeggen. Zoals u weet zijn er ook verschillende Christelijke stromingen: katholieken, orthodoxen, anglicanen, protestanten. In elk van die stromingen zijn er Christenen die hun geloof meer of minder in praktijk brengen, maar allen verwijzen naar een weg en een waarheid die naar het volle leven leidt. Ze getuigen van die waarheid die een Persoon is. Zo zei Jezus van Zichzelf: “Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven” Als katholieken mogen we geloven en verkondigen dat de beste weg naar de Heer via Zijn Kerk loopt waar we de Heer Zelf ontmoeten onder de gedaante van Brood en Wijn. Zo wil de Heer de harten van mensen inspireren en vullen met liefde, vergeving, dienstbaarheid en solidariteit voor elkaar. 

Pastoor Karel Loodts

...

Lees meer

KERSTTIJD OPLINTER

Kerstmis: Het zangkoor van Oplinter bracht stemmige kerstliederen in een sfeervol versierde kerk. 
Kerstconcert ‘Wannes Raps’ met de Hagelandse Blaaskapel, Accordeona en toneelkring Idee 80. Dit concert dat plaatsvond op 18 december werd zeer gewaardeerd door de talrijke aanwezigen. De opbrengst werd geschonken ten voordele van ‘de Warmste Week’. 

...

Lees meer

WENSEN SINT-MARGRIETE-HOUTEM

Bij het begin van het jaar mogen wij onze wensen uitdrukken voor allen in ons dorp en onze parochie.
- Femma
Een uitgebreid aanbod van activiteiten en lessen die weten te boeien.
- Samana
Naast de bezoeken aan huis en de drie feestnamiddagen ook enkele gelegenheden zoals uigewerkt door het drievrouwschap, bv. uitstap of praatnamiddag.
- Centrum Houtem
Een plaats van onmoeting voor verenigingen en afzonderlijke personen.
- Koor
Een mooie prestatie met Pasen en eventueel bij andere gelegenheden.
- Kerk
Verzorgde liturgie op de tweede, vierde en vijfde zaterdag van de maand, die de gelovigen aanspreekt.
- Allen
Voorspoed en Gods zegen in dit nieuwe jaar.

...

Lees meer

OKRA KUMTICH

De Landelijke Gilde en OKRA Kumtich hielden hun jaarlijkse Kerst- en Nieuwjaarviering in de Feestzalen Vogelzang. Het was zeer goed en er was heel wat ambiance. Spijtig voor de afwezigen.
 

...

Lees meer

OVERLEDEN TE BOST

Op 17 december overleed mevrouw Jeanne Vanheer, echtg. Jozef Jossart.?De plechtige uitvaart vond plaats op 22 december te Bost.?Wij wensen de familie veel sterkte in deze moeilijke dagen.
 

...

Lees meer

MENSEN IN NOOD

In 1986 groeide de werkgroep ‘Mensen In Nood’ uit de parochieraad. Deze werkgroep wil de directe materiële nood van mensen in onze parochie en in de stad verhelpen. Wekelijks wordt er dan ook vele keren een beroep gedaan op deze organisatie. Zonder de financiële hulp van velen kan deze werkgroep niet.
U kunt dit goede werk dan ook financieel steunen op het rekeningnummer: 
BE98 0682 2729 7093 van ‘Mensen In Nood’, Veemarkt 36, 3300 Tienen.
Alvast van harte dank voor uw milde steun aan dit werk!

...

Lees meer

BEZORGD OM MENSEN vzw (B.O.M.)

Hamelendreef 100/2, 3300 TIENEN 
Tel. en Fax.: 016 81 03 51 
bezorgdommensen@skynet.be 

B.O.M. is een welzijnsschakel die zich inzet voor mensen in armoede.
Er is onthaal, een tweedehandswinkel voor kleding en kleine huishoudspullen en driemaal per week wordt er gratis voedsel verdeeld.
Het centrum is open op maandag, woensdag en vrijdag telkens van 9u tot 12u.
Nog goed bruikbaar materiaal is steeds welkom. Ook uw inzet als vrijwilliger wordt zeer gewaardeerd.
Financieel steunen kan op rekening: BE67 0682 0160 1187, vanaf 40 euro wordt u een fiscaal attest toegestuurd.
Voor meer informatie bezoek onze website: www.bezorgdommensen.be 

...

Lees meer

PAROCHIEONTHAAL

Sint Germanus, Veemarkt 36
Woensdagavond: op afspraak: 016 81 13 43
Doopbewijzen, doopsel- en huwelijksaanvragen: Op de dekenij, Veemarkt 36

Sint-Augustinus, Pastorij, Sint-Genovevaplein 40 – 3300 Oplinter
Woensdag van 17 u. tot 19 u. Doopbewijzen, doopaanvragen, misintenties, enz.

...

Lees meer

GEBRUIK ZALEN

Pastoraal Centrum Kabbeek
Gilainstraat 104
Claire Blondeau
Tel. 016 81 13 43
GSM 0495 73 05 49

OC Schakel Tienen

Withuisstraat 22
Mia Beelen
Tel. 016 81 66 32
Bezichtigen: Donderdag 20 tot 22 uur
www.ocschakel.be
info@ocschakel.be

OC De Buksboom Bost

Sint-Odulphusstraat 15
Els Martens 0475/92 28 55
Casseau Martine 0496 82 98 69
Guido Cornelis 0476 36 08 23
Of via de website.

Parochiezaal Oorbeek

Begijnenstraat 61
Tel. 016 82 03 92

’t Polderke

GSM 0472 70 79 12

Parochiecentrum Oplinter

Erik Rodeyns
gsm. 0496/52 18 10
rodeyns.erik@gmail.com 
Greta Fets
tel. 0498/30 03 58

Centrum Houtem

Willy Simonet
gsm. 0498 94 34 44.

“Kronkel” Vissenaken

Emile Defau
tel. 016 88 54 70
Niet op zon- en feestdagen.

...

Lees meer

ABONNEMENTEN

Michel Vanwinckel
Gsm. 0486 61 95 60
vanwinckelmichel@gmail.com

LOKALE REDACTIE

Dirk Wijnants
0497 93 33 14
wijnants.d@olvtenpoel.be

ZONEPASTOOR

Zonepastoor Karel Loodts
0470 870471
karelloodts@gmail.com

Diaken Jan Abts

0486 16 84 63
diaken.jan.abts@gmail.com

PASTORALE ZONE

https://www.kerk-tienen.be/
info@kerk-tienen.be

PAROCHIE ST.-GERMANUS en 
kerken H. HART en O.-L.-V.-TEN-POEL

Koster Claire Blondeau
016 81 13 43 / 0495 73 05 49
dekenij.tienen@skynet.be

ST-LAURENTIUS GOETSENHOVEN-MEER

Arlette Kustermans
0495 24 50 40
arlette.kustermans@gmail.com

ST. JORIS OORBEEK

Briesen
016 82 03 92

GODDELIJKE ZALIGMAKER HAKENDOVER

Karin Simons
016 78 21 28
simonskarin@hotmail.com

ST. ODULPHUS BOST

Elisanne Dedecker
016 81 89 18
e_dedecker@yahoo.com

KUMTICH

Daniël Pittomvils 
016 81 43 64 / 0497 85 48 40
cdevadder@skynet.be

OPLINTER &
St-MARGRIETE-HOUTEM

Pastorie: Sint-Genovevaplein 40
3300 Oplinter. 016 81 18 59
sintaugustinusparochie@gmail.com

VISSENAKEN

Sonja Guilmet
0472/38 49 97
sonja.guilmet@gmail.com

...

Lees meer

CONTACTEER ONS